ગુજરાતી કામુક વાર્તા: સપનામાં આવેલો અજનબી

સપનામાં કોઈક તેના વાળમાં હાથ ફેરવી રહ્યું હતું, અને જિનલની આંખો બંધ હોવા છતાં તે દરેક સ્પર્શ અનુભવી શકતી હતી. આ એક નવી ગુજરાતી કામુક વાર્તા છે, જે નવરાત્રિની એક રાતે સપનામાં શરૂ થઈ હતી.

ગરબાના ઢોલ દૂરથી સંભળાતા હતા. સપનામાં જિનલ ચણિયાચોળીમાં હતી, લાલ અને સોનેરી, અને એક અજાણ્યો પુરુષ તેની સામે ઊભો હતો. તેનો ચહેરો ધુંધળો હતો, પણ તેની આંખો સ્પષ્ટ હતી, ઊંડી અને ભૂખી. તેણે જિનલનો હાથ પકડ્યો અને તેને ભીડથી દૂર, અંધારી ગલીમાં લઈ ગયો.

"તું બહુ સુંદર લાગે છે," તેણે તેના કાનમાં કહ્યું, અને તેના હોઠ જિનલની ગરદન પર ફરવા લાગ્યા. જિનલે વિરોધ ન કર્યો. તેના હાથ તેની કમર પર હતા, તેને પોતાની તરફ ખેંચતા હતા. તેની છાતી તેની છાતી સાથે દબાયેલી હતી, અને તે તેના શરીરની ગરમી અનુભવી શકતી હતી.

તેણે તેની ચોળીની દોરી ખોલી. જિનલનો શ્વાસ થંભી ગયો. તેના હાથ તેના સ્તનો પર હતા, તેમને દબાવતા હતા, અને જિનલના મોંમાંથી એક સિસકારો નીકળી ગયો. "ના... કોઈ જોઈ જશે..." તેણે કહ્યું, પણ તેના શબ્દોમાં કોઈ તાકાત નહોતી.

અને ત્યારે જ જિનલની આંખ ખૂલી ગઈ. તે પોતાના બેડરૂમમાં હતી, પરસેવાથી ભીંજાયેલી, તેનું દિલ જોરથી ધડકતું હતું. તેનો પતિ તેની બાજુમાં ઘસઘસાટ ઊંઘતો હતો. સવારના ચાર વાગ્યા હતા. જિનલ બાથરૂમ ગઈ, ચહેરા પર પાણી છાંટ્યું, અને અરીસામાં પોતાને જોઈ. તેની આંખોમાં હજુ પણ સપનાની ચમક હતી.

બીજી રાતે સપનું વધુ આગળ વધ્યું હતું. અંધારી ગલીમાં તે અજાણ્યો પુરુષ જિનલને દીવાલ સાથે દબાવીને તેની ગરદન પર ચુંબન કરતો હતો, અને તેના હાથ તેના ઘાઘરાની અંદર જતા હતા. જિનલ જાગી ત્યારે તેની પેન્ટી ભીની હતી, અને તેને શરમ આવી હતી, પણ સાથે એક અજીબ ખુશી પણ હતી. તેણે તે રાતે પહેલી વાર પોતાના હાથથી પોતાને શાંત કર્યા હતા, સપનાના ચહેરાને યાદ કરતા.

આ ત્રીજી રાત હતી જ્યારે તેને આ જ સપનું આવ્યું હતું. દર વખતે એ જ અજાણ્યો પુરુષ, એ જ ભૂખી આંખો. જિનલને લાગતું હતું જાણે તેનું અર્ધજાગ્રત મન તેને કંઈક કહેવા માગતું હોય. તેના લગ્નને પાંચ વર્ષ થયા હતા, અને તેનો પતિ સારો માણસ હતો, પણ પથારીમાં તે હંમેશા ઉતાવળમાં રહેતો હતો. પાંચ મિનિટ, અને પછી નસકોરાં.

બીજે દિવસે સાંજે જિનલ તેના પતિ સાથે જીમ ગઈ, જ્યાં તેનો પતિ ટ્રેનિંગ લેતો હતો. અને ત્યાં, વેઈટ લિફ્ટ કરતા, તેણે તેને જોયો. એ જ આંખો. એ જ ચહેરો, જે સપનામાં ધુંધળો હતો તે હવે સ્પષ્ટ હતો. તેનું નામ આરવ હતું, તેના પતિનો જીમ ટ્રેનર, બત્રીસ વર્ષનો, પહોળા ખભા, પસીનાથી ભીનો.

જિનલના પગ ધ્રૂજવા લાગ્યા. આરવે તેની સામે જોયું અને હસ્યો. "ભાભી, કેમ છો?" તેણે કહ્યું. જિનલે માંડ માંડ જવાબ આપ્યો. આખી સાંજ તે તેને ચોરીછૂપીથી જોતી રહી, અને દર વખતે તેની નજર તેની સાથે મળતી, તેના પેટમાં પતંગિયા ઊડતા.

ઘરે આવીને જિનલે પોતાને સમજાવવાનો પ્રયત્ન કર્યો. આ ફક્ત સપનું હતું. આરવ તેના પતિનો ટ્રેનર છે. આ ખોટું છે. પણ રાતે પથારીમાં પડતાં જ તેની આંખો સામે આરવનો ચહેરો આવી ગયો, અને તેના હાથ આપમેળે તેના શરીર પર ફરવા લાગ્યા.

નવરાત્રિની સાતમી રાત હતી. જિનલ તેની સહેલીઓ સાથે ગરબા રમવા ગઈ હતી. તેણે લાલ ચણિયાચોળી પહેરી હતી, બિલકુલ સપના જેવી. ભીડમાં ફરતી વખતે અચાનક કોઈકે તેનો હાથ પકડ્યો. તેણે પાછું જોયું, અને તેનો શ્વાસ થંભી ગયો. આરવ હતો.

"તું અહીં?" જિનલે પૂછ્યું. "મારો મિત્ર અહીં સ્ટોલ ચલાવે છે," આરવે કહ્યું, પણ તેની આંખો કંઈક બીજું જ કહેતી હતી. "એક રાઉન્ડ મારી સાથે રમીશ?" જિનલે ના પાડવી જોઈતી હતી, પણ તેણે હા પાડી દીધી.

ગરબા રમતી વખતે આરવનો હાથ વારંવાર તેની કમર પર આવતો હતો. દરેક સ્પર્શે જિનલના શરીરમાં વીજળી દોડતી હતી. એક વખત ભીડમાં ધક્કો લાગ્યો અને તે આરવની છાતી સાથે અથડાઈ. તેણે તેને સંભાળી, અને થોડી ક્ષણો સુધી તેને છોડી નહીં. જિનલે તેની છાતીની ધડકન અનુભવી, અને નીચે કંઈક સખત પણ.

ઢોલની થાપ સાથે જિનલનું શરીર હલતું હતું, પણ તેનું ધ્યાન સંગીતમાં નહોતું. આરવ તેની બાજુમાં જ રમતો હતો, અને દરેક ચક્કરમાં તેમના હાથ અથડાતા હતા. એક વખત આરવે તેનો હાથ પકડ્યો અને ફેરવતી વખતે તેને પોતાની તરફ ખેંચી. જિનલ તેની છાતી સાથે અથડાઈ, અને થોડી ક્ષણો માટે દુનિયા થંભી ગઈ. તેની સહેલીઓએ કંઈ જોયું નહીં, તેઓ પોતાની ધૂનમાં મસ્ત હતી.

"મારી સાથે ચાલ," આરવે તેના કાનમાં કહ્યું. "ફક્ત પાંચ મિનિટ." જિનલ જાણતી હતી કે આ ખોટું છે. જિનલ જાણતી હતી કે તેણે ના પાડવી જોઈએ. અને જિનલ તેની પાછળ ચાલી નીકળી, ભીડથી દૂર, પાર્કિંગ તરફ, બિલકુલ સપનાની જેમ.

પાર્કિંગમાં અંધારું હતું. આરવે તેને એક કારની પાછળ લઈ ગયો અને દીવાલ સાથે દબાવી દીધી. તેના હોઠ તેના હોઠ પર આવ્યા, અને આ ચુંબન સપના કરતાં હજાર ગણું વધુ વાસ્તવિક હતું. જિનલે તેના વાળ પકડી લીધા અને તેને પોતાની તરફ ખેંચ્યો.

આરવના હાથ તેની પીઠ પર ફરતા હતા, તેની ચોળીની દોરી શોધતા હતા. જ્યારે દોરી ખૂલી, ત્યારે જિનલે એક ઊંડો શ્વાસ લીધો. આરવે તેની ચોળી નીચે સરકાવી અને તેના સ્તનોને પોતાના હાથમાં લીધા. "સપનામાં પણ આટલા જ સુંદર હતા," તેણે કહ્યું.

જિનલ ચોંકી. "શું?" આરવ હસ્યો. "તારી આંખો બધું કહી દે છે, જિનલ. જીમમાં જ્યારથી તે મને જુએ છે, ત્યારથી હું જાણું છું." તેણે તેના એક નિપલને મોંમાં લીધું અને ચૂસવા લાગ્યો. જિનલની કમર ધનુષ્યની જેમ વળી ગઈ.

જિનલે આરવના શર્ટના બટન ખોલ્યા. તેની છાતી પહોળી અને સખત હતી, પરસેવાની હલકી ચમક સાથે. તેણે તેની છાતી પર ચુંબન કર્યા, નીચે જતી ગઈ, અને તેની પેન્ટની ઝિપ ખોલી. તેનું શિશ્ન બહાર આવ્યું, મોટું અને સખત.

જિનલે તેને હાથમાં લીધું અને હલાવવા લાગી. આરવે પોતાનું માથું પાછળ નાખ્યું. "જિનલ..." તેના મોંમાંથી નીકળ્યું. જિનલ નીચે બેઠી અને તેને મોંમાં લઈ લીધું. તેની જીભ તેની આસપાસ ફરતી હતી. આરવે તેના વાળ પકડી લીધા.

"બસ, હવે નહીં," આરવે તેને ઊભી કરી. તેણે તેનો ઘાઘરો ઉપર કર્યો અને તેની પેન્ટી બાજુ પર ખસેડી. તેની યોનિ ભીની થઈ ચૂકી હતી. આરવે પોતાનું શિશ્ન તેની યોનિ પર મૂક્યું અને એક જ ઝાટકે અંદર નાખી દીધું.

આરવે તેની આંગળીઓ જિનલની યોનિમાં નાખી અને અંદર બહાર કરવા લાગ્યો, જ્યારે તેનો અંગૂઠો તેના દાણા પર ગોળ ગોળ ફરતો હતો. જિનલે તેના ખભા પર પોતાના નખ ખૂંપાવી દીધા. "આરવ... પ્લીઝ... હવે..." તેની વિનંતી સાંભળીને આરવે પોતાનું શિશ્ન તેની યોનિના મોં પર ઘસ્યું, તેને તડપાવતો, અને પછી એક જોરદાર ધક્કા સાથે અંદર નાખી દીધું.

જિનલે પોતાનો હાથ મોં પર દબાવી દીધો જેથી ચીસ ન નીકળે. તેનું શિશ્ન તેને પૂરી રીતે ભરી રહ્યું હતું. આરવે ધક્કા મારવાનું શરૂ કર્યું, પહેલા ધીમે, પછી તેજ. કાર હલવા લાગી. જિનલે દીવાલ પકડી રાખી હતી, તેના નખ દીવાલમાં ખૂંપી ગયા હતા.

"વધુ જોરથી..." જિનલ ફુસફુસાઈ. આરવે તેની ગતિ વધારી. તેનો એક હાથ તેના સ્તન પર હતો, તેમને દબાવતો હતો, અને બીજો હાથ તેના નિતંબ પર. દરેક ધક્કા સાથે જિનલને લાગતું હતું કે તે તૂટી જશે, અને તે તૂટવા માગતી હતી.

આરવે જિનલને ફેરવી, અને હવે તેનો ચહેરો કાર તરફ હતો. તેણે તેના હાથ કારની છત પર મૂક્યા. આરવ પાછળથી તેની અંદર આવ્યો, અને આ સ્થિતિમાં તે વધુ ઊંડે જતો હતો. તેના હાથ આગળ આવીને તેના સ્તનોને પકડતા હતા, અને તેના હોઠ તેની ગરદન પર હતા. જિનલને લાગ્યું કે તેના પગ ધ્રૂજી રહ્યા છે, પણ તેને રોકાવું નહોતું.

"તું કેટલી ગરમ છે," આરવે તેના કાનમાં કહ્યું, અને તેના ધક્કા વધુ તેજ થયા. જિનલના મોંમાંથી સતત સિસકારા નીકળતા હતા. તેણે પોતાના નિતંબ પાછળ ધકેલ્યા, દરેક ધક્કાને મળતી. કારની બારીમાં તેનું પ્રતિબિંબ દેખાતું હતું, વાળ વિખરાયેલા, હોઠ ખુલ્લા, અને તેને પોતાને જોઈને શરમને બદલે ગર્વ થયો.

આરવે જિનલના ઘાઘરાને કમર સુધી ઉંચક્યો અને તેના નિતંબને પોતાના હાથમાં લીધા, તેમને દબાવતા અને સહેલાવતા. જિનલે પોતાનું માથું પાછળ નાખ્યું, તેના વાળ હવામાં ઊડતા હતા. "તું મારા સપનાની રાણી છે," આરવે કહ્યું, અને જિનલે જવાબમાં તેના ધક્કાઓને વધુ જોરથી મળવાનું શરૂ કર્યું, બંનેના શરીર એક લયમાં હલતા હતા.

જિનલનું શરીર કાંપવા લાગ્યું. "હું આવી રહી છું..." તે બોલી, અને પછી તે ઝરી, તેનું પાણી તેની જાંઘો પર વહી ગયું. તેની યોનિએ આરવના શિશ્નને જોરથી ભીંસી લીધું, અને આરવ પણ ઝરી ગયો, તેનું ગરમ પાણી તેની અંદર વહી ગયું.

થોડી વાર બંને એમ જ ઊભા રહ્યા, હાંફતા. પછી આરવે તેની ચોળી ઠીક કરી, દોરી બાંધી. "તું ઠીક છે?" તેણે પૂછ્યું. જિનલે હસીને કહ્યું, "ત્રણ રાતથી આ સપનું જોઉં છું. આજે પહેલી વાર ઊંઘ પૂરી થશે."

બંને પાછા ગરબામાં ગયા, જાણે કંઈ જ ન બન્યું હોય. પણ જ્યારે જિનલ ફરતી હતી, ત્યારે તેના હોઠ પર એક રહસ્યમય સ્મિત હતું. તેની સહેલીએ પૂછ્યું, "શું થયું? આટલી ખુશ કેમ લાગે છે?" જિનલે કહ્યું, "સપનું સાચું પડ્યું."

ઘરે પહોંચીને જિનલ સીધી બાથરૂમમાં ગઈ. અરીસામાં તેણે પોતાને જોયું, વિખરાયેલા વાળ, લાલ હોઠ, ગરદન પર આરવના ચુંબનનું હલકું નિશાન. તેણે તે નિશાનને આંગળીથી સ્પર્શ્યું અને હસી. શાવર નીચે ઊભા રહીને તેણે આખી રાત ફરી જીવી, દરેક સ્પર્શ, દરેક ધક્કો, અને તેનું શરીર ફરી ગરમ થઈ ગયું.

તે રાતે ઘરે જઈને જિનલે પોતાના પતિને જોયો, જે ટીવી સામે ઊંઘતો હતો. તેને તેના પર ગુસ્સો ન આવ્યો, દયા પણ ન આવી. ફક્ત એક સ્પષ્ટતા આવી. તેણે પોતાના ફોનમાં આરવનો નંબર સેવ કર્યો, નામ લખ્યું "જીમ", અને મેસેજ કર્યો, "કાલે ફરી સપનું જોવું છે."

જવાબ તરત આવ્યો, "સપનું નહીં, હકીકત." જિનલે ફોન બાજુ પર મૂક્યો, લાઈટ બંધ કરી, અને આંખો બંધ કરી. આ વખતે સપનામાં કોઈ ધુંધળો ચહેરો નહોતો. આ વખતે ચહેરો સ્પષ્ટ હતો, અને તે હસતો હતો.

બીજે દિવસે સવારે જિનલ જાગી ત્યારે તેના હોઠ પર સ્મિત હતું. તેણે પોતાના પતિ માટે ચા બનાવી, ટિફિન પેક કર્યું, બધું સામાન્ય હતું, પણ તેની અંદર કંઈક બદલાઈ ગયું હતું. તે હવે ફક્ત પત્ની નહોતી, તે એક એવી સ્ત્રી હતી જે જાણતી હતી કે તે શું ઈચ્છે છે. અને તે સાંજે જ્યારે આરવનો મેસેજ આવ્યો, "આજે રાત્રે આઠ વાગે, એ જ જગ્યાએ", ત્યારે તેણે જવાબ આપ્યો, "સપનું ચાલુ રાખીએ."