Gujarati Vidhva Ni Chudai: સ્વપ્નની મધરાત

આ gujarati vidhva ni chudai ની વાર્તા નડિયાદના એક નાનકડા મકાનમાં રહેતી સુનીતા (32) ના જીવનની છે. સુનીતા ત્રણ વર્ષ પહેલા વિધવા થઈ હતી. તે નીચેના માળે નાની કરિયાણાની દુકાન ચલાવતી હતી અને ઉપરના માળે એક રૂમ ભાડે આપેલો હતો. તે રૂમમાં હમણાં જ રાહુલ (26) નામનો યુવક રહેવા આવ્યો હતો, જે નજીકની ફેક્ટરીમાં સુપરવાઇઝર હતો.

સ્વપ્નમાં સુનીતાએ પોતાના મૃત પતિને જોયો. તે તેને બાથરૂમમાં લઈ ગયો હતો. પાણી વહેતું હતું. તેના પતિએ તેની સાડી ખેંચી કાઢી. તેના સ્તનોને હાથમાં લીધા. સુનીતા સ્વપ્નમાં જ ધ્રુજી રહી હતી. તેના પતિનો લોડો તેની ચૂતમાં ઘૂસી ગયો. સ્વપ્ન એટલું વાસ્તવિક હતું કે સુનીતા ઊંઘમાં જ કણસવા લાગી.

સુનીતા ઝબકીને જાગી. તેનું આખું શરીર પરસેવે રેબઝેબ હતું. તેની ચૂત ભીની થઈ ગઈ હતી. તેણે હાથ નીચે લઈ જઈને સ્પર્શ કર્યો. ભીનાશ જોઈને તે શરમાઈ ગઈ. ત્રણ વર્ષથી તેણે કોઈ પુરુષને સ્પર્શ કર્યો ન હતો. સ્વપ્નએ તેની અંદર સૂતેલી આગને જગાડી દીધી હતી.

તે ઊઠીને બાથરૂમમાં ગઈ. ઠંડા પાણીએ મોઢું ધોયું. પણ અંદરની ગરમી ઓછી થઈ ન હતી. ઉપરના માળેથી રાહુલના ચાલવાનો અવાજ આવતો હતો. તે મોડી રાત્રે ફેક્ટરીથી પાછો આવ્યો હતો. સુનીતા તેના પગલાં સાંભળતી રહી. તેનું દિલ જોરથી ધડકતું હતું.

બીજા દિવસે સવારે રાહુલ દુકાને ચા લેવા આવ્યો. તેણે સફેદ શર્ટ પહેર્યો હતો. તેના હાથ મજબૂત દેખાતા હતા. "સુનીતાબેન, ચા આપોને," તેણે કહ્યું. સુનીતાએ ચા આપી. તેમની આંગળીઓ અડકી. સુનીતાને વીજળીનો ઝાટકો લાગ્યો હોય એવું લાગ્યું.

"રાત્રે ઊંઘ ન આવી?" રાહુલે પૂછ્યું. "કેમ?" સુનીતા ચોંકી. "તમારા રૂમમાંથી અવાજ આવતો હતો. કણસવાનો." સુનીતાનો ચહેરો લાલ થઈ ગયો. "એ તો... સ્વપ્ન આવ્યું હતું." રાહુલ હસ્યો. "સારું સ્વપ્ન કે ખરાબ?" સુનીતાએ જવાબ ન આપ્યો. તે દુકાનના કામમાં વ્યસ્ત થઈ ગઈ.

તે રાત્રે વરસાદ શરૂ થયો. વીજળી ગઈ. આખું મકાન અંધારામાં ડૂબી ગયું. સુનીતા મીણબત્તી સળગાવીને ઉપર ગઈ. રાહુલનો દરવાજો ખુલ્લો હતો. તે અંદર બેઠો હતો, મોબાઇલની લાઇટમાં કંઈક જોતો હતો. "વીજળી ગઈ છે," સુનીતાએ કહ્યું. "મને ખબર છે," રાહુલે કહ્યું. "અંદર આવોને."

સુનીતા અંદર ગઈ. મીણબત્તી ટેબલ પર મૂકી. બંને સામસામે બેઠા. વરસાદનો અવાજ, મીણબત્તીનો પ્રકાશ. રાહુલે પૂછ્યું, "શું સ્વપ્ન આવ્યું હતું?" સુનીતા ચૂપ રહી. રાહુલ નજીક આવ્યો. "કહોને. મને વાંધો નથી."

સુનીતાએ ધીમેથી કહ્યું, "મારા પતિનું સ્વપ્ન આવ્યું હતું. તે... તે મને..." તે આગળ બોલી શકી નહીં. રાહુલે તેનો હાથ પકડ્યો. "ત્રણ વર્ષથી તમે એકલા છો. આ કુદરતી છે." તેના શબ્દોમાં સમજ હતી, મજાક ન હતી.

સુનીતાની આંખોમાં આંસુ આવી ગયા. રાહુલે તેના આંસુ લૂછ્યા. તેનો હાથ સુનીતાના ગાલ પર રહી ગયો. સુનીતાએ તેના હાથ પર પોતાનો હાથ મૂક્યો. બંને એકબીજાને જોતા રહ્યા. પછી રાહુલે ધીમેથી સુનીતાના હોઠ પર ચુંબન કર્યું.

સુનીતાએ વિરોધ ન કર્યો. ત્રણ વર્ષની તરસ એક ચુંબનમાં ઓગળી ગઈ. રાહુલે તેને પોતાની તરફ ખેંચી. તેની જીભ સુનીતાના મોઢામાં ગઈ. સુનીતા તેને વળગી પડી. તેના હાથ રાહુલની પીઠ પર ફરવા લાગ્યા.

રાહુલે સુનીતાની સાડીનો છેડો ખેંચ્યો. સાડી નીચે સરકી. સુનીતાએ તેને રોકી નહીં. રાહુલે તેના બ્લાઉઝના બટન ખોલ્યા. સુનીતાના મોટા સ્તનો બહાર આવ્યા. રાહુલે તેમને બંને હાથમાં લીધા. દબાવ્યા. સુનીતા "આહ..." કરી ઊઠી.

"કેટલા સુંદર છે," રાહુલ બોલ્યો. તેણે એક ડીંટડી મોઢામાં લીધી. ચૂસવા લાગ્યો. સુનીતાએ તેના વાળ પકડ્યા. તેનું શરીર કમાનની જેમ વળ્યું. રાહુલ બીજા સ્તનને હાથથી મસળતો રહ્યો. સુનીતાની ચૂતમાંથી પાણી વહેવા લાગ્યું.

રાહુલ નીચે સરક્યો. તેણે સુનીતાનો ચણિયો ઉપર કર્યો. તેની ચડ્ડી કાઢી નાખી. સુનીતાની ભીની ચૂત મીણબત્તીના પ્રકાશમાં ચમકતી હતી. રાહુલે આંગળીથી સ્પર્શ કર્યો. સુનીતા ધ્રુજી ઊઠી. "કેટલી ભીની થઈ ગઈ છે," તે બોલ્યો.

રાહુલે પોતાની જીભ સુનીતાની ચૂત પર મૂકી. સુનીતા ચીસ પાડી ઊઠી. તેના પતિએ ક્યારેય આવું કર્યું ન હતું. જીભની ગતિ, ઉપર નીચે, ગોળ ગોળ. સુનીતાના પગ ધ્રુજવા લાગ્યા. તેણે રાહુલના માથાને પકડી પોતાની તરફ દબાવ્યું.

"ચાટ... વધારે ચાટ..." સુનીતા બોલી. તેને શરમ ન હતી. માત્ર આગ હતી. રાહુલે બે આંગળીઓ અંદર નાખી. અંદર બહાર કરવા લાગ્યો. જીભ દાણા પર રમતી રહી. સુનીતાનું શરીર તંગ થયું. પછી એક જોરદાર ધ્રુજારી સાથે તે ઝડી ગઈ.

સુનીતા હાંફતી રહી. રાહુલ ઉપર આવ્યો. તેણે પોતાના કપડાં કાઢ્યા. તેનો લોડો તંગ અને લાંબો હતો. સુનીતાએ તેને હાથમાં લીધો. ત્રણ વર્ષ પછી પહેલીવાર. તેણે તેને હલાવ્યો. રાહુલ "સ્સ..." કરતો રહ્યો.

સુનીતાએ લોડાને મોઢામાં લીધો. રાહુલ ચોંક્યો. "સુનીતાબેન..." "ચૂપ," સુનીતાએ કહ્યું. તેણે ચૂસવાનું શરૂ કર્યું. ઉપર નીચે. તેની જીભ ટોચ પર ફરતી હતી. રાહુલે તેના વાળ પકડ્યા. તેનું શરીર ધ્રુજતું હતું.

"બસ... હવે બસ... નહીંતર નીકળી જશે," રાહુલ બોલ્યો. સુનીતા અટકી. રાહુલે તેને પલંગ પર સુવડાવી. તેના પગ પહોળા કર્યા. પોતાનો લોડો તેની ચૂતના મોઢા પર ઘસ્યો. સુનીતા આતુરતાથી રાહ જોતી હતી.

રાહુલે ધક્કો માર્યો. લોડો અંદર ઘૂસી ગયો. સુનીતા "આહહ..." કરી ઊઠી. ત્રણ વર્ષની ખાલીપણું એક ધક્કામાં ભરાઈ ગયું. રાહુલે ધીમેથી અંદર બહાર કરવાનું શરૂ કર્યું. દરેક ધક્કા સાથે સુનીતાની ચૂતમાંથી અવાજ આવતો હતો.

"જોરથી... જોરથી કર..." સુનીતા બોલી. રાહુલે ગતિ વધારી. પલંગ ખખડવા લાગ્યો. વરસાદનો અવાજ, પલંગનો અવાજ, સુનીતાની ચીસો. બધું એક થઈ ગયું. રાહુલે તેના સ્તનોને પકડ્યા. દબાવ્યા.

સુનીતાએ પોતાના પગ રાહુલની કમર ફરતે વીંટાળ્યા. તેને વધારે અંદર ખેંચ્યો. "અંદર... ઊંડે સુધી..." રાહુલનો લોડો તેની બચ્ચેદાનીને અડકતો હતો. સુનીતાને લાગ્યું કે તે ફાટી જશે. પણ આ ફાટવું મીઠું હતું.

રાહુલે તેને ઊંધી કરી. પાછળથી ઘૂસ્યો. સુનીતાએ ઓશિકું પકડ્યું. રાહુલના ધક્કા જોરદાર હતા. તેના સ્તનો હવામાં ઝૂલતા હતા. રાહુલે આગળ વધીને તેમને પકડ્યા. "તારી ચૂત કેટલી ટાઇટ છે," તે બોલ્યો.

"ત્રણ વર્ષથી કોઈએ હાથ નથી લગાડ્યો," સુનીતા હાંફતા બોલી. "હવે રોજ લગાડીશ," રાહુલે કહ્યું. તેણે ગતિ વધારી. સુનીતા બીજીવાર ઝડી. તેની ચૂત રાહુલના લોડાને ભીંજવી ગઈ. રાહુલ પણ હવે ટકી શકતો ન હતો.

તેણે લોડો બહાર કાઢ્યો. સુનીતાના પેટ પર પોતાનું વીર્ય કાઢ્યું. ગરમ ટીપાં. સુનીતાએ તેને આંગળીથી સ્પર્શ કર્યો. બંને હાંફતા પલંગ પર પડ્યા. વરસાદ હજુ પડતો હતો. મીણબત્તી લગભગ ઓલવાઈ ગઈ હતી.

"સ્વપ્ન કરતાં સારું હતું?" રાહુલે પૂછ્યું. સુનીતા હસી. "સ્વપ્નમાં તો હું જાગી ગઈ હતી. આમાં જાગવું નથી." રાહુલે તેને વળગી. "તો ન જાગીશ."

બીજી રાત્રે સુનીતા જાતે ઉપર ગઈ. આ વખતે બહાનું ન હતું. તેણે નાઇટી પહેરી હતી, અંદર કંઈ નહીં. રાહુલે દરવાજો ખોલ્યો. તેની આંખો પહોળી થઈ ગઈ. "સુનીતાબેન..." "આજથી બેન નહીં," સુનીતાએ કહ્યું. "માત્ર સુનીતા."

તે અંદર આવી. દરવાજો બંધ કર્યો. રાહુલે તેને દીવાલ સાથે દબાવી. નાઇટીના ઉપરથી જ તેના સ્તનોને ચૂસવા લાગ્યો. કાપડ ભીનું થઈ ગયું. સુનીતાએ નાઇટી કાઢી નાખી. સંપૂર્ણ નગ્ન. રાહુલે તેને ઉપાડીને પલંગ પર મૂકી.

"આજે હું ઉપર," સુનીતાએ કહ્યું. તે રાહુલ પર ચડી. તેનો લોડો પકડીને પોતાની ચૂતમાં ગોઠવ્યો. ધીમેથી બેઠી. લોડો અંદર ઊતર્યો. સુનીતાએ આંખો બંધ કરી. "આહ... કેટલો મોટો લાગે છે."

તે ઉપર નીચે થવા લાગી. તેના સ્તનો હવામાં ઉછળતા હતા. રાહુલે તેમને પકડ્યા. મોઢામાં લીધા. સુનીતાની ગતિ વધતી ગઈ. તેના વાળ ચહેરા પર આવતા હતા. પરસેવો ટપકતો હતો. "રાહુલ... હું... હું આવું છું..."

તે ઝડી. પણ અટકી નહીં. ચાલુ રાખ્યું. રાહુલ પણ હવે કાબૂ બહાર હતો. તેણે સુનીતાની કમર પકડી. નીચેથી ધક્કા મારવા લાગ્યો. બંનેની ગતિ એક થઈ ગઈ. રાહુલે અંદર જ વીર્ય કાઢ્યું. ગરમ ધારા. સુનીતાએ તેને અનુભવ્યું. તેના શરીરમાં ધ્રુજારી દોડી ગઈ.

ત્રીજી રાત્રે વરસાદ ન હતો. ચાંદની હતી. બંને ધાબા પર ગયા. ચાદર પાથરી. ખુલ્લા આકાશ નીચે. સુનીતાને ડર લાગતો હતો. "કોઈ જોઈ જશે." "આ સમયે કોઈ નથી આવતું," રાહુલે કહ્યું. તેણે સુનીતાની સાડી ખોલી. ચાંદનીમાં તેનું શરીર ચમકતું હતું.

રાહુલે તેના પગ ચાટ્યા. ઉપર આવતો ગયો. જાંઘ, ચૂત, પેટ, સ્તન. આખા શરીર પર જીભ ફેરવી. સુનીતા ચાદર પકડીને તરફડતી હતી. "રાહુલ... પ્લીઝ... અંદર નાખ..." રાહુલે તેની વિનંતી માની. પાછળથી ઘૂસ્યો. ડોગી સ્ટાઇલમાં.

ચાંદની નીચે બંનેના શરીર એક થયા. રાહુલના હાથ આગળ વધીને સુનીતાના સ્તનોને મસળતા હતા. તેની જીભ તેની ગરદન પર હતી. સુનીતા ચીસો દબાવવાનો પ્રયત્ન કરતી હતી. પણ અવાજ નીકળી જતો હતો.

એક પાડોશીની બારીનો પડદો હલ્યો. સુનીતા ગભરાઈ. "કોઈએ જોયું?" "ના. સૂઈ જા," રાહુલ બોલ્યો. પણ સુનીતાના દિલમાં ડર બેસી ગયો. તે નીચે આવી ગઈ. તે રાત્રે તેને ઊંઘ ન આવી.

બીજા દિવસે પાડોશણ કમળાબેન દુકાને આવ્યા. "રાત્રે ધાબા પર કોણ હતું?" તેમણે પૂછ્યું. સુનીતાનું દિલ ધબકવા લાગ્યું. "એ તો... બિલાડી હશે." કમળાબેન હસ્યા. "બિલાડી એવી અવાજ નથી કરતી, બેન." સુનીતા ચૂપ થઈ ગઈ.

તે રાત્રે રાહુલ નીચે આવ્યો. સુનીતાએ તેને બધું કહ્યું. રાહુલ ગંભીર થયો. "તો હવે?" સુનીતાએ તેનો હાથ પકડ્યો. "હવે આપણે સાવચેત રહીશું. પણ બંધ નહીં કરીએ." રાહુલે તેને ગળે લગાડી. "ક્યારેય બંધ નહીં."

તે રાત્રે વીજળી મોડેથી આવી. પણ સુનીતા નીચે ન ગઈ. તે રાહુલના રૂમમાં જ રહી. સવારે તે વહેલી ઊઠીને નીચે આવી. દુકાન ખોલી. કોઈને કંઈ ખબર ન પડી.

પણ હવે દરરોજ રાત્રે ઉપરના માળેથી અવાજ આવતો. ક્યારેક પલંગનો, ક્યારેક સુનીતાની દબાયેલી ચીસોનો. મહોલ્લાના લોકોને લાગતું કે રાહુલ મોડે સુધી ટીવી જોતો હશે. પણ સત્ય માત્ર બે જણ જાણતા હતા.

દિવાળીના દિવસોમાં રાહુલના ઘરેથી તેની માનો ફોન આવ્યો. "લગ્ન ક્યારે કરશે?" સુનીતાએ સાંભળ્યું. તેનું દિલ બેસી ગયું. રાત્રે તેણે રાહુલને પૂછ્યું, "તું લગ્ન કરીશ?" રાહુલે તેને જોઈ. "કરીશ. તારી સાથે." સુનીતા ચોંકી. "હું વિધવા છું. તારાથી છ વર્ષ મોટી." "તો શું? મને તું જોઈએ છે," રાહુલે કહ્યું. તે રાત્રે બંને પહેલા કરતાં વધારે જુસ્સાથી મળ્યા. જાણે દરેક સ્પર્શમાં વચન હતું. સુનીતા તેની છાતી પર માથું મૂકીને સૂતી. તેને લાગ્યું કે ત્રણ વર્ષનો અંધકાર હવે ખરેખર સમાપ્ત થયો છે.

એક મહિના પછી સુનીતાએ દુકાનની ઉપર "ભાડે આપવાનું બંધ" નું પાટિયું લગાવી દીધું. રાહુલ હવે ભાડુઆત ન હતો. તે ઘરનો સભ્ય હતો. દિવસે દુકાન, રાત્રે ઉપરનો માળ. સુનીતાના જીવનમાં ફરી વસંત આવી હતી.

હવે સુનીતા દરરોજ સવારે વહેલી ઊઠે છે. દુકાન ખોલતા પહેલા તે ઉપર જાય છે. રાહુલને ઉઠાડે છે. ક્યારેક ચુંબનથી, ક્યારેક વધારે કંઈકથી. પછી બંને સાથે નીચે આવે છે. દુકાનના ગ્રાહકોને લાગે છે કે રાહુલ માત્ર ભાડુઆત છે. પણ સુનીતાની આંખોમાં જે ચમક છે, તે માત્ર તે જ સમજે છે જેને પ્રેમ મળ્યો હોય.

અને તે સ્વપ્ન? તે હવે આવતું ન હતું. કારણ કે હવે સ્વપ્નની જરૂર ન હતી. દરેક રાત વાસ્તવિક હતી. દરેક રાત્રે આ gujarati vidhva ni chudai ની વાર્તા નવેસરથી લખાતી હતી. સુનીતાની ચૂત હવે ક્યારેય સૂકી રહેતી ન હતી.