ગુજરાતી કામુક વાર્તા: ટેરેસ પર યોગા

મીરાબેન, શ્વાસ છોડો અને કમર વધુ નમાવો. જયનો અવાજ મારા કાન પાસે ગુંજ્યો. તેના હાથ મારી કમર પર હતા, જરૂર કરતાં થોડા વધુ નીચે સરકતા. પરોઢની ઠંડી હવામાં મારા શરીરમાં એક અજીબ ગરમી ફેલાઈ ગઈ. એ ક્ષણે મને સમજાઈ ગયું, મારા જીવનની આ ગુજરાતી કામુક વાર્તા હવે શબ્દોમાં નહીં, શરીરની ભાષામાં લખાવાની હતી.

હું ભુજંગાસનમાં હતી, ટેરેસના યોગા મેટ પર. જય મારી પાછળ ઘૂંટણિયે બેઠો હતો. તેની આંગળીઓ મારી કમરની ચામડી પર દબાણ કરતી હતી, કુર્તીના કાપડમાંથી પણ મને તેની ગરમી અનુભવાતી હતી. મેં જાણી જોઈને શ્વાસ ઊંડો લીધો, જેથી મારી છાતી વધુ ઉછળે.

મારું નામ મીરા દેસાઈ, છત્રીસ વર્ષ. સેટેલાઇટમાં મારી પોતાની બુટિક છે. પતિ નિલેશ દુબઈમાં, વર્ષના દસ મહિના બહાર. જય ઠક્કર, અઠ્ઠાવીસ વર્ષનો યોગા ઇન્સ્ટ્રક્ટર, બે મહિનાથી દરરોજ સવારે મારા ટેરેસ પર આવે છે. પહેલા મહિને બધું સામાન્ય હતું. બીજા મહિનાથી તેની નજર બદલાઈ ગઈ હતી.

દરરોજ સવારે છ વાગે તે આવતો. સૂર્યોદય, પંખીઓનો અવાજ, અને તેના હાથ મારા શરીર પર. ક્યારેક ખભા સીધા કરવાના બહાને, ક્યારેક પગની પોઝિશન ઠીક કરવાના બહાને. હું બધું સમજતી હતી. અને સૌથી ખતરનાક વાત એ હતી કે મને એ ગમતું હતું.

એ સવારે તેણે મને સેતુબંધાસન કરાવ્યું. મારી કમર ઉંચી, તેના હાથ મારા હિપ્સ પર. મેં જાણી જોઈને કમર વધુ ઉંચી કરી, જેથી તેના હાથનું દબાણ વધે. તેના શ્વાસની ગતિ બદલાઈ ગઈ હતી, મને સંભળાતું હતું. મારા હોઠ પર હાસ્ય આવી ગયું.

જય, તારું ધ્યાન યોગામાં છે કે બીજે. મેં પૂછ્યું, આંખો બંધ રાખીને. તે થોથવાયો. મીરાબેન, હું તો ફક્ત પોઝ ઠીક કરું છું. મેં આંખો ખોલી, તેની આંખોમાં જોયું. તો પછી તારા હાથ કેમ ધ્રૂજે છે. તે કંઈ બોલી શક્યો નહીં.

હું ઉભી થઈ. તે પણ ઉભો થયો. અમારી વચ્ચે એક ફૂટનું અંતર હતું, પરોઢનો પ્રકાશ, ખાલી ટેરેસ. મેં તેનો કોલર પકડીને તેને મારી તરફ ખેંચ્યો. અમારા હોઠ મળ્યા. તેના હોઠ ગરમ હતા, જીભ બેધ્યાન. મારા હાથ તેના વાળમાં, તેના હાથ મારી કમરમાંથી કુર્તીની અંદર સરકતા.

તેનો હાથ મારી બ્રા સુધી પહોંચ્યો જ હતો ત્યાં ડોરબેલ વાગી. દૂધવાળો. અમે વીજળીની ઝડપે અલગ થયા. હું નીચે દોડી, તેણે મેટ સંકેલવા માંડ્યા. દૂધનું થેલું લઈને પાછી ફરી ત્યારે જય દરવાજા પાસે ઉભો હતો. કાલે સવારે છ વાગે, તેણે કહ્યું. તેની આંખોમાં આજે કંઈક નવું હતું.

આખો દિવસ બુટિકમાં મારું ધ્યાન નહોતું. કાપડ, માપ, ગ્રાહકો, બધું ધુંધળું લાગતું હતું. ફોનમાં તેનો મેસેજ આવ્યો. આજે તમે બહુ સુંદર લાગતા હતા. મેં જવાબ લખ્યો. કાલે વધુ સુંદર લાગીશ. પછી બીજો મેસેજ. બુટિકમાં ટ્રાયલ રૂમ ખાલી હોય ત્યારે બોલાવજો, પીઠનો દુખાવો ઠીક કરવો છે.

ત્રણ દિવસ પછી વરસાદી બપોર હતી. બુટિકમાં ગ્રાહકો નહોતા. મેં જયને ફોન કર્યો. મારી પીઠમાં દુખાવો છે, આવીને જોઈ જા ને. તે વીસ મિનિટમાં આવી ગયો. મેં શટર અડધું પાડી દીધું, બહાર બોર્ડ લટકાવ્યું. પાંચ મિનિટમાં પાછા.

ટ્રાયલ રૂમનો દરવાજો અંદરથી બંધ કરતાં જ જયે મને દીવાલ સાથે દબાવી દીધી. અમારા કપડાં ઉતરવા માંડ્યા. મારી કુર્તી, તેનું ટીશર્ટ, મારી લેગિંગ્સ. અરીસામાં અમારા બે નગ્ન શરીર દેખાતા હતા. બહાર વરસાદનો અવાજ, અંદર અમારા શ્વાસનો.

જયે મને ઉભી રાખીને જ મારા દૂધ મોંમાં લીધા. તેની જીભ મારા બોંટા પર ફરતી હતી. તેનો હાથ નીચે સરક્યો, મારી ચૂતના ભીના હોઠ પર. તેની આંગળી અંદર જતાં જ મારા મોંમાંથી ચીસ નીકળી ગઈ, જે મેં હાથથી દબાવી દીધી.

હું નીચે બેસી ગઈ. તેનો લંડ મારા ચહેરા સામે હતો, કઠણ અને તપતો. મેં તેને મોંમાં લીધો. ટ્રાયલ રૂમની નાની જગ્યામાં અમારા શરીર એકબીજામાં ગૂંથાયેલા હતા. જયના હાથ મારા વાળમાં હતા, તેની કમર હલતી હતી. મને લાગ્યું, આ જ તો જોઈતું હતું મને.

પછી તેણે મને ફેરવી. હું દીવાલને હાથ ટેકવીને ઉભી રહી. તેણે પાછળથી મારી ચૂતમાં લંડ ઘુસાડ્યો. એક જ ધક્કામાં પૂરો અંદર. મારું શરીર ધ્રૂજી ઉઠ્યું. તેના ધક્કા વધતા ગયા. અરીસામાં મને મારો ચહેરો દેખાતો હતો, આંખો બંધ, હોઠ ખુલ્લા.

હું પહેલી ઝરી. મારી ચૂત સંકોચાઈ, મારા પગ ધ્રૂજ્યા. જયે મને પકડી રાખી, તેના ધક્કા ચાલુ રહ્યા. પછી તેનું શરીર કઠણ થયું, તે મારી અંદર ઝર્યો. અમે બંને હાંફતા દીવાલને ટેકે ઉભા રહ્યા. બહાર વરસાદ હજુ ચાલુ હતો.

કપડાં પહેરીને બહાર આવ્યા ત્યારે અમે બંને હસી પડ્યા. વાળ વિખરાયેલા, ચહેરા લાલ. જયે કહ્યું, પીઠનો દુખાવો ઠીક થઈ ગયો. મેં કહ્યું, કાલે સવારે યોગામાં મળીએ. તે ગયો. મેં શટર ઉંચું કર્યું, જાણે કંઈ જ ન બન્યું હોય.

પછીના દિવસોમાં સવારના યોગા સેશન બદલાઈ ગયા. દરેક સ્પર્શમાં વીજળી, દરેક નજરમાં આમંત્રણ. ક્યારેક તે મારા કાનમાં ફુસફુસાવતો. કાલે રાત્રે તમને યાદ કરતો રહ્યો. હું હસતી, પણ મારી અંદર આગ લાગતી.

એક રાત્રે નિલેશનો ફોન આવ્યો દુબઈથી. કેમ છે, બુટિક કેવું ચાલે છે, તબિયત સારી ને. મેં બધા જવાબ આપ્યા. ફોન મૂક્યા પછી હું બાલ્કનીમાં ઉભી રહી. પતિ દૂર, શરીર અહીં, અને મન જય પાસે. મને કોઈ અપરાધભાવ નહોતો, માત્ર એક સ્પષ્ટ સમજ હતી. મને જોઈએ છે તે હું લઈશ.

શુક્રવારે મેં કામવાળીને રજા આપી. સાંજે જયને જમવા બોલાવ્યો. તેણે સફેદ કુર્તો પહેર્યો હતો. અમે જમ્યા, વાતો કરી. તેના હાથ ટેબલ નીચેથી મારા પગ પર હતા. જમ્યા પછી હું તેને ટેરેસ પર લઈ ગઈ. તારાઓ, ઠંડી હવા, ખાલી શેરી.

ટેરેસ પર જ મેં તેને ચુંબન કર્યું. પછી તેનો હાથ પકડીને બેડરૂમમાં લઈ ગઈ. દરવાજો બંધ. મેં ધીમે ધીમે મારી સાડી ઉતારી, તે જોતો રહ્યો. સાડી, બ્લાઉઝ, બ્રા, ચણિયો. હું તેની સામે સંપૂર્ણ નગ્ન ઉભી હતી. તેની આંખોમાં ભૂખ હતી.

તેણે મને પલંગ પર સુવાડી. તેના હોઠ મારા પગથી શરૂ થયા, ઉપર આવતા ગયા. મારી જાંઘ, મારી ચૂત. તેની જીભ મારી ચૂતના હોઠ પર ફરતી હતી. મારી કમર ઉંચી થઈ ગઈ. હું તેના વાળ ખેંચતી હતી. પહેલીવાર હું બૂમો પાડીને ઝરી, કોઈ ડર વગર.

પછી હું તેની ઉપર આવી. તેના કપડાં મેં ઉતાર્યા. તેનો લંડ લોખંડ જેવો કઠણ હતો. મેં તેને મોંમાં લીધો, ઊંડે સુધી. મારી જીભ તેની આસપાસ ફરતી હતી. જયના મોંમાંથી અવાજો નીકળતા હતા. તેની આંગળીઓ મારા વાળમાં ગૂંથાયેલી હતી.

હું તેની ઉપર બેઠી. તેનો લંડ મારી ચૂતમાં સમાઈ ગયો. હું ધીમે ધીમે હલવા લાગી. મારા દૂધ તેના ચહેરા સામે ઝૂલતા હતા, તેણે બંને મોંમાં લીધા વારાફરતી. મારી ગતિ વધતી ગઈ. પલંગનો અવાજ, અમારા શ્વાસ, મારી ચીસો. હું ફરી ઝરી, આ વખતે વધુ જોરથી.

તેણે મને નીચે લીધી. મિશનરી પોઝિશનમાં તે મારી ઉપર હતો. તેના ધક્કા ઊંડા અને ધીમા હતા. અમે એકબીજાની આંખોમાં જોતા હતા. તેના દરેક ધક્કા સાથે મારું શરીર તેને વધુ અંદર લેતું હતું. પછી તેણે ગતિ વધારી. અમે બંને એકસાથે ઝર્યા, એકબીજાને જકડીને.

રાત્રે બે વાગે અમે રસોડામાં પાણી પીવા ગયા. નગ્ન, પરસેવે રેબઝેબ. જયે પાછળથી મને ભેટી. અમે બારી પાસે ઉભા રહ્યા. નીચે શેરી સૂતી હતી. તેણે કહ્યું, મીરા, તું મારી સૌથી સુંદર સવાર છે. મેં કહ્યું, અને તું મારી સૌથી લાંબી રાત.

સવારે પાંચ વાગે તે ગયો. છ વાગે પાછો આવ્યો, યોગા ઇન્સ્ટ્રક્ટર તરીકે. મેં દરવાજો ખોલ્યો, જાણે રાત્રે કંઈ જ ન બન્યું હોય. મેટ પાથર્યા, સૂર્યનમસ્કાર શરૂ કર્યા. તેના હાથ મારા ખભા પર, બધું સામાન્ય. પણ અમારી આંખોમાં રાતનું રહસ્ય હતું.

બીજી સવારે તે આવ્યો ત્યારે મેં તેને યોગા મેટ આપ્યો. પછી તેના કાનમાં ફુસફુસાવ્યું. આજે શવાસન લાંબુ કરીશું, બહુ લાંબુ. તે હસ્યો. મેં આંખ મીંચકારી. ટેરેસ પર સૂર્ય ઉગતો હતો, અને મારી આ ગુજરાતી કામુક વાર્તાનું નવું પ્રકરણ શરૂ થતું હતું.

ટ્રાયલ રૂમવાળા દિવસ પછી બીજી સવારે યોગામાં જયે મને એક નવો પ્રાણાયામ શીખવ્યો. તે મારી પાછળ બેઠો હતો, તેની છાતી મારી પીઠ સાથે. શ્વાસ લો, તેણે કહ્યું, અને તેના હાથ મારા પેટ પર. શ્વાસ છોડો, અને તેના હાથ થોડા નીચે. મારું આખું શરીર તેના હાથની રાહ જોતું હતું.

એ સવારે શવાસન વખતે તે મારી બાજુમાં સૂતો. અમારા હાથ અડકતા હતા મેટ પર. કોઈ જોઈ શકતું નહોતું, ટેરેસ ખાલી હતું. તેણે મારી આંગળીઓ પકડી. હું આંખો બંધ રાખીને હસી. આ નાની ચોરી મને દિવસભર ગરમ રાખતી.

એક બપોરે તે બુટિકમાં આવ્યો, ગ્રાહકના વેશમાં. મારી સેલ્સગર્લ હેતલ પણ ત્યાં હતી. તેણે કુર્તી જોવાના બહાને ટ્રાયલ રૂમમાં બોલાવી મને. અંદર જતાં જ તેણે દરવાજો બંધ કર્યો. બહાર હેતલ ફોન પર હતી. અંદર તેના હોઠ મારા ગળા પર, તેના હાથ મારી કમર પર.

માત્ર ત્રણ મિનિટ મળી અમને. પણ એ ત્રણ મિનિટમાં તેણે મારી બ્રાની અંદર હાથ નાખીને મારા દૂધ મસળ્યા, અને મેં તેના પેન્ટ પરથી તેના કઠણ લંડને દબાવ્યો. બહાર નીકળ્યા ત્યારે અમે બંને સામાન્ય હતા. હેતલને કંઈ ખબર ન પડી. આ ખતરો મને નશા જેવો લાગતો હતો.

નવરાત્રિ નજીક આવતી હતી. બુટિકમાં ગરબાના ડ્રેસનો ઓર્ડર વધ્યો હતો. એક સાંજે જય મને ગરબા ગ્રાઉન્ડ બાજુથી ફોન કરીને મળવા બોલાવ્યો. હું ચણિયાચોલીમાં ગઈ હતી, ટ્રાયલ માટે. ભીડમાં તેણે મારો હાથ પકડ્યો. ગરબાના તાલે અમે નાચ્યા, તેનું શરીર મારા શરીર સાથે અથડાતું હતું.

ગરબાની ભીડમાં કોઈ કોઈને જોતું નથી. તેના હાથ મારી કમર પર હતા, ચણિયાના બંધ પર. મારી પીઠ તેની છાતી સાથે. ઢોલના તાલે અમે હલતા હતા. મારી અંદર આગ લાગી હતી. મેં તેના કાનમાં કહ્યું, શુક્રવારની રાહ જોવાતી નથી. તેણે મારો હાથ દબાવ્યો.

એક રવિવારે હું કાપડ માર્કેટ ગઈ હતી. જય પણ ત્યાં આવ્યો, ઇત્તેફાકથી. અમે સાથે ચા પીધી. દુકાનદારોની ભીડમાં તેણે મારા દુપટ્ટાની નીચેથી મારો હાથ પકડ્યો. કોઈએ જોયું નહીં. આ નાની નાની ચોરીઓ અમારા પ્રેમને વધુ તીખો બનાવતી હતી.

માર્કેટથી પાછા ફરતી વખતે રિક્ષામાં અમે બાજુ બાજુમાં બેઠા. તેનો હાથ મારી જાંઘ પર, દુપટ્ટાની આડમાં. રિક્ષાના હલનચલન સાથે તેનો હાથ ઉપર સરકતો હતો. મારે હોઠ દબાવવા પડતા હતા. ઘરે પહોંચી ત્યારે મારી ચણિયો ભીની થઈ ગઈ હતી.

શુક્રવારની રાત પહેલાં ગુરુવારે સવારે યોગામાં તેણે મને કહ્યું, કાલે રાત્રે હું તને કંઈક ખાસ આપીશ. મેં પૂછ્યું, શું. તેણે હસીને કહ્યું, રાહ જો. આખો દિવસ હું એ વિચારતી રહી કે શું હશે. રાત્રે તેના મેસેજ આવ્યા, તસવીરો. તેના શરીરની, મારા માટે.

શુક્રવારની બપોરે મેં બુટિક વહેલું બંધ કર્યું. ઘરે આવીને તૈયાર થઈ. લાલ સાડી, ખુલ્લા વાળ. અરીસામાં મેં મારી જાતને જોઈ. છત્રીસ વર્ષની આ સ્ત્રી આજે અઠ્ઠાવીસ વર્ષના યુવાનની રાહ જોતી હતી. અને મને આમાં કંઈ ખોટું લાગતું નહોતું. મને લાગતું હતું કે હું જીવું છું.