ગુજરાતી ગરમ વાર્તા: ભૂલાયેલી ડાયરી

કાજલે છેલ્લું કાર્ટન ખોલ્યું અને અંદરથી વાસણો કાઢતી વખતે તેની નજર પલંગ નીચેના અંધારામાં અટકી ગઈ. આ ગુજરાતી ગરમ વાર્તા તેની જિંદગીની સૌથી અણધારી બપોરથી શરૂ થઈ હતી, અને તે વખતે તેને અંદાજ પણ નહોતો કે આગળ શું થવાનું છે. ધૂળમાં કંઈક ચમક્યું, ચામડાનો બંધાયેલો જૂનો ડાયરી, જેનો એક ખૂણો બહાર દેખાતો હતો. તેણે ઘૂંટણિયે બેસીને હાથ લંબાવ્યો અને ડાયરીને બહાર ખેંચી લીધી.

ડાયરી ભારે હતી, તેના પાનાં પીળાં પડી ગયાં હતાં અને પહેલા પાને માત્ર એક અક્ષર લખેલો હતો, જે. કાજલના હોઠ પર હળવું સ્મિત આવ્યું, કોઈક ભૂલકણું ભાડૂઆત પોતાની યાદો અહીં જ ભૂલી ગયું હતું. તેણે બારી પાસેની ખુરશીમાં બેસીને પહેલું પાનું ફેરવ્યું, અને તેની આંખો પહેલી જ લીટી પર અટકી ગઈ. આ કોઈ સામાન્ય ડાયરી નહોતી.

પહેલી એન્ટ્રીમાં લખ્યું હતું, આજે આ ફ્લેટમાં પહેલી રાત, અને પલંગ એટલો મોટો લાગે છે કે તેમાં એકલા સૂવું પાપ જેવું લાગે છે. કાજલે ભમર ઉંચી કરી, લખાણનો અંદાજ બોલ્ડ હતો, ખુલ્લો હતો. બીજી એન્ટ્રી વધુ સીધી હતી, તે આજે આવી હતી, દરવાજો બંધ થતાં જ તે મારા પર તૂટી પડી. કાજલના ગાલ ગરમ થઈ ગયા, આ તે જ ફ્લેટ હતો, તે જ પલંગ હતો જેના પર તે અત્યારે બેઠી હતી.

ત્રીજી એન્ટ્રીએ તેના હાથ ધ્રુજાવી દીધા. તેમાં લખ્યું હતું કે કેવી રીતે તે સ્ત્રીએ પલંગની ચાદરને મુઠ્ઠીમાં પકડી હતી, કેવી રીતે તેના શ્વાસ આખા રૂમમાં ગુંજતા હતા. દરેક શબ્દ એટલો જીવંત હતો કે કાજલને લાગ્યું જાણે તે પોતે તે રાત્રે અહીં હાજર હતી. તેણે આસપાસ જોયું, બપોરનો તડકો બારીમાંથી આવતો હતો, પણ તેની છાતીમાં ધબકારા વધી ગયા હતા. ડાયરી બંધ કરવાને બદલે તેણે આગળનું પાનું ફેરવ્યું.

ચોથી એન્ટ્રીમાં લેખકે લખ્યું હતું, તેના હોઠ મારી ગરદન પર હતા ત્યારે મને સમજાયું કે આ ફ્લેટની દીવાલો કેટલી પાતળી છે, પાડોશીને બધું સંભળાતું હશે, પણ અમને કોઈ પરવા નહોતી. કાજલે હસવાનો પ્રયત્ન કર્યો, પણ તેનું હાસ્ય ગળામાં જ અટકી ગયું. તેના શરીરમાં એક અજીબ ગરમી ફેલાઈ રહી હતી, જેને તે ઓળખતી હતી પણ સ્વીકારવા તૈયાર નહોતી. તેણે ડાયરીને છાતી સાથે દબાવી અને ઊંડો શ્વાસ લીધો.

પાંચમી એન્ટ્રી સૌથી લાંબી હતી. તેમાં એક આખી રાતનું વર્ણન હતું, કેવી રીતે બંને જણાએ કપડાં ઉતાર્યાં, કેવી રીતે પલંગની સ્પ્રિંગો આખી રાત વાગતી રહી. લેખકે દરેક સ્પર્શ લખ્યો હતો, દરેક અવાજ લખ્યો હતો, જાણે તે કોઈને શીખવવા માંગતો હોય. કાજલની જાંઘો અનાયાસે એકબીજા સાથે દબાઈ ગઈ, અને તેને પોતાની જાત પર ગુસ્સો આવ્યો. આ કોઈ અજાણ્યા માણસની અંગત ડાયરી હતી, તેને આ વાંચવાનો કોઈ હક નહોતો, પણ તેના હાથ આગળનું પાનું ફેરવતા અટક્યા નહીં.

છઠ્ઠી એન્ટ્રીમાં લખ્યું હતું, આજે તેણે મને કહ્યું કે આ પલંગ પર સૂતી વખતે તેને હંમેશા એવું લાગે છે જાણે પલંગ તેને યાદ કરે છે. કાજલે પલંગ સામે જોયું, તે જ પલંગ જેના પર હવે તેની નવી ચાદર પાથરેલી હતી. તેને અચાનક લાગ્યું જાણે પલંગ ખરેખર કંઈક યાદ કરતો હોય, જાણે લાકડામાં એ રાતોના અવાજો હજુ પણ સચવાયેલા હોય. તે ઊભી થઈ અને પલંગની ધાર પર બેઠી, ડાયરી તેના ખોળામાં ખુલ્લી હતી.

સાતમી એન્ટ્રી ટૂંકી હતી, પણ સૌથી વધુ અસરકારક. આજે એકલો છું, અને આખો ફ્લેટ તેની ખુશ્બૂથી ભરેલો લાગે છે. કાજલે ડાયરીને નાક પાસે લઈ જઈને સૂંઘી, પાનાંમાંથી જૂના કાગળ અને કોઈક અત્તરની હલકી ખુશ્બૂ આવતી હતી. તેની આંખો બંધ થઈ ગઈ, અને તેના મનમાં એક ચહેરો ઊભો થયો, જે તેણે ક્યારેય જોયો નહોતો. ત્રીસેક વર્ષનો માણસ, મજબૂત હાથ, શરારતી આંખો.

કાજલે આંખો ખોલી અને પોતાની જાતને ઠપકો આપ્યો, આ બધું તેના મનનું રમકડું હતું, ડાયરીના શબ્દોએ તેને વશ કરી લીધી હતી. પણ તેના શરીરે તેનું સાંભળવાનું બંધ કરી દીધું હતું, તેની છાતી ભારે થઈ ગઈ હતી અને તેના હોઠ સુકાઈ ગયા હતા. તેણે જીભથી હોઠ ભીના કર્યા અને આઠમી એન્ટ્રી વાંચવા લાગી. આ એન્ટ્રીમાં લેખકે લખ્યું હતું કે કેવી રીતે તેણે તે સ્ત્રીને પહેલી વાર સંપૂર્ણ નગ્ન જોઈ હતી, બારીના તડકામાં.

વર્ણન એટલું વિગતવાર હતું કે કાજલની નજર શબ્દો પરથી હટતી નહોતી. લેખકે લખ્યું હતું કે તેના વાળ ખુલ્લા હતા, તેની છાતી શ્વાસ સાથે ઉપર નીચે થતી હતી, અને તેના હોઠ પર એવું સ્મિત હતું જે કોઈ પુરુષને પાગલ કરી દે. કાજલે પોતાના વાળ ખોલી નાખ્યા, જાણે તે પોતે તે સ્ત્રી બની ગઈ હોય. તેના હાથ પોતાની જ ગરદન પર ફરવા લાગ્યા, અને તેને ખ્યાલ પણ ન રહ્યો કે તે ક્યારે પલંગ પર આડી પડી ગઈ.

નવમી એન્ટ્રીમાં લખ્યું હતું, આજે તેણે મારા કાનમાં કહ્યું કે તેને આ ફ્લેટનો દરેક ખૂણો યાદ છે, રસોડાનો ઓટલો, બાથરૂમનો અરીસો, અને ખાસ તો આ પલંગ. કાજલે રૂમમાં આસપાસ જોયું, રસોડું બારણા પાસે દેખાતું હતું, બાથરૂમનો દરવાજો અડધો ખુલ્લો હતો. તેના મનમાં તસવીરો દોડવા લાગી, ઓટલા પર, અરીસા સામે, પલંગ પર. તેનો હાથ તેના પેટ પરથી નીચે સરક્યો, અને તેણે આંખો બંધ કરી દીધી.

દસમી એન્ટ્રી વાંચતાં વાંચતાં કાજલનો શ્વાસ ઝડપી થઈ ગયો હતો. લેખકે લખ્યું હતું કે કેવી રીતે તે સ્ત્રી પલંગ પર ઘૂંટણિયે બેઠી હતી, કેવી રીતે તેના હાથ તેના શરીર પર ફરતા હતા. કાજલે ડાયરી એક હાથમાં પકડી રાખી અને બીજો હાથ પોતાના કુર્તા નીચે સરકાવ્યો. તેની આંગળીઓએ પોતાની છાતીને સ્પર્શ કર્યો, અને તેના મોંમાંથી એક ધીમો સિસકારો નીકળી ગયો. બપોરનો તડકો તેના ચહેરા પર પડતો હતો, અને તેનું આખું શરીર ગરમ થઈ ગયું હતું.

ત્યારે જ દરવાજા પર ટકોરા પડ્યા, જોરથી, ત્રણ વાર. કાજલ ચોંકીને બેઠી થઈ ગઈ, તેનો હાથ ઝટકાથી કુર્તા બહાર આવ્યો અને ડાયરી પલંગ પર ખુલ્લી જ રહી ગઈ. કોણ છે, તેણે અવાજ સ્થિર કરવાનો પ્રયત્ન કરતાં પૂછ્યું. બહારથી જવાબ આવ્યો, જયેશ, બ્રોકર, ડિપોઝિટની રસીદ લઈને આવ્યો છું. કાજલનું હૃદય જોરથી ધબકવા લાગ્યું, તેણે વાળ સરખા કર્યા અને દરવાજો ખોલ્યો.

દરવાજા પર ઊભેલો માણસ જોઈને કાજલનો શ્વાસ અટકી ગયો. ત્રીસેક વર્ષનો, મજબૂત બાંધો, શરારતી આંખો, બરાબર એવો જ ચહેરો જે થોડી વાર પહેલાં તેના મને ડાયરી વાંચતાં વાંચતાં ઘડ્યો હતો. જયેશે સ્મિત કર્યું અને અંદર આવ્યો, તેના હાથમાં એક કવર હતું. ફ્લેટ તો સરસ ગોઠવાયો છે, તેણે આસપાસ જોતાં કહ્યું, અને ત્યારે તેની નજર પલંગ પર ખુલ્લી પડેલી ડાયરી પર પડી. તેનું સ્મિત એક પળ માટે થીજી ગયું.

આ ડાયરી તમને ક્યાંથી મળી, જયેશનો અવાજ અચાનક ગંભીર થઈ ગયો હતો. કાજલે જવાબ આપ્યો, પલંગ નીચેથી, સફાઈ કરતી વખતે મળી, કોઈક ભૂલી ગયું લાગે છે. જયેશ ધીમે ધીમે પલંગ પાસે ગયો અને ડાયરી ઉપાડી, તેના હાથ થોડા ધ્રુજતા હતા. તેણે પહેલું પાનું જોયું, તે અક્ષર જે, અને લાંબો શ્વાસ લીધો. આ મારી છે, તેણે ધીમેથી કહ્યું, હું જ અહીં પહેલાં રહેતો હતો.

કાજલના ગાલ લાલ થઈ ગયા, તો આ બધી એન્ટ્રીઓ, તેણે અધૂરું વાક્ય છોડી દીધું. જયેશે તેની સામે જોયું, તેની આંખોમાં શરારત પાછી આવી ગઈ હતી, તમે વાંચી લીધી લાગે છે, બધી. કાજલે નજર ઝુકાવી, પણ તેના હોઠ પર સ્મિત હતું, થોડી થોડી. જયેશ પલંગની ધાર પર બેઠો, ડાયરી હજુ તેના હાથમાં હતી, તો તમને કઈ એન્ટ્રી સૌથી વધુ ગમી, તેણે પૂછ્યું, અને તેનો અવાજ હવે નીચો અને ઘેરો થઈ ગયો હતો.

કાજલે જવાબ ન આપ્યો, તે ફક્ત તેની સામે જોતી રહી. જયેશ ઊભો થયો અને તેની નજીક આવ્યો, એટલો નજીક કે કાજલને તેના અત્તરની ખુશ્બૂ આવવા લાગી, એ જ ખુશ્બૂ જે ડાયરીના પાનાંમાંથી આવતી હતી. તમે જાણો છો, તેણે ધીમેથી કહ્યું, આ ડાયરીમાં એક એન્ટ્રી હજુ બાકી છે, જે મેં ક્યારેય લખી નથી. કાજલનો શ્વાસ અટકી ગયો, કઈ એન્ટ્રી, તેણે પૂછ્યું. જયેશે તેના વાળને સ્પર્શ કર્યો, જે એન્ટ્રીમાં તમે હો, તેણે કહ્યું.

કાજલ પાછળ હટવાને બદલે તેની સામે ઊભી રહી, તેની છાતી ઝડપથી ઉપર નીચે થતી હતી. જયેશે તેના ગાલ પર હાથ મૂક્યો અને તેનો ચહેરો પોતાની તરફ ફેરવ્યો. તેમની નજરો મળી, અને બંને વચ્ચેની હવામાં કંઈક તણાઈ ગયું, જાણે ડાયરીના પાના જીવતા થઈ ગયા હોય. જયેશે ધીમેથી તેના હોઠ પર પોતાના હોઠ મૂક્યા, પહેલાં હળવેથી, પછી વધુ દબાણથી. કાજલે તેના ખભા પકડી લીધા અને ચુંબનનો જવાબ આપ્યો.

ચુંબન વધુ ઊંડું થતું ગયું, જયેશના હાથ કાજલની પીઠ પર ફરવા લાગ્યા. તેણે તેના કુર્તાના બટન ખોલવા માંડ્યા, એક પછી એક, અને કાજલે તેને રોકવાને બદલે તેના શર્ટના બટન પર હાથ મૂક્યો. બંનેના કપડાં ધીમે ધીમે નીચે સરકવા લાગ્યાં, અને બપોરનો તડકો તેમના શરીર પર પડતો હતો. જયેશે કાજલને પલંગ તરફ ધકેલી, એ જ પલંગ જેના વિશે ડાયરીમાં આટલું લખાયું હતું.

કાજલ પલંગ પર પડી, અને જયેશ તેની ઉપર ઝૂક્યો. તેણે તેની ગરદન પર ચુંબનો વરસાવવા માંડ્યા, ધીમે ધીમે નીચે સરકતાં. કાજલની છાતી તેના સ્પર્શથી કડક થઈ ગઈ હતી, અને તેના મોંમાંથી સિસકારા નીકળવા લાગ્યા. જયેશના હોઠ તેની છાતી પર ફરતા હતા, ક્યારેક હળવેથી કરડતા, ક્યારેક ચૂસતા. કાજલે તેના વાળમાં આંગળીઓ ખોસી દીધી અને તેને વધુ નજીક ખેંચ્યો.

જયેશનો હાથ કાજલના પેટ પરથી નીચે સરક્યો, અને તેણે તેની સલવારનો નાડો ખોલી નાખ્યો. કાજલે પોતાની કમર ઊંચી કરીને તેને મદદ કરી, તેની આંખોમાં હવે કોઈ શરમ નહોતી, ફક્ત ઈચ્છા હતી. જયેશે તેના અંદરના કપડાં પણ ઉતારી નાખ્યાં, અને કાજલ સંપૂર્ણ નગ્ન તેની સામે પડી હતી. તેણે તેના શરીરને ઉપરથી નીચે સુધી જોયું, અને તેની આંખોમાં પ્રશંસા હતી, તું ડાયરીની એન્ટ્રીઓ કરતાં પણ વધુ સુંદર છે, તેણે કહ્યું.

કાજલે જયેશનું શર્ટ ખેંચીને ઉતારી નાખ્યું, તેની છાતી મજબૂત હતી અને તેના હાથ સ્નાયુબદ્ધ હતા. તેણે તેના પેન્ટનું બટન ખોલ્યું અને તેને નીચે સરકાવ્યું, જયેશનો લુંડ હવે સંપૂર્ણ તંગ થઈ ગયો હતો. કાજલે તેને હાથમાં પકડ્યો, તે ગરમ અને કડક હતો, અને તેના સ્પર્શથી જયેશના મોંમાંથી એક ઊંડો શ્વાસ નીકળ્યો. તેણે ધીમે ધીમે તેને હલાવવા માંડ્યો, અને જયેશે તેના વાળ પકડી લીધા.

કાજલ નીચે ઝૂકી અને જયેશના લુંડને પોતાના મોંમાં લઈ લીધો. તેણે તેને ધીમે ધીમે ચૂસવા માંડ્યો, જીભથી તેના ટોચના ભાગને સ્પર્શ કરતાં. જયેશે તેનું માથું પકડી રાખ્યું હતું, અને તેના મોંમાંથી આનંદના અવાજો નીકળતા હતા. કાજલે તેને વધુ ઊંડો લીધો, તેના ગળા સુધી, અને જયેશનું આખું શરીર તંગ થઈ ગયું. આ દ્રશ્ય ડાયરીના કોઈપણ વર્ણન કરતાં વધુ જીવંત હતું, કારણ કે આ વખતે તે પોતે તેમાં હતી.

જયેશે કાજલને ઉપર ખેંચી અને તેને પલંગ પર સુવડાવી, હવે મારો વારો, તેણે શરારતથી કહ્યું. તે તેની જાંઘો વચ્ચે ઝૂક્યો અને તેની ચુત પર પોતાના હોઠ મૂક્યા. કાજલનું શરીર એક ઝાટકા સાથે ઊછળ્યું, તેની જીભનો સ્પર્શ એટલો તીવ્ર હતો કે તેની આંખોમાં આંસુ આવી ગયાં. જયેશે તેને ચાટવા માંડી, ક્યારેક ધીમેથી, ક્યારેક ઝડપથી, અને કાજલે ચાદરને મુઠ્ઠીમાં પકડી લીધી, બરાબર જેવું ડાયરીમાં લખ્યું હતું.

કાજલના પગ ધ્રુજવા લાગ્યા, તેનું આખું શરીર આનંદના મોજાંમાં ડૂબી ગયું હતું. જયેશે તેની ચુતને ચૂસવાનું ચાલુ રાખ્યું, તેની જીભ અંદર સુધી જતી હતી. કાજલના મોંમાંથી ચીસો નીકળવા લાગી, તેને પાડોશીની પરવા નહોતી, જેવું ડાયરીમાં લખ્યું હતું. તેનું શરીર એક મોટા ઝાટકા સાથે ઊછળ્યું, અને તેનું પહેલું પાણી નીકળી ગયું. જયેશે તેને પકડી રાખી, અને તેના હોઠ પર સ્મિત હતું.

થોડી વાર શ્વાસ લીધા પછી જયેશ કાજલની ઉપર આવ્યો, તેનો લુંડ હવે તેની ચુતના મોં પર હતો. તૈયાર છો, તેણે પૂછ્યું, અને કાજલે તેની કમર પકડીને તેને પોતાની તરફ ખેંચ્યો. જયેશે એક જોરદાર ધક્કો માર્યો, અને તેનો લુંડ સંપૂર્ણ અંદર ઊતરી ગયો. કાજલના મોંમાંથી એક મોટો સિસકારો નીકળ્યો, તેને થોડો દુખાવો થયો, પણ આનંદ તેના કરતાં વધુ હતો. જયેશ થોડી વાર અંદર જ રહ્યો, તેને અનુકૂળ થવા દીધી.

પછી જયેશે ધક્કા મારવા માંડ્યા, પહેલાં ધીમે ધીમે, પછી વધુ જોરથી. પલંગની સ્પ્રિંગો વાગવા લાગી, બરાબર જેવું ડાયરીમાં લખ્યું હતું. કાજલે તેની પીઠ પર નખ માર્યા, અને તેના પગ તેની કમર આસપાસ વીંટળાઈ ગયા. બંનેના શરીર પરસેવાથી ભીનાં થઈ ગયાં હતાં, અને રૂમમાં ફક્ત તેમના શ્વાસ અને ચામડીના અવાજો ગુંજતા હતા. કાજલે તેના કાનમાં કહ્યું, વધુ જોરથી, અને જયેશે તેની ગતિ વધારી દીધી.

જયેશે કાજલને પલટાવી, હવે તે ઘૂંટણિયે હતી અને જયેશ તેની પાછળ હતો. તેણે તેની કમર પકડી અને પાછળથી અંદર ઘૂસ્યો, આ સ્થિતિમાં તે વધુ ઊંડો જતો હતો. કાજલે ઓશીકું પકડી લીધું અને તેનું માથું તેમાં દબાવી દીધું, તેના મોંમાંથી દબાયેલી ચીસો નીકળતી હતી. જયેશના ધક્કા હવે ખૂબ જોરદાર હતા, તેનું પેટ તેના નિતંબ સાથે અથડાતું હતું. આ તે જ સ્થિતિ હતી જેનું વર્ણન ડાયરીની સૌથી લાંબી એન્ટ્રીમાં હતું.

કાજલનું શરીર ફરીથી તંગ થવા લાગ્યું, બીજો આનંદ નજીક આવી રહ્યો હતો. તેણે જયેશનું નામ બૂમ પાડી, અને તેનું આખું શરીર ધ્રુજવા લાગ્યું. તેનું પાણી ફરીથી નીકળ્યું, આ વખતે વધુ જોરથી, અને તેની ચુતે જયેશના લુંડને અંદરથી જકડી લીધો. જયેશે પણ પોતાની ગતિ વધારી દીધી, તેનો શ્વાસ હવે ખૂબ ઝડપી થઈ ગયો હતો. તેના ધક્કા અનિયમિત થઈ ગયા, અને તેણે એક મોટી ચીસ સાથે પોતાનું વીર્ય કાજલની અંદર જ છોડી દીધું.

બંને પલંગ પર ઢળી પડ્યાં, પરસેવાથી લથપથ, શ્વાસ ઝડપી. જયેશે કાજલને પોતાની બાહોમાં લીધી, અને તે તેની છાતી પર માથું મૂકીને સૂતી. થોડી વાર સુધી બંનેમાંથી કોઈ બોલ્યું નહીં, ફક્ત તેમના ધબકારા એકબીજાને સંભળાતા હતા. બારીમાંથી આવતો તડકો હવે નરમ પડી ગયો હતો, બપોર સાંજ તરફ ઢળી રહી હતી. કાજલે તેની છાતી પર આંગળીથી અક્ષરો દોરવા માંડ્યા.

ડાયરીમાં આ બધું લખ્યું છે, કાજલે ધીમેથી પૂછ્યું, તો શું હવે તમે આ એન્ટ્રી પણ લખશો. જયેશે હસીને કહ્યું, આ એન્ટ્રી લખવાની નહીં, જીવવાની છે. તેણે કાજલના હોઠ પર ચુંબન કર્યું, આ વખતે ધીમું અને ઊંડું. કાજલે તેના ગાલ પર હાથ ફેરવ્યો, તો રસીદનું શું, તેણે શરારતથી પૂછ્યું. જયેશે કવર તરફ ઈશારો કર્યો, જે પલંગ નીચે પડ્યું હતું, રસીદ તો બહાનું હતું, તેણે કબૂલ્યું, હું તો ડાયરી લેવા આવ્યો હતો.

કાજલે તેની છાતી પર હળવો મુક્કો માર્યો, જૂઠ્ઠા, પણ તેના અવાજમાં કોઈ ગુસ્સો નહોતો. જયેશે તેનો હાથ પકડીને તેના હોઠ પર મૂક્યો, અને તેની આંગળીઓને ચૂમી. તને ખબર છે, તેણે કહ્યું, જ્યારે મેં આ ફ્લેટ છોડ્યો ત્યારે મને સૌથી વધુ દુઃખ ડાયરીનું નહોતું, પણ આ પલંગનું હતું. કાજલે ભમર ઉંચી કરી, હવે તો પલંગ પણ પાછો મળી ગયો, તેણે કહ્યું, અને બંને હસી પડ્યાં.

હસતાં હસતાં જયેશનો હાથ ફરીથી કાજલના શરીર પર ફરવા લાગ્યો. કાજલે તેની સામે જોયું, હજુ ધરાયો નથી, તેણે પૂછ્યું. જયેશે તેને પોતાની તરફ ખેંચી, ડાયરીમાં લખ્યું છે કે એક રાતમાં ત્રણ વાર, તેણે શરારતથી કહ્યું, આજે તો ફક્ત એક જ વાર થઈ છે. કાજલનું હૃદય ફરીથી જોરથી ધબકવા લાગ્યું, તેના શરીરમાં ફરીથી ગરમી ફેલાઈ ગઈ. તેણે જયેશના હોઠ પર પોતાના હોઠ દબાવી દીધા.

આ વખતે કાજલ ઉપર આવી, તે જયેશની છાતી પર બેઠી અને ધીમે ધીમે નીચે સરકી. તેણે તેના લુંડને પોતાની ચુતમાં જાતે જ ગોઠવ્યો અને ધીમે ધીમે બેસી ગઈ. જયેશના મોંમાંથી એક ઊંડો શ્વાસ નીકળ્યો, તેના હાથ કાજલની કમર પર હતા. કાજલે ઉપર નીચે થવા માંડ્યું, પહેલાં ધીમે, પછી ઝડપથી. તેના વાળ તેના ચહેરા પર આવતા હતા, અને તેની છાતી હવામાં ઊછળતી હતી.

જયેશે તેની છાતીને હાથમાં લીધી અને તેને દબાવવા માંડ્યો, ક્યારેક તેના સ્તનાગ્રને આંગળીઓ વચ્ચે ફેરવતો. કાજલની ગતિ વધુ ઝડપી થઈ ગઈ, તેનું આખું શરીર પરસેવાથી ચમકતું હતું. તેણે પોતાના હોઠ કરડ્યા, જેથી તેની ચીસો બહાર ન નીકળે, પણ તેના ગળામાંથી અવાજો નીકળતા જ રહ્યા. જયેશે તેને નીચે ખેંચી અને તેના હોઠ પર ચુંબન કર્યું, તેમની જીભો એકબીજામાં ભળી ગઈ.

કાજલનું શરીર ફરીથી પરાકાષ્ઠાએ પહોંચ્યું, તેનું ત્રીજું પાણી નીકળ્યું, અને તે જયેશની છાતી પર ઢળી પડી. જયેશે તેને પલટાવી અને ફરીથી ઉપર આવ્યો, તેના ધક્કા હવે ખૂબ ઝડપી હતા. થોડી જ વારમાં તે પણ ઝડી ગયો, તેનું વીર્ય ફરીથી કાજલની અંદર ઊતર્યું. બંને એકબીજાને વળગીને પડ્યાં રહ્યાં, તેમના શરીર હવે સંપૂર્ણ થાકી ગયાં હતાં.

સાંજ પડી ગઈ હતી, રૂમમાં અંધારું ફેલાવા લાગ્યું હતું. જયેશે બાજુમાં પડેલી ડાયરી ઉપાડી અને છેલ્લું પાનું ખોલ્યું, જે હજુ કોરું હતું. તેણે કાજલ સામે જોયું, આ પાનું તારે ભરવાનું છે, તેણે કહ્યું. કાજલે ડાયરી લીધી અને પેન ઉપાડી, તેણે લખ્યું, આજે મેં ડાયરી વાંચી, અને ડાયરી જીવતી થઈ ગઈ. જયેશે તેના ખભા પર માથું મૂક્યું અને વાંચ્યું, પછી હસ્યો.

કાજલે ડાયરી બંધ કરી અને તેને જયેશના હાથમાં મૂકી, આ તારી છે, તું જ રાખ, તેણે કહ્યું. જયેશે માથું હલાવ્યું, ના, હવે આ તારી છે, કારણ કે હવે પછીની દરેક એન્ટ્રીમાં તું હોઈશ. કાજલે તેની સામે જોયું, તેની આંખોમાં કંઈક નવું હતું, કોઈ ડર નહીં, કોઈ શરમ નહીં. તેણે જયેશને પોતાની તરફ ખેંચ્યો અને તેના કાનમાં ધીમેથી કહ્યું, તો કાલે બપોરે ફરીથી આવજે, ડાયરીમાં નવી એન્ટ્રી લખવાની છે.