ਪੰਜਾਬੀ ਡਿਵੋਰਸੀ ਕਹਾਣੀ: ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਜਿਮ ਟ੍ਰੇਨਰ ਰਵਿੰਦਰ ਦਾ ਮੋਟਾ ਲੁੰਨ ਆਪਣੀ ਗਿੱਲੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਲਿਆ
ਲਿਫਟ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਹੁੰਦਿਆਂ ਹੀ ਪਸੀਨੇ ਦੀ ਗਰਮ ਖੁਸ਼ਬੂ ਜਸਮੀਤ ਦੇ ਨੱਕ ਵਿੱਚ ਵੜ ਗਈ। ਇਹ ਕੋਈ ਆਮ ਪਸੀਨਾ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਇਹ ਉਸ ਮਰਦ ਦਾ ਪਸੀਨਾ ਸੀ ਜੋ ਹੁਣੇ ਜਿਮ ਤੋਂ ਉਤਰਿਆ ਸੀ, ਜਿਸਦੀ ਛਾਤੀ ਅਜੇ ਵੀ ਸਾਹ ਨਾਲ ਉੱਠ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਜਿਸਦੀ ਟੀ ਸ਼ਰਟ ਪਿੱਠ ਨਾਲ ਚਿਪਕੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲਈਆਂ ਅਤੇ ਉਸ ਖੁਸ਼ਬੂ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਖਿੱਚ ਲਿਆ। ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਡਿਵੋਰਸੀ ਕਹਾਣੀ ਉਸੇ ਇੱਕ ਪਲ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਇਕੱਲੀ ਔਰਤ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਯਾਦ ਦਿਵਾਇਆ ਕਿ ਉਹ ਅਜੇ ਵੀ ਜਿਉਂਦੀ ਹੈ, ਅਜੇ ਵੀ ਭੁੱਖੀ ਹੈ।
ਰਵਿੰਦਰ ਉਸਦੇ ਬਿਲਕੁਲ ਕੋਲ ਖੜ੍ਹਾ ਸੀ। ਲਿਫਟ ਛੋਟੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਮੋਢਾ ਜਸਮੀਤ ਦੇ ਮੋਢੇ ਨਾਲ ਟਕਰਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਮੁਆਫੀ ਮੰਗੀ ਪਰ ਹਟਿਆ ਨਹੀਂ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਆਪਣਾ ਪਰਫਿਊਮ ਸਵੇਰੇ ਲਾਇਆ ਸੀ, ਹਲਕਾ ਜਿਹਾ ਮਿੱਠਾ ਅਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲਾ। ਹੁਣ ਉਸਦੇ ਪਰਫਿਊਮ ਅਤੇ ਰਵਿੰਦਰ ਦੇ ਪਸੀਨੇ ਦੀ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਖੁਸ਼ਬੂ ਲਿਫਟ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਸਦਾ ਦਿਲ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਧੜਕਣ ਲੱਗਾ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਦਬਾ ਲਿਆ ਤਾਂ ਜੋ ਕੋਈ ਆਵਾਜ਼ ਬਾਹਰ ਨਾ ਆਵੇ।
ਤੂੰ ਅੱਜ ਫਿਰ ਜਿਮ ਗਈ ਸੀ, ਰਵਿੰਦਰ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ। ਉਸਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨੀਵੀਂ ਅਤੇ ਥੋੜ੍ਹੀ ਭਾਰੀ ਸੀ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਤਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਸੈਰ ਕਰਨ ਗਈ ਸੀ। ਰਵਿੰਦਰ ਨੇ ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਸੈਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ ਦੇ ਗੱਲਾਂ ਇੰਨੇ ਲਾਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ। ਜਸਮੀਤ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਹੋਰ ਲਾਲ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਚੰਗੀ ਲੱਗੀ ਕਿ ਕੋਈ ਉਸਨੂੰ ਇੰਨੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਲਿਫਟ ਚੌਥੀ ਮੰਜ਼ਿਲ ਤੇ ਰੁਕੀ। ਜਸਮੀਤ ਦਾ ਫਲੈਟ ਉਸੇ ਮੰਜ਼ਿਲ ਤੇ ਸੀ। ਰਵਿੰਦਰ ਵੀ ਉਸੇ ਮੰਜ਼ਿਲ ਤੇ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਬਿਲਕੁਲ ਸਾਹਮਣੇ ਵਾਲੇ ਫਲੈਟ ਵਿੱਚ। ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਇਕੱਠੇ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲੇ। ਗਲਿਆਰੇ ਵਿੱਚ ਹਲਕੀ ਜਿਹੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਸੀ। ਰਵਿੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਚਾਬੀ ਕੱਢੀ ਪਰ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ੍ਹਣ ਦੀ ਥਾਂ ਉਹ ਜਸਮੀਤ ਵੱਲ ਮੁੜਿਆ। ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਸਦੇ ਫਲੈਟ ਵਿੱਚ ਕਾਫੀ ਪਈ ਹੈ, ਜੇ ਉਹ ਚਾਹੇ ਤਾਂ ਆ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਜਸਮੀਤ ਤੀਹ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਦੀ ਸੀ। ਉਸਦਾ ਤਲਾਕ ਦੋ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਲੁਧਿਆਣੇ ਦੇ ਇਸ ਫਲੈਟ ਵਿੱਚ ਇਕੱਲੀ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ। ਉਸਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਸਾਫ ਸੁਥਰੀ ਸੀ। ਸਵੇਰੇ ਕੰਮ, ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਸੈਰ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਕਿਤਾਬ। ਪਰ ਉਸਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅੱਗ ਸੀ ਜੋ ਕੋਈ ਕਿਤਾਬ ਬੁਝਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀ ਸੀ। ਰਾਤ ਨੂੰ ਉਹ ਕਈ ਵਾਰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਛੂਹਦੀ ਸੀ ਅਤੇ ਫਿਰ ਸ਼ਰਮ ਨਾਲ ਪਾਸਾ ਪਲਟ ਲੈਂਦੀ ਸੀ। ਅੱਜ ਰਵਿੰਦਰ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਨੇ ਉਸ ਅੱਗ ਨੂੰ ਫਿਰ ਜਗਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਉਸਨੇ ਰਵਿੰਦਰ ਦੀ ਗੱਲ ਮੰਨ ਲਈ। ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਪੰਜ ਮਿੰਟ ਲਈ ਆਵੇਗੀ, ਬਸ ਇੱਕ ਕੱਪ ਕਾਫੀ। ਰਵਿੰਦਰ ਹੱਸ ਪਿਆ। ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਪੰਜ ਮਿੰਟ ਬਹੁਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਕਈ ਵਾਰ ਪੰਜ ਮਿੰਟ ਹੀ ਸਭ ਕੁਝ ਬਦਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਉਸਦੀ ਗੱਲ ਦਾ ਜਵਾਬ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਉਸਦੇ ਪਿੱਛੇ ਫਲੈਟ ਵਿੱਚ ਚਲੀ ਗਈ। ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਹੁੰਦਿਆਂ ਹੀ ਘਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵੱਖਰੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਫੈਲ ਗਈ, ਕਾਫੀ ਅਤੇ ਮਰਦ ਦੇ ਪਸੀਨੇ ਦੀ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਖੁਸ਼ਬੂ।
ਮੈਨੂੰ ਤੇਰੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਬਹੁਤ ਚੰਗੀ ਲੱਗਦੀ ਹੈ, ਰਵਿੰਦਰ ਨੇ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਕਿਹਾ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਕਿਹੜੀ ਖੁਸ਼ਬੂ। ਰਵਿੰਦਰ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਤੇਰੇ ਪਰਫਿਊਮ ਦੀ, ਅਤੇ ਤੇਰੀ ਚਮੜੀ ਦੀ। ਜਸਮੀਤ ਦਾ ਸਾਹ ਰੁਕ ਗਿਆ। ਉਸਨੇ ਕਾਫੀ ਦਾ ਕੱਪ ਮੇਜ਼ ਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਥੋੜ੍ਹੇ ਕੰਬ ਰਹੇ ਸਨ। ਰਵਿੰਦਰ ਨੇ ਉਸਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਲਿਆ। ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਗਰਮ ਅਤੇ ਖੁਰਦਰੇ ਸਨ, ਜਿਮ ਦੇ ਭਾਰ ਚੁੱਕਣ ਨਾਲ ਬਣੇ ਹੋਏ।
ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਖਿੱਚਿਆ। ਉਸਨੇ ਰਵਿੰਦਰ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ। ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਭੁੱਖ ਸੀ, ਪਰ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਉਹ ਉਸਦੀ ਹਾਂ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਹਿਲਾਇਆ। ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਰਵਿੰਦਰ ਦੇ ਹੱਥ ਦੀ ਉਂਗਲ ਨੂੰ ਛੂਹ ਲਿਆ। ਇਹ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਇਸ਼ਾਰਾ ਸੀ, ਪਰ ਰਵਿੰਦਰ ਸਮਝ ਗਿਆ। ਉਹ ਅੱਗੇ ਝੁਕਿਆ ਅਤੇ ਜਸਮੀਤ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੁੰਮ ਲਿਆ।
ਪਹਿਲਾ ਚੁੰਮਣ ਹੌਲੀ ਸੀ। ਦੂਜਾ ਚੁੰਮਣ ਗਹਿਰਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਰਵਿੰਦਰ ਦੇ ਗਲੇ ਵਿੱਚ ਪਾ ਲਈਆਂ। ਉਸਦੀ ਜੀਭ ਰਵਿੰਦਰ ਦੀ ਜੀਭ ਨਾਲ ਮਿਲ ਗਈ। ਉਸਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਕਾਫੀ ਦਾ ਸੁਆਦ ਸੀ। ਰਵਿੰਦਰ ਨੇ ਉਸਦੀ ਕਮਰ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਖਿੱਚ ਲਿਆ। ਜਸਮੀਤ ਦੀ ਛਾਤੀ ਉਸਦੀ ਛਾਤੀ ਨਾਲ ਦਬ ਗਈ। ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਇੱਕ ਹਲਕੀ ਜਿਹੀ ਸਿਸਕਾਰੀ ਨਿਕਲ ਗਈ।
ਰਵਿੰਦਰ ਨੇ ਜਸਮੀਤ ਨੂੰ ਗੋਦੀ ਵਿੱਚ ਚੁੱਕ ਲਿਆ। ਉਹ ਹਲਕੀ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਪਰ ਰਵਿੰਦਰ ਲਈ ਇਹ ਕੋਈ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਬੈਡਰੂਮ ਵਿੱਚ ਲੈ ਗਿਆ। ਬੈਡਰੂਮ ਵਿੱਚ ਹਲਕੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਸੀ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਬਿਸਤਰ ਤੇ ਪੈਂਦਿਆਂ ਹੀ ਰਵਿੰਦਰ ਦੀ ਟੀ ਸ਼ਰਟ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ। ਉਸਨੇ ਉਸਦੀ ਟੀ ਸ਼ਰਟ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤੀ। ਉਸਦੀ ਛਾਤੀ ਸਾਹ ਨਾਲ ਉੱਠ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਪਸੀਨੇ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਹੁਣ ਹੋਰ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਈ ਸੀ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਆਪਣਾ ਚਿਹਰਾ ਉਸਦੀ ਛਾਤੀ ਨਾਲ ਲਾ ਲਿਆ।
ਉਸਨੇ ਰਵਿੰਦਰ ਦੀ ਛਾਤੀ ਨੂੰ ਚੁੰਮਿਆ। ਪਹਿਲਾਂ ਹੌਲੀ, ਫਿਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ। ਉਸਦੀ ਜੀਭ ਉਸਦੇ ਨਿੱਪਲ ਤੇ ਘੁੰਮੀ। ਰਵਿੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲਈਆਂ। ਉਸਦਾ ਹੱਥ ਜਸਮੀਤ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਸੀ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਉਸਦੇ ਪੇਟ ਨੂੰ ਚੁੰਮਿਆ। ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਹੇਠਾਂ ਵੱਲ ਵਧ ਰਹੇ ਸਨ। ਰਵਿੰਦਰ ਨੇ ਉਸਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਦੇ ਬਟਨ ਖੋਲ੍ਹਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੇ। ਇੱਕ ਬਟਨ, ਫਿਰ ਦੂਜਾ, ਫਿਰ ਤੀਜਾ। ਜਸਮੀਤ ਦੀ ਛਾਤੀ ਦਾ ਉੱਪਰਲਾ ਹਿੱਸਾ ਦਿਸਣ ਲੱਗਾ।
ਰਵਿੰਦਰ ਨੇ ਉਸਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਪੂਰੀ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤੀ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਕਾਲੇ ਰੰਗ ਦੀ ਬ੍ਰਾ ਪਾਈ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਸਦੀ ਛਾਤੀ ਭਰੀ ਹੋਈ ਅਤੇ ਗੋਲ ਸੀ। ਰਵਿੰਦਰ ਨੇ ਬ੍ਰਾ ਦੇ ਉੱਪਰੋਂ ਹੀ ਉਸਦੀ ਛਾਤੀ ਨੂੰ ਦਬਾਇਆ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਇੱਕ ਲੰਮਾ ਸਾਹ ਲਿਆ। ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਹੌਲੀ ਕਰ, ਪਰ ਉਸਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਮਨਾਹੀ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਸਿਰਫ਼ ਬੇਨਤੀ ਸੀ। ਰਵਿੰਦਰ ਨੇ ਬ੍ਰਾ ਦਾ ਹੁੱਕ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਦੀ ਛਾਤੀ ਆਜ਼ਾਦ ਹੋ ਗਈ। ਉਸਦੇ ਨਿੱਪਲ ਸਖ਼ਤ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਸਨ।
ਰਵਿੰਦਰ ਨੇ ਇੱਕ ਨਿੱਪਲ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ। ਉਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਚੂਸਿਆ, ਕੱਟਿਆ ਅਤੇ ਚੱਟਿਆ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਉਸਦੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ। ਉਸਦੀ ਪਿੱਠ ਧਨੁਖ ਵਾਂਗ ਮੁੜ ਗਈ। ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਹੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਕਰ। ਰਵਿੰਦਰ ਨੇ ਦੂਜੀ ਛਾਤੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਦਬਾਇਆ। ਉਸਦੀ ਉਂਗਲ ਨਿੱਪਲ ਤੇ ਘੁੰਮ ਰਹੀ ਸੀ। ਜਸਮੀਤ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਖੁੱਲ੍ਹ ਗਈਆਂ। ਉਸਦੀ ਸਲਵਾਰ ਹੁਣ ਗਿੱਲੀ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ।
ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਰਵਿੰਦਰ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਫਿਰ ਚੁੰਮਿਆ। ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਵਾਰੀ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਰਵਿੰਦਰ ਨੂੰ ਬਿਸਤਰ ਤੇ ਧੱਕਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਉਸਦੇ ਉੱਪਰ ਬੈਠ ਗਈ। ਉਸਨੇ ਰਵਿੰਦਰ ਦੇ ਪੈਂਟ ਦਾ ਬਟਨ ਖੋਲ੍ਹਿਆ। ਉਸਦਾ ਲੁੰਨ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸਖ਼ਤ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਸੀ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਪੈਂਟ ਦੇ ਉੱਪਰੋਂ ਹੀ ਫੜ ਲਿਆ। ਉਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਦਬਾਇਆ। ਰਵਿੰਦਰ ਨੇ ਇੱਕ ਗਹਿਰੀ ਆਹ ਭਰੀ।
ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਰਵਿੰਦਰ ਦਾ ਪੈਂਟ ਅਤੇ ਕੱਛਾ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਦਾ ਲੁੰਨ ਪੂਰਾ ਸਖ਼ਤ ਅਤੇ ਮੋਟਾ ਸੀ। ਉਸਦੀ ਨਾੜਾਂ ਉੱਭਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲਿਆ। ਉਸਦੀ ਚਮੜੀ ਗਰਮ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਉਸਦੇ ਸਿਰੇ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅੰਗੂਠੇ ਨਾਲ ਰਗੜਿਆ। ਰਵਿੰਦਰ ਦੇ ਲੁੰਨ ਤੋਂ ਹਲਕਾ ਜਿਹਾ ਪਾਣੀ ਨਿਕਲਿਆ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀ ਉਂਗਲ ਤੇ ਲੈ ਕੇ ਆਪਣੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਲਾ ਲਿਆ। ਉਸਦਾ ਸੁਆਦ ਨਮਕੀਨ ਸੀ।
ਉਸਨੇ ਰਵਿੰਦਰ ਦੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ। ਪਹਿਲਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਸਿਰਾ, ਫਿਰ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਅੱਧਾ। ਉਸਦੀ ਜੀਭ ਉਸਦੇ ਹੇਠਾਂ ਵਾਲੇ ਹਿੱਸੇ ਤੇ ਘੁੰਮ ਰਹੀ ਸੀ। ਰਵਿੰਦਰ ਨੇ ਉਸਦੇ ਵਾਲ ਫੜ ਲਏ। ਉਸਦਾ ਸਾਹ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਿਆ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਹੋਰ ਅੰਦਰ ਲਿਆ। ਉਸਦਾ ਗਲਾ ਭਰ ਗਿਆ ਪਰ ਉਸਨੇ ਰੁਕਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹਿਆ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਹੇਠਲੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਹਿਲਾਇਆ ਅਤੇ ਮੂੰਹ ਨਾਲ ਉੱਪਰਲੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਚੂਸਿਆ। ਰਵਿੰਦਰ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਕੰਬਣ ਲੱਗੀਆਂ।
ਬਸ, ਬਸ, ਰਵਿੰਦਰ ਨੇ ਕਿਹਾ। ਜੇ ਤੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਦੀ ਰਹੀ ਤਾਂ ਮੈਂ ਹੁਣੇ ਹੀ ਝੜ ਜਾਵਾਂਗਾ। ਜਸਮੀਤ ਹੱਸ ਪਈ। ਉਸਨੇ ਉਸਦੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਲੇਟ ਗਈ। ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਹੁਣ ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਕੰਮ ਕਰ। ਰਵਿੰਦਰ ਨੇ ਉਸਦੀ ਸਲਵਾਰ ਦਾ ਨਾਲਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕੁੱਲ੍ਹੇ ਉੱਚੇ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਤਾਂ ਜੋ ਸਲਵਾਰ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਉਤਰ ਜਾਵੇ। ਉਸਨੇ ਕਾਲੇ ਰੰਗ ਦੀ ਪੈਂਟੀ ਪਾਈ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਸਦੀ ਪੈਂਟੀ ਦਾ ਵਿਚਕਾਰਲਾ ਹਿੱਸਾ ਪੂਰਾ ਗਿੱਲਾ ਸੀ।
ਰਵਿੰਦਰ ਨੇ ਪੈਂਟੀ ਦੇ ਉੱਪਰੋਂ ਹੀ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਰਗੜਿਆ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਇੱਕ ਜ਼ੋਰ ਦੀ ਸਿਸਕਾਰੀ ਭਰੀ। ਉਸਨੇ ਰਵਿੰਦਰ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਹੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਦਬਾਉਣ ਲਈ ਕਿਹਾ। ਰਵਿੰਦਰ ਨੇ ਪੈਂਟੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਗਿੱਲੀ ਅਤੇ ਗੁਲਾਬੀ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਫੁੱਲੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਰਵਿੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਇੱਕ ਉਂਗਲ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤੀ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲਈਆਂ।
ਰਵਿੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣਾ ਚਿਹਰਾ ਜਸਮੀਤ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਲੈ ਗਿਆ। ਉਸਨੇ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਚੁੰਮਿਆ। ਉਸਦੀ ਜੀਭ ਉਸਦੇ ਦਾਣੇ ਤੇ ਘੁੰਮੀ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਇੱਕ ਜ਼ੋਰ ਦੀ ਚੀਕ ਮਾਰੀ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਚਾਦਰ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ। ਰਵਿੰਦਰ ਦੀ ਜੀਭ ਅੰਦਰ ਬਾਹਰ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਹ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦਾ ਪਾਣੀ ਪੀ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਜਸਮੀਤ ਦਾ ਸਰੀਰ ਕੰਬਣ ਲੱਗਾ। ਉਸਨੂੰ ਲੱਗਾ ਕਿ ਉਹ ਹੁਣੇ ਹੀ ਝੜ ਜਾਵੇਗੀ। ਉਸਨੇ ਰਵਿੰਦਰ ਦੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਨਾਲ ਦਬਾ ਲਿਆ।
ਰਵਿੰਦਰ ਨੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਧੱਕਾ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਵਾਰ ਉਸਦਾ ਲੁੰਨ ਅੱਧਾ ਅੰਦਰ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਉਸਦੀ ਕਮਰ ਦੁਆਲੇ ਲਪੇਟ ਲਈਆਂ। ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਪੂਰਾ ਪਾ ਦੇ, ਰੁਕ ਨਾ। ਰਵਿੰਦਰ ਨੇ ਇੱਕ ਜ਼ੋਰ ਦਾ ਧੱਕਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਲੁੰਨ ਪੂਰਾ ਅੰਦਰ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਇੱਕ ਜ਼ੋਰ ਦੀ ਆਹ ਭਰੀ। ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਪੂਰੀ ਭਰ ਗਈ ਸੀ। ਉਸਨੂੰ ਦਰਦ ਅਤੇ ਮਜ਼ਾ ਦੋਵੇਂ ਇਕੱਠੇ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋ ਰਹੇ ਸਨ।
ਰਵਿੰਦਰ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਅੰਦਰ ਬਾਹਰ ਹੋਣ ਲੱਗਾ। ਉਸਦੇ ਧੱਕੇ ਲੰਮੇ ਅਤੇ ਗਹਿਰੇ ਸਨ। ਜਸਮੀਤ ਦੀ ਛਾਤੀ ਹਰ ਧੱਕੇ ਨਾਲ ਹਿੱਲ ਰਹੀ ਸੀ। ਰਵਿੰਦਰ ਨੇ ਉਸਦੀ ਛਾਤੀ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ। ਉਹ ਉਸਦੇ ਨਿੱਪਲ ਨੂੰ ਮਰੋੜ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਨਹੁੰ ਉਸਦੀ ਪਿੱਠ ਵਿੱਚ ਗੱਡ ਦਿੱਤੇ। ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਹੋਰ ਤੇਜ਼ ਕਰ, ਹੋਰ ਤੇਜ਼। ਰਵਿੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਵਧਾ ਦਿੱਤੀ। ਬਿਸਤਰ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜਣ ਲੱਗੀ।
ਜਸਮੀਤ ਦਾ ਪਾਣੀ ਨਿਕਲਣ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਉਸਦਾ ਸਰੀਰ ਕੰਬਣ ਲੱਗਾ। ਉਸਨੇ ਰਵਿੰਦਰ ਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜ ਲਿਆ। ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੇ ਉਸਦੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਹੋਰ ਕੱਸ ਲਿਆ। ਰਵਿੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਧੱਕੇ ਹੋਰ ਤੇਜ਼ ਕਰ ਦਿੱਤੇ। ਜਸਮੀਤ ਇੱਕ ਜ਼ੋਰ ਦੀ ਚੀਕ ਨਾਲ ਝੜ ਗਈ। ਉਸਦਾ ਪਾਣੀ ਰਵਿੰਦਰ ਦੇ ਲੁੰਨ ਤੇ ਲੱਗ ਗਿਆ। ਉਸਦਾ ਸਰੀਰ ਢਿੱਲਾ ਪੈ ਗਿਆ। ਪਰ ਰਵਿੰਦਰ ਰੁਕਿਆ ਨਹੀਂ। ਉਹ ਅਜੇ ਵੀ ਅੰਦਰ ਬਾਹਰ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਰਵਿੰਦਰ ਹੁਣ ਆਪਣੇ ਸਿਖਰ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਧੱਕੇ ਤੇਜ਼ ਅਤੇ ਛੋਟੇ ਹੋ ਗਏ। ਉਸਨੇ ਜਸਮੀਤ ਦੇ ਕੁੱਲ੍ਹਿਆਂ ਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜ ਲਿਆ। ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਜ਼ੋਰ ਦਾ ਧੱਕਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਪਾਣੀ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਗਰਮ ਪਾਣੀ ਜਸਮੀਤ ਦੇ ਅੰਦਰ ਫੈਲ ਗਿਆ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਉਸ ਗਰਮੀ ਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲਈਆਂ। ਦੋਵੇਂ ਹਾਂਫ ਰਹੇ ਸਨ।
ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਉਹ ਹੋਰ ਹੌਲੀ ਸਨ। ਰਵਿੰਦਰ ਨੇ ਜਸਮੀਤ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਬਿਠਾ ਲਿਆ। ਜਸਮੀਤ ਉਸਦੇ ਲੁੰਨ ਤੇ ਬੈਠ ਗਈ। ਉਹ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਉੱਪਰ ਹੇਠਾਂ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਸਦੀ ਛਾਤੀ ਰਵਿੰਦਰ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸੀ। ਰਵਿੰਦਰ ਨੇ ਉਸਦੀ ਛਾਤੀ ਨੂੰ ਚੂਸਿਆ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲਈਆਂ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਰਵਿੰਦਰ ਦੇ ਮੋਢਿਆਂ ਤੇ ਰੱਖ ਲਏ। ਉਸਦੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਹੌਲੀ ਸੀ ਪਰ ਹਰ ਧੱਕਾ ਗਹਿਰਾ ਸੀ।
ਜਸਮੀਤ ਤੀਜੀ ਵਾਰ ਝੜਨ ਵਾਲੀ ਸੀ। ਉਸਦਾ ਸਰੀਰ ਕੰਬ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਰਵਿੰਦਰ ਦੇ ਮੋਢਿਆਂ ਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜ ਲਿਆ। ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੇ ਉਸਦੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਕੱਸ ਲਿਆ। ਰਵਿੰਦਰ ਨੇ ਇੱਕ ਜ਼ੋਰ ਦਾ ਧੱਕਾ ਦਿੱਤਾ। ਜਸਮੀਤ ਇੱਕ ਜ਼ੋਰ ਦੀ ਚੀਕ ਨਾਲ ਝੜ ਗਈ। ਉਸਦਾ ਪਾਣੀ ਦੋਵਾਂ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਤੇ ਲੱਗ ਗਿਆ। ਰਵਿੰਦਰ ਵੀ ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਝੜ ਗਿਆ। ਉਸਦਾ ਪਾਣੀ ਫਿਰ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਭਰ ਗਿਆ।
ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਸਮੀਤ ਆਪਣੇ ਫਲੈਟ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਗਈ। ਉਸਦੇ ਕੱਪੜੇ ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਿਲਵਟੇ ਸਨ। ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਸੁੱਜੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਉਸਨੇ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਅਤੇ ਹੱਸ ਪਈ। ਉਸਦੇ ਗੱਲਾਂ ਲਾਲ ਸਨ। ਉਸਦੇ ਸਰੀਰ ਤੇ ਰਵਿੰਦਰ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਸਨ। ਉਸਨੂੰ ਉਹ ਨਿਸ਼ਾਨ ਚੰਗੇ ਲੱਗੇ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਫੋਨ ਤੇ ਇੱਕ ਸੁਨੇਹਾ ਵੇਖਿਆ। ਰਵਿੰਦਰ ਨੇ ਲਿਖਿਆ ਸੀ ਕਿ ਸਵੇਰੇ ਜਿਮ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕਾਫੀ ਪੀਵਾਂਗੇ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਜਵਾਬ ਲਿਖਿਆ ਕਿ ਕਾਫੀ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੁਝ ਹੋਰ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਅਗਲੀ ਸਵੇਰ ਜਸਮੀਤ ਜਲਦੀ ਉੱਠੀ। ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਮਨਪਸੰਦ ਪਰਫਿਊਮ ਲਾਇਆ। ਉਸਨੇ ਉਹੀ ਹਲਕੀ ਕਮੀਜ਼ ਪਾਈ ਜੋ ਰਵਿੰਦਰ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਆਈ ਸੀ। ਲਿਫਟ ਵਿੱਚ ਫਿਰ ਉਹੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਮਿਲੀ, ਪਸੀਨਾ ਅਤੇ ਪਰਫਿਊਮ। ਰਵਿੰਦਰ ਉਸਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਜਸਮੀਤ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਲਿਆ। ਲਿਫਟ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਹੋ ਗਿਆ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਕਿਹਾ ਕਿ ਅੱਜ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਫਲੈਟ ਆ ਜਾਈਂ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੁਝ ਖਾਸ ਬਣਾਵਾਂਗੀ। ਰਵਿੰਦਰ ਨੇ ਉਸਦੇ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ ਕਿ ਤੂੰ ਕੀ ਬਣਾਵੇਂਗੀ।
ਉਸ ਰਾਤ ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਰਵਿੰਦਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਫਲੈਟ ਬੁਲਾਇਆ। ਉਸਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ੍ਹਦਿਆਂ ਹੀ ਉਸਦੀ ਟੀ ਸ਼ਰਟ ਫੜ ਲਈ। ਰਵਿੰਦਰ ਹੱਸ ਪਿਆ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਕੰਧ ਨਾਲ ਲਾ ਦਿੱਤਾ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੁੰਮਿਆ। ਉਸਦੀ ਜੀਭ ਉਸਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮ ਰਹੀ ਸੀ। ਰਵਿੰਦਰ ਨੇ ਉਸਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤੀ। ਉਸਦੀ ਛਾਤੀ ਨੰਗੀ ਹੋ ਗਈ। ਉਸਨੇ ਉਸਦੀ ਛਾਤੀ ਨੂੰ ਦੋਵਾਂ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਦਬਾਇਆ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਇੱਕ ਲੰਮੀ ਸਿਸਕਾਰੀ ਭਰੀ।
ਰਵਿੰਦਰ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਰਸੋਈ ਦੀ ਸਲੈਬ ਤੇ ਬਿਠਾ ਲਿਆ। ਜਸਮੀਤ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਖੁੱਲ੍ਹ ਗਈਆਂ। ਰਵਿੰਦਰ ਨੇ ਉਸਦੀ ਸਲਵਾਰ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤੀ। ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਗਿੱਲੀ ਸੀ। ਰਵਿੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣਾ ਲੁੰਨ ਕੱਢਿਆ। ਉਹ ਪੂਰਾ ਸਖ਼ਤ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਜਸਮੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੇ ਰਗੜਿਆ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕੁੱਲ੍ਹੇ ਅੱਗੇ ਕਰ ਦਿੱਤੇ। ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਅੰਦਰ ਪਾ ਦੇ, ਹੁਣ ਰੁਕ ਨਾ।
ਰਵਿੰਦਰ ਨੇ ਇੱਕ ਜ਼ੋਰ ਦਾ ਧੱਕਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਦਾ ਲੁੰਨ ਪੂਰਾ ਅੰਦਰ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਉਸਦੀ ਗਰਦਨ ਫੜ ਲਈ। ਉਸਦੇ ਧੱਕੇ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਏ। ਸਲੈਬ ਤੇ ਪਏ ਭਾਂਡੇ ਹਿੱਲਣ ਲੱਗੇ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਉਸਦੀ ਕਮਰ ਦੁਆਲੇ ਲਪੇਟ ਲਈਆਂ। ਉਸਦੀ ਛਾਤੀ ਹਰ ਧੱਕੇ ਨਾਲ ਹਿੱਲ ਰਹੀ ਸੀ। ਰਵਿੰਦਰ ਨੇ ਉਸਦੀ ਛਾਤੀ ਨੂੰ ਚੂਸਿਆ। ਜਸਮੀਤ ਦਾ ਸਰੀਰ ਕੰਬਣ ਲੱਗਾ।
ਉਹ ਇੱਕ ਜ਼ੋਰ ਦੀ ਚੀਕ ਨਾਲ ਝੜ ਗਈ। ਉਸਦਾ ਪਾਣੀ ਰਵਿੰਦਰ ਦੇ ਲੁੰਨ ਤੇ ਲੱਗ ਗਿਆ। ਰਵਿੰਦਰ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਸਲੈਬ ਤੋਂ ਉਤਾਰਿਆ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਘੁਮਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਨੇ ਪਿੱਛੇ ਤੋਂ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਲੁੰਨ ਪਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਦੇ ਧੱਕੇ ਹੋਰ ਗਹਿਰੇ ਹੋ ਗਏ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਰਸੋਈ ਦੀ ਸਲੈਬ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ। ਉਸਦੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਸਫੈਦ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਰਵਿੰਦਰ ਨੇ ਉਸਦੇ ਵਾਲ ਫੜੇ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਸਿਰ ਪਿੱਛੇ ਖਿੱਚਿਆ।
ਰਵਿੰਦਰ ਇੱਕ ਜ਼ੋਰ ਦੀ ਆਹ ਨਾਲ ਝੜ ਗਿਆ। ਉਸਦਾ ਗਰਮ ਪਾਣੀ ਜਸਮੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਭਰ ਗਿਆ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਉਸਦੇ ਮੋਢੇ ਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ। ਦੋਵੇਂ ਹਾਂਫ ਰਹੇ ਸਨ। ਰਸੋਈ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਸੀ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਕਿਹਾ ਕਿ ਖਾਣਾ ਤਾਂ ਬਣਿਆ ਹੀ ਨਹੀਂ। ਰਵਿੰਦਰ ਹੱਸ ਪਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਖਾਣਾ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਪਹਿਲਾਂ ਇਹੀ ਕਾਫੀ ਹੈ।
ਉਸਨੇ ਜਸਮੀਤ ਨੂੰ ਗੋਦੀ ਵਿੱਚ ਚੁੱਕਿਆ ਅਤੇ ਬੈਡਰੂਮ ਵੱਲ ਲੈ ਗਿਆ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਉਸਦੀ ਗਰਦਨ ਤੇ ਚੁੰਮੀਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਉਸਨੂੰ ਪਤਾ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਰਾਤ ਅਜੇ ਲੰਮੀ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲਈਆਂ ਅਤੇ ਰਵਿੰਦਰ ਦੀ ਗਰਮੀ ਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ। ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਇੱਕ ਹਲਕੀ ਜਿਹੀ ਮੁਸਕਾਨ ਸੀ। ਉਹ ਜਾਣਦੀ ਸੀ ਕਿ ਸਵੇਰੇ ਫਿਰ ਲਿਫਟ ਵਿੱਚ ਉਹੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਮਿਲੇਗੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਫਿਰ ਉਸੇ ਖੁਸ਼ਬੂ ਵੱਲ ਖਿੱਚੀ ਜਾਵੇਗੀ।
Support VasnaLok
VasnaLok is free for every reader, no paywall, no sign-up. If our stories keep you company, a small UPI support from you keeps the site alive and new stories coming every day.
Readers who enjoyed “ਪੰਜਾਬੀ ਡਿਵੋਰਸੀ ਕਹਾਣੀ: ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਜਿਮ ਟ੍ਰੇਨਰ ਰਵਿੰਦਰ ਦਾ ਮੋਟਾ ਲੁੰਨ ਆਪਣੀ ਗਿੱਲੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਲਿਆ” also read
8 curated storiesਹਸਪਤਾਲ ਨਾਈਟ ਡਿਊਟੀ ਪੰਜਾਬੀ: ਨਾਈਟ ਡਿਊਟੀ ਤੇ ਨਰਸ ਨਵਦੀਪ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਚੋਦਣ ਵਾਲੀ ਰਾਤ
ਹਸਪਤਾਲ ਨਾਈਟ ਡਿਊਟੀ ਪੰਜਾਬੀ ਵਾਰਡ ਵਿੱਚ ਨਰਸ ਨਵਦੀਪ ਦੀ ਰਾਤ ਡਿਊਟੀ ਤੇ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਸਾਰੀ ਰਾਤ ਬਦਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਡਾ. ਰਾਜਵੀਰ ਨਾਲ ਚਾਹ, ਚੱਕਰ ਅਤੇ ਖਾਲੀ ਵਾਰਡ ਵਿੱਚ ਬਿਤਾਏ ਪਲਾਂ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਪੜ੍ਹੋ।
ਪੰਜਾਬੀ ਖੇਤ ਚ ਕਹਾਣੀ: ਵਿਆਹੀ ਸੁੱਖੀ ਦੀ ਖੇਤ ਵਿਚ ਲੁੰਨ ਦੀ ਭੁੱਖ
ਪੰਜਾਬੀ ਖੇਤ ਚ ਕਹਾਣੀ: ਪਤੀ ਦੇ ਵਿਦੇਸ਼ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਕੱਲੀ ਸੁੱਖੀ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿਚ ਬਲਵਿੰਦਰ ਦੇ ਆਉਣ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਬਦਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਬਿਜਲੀ ਬੰਦ ਕਹਾਣੀ: ਬਿਜਲੀ ਬੰਦ ਹੁੰਦਿਆਂ ਹੀ ਭਾਬੀ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਮੇਰਾ ਲੁੰਨ
ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਬਿਜਲੀ ਬੰਦ ਕਹਾਣੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੇ ਇਕ ਘਰ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਇਕ ਸ਼ਾਮ ਬਿਜਲੀ ਬੰਦ ਹੋਣ ਨਾਲ ਦਿਓਰ ਤੇ ਭਾਬੀ ਵਿਚਕਾਰ ਇਕ ਲੰਮੀ ਰਾਤ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪਿੰਡ ਦੇ ਮੇਲੇ ਪੰਜਾਬੀ: ਮੇਲੇ ਵਿੱਚ ਭਾਬੀ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਚੋਦ ਕੇ ਪਾਣੀ ਕੱਢਿਆ
ਪਿੰਡ ਦੇ ਮੇਲੇ ਦੀ ਸ਼ਾਮ ਸੀ। ਸੁੱਖੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨਾਲ ਮੇਲੇ ਵਿੱਚ ਆਈ ਸੀ, ਪਰ ਉਸ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਤੇ ਟਿਕ ਗਈ। ਪਿੰਡ ਦੇ ਮੇਲੇ ਪੰਜਾਬੀ ਦੀ ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਇੱਕ ਸ਼ਾਮ ਦੀ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਦੀਦੀ ਕਹਾਣੀ: ਨਵਦੀਪ ਦੀਦੀ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦਾ ਲੁੰਨ ਦੁਪਹਿਰੇ
ਲੁਧਿਆਣਾ ਦੇ ਇੱਕ ਘਰ ਦੀ ਦੁਪਹਿਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਦੀਦੀ ਕਹਾਣੀ ਪਰਾਂਠਿਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਅਤੇ ਚੂੜੀਆਂ ਦੀ ਛਣਕ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਬੱਸ ਸਫ਼ਰ ਕਹਾਣੀ: ਬੱਸ ਵਿਚ ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਗਿੱਲੀ ਫੁੱਦੀ ਅਤੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਸਖ਼ਤ ਲੁੰਨ
ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਤੋਂ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਜਾਂਦੀ ਸ਼ਾਮ ਦੀ ਬੱਸ ਵਿਚ ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਪਿੱਛੇ ਬੈਠੇ ਅਜਨਬੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਲਈ। ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਬੱਸ ਸਫ਼ਰ ਕਹਾਣੀ ਉਸ ਰਾਤ ਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਫ਼ੋਨ ਕਾਲ ਨੇ ਦੋ ਅਜਨਬੀਆਂ ਨੂੰ ਨੇੜੇ ਲਿਆ ਦਿੱਤਾ।
ਦੁੱਧ ਵਾਲਾ ਸਵੇਰੇ ਪੰਜਾਬੀ: ਭਾਬੀ ਨੇ ਸਵੇਰੇ ਦੁੱਧ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਚੋਦਿਆ
ਦੁੱਧ ਵਾਲਾ ਸਵੇਰੇ ਪੰਜਾਬੀ: ਲੁਧਿਆਣੇ ਵਿੱਚ ਸਵੇਰੇ ਸਾਢੇ ਪੰਜ ਵਜੇ ਦੁੱਧ ਦੇਣ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਅਤੇ ਭਾਬੀ ਜਸਲੀਨ ਦੀ ਚਾਹ, ਇੱਕ ਛੋਹ ਅਤੇ ਰੋਜ਼ ਦੀ ਉਡੀਕ।
ਪੰਜਾਬੀ ਸੱਸ ਬਹੂ ਕਹਾਣੀ: ਸੱਸ ਦੇ ਵਿਆਹ ਤੇ ਜਾਂਦਿਆਂ ਹੀ ਬਹੂ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਜਤਿਨ ਦਾ ਲੁੰਨ, ਸਾਰੀ ਦੁਪਹਿਰ ਚੁਦਾਈ
ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਸੱਸ ਬਹੂ ਕਹਾਣੀ ਲੁਧਿਆਣੇ ਦੇ ਸਾਂਝੇ ਘਰ ਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸੱਸ ਦੇ ਵਿਆਹ ਤੇ ਜਾਂਦਿਆਂ ਹੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਤੇ ਜਤਿਨ ਨੂੰ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਪੂਰਾ ਘਰ ਇਕੱਲਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।