ગુજરાતી શેઠ સેક્સ વાર્તા: ઓફિસની મોડી રાત

આજે રાત્રે ઓફિસ પછી ના જશો. આ ગુજરાતી શેઠ સેક્સ વાર્તા શેઠ અરવિંદભાઈના એ એક વાક્યથી શરૂ થાય છે, જે તેમણે સાંજે સાત વાગે એકાઉન્ટન્ટ મીનાના ડેસ્ક પર આવીને કહ્યું હતું. મીનાના હાથમાં પેન થંભી ગઈ.

અમદાવાદના રિલીફ રોડ પર આવેલી કાપડની ઓફિસમાં મીના છેલ્લા ત્રણ વર્ષથી કામ કરતી હતી. બત્રીસ વર્ષની મીના, છૂટાછેડા લીધેલી, પોતાના કામમાં હોશિયાર. શેઠ અરવિંદભાઈ બાવન વર્ષના, પહોળા ખભાવાળા, ધંધામાં કડક પણ દિલના નરમ.

શેઠજી, કંઈ કામ હતું, મીનાએ પૂછ્યું. અરવિંદભાઈએ દરવાજા તરફ જોયું. ઓફિસમાં બીજું કોઈ નહોતું. પિયુન પણ જતો રહ્યો હતો. એક અગત્યનું કામ છે, તેમણે કહ્યું. મારી કેબિનમાં આવો.

મીના ફાઈલ લઈને કેબિનમાં ગઈ. અરવિંદભાઈએ દરવાજો બંધ કર્યો. મીનાના ધબકારા વધી ગયા. દરવાજો બંધ થવાનો અવાજ કેબિનમાં ગુંજ્યો.

બેસો, અરવિંદભાઈએ કહ્યું. મીના સોફા પર બેઠી. અરવિંદભાઈ તેની સામેની ખુરશીમાં બેઠા. થોડી વાર શાંતિ રહી. પછી અરવિંદભાઈ બોલ્યા.

મીના, હું ત્રણ વર્ષથી તમને જોઉં છું. તમે સમજદાર છો, મહેનતુ છો. અને, તેમણે થોભીને કહ્યું, તમે મને ગમો છો. મીનાનો શ્વાસ અટકી ગયો.

શેઠજી, મીનાએ ધીમેથી કહ્યું. હું, અરવિંદભાઈએ તેનો હાથ પકડ્યો. હું જાણું છું તમે એકલા છો. હું પણ વર્ષોથી વિધુર છું. આમાં ખોટું શું છે.

મીનાએ હાથ પાછો ન ખેંચ્યો. અરવિંદભાઈનો સ્પર્શ ગરમ હતો. મીનાના શરીરમાં એક લહેર દોડી ગઈ. ત્રણ વર્ષની એકલતામાં પહેલી વાર કોઈએ તેને આમ સ્પર્શ કર્યો હતો.

અરવિંદભાઈ ઊઠ્યા અને મીનાની બાજુમાં બેઠા. તેમણે તેના ગાલ પર હાથ ફેરવ્યો. મીનાએ આંખો બંધ કરી દીધી. પછી અરવિંદભાઈએ તેના હોઠ પર પોતાના હોઠ મૂકી દીધા.

પહેલો ચુંબન ધીમો હતો. પછી અરવિંદભાઈએ મીનાને પોતાની તરફ ખેંચી. મીનાએ તેમના ખભા પકડી લીધા. તેમની જીભ મીનાના મોંમાં હતી. મીના પણ હવે સાથ આપી રહી હતી.

અરવિંદભાઈના હાથ મીનાના બ્લાઉઝ પર ગયા. તેમણે બટન ખોલવા માંડ્યા. મીનાએ રોકી નહીં. બ્લાઉઝ ખૂલ્યું. અરવિંદભાઈની નજર તેના સ્તનો પર હતી.

કેટલા સુંદર, અરવિંદભાઈએ કહ્યું. તેમણે મીનાની બ્રા નીચે કરી અને એક સ્તન મોંમાં લીધું. મીનાએ સિસકારો કર્યો. તેના હાથ અરવિંદભાઈના વાળમાં હતા.

અરવિંદભાઈ ચૂસતા રહ્યા. બીજા હાથે તેમણે મીનાની સાડીનો છેડો ખેંચ્યો. સાડી સોફા પર પડી. મીના હવે માત્ર પેટીકોટમાં હતી.

અરવિંદભાઈ નીચે સરક્યા. તેમણે મીનાનો પેટીકોટ ઉપર કર્યો અને તેની ચૂત પર મોં મૂકી દીધું. મીનાનું શરીર સોફા પર તરફડવા લાગ્યું.

શેઠજી, મીનાએ કહ્યું. અરવિંદભાઈએ જોયું નહીં. તેમની જીભ મીનાની ચૂતમાં ફરી રહી હતી. મીના ભીની થઈ ગઈ હતી. તેની આંગળીઓ સોફાના કવરમાં ખૂંપી ગઈ.

અરવિંદભાઈએ એક આંગળી અંદર નાખી. મીનાએ ચીસ પાડી. તેમણે આંગળી અંદર બહાર કરવા માંડી. મીનાની કમર ઊંચી નીચી થઈ રહી હતી.

બસ હવે, મીનાએ કહ્યું. મને પૂરો જોઈએ છે. અરવિંદભાઈ ઊભા થયા અને પોતાનું પેન્ટ ઉતાર્યું. તેમનો લંડ તણાયેલો હતો. મીનાએ તેને જોયો અને હોઠ કરડ્યા.

અરવિંદભાઈએ લંડ મીનાની ચૂત પર મૂક્યો અને ધીમે ધીમે અંદર નાખ્યો. મીનાએ લાંબો શ્વાસ લીધો. તે પૂરો અંદર હતો. કેબિનમાં માત્ર તેમના શ્વાસનો અવાજ હતો.

અરવિંદભાઈએ ધક્કા મારવા માંડ્યા. પહેલા ધીમા, પછી ઝડપી. મીનાએ પોતાના પગ તેમની કમર ફરતે વીંટાળી દીધા. સોફો ચરમરાવા લાગ્યો.

મીનાએ અરવિંદભાઈના ખભા પકડી રાખ્યા હતા. તેના નખ તેમની પીઠમાં ઊતરી રહ્યા હતા. અરવિંદભાઈએ તેની ગરદન પર બચકું ભર્યું. મીના ચીસ પાડી ઊઠી.

વધુ, મીનાએ કહ્યું. વધુ અંદર. અરવિંદભાઈએ તેની કમર પકડી અને પૂરી તાકાતથી ધક્કા મારવા લાગ્યા. મીનાનું શરીર ધ્રૂજવા લાગ્યું. તે ઝરવાની હતી.

હું ઝરું છું, મીનાએ બૂમ પાડી. અરવિંદભાઈએ છેલ્લા જોરદાર ધક્કા માર્યા. મીનાનું શરીર અકડાઈ ગયું. તેની ચૂતે લંડને ભીંસી લીધો. અરવિંદભાઈ પણ એ જ પળે ઝરી ગયા.

બંને હાંફતા સોફા પર પડ્યા. અરવિંદભાઈએ મીનાને બાહોમાં લીધી. બહાર ઓફિસમાં અંધારું હતું. માત્ર કેબિનનો દીવો બળતો હતો.

ડર લાગ્યો, અરવિંદભાઈએ પૂછ્યું. મીનાએ હસીને ના પાડી. ત્રણ વર્ષમાં પહેલી વાર કોઈએ મને આમ જોઈ, તેણે કહ્યું.

બંનેએ કપડાં પહેર્યા. અરવિંદભાઈએ મીનાને ઘરે મૂકવાની ઓફર કરી. મીનાએ ના પાડી. કોઈ જોઈ જશે, તેણે કહ્યું. અરવિંદભાઈએ તેના ગાલ પર ચુંબન કર્યું.

શનિવારે મારા ફાર્મહાઉસ પર આવશો, અરવિંદભાઈએ પૂછ્યું. મીનાએ થોડી વાર વિચાર્યું અને હા પાડી. તેની આંખોમાં શરારત હતી.

બુધવારે સાંજે ઓફિસમાં ફરી બંને એકલા પડ્યા. અરવિંદભાઈ ફાઈલ લઈને મીનાના ડેસ્કે આવ્યા. તેમણે ફાઈલ મૂકી અને મીનાના ખભા પર હાથ મૂક્યો. મીનાએ ઉપર જોયું.

શેઠજી, કોઈ આવી જશે, મીનાએ ધીમેથી કહ્યું. અરવિંદભાઈએ હસીને દરવાજો બંધ કર્યો. પાંચ મિનિટ, તેમણે કહ્યું. માત્ર પાંચ મિનિટ.

અરવિંદભાઈએ મીનાને ખુરશીમાંથી ઊભી કરી અને ડેસ્ક પર બેસાડી. તેમણે તેની સાડી ઉપર કરી. મીનાની જાંઘો ખુલ્લી થઈ. અરવિંદભાઈ નીચે બેઠા.

તેમણે મીનાની ચૂતને ચાટવા માંડી. ડેસ્ક પર બેઠેલી મીનાએ પાછળ હાથ ટેકવ્યા. તેના મોંમાંથી સિસકારા નીકળતા હતા. બહાર કોરિડોરમાં પિયુનના પગલાં સંભળાયા.

મીનાનું શરીર તંગ થઈ ગયું. અરવિંદભાઈ રોકાયા નહીં. તેમની જીભ વધુ ઝડપથી ફરી. પગલાં દૂર ગયા. મીનાએ રાહતનો શ્વાસ લીધો અને પછી જોરથી ઝરી.

તેનું પાણી અરવિંદભાઈના ચહેરા પર હતું. અરવિંદભાઈ ઊભા થયા અને મીનાના હોઠ પર ચુંબન કર્યું. મીનાને પોતાનો સ્વાદ ચાખવા મળ્યો. શનિવાર સુધી રાહ જુઓ, અરવિંદભાઈએ આંખ મારી.

આખું અઠવાડિયું મીના શનિવારની રાહ જોતી રહી. ઓફિસમાં બંને સામાન્ય વર્તન કરતા. પણ જ્યારે નજર મળતી, બંનેની આંખોમાં એ રાત હતી.

શુક્રવારે સાંજે અરવિંદભાઈ મીનાની કેબિનમાં આવ્યા. કાલે સવારે દસ વાગે, તેમણે ધીમેથી કહ્યું. હું ગાડી મોકલીશ. મીનાએ માથું હલાવ્યું.

શનિવારે સવારે ગાડી આવી. મીના ફાર્મહાઉસ પહોંચી. અરવિંદભાઈ દરવાજે ઊભા હતા. સફેદ કુરતામાં તેઓ જુવાન લાગતા હતા.

અંદર આવો, અરવિંદભાઈએ કહ્યું. ફાર્મહાઉસ મોટું હતું. બગીચામાં આંબાના ઝાડ હતા. મીનાએ ચારે તરફ જોયું. કોઈ નહોતું. માત્ર બંને.

અરવિંદભાઈએ મીના માટે ચા બનાવી. બંને વરંડામાં બેઠા. ચા પીતા પીતા અરવિંદભાઈએ પોતાના જીવનની વાત કરી. પત્નીના ગયા પછીની એકલતા, ધંધાની ચિંતા. મીનાએ ધ્યાનથી સાંભળ્યું.

મારી પણ એવી જ કહાની છે, મીનાએ કહ્યું. છૂટાછેડા પછી સમાજની નજરો, એકલી રાતો. અરવિંદભાઈએ તેનો હાથ પકડ્યો. હવે એકલતા ખતમ, તેમણે કહ્યું.

ચા પૂરી થઈ. અરવિંદભાઈ ઊભા થયા. અંદર આવો, તેમણે કહ્યું. તેમની આંખોમાં એ જ ભૂખ હતી જે ઓફિસની રાત્રે હતી. મીનાનું દિલ જોરથી ધડકવા લાગ્યું.

અરવિંદભાઈએ મીનાને બેડરૂમમાં લઈ ગયા. દરવાજો બંધ થયો. આ વખતે કોઈ ઉતાવળ નહોતી. અરવિંદભાઈએ ધીમે ધીમે મીનાના કપડાં ઉતાર્યા.

એક એક કરીને. પહેલા દુપટ્ટો, પછી કુરતી, પછી સલવાર. મીના પૂરી નગ્ન ઊભી હતી. અરવિંદભાઈએ તેને ઉપરથી નીચે સુધી જોઈ. તેમની આંખોમાં ભૂખ હતી.

અરવિંદભાઈએ મીનાને પલંગ પર સુવડાવી. તેમણે તેના આખા શરીર પર ચુંબનો કર્યા. ગરદન, ખભા, સ્તન, પેટ. મીના સિસકારા કરતી રહી.

તેમણે મીનાના પગ ખોલ્યા અને પોતાનું મોં તેની ચૂત પર મૂક્યું. તેમની જીભ અંદર બહાર ફરી રહી હતી. મીનાનું શરીર પલંગ પર તરફડતું હતું.

અરવિંદભાઈ, મીનાએ બૂમ પાડી. હું મરી જઈશ. અરવિંદભાઈ રોકાયા નહીં. તેમણે એક આંગળી અંદર નાખી અને જીભથી તેના દાણાને ઘસતા રહ્યા. મીના જોરથી ઝરી, તેનું પાણી અરવિંદભાઈના મોં પર.

પછી અરવિંદભાઈ ઉપર આવ્યા. મીનાએ તેમનો લંડ પકડ્યો અને પોતાની ચૂત પર મૂક્યો. આવો, તેણે કહ્યું. અરવિંદભાઈ ધીમે ધીમે અંદર ગયા. તે પૂરા સમાઈ ગયા.

આ વખતે કોઈ ઉતાવળ નહોતી. અરવિંદભાઈએ ધીમા ધક્કા માર્યા. દરેક ધક્કે મીના તેમને વધુ જોરથી ભેટતી. તેમની નજરો એકબીજામાં હતી.

હું તમને પ્રેમ કરું છું, અરવિંદભાઈએ અચાનક કહ્યું. મીના થંભી ગઈ. તેની આંખોમાં આંસુ હતા. હું પણ, મીનાએ કહ્યું.

બંને ફરી હલવા લાગ્યા. આ વખતે વધુ ઝડપથી. મીનાએ પોતાના પગ અરવિંદભાઈની કમર ફરતે લપેટી દીધા. અરવિંદભાઈએ તેને પલટાવી અને પાછળથી આવ્યા.

મીનાના સ્તન નીચે લટકતા હતા. અરવિંદભાઈએ નીચેથી હાથ નાખીને તેમને પકડ્યા. તેમના ધક્કા હવે જાનવર જેવા હતા. મીના બૂમો પાડી રહી હતી.

બંને સાથે ઝર્યા. અરવિંદભાઈએ પોતાનું બધું પાણી તેની અંદર છોડી દીધું. તે તેના પર ઢળી પડ્યા. બંને પરસેવે રેબઝેબ હતા. રૂમમાં માત્ર તેમના શ્વાસનો અવાજ હતો.

બપોરે બંનેએ સાથે જમ્યું. અરવિંદભાઈએ જાતે રસોઈ બનાવી હતી. દાળ, ભાત, શાક. મીના હસતી હતી. શેઠજી રસોઈ પણ બનાવે છે, તેણે મજાક કરી.

તમારા માટે બધું, અરવિંદભાઈએ કહ્યું. જમતી વખતે અરવિંદભાઈએ મીનાના પગ પર પોતાનો પગ મૂક્યો. મીનાએ નીચે જોયું અને હસી. ટેબલ નીચે બંનેના પગ એકબીજાને સ્પર્શતા હતા.

જમ્યા પછી મીનાએ વાસણ માંજવાની જીદ કરી. અરવિંદભાઈ પાછળ ઊભા રહીને જોતા રહ્યા. તેમણે પાછળથી મીનાને ભેટી. મીનાના હાથમાં સાબુવાળી થાળી હતી.

થાળી પડી જશે, મીનાએ હસતા કહ્યું. પડવા દો, અરવિંદભાઈએ તેની ગરદન પર ચુંબન કરતા કહ્યું. મીનાએ થાળી સિંકમાં મૂકી અને અરવિંદભાઈ તરફ ફરી. બંનેએ લાંબું ચુંબન કર્યું.

જમ્યા પછી બંને બગીચામાં ફર્યા. આંબાના ઝાડ નીચે બેઠા. અરવિંદભાઈએ મીનાનો હાથ પકડ્યો.

મીના, અરવિંદભાઈએ કહ્યું. હું તમને મારી જિંદગીમાં કાયમી જગ્યા આપવા માંગું છું. મીનાએ તેમની સામે જોયું. શું કહેવા માંગો છો, તેણે પૂછ્યું.

લગ્ન, અરવિંદભાઈએ કહ્યું. જો તમને વાંધો ન હોય. મીનાની આંખોમાં આંસુ આવી ગયા. તેણે માથું હલાવ્યું. હા, તેણે કહ્યું. હા.

અરવિંદભાઈએ મીનાને પોતાની તરફ ખેંચી અને તેના હોઠ પર લાંબું ચુંબન કર્યું. બગીચામાં પવન ફૂંકાતો હતો. આંબાના પાન ખખડતા હતા. મીનાને લાગ્યું જાણે આખી દુનિયા તેમની સાથે હસી રહી છે.

અંદર ચલો, અરવિંદભાઈએ ધીમેથી કહ્યું. તેમણે મીનાનો હાથ પકડ્યો અને બેડરૂમમાં લઈ ગયા. સાંજનો ઉજાસ બારીમાંથી આવતો હતો. રૂમમાં સોનેરી પ્રકાશ હતો.

આ વખતે મીનાએ જાતે પોતાના કપડાં ઉતાર્યા. અરવિંદભાઈ પલંગ પર બેઠા જોતા રહ્યા. જ્યારે મીના નગ્ન થઈ, અરવિંદભાઈએ તેને પોતાની ગોદમાં બેસાડી.

મીના અરવિંદભાઈની ગોદમાં બેઠી. તેમનો લંડ તેની ચૂતની બરાબર નીચે હતો. મીના ધીમે ધીમે નીચે બેઠી. લંડ અંદર ગયો. બંનેના મોંમાંથી સિસકારો નીકળ્યો.

મીનાએ ઉપર નીચે થવા માંડ્યું. અરવિંદભાઈએ તેના સ્તનો પકડ્યા. મીનાની કમર ગોળ ગોળ ફરતી હતી. અરવિંદભાઈએ તેના નિતંબ પકડીને તેને ઉછાળી.

તમે મારા શેઠ છો, મીનાએ હાંફતા કહ્યું. અને મારા થનાર પતિ, અરવિંદભાઈએ જવાબ આપ્યો. મીના હસી અને વધુ ઝડપથી હલવા લાગી.

બંને સાથે ઝર્યા. મીના અરવિંદભાઈના ખભે માથું ટેકવીને બેઠી રહી. લંડ હજુ અંદર હતો. બંનેના શરીર એકબીજામાં પરોવાયેલા હતા.

હવે હું તમારી થઈ, મીનાએ કહ્યું. હંમેશ માટે, અરવિંદભાઈએ તેના વાળમાં હાથ ફેરવતા કહ્યું.

સાંજે બંને ફાર્મહાઉસના વરંડામાં બેઠા હતા. સૂરજ ડૂબી રહ્યો હતો. મીના અરવિંદભાઈના ખભે માથું ટેકવીને બેઠી હતી.

ઓફિસમાં કોઈને ખબર ન પડવી જોઈએ, મીનાએ કહ્યું. હજુ થોડો સમય. અરવિંદભાઈએ હસીને હા પાડી. આપણું રહસ્ય, તેમણે કહ્યું.

રાત્રે જતી વખતે અરવિંદભાઈએ મીનાને ગાડીમાં બેસાડી. જતી વખતે તેમણે તેના હાથમાં એક નાનકડું બોક્સ મૂક્યું. ખોલીને જોજો, તેમણે કહ્યું.

ઘરે જઈને મીનાએ બોક્સ ખોલ્યું. અંદર સોનાની વીંટી હતી. મીનાએ તેને પહેરી. તેની આંખોમાં આંસુ અને હોઠ પર સ્મિત હતું. ઓફિસની એ મોડી રાત હવે તેની જિંદગીની સૌથી સુંદર યાદ હતી.