ગુજરાતી ગામડા ની વાર્તા: મેળાની સાંજે પ્રકાશે ફાલ્ગુનીને ઘરે લઈ જઈને ચોદીને પાણી કાઢ્યું

"ફાલ્ગુની, તું પાછી આવી ગઈ, મને તો એમ હતું કે શહેર તને ભૂલી જશે, " પ્રકાશનો અવાજ મેળાના ઘોંઘાટમાં પણ ફાલ્ગુનીના કાન સુધી સીધો પહોંચ્યો. તે ફરી વળી અને તેના બાળપણના મિત્રને સ્ટોલ પાસે ઊભેલો જોયો, હવે તે ગામનો શિક્ષક હતો, આ ગુજરાતી ગામડા ની વાર્તા તે સાંજથી શરૂ થાય છે, જ્યારે મેળાની લાઇટો અને ગરમ હવા વચ્ચે બે જૂના મિત્રો ફરી મળ્યા.

ફાલ્ગુની હસી પડી, "પ્રકાશ, તું તો બિલકુલ બદલાયો નથી, હજુ પણ એ જ શરારતી આંખો. " પ્રકાશે તેના હાથમાંથી પતાસાનું પડીકું લીધું અને કહ્યું, "અને તું તો પહેલા કરતા પણ સુંદર થઈ ગઈ છે. " ફાલ્ગુનીના ગાલ લાલ થઈ ગયા, મેળાની ભીડ વચ્ચે તેનું હૃદય જોરથી ધબકવા લાગ્યું.

તેઓ સાથે મેળામાં ફરવા લાગ્યા, પ્રકાશે તેને ચકડોળ બતાવ્યું, ખાવાના સ્ટોલ બતાવ્યા, અને જૂની વાતો યાદ કરાવી. "યાદ છે, આપણે અહીં ચોરી છૂપીથી આઈસક્રીમ ખાતા," પ્રકાશે કહ્યું, ફાલ્ગુની હસી, "અને તું હંમેશા મારો ભાગ પણ ખાઈ જતો. ".

સાંજ ઢળવા લાગી, મેળાની લાઇટો વધુ ઝગમગવા લાગી, પ્રકાશે ધીમેથી કહ્યું, "ફાલ્ગુની, મારા ઘરે ચા પીવા આવીશ, ઘણા વર્ષો પછી આપણે શાંતિથી વાત કરીશું. " ફાલ્ગુની થોડી અચકાઈ, પછી માથું હલાવ્યું, તેના પગ આપમેળે તેની પાછળ ચાલવા લાગ્યા.

પ્રકાશનું ઘર મેળાથી થોડે દૂર હતું, એક નાનું પણ સ્વચ્છ ઘર, તેણે દરવાજો ખોલ્યો, લાઇટ કરી, અને બે કપ ચા બનાવી. "બેસ," તેણે કહ્યું, "આ ઘરમાં હવે હું એકલો જ રહું છું, " ફાલ્ગુની સોફા પર બેઠી, તેની આંખો ઘરની દરેક વસ્તુ પર ફરી વળી.

ચા પીતા પીતા વાતો વધતી ગઈ, પ્રકાશે તેની શાળાની વાતો કરી, ફાલ્ગુનીએ શહેરની વાતો કરી. વાતો વચ્ચે તેમની આંખો વારંવાર મળતી હતી, અને દરેક વખતે એક અજાણી ગરમી વધતી હતી, પ્રકાશે તેનો હાથ પકડ્યો, "ફાલ્ગુની, તું જાણે છે ને, હું તને કેટલો યાદ કરતો હતો. ".

ફાલ્ગુનીએ તેનો હાથ પાછો પકડ્યો, તેની આંગળીઓ ધ્રૂજતી હતી, "પ્રકાશ, હું પણ તને ભૂલી નહોતી શકી," તેણે ધીમેથી કહ્યું. પ્રકાશ તેની નજીક સરક્યો, તેના ચહેરા પર હાથ મૂક્યો, તેના હોઠ ફાલ્ગુનીના હોઠ પર આવ્યા, પહેલા ધીમા, પછી વધુ ઊંડા.

ફાલ્ગુનીનું શરીર તેની તરફ ઝૂકી ગયું, તેણે પ્રકાશનો કુર્તો પકડ્યો, તેને પોતાની તરફ ખેંચ્યો. ચુંબન લાંબું થયું, બંનેના શ્વાસ ઝડપી થયા, ઓરડામાં ફક્ત તેમના શ્વાસ અને દિલના ધબકારાનો અવાજ હતો.

પ્રકાશે ફાલ્ગુનીની ગરદન પર ચુંબન કર્યા, ધીમે ધીમે નીચે સરક્યો, ફાલ્ગુનીએ માથું પાછળ કર્યું, તેના વાળ ખુલી ગયા. "પ્રકાશ, આ ખોટું નથી ને," તેણે ફફડાટથી કહ્યું, પ્રકાશે જવાબ આપ્યો, "જે દિલ ઇચ્છે છે તે ક્યારેય ખોટું નથી હોતું. ".

ફાલ્ગુનીએ તેનો કુર્તો ઉપર કર્યો, તેની છાતી પર હાથ ફેરવ્યો, પ્રકાશની છાતી ગરમ અને મજબૂત હતી. તેણે તેના હોઠ ત્યાં મૂક્યા, ધીમેથી ચૂસ્યા, પ્રકાશે ઊંડો શ્વાસ લીધો, તેના વાળમાં હાથ નાખ્યો.

પછી ફાલ્ગુનીએ પોતાનો ચણિયો ધીમે ધીમે ખોલવા માંડ્યો, પ્રકાશની નજર તેના પર જ ટકી રહી, એક ક્ષણ પણ હટી નહીં. જ્યારે તેનું બ્લાઉઝ ખુલ્યું, પ્રકાશે તેના બૂબ્સ હાથમાં લીધા, ધીમેથી દબાવ્યા, ફાલ્ગુનીએ સિસકારો કર્યો, "આહ, પ્રકાશ, ધીમે. ".

પ્રકાશે તેના નિપ્પલ પર જીભ ફેરવી, પછી ધીમેથી ચૂસ્યો, ફાલ્ગુનીના ઘૂંટણ ધ્રૂજવા લાગ્યા. તેણે પ્રકાશને પલંગ તરફ ખેંચ્યો, પ્રકાશે તેને પલંગ પર સુવડાવી, તેની ઉપર આવ્યો. તેના હોઠ તેના પેટ પર ફર્યા, પછી નીચે તરફ.

પ્રકાશે તેની ચણિયાની દોરી ખોલી, ફાલ્ગુનીએ કમર થોડી ઊંચી કરી, ચણિયો નીચે સરકી ગયો. પ્રકાશે તેની યોનિ પર હાથ ફેરવ્યો, તે પહેલેથી ભીની હતી, "ફાલ્ગુની, તું તો સંપૂર્ણ તૈયાર છે," તેણે સ્મિત સાથે કહ્યું. ફાલ્ગુનીએ તેના હાથ પર ચૂંટી ખણી, "બકવાસ બંધ કર, પ્રકાશ, ".

પ્રકાશે તેની આંગળીઓ ફાલ્ગુનીની યોનિમાં ધીમે ધીમે નાખી, ફાલ્ગુનીએ પલંગની ચાદર મુઠ્ઠીમાં પકડી લીધી. આંગળીઓ અંદર બહાર થવા લાગી, ફાલ્ગુનીનો શ્વાસ વધુ ઝડપી થયો, "વધુ, પ્રકાશ, વધુ," તેણે ફફડાટથી કહ્યું.

પ્રકાશે પોતાનું મોં નીચે લઈ ગયો, તેની જીભ ફાલ્ગુનીની યોનિ પર ફેરવી, ફાલ્ગુનીએ મોં પર હાથ મૂકીને સિસકારો રોક્યો. તેની જીભ અંદર ફરતી હતી, તેનો દાણો ચૂસતી હતી, ફાલ્ગુનીનું શરીર ધ્રૂજવા લાગ્યું, તેના પગ પ્રકાશના ખભા ફરતે વીંટળાઈ ગયા.

"બસ, બસ, હું આવી રહી છું," તેણે કહ્યું, તેનો પહેલો ઓર્ગેઝમ આવ્યો, ઝડપી અને ઊંડો, તેણે પ્રકાશના વાળ જોરથી પકડ્યા. થોડો શ્વાસ લઈને, ફાલ્ગુનીએ પ્રકાશની પેન્ટ ખોલી, તેનું લિંગ કઠણ અને ગરમ હતું.

ફાલ્ગુનીએ તેને હાથમાં લીધું, ધીમે ધીમે હલાવ્યું, પ્રકાશે આંખો બંધ કરી, માથું પાછળ કર્યું. "ફાલ્ગુની, તારા હાથમાં જાદુ છે," તેણે કહ્યું, ફાલ્ગુનીએ તેના લિંગ પર ચુંબન કર્યું, પછી તેને મોંમાં લીધું.

ફાલ્ગુનીએ પ્રકાશનું લિંગ ચૂસવા માંડ્યું, ધીમે, પછી ઝડપથી, પ્રકાશની આંગળીઓ તેના વાળમાં ફરતી હતી. તેનો શ્વાસ ઝડપી થયો, તેણે ફાલ્ગુનીને રોકી, "ફાલ્ગુની, રોક, નહીં તો હું હમણાં જ ઝરી જઈશ, " ફાલ્ગુની હસી પડી, તેના હોઠ પર તેનો સ્વાદ હતો.

પણ પ્રકાશે તેને પલંગ પર સુવડાવી, તેના પગ ખોલ્યા, "નહીં, ફાલ્ગુની, આજે હું તને સંપૂર્ણ જોઈએ છે," તેણે કહ્યું. તેણે પોતાનું લિંગ ફાલ્ગુનીની યોનિ પર ઘસ્યું, ધીમે ધીમે અંદર નાખ્યું, ફાલ્ગુનીએ ઊંડો શ્વાસ લીધો, તેનું શરીર તેને અંદર લેવા ખુલી ગયું.

"આહ, પ્રકાશ, કેટલું મોટું છે," તેણે કહ્યું, પ્રકાશે ધીમે ધીમે ધક્કા મારવા શરૂ કર્યા. પહેલા ધીમે, પછી ઝડપથી, પછી વધુ ઝડપથી, પલંગ હલવા લાગ્યો, પણ બંનેને કોઈ પરવા નહોતી. ફાલ્ગુનીએ તેના પગ પ્રકાશની કમર ફરતે વીંટાળ્યા, તેને વધુ અંદર ખેંચ્યો.

"વધુ જોરથી, પ્રકાશ, વધુ જોરથી," તેણે કહ્યું, પ્રકાશના ધક્કા વધુ ઊંડા થયા. પછી ફાલ્ગુનીએ પ્રકાશને નીચે કર્યો, ઉપર આવી ગઈ, તે તેના લિંગ પર બેઠી, ધીમે ધીમે હલવા લાગી. તેના બૂબ્સ હલતા હતા, પ્રકાશે તેમને હાથમાં પકડ્યા.

ફાલ્ગુનીએ પોતાની કમર ફેરવી, આગળ પાછળ થઈ, "આ તો મેં સપનામાં પણ નહોતું વિચાર્યું," તેણે કહ્યું. પ્રકાશે તેની કમર પકડી, તેને વધુ ઝડપી કરી, ફાલ્ગુનીનો બીજો ઓર્ગેઝમ નજીક આવ્યો. તેનું શરીર ધ્રૂજ્યું, તેની યોનિએ પ્રકાશના લિંગને જોરથી જકડી લીધું.

"હું આવી રહી છું, પ્રકાશ, હું આવી રહી છું," તેણે સિસકારો રોકીને કહ્યું, પ્રકાશે તેને ફેરવીને ફરી નીચે સુવડાવી, પાછળથી આવ્યો. તેણે ફાલ્ગુનીની કમર પકડી, પોતાનું લિંગ પાછળથી અંદર નાખ્યું, પાછળથી ધક્કા વધુ ઊંડા લાગ્યા.

ફાલ્ગુનીએ ઓશીકામાં મોં દબાવ્યું, તેનો અવાજ દબાયેલો હતો, પ્રકાશના ધક્કા ઝડપી થયા, તેનો શ્વાસ ફૂલી ગયો. "ફાલ્ગુની, હું પણ આવી રહ્યો છું," તેણે કહ્યું, બંને એક જ સમયે ઝર્યા, ફાલ્ગુનીની યોનિમાંથી પાણી નીકળ્યું, પ્રકાશનું લિંગ તેની અંદર જ ઝરી ગયું.

બંને થાકીને એકબીજાને વળગી પડ્યા, ફાલ્ગુનીએ પ્રકાશની છાતી પર માથું મૂક્યું, તેના ધબકારા સાંભળ્યા. "આ સાંજ હું ક્યારેય નહીં ભૂલું," તેણે કહ્યું, પ્રકાશે તેના વાળમાં હાથ ફેરવ્યો, "ફાલ્ગુની, આ તો ફક્ત શરૂઆત છે. ".

બીજી સવારે ફાલ્ગુની રસોડામાં ચા બનાવતી હતી ત્યારે પ્રકાશ નીચે આવ્યો, તેની આંખોમાં એ જ શરારત હતી અને તેના હોઠ પર એ જ સ્મિત હતું, બંનેએ એકબીજાને જોયા અને કંઈ કહ્યા વિના જ બધું સમજી ગયા. પ્રકાશે ધીમેથી તેનો હાથ પકડ્યો, તેની આંગળીઓ પર ચુંબન કર્યું, અને ફાલ્ગુનીએ હસીને તેનો હાથ પાછો પકડ્યો, તે ક્ષણ તેમના માટે સવારની સૌથી સુંદર ક્ષણ બની ગઈ. તે દિવસે બંનેએ નક્કી કર્યું કે મેળો પૂરો થયા પછી પણ તેમની મુલાકાતો ચાલુ રહેશે, કારણ કે જે આગ એક સાંજે લાગી હતી તે હવે ક્યારેય બુઝાવાની નહોતી.

સાંજે ગામના લોકો મેળામાં પાછા ફર્યા ત્યારે ફાલ્ગુની અને પ્રકાશ પણ સાથે ગયા, તેઓ હાથમાં હાથ પકડીને નહીં પણ આંખોમાં એક ગુપ્ત ભાષા સાથે ચાલ્યા, દરેક સ્ટોલ પાસે તેમની જૂની યાદો તાજી થતી ગઈ. પ્રકાશે ફાલ્ગુનીને એક નાનું રમકડું અપાવ્યું, ફાલ્ગુનીએ તેને સાચવીને પોતાના પર્સમાં મૂક્યું, અને બંને હસતા હસતા મેળાની લાઇટો નીચે ચાલતા રહ્યા. ઘરે પાછા ફરતી વખતે પ્રકાશે ફાલ્ગુનીને કહ્યું કે આવતા વર્ષે પણ મેળો આવશે, અને ફાલ્ગુનીએ જવાબ આપ્યો કે તેને મેળાની રાહ નહીં જોવી પડે, કારણ કે તે હવે વારંવાર ગામ આવશે.

થોડા દિવસ પછી ફાલ્ગુની શહેર પાછી જવાની તૈયારી કરતી હતી ત્યારે પ્રકાશ તેના ઘરે આવ્યો, તેના હાથમાં એક નાનું પુસ્તક હતું જે તેણે શાળાના બાળકો માટે લખ્યું હતું, અને ફાલ્ગુનીએ તે પુસ્તક ખોલીને પહેલું પાનું વાંચ્યું જેમાં તેનું નામ છૂપી રીતે લખેલું હતું. ફાલ્ગુનીએ તે પુસ્તક છાતીએ લગાડ્યું, તેની આંખો ભીની થઈ ગઈ, અને તેણે પ્રકાશને કહ્યું કે આ ભેટ તેના માટે સૌથી કિંમતી ભેટ છે કારણ કે તેમાં તેમની આખી કહાની છૂપાયેલી હતી. પ્રકાશે તેનો હાથ પકડ્યો, તેને વચન આપ્યું કે તે દર અઠવાડિયે તેને પત્ર લખશે, અને ફાલ્ગુનીએ હસીને કહ્યું કે પત્રો કરતા તેની મુલાકાત વધુ ગમશે.

શહેરમાં પાછા ફર્યા પછી ફાલ્ગુની દરરોજ સાંજે પ્રકાશને ફોન કરતી હતી, તેમની વાતો કલાકો સુધી ચાલતી હતી, અને દરેક વાતના અંતે બંને એકબીજાને સારી રાત કહેતા હતા જાણે તેઓ એક જ ઓરડામાં સૂતા હોય. એક રાત્રે પ્રકાશે તેને કહ્યું કે શાળામાં બાળકોએ તેના વિશે પૂછ્યું હતું, ફાલ્ગુનીએ હસીને કહ્યું કે તે બાળકોને પણ એક દિવસ મળશે, અને તેમની હાસી ફોનની બંને બાજુએ એકસરખી ગુંજી. તે રાત્રે ફાલ્ગુનીએ પોતાની ડાયરીમાં લખ્યું કે ગામની તે સાંજે તેનું જીવન બદલી નાખ્યું હતું, કારણ કે તેને પહેલી વાર કોઈએ સંપૂર્ણ રીતે સમજી હતી અને સંપૂર્ણ રીતે ચાહી હતી.

બે અઠવાડિયા પછી ફાલ્ગુની ફરી ગામ આવી, આ વખતે તે સીધી પ્રકાશના ઘરે ગઈ, દરવાજો ખોલતાની સાથે જ પ્રકાશે તેને બાહોમાં લઈ લીધી અને બંને લાંબા સમય સુધી એકબીજાને વળગી રહ્યા. પ્રકાશે તેના માટે તેની મનપસંદ વાનગી બનાવી હતી, બંનેએ સાથે જમ્યા, અને જમ્યા પછી તેઓ આંગણામાં બેસીને તારાઓ જોતા રહ્યા, જાણે સમય ત્યાં જ થંભી ગયો હોય. રાત્રે ફરી એક વાર તેમના શરીર એક થયા, ધીમે ધીમે અને ઊંડાણથી, અને ફાલ્ગુનીએ પ્રકાશના કાનમાં કહ્યું કે તે હવે તેના વિના એક પણ દિવસ રહી શકે તેમ નથી.

તે રાત્રે પ્રકાશે ફાલ્ગુનીને પોતાની યોનિ પર ફરી હાથ ફેરવ્યો, તેને ધીમે ધીમે ચૂમ્યો, અને ફાલ્ગુનીએ તેના લિંગને હાથમાં લઈને ધીમે ધીમે હલાવ્યું, બંનેના શ્વાસ ફરી એક વાર એક થઈ ગયા. પ્રકાશે તેને પલંગ પર સુવડાવી, તેના પગ ખોલ્યા, અને પોતાનું લિંગ ધીમે ધીમે તેની યોનિમાં નાખ્યું, ફાલ્ગુનીએ તેને પોતાની બાહોમાં જકડી લીધો અને તેના ધક્કા સાથે પોતાની કમર હલાવી. બંને એક સાથે ઝર્યા, તેમના શરીર પરસેવાથી ભીના થઈ ગયા, અને પછી તેઓ એકબીજાને વળગીને સૂઈ ગયા, સવારના સૂર્યપ્રકાશ સુધી એકબીજાના હાથમાં જ રહ્યા.

સવારે ફાલ્ગુનીએ પ્રકાશ માટે ચા બનાવી, બંનેએ સાથે નાસ્તો કર્યો, અને પ્રકાશે તેને શાળા બતાવી જ્યાં તે ભણાવતો હતો, બાળકોએ ફાલ્ગુનીને ઘેરી લીધી અને તેને ગામની વાર્તાઓ સંભળાવી. ફાલ્ગુનીએ બાળકોને એક વાર્તા સંભળાવી, બાળકો તાળીઓ પાડવા લાગ્યા, અને પ્રકાશે દૂરથી તેને જોતા જોતા વિચાર્યું કે તે કેટલી સુંદર લાગે છે જ્યારે તે હસે છે. તે દિવસે સાંજે બંને ફરી મેળાના મેદાનમાં ગયા, જ્યાં હવે મેળો પૂરો થઈ ગયો હતો પણ તેમની યાદો હજુ ત્યાં જ તાજી હતી, અને પ્રકાશે ફાલ્ગુનીનો હાથ પકડીને કહ્યું કે આવતા વર્ષે આ જ જગ્યાએ તેઓ ફરી મળશે.

ગામ છોડતી વખતે ફાલ્ગુનીએ પાછળ ફરીને જોયું, પ્રકાશ દરવાજા પાસે ઊભો હતો, તેનો હાથ હલાવતો હતો, અને ફાલ્ગુનીની આંખોમાં આંસુ આવી ગયા પણ તેના હોઠ પર સ્મિત હતું. બસમાં બેસીને તેણે પોતાના પર્સમાંથી તે નાનું રમકડું કાઢ્યું, તેને હાથમાં પકડ્યું, અને આંખો બંધ કરીને પ્રકાશની છેલ્લી ચુંબન યાદ કરી, તેના હોઠ હજુ પણ તેની ગરદન પરની ગરમી અનુભવી શકતા હતા. તેણે પોતાને વચન આપ્યું કે તે ટૂંક સમયમાં પાછી આવશે, કારણ કે તેનું દિલ હવે અડધું શહેરમાં અને અડધું તે ગામના નાના ઘરમાં રહેતું હતું, અને તે બંને અડધા ભાગો ફક્ત પ્રકાશ પાસે જ સંપૂર્ણ થતા હતા.

છેલ્લે, જ્યારે બસ ગામની સીમા ઓળંગી ગઈ, ફાલ્ગુનીએ ફોન કાઢ્યો અને પ્રકાશને એક સંદેશો લખ્યો, સંદેશામાં ફક્ત એટલું જ લખ્યું હતું કે તે તેને ખૂબ યાદ કરશે અને આવતા મહિને ફરી આવશે, અને પ્રકાશનો જવાબ તરત આવ્યો કે તે તેની રાહ જોશે, દરરોજ સાંજે તે જ આંગણામાં. ફાલ્ગુનીએ સંદેશો વાંચ્યો, ફોન છાતીએ લગાડ્યો, અને બારીમાંથી બહાર જોતા જોતા મનમાં બોલી કે આ કહાની હજુ પૂરી થઈ નથી, તે તો હવે જ શરૂ થઈ છે. બસ આગળ વધતી રહી, રસ્તો લાંબો હતો, પણ ફાલ્ગુનીના દિલમાં હવે એક નિશ્ચિતતા હતી કે તેનું ઘર હવે બે જગ્યાએ છે, અને બંને જગ્યાએ પ્રકાશ તેની રાહ જોઈ રહ્યો છે.