ਪੰਜਾਬੀ ਚੌਕੀਦਾਰ ਕਹਾਣੀ: ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਗੁਰਮੀਤ ਦਾ ਲੁੰਨ
ਰਾਤ ਦੇ ਦਸ ਵਜੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਫੋਨ ਵੱਜਿਆ, ਸਕਰੀਨ ਤੇ ਚੌਕੀਦਾਰ ਗੁਰਮੀਤ ਦਾ ਨੰਬਰ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਫੋਨ ਚੁੱਕਿਆ ਤਾਂ ਗੁਰਮੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਮੈਡਮ ਜੀ, ਗੇਟ ਤੇ ਕੋਈ ਅਣਜਾਣ ਬੰਦਾ ਘੁੰਮ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਚੌਕੀਦਾਰ ਕਹਾਣੀ ਜਲੰਧਰ ਦੀ ਇੱਕ ਕੋਠੀ ਵਿੱਚ ਉਸੇ ਫੋਨ ਕਾਲ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਗੁਰਮੀਤ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਆਉਣ ਲਈ ਕਿਹਾ। ਗੁਰਮੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਮੈਡਮ ਜੀ, ਮੈਂ ਹੁਣੇ ਆਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਰੱਖੋ।
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਤਾਂ ਗੁਰਮੀਤ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜ੍ਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਵਰਦੀ ਪਸੀਨੇ ਨਾਲ ਭਿੱਜੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਮੈਡਮ ਜੀ, ਉਹ ਬੰਦਾ ਭੱਜ ਗਿਆ ਹੈ, ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਇਕੱਲੀਆਂ ਹੋ, ਮੈਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਇੱਥੇ ਰੁਕ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਆ ਜਾਓ, ਚਾਹ ਪੀ ਲਓ। ਗੁਰਮੀਤ ਅੰਦਰ ਆਇਆ ਅਤੇ ਸੋਫੇ ਤੇ ਬੈਠ ਗਿਆ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਤੇ ਟਿਕੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ।
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਚਾਹ ਬਣਾਈ ਅਤੇ ਗੁਰਮੀਤ ਦੇ ਕੋਲ ਬੈਠ ਗਈ। ਗੁਰਮੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਮੈਡਮ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਰਾਤ ਨੂੰ ਇਕੱਲੀਆਂ ਡਰਦੀਆਂ ਨਹੀਂ, ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਡਰ ਤਾਂ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਹੋ। ਗੁਰਮੀਤ ਨੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਮੈਡਮ ਜੀ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਰਾਖੀ ਕਰਾਂਗਾ, ਹਮੇਸ਼ਾ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਦਿਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਧੜਕਣ ਲੱਗਾ।
ਚਾਹ ਪੀਂਦਿਆਂ ਗੁਰਮੀਤ ਦਾ ਹੱਥ ਅਚਾਨਕ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਟਕਰਾ ਗਿਆ। ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਵੱਲ ਦੇਖਿਆ ਅਤੇ ਕੋਈ ਵੀ ਹੱਥ ਪਿੱਛੇ ਨਹੀਂ ਹਟਾਇਆ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਗੁਰਮੀਤ, ਤੁਹਾਡੇ ਹੱਥ ਕਿੰਨੇ ਗਰਮ ਹਨ, ਗੁਰਮੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਮੈਡਮ ਜੀ, ਤੁਹਾਡੇ ਹੱਥ ਕਿੰਨੇ ਨਰਮ ਹਨ। ਉਸ ਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੁੰਮਿਆ।
ਪਹਿਲਾ ਚੁੰਮਣ ਹੌਲੀ ਸੀ, ਫਿਰ ਗੁਰਮੀਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਗਹਿਰਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀਆਂ ਸਾਹਾਂ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਈਆਂ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਗੁਰਮੀਤ ਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਦਾ ਕਾਲਰ ਫੜ ਲਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਗੁਰਮੀਤ, ਮੈਨੂੰ ਡਰ ਵੀ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕੁਝ ਹੋਰ ਵੀ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਗੁਰਮੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਡਰੋ ਮਤ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਦੇ ਦਰਦ ਨਹੀਂ ਦਿਆਂਗਾ, ਸਿਰਫ ਪਿਆਰ ਦਿਆਂਗਾ।
ਗੁਰਮੀਤ ਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਸੋਫੇ ਤੇ ਬਿਠਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮੋਢੇ ਤੇ ਚੁੰਮਣ ਦਿੱਤੇ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲਈਆਂ ਅਤੇ ਗੁਰਮੀਤ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਉਂਗਲਾਂ ਫੇਰਨ ਲੱਗੀ। ਉਸ ਦਾ ਸੂਟ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਚਿਪਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਗੁਰਮੀਤ ਦੇ ਹੱਥ ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਤੇ ਗਏ ਤਾਂ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਆਹ ਨਿਕਲੀ।
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਗੁਰਮੀਤ ਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਦੇ ਬਟਨ ਖੋਲ੍ਹੇ ਅਤੇ ਗੁਰਮੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਸੂਟ ਖੋਲ੍ਹਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕੀਤੀ। ਜਦੋਂ ਸੂਟ ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਡਿੱਗਿਆ ਤਾਂ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੁਪਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਗੁਰਮੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਹਟਾ ਦਿੱਤੇ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਛੁਪਾਓ ਮਤ, ਅੱਜ ਰਾਤ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੀਆਂ ਹੋ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ। ਉਸ ਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਬੁੱਬਸ ਨੂੰ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਅਤੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਦਬਾਏ।
ਗੁਰਮੀਤ ਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਬੈੱਡ ਤੇ ਲਿਟਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਉੱਪਰ ਝੁਕ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਗਰਦਨ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਢਿੱਡ ਤੱਕ ਚੁੰਮਣਾਂ ਦੀ ਲਕੀਰ ਬਣਾ ਦਿੱਤੀ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਲਪੇਟ ਲਈਆਂ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਗੁਰਮੀਤ, ਮੈਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੀਦੇ ਹੋ, ਪੂਰੇ। ਗੁਰਮੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਸਲਵਾਰ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪੈਂਟੀ ਦੇ ਉੱਪਰੋਂ ਹੀ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਸਹਿਲਾਇਆ।
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਸਰੀਰ ਕੰਬਣ ਲੱਗਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਗਿੱਲੀ ਹੋ ਗਈ। ਉਸ ਨੇ ਗੁਰਮੀਤ ਦਾ ਲੁੰਨ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜ ਲਿਆ ਅਤੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਸਹਿਲਾਇਆ। ਗੁਰਮੀਤ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਹੋ ਗਈਆਂ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਮੈਡਮ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਤਾਂ ਕਮਾਲ ਹੋ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਲੁੰਨ ਤੇ ਚੁੰਮਣ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲਿਆ। ਗੁਰਮੀਤ ਨੇ ਬੈੱਡ ਦੀ ਚਾਦਰ ਫੜ ਲਈ।
ਗੁਰਮੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਬਸ, ਮੈਡਮ ਜੀ, ਬਸ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਮੈਂ ਹੁਣੇ ਝੜ ਜਾਵਾਂਗਾ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਰੁਕ ਕੇ ਮੁਸਕਰਾਉਂਦਿਆਂ ਕਿਹਾ, ਤਾਂ ਝੜ ਜਾਓ, ਮੈਨੂੰ ਤੁਹਾਡਾ ਪਾਣੀ ਦੇਖਣਾ ਹੈ। ਗੁਰਮੀਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਨਹੀਂ, ਅੱਜ ਰਾਤ ਦਾ ਮਜ਼ਾ ਪੂਰਾ ਲੈਣਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਪੈਂਟੀ ਉਤਾਰੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਨਾਲ ਖੋਲ੍ਹਿਆ।
ਗੁਰਮੀਤ ਨੇ ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਤੇ ਰੱਖੀ ਅਤੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਚੱਟਣ ਲੱਗਾ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਫੜ ਲਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਕਮਰ ਉਠਾਉਣ ਲੱਗੀ। ਉਸ ਨੇ ਚੀਖ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਗੁਰਮੀਤ, ਆਹ, ਇਹ ਕੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ, ਮੈਨੂੰ ਐਸਾ ਕਦੇ ਮਹਿਸੂਸ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ। ਗੁਰਮੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਹੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਚੱਟਿਆ ਅਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਸਰੀਰ ਇੱਕ ਝਟਕੇ ਨਾਲ ਕੰਬ ਗਿਆ।
ਉਸ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਕਲਾਈਮੈਕਸ ਉਸੇ ਵਕਤ ਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਤੋਂ ਪਾਣੀ ਵਹਿਣ ਲੱਗਾ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹੱਫਦਿਆਂ ਕਿਹਾ, ਗੁਰਮੀਤ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਸਵਰਗ ਦਿਖਾ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਗੁਰਮੀਤ ਨੂੰ ਬੈੱਡ ਤੇ ਲਿਟਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਉੱਪਰ ਬੈਠਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ। ਗੁਰਮੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਹੌਲੀ, ਮੈਡਮ ਜੀ, ਦਰਦ ਹੋਵੇਗਾ।
ਗੁਰਮੀਤ ਨੇ ਆਪਣਾ ਲੁੰਨ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਅੰਦਰ ਧੱਕਿਆ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਦਰਦ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਮੋਢੇ ਫੜ ਲਏ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਰੁਕੋ, ਗੁਰਮੀਤ, ਥੋੜ੍ਹਾ ਦਰਦ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਗੁਰਮੀਤ ਰੁਕ ਗਿਆ, ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੁੰਮਿਆ ਅਤੇ ਫਿਰ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਹੋਰ ਅੰਦਰ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਉਸ ਦਾ ਲੁੰਨ ਪੂਰਾ ਅੰਦਰ ਗਿਆ ਤਾਂ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਮੁਸਕਰਾਉਂਦਿਆਂ ਕਿਹਾ, ਹੁਣ ਦਰਦ ਘੱਟ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਗੁਰਮੀਤ, ਹੁਣ ਕਰੋ।
ਗੁਰਮੀਤ ਨੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਧੱਕੇ ਲਾਉਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਹੌਲੀ, ਫਿਰ ਤੇਜ਼। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਉਸ ਦੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਹਰ ਧੱਕੇ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਆਹ ਨਿਕਲ ਰਹੀ ਸੀ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਗੁਰਮੀਤ, ਹੋਰ ਤੇਜ਼, ਮੈਨੂੰ ਪੂਰਾ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਗੁਰਮੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਆਪਣੇ ਮੋਢਿਆਂ ਤੇ ਰੱਖੀਆਂ ਅਤੇ ਜ਼ੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਚੁਦਾਈ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ।
ਗੁਰਮੀਤ ਨੇ ਪੋਜ਼ੀਸ਼ਨ ਬਦਲੀ ਅਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਗੋਡਿਆਂ ਤੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਪਿੱਛੋਂ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੁੰਨ ਪਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਬਸ ਫੜ ਕੇ ਧੱਕੇ ਲਾਏ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਤਕੀਆ ਫੜ ਲਿਆ ਅਤੇ ਚੀਖ ਪਈ, ਹਾਂ, ਗੁਰਮੀਤ, ਐਵੇਂ ਹੀ, ਐਵੇਂ ਹੀ। ਉਸ ਦਾ ਦੂਜਾ ਕਲਾਈਮੈਕਸ ਕਰੀਬ ਸੀ ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਗੁਰਮੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਉਂਗਲ ਨਾਲ ਸਹਿਲਾਇਆ ਤਾਂ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਕੰਬ ਗਈ ਅਤੇ ਝੜ ਗਈ।
ਫਿਰ ਗੁਰਮੀਤ ਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਸਿੱਧਾ ਲਿਟਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਉੱਪਰ ਆ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਫਿਰ ਤੋਂ ਲੁੰਨ ਪਾਇਆ ਅਤੇ ਲੰਮੀਆਂ ਲੰਮੀਆਂ ਸਾਹਾਂ ਲੈਂਦਿਆਂ ਚੁਦਾਈ ਕੀਤੀ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ, ਗੁਰਮੀਤ, ਮੈਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਅੰਦਰ ਝੜਨਾ ਹੈ, ਆਪਣਾ ਪਾਣੀ ਮੈਨੂੰ ਦਿਓ। ਗੁਰਮੀਤ ਦੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਹੋਰ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਅਚਾਨਕ ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਅਕੜ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੀ ਝੜ ਗਿਆ।
ਕੁਝ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਗੁਰਮੀਤ, ਇਹ ਤਾਂ ਸਿਰਫ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਸੀ, ਨਾ, ਗੁਰਮੀਤ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਹਾਂ, ਮੈਡਮ ਜੀ, ਹੁਣ ਤਾਂ ਹਰ ਰਾਤ ਐਵੇਂ ਹੋਵੇਗੀ। ਉਸ ਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਮੱਥੇ ਤੇ ਚੁੰਮਣ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਸਿਰ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਅੱਜ ਮੈਨੂੰ ਸਮਝ ਆਇਆ, ਚੌਕੀਦਾਰ ਹੋਣਾ ਕੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਰਾਤ ਦੇ ਆਖਰੀ ਪਹਿਰ ਵਿੱਚ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਗੁਰਮੀਤ ਨੂੰ ਜਗਾਇਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਿਰ, ਗੁਰਮੀਤ ਨੇ ਉਸ ਵੱਲ ਦੇਖ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਮੈਡਮ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਤਾਂ ਬੜੀਆਂ ਸ਼ਰਾਰਤੀ ਨਿਕਲੀਆਂ। ਉਸ ਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਫਿਰ ਤੋਂ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਅਤੇ ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਪਿਆਰ ਕੀਤਾ, ਇਸ ਵਾਰ ਹੌਲੀ ਅਤੇ ਗਹਿਰਾ। ਜਦੋਂ ਸਵੇਰ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਕਿਰਨ ਖਿੜਕੀ ਤੋਂ ਅੰਦਰ ਆਈ ਤਾਂ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਗੁਰਮੀਤ ਦੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁੱਤੀ ਪਈ ਸੀ।
ਸਵੇਰੇ ਜਦੋਂ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਉੱਠੀ ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਗੁਰਮੀਤ ਚਾਹ ਲੈ ਕੇ ਖੜ੍ਹਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਉੱਠੋ, ਮੈਡਮ ਜੀ, ਅੱਜ ਤੋਂ ਸਾਡੀ ਨਵੀਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਚਾਹ ਦਾ ਕੱਪ ਲਿਆ ਅਤੇ ਗੁਰਮੀਤ ਦੇ ਹੱਥ ਤੇ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਰੱਖਿਆ। ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ ਅਤੇ ਜਾਣ ਲਿਆ ਕਿ ਪਹਿਲੀ ਰਾਤ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲਈ ਇੱਕ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਗੁਰਮੀਤ ਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਫੋਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਮੈਡਮ ਜੀ, ਅੱਜ ਰਾਤ ਫਿਰ, ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਗੁਰਮੀਤ, ਫੋਨ ਤੇ ਨਹੀਂ, ਸਿੱਧਾ ਉੱਪਰ ਆ ਜਾਓ। ਦੋਵੇਂ ਹੱਸ ਪਏ ਅਤੇ ਉਸ ਰਾਤ ਤੋਂ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਹਰ ਰਾਤ ਗੁਰਮੀਤ ਦੇ ਨਾਲ ਬੀਤਣ ਲੱਗੀ। ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਚੌਕੀਦਾਰ ਕਹਾਣੀ ਉਸ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲਈ ਵੱਸ ਗਈ।
ਉਸ ਰਾਤ ਗੁਰਮੀਤ ਸਿੱਧਾ ਉੱਪਰ ਆਇਆ ਅਤੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਕਰਦੇ ਹੀ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਗੁਰਮੀਤ, ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਰੋਕਾਂਗੀ ਨਹੀਂ। ਗੁਰਮੀਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬੈੱਡ ਤੇ ਲਿਟਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਚੱਟਿਆ, ਫਿਰ ਉਸ ਵਿੱਚ ਲੁੰਨ ਪਾ ਕੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਚੁਦਾਈ ਕੀਤੀ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ, ਗੁਰਮੀਤ, ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਚੌਕੀਦਾਰ ਨਹੀਂ, ਮੇਰੇ ਰਾਜੇ ਹੋ।
ਦੋਵੇਂ ਇੱਕੋ ਸਮੇਂ ਝੜ ਗਏ ਅਤੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਲਿਪਟ ਕੇ ਸੌਂ ਗਏ। ਸਵੇਰੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਗੁਰਮੀਤ ਲਈ ਪਰਾਂਠੇ ਬਣਾਏ ਅਤੇ ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਨਾਲ ਬੈਠ ਕੇ ਨਾਸ਼ਤਾ ਕੀਤਾ। ਗੁਰਮੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਮੈਡਮ ਜੀ, ਤੁਹਾਡੇ ਹੱਥ ਦੇ ਪਰਾਂਠੇ ਸਭ ਤੋਂ ਸਵਾਦ ਹਨ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਡਾ ਪਿਆਰ ਸਭ ਤੋਂ ਮਿੱਠਾ ਹੈ।
ਅਗਲੇ ਹਫ਼ਤੇ ਸੋਸਾਇਟੀ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਗੁਰਮੀਤ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਘਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕਿਸੇ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ ਤਾਂ ਗੁਰਮੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਮੈਡਮ ਜੀ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਹੈ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਅੰਦਰੋਂ ਸੁਣਿਆ ਅਤੇ ਮੁਸਕਰਾਈ, ਕਿਉਂਕਿ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦਾ ਅਸਲ ਮਤਲਬ ਸਿਰਫ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਜਾਣਦੇ ਸਨ।
ਇੱਕ ਰਾਤ ਗੁਰਮੀਤ ਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਛੱਤ ਤੇ ਲੈ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਤਾਰਿਆਂ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਪਿਆਰ ਕੀਤਾ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਗੁਰਮੀਤ, ਇਹ ਰਾਤ ਮੈਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਭੁੱਲਾਂਗੀ। ਗੁਰਮੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਮੈਡਮ ਜੀ, ਹਰ ਰਾਤ ਤਾਰਿਆਂ ਵਾਂਗੂ ਚਮਕੇਗੀ। ਦੋਵੇਂ ਛੱਤ ਤੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਲਿਪਟ ਕੇ ਲੇਟ ਗਏ ਅਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਦੇਖਦੇ ਰਹੇ।
ਸਵੇਰੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਗੁਰਮੀਤ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਗੁਰਮੀਤ, ਅੱਜ ਤੋਂ ਤੁਸੀਂ ਸਿਰਫ ਚੌਕੀਦਾਰ ਨਹੀਂ, ਮੇਰੇ ਘਰ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹੋ। ਗੁਰਮੀਤ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਮੈਡਮ ਜੀ, ਮਾਲਕ ਤੁਸੀਂ ਹੋ, ਮੈਂ ਤਾਂ ਸਿਰਫ ਤੁਹਾਡਾ ਰਾਖਾ ਹਾਂ। ਦੋਵੇਂ ਹੱਸ ਪਏ ਅਤੇ ਚਾਹ ਪੀਂਦਿਆਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਲਿਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਨਵੇਂ ਸਿਰਿਓਂ ਲਿਖੀ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ।
ਅਗਲੇ ਹਫ਼ਤੇ ਗੁਰਮੀਤ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਲਈ ਇੱਕ ਸੋਨੇ ਦੀ ਚੂੜੀ ਲੈ ਕੇ ਆਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਮੈਡਮ ਜੀ, ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ, ਮੇਰੀ ਤਰਫੋਂ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਚੂੜੀ ਪਾਈ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਗੁਰਮੀਤ, ਤੁਸੀਂ ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਰਾਣੀ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ। ਗੁਰਮੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਚੁੰਮਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਤੁਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰਾਣੀ ਸੀ।
ਗੁਰਮੀਤ ਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਬੈੱਡ ਤੇ ਲਿਟਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਚੱਟਿਆ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਫੜ ਲਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਕਮਰ ਉਠਾਈ। ਉਹ ਜਲਦੀ ਹੀ ਝੜ ਗਈ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪਾਣੀ ਵਹਿ ਗਿਆ। ਗੁਰਮੀਤ ਨੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਮੈਡਮ ਜੀ, ਤੁਹਾਡਾ ਸੁਆਦ ਸਭ ਤੋਂ ਮਿੱਠਾ ਹੈ।
ਫਿਰ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਗੁਰਮੀਤ ਦਾ ਲੁੰਨ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਅਤੇ ਚੂਸਿਆ, ਫਿਰ ਉਸ ਦੇ ਉੱਪਰ ਬੈਠ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲਿਆ। ਦੋਵੇਂ ਉੱਪਰ ਹੇਠਾਂ ਹੁੰਦੇ ਰਹੇ, ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਦੋਵੇਂ ਇੱਕੋ ਸਮੇਂ ਨਾ ਝੜ ਗਏ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਗੁਰਮੀਤ ਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਸਿਰ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਗੁਰਮੀਤ, ਇਹ ਰਾਤ ਵੀ ਖਾਸ ਹੈ।
ਸਵੇਰੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਗੁਰਮੀਤ ਲਈ ਨਾਸ਼ਤਾ ਬਣਾਇਆ ਅਤੇ ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਨਾਲ ਬੈਠ ਕੇ ਖਾਧਾ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਗੁਰਮੀਤ, ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਚੌਕੀਦਾਰ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੋ। ਗੁਰਮੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੋ। ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ ਅਤੇ ਨਵੇਂ ਦਿਨ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ।
ਉਸ ਦਿਨ ਤੋਂ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਚੂੜੀ ਪਾਉਂਦੀ ਸੀ ਅਤੇ ਗੁਰਮੀਤ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਮੁਸਕਰਾਉਂਦੀ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਸੋਸਾਇਟੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਰਾਜ਼ ਬਣੀ ਰਹੀ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਕਿਤਾਬ ਸੀ।
Support VasnaLok
VasnaLok is free for every reader, no paywall, no sign-up. If our stories keep you company, a small UPI support from you keeps the site alive and new stories coming every day.
Readers who enjoyed “ਪੰਜਾਬੀ ਚੌਕੀਦਾਰ ਕਹਾਣੀ: ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਗੁਰਮੀਤ ਦਾ ਲੁੰਨ” also read
8 curated storiesਪੰਜਾਬੀ ਪੁਲਿਸ ਵਾਲੀ ਦੀ ਕਹਾਣੀ: ਡਿਊਟੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਚੁਦਾਈ
ਪੰਜਾਬੀ ਪੁਲਿਸ ਵਾਲੀ ਦੀ ਕਹਾਣੀ: ਲੁਧਿਆਣਾ ਵਿੱਚ ਖਰਾਬ ਸਕੂਟਰੀ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਇੱਕ ਸ਼ਾਮ, ਜਿਸ ਨੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਨੇੜੇ ਲਿਆ ਦਿੱਤਾ।
ਪੰਜਾਬੀ ਮਾਮੀ ਕਹਾਣੀ: ਗੁਰਲੀਨ ਮਾਮੀ ਨੇ ਹਰਮਨ ਕੋਲੋਂ ਸਾਰੀ ਰਾਤ ਚੁਦਵਾਇਆ
ਪੰਜਾਬੀ ਮਾਮੀ ਕਹਾਣੀ: ਲੁਧਿਆਣੇ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਆਈ ਗੁਰਲੀਨ ਮਾਮੀ ਅਤੇ ਹਰਮਨ ਵਿਚਕਾਰ ਰਿਮੋਟ ਦੀ ਬਹਿਸ ਕਿਵੇਂ ਇੱਕ ਗਰਮ ਦੁਪਹਿਰ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਗਈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਖੇਤ ਚ ਕਹਾਣੀ: ਵਿਆਹੀ ਸੁੱਖੀ ਦੀ ਖੇਤ ਵਿਚ ਲੁੰਨ ਦੀ ਭੁੱਖ
ਪੰਜਾਬੀ ਖੇਤ ਚ ਕਹਾਣੀ: ਪਤੀ ਦੇ ਵਿਦੇਸ਼ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਕੱਲੀ ਸੁੱਖੀ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿਚ ਬਲਵਿੰਦਰ ਦੇ ਆਉਣ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਬਦਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਬਿਜਲੀ ਬੰਦ ਕਹਾਣੀ: ਬਿਜਲੀ ਬੰਦ ਹੁੰਦਿਆਂ ਹੀ ਭਾਬੀ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਮੇਰਾ ਲੁੰਨ
ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਬਿਜਲੀ ਬੰਦ ਕਹਾਣੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੇ ਇਕ ਘਰ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਇਕ ਸ਼ਾਮ ਬਿਜਲੀ ਬੰਦ ਹੋਣ ਨਾਲ ਦਿਓਰ ਤੇ ਭਾਬੀ ਵਿਚਕਾਰ ਇਕ ਲੰਮੀ ਰਾਤ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਦੀਦੀ ਕਹਾਣੀ: ਨਵਦੀਪ ਦੀਦੀ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦਾ ਲੁੰਨ ਦੁਪਹਿਰੇ
ਲੁਧਿਆਣਾ ਦੇ ਇੱਕ ਘਰ ਦੀ ਦੁਪਹਿਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਦੀਦੀ ਕਹਾਣੀ ਪਰਾਂਠਿਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਅਤੇ ਚੂੜੀਆਂ ਦੀ ਛਣਕ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਸੱਸ ਬਹੂ ਕਹਾਣੀ: ਸੱਸ ਦੇ ਵਿਆਹ ਤੇ ਜਾਂਦਿਆਂ ਹੀ ਬਹੂ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਜਤਿਨ ਦਾ ਲੁੰਨ, ਸਾਰੀ ਦੁਪਹਿਰ ਚੁਦਾਈ
ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਸੱਸ ਬਹੂ ਕਹਾਣੀ ਲੁਧਿਆਣੇ ਦੇ ਸਾਂਝੇ ਘਰ ਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸੱਸ ਦੇ ਵਿਆਹ ਤੇ ਜਾਂਦਿਆਂ ਹੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਤੇ ਜਤਿਨ ਨੂੰ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਪੂਰਾ ਘਰ ਇਕੱਲਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਇਲੈਕਟ੍ਰੀਸ਼ੀਅਨ ਕਹਾਣੀ: ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਇਲੈਕਟ੍ਰੀਸ਼ੀਅਨ ਦਾ ਲੁੰਨ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿਚ ਲੈ ਕੇ ਦੁਪਹਿਰ ਰੰਗੀਨ ਕੀਤੀ
ਇੱਕ ਪੰਜਾਬੀ ਇਲੈਕਟ੍ਰੀਸ਼ੀਅਨ ਕਹਾਣੀ ਜਿਸ ਵਿਚ ਭੁੱਲਿਆ ਹੋਇਆ ਕੜਾ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਅਣਭੁੱਲੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਵਿਚ ਬਦਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਟ੍ਰੇਨ ਸਫ਼ਰ ਕਹਾਣੀ: ਰਾਤ ਦੀ ਟ੍ਰੇਨ ਵਿੱਚ ਅਰਜਨ ਨੇ ਜਸਲੀਨ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੰਨ ਪਾ ਦਿੱਤਾ
ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਤੋਂ ਦਿੱਲੀ ਜਾਂਦੀ ਰਾਤ ਦੀ ਟ੍ਰੇਨ ਵਿੱਚ ਜਸਲੀਨ ਦੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਅਰਜਨ ਨਾਲ ਹੋਈ। ਇੱਕ ਬੰਦ ਕੂਪਾ, ਇੱਕ ਲੰਮੀ ਰਾਤ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਸਫ਼ਰ ਜੋ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਦਲ ਗਿਆ।