ਪੰਜਾਬੀ ਵਿਧਵਾ ਕਹਾਣੀ: ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਪਿਆਸੀ ਫੁੱਦੀ ਦੀ ਚੁਦਾਈ
ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਵਿਧਵਾ ਕਹਾਣੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੇ ਇੱਕ ਪੁਰਾਣੇ ਮਕਾਨ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਤਿੰਨ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਇਕੱਲੀ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਉਮਰ ਚੌਂਤੀ ਸਾਲ ਸੀ, ਰੰਗ ਗੋਰਾ, ਸਰੀਰ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਉਦਾਸੀ ਸੀ ਜੋ ਕਿਸੇ ਵੀ ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਉਸ ਵੱਲ ਖਿੱਚ ਲੈਂਦੀ ਸੀ। ਉਸ ਸ਼ਾਮ ਉਹ ਆਪਣੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਬੈਠੀ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਤਸਵੀਰਾਂ ਦੇਖ ਰਹੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਅਚਾਨਕ ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਆਪਣੀ ਸੁਹਾਗ ਰਾਤ ਦੀ ਯਾਦ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੇ ਪਤੀ ਨੇ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਸੀ।
ਫਲੈਸ਼ਬੈਕ ਵਿੱਚ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਯਾਦ ਆਇਆ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਸੁਹਾਗ ਰਾਤ ਨੂੰ ਕਮਰਾ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪਤੀ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਘੁੰਡ ਚੁੱਕ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਮੱਥੇ ਤੇ ਚੁੰਮਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਰਾਤ ਉਸ ਨੇ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਕਿਸੇ ਮਰਦ ਦਾ ਛੋਹ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਕੰਬ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਪਤੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਪਿਆਰ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਰਾਤ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲਈ ਵੱਸ ਗਈ ਸੀ। ਪਰ ਹੁਣ ਉਹ ਪਤੀ ਇਸ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਅਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਹਰ ਰਾਤ ਉਸ ਦੀ ਯਾਦ ਵਿੱਚ ਰੋਂਦੀ ਸੀ।
ਅਚਾਨਕ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ ਦਸਤਕ ਹੋਈ ਅਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਯਾਦ ਟੁੱਟ ਗਈ। ਉਸ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਤਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਖੜ੍ਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਮਰਹੂਮ ਪਤੀ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਦੋਸਤ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਉਮਰ ਅਠੱਤੀ ਸਾਲ ਸੀ, ਕੱਦ ਲੰਮਾ, ਸਰੀਰ ਮਜ਼ਬੂਤ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਡੱਬਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਭਾਬੀ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਕੁਝ ਸਮਾਨ ਲੈ ਕੇ ਆਇਆ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਬੁਲਾ ਲਿਆ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਅਕਸਰ ਉਸ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਨ ਆਉਂਦਾ ਸੀ, ਕਦੇ ਬਿਜਲੀ ਦਾ ਕੰਮ, ਕਦੇ ਬਾਜ਼ਾਰ ਦਾ ਸਮਾਨ।
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਲਈ ਚਾਹ ਬਣਾਈ ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਵਿਹੜੇ ਵਿੱਚ ਬੈਠ ਗਏ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਭਾਬੀ, ਤੁਸੀਂ ਅੱਜ ਬਹੁਤ ਉਦਾਸ ਲੱਗ ਰਹੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਤਸਵੀਰਾਂ ਦੇਖ ਰਹੀ ਸੀ, ਮਨ ਭਰ ਆਇਆ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਲਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਭਾਬੀ, ਤੁਸੀਂ ਇਕੱਲੀ ਨਹੀਂ ਹੋ, ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਹਾਂ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਭਰ ਆਈਆਂ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਖਿੱਚਿਆ। ਉਸ ਨੂੰ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਹੱਥ ਦੀ ਗਰਮੀ ਬਹੁਤ ਚੰਗੀ ਲੱਗ ਰਹੀ ਸੀ।
ਸ਼ਾਮ ਗੂੜ੍ਹੀ ਹੁੰਦੀ ਗਈ ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਭਾਬੀ, ਮੈਂ ਚੱਲਦਾ ਹਾਂ, ਪਰ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਰੋਟੀ ਖਾ ਕੇ ਜਾਓ, ਅੱਜ ਮੈਂ ਸਰੋਂ ਦਾ ਸਾਗ ਬਣਾਇਆ ਹੈ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਰੁਕ ਗਿਆ ਅਤੇ ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਨਾਲ ਰੋਟੀ ਖਾਧੀ। ਖਾਣਾ ਖਾਂਦੇ ਸਮੇਂ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੀਆਂ ਨਜ਼ਰਾਂ ਵਾਰ ਵਾਰ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਜਾਂਦੀਆਂ ਸਨ, ਅਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਚੋਰੀ ਚੋਰੀ ਦੇਖ ਰਹੀ ਸੀ। ਰੋਟੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਭਾਬੀ, ਤੁਹਾਡੇ ਕਮਰੇ ਦੀ ਬੱਤੀ ਖਰਾਬ ਹੈ, ਮੈਂ ਠੀਕ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਉਹ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਵੀ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਗਈ ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਸਟੂਲ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਬੱਤੀ ਠੀਕ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਸਟੂਲ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਕੁੜਤਾ ਉਸ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਹੇਠਾਂ ਉਤਰਿਆ ਤਾਂ ਉਸ ਦਾ ਪੈਰ ਫਿਸਲ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਹ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ। ਦੋਵੇਂ ਬਿਸਤਰ ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਸਰੀਰ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਲੱਗ ਗਿਆ। ਦੋਵਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਹਾਂ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਈਆਂ ਅਤੇ ਉਹ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਦੇਖਦੇ ਰਹੇ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮਨਪ੍ਰੀਤ, ਉੱਠੋ, ਪਰ ਉਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਗੁੱਸਾ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਆਪਣੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਤਾਂ ਮੂੰਹ ਫੇਰ ਲਿਆ, ਪਰ ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਵੀ ਉਸ ਦਾ ਸਾਥ ਦਿੱਤਾ। ਤਿੰਨ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ ਕਿਸੇ ਮਰਦ ਦਾ ਛੋਹ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਲਗਾ ਗਿਆ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਗਰਦਨ ਤੇ ਚੁੰਮੀਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਅਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲਈਆਂ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮਨਪ੍ਰੀਤ, ਇਹ ਗਲਤ ਹੈ, ਪਰ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਸਨ ਅਤੇ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੋਰ ਨੇੜੇ ਖਿੱਚ ਰਹੀ ਸੀ।
ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਦੇ ਬਟਨ ਖੋਲ੍ਹੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸੀਨੇ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਬੁੱਬਸ ਭਰੇ ਹੋਏ ਸਨ ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਦਬਾਇਆ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਇੱਕ ਹਲਕੀ ਜਿਹੀ ਆਹ ਨਿਕਲੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਫਸਾ ਲਈਆਂ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਸੀਨੇ ਨੂੰ ਚੁੰਮਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਜੀਭ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਨਿੱਪਲ ਨੂੰ ਛੇੜਿਆ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਸਰੀਰ ਕੰਬਣ ਲੱਗਾ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮਨਪ੍ਰੀਤ, ਮੈਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਨਾ ਜਾਈਂ।
ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਸਾਰੇ ਕੱਪੜੇ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਨੰਗਾ ਸਰੀਰ ਬੱਤੀ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਸ਼ਰਮਾ ਕੇ ਆਪਣਾ ਚਿਹਰਾ ਛੁਪਾ ਲਿਆ, ਪਰ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਉੱਪਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਭਾਬੀ, ਤੁਸੀਂ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੀ ਹੋ। ਉਸ ਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਪੇਟ ਤੇ ਚੁੰਮੀਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਅਤੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਹੇਠਾਂ ਵੱਲ ਵਧਿਆ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਖੁੱਲ੍ਹ ਗਈਆਂ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਫੜ ਲਿਆ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਚੁੰਮਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਚੱਟਿਆ।
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਜ਼ੋਰ ਜ਼ੋਰ ਦੀਆਂ ਆਹਾਂ ਨਿਕਲਣ ਲੱਗੀਆਂ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਬਿਸਤਰ ਦੀ ਚਾਦਰ ਨੂੰ ਮੁੱਠੀ ਵਿੱਚ ਫੜ ਲਿਆ। ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਗਿੱਲੀ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਸੀ ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਹੋਰ ਗਿੱਲਾ ਕੀਤਾ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮਨਪ੍ਰੀਤ, ਬਸ ਹੁਣ ਹੋਰ ਨਾ ਤੜਫਾਓ, ਮੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਬਣਾ ਲਓ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕੱਪੜੇ ਉਤਾਰੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਲੁੰਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖੜ੍ਹਾ ਸੀ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਅਤੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਹਿਲਾਇਆ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਭਾਬੀ, ਤੁਹਾਡਾ ਹੱਥ ਬਹੁਤ ਨਰਮ ਹੈ।
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਅਤੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਚੂਸਣ ਲੱਗੀ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਸਰੀਰ ਕੰਬ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ ਵਾਰ ਵਾਰ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਭਾਬੀ, ਬਹੁਤ ਚੰਗਾ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹੋਰ ਡੂੰਘਾਈ ਤੱਕ ਲਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਲੁੰਨ ਦੀ ਨੋਕ ਨੂੰ ਛੇੜਿਆ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਭਾਬੀ, ਮੈਂ ਹੁਣ ਹੋਰ ਨਹੀਂ ਰੁਕ ਸਕਦਾ, ਅਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬਿਸਤਰ ਤੇ ਲਿਟਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਉੱਪਰ ਆਈ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਤੇ ਰੱਖਿਆ।
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਲੈ ਲਿਆ ਅਤੇ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਇੱਕ ਨਾਲ ਆਹ ਨਿਕਲੀ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਉੱਪਰ ਹੇਠਾਂ ਹੋਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਬਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਵਧਦੀ ਗਈ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਬਸ ਉੱਛਲਣ ਲੱਗੇ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਫੜ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹੋਰ ਤੇਜ਼ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮਨਪ੍ਰੀਤ, ਹੋਰ ਤੇਜ਼, ਮੈਨੂੰ ਹੋਰ ਤੇਜ਼ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਹਾਂ ਅਤੇ ਬਿਸਤਰ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਸੀ।
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਸਰੀਰ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਝੜਨ ਦੇ ਨੇੜੇ ਪਹੁੰਚਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਫੜ ਲਿਆ। ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਜਕੜ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਇੱਕ ਲੰਮੀ ਆਹ ਨਿਕਲੀ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਵੀ ਉਸੇ ਪਲ ਆਪਣਾ ਪਾਣੀ ਉਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਲੱਗ ਕੇ ਲੇਟ ਗਏ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਹੰਝੂ ਸਨ, ਪਰ ਇਹ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਹੰਝੂ ਸਨ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮਨਪ੍ਰੀਤ, ਮੈਂ ਅੱਜ ਤਿੰਨ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ ਖੁਦ ਨੂੰ ਜਿਉਂਦੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਕੁਝ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਫਿਰ ਤੋਂ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਗਰਦਨ ਤੇ ਚੁੰਮੀਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਅਜੇ ਥੱਕੇ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਭਾਬੀ ਨਾਲ ਥਕਾਵਟ ਕਿਹੋ ਜਿਹੀ। ਇਸ ਵਾਰ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਬਿਸਤਰ ਤੇ ਪੇਟ ਦੇ ਭਾਰ ਲਿਟਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਤੋਂ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਲੁੰਨ ਪਾਇਆ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਸਿਰਹਾਣੇ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਫੜ ਲਿਆ ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਫੜ ਕੇ ਜ਼ੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਧੱਕੇ ਲਗਾਉਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੇ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮਨਪ੍ਰੀਤ, ਹੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ, ਮੈਨੂੰ ਪੂਰਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਹੋਰ ਵਧਾ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਸਰੀਰ ਹਰ ਧੱਕੇ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਪਿੱਛੇ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਵਾਲ ਫੜੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਗਰਦਨ ਤੇ ਚੁੰਮਿਆ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮਨਪ੍ਰੀਤ, ਮੈਂ ਫਿਰ ਤੋਂ ਝੜਨ ਵਾਲੀ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਭਾਬੀ, ਮੈਂ ਵੀ ਨੇੜੇ ਹਾਂ। ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਸਿਖਰ ਪਾਇਆ ਅਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਸਰੀਰ ਕੰਬਦਾ ਹੋਇਆ ਬਿਸਤਰ ਤੇ ਢਹਿ ਗਿਆ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਉਸ ਦੇ ਉੱਪਰ ਲੇਟ ਗਿਆ ਅਤੇ ਦੋਵਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਹਾਂ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਆਮ ਹੋਈਆਂ।
ਸਵੇਰੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਲਈ ਚਾਹ ਬਣਾਈ ਅਤੇ ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਚਾਹ ਪੀਤੀ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਨਜ਼ਰਾਂ ਵਾਰ ਵਾਰ ਮਿਲ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਜਾਂਦੇ ਸਮੇਂ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਭਾਬੀ, ਜਦੋਂ ਵੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮੇਰੀ ਲੋੜ ਹੋਵੇ, ਮੈਂ ਆ ਜਾਵਾਂਗਾ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬੁਲਾਉਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਪਵੇਗੀ, ਤੁਸੀਂ ਆਪ ਆ ਜਾਇਆ ਕਰੋ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਹੱਸਿਆ ਅਤੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ ਖੜ੍ਹੀ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਖਦੀ ਰਹੀ। ਉਸ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਹੁਣ ਕੋਈ ਇਕੱਲਾਪਣ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਹਰ ਹਫ਼ਤੇ ਕਿਸੇ ਨਾ ਕਿਸੇ ਬਹਾਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਘਰ ਆਉਣ ਲੱਗਾ। ਕਦੇ ਉਹ ਬਿਜਲੀ ਦਾ ਕੰਮ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦਾ, ਕਦੇ ਬਾਜ਼ਾਰ ਦਾ ਸਮਾਨ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦਾ, ਅਤੇ ਹਰ ਵਾਰ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਉਸ ਲਈ ਚਾਹ ਬਣਾਉਂਦੀ ਅਤੇ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਰਾਤ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਜਾਂਦੀ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀਆਂ ਤਸਵੀਰਾਂ ਨੂੰ ਫਿਰ ਤੋਂ ਕੰਧ ਤੇ ਲਗਾ ਦਿੱਤਾ, ਪਰ ਹੁਣ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਰੋਂਦੀ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਉਹ ਜਾਣਦੀ ਸੀ ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਪਤੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੁੰਦਾ ਕਿ ਉਹ ਖੁਸ਼ ਰਹੇ, ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੱਤੀ ਸੀ।
ਇੱਕ ਸ਼ਾਮ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਸਹੁਰੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਇੱਕ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਆਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਦੁਬਾਰਾ ਵਿਆਹ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਕਰ ਲੈਂਦੇ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵਿਆਹ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ, ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਸਭ ਕੁਝ ਹੈ। ਉਸ ਰਾਤ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਫਿਰ ਤੋਂ ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਆਇਆ ਅਤੇ ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਿਵੇਂ ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਹੋਵੇ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਚੁੱਕ ਕੇ ਕਮਰੇ ਤੱਕ ਲੈ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬਿਸਤਰ ਤੇ ਲਿਟਾਇਆ।
ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਸਲਵਾਰ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਖੋਲ੍ਹੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਹਰ ਹਿੱਸੇ ਤੇ ਚੁੰਮੀਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਆਪਣੇ ਨਹੁੰ ਚਲਾਏ ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਸਹਿਲਾਇਆ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਗਿੱਲੀ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮਨਪ੍ਰੀਤ, ਅੱਜ ਮੈਨੂੰ ਉਵੇਂ ਹੀ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲੀ ਰਾਤ ਸੀ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਆਪਣੇ ਮੋਢਿਆਂ ਤੇ ਰੱਖੀਆਂ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਲੁੰਨ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਪਿੱਠ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਜਕੜ ਲਿਆ ਅਤੇ ਹਰ ਧੱਕੇ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਨਾਂ ਪੁਕਾਰਨ ਲੱਗੀ।
ਉਸ ਰਾਤ ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਹਰ ਵਾਰ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਸਰੀਰ ਪਹਿਲਾਂ ਨਾਲੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਗਰਮ ਹੁੰਦਾ ਗਿਆ। ਆਖਰੀ ਵਾਰ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਸਿਰ ਰੱਖ ਕੇ ਲੇਟ ਗਈ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮਨਪ੍ਰੀਤ, ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਪਤੀ ਦੇ ਦੋਸਤ ਹੋ, ਪਰ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਨੇੜੇ ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਹੋ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਭਾਬੀ, ਇਹ ਰਿਸ਼ਤਾ ਚਾਹੇ ਦੁਨੀਆਂ ਨਾ ਸਮਝੇ, ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਿਭਾਵਾਂਗਾ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਤੇ ਯਕੀਨ ਕਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸੌਂ ਗਈ।
ਅਗਲੀ ਸਵੇਰ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਖੁਦ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਚਿਹਰਾ ਪਹਿਲਾਂ ਨਾਲੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਰੌਸ਼ਨ ਲੱਗਾ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵਾਲ ਸੰਵਾਰੇ ਅਤੇ ਮੁਸਕਰਾ ਦਿੱਤੀ। ਉਹ ਜਾਣਦੀ ਸੀ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਹੁਣ ਕਦੇ ਪਹਿਲਾਂ ਵਰਗੀ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗੀ, ਪਰ ਉਸ ਨੂੰ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਕੋਈ ਪਛਤਾਵਾ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੱਤੀ ਸੀ ਜੋ ਤਿੰਨ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਤਨਹਾਈ ਨੇ ਖੋਹ ਲਈ ਸੀ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਹ ਇਸ ਰਿਸ਼ਤੇ ਨੂੰ ਲੁਕਾ ਕੇ ਵੀ ਨਿਭਾਵੇਗੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਕੁਝ ਰਿਸ਼ਤੇ ਦੁਨੀਆਂ ਲਈ ਨਹੀਂ, ਸਿਰਫ਼ ਦਿਲ ਲਈ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਅਗਲੀ ਰਾਤ ਜਦੋਂ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਫਿਰ ਤੋਂ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਘਰ ਆਇਆ ਤਾਂ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ੍ਹਦਿਆਂ ਹੀ ਉਸ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਖਿੱਚ ਲਿਆ ਅਤੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਕੁੜਤਾ ਫੜਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕੰਧ ਨਾਲ ਲਗਾ ਦਿੱਤਾ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਭਾਬੀ, ਅੱਜ ਤੁਸੀਂ ਬਹੁਤ ਬੇਚੈਨ ਲੱਗ ਰਹੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਬਿਨਾਂ ਦਿਨ ਬਹੁਤ ਲੰਮਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਆਪਣੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਰੱਖੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਚੁੰਮਣ ਇੰਨਾ ਡੂੰਘਾ ਸੀ ਕਿ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੀਆਂ ਸਾਹਾਂ ਰੁਕ ਗਈਆਂ।
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾ ਕੇ ਬਿਸਤਰ ਤੇ ਧੱਕ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਉੱਪਰ ਬੈਠ ਗਈ। ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਕੁੜਤੇ ਦੇ ਬਟਨ ਇੱਕ ਇੱਕ ਕਰ ਕੇ ਖੋਲ੍ਹੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਚੁੰਮੀਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਫੜੀ ਅਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸਲਵਾਰ ਆਪ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤੀ। ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਬੱਤੀ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਬਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ ਦਬਾਇਆ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪ ਪਿਆਰ ਕਰਾਂਗੀ, ਤੁਸੀਂ ਬਸ ਲੇਟੇ ਰਹੋ।
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਹਿਲਾਇਆ, ਫਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ ਚੂਸਣ ਲੱਗੀ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਫੜੇ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਭਾਬੀ, ਇਹ ਬਹੁਤ ਚੰਗਾ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹੋਰ ਡੂੰਘਾਈ ਤੱਕ ਲਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਨੋਕ ਨੂੰ ਛੇੜਿਆ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਸਰੀਰ ਕੰਬਣ ਲੱਗਾ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਭਾਬੀ, ਮੈਂ ਹੁਣ ਹੋਰ ਨਹੀਂ ਰੁਕ ਸਕਦਾ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਮੁਸਕਰਾਈ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਲੁੰਨ ਤੇ ਬੈਠ ਗਈ।
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਹ ਉਸ ਤੇ ਉੱਪਰ ਹੇਠਾਂ ਹੋਣ ਲੱਗੀ। ਉਸ ਦੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੌਲੀ ਸੀ, ਫਿਰ ਤੇਜ਼ ਹੁੰਦੀ ਗਈ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਬਸ ਨੂੰ ਚੁੰਮਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਫੜੀ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮਨਪ੍ਰੀਤ, ਮੈਨੂੰ ਹੋਰ ਤੇਜ਼ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਲਟ ਕੇ ਬਿਸਤਰ ਤੇ ਲਿਟਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਆਪਣੇ ਮੋਢਿਆਂ ਤੇ ਰੱਖੀਆਂ ਅਤੇ ਜ਼ੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਧੱਕੇ ਲਗਾਉਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੇ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀਆਂ ਆਹਾਂ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਲੁੰਨ ਪੂਰੀ ਡੂੰਘਾਈ ਤੱਕ ਪਾਇਆ ਅਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਪਿੱਠ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਹੁੰਾਂ ਨਾਲ ਫੜ ਲਿਆ। ਦੋਵਾਂ ਦਾ ਸਰੀਰ ਪਸੀਨੇ ਨਾਲ ਭਿੱਜ ਚੁੱਕਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਹਾਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮਨਪ੍ਰੀਤ, ਮੈਂ ਝੜਨ ਵਾਲੀ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਭਾਬੀ, ਮੈਂ ਵੀ ਨੇੜੇ ਹਾਂ। ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਸਿਖਰ ਪਾਇਆ ਅਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਸਰੀਰ ਕੰਬਦਾ ਹੋਇਆ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਢਹਿ ਗਿਆ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਮੱਥੇ ਤੇ ਚੁੰਮਿਆ ਅਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ।
Support VasnaLok
VasnaLok is free for every reader, no paywall, no sign-up. If our stories keep you company, a small UPI support from you keeps the site alive and new stories coming every day.
Readers who enjoyed “ਪੰਜਾਬੀ ਵਿਧਵਾ ਕਹਾਣੀ: ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਪਿਆਸੀ ਫੁੱਦੀ ਦੀ ਚੁਦਾਈ” also read
8 curated storiesPunjabi Dehati Sex Kahani: ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਝਗੜੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੇਰੀ ਚੁਦਾਈ
Punjabi Dehati Sex Kahani: ਵਾਢੀ ਦਾ ਮੌਸਮ ਸੀ, ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਝਗੜਾ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਉਸੇ ਝਗੜੇ ਤੋਂ ਇੱਕ ਕਹਾਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ.
ਹਸਪਤਾਲ ਨਾਈਟ ਡਿਊਟੀ ਪੰਜਾਬੀ: ਨਾਈਟ ਡਿਊਟੀ ਤੇ ਨਰਸ ਨਵਦੀਪ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਚੋਦਣ ਵਾਲੀ ਰਾਤ
ਹਸਪਤਾਲ ਨਾਈਟ ਡਿਊਟੀ ਪੰਜਾਬੀ ਵਾਰਡ ਵਿੱਚ ਨਰਸ ਨਵਦੀਪ ਦੀ ਰਾਤ ਡਿਊਟੀ ਤੇ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਸਾਰੀ ਰਾਤ ਬਦਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਡਾ. ਰਾਜਵੀਰ ਨਾਲ ਚਾਹ, ਚੱਕਰ ਅਤੇ ਖਾਲੀ ਵਾਰਡ ਵਿੱਚ ਬਿਤਾਏ ਪਲਾਂ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਪੜ੍ਹੋ।
ਪੰਜਾਬੀ ਮਾਮੀ ਕਹਾਣੀ: ਗੁਰਲੀਨ ਮਾਮੀ ਨੇ ਹਰਮਨ ਕੋਲੋਂ ਸਾਰੀ ਰਾਤ ਚੁਦਵਾਇਆ
ਪੰਜਾਬੀ ਮਾਮੀ ਕਹਾਣੀ: ਲੁਧਿਆਣੇ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਆਈ ਗੁਰਲੀਨ ਮਾਮੀ ਅਤੇ ਹਰਮਨ ਵਿਚਕਾਰ ਰਿਮੋਟ ਦੀ ਬਹਿਸ ਕਿਵੇਂ ਇੱਕ ਗਰਮ ਦੁਪਹਿਰ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਗਈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਬਿਜਲੀ ਬੰਦ ਕਹਾਣੀ: ਬਿਜਲੀ ਬੰਦ ਹੁੰਦਿਆਂ ਹੀ ਭਾਬੀ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਮੇਰਾ ਲੁੰਨ
ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਬਿਜਲੀ ਬੰਦ ਕਹਾਣੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੇ ਇਕ ਘਰ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਇਕ ਸ਼ਾਮ ਬਿਜਲੀ ਬੰਦ ਹੋਣ ਨਾਲ ਦਿਓਰ ਤੇ ਭਾਬੀ ਵਿਚਕਾਰ ਇਕ ਲੰਮੀ ਰਾਤ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਬੱਸ ਸਫ਼ਰ ਕਹਾਣੀ: ਬੱਸ ਵਿਚ ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਗਿੱਲੀ ਫੁੱਦੀ ਅਤੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਸਖ਼ਤ ਲੁੰਨ
ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਤੋਂ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਜਾਂਦੀ ਸ਼ਾਮ ਦੀ ਬੱਸ ਵਿਚ ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਪਿੱਛੇ ਬੈਠੇ ਅਜਨਬੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਲਈ। ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਬੱਸ ਸਫ਼ਰ ਕਹਾਣੀ ਉਸ ਰਾਤ ਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਫ਼ੋਨ ਕਾਲ ਨੇ ਦੋ ਅਜਨਬੀਆਂ ਨੂੰ ਨੇੜੇ ਲਿਆ ਦਿੱਤਾ।
ਦੁੱਧ ਵਾਲਾ ਸਵੇਰੇ ਪੰਜਾਬੀ: ਭਾਬੀ ਨੇ ਸਵੇਰੇ ਦੁੱਧ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਚੋਦਿਆ
ਦੁੱਧ ਵਾਲਾ ਸਵੇਰੇ ਪੰਜਾਬੀ: ਲੁਧਿਆਣੇ ਵਿੱਚ ਸਵੇਰੇ ਸਾਢੇ ਪੰਜ ਵਜੇ ਦੁੱਧ ਦੇਣ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਅਤੇ ਭਾਬੀ ਜਸਲੀਨ ਦੀ ਚਾਹ, ਇੱਕ ਛੋਹ ਅਤੇ ਰੋਜ਼ ਦੀ ਉਡੀਕ।
ਪੰਜਾਬੀ ਸੱਸ ਬਹੂ ਕਹਾਣੀ: ਸੱਸ ਦੇ ਵਿਆਹ ਤੇ ਜਾਂਦਿਆਂ ਹੀ ਬਹੂ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਜਤਿਨ ਦਾ ਲੁੰਨ, ਸਾਰੀ ਦੁਪਹਿਰ ਚੁਦਾਈ
ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਸੱਸ ਬਹੂ ਕਹਾਣੀ ਲੁਧਿਆਣੇ ਦੇ ਸਾਂਝੇ ਘਰ ਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸੱਸ ਦੇ ਵਿਆਹ ਤੇ ਜਾਂਦਿਆਂ ਹੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਤੇ ਜਤਿਨ ਨੂੰ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਪੂਰਾ ਘਰ ਇਕੱਲਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਇਲੈਕਟ੍ਰੀਸ਼ੀਅਨ ਕਹਾਣੀ: ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਇਲੈਕਟ੍ਰੀਸ਼ੀਅਨ ਦਾ ਲੁੰਨ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿਚ ਲੈ ਕੇ ਦੁਪਹਿਰ ਰੰਗੀਨ ਕੀਤੀ
ਇੱਕ ਪੰਜਾਬੀ ਇਲੈਕਟ੍ਰੀਸ਼ੀਅਨ ਕਹਾਣੀ ਜਿਸ ਵਿਚ ਭੁੱਲਿਆ ਹੋਇਆ ਕੜਾ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਅਣਭੁੱਲੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਵਿਚ ਬਦਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।