ਪੰਜਾਬੀ ਚਾਚੀ ਪੰਨੂ: ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਜਸਵੀਰ ਦਾ ਲੁੰਨ, ਲੁਧਿਆਣਾ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰਾਤ ਭਰ
ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਚਾਚੀ ਪੰਨੂ ਵਾਲੀ ਕਹਾਣੀ ਇੱਕ ਮੈਸੇਜ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ। ਸਿਮਰਨ ਲੁਧਿਆਣਾ ਦੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਇਕੱਲੀ ਬੈਠੀ ਸੀ, ਉਸਦਾ ਪਤੀ ਕੰਮ ਲਈ ਬਾਹਰ ਗਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤਦ ਹੀ ਉਸਦੇ ਫੋਨ ਤੇ ਇੱਕ ਮੈਸੇਜ ਆਇਆ। ਮੈਸੇਜ ਜਸਵੀਰ ਦਾ ਸੀ, ਉਹ ਕੋਰੀਅਰ ਵਾਲਾ ਮੁੰਡਾ ਜੋ ਹਰ ਹਫ਼ਤੇ ਉਸਦੇ ਘਰ ਪਾਰਸਲ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦਾ ਸੀ। ਮੈਸੇਜ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਸੀ, ਚਾਚੀ, ਤੁਹਾਡਾ ਇੱਕ ਪਾਰਸਲ ਰਹਿ ਗਿਆ ਹੈ, ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਦੇ ਜਾਵਾਂ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, ਆ ਜਾ, ਚਾਹ ਵੀ ਪੀ ਲਵੀਂ।
ਜਸਵੀਰ ਅਠਾਈ ਸਾਲ ਦਾ ਸੀ, ਲੰਬਾ, ਤਗੜਾ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੁਸਕਰਾਉਂਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ। ਉਹ ਜਦੋਂ ਵੀ ਪਾਰਸਲ ਦੇਣ ਆਉਂਦਾ, ਸਿਮਰਨ ਨਾਲ ਦੋ ਮਿੰਟ ਗੱਲ ਕਰਕੇ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਪਰ ਉਸ ਸ਼ਾਮ ਮੈਸੇਜਾਂ ਦਾ ਸਿਲਸਿਲਾ ਰੁਕਿਆ ਨਹੀਂ। ਜਸਵੀਰ ਨੇ ਲਿਖਿਆ, ਚਾਚੀ, ਤੁਸੀਂ ਅੱਜ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੀ ਲੱਗ ਰਹੇ ਸੀ। ਸਿਮਰਨ ਦਾ ਦਿਲ ਧੜਕ ਉੱਠਿਆ। ਉਸਨੇ ਲਿਖਿਆ, ਅੱਛਾ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਦੇਖਦਾ ਵੀ ਹੈਂ। ਜਸਵੀਰ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, ਦੇਖਦਾ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਸੋਚਦਾ ਵੀ ਹਾਂ।
ਮੈਸੇਜਾਂ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ ਰਾਤ ਤੱਕ ਚੱਲੀ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, ਕੀ ਸੋਚਦਾ ਹੈਂ। ਜਸਵੀਰ ਨੇ ਲਿਖਿਆ, ਸੋਚਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਇਕੱਲੇ ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਬਿਤਾਵਾਂ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਫੋਨ ਛਾਤੀ ਨਾਲ ਲਾ ਲਿਆ, ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਗਿੱਲੀ ਹੋਣ ਲੱਗੀ। ਉਸਨੇ ਲਿਖਿਆ, ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਆ, ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਰਹੇਗਾ। ਜਸਵੀਰ ਨੇ ਇੱਕ ਦਿਲ ਵਾਲਾ ਇਮੋਜੀ ਭੇਜਿਆ, ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਫੋਨ ਰੱਖ ਕੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਦੇਖਿਆ, ਉਸਦੇ ਗੱਲ੍ਹ ਲਾਲ ਸਨ।
ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਜਸਵੀਰ ਪਾਰਸਲ ਲੈ ਕੇ ਆਇਆ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ, ਉਹ ਸੂਟ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਵਾਲ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਸਨ। ਜਸਵੀਰ ਅੰਦਰ ਆਇਆ, ਪਾਰਸਲ ਮੇਜ਼ ਤੇ ਰੱਖਿਆ, ਫਿਰ ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਦੇਖਦੇ ਰਹੇ। ਜਸਵੀਰ ਨੇ ਉਸਦਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ, ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਹੱਥ ਨਹੀਂ ਛੁਡਾਇਆ। ਉਸਨੇ ਉਸਦੇ ਚਿਹਰੇ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਲਿਆ, ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਚੁੰਮਿਆ। ਪਹਿਲਾਂ ਹੌਲੀ, ਫਿਰ ਡੂੰਘਾ, ਜੀਭਾਂ ਮਿਲ ਗਈਆਂ।
ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਉਸਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਫੜ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨੇੜੇ ਖਿੱਚਿਆ। ਜਸਵੀਰ ਨੇ ਉਸਦੇ ਸੂਟ ਦੀਆਂ ਬਟਨਾਂ ਖੋਲ੍ਹੀਆਂ, ਉਸਦੇ ਮੰਮੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਲਏ, ਦਬਾਏ, ਉਸਦੇ ਨਿੱਪਲ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ ਚੂਸੇ। ਸਿਮਰਨ ਕਰਾਹਣ ਲੱਗੀ, ਹੋਰ, ਹੋਰ ਜਸਵੀਰ, ਬੱਸ ਹੋਰ। ਜਸਵੀਰ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਬੈੱਡਰੂਮ ਵਿੱਚ ਲੈ ਗਿਆ, ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਲਿਟਾ ਦਿੱਤਾ।
ਉਸਨੇ ਉਸਦੀ ਸਲਵਾਰ ਅਤੇ ਪੈਂਟੀ ਲਾਹ ਦਿੱਤੀ, ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੇਖ ਕੇ ਰੁਕ ਗਿਆ। ਗਿੱਲੀ, ਫੁੱਲੀ ਹੋਈ, ਉਸਦਾ ਰਸ ਉਸਦੀਆਂ ਰਾਨਾਂ ਤੇ ਵਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਜਸਵੀਰ ਨੇ ਮੂੰਹ ਹੇਠਾਂ ਲੈ ਜਾ ਕੇ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਚੱਟਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ, ਜੀਭ ਉਸਦੀ ਚੀਰ ਵਿੱਚ ਪਾ ਕੇ ਹਿਲਾਈ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਉਸਦੇ ਵਾਲ ਫੜੇ, ਕਮਰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਉਸਦੇ ਮੂੰਹ ਤੇ ਦਬਾਈ, ਕੁਝ ਮਿੰਟਾਂ ਵਿੱਚ ਚੀਕ ਕੇ ਪਾਣੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਜਸਵੀਰ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਇਆ, ਆਪਣੀ ਪੈਂਟ ਲਾਹੀ। ਉਸਦਾ ਲੁੰਨ ਲੰਬਾ ਅਤੇ ਮੋਟਾ ਸੀ, ਸਿਰ ਲਾਲ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲਿਆ, ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ, ਡੂੰਘਾਈ ਨਾਲ ਚੂਸਣ ਲੱਗੀ, ਸਿਰ ਉੱਪਰ ਹੇਠਾਂ ਕਰਨ ਲੱਗੀ। ਜਸਵੀਰ ਨੇ ਉਸਦੇ ਸਿਰ ਤੇ ਹੱਥ ਰੱਖ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਤੁਹਾਡਾ ਮੂੰਹ ਕਮਾਲ ਹੈ, ਹੋਰ ਚੂਸੋ। ਕੁਝ ਦੇਰ ਚੂਸਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਿਮਰਨ ਲੇਟ ਗਈ, ਲੱਤਾਂ ਫੈਲਾ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਬੋਲੀ, ਹੁਣ ਪਾ, ਹੁਣ ਸਹਿਣ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਜਸਵੀਰ ਨੇ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੁੰਨ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਪਾਇਆ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲਈਆਂ, ਸਾਹ ਰੋਕ ਲਿਆ, ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਟਾਈਟ ਸੀ, ਲੁੰਨ ਅੰਦਰ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਫਿਰ ਜਸਵੀਰ ਨੇ ਧੱਕੇ ਮਾਰਨੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਹੌਲੀ, ਫਿਰ ਜ਼ੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ। ਬਿਸਤਰਾ ਹਿੱਲਣ ਲੱਗਾ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਗਈ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਉਸਦੀ ਪਿੱਠ ਨਹੁੰਆਂ ਨਾਲ ਖਰੋਚੀ, ਲੱਤਾਂ ਨਾਲ ਉਸਦੀ ਕਮਰ ਜਕੜੀ, ਹਰ ਧੱਕੇ ਤੇ ਕਰਾਹੁੰਦੀ ਰਹੀ।
ਕੁਝ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਜਸਵੀਰ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਉਲਟਾ ਦਿੱਤਾ, ਪਿੱਛੋਂ ਲਿਆ। ਸਿਮਰਨ ਗੋਡਿਆਂ ਤੇ ਖੜ੍ਹੀ ਹੋਈ, ਜਸਵੀਰ ਨੇ ਉਸਦੀ ਕਮਰ ਫੜ ਕੇ ਪਿੱਛੋਂ ਲੁੰਨ ਪਾਇਆ, ਜ਼ੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਧੱਕੇ ਮਾਰਨ ਲੱਗਾ। ਇਸ ਪੋਜ਼ੀਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਲੁੰਨ ਹੋਰ ਡੂੰਘਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਤੋਂ ਰਸ ਉਸਦੀਆਂ ਰਾਨਾਂ ਤੇ ਵਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਹ ਚੀਕ ਰਹੀ ਸੀ, ਹਾਂ, ਇੰਝ ਹੀ, ਰੁਕੀਂ ਨਾ, ਹੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ। ਜਸਵੀਰ ਨੇ ਉਸਦੇ ਵਾਲ ਫੜੇ, ਉਸਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਚੁੰਮੇ, ਧੱਕਿਆਂ ਦੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਵਧਾ ਦਿੱਤੀ।
ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਫਿਰ ਪਾਣੀ ਛੱਡਿਆ, ਇਸ ਵਾਰ ਹੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ, ਉਸਦਾ ਸਰੀਰ ਕੰਬ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਜਸਵੀਰ ਨੇ ਲੁੰਨ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਕੇ ਉਸਦੇ ਢਿੱਡ ਤੇ ਮਨੀ ਛੱਡੀ, ਗਰਮ ਚਿੱਟੀ ਮਨੀ ਉਸਦੇ ਢਿੱਡ ਅਤੇ ਛਾਤੀ ਤੇ ਫੈਲ ਗਈ। ਦੋਵੇਂ ਹਾਂਫਦੇ ਹੋਏ ਨਾਲ ਲੇਟ ਗਏ। ਜਸਵੀਰ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਮੈਸੇਜ ਵਿੱਚ ਜੋ ਸੋਚਿਆ ਸੀ, ਅਸਲੀਅਤ ਉਸ ਤੋਂ ਕਿਤੇ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਸਿਮਰਨ ਹੱਸ ਕੇ ਬੋਲੀ, ਫਿਰ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਮੈਸੇਜ ਕਰਿਆ ਕਰ।
ਖਾਣੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਫਿਰ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਆ ਗਏ। ਇਸ ਵਾਰ ਸਿਮਰਨ ਉੱਪਰ ਆਈ। ਉਹ ਜਸਵੀਰ ਦੇ ਲੁੰਨ ਤੇ ਬੈਠੀ, ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਹੇਠਾਂ ਆਈ, ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਨਿਗਲ ਲਿਆ। ਉਹ ਕਮਰ ਹਿਲਾਉਣ ਲੱਗੀ, ਅੱਗੇ ਪਿੱਛੇ, ਘੁੰਮਾ ਘੁੰਮਾ ਕੇ। ਜਸਵੀਰ ਉਸਦੇ ਮੰਮੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ ਦਬਾਉਣ ਲੱਗਾ, ਨਿੱਪਲ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ ਚੂਸਣ ਲੱਗਾ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਰਫ਼ਤਾਰ ਵਧਾਈ, ਉਸਦੀ ਕਰਾਹ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਗਈ, ਕੁਝ ਦੇਰ ਵਿੱਚ ਦੋਵੇਂ ਇਕੱਠੇ ਸਿਖਰ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਏ।
ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਨੀਂਦ ਖੁੱਲ੍ਹੀ। ਜਸਵੀਰ ਅਜੇ ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਸੀ, ਉਸਦਾ ਹੱਥ ਉਸਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਸੀ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਚੁੱਪਚਾਪ ਉਸਦਾ ਲੁੰਨ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲਿਆ, ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਹਿਲਾਉਣ ਲੱਗੀ। ਲੁੰਨ ਫਿਰ ਸਖ਼ਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਹ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ ਚੂਸਣ ਲੱਗੀ, ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ, ਜੀਭ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਘੁਮਾਉਣ ਲੱਗੀ। ਜਸਵੀਰ ਦੀ ਨੀਂਦ ਖੁੱਲ੍ਹੀ, ਉਸਨੇ ਉਸਦੇ ਸਿਰ ਤੇ ਹੱਥ ਰੱਖਿਆ, ਬੋਲਿਆ, ਤੁਸੀਂ ਤਾਂ ਸੱਚੀ ਪਾਗਲ ਹੋ। ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਸਿਮਰਨ ਨੂੰ ਪਾਸੇ ਲਿਟਾਇਆ, ਇੱਕ ਲੱਤ ਚੁੱਕ ਕੇ ਪਾਸਿਓਂ ਲੁੰਨ ਪਾਇਆ, ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਧੱਕੇ ਮਾਰਨ ਲੱਗਾ।
ਇਸ ਪੋਜ਼ੀਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਨ, ਉਹ ਚੁੰਮੇ ਲੈਂਦੇ ਹੋਏ ਧੱਕੇ ਖਾ ਰਹੀ ਸੀ। ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਜਸਵੀਰ ਦੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜ ਰਹੀ ਸੀ, ਹਰ ਧੱਕੇ ਤੇ ਉਹ ਕੰਬ ਰਹੀ ਸੀ। ਜਸਵੀਰ ਉਸਦੇ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਫੁਸਫੁਸਾ ਕੇ ਬੋਲਿਆ, ਤੁਹਾਡੀ ਫੁੱਦੀ ਬਹੁਤ ਟਾਈਟ ਹੈ, ਛੱਡਣ ਨੂੰ ਦਿਲ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਸਿਮਰਨ ਬੋਲੀ, ਫਿਰ ਛੱਡੀਂ ਨਾ, ਸਾਰੀ ਰਾਤ ਇੰਝ ਹੀ ਰਹਿ। ਉਹ ਕਾਫ਼ੀ ਦੇਰ ਇੰਝ ਕਰਦੇ ਰਹੇ, ਫਿਰ ਇਕੱਠੇ ਪਾਣੀ ਛੱਡ ਕੇ ਜੱਫੀ ਪਾ ਕੇ ਸੌਂ ਗਏ।
ਸਵੇਰੇ ਉੱਠਣ ਤੇ ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਜਸਵੀਰ ਬਾਲਕੋਨੀ ਵਿੱਚ ਚਾਹ ਬਣਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਉਹ ਪਿੱਛੋਂ ਉਸ ਨਾਲ ਲੱਗ ਗਈ, ਉਸਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਚੁੰਮਿਆ। ਜਸਵੀਰ ਮੁੜਿਆ, ਉਸਨੂੰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਕੁਰਸੀ ਤੇ ਬਿਠਾਇਆ, ਉਸਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਫੈਲਾ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਸਵੇਰ ਦੀ ਠੰਢੀ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਉਸਦਾ ਲੁੰਨ ਗਿਆ, ਬਾਲਕੋਨੀ ਵਿੱਚ ਬੈਠ ਕੇ ਹੀ ਉਹ ਫਿਰ ਕਰਨ ਲੱਗੇ, ਘਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਧੁੰਦ ਵਿੱਚ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, ਇਹ ਘਰ ਹੁਣ ਉਹ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਭੁੱਲ ਸਕੇਗੀ।
ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ ਜਸਵੀਰ ਉਸਨੂੰ ਛੱਤ ਤੇ ਲੈ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਕੱਪੜੇ ਸੁੱਕ ਰਹੇ ਸਨ। ਛੱਤ ਤੇ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਸਿਰਫ਼ ਹਵਾ ਅਤੇ ਧੁੱਪ। ਜਸਵੀਰ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਕੰਧ ਨਾਲ ਲਾਇਆ, ਉਸਦਾ ਸੂਟ ਉੱਪਰ ਕੀਤਾ, ਪਿੱਛੋਂ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੁੰਨ ਪਾਇਆ। ਸਿਮਰਨ ਕੰਧ ਫੜ ਕੇ ਖੜ੍ਹੀ ਸੀ, ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਉਸਦੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜ ਰਹੀ ਸੀ। ਹਰ ਧੱਕੇ ਤੇ ਉਹ ਕਰਾਹ ਰਹੀ ਸੀ, ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਮਿਲ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਕੁਝ ਦੇਰ ਵਿੱਚ ਦੋਵੇਂ ਇਕੱਠੇ ਸਿਖਰ ਤੇ ਪਹੁੰਚੇ, ਪਸੀਨੇ ਵਿੱਚ ਭਿੱਜੇ ਹੋਏ।
ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਖਾਣਾ ਬਣਾਇਆ, ਜਸਵੀਰ ਰਸੋਈ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਪਿੱਛੇ ਆਇਆ, ਉਸਦੀ ਕਮਰ ਫੜ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨੇੜੇ ਖਿੱਚਿਆ। ਉਸਨੇ ਉਸਦੀ ਸਲਵਾਰ ਹੇਠਾਂ ਸਰਕਾਈ, ਖੜ੍ਹੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹੀ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੁੰਨ ਪਾਇਆ। ਸਿਮਰਨ ਸਲੈਬ ਫੜ ਕੇ ਖੜ੍ਹੀ ਸੀ, ਜਸਵੀਰ ਪਿੱਛੋਂ ਧੱਕੇ ਮਾਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸਦੇ ਮੰਮੇ ਸਲੈਬ ਤੇ ਦਬ ਰਹੇ ਸਨ। ਖਾਣਾ ਚੁੱਲ੍ਹੇ ਤੇ ਚੜ੍ਹਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਉਸਦੀ ਪਰਵਾਹ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਸਿਮਰਨ ਕਰਾਹ ਰਹੀ ਸੀ, ਜਸਵੀਰ, ਹੌਲੀ, ਕੋਈ ਸੁਣ ਲਏਗਾ। ਜਸਵੀਰ ਬੋਲਿਆ, ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਨਹੀਂ, ਸਿਰਫ਼ ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ।
ਉਸੇ ਧੱਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਪਾਣੀ ਛੱਡਿਆ, ਉਸਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਕੰਬ ਗਈਆਂ। ਜਸਵੀਰ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਸਲੈਬ ਤੇ ਬਿਠਾਇਆ, ਉਸਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਫੈਲਾ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਸਾਹਮਣਿਓਂ ਲੁੰਨ ਪਾ ਕੇ ਜ਼ੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਧੱਕੇ ਮਾਰਨ ਲੱਗਾ। ਸਿਮਰਨ ਉਸਦੇ ਮੋਢਿਆਂ ਤੇ ਹੱਥ ਰੱਖ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨੇੜੇ ਖਿੱਚ ਰਹੀ ਸੀ, ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਉਸਦੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜ ਰਹੀ ਸੀ। ਕੁਝ ਦੇਰ ਵਿੱਚ ਜਸਵੀਰ ਨੇ ਉਸਦੇ ਢਿੱਡ ਤੇ ਮਨੀ ਛੱਡੀ, ਦੋਵੇਂ ਹੱਸ ਕੇ ਚਾਹ ਪੀਣ ਬੈਠ ਗਏ।
ਰਾਤ ਨੂੰ ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਜਸਵੀਰ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਤੇ ਨਰਮ ਕੱਪੜਾ ਬੰਨ੍ਹਿਆ। ਜਸਵੀਰ ਨੂੰ ਕੁਝ ਨਜ਼ਰ ਨਹੀਂ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਸਿਰਫ਼ ਉਸਦਾ ਛੋਹ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਉਸਦੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਹਰ ਜਗ੍ਹਾ ਚੁੰਮੇ ਦਿੱਤੇ, ਗਰਦਨ, ਛਾਤੀ, ਢਿੱਡ, ਰਾਨਾਂ, ਫਿਰ ਉਸਦੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲਿਆ। ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਅਹਿਸਾਸ ਹੋਰ ਤੀਬਰ ਸੀ, ਜਸਵੀਰ ਕਰਾਹੁੰਦਾ ਹੋਇਆ ਉਸਦੇ ਵਾਲ ਫੜ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਉਸਦੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਚੂਸਿਆ, ਹੱਥ ਨਾਲ ਹਿਲਾਇਆ, ਫਿਰ ਉਸ ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੁੰਨ ਪਾਇਆ, ਅੱਖਾਂ ਬੰਨ੍ਹੇ ਹੋਏ ਹੀ ਕਮਰ ਹਿਲਾਉਣ ਲੱਗੀ।
ਜਸਵੀਰ ਨੇ ਅੱਖਾਂ ਦਾ ਕੱਪੜਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ, ਸਿਮਰਨ ਨੂੰ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਲਿਟਾ ਕੇ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੁੰਨ ਪਾਇਆ। ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ ਉਸਦਾ ਚਿਹਰਾ ਦੇਖ ਕੇ ਸਿਮਰਨ ਹੱਸ ਪਈ, ਬੋਲੀ, ਤੂੰ ਇੰਨਾ ਸ਼ਰਾਰਤੀ ਹੈਂ, ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਸੀ। ਜਸਵੀਰ ਧੱਕੇ ਮਾਰਦਾ ਹੋਇਆ ਬੋਲਿਆ, ਮੈਸੇਜ ਵਿੱਚ ਸਭ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਦੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਕੁਝ ਚੀਜ਼ਾਂ ਕਰਕੇ ਦਿਖਾਉਣੀਆਂ ਪੈਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਕਾਫ਼ੀ ਦੇਰ ਇੰਝ ਕਰਦੇ ਰਹੇ, ਫਿਰ ਜੱਫੀ ਪਾ ਕੇ ਸੌਂ ਗਏ।
ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਸਿਮਰਨ ਦੇ ਫੋਨ ਤੇ ਫਿਰ ਇੱਕ ਮੈਸੇਜ ਆਇਆ, ਜਸਵੀਰ ਦਾ। ਲਿਖਿਆ ਸੀ, ਚਾਚੀ, ਅੱਜ ਫਿਰ ਇੱਕ ਪਾਰਸਲ ਹੈ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, ਆ ਜਾ, ਪਾਰਸਲ ਵੀ ਲੈ ਆਵੀਂ ਅਤੇ ਆਪ ਵੀ ਆ ਜਾਵੀਂ। ਜਸਵੀਰ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਆਇਆ, ਪਾਰਸਲ ਮੇਜ਼ ਤੇ ਰੱਖਿਆ, ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਕੀਤਾ। ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਹੱਸ ਪਏ, ਫਿਰ ਬੈੱਡਰੂਮ ਵੱਲ ਚੱਲ ਪਏ।
ਇਸ ਵਾਰ ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਹੇਠਾਂ ਧੱਕਿਆ, ਆਪ ਉੱਪਰ ਆਈ, ਉਸਦੇ ਲੁੰਨ ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਕਮਰ ਹਿਲਾਉਣ ਲੱਗੀ। ਉਸਦੇ ਮੰਮੇ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਹਿੱਲ ਰਹੇ ਸਨ, ਜਸਵੀਰ ਹੇਠੋਂ ਉਸਦੇ ਮੰਮੇ ਫੜ ਕੇ ਦਬਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਰਫ਼ਤਾਰ ਵਧਾਈ, ਉਸਦੀ ਕਰਾਹ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਗਈ, ਦੋਵੇਂ ਇਕੱਠੇ ਸਿਖਰ ਤੇ ਪਹੁੰਚੇ। ਸਿਮਰਨ ਉਸਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਸਿਰ ਰੱਖ ਕੇ ਲੇਟ ਗਈ, ਬੋਲੀ, ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਇਕੱਲਤਾ ਖ਼ਤਮ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਜਾਂਦੇ ਵੇਲੇ ਜਸਵੀਰ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਚਾਚੀ, ਹੁਣ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਇੱਕ ਪਾਰਸਲ ਤਾਂ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਸਿਮਰਨ ਹੱਸ ਕੇ ਬੋਲੀ, ਪਾਰਸਲ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ, ਮੈਸੇਜ ਹੀ ਕਾਫ਼ੀ ਹੈ। ਉਹ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੱਕ ਉਸਨੂੰ ਛੱਡਣ ਆਈ, ਅਲਵਿਦਾ ਵੇਲੇ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਬੋਲੀ, ਅਗਲੀ ਵਾਰ ਮੈਸੇਜ ਤੇ ਨਹੀਂ, ਸਾਹਮਣੇ ਕਹੀਂ। ਜਸਵੀਰ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਹੇਠਾਂ ਉਤਰ ਗਿਆ, ਉਸਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਅਜੇ ਪਿਛਲੀ ਰਾਤ ਦੇ ਧੱਕਿਆਂ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਸੀ।
ਅਗਲੀ ਸ਼ਾਮ ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਜਸਵੀਰ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਅਲਮਾਰੀ ਦਿਖਾਈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਪਤੀ ਦੀਆਂ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਕਮੀਜ਼ਾਂ ਲਟਕੀਆਂ ਸਨ। ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਕਮੀਜ਼ ਕੱਢੀ, ਜਸਵੀਰ ਨੂੰ ਪੁਆਈ, ਬੋਲੀ, ਅੱਜ ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਬਣ ਜਾ। ਜਸਵੀਰ ਹੱਸ ਪਿਆ, ਫਿਰ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ। ਕਮੀਜ਼ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਵਿੱਚ ਸਿਮਰਨ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਉਸਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਸੀ, ਉਸਦੇ ਸਾਹ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਰਹੇ ਸਨ। ਜਸਵੀਰ ਨੇ ਉਸਦਾ ਸੂਟ ਖੋਲ੍ਹਿਆ, ਉਸਨੂੰ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਲਿਟਾ ਦਿੱਤਾ।
ਉਸਨੇ ਉਸਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਚੁੰਮੇ ਦਿੱਤੇ, ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਚੱਟੀ, ਜੀਭ ਨਾਲ ਉਸਦੀ ਚੀਰ ਖੋਲ੍ਹੀ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਉਸਦਾ ਸਿਰ ਫੜਿਆ, ਕਮਰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਉਸਦੇ ਮੂੰਹ ਤੇ ਦਬਾਈ। ਕੁਝ ਦੇਰ ਵਿੱਚ ਉਹ ਚੀਕ ਕੇ ਪਾਣੀ ਛੱਡ ਗਈ, ਉਸਦਾ ਰਸ ਜਸਵੀਰ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਲੱਗ ਗਿਆ। ਜਸਵੀਰ ਨੇ ਉਸਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਆਪਣੇ ਮੋਢਿਆਂ ਤੇ ਰੱਖੀਆਂ, ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੁੰਨ ਪਾਇਆ, ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ, ਫਿਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਉਸਦੀ ਪਿੱਠ ਫੜੀ, ਹਰ ਧੱਕੇ ਤੇ ਕਰਾਹੁੰਦੀ ਰਹੀ।
ਫਿਰ ਜਸਵੀਰ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਖੜ੍ਹਾ ਕੀਤਾ, ਕੰਧ ਨਾਲ ਲਾਇਆ, ਪਿੱਛੋਂ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੁੰਨ ਪਾਇਆ। ਸਿਮਰਨ ਕੰਧ ਫੜ ਕੇ ਖੜ੍ਹੀ ਸੀ, ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਉਸਦੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਕੱਸ ਰਹੀ ਸੀ। ਜਸਵੀਰ ਨੇ ਉਸਦੇ ਮੰਮੇ ਪਿੱਛੋਂ ਫੜੇ, ਦਬਾਏ, ਧੱਕਿਆਂ ਦੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਵਧਾਈ। ਸਿਮਰਨ ਚੀਕ ਰਹੀ ਸੀ, ਹਾਂ, ਇੰਝ ਹੀ, ਰੁਕੀਂ ਨਾ। ਕੁਝ ਦੇਰ ਵਿੱਚ ਦੋਵੇਂ ਇਕੱਠੇ ਸਿਖਰ ਤੇ ਪਹੁੰਚੇ, ਜਸਵੀਰ ਨੇ ਉਸਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਮਨੀ ਛੱਡੀ।
ਕੁਝ ਦੇਰ ਆਰਾਮ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਜਸਵੀਰ ਨੂੰ ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਨੇੜੇ ਖਿੱਚਿਆ, ਉਸਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਦੀਆਂ ਬਟਨਾਂ ਖੋਲ੍ਹੀਆਂ, ਉਸਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਚੁੰਮੇ ਦਿੱਤੇ। ਜਸਵੀਰ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਗੋਦੀ ਵਿੱਚ ਬਿਠਾਇਆ, ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੁੰਨ ਪਾਇਆ, ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਹਿੱਲਣ ਲੱਗਾ। ਸਿਮਰਨ ਉਸਦੀ ਗਰਦਨ ਵਿੱਚ ਬਾਹਾਂ ਪਾ ਕੇ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਹਿੱਲ ਰਹੀ ਸੀ, ਉਸਦੀ ਕਰਾਹ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਸੀ। ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਇਕੱਠੇ ਸਿਖਰ ਪਾਇਆ, ਫਿਰ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ, ਕਮੀਜ਼ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਪਈ ਸੀ।
ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਕਮੀਜ਼ ਲਾਹ ਕੇ ਜਸਵੀਰ ਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤੀ, ਬੋਲੀ, ਇਹ ਕਮੀਜ਼ ਹੁਣ ਤੇਰੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਵੀ। ਜਸਵੀਰ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਜੱਫੀ ਪਾਈ, ਕਿਹਾ, ਇਹ ਖੇਡ ਹਰ ਹਫ਼ਤੇ ਖੇਡੀ ਜਾਵੇਗੀ। ਸਿਮਰਨ ਹੱਸ ਕੇ ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਚੁੰਮੀ ਦੇ ਕੇ ਬੋਲੀ, ਹਰ ਹਫ਼ਤੇ ਨਹੀਂ, ਹਰ ਰਾਤ।
Support VasnaLok
VasnaLok is free for every reader, no paywall, no sign-up. If our stories keep you company, a small UPI support from you keeps the site alive and new stories coming every day.
Readers who enjoyed “ਪੰਜਾਬੀ ਚਾਚੀ ਪੰਨੂ: ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਜਸਵੀਰ ਦਾ ਲੁੰਨ, ਲੁਧਿਆਣਾ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰਾਤ ਭਰ” also read
8 curated storiesਪੰਜਾਬੀ ਖੇਤ ਚ ਕਹਾਣੀ: ਵਿਆਹੀ ਸੁੱਖੀ ਦੀ ਖੇਤ ਵਿਚ ਲੁੰਨ ਦੀ ਭੁੱਖ
ਪੰਜਾਬੀ ਖੇਤ ਚ ਕਹਾਣੀ: ਪਤੀ ਦੇ ਵਿਦੇਸ਼ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਕੱਲੀ ਸੁੱਖੀ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿਚ ਬਲਵਿੰਦਰ ਦੇ ਆਉਣ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਬਦਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਬਿਜਲੀ ਬੰਦ ਕਹਾਣੀ: ਬਿਜਲੀ ਬੰਦ ਹੁੰਦਿਆਂ ਹੀ ਭਾਬੀ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਮੇਰਾ ਲੁੰਨ
ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਬਿਜਲੀ ਬੰਦ ਕਹਾਣੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੇ ਇਕ ਘਰ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਇਕ ਸ਼ਾਮ ਬਿਜਲੀ ਬੰਦ ਹੋਣ ਨਾਲ ਦਿਓਰ ਤੇ ਭਾਬੀ ਵਿਚਕਾਰ ਇਕ ਲੰਮੀ ਰਾਤ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਬੱਸ ਸਫ਼ਰ ਕਹਾਣੀ: ਬੱਸ ਵਿਚ ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਗਿੱਲੀ ਫੁੱਦੀ ਅਤੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਸਖ਼ਤ ਲੁੰਨ
ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਤੋਂ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਜਾਂਦੀ ਸ਼ਾਮ ਦੀ ਬੱਸ ਵਿਚ ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਪਿੱਛੇ ਬੈਠੇ ਅਜਨਬੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਲਈ। ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਬੱਸ ਸਫ਼ਰ ਕਹਾਣੀ ਉਸ ਰਾਤ ਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਫ਼ੋਨ ਕਾਲ ਨੇ ਦੋ ਅਜਨਬੀਆਂ ਨੂੰ ਨੇੜੇ ਲਿਆ ਦਿੱਤਾ।
ਪੰਜਾਬੀ ਸੱਸ ਬਹੂ ਕਹਾਣੀ: ਸੱਸ ਦੇ ਵਿਆਹ ਤੇ ਜਾਂਦਿਆਂ ਹੀ ਬਹੂ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਜਤਿਨ ਦਾ ਲੁੰਨ, ਸਾਰੀ ਦੁਪਹਿਰ ਚੁਦਾਈ
ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਸੱਸ ਬਹੂ ਕਹਾਣੀ ਲੁਧਿਆਣੇ ਦੇ ਸਾਂਝੇ ਘਰ ਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸੱਸ ਦੇ ਵਿਆਹ ਤੇ ਜਾਂਦਿਆਂ ਹੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਤੇ ਜਤਿਨ ਨੂੰ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਪੂਰਾ ਘਰ ਇਕੱਲਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਇਲੈਕਟ੍ਰੀਸ਼ੀਅਨ ਕਹਾਣੀ: ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਇਲੈਕਟ੍ਰੀਸ਼ੀਅਨ ਦਾ ਲੁੰਨ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿਚ ਲੈ ਕੇ ਦੁਪਹਿਰ ਰੰਗੀਨ ਕੀਤੀ
ਇੱਕ ਪੰਜਾਬੀ ਇਲੈਕਟ੍ਰੀਸ਼ੀਅਨ ਕਹਾਣੀ ਜਿਸ ਵਿਚ ਭੁੱਲਿਆ ਹੋਇਆ ਕੜਾ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਅਣਭੁੱਲੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਵਿਚ ਬਦਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਟ੍ਰੇਨ ਸਫ਼ਰ ਕਹਾਣੀ: ਰਾਤ ਦੀ ਟ੍ਰੇਨ ਵਿੱਚ ਅਰਜਨ ਨੇ ਜਸਲੀਨ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੰਨ ਪਾ ਦਿੱਤਾ
ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਤੋਂ ਦਿੱਲੀ ਜਾਂਦੀ ਰਾਤ ਦੀ ਟ੍ਰੇਨ ਵਿੱਚ ਜਸਲੀਨ ਦੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਅਰਜਨ ਨਾਲ ਹੋਈ। ਇੱਕ ਬੰਦ ਕੂਪਾ, ਇੱਕ ਲੰਮੀ ਰਾਤ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਸਫ਼ਰ ਜੋ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਦਲ ਗਿਆ।
ਪੰਜਾਬੀ ਹਸਪਤਾਲ ਦੀ ਚੁਦਾਈ: ਨਰਸ ਸੁਖਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਮੇਰਾ ਲੁੰਨ, ਰਾਤ ਦੀ ਡਿਊਟੀ
ਲੁਧਿਆਣਾ ਦੇ ਇੱਕ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਬੁਖਾਰ ਨਾਲ ਦਾਖਲ ਹਰਮਨ ਦੀ ਰਾਤ ਦੀ ਡਿਊਟੀ ਵਾਲੀ ਨਰਸ ਸੁਖਪ੍ਰੀਤ ਨਾਲ ਮੁਲਾਕਾਤ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਕਹਾਣੀ ਬਣ ਗਈ ਜੋ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਭੁੱਲੇਗੀ।
ਪੰਜਾਬੀ ਵਿਧਵਾ ਭਾਬੀ ਕਹਾਣੀ: ਪਟਿਆਲੇ ਵਿਚ ਦੇਵਰ ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਵਿਧਵਾ ਭਾਬੀ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੀ ਪਿਆਸ ਬੁਝਾਈ
ਦੋ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਤਨਹਾਈ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਟਿਆਲੇ ਦੇ ਇੱਕ ਘਰ ਵਿਚ ਇੱਕ ਸ਼ਾਮ ਨੇ ਦੋ ਜ਼ਿੰਦਗੀਆਂ ਬਦਲ ਦਿੱਤੀਆਂ।