ਪੰਜਾਬੀ ਕਾਲ ਗਰਲ ਕਹਾਣੀ: ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਹੋਟਲ ਚ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਲੁੰਨ ਚੂਸ ਕੇ ਫੁੱਦੀ ਚੁਦਵਾਈ
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹੋਟਲ ਦੇ ਕਮਰੇ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਕੀਤਾ ਹੀ ਸੀ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਮੇਜ਼ ਤੇ ਪਈ ਇੱਕ ਹੱਥ ਲਿਖੀ ਚਿੱਠੀ ਤੇ ਪੈ ਗਈ, ਇਹ ਇੱਕ ਪੰਜਾਬੀ ਕਾਲ ਗਰਲ ਕਹਾਣੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਾਂਗ ਲੱਗ ਰਹੀ ਸੀ। ਚਿੱਠੀ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਅੱਖਰਾਂ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਸੀ ਕਿ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਅੱਜ ਰਾਤ ਇਕੱਲੇ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ ਤਾਂ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਰੱਖੋ, ਸਿਮਰਨ ਆ ਰਹੀ ਹੈ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਦਿਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਧੜਕਣ ਲੱਗਾ, ਉਸ ਨੇ ਚਿੱਠੀ ਨੂੰ ਦੋ ਵਾਰ ਪੜ੍ਹਿਆ ਅਤੇ ਫਿਰ ਖਿੜਕੀ ਵੱਲ ਦੇਖਿਆ।
ਜਲੰਧਰ ਦੀ ਉਸ ਰਾਤ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਠੰਡ ਸੀ, ਪਰ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਗਰਮੀ ਵੱਧ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਹ ਇੱਕ ਕਾਰੋਬਾਰੀ ਮੀਟਿੰਗ ਲਈ ਸ਼ਹਿਰ ਆਇਆ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਉਮਰ ਚੌਂਤੀ ਸਾਲ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ ਕਈ ਦਿਨਾਂ ਤੋਂ ਘਰ ਤੋਂ ਦੂਰ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਸੂਟ ਉਤਾਰਿਆ, ਕਮੀਜ਼ ਦੇ ਬਟਨ ਖੋਲ੍ਹੇ ਅਤੇ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਚਿੱਠੀ ਨੂੰ ਫਿਰ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜ ਲਿਆ। ਚਿੱਠੀ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਹਲਕੀ ਅਤੇ ਮਿੱਠੀ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿਸੇ ਨੇ ਗੁਲਾਬ ਦਾ ਇਤਰ ਲਾਇਆ ਹੋਵੇ।
ਠੀਕ ਰਾਤ ਦੇ ਨੌਂ ਵਜੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ ਹਲਕੀ ਖਟਖਟ ਹੋਈ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਤਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਇੱਕ ਛੱਬੀ ਸਾਲ ਦੀ ਖੂਬਸੂਰਤ ਕੁੜੀ ਖੜ੍ਹੀ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਲਾਲ ਰੰਗ ਦਾ ਸੂਟ ਪਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਾਰਤ ਸੀ ਅਤੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਹਲਕੀ ਮੁਸਕਰਾਹਟ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮੈਂ ਸਿਮਰਨ ਹਾਂ, ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੀ ਚਿੱਠੀ ਪੜ੍ਹੀ ਸੀ।
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਆਉਣ ਦਾ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਆਪਣਾ ਦੁਪੱਟਾ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਉਤਾਰਿਆ ਅਤੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਦੇਖਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਕਮਰਾ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣਾ ਹੈ, ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਇਕੱਲੇ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਇਹ ਸੁੰਨਾ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਹੱਸ ਪਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬੈਠਣ ਲਈ ਕਿਹਾ, ਉਸ ਦਾ ਦਿਲ ਅਜੇ ਵੀ ਤੇਜ਼ ਧੜਕ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਸਿਮਰਨ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਬੈਠ ਗਈ, ਉਸ ਦੀ ਗਰਮ ਸਾਹ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਗੱਲ੍ਹ ਤੇ ਲੱਗ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਹੱਥ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਉਂਗਲਾਂ ਨਾਲ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਸਹਿਲਾਇਆ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਦੇਖਿਆ। ਦੋਵਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਅਜੀਬ ਖਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋ ਗਈ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਬਿਆਨ ਕਰਨਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਸੀ।
ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਆਪਣੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ। ਪਹਿਲਾਂ ਚੁੰਮਣ ਹਲਕਾ ਸੀ, ਫਿਰ ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਏ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਤੇ ਹੱਥ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਖਿੱਚ ਲਿਆ। ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਜੀਭ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਜੀਭ ਨਾਲ ਖੇਡਣ ਲੱਗੀ, ਦੋਵਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਹਾਂ ਗਰਮ ਹੋ ਗਈਆਂ।
ਚੁੰਮਣ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਹੱਥ ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਘੁੰਮਣ ਲੱਗੇ। ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਸੂਟ ਦੀ ਜ਼ਿਪ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਖੋਲ੍ਹੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮੋਢੇ ਤੇ ਚੁੰਮਣ ਦਿੱਤਾ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲਈਆਂ ਅਤੇ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਸਿਸਕੀ ਲਈ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਬਹੁਤ ਹੌਲੀ ਅਤੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਛੂੰਹਦੇ ਹੋ, ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਸੰਦ ਹੈ।
ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸੂਟ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਹੁਣ ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਅੰਦਰੂਨੀ ਕੱਪੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸੀ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਗੋਰੀ ਚਮੜੀ ਕਮਰੇ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਸਿਮਰਨ ਦੇ ਗਲੇ ਤੇ ਚੁੰਮਿਆ ਅਤੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਹੇਠਾਂ ਵੱਲ ਵਧਿਆ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਫੇਰੀਆਂ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹੋਰ ਨੇੜੇ ਖਿੱਚ ਲਿਆ।
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਬਰਾ ਦਾ ਹੁੱਕ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬੂਬਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ। ਉਹ ਨਰਮ ਅਤੇ ਗਰਮ ਸਨ, ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਦਬਾਇਆ ਅਤੇ ਚੁੰਮਿਆ। ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਸਾਹ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਈ, ਉਸ ਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਨਾਂ ਲੈ ਕੇ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਆਵਾਜ਼ ਕੱਢੀ। ਉਸ ਦੇ ਨਿੱਪਲ ਸਖ਼ਤ ਹੋ ਗਏ ਸਨ, ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜੀਭ ਨਾਲ ਸਹਿਲਾਇਆ।
ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਹੁਣ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਚੁੰਮਣ ਦਿੱਤੇ। ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਪੇਟ ਤੇ ਘੁੰਮੇ ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਸ ਦੀ ਪੈਂਟ ਦੇ ਬਟਨ ਵੱਲ ਵਧੇ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਇਸ ਪਲ ਦਾ ਪੂਰਾ ਆਨੰਦ ਲੈ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਤੁਹਾਡਾ ਸਰੀਰ ਬਹੁਤ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੈ।
ਜਦੋਂ ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਪੈਂਟ ਉਤਾਰੀ ਤਾਂ ਉਸ ਦਾ ਲੁੰਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਖ਼ਤ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਸੀ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜਿਆ ਅਤੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਉੱਪਰ ਹੇਠਾਂ ਕਰਨ ਲੱਗੀ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲਈਆਂ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਦੀ ਗਰਮੀ ਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਤਿਆਰ ਹੋ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹੋਰ ਖੁਸ਼ ਕਰਾਂਗੀ।
ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਲੁੰਨ ਤੇ ਆਪਣੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਰੱਖੇ ਅਤੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਚੂਸਣ ਲੱਗੀ। ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਨੇ ਸਿਰਫ਼ ਸਿਰੇ ਤੇ ਜੀਭ ਫੇਰੀ, ਫਿਰ ਪੂਰਾ ਲੁੰਨ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਸਿਰ ਤੇ ਹੱਥ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਦਬਾਅ ਦਿੱਤਾ। ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਜੀਭ ਹਰ ਥਾਂ ਘੁੰਮ ਰਹੀ ਸੀ, ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਕੁਝ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਸਿਮਰਨ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਖਿੱਚਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਲਿਟਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਪੈਂਟੀ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਉਤਾਰੀ, ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗਿੱਲੀ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਸੀ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਸਹਿਲਾਇਆ ਅਤੇ ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਹੋਰ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਉਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜਣ ਲੱਗੀ।
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਤੇ ਰੱਖੀ ਅਤੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਚੱਟਣ ਲੱਗਾ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਬਿਸਤਰੇ ਦੀ ਚਾਦਰ ਨੂੰ ਮੁੱਠੀ ਵਿੱਚ ਫੜ ਲਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਪਿੱਛੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਕੰਬਣ ਲੱਗਾ, ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਬਸ ਇਵੇਂ ਹੀ ਕਰਦੇ ਰਹੋ, ਰੁਕਣਾ ਨਹੀਂ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਮੰਨੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚੱਟਦਾ ਰਿਹਾ।
ਜਦੋਂ ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਸਾਹ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਈ ਤਾਂ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉੱਪਰ ਆ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਚੁੰਮਿਆ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਕਮਰ ਦੁਆਲੇ ਲਪੇਟ ਲਈਆਂ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣਾ ਲੁੰਨ ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਅੰਦਰ ਧੱਕਿਆ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਇੱਕ ਲੰਮੀ ਸਾਹ ਲਈ ਅਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜ ਲਿਆ।
ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਅੰਦਰ ਜਾਣ ਤੇ ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਦੇਖਿਆ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਅੰਦਰ ਬਾਹਰ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਹਰ ਧੱਕੇ ਨਾਲ ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਵੱਧਦੀ ਗਈ। ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੀ ਗਰਮੀ ਅਤੇ ਗਿੱਲਾਪਣ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਪਾਗਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਹੋਰ ਤੇਜ਼ ਕਰੋ, ਮੈਨੂੰ ਪੂਰਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਵਧਾ ਦਿੱਤੀ, ਬਿਸਤਰਾ ਹਿੱਲਣ ਲੱਗਾ ਅਤੇ ਦੋਵਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਹਾਂ ਇੱਕ ਲੈਅ ਵਿੱਚ ਚੱਲਣ ਲੱਗੀਆਂ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਨਹੁੰ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਗੱਡ ਦਿੱਤੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਨਾਂ ਵਾਰ ਵਾਰ ਲਿਆ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਬੂਬਸ ਨੂੰ ਚੁੰਮਿਆ ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਧੱਕੇ ਮਾਰਦਾ ਰਿਹਾ। ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਦੋਵਾਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਅਤੇ ਬਿਸਤਰੇ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੀ।
ਕੁਝ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਰੋਕ ਕੇ ਆਪਣੇ ਉੱਪਰ ਆਉਣ ਲਈ ਕਿਹਾ। ਹੁਣ ਸਿਮਰਨ ਉੱਪਰ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਲੁੰਨ ਤੇ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਰੱਖੀ ਅਤੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਹੇਠਾਂ ਬੈਠ ਗਈ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਰੱਖੇ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਕਮਰ ਹਿਲਾਉਣ ਲੱਗੀ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਕੁੱਲ੍ਹੇ ਫੜ ਲਏ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਲੈਅ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕੀਤੀ।
ਉੱਪਰ ਬੈਠ ਕੇ ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਹੋਰ ਵੱਧ ਗਈ, ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਉਸ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਆ ਰਹੇ ਸਨ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਬੂਬਸ ਨੂੰ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਬਾਉਂਦਾ ਰਿਹਾ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲਈਆਂ ਅਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਨੰਦ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਈ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਹ ਰਾਤ ਮੈਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਭੁੱਲਾਂਗੀ।
ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚੋਂ ਪਾਣੀ ਨਿਕਲਣ ਲੱਗਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਕੰਬਿਆ। ਉਹ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਚੀਕੀ ਅਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਈ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਚੁੰਮਿਆ। ਦੋਵੇਂ ਕੁਝ ਦੇਰ ਇਵੇਂ ਹੀ ਪਏ ਰਹੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਹਾਂ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਆਰਾਮ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਫਿਰ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਵੱਲ ਦੇਖਿਆ ਅਤੇ ਮੁਸਕਰਾਈ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਰਾਤ ਅਜੇ ਖ਼ਤਮ ਨਹੀਂ ਹੋਈ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਪੂਰੀ ਰਾਤ ਹੈ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਫਿਰ ਚੁੰਮਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਾਸੇ ਲਿਟਾ ਦਿੱਤਾ। ਹੁਣ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਪਿੱਛੇ ਤੋਂ ਉਸ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ।
ਪਿੱਛੇ ਤੋਂ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣਾ ਲੁੰਨ ਫਿਰ ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ, ਇਸ ਵਾਰ ਧੱਕੇ ਹੋਰ ਡੂੰਘੇ ਸਨ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਸਿਰਹਾਣੇ ਵਿੱਚ ਦੱਬ ਲਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਕੁੱਲ੍ਹੇ ਪਿੱਛੇ ਵੱਲ ਧੱਕੇ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਫੜੇ ਅਤੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਖਿੱਚੇ, ਸਿਮਰਨ ਨੂੰ ਇਹ ਬਹੁਤ ਪਸੰਦ ਆਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਹਾਂ, ਇਵੇਂ ਹੀ, ਹੋਰ ਡੂੰਘਾ।
ਇਸ ਪੋਜ਼ ਵਿੱਚ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਲੈਅ ਹੋਰ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਈ, ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਹੋਰ ਉੱਚੀ ਹੋ ਗਈ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਬੂਬਸ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਤੋਂ ਫੜਿਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਬਾਉਂਦਾ ਰਿਹਾ। ਸਿਮਰਨ ਦਾ ਸਰੀਰ ਫਿਰ ਕੰਬਣ ਲੱਗਾ, ਉਸ ਨੇ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਪਾਣੀ ਛੱਡਿਆ ਅਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਨਾਂ ਲਿਆ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਥੋੜ੍ਹੀ ਘਟਾ ਦਿੱਤੀ ਤਾਂ ਕਿ ਪਲ ਲੰਮਾ ਚੱਲੇ।
ਫਿਰ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਸਿਮਰਨ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਲਿਟਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਆਪਣੇ ਮੋਢਿਆਂ ਤੇ ਰੱਖ ਲਈਆਂ। ਇਸ ਪੋਜ਼ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦਾ ਲੁੰਨ ਹੋਰ ਡੂੰਘਾ ਅੰਦਰ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਵੱਲ ਦੇਖਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਪਣਾ ਬਣਾ ਲਿਆ ਹੈ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਚੁੰਮੇ ਅਤੇ ਧੱਕੇ ਮਾਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਹੁਣ ਸਭ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਵੀ ਛੁੱਟਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਸਿਮਰਨ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮੈਂ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਹਾਂ, ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜ ਲਿਆ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਖ਼ਰੀ ਕੁਝ ਡੂੰਘੇ ਧੱਕੇ ਮਾਰੇ ਅਤੇ ਫਿਰ ਆਪਣਾ ਪਾਣੀ ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਹੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਚਿਪਕ ਕੇ ਪਏ ਰਹੇ।
ਕੁਝ ਮਿੰਟਾਂ ਬਾਅਦ ਦੋਵੇਂ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਵੱਖ ਹੋਏ, ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਸਿਰ ਰੱਖ ਲਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਇਹ ਰਾਤ ਬਹੁਤ ਖ਼ਾਸ ਸੀ, ਮੈਨੂੰ ਅਜਿਹਾ ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਮਹਿਸੂਸ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਮੱਥੇ ਤੇ ਚੁੰਮਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਤੁਹਾਡੀ ਚਿੱਠੀ ਨੇ ਮੇਰੀ ਰਾਤ ਬਦਲ ਦਿੱਤੀ। ਦੋਵੇਂ ਹੱਸ ਪਏ ਅਤੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਦੇਖਦੇ ਰਹੇ।
ਰਾਤ ਦੇ ਆਖ਼ਰੀ ਪਹਿਰ ਵਿੱਚ ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਫਿਰ ਚੁੰਮਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਕਿਹਾ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਖਿੱਚਿਆ ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਹੋਰ ਹੌਲੀ ਅਤੇ ਪਿਆਰ ਭਰੇ ਦੌਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਏ। ਇਸ ਵਾਰ ਸਭ ਕੁਝ ਹੌਲੀ ਸੀ, ਹਰ ਚੁੰਮਣ ਲੰਮਾ ਸੀ ਅਤੇ ਹਰ ਛੋਹ ਗਹਿਰੀ ਸੀ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਫੇਰੀਆਂ।
ਸਵੇਰ ਹੋਣ ਤੱਕ ਦੋਵੇਂ ਕਈ ਵਾਰ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਚੁੱਕੇ ਸਨ, ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਹੁਣ ਸਵੇਰ ਦੀ ਹਲਕੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਆ ਰਹੀ ਸੀ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕੱਪੜੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਪਾਏ ਅਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਵੱਲ ਦੇਖਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਛੋਟੀ ਚਿੱਠੀ ਮੇਜ਼ ਤੇ ਰੱਖੀ, ਜਿਸ ਤੇ ਲਿਖਿਆ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਰਾਤ ਯਾਦ ਰੱਖਣਾ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਅਸੀਂ ਫਿਰ ਮਿਲਾਂਗੇ।
ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ ਰੁਕ ਕੇ ਪਿੱਛੇ ਮੁੜ ਕੇ ਦੇਖਿਆ ਅਤੇ ਮੁਸਕਰਾਈ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਫਿਰ ਜਲੰਧਰ ਆਓ ਤਾਂ ਉਸੇ ਹੋਟਲ ਵਿੱਚ ਰੁਕਣਾ, ਮੇਰੀ ਚਿੱਠੀ ਤੁਹਾਡਾ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਕਰੇਗੀ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਸਿਰ ਹਿਲਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ ਦੇਖਦਾ ਰਿਹਾ। ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਅਤੇ ਚਿੱਠੀ ਦੀ ਯਾਦ ਬਾਕੀ ਰਹਿ ਗਈ ਸੀ।
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਮੇਜ਼ ਤੋਂ ਦੂਜੀ ਚਿੱਠੀ ਚੁੱਕੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬੈਗ ਵਿੱਚ ਸੰਭਾਲ ਕੇ ਰੱਖ ਲਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਖਿੜਕੀ ਖੋਲ੍ਹੀ ਅਤੇ ਜਲੰਧਰ ਦੀ ਸਵੇਰ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਸ਼ਹਿਰ ਹੁਣ ਜਾਗ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸਿਮਰਨ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਅਤੇ ਰਾਤ ਦੀਆਂ ਯਾਦਾਂ ਘੁੰਮ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਕੁਝ ਰਾਤਾਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਯਾਦ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਉਸ ਨੇ ਨਹਾ ਕੇ ਕੱਪੜੇ ਬਦਲੇ ਅਤੇ ਮੀਟਿੰਗ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ, ਪਰ ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਅਜੇ ਵੀ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਹੋਟਲ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਿਆ ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਪਿੱਛੇ ਮੁੜ ਕੇ ਆਪਣੇ ਕਮਰੇ ਦੀ ਖਿੜਕੀ ਵੱਲ ਦੇਖਿਆ। ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਇੱਕ ਹਲਕੀ ਮੁਸਕਰਾਹਟ ਸੀ, ਜੋ ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹੀ। ਉਸ ਨੇ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਹ ਜਲਦੀ ਹੀ ਫਿਰ ਜਲੰਧਰ ਆਵੇਗਾ।
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਜਲੰਧਰ ਆਇਆ ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਉਸੇ ਹੋਟਲ ਵਿੱਚ ਉਸੇ ਕਮਰੇ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ। ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲ ਹੁੰਦਿਆਂ ਹੀ ਉਸ ਨੂੰ ਮੇਜ਼ ਤੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਚਿੱਠੀ ਮਿਲੀ, ਇਸ ਵਾਰ ਚਿੱਠੀ ਤੇ ਲਿਖਿਆ ਸੀ ਕਿ ਅੱਜ ਰਾਤ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਰੱਖਣਾ, ਮੈਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਨਾਲ ਆਵਾਂਗੀ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਚਿੱਠੀ ਨੂੰ ਚੁੰਮਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਬੈਗ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਲਿਆ, ਉਸ ਦਾ ਦਿਲ ਫਿਰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਧੜਕਣ ਲੱਗਾ।
ਰਾਤ ਦੇ ਦਸ ਵਜੇ ਸਿਮਰਨ ਆਈ, ਇਸ ਵਾਰ ਉਸ ਨੇ ਕਾਲੇ ਰੰਗ ਦਾ ਸੂਟ ਪਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਸਨ। ਉਸ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਕਰਦਿਆਂ ਹੀ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਕੰਧ ਨਾਲ ਲਾ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਚੁੰਮਣ ਦਿੱਤਾ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਫੜ ਲਈ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਖਿੱਚਿਆ, ਦੋਵਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਹਾਂ ਇੱਕ ਦਮ ਗਰਮ ਹੋ ਗਈਆਂ।
ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਉਤਾਰੇ, ਉਸ ਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਚੁੰਮਣ ਦਿੱਤੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪੇਟ ਤੇ ਜੀਭ ਫੇਰੀ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਸੂਟ ਦੀ ਜ਼ਿਪ ਖੋਲ੍ਹੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬੂਬਸ ਨੂੰ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲਈਆਂ ਅਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਕਿ ਅੱਜ ਰਾਤ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਪਣਾ ਬਣਾਵਾਂਗੀ।
ਜਦੋਂ ਦੋਵੇਂ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਪਹੁੰਚੇ ਤਾਂ ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ ਅਤੇ ਲੰਮੀ ਦੇਰ ਤੱਕ ਚੂਸਦੀ ਰਹੀ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਸਿਰ ਤੇ ਹੱਥ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਲੈਅ ਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਜਲਦੀ ਹੀ ਛੁੱਟ ਜਾਵੇਗਾ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਰੁਕ ਕੇ ਮੁਸਕਰਾਇਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਅਜੇ ਨਹੀਂ, ਅਸਲੀ ਮਜ਼ਾ ਅਜੇ ਬਾਕੀ ਹੈ।
ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਲੁੰਨ ਤੇ ਰੱਖੀ ਅਤੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਉੱਪਰੋਂ ਹੇਠਾਂ ਹੋਣ ਲੱਗੀ। ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਦੀ ਹਰ ਹਿਲਜੁਲ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਹੋਰ ਪਾਗਲ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਸਿਮਰਨ ਦੇ ਕੁੱਲ੍ਹੇ ਫੜ ਲਏ। ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਪੂਰੇ ਹੋ, ਇਹ ਅਹਿਸਾਸ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣਾ ਹੈ।
ਕੁਝ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਸਿਮਰਨ ਨੂੰ ਹੇਠਾਂ ਲਿਟਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਚੁੱਕ ਕੇ ਡੂੰਘੇ ਧੱਕੇ ਮਾਰਨੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੇ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਨਹੁੰ ਉਸ ਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਗੱਡ ਦਿੱਤੇ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਪਿੱਛੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚੋਂ ਪਾਣੀ ਨਿਕਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਕੰਬਿਆ, ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜ ਲਿਆ।
ਆਖ਼ਰ ਵਿੱਚ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣਾ ਪਾਣੀ ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਚਿਪਕ ਕੇ ਪਏ ਰਹੇ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਮੱਥੇ ਤੇ ਚੁੰਮਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਹ ਦੂਜੀ ਚਿੱਠੀ ਵਾਲੀ ਰਾਤ ਪਹਿਲੀ ਤੋਂ ਵੀ ਖ਼ਾਸ ਸੀ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਅਗਲੀ ਵਾਰ ਮੈਂ ਖ਼ੁਦ ਤੁਹਾਨੂੰ ਚਿੱਠੀ ਲਿਖਾਂਗਾ।
ਸਵੇਰੇ ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ ਇੱਕ ਹੋਰ ਛੋਟੀ ਚਿੱਠੀ ਮੇਜ਼ ਤੇ ਰੱਖੀ, ਜਿਸ ਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਦਿਲ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਚਿੱਠੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬੈਗ ਵਿੱਚ ਸੰਭਾਲਿਆ ਅਤੇ ਖਿੜਕੀ ਤੋਂ ਜਲੰਧਰ ਦੀ ਸਵੇਰ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ। ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਮੁਸਕਰਾਹਟ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕੋ ਗੱਲ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਅਜੇ ਖ਼ਤਮ ਨਹੀਂ ਹੋਈ।
Support VasnaLok
VasnaLok is free for every reader, no paywall, no sign-up. If our stories keep you company, a small UPI support from you keeps the site alive and new stories coming every day.
Readers who enjoyed “ਪੰਜਾਬੀ ਕਾਲ ਗਰਲ ਕਹਾਣੀ: ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਹੋਟਲ ਚ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਲੁੰਨ ਚੂਸ ਕੇ ਫੁੱਦੀ ਚੁਦਵਾਈ” also read
8 curated storiesਪੰਜਾਬੀ ਡੀਜੇ ਵਾਲਾ ਕਹਾਣੀ: ਵਿਆਹ ਵਾਲੀ ਰਾਤ ਡੀਜੇ ਹਰਮਨ ਨੇ ਨਵਦੀਪ ਨੂੰ ਚੋਦਿਆ
ਲੁਧਿਆਣਾ ਦੇ ਇੱਕ ਵਿਆਹ ਵਿੱਚ ਡੀਜੇ ਹਰਮਨ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਲਾੜੀ ਦੀ ਭੈਣ ਨਵਦੀਪ ਤੇ ਟਿਕ ਗਈ। ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਡੀਜੇ ਵਾਲਾ ਕਹਾਣੀ ਉਸ ਰਾਤ ਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਡਾਂਸ ਫਲੋਰ ਦੀ ਚਮਕ ਸਟੋਰ ਰੂਮ ਦੇ ਹਨੇਰੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਈ ਅਤੇ ਦੋਹਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਰਾਜ਼ ਬਣ ਗਿਆ।
ਪੰਜਾਬੀ ਵਿਸਾਖੀ ਕਹਾਣੀ: ਮੇਲੇ ਵਿੱਚ ਨਵਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਚੁਦਾਈ
ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਵਿਸਾਖੀ ਦੇ ਮੇਲੇ ਦੀ ਰਾਤ, ਭੰਗੜੇ ਦੇ ਘੇਰੇ ਵਿੱਚ ਨਵਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਗੁਰਦੀਪ ਨਾਲ ਹੋਈ, ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਵਿਸਾਖੀ ਕਹਾਣੀ ਉਸੇ ਰਾਤ ਦੀ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਹਲਦੀ ਦੀ ਰਾਤ ਕਹਾਣੀ: ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹਰਮਨ ਦਾ ਲੁੰਨ ਚੁੱਸ ਕੇ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲਿਆ
ਪੰਜਾਬੀ ਹਲਦੀ ਦੀ ਰਾਤ ਕਹਾਣੀ: ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੇ ਇੱਕ ਵਿਆਹ ਵਾਲੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹਲਦੀ ਦੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਲਾੜੀ ਦੀ ਭੈਣ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਅਤੇ ਲਾੜੇ ਦਾ ਦੋਸਤ ਹਰਮਨ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆ ਗਏ।
ਪੰਜਾਬੀ ਡੀਜੇ ਵਾਲਾ ਕਹਾਣੀ: ਜੈਸਮੀਨ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਹਰਮਨ ਦਾ ਲੁੰਨ, ਲੁਧਿਆਣੇ ਦੀ ਉਹ ਰਾਤ
ਪੰਜਾਬੀ ਡੀਜੇ ਵਾਲਾ ਕਹਾਣੀ: ਲੁਧਿਆਣੇ ਦੇ ਡੀਜੇ ਹਰਮਨ ਨੂੰ ਇੱਕ ਮੈਸੇਜ ਆਇਆ। ਵਿਆਹ ਵਾਲੀ ਰਾਤ ਦਾ ਗਾਣਾ, ਇੱਕ ਕੁੜੀ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਰਾਤ ਜੋ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਦਲ ਗਈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਕੋਰੀਅਰ ਕਹਾਣੀ: ਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿਚ ਕੋਰੀਅਰ ਅਮਨ ਦਾ ਲੁੰਨ, ਪਾਰਸਲ ਤੋਂ ਬੈੱਡਰੂਮ ਤੱਕ
ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਕੋਰੀਅਰ ਕਹਾਣੀ ਜਲੰਧਰ ਵਿਚ ਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਘਰ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਇਕ ਪਾਰਸਲ ਅਤੇ ਇਕ ਸੁਣੀ ਗਈ ਗੱਲ ਉਸ ਦੀ ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ ਬਦਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਬੱਸ ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬੀ ਕਹਾਣੀ: ਨਵਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਬੱਸ ਵਾਲੇ ਅਮਨ ਨਾਲ ਜੰਮ ਕੇ ਚੁਦਾਈ
ਬੱਸ ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬੀ ਕਹਾਣੀ: ਮੀਂਹ ਵਾਲੀ ਰਾਤ, ਆਖਰੀ ਬੱਸ ਅਤੇ ਇੱਕ ਅਜਨਬੀ ਸਫ਼ਰ ਜੋ ਨਵਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਦਲ ਗਿਆ।
ਪੰਜਾਬੀ ਬਰਾਤ ਕਹਾਣੀ: ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਡਾਇਰੀ ਨੇ ਮੇਰਾ ਲੁੰਨ ਖੜ੍ਹਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ
ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੀ ਇੱਕ ਬਰਾਤ ਵਿੱਚ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਘਾਹ ਤੇ ਇੱਕ ਗੁਲਾਬੀ ਡਾਇਰੀ ਮਿਲੀ। ਉਸ ਡਾਇਰੀ ਵਿੱਚ ਲਾੜੀ ਦੀ ਭੈਣ ਸਿਮਰਨ ਦੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਗੁਪਤ ਇੱਛਾਵਾਂ ਲਿਖੀਆਂ ਸਨ।
ਪੰਜਾਬੀ ਹੋਟਲ ਕਹਾਣੀ: ਲੁਧਿਆਣੇ ਦੇ ਹੋਟਲ ਵਿਚ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿਚ ਜਸਕਰਨ ਦਾ ਲੁੰਨ, ਸਾਰੀ ਰਾਤ ਦੀ ਚੁਦਾਈ
ਪੰਜਾਬੀ ਹੋਟਲ ਕਹਾਣੀ ਵਿੱਚ ਲੁਧਿਆਣੇ ਦੇ ਹੋਟਲ ਦੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੀ ਕਹਾਣੀ, ਜਿੱਥੇ ਇੱਕ ਗਲਤ ਦਸਤਕ ਨੇ ਇੱਕ ਅਜਨਬੀ ਨੂੰ ਉਸਦੀ ਰਾਤ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਖਾਸ ਮਹਿਮਾਨ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ।