ਪੰਜਾਬੀ ਹਨੀਮੂਨ ਕਹਾਣੀ: ਸ਼ਿਮਲਾ ਚ ਅਮਨਦੀਪ ਨੇ ਪਹਿਲੀ ਰਾਤ ਬਲਜੀਤ ਦਾ ਲੁੰਨ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਚ ਲਿਆ
ਅਮਨਦੀਪ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਕਰਦਿਆਂ ਹੀ ਬਲਜੀਤ ਨੂੰ ਕੰਧ ਨਾਲ ਲਾ ਲਿਆ ਤੇ ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਆਪਣੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ। ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਹਨੀਮੂਨ ਕਹਾਣੀ ਉਸੇ ਪਲ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਬਲਜੀਤ ਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਦੇ ਅੰਦਰ ਪਾ ਦਿੱਤੇ ਤੇ ਉਸਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਉਂਗਲਾਂ ਫੇਰਨ ਲੱਗੀ। ਬਲਜੀਤ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਿਆ ਕਿਉਂਕਿ ਉਸਨੇ ਸੋਚਿਆ ਸੀ ਕਿ ਅਮਨਦੀਪ ਸ਼ਰਮਾਵੇਗੀ, ਪਰ ਉਹ ਤਾਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਿਆਰ ਸੀ ਤੇ ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਚ ਇੱਕ ਸ਼ਰਾਰਤੀ ਚਮਕ ਸੀ।
ਬਲਜੀਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਚ ਘੁੱਟ ਕੇ ਫੜ ਲਿਆ ਤੇ ਉਸਦੀ ਗਰਦਨ ਤੇ ਚੁੰਮਣ ਲੱਗਾ। ਅਮਨਦੀਪ ਨੇ ਸਿਰ ਪਿੱਛੇ ਕਰਕੇ ਇੱਕ ਹਲਕੀ ਸੀਸਕਾਰੀ ਲਈ ਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਉਸਦੇ ਵਾਲਾਂ ਚ ਫਸਾ ਲਈਆਂ। ਉਸਦਾ ਸਾਹ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ ਤੇ ਉਸਦਾ ਦਿਲ ਜ਼ੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਧੜਕ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਕਮਰੇ ਚ ਹਲਕੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਸੀ ਤੇ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਪੱਤੀਆਂ ਖਿਲਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ।
ਅਮਨਦੀਪ ਨੇ ਹੱਸਦਿਆਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਅੱਜ ਰਾਤ ਕੋਈ ਸ਼ਰਮ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ, ਅੱਜ ਸਭ ਕੁਝ ਖੁੱਲ੍ਹ ਕੇ ਹੋਵੇਗਾ। ਬਲਜੀਤ ਨੇ ਉਸਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਹੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਲਾ ਲਿਆ ਤੇ ਉਸਦੇ ਕੰਨ ਕੋਲ ਫੁਸਫੁਸਾ ਕੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਵੀ ਇਹੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਚ ਦੇਖ ਰਹੇ ਸਨ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਦੀ ਗਰਮੀ ਵੱਧਦੀ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ।
ਫਿਰ ਅਮਨਦੀਪ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸਾੜ੍ਹੀ ਦਾ ਪੱਲੂ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਹੇਠਾਂ ਸਰਕਾ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਬਲਜੀਤ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਪਣਾ ਬਲਾਊਜ਼ ਖੋਲ੍ਹਣ ਲੱਗੀ। ਬਲਜੀਤ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਉਸਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਟਿਕ ਗਈਆਂ ਤੇ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਅੱਗੇ ਵਧਾ ਕੇ ਉਸਦੇ ਬੁੱਬਸ ਨੂੰ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਦਬਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਅਮਨਦੀਪ ਨੇ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲਈਆਂ ਤੇ ਉਸਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਇੱਕ ਮਿੱਠੀ ਆਹ ਨਿਕਲ ਗਈ।
ਬਲਜੀਤ ਨੇ ਉਸਦੇ ਬੁੱਬਸ ਤੇ ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਉਸਦੇ ਨਿੱਪਲਾਂ ਨੂੰ ਚੂਸਣ ਲੱਗਾ। ਅਮਨਦੀਪ ਨੇ ਉਸਦਾ ਸਿਰ ਆਪਣੀ ਛਾਤੀ ਨਾਲ ਲਾ ਲਿਆ ਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਵਾਲ ਸਹਿਲਾਉਣ ਲੱਗੀ। ਉਸਦਾ ਸਰੀਰ ਕੰਬ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤੇ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਚੋਂ ਗਿੱਲਾਪਣ ਵੱਧਦਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਥੋੜ੍ਹੀਆਂ ਖੋਲ੍ਹ ਲਈਆਂ ਤਾਂ ਕਿ ਬਲਜੀਤ ਹੋਰ ਨੇੜੇ ਆ ਸਕੇ।
ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਅਮਨਦੀਪ ਨੇ ਬਲਜੀਤ ਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਦੇ ਬਟਨ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੇ ਤੇ ਉਸਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਚੁੰਮਣ ਲੱਗੀ। ਉਹ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਹੇਠਾਂ ਵੱਲ ਵਧੀ ਤੇ ਉਸਦੇ ਪੇਟ ਤੇ ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਫੇਰਨ ਲੱਗੀ। ਬਲਜੀਤ ਨੇ ਇੱਕ ਡੂੰਘਾ ਸਾਹ ਲਿਆ ਤੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਉਸਦੇ ਵਾਲਾਂ ਚ ਪਾ ਲਏ। ਅਮਨਦੀਪ ਦੀ ਹਰ ਹਰਕਤ ਉਸਨੂੰ ਹੋਰ ਗਰਮ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ।
ਅਮਨਦੀਪ ਨੇ ਬਲਜੀਤ ਦੀ ਪੈਂਟ ਦਾ ਬਟਨ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਤੇ ਉਸਦਾ ਲੁੰਨ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਚ ਫੜ ਲਿਆ। ਲੁੰਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖੜ੍ਹਾ ਤੇ ਗਰਮ ਸੀ, ਤੇ ਅਮਨਦੀਪ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਹਿਲਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਬਲਜੀਤ ਨੇ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲਈਆਂ ਤੇ ਉਸਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਸੀਸਕਾਰੀਆਂ ਨਿਕਲਣ ਲੱਗੀਆਂ। ਅਮਨਦੀਪ ਮੁਸਕਰਾਈ ਤੇ ਉਸਨੇ ਲੁੰਨ ਤੇ ਆਪਣੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ।
ਉਸਨੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਚ ਲੈ ਕੇ ਚੂਸਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਪਹਿਲਾਂ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਤੇ ਫਿਰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ। ਬਲਜੀਤ ਨੇ ਉਸਦੇ ਸਿਰ ਤੇ ਹੱਥ ਰੱਖ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਹੋਰ ਅੰਦਰ ਵੱਲ ਦਬਾਇਆ। ਅਮਨਦੀਪ ਦੀ ਜੀਭ ਲੁੰਨ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮ ਰਹੀ ਸੀ ਤੇ ਉਸਦਾ ਥੁੱਕ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਹੋਰ ਗਿੱਲਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਕਮਰੇ ਚ ਸਿਰਫ਼ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਸੀਸਕਾਰੀਆਂ ਤੇ ਸਾਹਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਸੀ।
ਬਲਜੀਤ ਨੇ ਅਮਨਦੀਪ ਨੂੰ ਉਠਾਇਆ ਤੇ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਲਿਟਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਨੇ ਉਸਦੀ ਸਾੜ੍ਹੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੀ ਤੇ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਤੇ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ। ਫੁੱਦੀ ਪੂਰੀ ਗਿੱਲੀ ਸੀ ਤੇ ਅਮਨਦੀਪ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਹੋਰ ਖੋਲ੍ਹ ਲਈਆਂ। ਬਲਜੀਤ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਫੁੱਦੀ ਚ ਪਾ ਕੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਅੰਦਰ ਬਾਹਰ ਕਰਨੀਆਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਅਮਨਦੀਪ ਨੇ ਬਿਸਤਰੇ ਦੀ ਚਾਦਰ ਨੂੰ ਮੁੱਠੀਆਂ ਚ ਫੜ ਲਿਆ ਤੇ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਕਰ ਲਿਆ। ਉਸਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਲਗਾਤਾਰ ਆਹ ਆਹ ਨਿਕਲ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤੇ ਉਸਦਾ ਸਰੀਰ ਉੱਪਰ ਹੇਠਾਂ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਬਲਜੀਤ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਦੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਵਧਾ ਦਿੱਤੀ ਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਉਸਦੇ ਬੁੱਬਸ ਤੇ ਚੁੰਮਣ ਲੱਗਾ। ਅਮਨਦੀਪ ਦਾ ਸਰੀਰ ਇੱਕਦਮ ਕੰਬਿਆ ਤੇ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਚੋਂ ਪਾਣੀ ਨਿਕਲ ਆਇਆ।
ਉਸਦੇ ਝੜਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਬਲਜੀਤ ਨਹੀਂ ਰੁਕਿਆ। ਉਸਨੇ ਅਮਨਦੀਪ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਆਪਣੇ ਮੋਢਿਆਂ ਤੇ ਰੱਖ ਲਈਆਂ ਤੇ ਆਪਣਾ ਲੁੰਨ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ। ਅਮਨਦੀਪ ਨੇ ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਚ ਦੇਖਿਆ ਤੇ ਹਾਂ ਚ ਸਿਰ ਹਿਲਾਇਆ। ਬਲਜੀਤ ਨੇ ਇੱਕ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਧੱਕੇ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਲੁੰਨ ਪੂਰਾ ਅੰਦਰ ਪਾ ਦਿੱਤਾ।
ਅਮਨਦੀਪ ਨੇ ਇੱਕ ਤੇਜ਼ ਚੀਕ ਮਾਰੀ ਤੇ ਬਲਜੀਤ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਚ ਜਕੜ ਲਿਆ। ਲੁੰਨ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਚ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਾ ਗਿਆ ਸੀ ਤੇ ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਪਲ ਲਈ ਉਵੇਂ ਹੀ ਰੁਕ ਗਏ। ਫਿਰ ਬਲਜੀਤ ਨੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਅੰਦਰ ਬਾਹਰ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਹਰ ਧੱਕੇ ਨਾਲ ਅਮਨਦੀਪ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਹੋਰ ਗਿੱਲੀ ਹੁੰਦੀ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ ਤੇ ਉਸਦੀਆਂ ਸੀਸਕਾਰੀਆਂ ਵੱਧਦੀਆਂ ਜਾ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਬਲਜੀਤ ਨੇ ਰਫ਼ਤਾਰ ਵਧਾ ਦਿੱਤੀ ਤੇ ਅਮਨਦੀਪ ਦੇ ਬੁੱਬਸ ਨੂੰ ਦੋਵੇਂ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਦਬਾਉਣ ਲੱਗਾ। ਅਮਨਦੀਪ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਉਸਦੀ ਕਮਰ ਦੁਆਲੇ ਲਪੇਟ ਲਈਆਂ ਤੇ ਹਰ ਧੱਕੇ ਤੇ ਆਪਣੇ ਕੁੱਲ੍ਹੇ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕਣ ਲੱਗੀ। ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੁੰਮ ਰਹੇ ਸਨ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਪਸੀਨੇ ਨਾਲ ਗਿੱਲੇ ਹੋ ਗਏ ਸਨ। ਬਿਸਤਰਾ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਹਰਕਤ ਨਾਲ ਹਿੱਲ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਬਲਜੀਤ ਨੇ ਅਮਨਦੀਪ ਨੂੰ ਪਲਟਾ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਘੋੜੀ ਬਣਾ ਲਿਆ। ਅਮਨਦੀਪ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਟਿਕਾ ਲਏ ਤੇ ਆਪਣੇ ਕੁੱਲ੍ਹੇ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕ ਲਏ। ਬਲਜੀਤ ਨੇ ਪਿੱਛੋਂ ਆ ਕੇ ਆਪਣਾ ਲੁੰਨ ਫਿਰ ਤੋਂ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਧੱਕੇ ਮਾਰਨ ਲੱਗਾ। ਅਮਨਦੀਪ ਦੇ ਬੁੱਬਸ ਹਰ ਧੱਕੇ ਨਾਲ ਹਿੱਲ ਰਹੇ ਸਨ ਤੇ ਉਸਦੀਆਂ ਚੀਕਾਂ ਕਮਰੇ ਚ ਗੂੰਜ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਬਲਜੀਤ ਨੇ ਉਸਦੇ ਵਾਲ ਫੜ ਕੇ ਉਸਦਾ ਸਿਰ ਪਿੱਛੇ ਖਿੱਚਿਆ ਤੇ ਉਸਦੀ ਗਰਦਨ ਤੇ ਚੁੰਮਣ ਲੱਗਾ। ਅਮਨਦੀਪ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਹੋਰ ਤੇਜ਼ ਕਰੋ, ਰੁਕੋ ਨਾ। ਬਲਜੀਤ ਨੇ ਉਸਦੀ ਗੱਲ ਮੰਨ ਲਈ ਤੇ ਆਪਣੇ ਧੱਕਿਆਂ ਦੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਹੋਰ ਵਧਾ ਦਿੱਤੀ। ਉਸਦਾ ਲੁੰਨ ਫੁੱਦੀ ਚ ਅੰਦਰ ਬਾਹਰ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤੇ ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਨਾਂ ਲੈ ਕੇ ਚੀਕ ਰਹੇ ਸਨ।
ਅਚਾਨਕ ਅਮਨਦੀਪ ਦਾ ਸਰੀਰ ਫਿਰ ਤੋਂ ਕੰਬਣ ਲੱਗਾ ਤੇ ਉਹ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਝੜ ਗਈ। ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੇ ਬਲਜੀਤ ਦੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਜਕੜ ਲਿਆ ਤੇ ਉਸਦਾ ਪਾਣੀ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਫੈਲ ਗਿਆ। ਬਲਜੀਤ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਰੋਕ ਨਾ ਸਕਿਆ ਤੇ ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਸਾਰਾ ਪਾਣੀ ਅਮਨਦੀਪ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਚ ਹੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਦੋਵੇਂ ਹਾਂਫਦੇ ਹੋਏ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ।
ਕੁਝ ਮਿੰਟਾਂ ਤੱਕ ਦੋਵੇਂ ਉਵੇਂ ਹੀ ਲੇਟੇ ਰਹੇ, ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਸਾਹਾਂ ਦੀ ਗਰਮੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹੋਏ। ਅਮਨਦੀਪ ਨੇ ਬਲਜੀਤ ਦੇ ਮੱਥੇ ਤੇ ਚੁੰਮਿਆ ਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਹ ਰਾਤ ਉਹ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਭੁੱਲੇਗੀ। ਬਲਜੀਤ ਨੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਚ ਭਰ ਲਿਆ ਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਹ ਤਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਸੀ। ਦੋਵੇਂ ਹੱਸ ਪਏ ਤੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਫਿਰ ਤੋਂ ਚੁੰਮਣ ਲੱਗੇ।
ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਆਰਾਮ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅਮਨਦੀਪ ਫਿਰ ਤੋਂ ਸ਼ਰਾਰਤੀ ਹੋ ਗਈ। ਉਸਨੇ ਬਲਜੀਤ ਦੇ ਲੁੰਨ ਤੇ ਹੱਥ ਫੇਰਿਆ ਤੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਉਹ ਫਿਰ ਤੋਂ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਬਲਜੀਤ ਨੂੰ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਲਿਟਾ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਉਸਦੇ ਉੱਪਰ ਬੈਠ ਗਈ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਲੁੰਨ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਤੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਹੇਠਾਂ ਬੈਠ ਗਈ।
ਅਮਨਦੀਪ ਨੇ ਉੱਪਰੋਂ ਹਿੱਲਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਪਹਿਲਾਂ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਤੇ ਫਿਰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ। ਬਲਜੀਤ ਨੇ ਉਸਦੀ ਕਮਰ ਫੜ ਲਈ ਤੇ ਉਸਦੇ ਬੁੱਬਸ ਨੂੰ ਚੂਸਣ ਲੱਗਾ। ਅਮਨਦੀਪ ਦੇ ਵਾਲ ਉਸਦੇ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਆ ਰਹੇ ਸਨ ਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਕੁੱਲ੍ਹੇ ਗੋਲ ਗੋਲ ਘੁਮਾ ਰਹੀ ਸੀ। ਹਰ ਵਾਰ ਜਦੋਂ ਉਹ ਹੇਠਾਂ ਬੈਠਦੀ, ਲੁੰਨ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਚ ਹੋਰ ਡੂੰਘਾ ਜਾਂਦਾ।
ਬਲਜੀਤ ਨੇ ਹੇਠੋਂ ਵੀ ਧੱਕੇ ਮਾਰਨੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਤਾਂ ਕਿ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਇੱਕ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਅਮਨਦੀਪ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਪਿੱਛੇ ਕਰ ਲਿਆ ਤੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਆਪਣੇ ਬੁੱਬਸ ਤੇ ਰੱਖ ਲਏ। ਉਸਦੀਆਂ ਸੀਸਕਾਰੀਆਂ ਹੋਰ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਈਆਂ ਤੇ ਉਸਦਾ ਸਰੀਰ ਪਸੀਨੇ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਕਮਰੇ ਚ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਤੇ ਬਿਸਤਰੇ ਦੀ ਚਰਚਰਾਹਟ ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਸੀ।
ਫਿਰ ਅਮਨਦੀਪ ਨੇ ਰੁਕ ਕੇ ਬਲਜੀਤ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਇੱਕ ਡੂੰਘਾ ਚੁੰਮਣ ਲਿਆ ਤੇ ਫਿਰ ਤੋਂ ਹਿੱਲਣ ਲੱਗੀ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਬਦਲ ਬਦਲ ਕੇ ਬਲਜੀਤ ਨੂੰ ਤੜਫਾਇਆ, ਕਦੇ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਕਦੇ ਬਹੁਤ ਹੌਲੀ। ਬਲਜੀਤ ਨੇ ਉਸਦੀ ਕਮਰ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਫੜ ਲਿਆ ਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਹੋਰ ਨਹੀਂ ਰੁਕ ਸਕਦਾ। ਅਮਨਦੀਪ ਹੱਸੀ ਤੇ ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਹਰਕਤ ਹੋਰ ਤੇਜ਼ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਅੰਤ ਚ ਦੋਵੇਂ ਇੱਕੋ ਸਮੇਂ ਝੜ ਗਏ। ਅਮਨਦੀਪ ਨੇ ਬਲਜੀਤ ਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਸਿਰ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਉਸਦਾ ਸਰੀਰ ਕੰਬਦਾ ਰਿਹਾ। ਬਲਜੀਤ ਦਾ ਪਾਣੀ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਚੋਂ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਬਾਹਰ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤੇ ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਘੁੱਟ ਕੇ ਫੜੀ ਬੈਠੇ ਸਨ। ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਹਾਂ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਆਮ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਰਾਤ ਦੇ ਅਖੀਰ ਚ ਦੋਵੇਂ ਬਾਥਰੂਮ ਚ ਇਕੱਠੇ ਨਹਾਉਣ ਗਏ। ਗਰਮ ਪਾਣੀ ਹੇਠਾਂ ਬਲਜੀਤ ਨੇ ਅਮਨਦੀਪ ਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਸਾਬਣ ਲਗਾਇਆ ਤੇ ਉਸਦੇ ਕੁੱਲ੍ਹਿਆਂ ਨੂੰ ਦਬਾਇਆ। ਅਮਨਦੀਪ ਨੇ ਪਿੱਛੇ ਮੁੜ ਕੇ ਉਸਦੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਫਿਰ ਤੋਂ ਹੱਥ ਚ ਫੜ ਲਿਆ ਤੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਹਿਲਾਉਣ ਲੱਗੀ। ਪਾਣੀ ਦੀ ਧਾਰ ਹੇਠਾਂ ਦੋਵੇਂ ਫਿਰ ਤੋਂ ਗਰਮ ਹੋ ਗਏ।
ਬਲਜੀਤ ਨੇ ਅਮਨਦੀਪ ਨੂੰ ਕੰਧ ਨਾਲ ਲਾ ਲਿਆ ਤੇ ਪਿੱਛੋਂ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਚ ਆਪਣਾ ਲੁੰਨ ਪਾ ਦਿੱਤਾ। ਪਾਣੀ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰਾਂ ਤੇ ਡਿੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤੇ ਹਰ ਧੱਕੇ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਦੀਆਂ ਛਿੱਟਾਂ ਉੱਡ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਅਮਨਦੀਪ ਨੇ ਕੰਧ ਤੇ ਹੱਥ ਟਿਕਾ ਲਏ ਤੇ ਆਪਣੇ ਕੁੱਲ੍ਹੇ ਪਿੱਛੇ ਕਰ ਦਿੱਤੇ। ਬਲਜੀਤ ਦੇ ਧੱਕੇ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਡੂੰਘੇ ਸਨ।
ਅਮਨਦੀਪ ਨੇ ਚੀਕ ਕੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਫਿਰ ਤੋਂ ਝੜਨ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਬਲਜੀਤ ਨੇ ਉਸਦੇ ਬੁੱਬਸ ਨੂੰ ਪਿੱਛੋਂ ਫੜ ਲਿਆ ਤੇ ਆਪਣੇ ਧੱਕੇ ਹੋਰ ਤੇਜ਼ ਕਰ ਦਿੱਤੇ। ਕੁਝ ਹੀ ਪਲਾਂ ਚ ਅਮਨਦੀਪ ਝੜ ਗਈ ਤੇ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਬਲਜੀਤ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣਾ ਪਾਣੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਪਾਣੀ ਦੀ ਧਾਰ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪਸੀਨੇ ਤੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਮਿਲਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਨਹਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੋਵੇਂ ਤੌਲੀਏ ਚ ਲਪੇਟ ਕੇ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਆ ਗਏ। ਅਮਨਦੀਪ ਨੇ ਬਲਜੀਤ ਦੇ ਸੀਨੇ ਤੇ ਸਿਰ ਰੱਖ ਲਿਆ ਤੇ ਉਸਦੇ ਦਿਲ ਦੀ ਧੜਕਣ ਸੁਣਨ ਲੱਗੀ। ਬਲਜੀਤ ਨੇ ਉਸਦੇ ਵਾਲਾਂ ਚ ਉਂਗਲਾਂ ਫੇਰੀਆਂ ਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਕੱਲ੍ਹ ਸਵੇਰੇ ਉਹ ਫਿਰ ਤੋਂ ਇਹੀ ਕਰਨਗੇ। ਅਮਨਦੀਪ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਸਵੇਰ ਤੱਕ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕੇਗੀ।
ਸੌਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਮਨਦੀਪ ਨੇ ਬਲਜੀਤ ਨੂੰ ਫਿਰ ਤੋਂ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਖਿੱਚਿਆ ਤੇ ਉਸਦੇ ਲੁੰਨ ਤੇ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਰਗੜਨ ਲੱਗੀ। ਬਲਜੀਤ ਨੇ ਉਸਦੇ ਕੁੱਲ੍ਹਿਆਂ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਹੋਰ ਨੇੜੇ ਕਰ ਲਿਆ ਤੇ ਉਸਦੇ ਬੁੱਬਸ ਤੇ ਚੁੰਮਣ ਲੱਗਾ। ਅਮਨਦੀਪ ਨੇ ਸੀਸਕਾਰੀ ਭਰਦਿਆਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਸਦਾ ਸਰੀਰ ਅਜੇ ਵੀ ਬਲਜੀਤ ਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਹ ਰਾਤ ਭਰ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਬਲਜੀਤ ਨੇ ਉਸਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਡੂੰਘਾ ਚੁੰਮਣ ਲਿਆ ਤੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਉਸਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਫੇਰਨ ਲੱਗਾ। ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਚ ਦੇਖਦੇ ਹੋਏ ਮੁਸਕਰਾ ਰਹੇ ਸਨ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਦਾ ਪਿਆਰ ਤੇ ਗਰਮੀ ਹੋਰ ਵੀ ਵੱਧ ਗਈ ਸੀ। ਅਮਨਦੀਪ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਉਸਦੇ ਮੋਢੇ ਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਉਸਦੇ ਕੰਨ ਚ ਫੁਸਫੁਸਾਈ ਕਿ ਇਹ ਹਨੀਮੂਨ ਉਸਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਯਾਦਗਾਰ ਰਾਤ ਬਣ ਗਈ ਹੈ।
ਅਮਨਦੀਪ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਬਲਜੀਤ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਇੱਕ ਆਖਰੀ ਚੁੰਮਣ ਲਿਆ ਤੇ ਫੁਸਫੁਸਾ ਕੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਅੱਜ ਰਾਤ ਉਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਪਣਾ ਬਣਾ ਲਿਆ ਹੈ। ਬਲਜੀਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਹੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਚ ਭਰ ਲਿਆ ਤੇ ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੀ ਗਰਮੀ ਚ ਸੌਂ ਗਏ।
ਸਵੇਰੇ ਜਦੋਂ ਅਮਨਦੀਪ ਦੀ ਅੱਖ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਤਾਂ ਬਲਜੀਤ ਅਜੇ ਵੀ ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਹੀ ਸੁੱਤਾ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਬਲਜੀਤ ਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਤੇ ਉਸਦੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਗਰਮੀ ਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ। ਬਲਜੀਤ ਨੇ ਨੀਂਦ ਚ ਹੀ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਚ ਖਿੱਚ ਲਿਆ ਤੇ ਉਸਦੇ ਮੱਥੇ ਤੇ ਚੁੰਮ ਲਿਆ। ਅਮਨਦੀਪ ਮੁਸਕਰਾਈ ਤੇ ਉਸਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਉਸਦੇ ਵਾਲਾਂ ਚ ਫੇਰਨੀਆਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਅਮਨਦੀਪ ਨੇ ਬਲਜੀਤ ਦੇ ਕੰਨ ਕੋਲ ਫੁਸਫੁਸਾ ਕੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਸਨੂੰ ਫਿਰ ਤੋਂ ਉਸਦੀ ਲੋੜ ਹੈ। ਬਲਜੀਤ ਨੇ ਅੱਖਾਂ ਖੋਲ੍ਹੀਆਂ ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਹੱਸ ਪਿਆ। ਉਸਨੇ ਅਮਨਦੀਪ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਉੱਪਰ ਖਿੱਚ ਲਿਆ ਤੇ ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਇੱਕ ਡੂੰਘਾ ਚੁੰਮਣ ਲਿਆ। ਅਮਨਦੀਪ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਉਸਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਫੇਰੇ ਤੇ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਉਸਦੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਰਗੜਨ ਲੱਗੀ। ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਸਵੇਰ ਦੀ ਗਰਮੀ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਤੋਂ ਵੱਧਣ ਲੱਗੀ।
ਬਲਜੀਤ ਨੇ ਅਮਨਦੀਪ ਦੇ ਬੁੱਬਸ ਨੂੰ ਹੱਥਾਂ ਚ ਫੜ ਕੇ ਦਬਾਇਆ ਤੇ ਉਸਦੇ ਨਿੱਪਲਾਂ ਤੇ ਚੁੰਮਣ ਲੱਗਾ। ਅਮਨਦੀਪ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਪਿੱਛੇ ਕਰ ਲਿਆ ਤੇ ਸੀਸਕਾਰੀਆਂ ਭਰਨ ਲੱਗੀ। ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਚੋਂ ਗਿੱਲਾਪਣ ਫਿਰ ਤੋਂ ਵੱਧ ਗਿਆ ਸੀ ਤੇ ਉਸਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਬਲਜੀਤ ਦੀ ਕਮਰ ਦੁਆਲੇ ਲਪੇਟ ਲਈਆਂ। ਬਲਜੀਤ ਨੇ ਆਪਣਾ ਲੁੰਨ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਤੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਅੰਦਰ ਪਾ ਦਿੱਤਾ।
ਅਮਨਦੀਪ ਨੇ ਲੁੰਨ ਦੇ ਅੰਦਰ ਜਾਂਦਿਆਂ ਹੀ ਇੱਕ ਮਿੱਠੀ ਚੀਕ ਮਾਰੀ ਤੇ ਬਲਜੀਤ ਨੂੰ ਜਕੜ ਲਿਆ। ਉਹ ਉੱਪਰੋਂ ਹਿੱਲਣ ਲੱਗੀ, ਪਹਿਲਾਂ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਤੇ ਫਿਰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ। ਬਲਜੀਤ ਨੇ ਹੇਠੋਂ ਧੱਕੇ ਮਾਰਨੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਤੇ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਇੱਕ ਹੋ ਗਈ। ਅਮਨਦੀਪ ਦੇ ਬੁੱਬਸ ਹਰ ਹਰਕਤ ਨਾਲ ਹਿੱਲ ਰਹੇ ਸਨ ਤੇ ਉਸਦੇ ਵਾਲ ਉਸਦੇ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਆ ਰਹੇ ਸਨ।
ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਅਮਨਦੀਪ ਦਾ ਸਰੀਰ ਕੰਬਣ ਲੱਗਾ ਤੇ ਉਹ ਝੜ ਗਈ। ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਜਕੜ ਲਿਆ ਤੇ ਉਸਦਾ ਪਾਣੀ ਨਿਕਲ ਆਇਆ। ਬਲਜੀਤ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਧੱਕੇ ਤੇਜ਼ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਤੇ ਆਪਣਾ ਸਾਰਾ ਪਾਣੀ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਚ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਦੋਵੇਂ ਹਾਂਫਦੇ ਹੋਏ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ ਤੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਚੁੰਮਣ ਲੱਗੇ।
ਅਮਨਦੀਪ ਨੇ ਬਲਜੀਤ ਦੇ ਸੀਨੇ ਤੇ ਸਿਰ ਰੱਖ ਕੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਹ ਸਵੇਰ ਵੀ ਰਾਤ ਜਿੰਨੀ ਹੀ ਖਾਸ ਸੀ। ਬਲਜੀਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਚ ਭਰ ਲਿਆ ਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਹਰ ਸਵੇਰ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੋਵੇਗੀ। ਦੋਵੇਂ ਮੁਸਕਰਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਚ ਦੇਖ ਰਹੇ ਸਨ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਹਨੀਮੂਨ ਇੱਕ ਹੋਰ ਮਿੱਠੀ ਯਾਦ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ ਸੀ।
Support VasnaLok
VasnaLok is free for every reader, no paywall, no sign-up. If our stories keep you company, a small UPI support from you keeps the site alive and new stories coming every day.
Readers who enjoyed “ਪੰਜਾਬੀ ਹਨੀਮੂਨ ਕਹਾਣੀ: ਸ਼ਿਮਲਾ ਚ ਅਮਨਦੀਪ ਨੇ ਪਹਿਲੀ ਰਾਤ ਬਲਜੀਤ ਦਾ ਲੁੰਨ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਚ ਲਿਆ” also read
8 curated storiesਪੰਜਾਬੀ ਮਾਮੀ ਕਹਾਣੀ: ਗੁਰਲੀਨ ਮਾਮੀ ਨੇ ਹਰਮਨ ਕੋਲੋਂ ਸਾਰੀ ਰਾਤ ਚੁਦਵਾਇਆ
ਪੰਜਾਬੀ ਮਾਮੀ ਕਹਾਣੀ: ਲੁਧਿਆਣੇ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਆਈ ਗੁਰਲੀਨ ਮਾਮੀ ਅਤੇ ਹਰਮਨ ਵਿਚਕਾਰ ਰਿਮੋਟ ਦੀ ਬਹਿਸ ਕਿਵੇਂ ਇੱਕ ਗਰਮ ਦੁਪਹਿਰ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਗਈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਖੇਤ ਚ ਕਹਾਣੀ: ਵਿਆਹੀ ਸੁੱਖੀ ਦੀ ਖੇਤ ਵਿਚ ਲੁੰਨ ਦੀ ਭੁੱਖ
ਪੰਜਾਬੀ ਖੇਤ ਚ ਕਹਾਣੀ: ਪਤੀ ਦੇ ਵਿਦੇਸ਼ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਕੱਲੀ ਸੁੱਖੀ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿਚ ਬਲਵਿੰਦਰ ਦੇ ਆਉਣ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਬਦਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਬਿਜਲੀ ਬੰਦ ਕਹਾਣੀ: ਬਿਜਲੀ ਬੰਦ ਹੁੰਦਿਆਂ ਹੀ ਭਾਬੀ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਮੇਰਾ ਲੁੰਨ
ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਬਿਜਲੀ ਬੰਦ ਕਹਾਣੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੇ ਇਕ ਘਰ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਇਕ ਸ਼ਾਮ ਬਿਜਲੀ ਬੰਦ ਹੋਣ ਨਾਲ ਦਿਓਰ ਤੇ ਭਾਬੀ ਵਿਚਕਾਰ ਇਕ ਲੰਮੀ ਰਾਤ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਦੀਦੀ ਕਹਾਣੀ: ਨਵਦੀਪ ਦੀਦੀ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦਾ ਲੁੰਨ ਦੁਪਹਿਰੇ
ਲੁਧਿਆਣਾ ਦੇ ਇੱਕ ਘਰ ਦੀ ਦੁਪਹਿਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਦੀਦੀ ਕਹਾਣੀ ਪਰਾਂਠਿਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਅਤੇ ਚੂੜੀਆਂ ਦੀ ਛਣਕ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਸੱਸ ਬਹੂ ਕਹਾਣੀ: ਸੱਸ ਦੇ ਵਿਆਹ ਤੇ ਜਾਂਦਿਆਂ ਹੀ ਬਹੂ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਜਤਿਨ ਦਾ ਲੁੰਨ, ਸਾਰੀ ਦੁਪਹਿਰ ਚੁਦਾਈ
ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਸੱਸ ਬਹੂ ਕਹਾਣੀ ਲੁਧਿਆਣੇ ਦੇ ਸਾਂਝੇ ਘਰ ਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸੱਸ ਦੇ ਵਿਆਹ ਤੇ ਜਾਂਦਿਆਂ ਹੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਤੇ ਜਤਿਨ ਨੂੰ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਪੂਰਾ ਘਰ ਇਕੱਲਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਇਲੈਕਟ੍ਰੀਸ਼ੀਅਨ ਕਹਾਣੀ: ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਇਲੈਕਟ੍ਰੀਸ਼ੀਅਨ ਦਾ ਲੁੰਨ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿਚ ਲੈ ਕੇ ਦੁਪਹਿਰ ਰੰਗੀਨ ਕੀਤੀ
ਇੱਕ ਪੰਜਾਬੀ ਇਲੈਕਟ੍ਰੀਸ਼ੀਅਨ ਕਹਾਣੀ ਜਿਸ ਵਿਚ ਭੁੱਲਿਆ ਹੋਇਆ ਕੜਾ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਅਣਭੁੱਲੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਵਿਚ ਬਦਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਟ੍ਰੇਨ ਸਫ਼ਰ ਕਹਾਣੀ: ਰਾਤ ਦੀ ਟ੍ਰੇਨ ਵਿੱਚ ਅਰਜਨ ਨੇ ਜਸਲੀਨ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੰਨ ਪਾ ਦਿੱਤਾ
ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਤੋਂ ਦਿੱਲੀ ਜਾਂਦੀ ਰਾਤ ਦੀ ਟ੍ਰੇਨ ਵਿੱਚ ਜਸਲੀਨ ਦੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਅਰਜਨ ਨਾਲ ਹੋਈ। ਇੱਕ ਬੰਦ ਕੂਪਾ, ਇੱਕ ਲੰਮੀ ਰਾਤ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਸਫ਼ਰ ਜੋ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਦਲ ਗਿਆ।
ਪੰਜਾਬੀ ਵਿਧਵਾ ਭਾਬੀ ਕਹਾਣੀ: ਪਟਿਆਲੇ ਵਿਚ ਦੇਵਰ ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਵਿਧਵਾ ਭਾਬੀ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੀ ਪਿਆਸ ਬੁਝਾਈ
ਦੋ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਤਨਹਾਈ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਟਿਆਲੇ ਦੇ ਇੱਕ ਘਰ ਵਿਚ ਇੱਕ ਸ਼ਾਮ ਨੇ ਦੋ ਜ਼ਿੰਦਗੀਆਂ ਬਦਲ ਦਿੱਤੀਆਂ।