ਪੰਜਾਬੀ ਡਾਕਟਰ ਕਹਾਣੀ: ਕਲੀਨਿਕ ਵਿੱਚ ਡਾਕਟਰ ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਲੁੰਨ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲਿਆ
ਸਿਮਰਨ ਰਾਤ ਦੀ ਡਿਊਟੀ ਤੇ ਕਲੀਨਿਕ ਦੇ ਕੋਰੀਡੋਰ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘ ਰਹੀ ਸੀ ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚੋਂ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਫੋਨ ਤੇ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਮੈਂ ਤੰਗ ਆ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਯਾਰ, ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਮੈਨੂੰ ਮਹੀਨਿਆਂ ਤੋਂ ਹੱਥ ਵੀ ਨਹੀਂ ਲਾਉਣ ਦਿੰਦੀ, ਉਹ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਸਿਮਰਨ ਦੇ ਕਦਮ ਰੁਕ ਗਏ। ਉਹ ਜਾਣਦੀ ਸੀ ਕਿ ਸੁਣਨਾ ਗਲਤ ਹੈ, ਪਰ ਉਸਦੇ ਕੰਨ ਉੱਥੇ ਹੀ ਰੁਕ ਗਏ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਉਦਾਸੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਚੀਜ਼ ਹੋਰ ਸੀ ਜੋ ਸਿਮਰਨ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਤੱਕ ਹਿਲਾ ਗਈ।
ਸਿਮਰਨ ਆਪਣੇ ਕੈਬਿਨ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਆਈ ਅਤੇ ਕੁਰਸੀ ਤੇ ਬੈਠ ਗਈ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ 32 ਸਾਲ ਦਾ ਮਰੀਜ਼ ਸੀ ਜੋ ਬੁਖਾਰ ਨਾਲ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਦਾ ਚਿਹਰਾ, ਉਸਦੀ ਆਵਾਜ਼, ਉਸਦੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਬਾਹਾਂ, ਸਭ ਕੁਝ ਸਿਮਰਨ ਦੇ ਦਿਮਾਗ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਹ ਡਾਕਟਰ ਸੀ, ਉਸਨੂੰ ਅਜਿਹਾ ਸੋਚਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ। ਪਰ ਰਾਤ ਦੀ ਡਿਊਟੀ ਦੀ ਇਕੱਲਤਾ ਅਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਗੱਲ ਨੇ ਉਸਦੇ ਅੰਦਰ ਕੁਝ ਜਗਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਪਾਣੀ ਪੀਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ।
ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਸਿਮਰਨ ਰਾਉਂਡ ਤੇ ਗਈ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਕਮਰਾ ਖਾਲੀ ਜਿਹਾ ਸੀ, ਉਹ ਖਿੜਕੀ ਕੋਲ ਖੜ੍ਹਾ ਸੀ। ਡਾਕਟਰ ਸਾਹਿਬਾ, ਤੁਸੀਂ ਅਜੇ ਤੱਕ ਜਾਗ ਰਹੇ ਹੋ, ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਰਾਤ ਦੀ ਡਿਊਟੀ ਹੈ, ਸੌਣਾ ਮਨਾ ਹੈ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੇ ਚਿਹਰੇ ਵੱਲ ਦੇਖਿਆ। ਤੁਸੀਂ ਥੱਕੀ ਹੋਈ ਲੱਗ ਰਹੇ ਹੋ, ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ, ਪਰ ਕੰਮ ਤਾਂ ਕੰਮ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਨਜ਼ਰਾਂ ਮਿਲੀਆਂ ਅਤੇ ਇੱਕ ਪਲ ਲਈ ਦੋਵੇਂ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਏ।
ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਉਸਦਾ ਬੁਖਾਰ ਚੈੱਕ ਕੀਤਾ। ਤੁਹਾਡਾ ਬੁਖਾਰ ਉਤਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਲਿਆ। ਧੰਨਵਾਦ, ਡਾਕਟਰ ਸਾਹਿਬਾ, ਤੁਸੀਂ ਬਹੁਤ ਧਿਆਨ ਰੱਖਦੇ ਹੋ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਹੱਥ ਛੁਡਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ। ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਦੀ ਗਰਮੀ ਉਸਨੂੰ ਚੰਗੀ ਲੱਗ ਰਹੀ ਸੀ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਕਿਹਾ, ਕਾਸ਼ ਕੋਈ ਮੇਰਾ ਵੀ ਇੰਨਾ ਧਿਆਨ ਰੱਖਦਾ। ਸਿਮਰਨ ਦਾ ਦਿਲ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਧੜਕਿਆ।
ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਲਈ ਸੀ, ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਅਚਾਨਕ ਕਿਹਾ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਕਿਹੜੀ ਗੱਲ, ਉਸਨੇ ਪੁੱਛਿਆ। ਫੋਨ ਵਾਲੀ ਗੱਲ, ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਕਿਹਾ। ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤ ਨੂੰ ਕਹਿ ਰਹੇ ਸੀ ਕਿ ਤੁਹਾਡੀ ਪਤਨੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹੱਥ ਨਹੀਂ ਲਾਉਣ ਦਿੰਦੀ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਲਾਲ ਹੋ ਗਿਆ। ਮਾਫ ਕਰਨਾ, ਡਾਕਟਰ ਸਾਹਿਬਾ, ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਸੀ ਕਿ ਕੋਈ ਸੁਣ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਮਾਫੀ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ, ਮੈਂ ਸਮਝ ਸਕਦੀ ਹਾਂ।
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੇ ਨੇੜੇ ਆ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਤੁਸੀਂ ਸੱਚਮੁੱਚ ਸਮਝਦੇ ਹੋ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਉਸਦੇ ਮੋਢੇ ਤੇ ਹੱਥ ਰੱਖਿਆ। ਮੈਂ ਡਾਕਟਰ ਹਾਂ, ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਦਰਦ ਸਮਝਣਾ ਮੇਰਾ ਕੰਮ ਹੈ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੱਕ ਲੈ ਗਿਆ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਨਹੀਂ। ਉਸਨੇ ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਦਾ ਚੁੰਮਣ ਲਿਆ ਅਤੇ ਸਿਮਰਨ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਇਹ ਗਲਤ ਸੀ, ਪਰ ਇਹ ਸੱਚਾ ਵੀ ਸੀ।
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਸਿਮਰਨ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਚੁੰਮੇ। ਪਹਿਲਾ ਚੁੰਮਣ ਹੌਲੀ ਸੀ, ਦੂਜਾ ਡੂੰਘਾ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਉਸਦੀ ਗਰਦਨ ਵਿੱਚ ਹੱਥ ਪਾਏ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨੇੜੇ ਖਿੱਚ ਲਿਆ। ਉਸਦਾ ਚਿੱਟਾ ਕੋਟ ਖੁੱਲ੍ਹ ਗਿਆ ਅਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਹੱਥ ਉਸਦੀ ਕਮਰ ਤੇ ਆ ਗਏ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਉਸਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਫੜੀ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਬੈੱਡ ਵੱਲ ਧੱਕਿਆ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਬੈੱਡ ਤੇ ਬੈਠ ਗਿਆ ਅਤੇ ਸਿਮਰਨ ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜ੍ਹੀ ਹੋ ਗਈ।
ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਆਪਣਾ ਕੋਟ ਉਤਾਰਿਆ ਅਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਪਣਾ ਸੂਟ ਖੋਲ੍ਹਿਆ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਫੈਲ ਗਈਆਂ। ਤੁਸੀਂ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੀ ਹੋ, ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਉਸਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਦੇ ਬਟਨ ਖੋਲ੍ਹੇ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਹੱਥ ਫੇਰਿਆ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦਾ ਬਲਾਊਜ਼ ਉਤਾਰਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਮੰਮੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਏ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਸਿਰ ਪਿੱਛੇ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਆਹ ਭਰੀ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੇ ਮੰਮਿਆਂ ਨੂੰ ਚੁੰਮਿਆ ਅਤੇ ਨਿੱਪਲ ਨੂੰ ਜੀਭ ਨਾਲ ਚੱਟਿਆ।
ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਪੈਂਟ ਖੋਲ੍ਹੀ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਲੁੰਨ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲਿਆ। ਉਹ ਸਖਤ ਅਤੇ ਗਰਮ ਸੀ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ, ਇਹ ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਹੈ, ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ ਕਿਹਾ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਹੱਸਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਹੀ ਹੈ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਉਸਦੇ ਲੁੰਨ ਤੇ ਚੁੰਮਣ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਜੀਭ ਫੇਰਾਈ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੇ ਸਿਰ ਤੇ ਹੱਥ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਹੌਲੀ, ਸਿਮਰਨ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਮੈਂ ਹੁਣੇ ਹੀ ਛੁੱਟ ਜਾਵਾਂਗਾ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਅਤੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਅੰਦਰ ਬਾਹਰ ਕਰਨ ਲੱਗੀ।
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਸਿਮਰਨ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਖਿੱਚਿਆ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਬੈੱਡ ਤੇ ਲਿਟਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਨੇ ਉਸਦੀ ਸਲਵਾਰ ਉਤਾਰੀ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ। ਉਹ ਗਿੱਲੀ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਸੀ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਤੇ ਉਂਗਲੀ ਰੱਖੀ ਅਤੇ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਅੰਦਰ ਕੀਤੀ। ਸਿਮਰਨ ਚੀਖੀ, ਹਰਪ੍ਰੀਤ, ਹਾਂ, ਐਵੇਂ ਹੀ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਦੂਜੀ ਉਂਗਲੀ ਵੀ ਪਾਈ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੀਆਂ ਕੰਧਾਂ ਤੇ ਫੇਰਿਆ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਬੈੱਡ ਦੀ ਚਾਦਰ ਫੜ ਲਈ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਲਗਾਤਾਰ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਿਕਲ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਚੱਟਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਉਸਦੀ ਜੀਭ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਬਾਹਰ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਸਿਮਰਨ ਦਾ ਸਰੀਰ ਥਰ ਥਰ ਕੰਬ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਸਿਮਰਨ, ਤੁਹਾਡੀ ਫੁੱਦੀ ਬਹੁਤ ਮਿੱਠੀ ਹੈ, ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਉਸਦਾ ਸਿਰ ਫੜਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਰੁਕ ਨਾ, ਹਰਪ੍ਰੀਤ, ਰੁਕ ਨਾ। ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚੋਂ ਪਾਣੀ ਵਗਣ ਲੱਗਾ ਅਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਗਿੱਲਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਸਿਮਰਨ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਅਰਗਜ਼ਮ ਨੇੜੇ ਸੀ।
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਉੱਪਰ ਆਇਆ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਲੁੰਨ ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੇ ਰੱਖਿਆ। ਤਿਆਰ ਹੋ, ਉਸਨੇ ਪੁੱਛਿਆ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਸਿਰ ਹਿਲਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਨਹੁੰ ਗੱਡ ਦਿੱਤੇ। ਪਾਓ, ਹਰਪ੍ਰੀਤ, ਅੰਦਰ ਪਾਓ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਦਬਾਅ ਪਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਲੁੰਨ ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਣ ਲੱਗਾ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਲੰਮੀ ਸਾਹ ਲਈ। ਪਹਿਲਾਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਦਰਦ ਹੋਇਆ, ਫਿਰ ਉਸਦੇ ਸਰੀਰ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਕਬੂਲ ਕਰ ਲਿਆ। ਪੂਰਾ ਅੰਦਰ ਪਾਓ, ਸਿਮਰਨ ਚਲਾਈ।
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਪੂਰਾ ਲੁੰਨ ਅੰਦਰ ਪਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਰੁਕਿਆ। ਸਿਮਰਨ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਆ ਗਿਆ, ਪਰ ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਹੰਝੂ ਸਨ। ਹਿਲਾਓ, ਹਰਪ੍ਰੀਤ, ਹਿਲਾਓ, ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਕਿਹਾ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਅੰਦਰ ਬਾਹਰ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਹਰ ਧੱਕੇ ਨਾਲ ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਉਸਦੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਫੜ ਰਹੀ ਸੀ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਚੁੰਮ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਮੰਮਿਆਂ ਨੂੰ ਦਬਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹਰਕਤ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਈ।
ਤੁਸੀਂ ਬਹੁਤ ਟਾਈਟ ਹੋ, ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਸਾਹ ਰੋਕ ਕੇ ਕਿਹਾ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਉਸਦੇ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਬਹੁਤ ਅੰਦਰ ਤੱਕ ਜਾਂਦੇ ਹੋ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਉਸਦੀ ਕਮਰ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਲਪੇਟ ਲਈਆਂ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਹੋਰ ਅੰਦਰ ਖਿੱਚ ਲਿਆ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਧੱਕੇ ਹੁਣ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਅਤੇ ਡੂੰਘੇ ਹੋ ਗਏ ਸਨ। ਬੈੱਡ ਹਿੱਲ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਸਿਮਰਨ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਲਗਾਤਾਰ ਹਾਂ, ਹਾਂ, ਐਵੇਂ ਹੀ ਨਿਕਲ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚੋਂ ਪਾਣੀ ਵਗ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਦੋਵਾਂ ਦੀਆਂ ਪੱਟਾਂ ਗਿੱਲੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ ਸਨ।
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਸਿਮਰਨ ਨੂੰ ਉਲਟਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਗੋਡਿਆਂ ਤੇ ਲੈ ਲਿਆ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਸਿਰਹਾਣਾ ਫੜਿਆ ਅਤੇ ਕਮਰ ਉੱਪਰ ਕੀਤੀ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਪਿੱਛੋਂ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੁੰਨ ਪਾਇਆ ਅਤੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਧੱਕੇ ਦੇਣ ਲੱਗਾ। ਇਸ ਪੁਜ਼ੀਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਉਸਦਾ ਲੁੰਨ ਹੋਰ ਡੂੰਘਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਸਿਮਰਨ ਚਲਾ ਰਹੀ ਸੀ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ, ਇਹ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਰੁਕ ਨਾ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੇ ਵਾਲ ਫੜੇ ਅਤੇ ਪਿੱਛੇ ਖਿੱਚੇ। ਉਸਦੀ ਪਿੱਠ ਤਣ ਗਈ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਮੰਮੇ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਹਿੱਲ ਰਹੇ ਸਨ।
ਸਿਮਰਨ ਦਾ ਸਰੀਰ ਕੰਬਣ ਲੱਗਾ। ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਸੁੰਗੜ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਝੜਨਾ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ, ਮੈਂ ਆ ਰਹੀ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਆ ਰਹੀ ਹਾਂ, ਉਹ ਚਲਾਈ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਰਫਤਾਰ ਵਧਾਈ ਅਤੇ ਦੋ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਧੱਕਿਆਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਿਮਰਨ ਦਾ ਪਾਣੀ ਨਿਕਲ ਗਿਆ। ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੇ ਉਸਦੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਫੜ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਵੱਡੀ ਚੀਖ ਨਿਕਲੀ। ਉਸਦਾ ਪੂਰਾ ਸਰੀਰ ਕੰਬ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ ਬੈੱਡ ਤੇ ਡਿੱਗ ਗਈ।
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਆਰਾਮ ਨਹੀਂ ਕਰਨ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਤੇ ਜੀਭ ਰੱਖ ਦਿੱਤੀ। ਸਿਮਰਨ ਚਲਾਈ, ਨਹੀਂ, ਹਰਪ੍ਰੀਤ, ਮੈਂ ਅਜੇ ਸੈਂਸਟਿਵ ਹਾਂ। ਪਰ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਨਹੀਂ ਰੁਕਿਆ। ਉਸਦੀ ਜੀਭ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਤੇ ਫਿਰ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਦਾਣੇ ਨੂੰ ਚੂਸ ਰਹੀ ਸੀ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਉਸਦਾ ਸਿਰ ਫੜਿਆ ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਸਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਲੱਗ ਗਈ। ਤੁਸੀਂ ਰੁਕਦੇ ਹੀ ਨਹੀਂ ਕੀ, ਉਹ ਹੱਸ ਕੇ ਬੋਲੀ।
ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੁਬਾਰਾ ਉਸ ਤੇ ਆਇਆ। ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਉੱਪਰ ਆਓ, ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ। ਸਿਮਰਨ ਉਸ ਤੇ ਬੈਠ ਗਈ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਲੁੰਨ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਪਾ ਲਿਆ। ਉਸਨੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਉੱਪਰ ਨੀਚੇ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਉਸਦੇ ਮੰਮੇ ਉਸਦੇ ਚਿਹਰੇ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹਿੱਲ ਰਹੇ ਸਨ ਅਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੂਸ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਸਿਮਰਨ ਦੇ ਹੱਥ ਉਸਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਸਨ ਅਤੇ ਉਹ ਰਫਤਾਰ ਵਧਾ ਰਹੀ ਸੀ। ਐਵੇਂ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪੂਰਾ ਲੈ ਲਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਬੋਲੀ।
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੀ ਕਮਰ ਫੜੀ ਅਤੇ ਨੀਚੋਂ ਧੱਕੇ ਦੇਣ ਲੱਗਾ। ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਹਰਕਤ ਇੱਕੋ ਤਾਲ ਵਿੱਚ ਸੀ। ਸਿਮਰਨ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਸਨ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਉਸਦਾ ਨਾਂ ਸੀ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ, ਹਰਪ੍ਰੀਤ, ਹਾਂ। ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੁਬਾਰਾ ਸੁੰਗੜਨ ਲੱਗੀ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਝੜਨਾ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਇਸ ਵਾਰ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਵੀ ਨਹੀਂ ਰੁਕ ਸਕਿਆ। ਸਿਮਰਨ, ਮੈਂ ਵੀ ਆ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਚਲਾਇਆ।
ਦੋਵੇਂ ਇੱਕੋ ਸਮੇਂ ਝੜੇ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਪਾਣੀ ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਨਿਕਲਿਆ ਅਤੇ ਸਿਮਰਨ ਦਾ ਪਾਣੀ ਉਸਦੇ ਲੁੰਨ ਤੇ ਵਗ ਗਿਆ। ਉਹ ਉਸਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਡਿੱਗ ਗਈ ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਪਸੀਨੇ ਵਿੱਚ ਭਿੱਜੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਹਾਂ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਆਮ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਹੱਥ ਫੇਰਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਇਹ ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੀ ਰਾਤ ਸੀ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਉਸਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਚੁੰਮਣ ਦਿੱਤਾ।
ਕੁਝ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਸਿਮਰਨ ਉੱਠੀ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਕੋਟ ਠੀਕ ਕੀਤਾ। ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ। ਉਸਦੇ ਵਾਲ ਖਿਲਰੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਉਸਦੀ ਗਰਦਨ ਤੇ ਉਸਦੇ ਚੁੰਮਣਾਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਸਨ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਮੁਸਕਰਾਹਟ ਸੀ। ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਤੇ ਮਾਣ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਡਾਕਟਰ ਸੀ, ਪਰ ਅੱਜ ਰਾਤ ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਔਰਤ ਸੀ ਜਿਸਨੂੰ ਇੱਕ ਆਦਮੀ ਨੇ ਪੂਰਾ ਆਪਣਾ ਬਣਾ ਲਿਆ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਪਾਣੀ ਪੀਤਾ ਅਤੇ ਕੈਬਿਨ ਵੱਲ ਚੱਲ ਪਈ।
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਬੈੱਡ ਤੇ ਉਸਦਾ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਮੁੜ ਆਓ, ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ ਅਤੇ ਬਾਹਾਂ ਫੈਲਾ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਸਿਮਰਨ ਉਸਦੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਆ ਗਈ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਫੜ ਲਿਆ। ਸਵੇਰੇ ਨਰਸ ਆਵੇਗੀ, ਸਿਮਰਨ ਬੋਲੀ। ਤਦ ਅਸੀਂ ਕੀ ਕਹਾਂਗੇ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਹੱਸਿਆ, ਕਹਾਂਗੇ ਕਿ ਮਰੀਜ਼ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਠੀਕ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਸਿਮਰਨ ਉਸਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਮਾਰ ਕੇ ਹੱਸੀ। ਰਾਤ ਖਤਮ ਨਹੀਂ ਹੋਈ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਦੋਵਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਅਜੇ ਨੀਂਦ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਨੇੜੇ ਖਿੱਚਿਆ। ਇਸ ਵਾਰ ਸਭ ਕੁਝ ਹੌਲੀ ਸੀ, ਸ਼ਾਂਤ ਸੀ, ਪਰ ਓਨਾ ਹੀ ਡੂੰਘਾ। ਉਸਨੇ ਉਸਦੇ ਹਰ ਹਿੱਸੇ ਤੇ ਚੁੰਮਣ ਦਿੱਤੇ ਅਤੇ ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਉਸਦੇ ਹਰ ਛੂਹ ਦਾ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ। ਜਦੋਂ ਉਸਦਾ ਲੁੰਨ ਦੁਬਾਰਾ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ, ਤਾਂ ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਦੇਖਿਆ। ਇਹ ਸਾਡਾ ਹੈ, ਹਰਪ੍ਰੀਤ। ਸਿਰਫ਼ ਸਾਡਾ। ਉਹ ਸਿਰ ਹਿਲਾ ਕੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਹਿੱਲਣ ਲੱਗਾ। ਸਵੇਰ ਤੱਕ ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਵਿੱਚ ਗੁੰਮ ਰਹੇ।
ਸਵੇਰੇ ਸਿਮਰਨ ਪਹਿਲਾਂ ਉੱਠੀ ਅਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਵੱਲ ਦੇਖਿਆ। ਉਹ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ ਸੁੱਤਾ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਹਲਕੀ ਮੁਸਕਰਾਹਟ ਸੀ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਉਸਦੇ ਮੱਥੇ ਤੇ ਚੁੰਮਣ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉੱਠ ਕੇ ਵਾਸ਼ਰੂਮ ਵਿੱਚ ਗਈ। ਠੰਡੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਮੂੰਹ ਧੋ ਕੇ ਉਸਨੇ ਰਾਤ ਦੇ ਹਰ ਪਲ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ। ਉਸਦੀ ਗਰਦਨ ਤੇ ਉਸਦੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਅਜੇ ਤਾਜ਼ੇ ਸਨ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਅਜੇ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੁੱਖ ਰਹੀ ਸੀ। ਪਰ ਇਹ ਦਰਦ ਉਸਨੂੰ ਚੰਗਾ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਰਾਤ ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਸੀ।
ਉਹ ਵਾਸ਼ਰੂਮ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆਈ ਤਾਂ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ ਖੜ੍ਹਾ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਥੱਕੇ ਹੋਏ ਪਰ ਖੁਸ਼ ਚਿਹਰੇ ਨਾਲ ਦੇਖਿਆ ਅਤੇ ਅੱਖਾਂ ਵੱਡੀਆਂ ਕਰ ਲਈਆਂ। ਐਵੇਂ ਹੀ ਰੁਕ ਜਾਓ, ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਆਇਆ। ਉਸਨੇ ਉਸਦੇ ਵਾਲਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੱਥ ਫੇਰਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਚੁੰਮੇ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਕੰਧ ਨਾਲ ਲਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਗਾਊਨ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਦਾ ਲੁੰਨ ਸਵੇਰ ਦੀ ਸਖਤੀ ਨਾਲ ਖੜ੍ਹਾ ਸੀ। ਸਵੇਰੇ ਵੀ, ਸਿਮਰਨ ਹੱਸੀ। ਤੁਸੀਂ ਕਦੇ ਰੁਕਦੇ ਹੀ ਨਹੀਂ।
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਵਾਸ਼ਰੂਮ ਦੇ ਸਲੈਬ ਤੇ ਬਿਠਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਫੈਲੀਆਂ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਤੇ ਜੀਭ ਰੱਖ ਦਿੱਤੀ। ਸਵੇਰ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ, ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ। ਉਸਦਾ ਚਿਹਰਾ ਲਾਲ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਮੰਮੇ ਉੱਪਰ ਨੀਚੇ ਹੋ ਰਹੇ ਸਨ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਜੀਭ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਅੰਦਰ ਬਾਹਰ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਦਾਣਾ ਚੂਸਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ, ਮੈਨੂੰ ਇੱਥੇ ਹੀ, ਉਹ ਚਲਾਈ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਪਾਣੀ ਨਿਕਲ ਗਿਆ। ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦਾ ਪਾਣੀ ਉਸਦੇ ਮੂੰਹ ਤੇ ਅਤੇ ਸਲੈਬ ਤੇ ਫੈਲ ਗਿਆ।
ਉਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਉੱਪਰ ਖਿੱਚਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਲੁੰਨ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਪਾ ਲਿਆ। ਸਲੈਬ ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਉਹ ਉੱਪਰ ਨੀਚੇ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਉਸਦੀ ਕਮਰ ਫੜ ਕੇ ਨੀਚੋਂ ਧੱਕੇ ਦੇ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹਰਕਤ ਦਿੱਸ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਸਿਮਰਨ ਨੂੰ ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ ਹੋਰ ਜੋਸ਼ ਆ ਗਿਆ। ਮੈਨੂੰ ਦੇਖੋ, ਹਰਪ੍ਰੀਤ, ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਦੇਖੋ, ਉਹ ਬੋਲੀ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਦੇਖਿਆ ਅਤੇ ਰਫਤਾਰ ਵਧਾ ਦਿੱਤੀ। ਕੁਝ ਮਿੰਟਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਦੋਵੇਂ ਦੁਬਾਰਾ ਇੱਕੋ ਸਮੇਂ ਝੜੇ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਸੀਨੇ ਤੇ ਡਿੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਨਾਸ਼ਤੇ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਹੱਸ ਰਹੇ ਸਨ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਚਾਹ ਬਣਾਈ ਸੀ ਅਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਬਿਸਕੁਟ ਖੋਲ੍ਹੇ ਸਨ। ਅੱਜ ਛੁੱਟੀ ਲੈ ਲਓ, ਸਿਮਰਨ ਬੋਲੀ। ਅਸੀਂ ਦਿਨ ਭਰ ਕਲੀਨਿਕ ਵਿੱਚ ਹੀ ਰਹਾਂਗੇ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਸਿਰ ਹਿਲਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਤੇ ਹੱਥ ਰੱਖਿਆ। ਤੁਹਾਡੀ ਡਿਊਟੀ ਖਤਮ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅਸੀਂ ਕੌਫੀ ਪੀਵਾਂਗੇ। ਸਿਮਰਨ ਹੱਸੀ ਅਤੇ ਬੋਲੀ, ਅਤੇ ਅਸਲੀ ਵਜ੍ਹਾ ਸਿਰਫ਼ ਸਾਨੂੰ ਪਤਾ ਹੋਵੇਗੀ। ਦੁਪਹਿਰ ਤੱਕ ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸਨ ਅਤੇ ਹਰ ਛੂਹ ਨਵੀਂ ਅੱਗ ਦੀ ਚੰਗਿਆੜੀ ਬਣ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਅਗਲੀ ਸਵੇਰ ਜਦੋਂ ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਡਿਊਟੀ ਖਤਮ ਹੋਈ ਤਾਂ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਉਸਦਾ ਬਾਹਰ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਗੁਲਾਬ ਸੀ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ ਪੁੱਛਿਆ, ਇਹ ਕਿਸ ਲਈ, ਤਾਂ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਉਸ ਰਾਤ ਲਈ ਜੋ ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਦਲ ਗਈ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਗੁਲਾਬ ਲਿਆ ਅਤੇ ਮੁਸਕਰਾ ਦਿੱਤੀ। ਦੋਵੇਂ ਕਲੀਨਿਕ ਦੇ ਬਾਹਰ ਕੌਫੀ ਪੀਣ ਗਏ।
ਕੌਫੀ ਪੀਂਦੇ ਹੋਏ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਸਿਮਰਨ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਨ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਦੇਖਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਇਹ ਸਹੀ ਫੈਸਲਾ ਹੈ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਪਰ ਜੋ ਰਾਤ ਅਸੀਂ ਗੁਜ਼ਾਰੀ, ਉਹ ਮੈਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਭੁੱਲਾਂਗਾ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਉਸਦਾ ਹੱਥ ਦਬਾਇਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਮੈਂ ਵੀ ਨਹੀਂ।
ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਸਿਮਰਨ ਨੂੰ ਫੋਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਗੱਲ ਹੋ ਗਈ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਅਲੱਗ ਹੋਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਸਿਮਰਨ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਈ, ਫਿਰ ਬੋਲੀ, ਤੁਸੀਂ ਠੀਕ ਹੋ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਆਜ਼ਾਦ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਪਹਿਲੀ ਚੀਜ਼ ਜੋ ਮੈਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਿਲਣਾ ਹੈ। ਸਿਮਰਨ ਦਾ ਦਿਲ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਧੜਕਿਆ।
ਉਹ ਰਾਤ ਸਿਮਰਨ ਦੇ ਘਰ ਮਿਲੇ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ ਹੀ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ। ਉਸਨੇ ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਚੁੰਮੇ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਬੈੱਡਰੂਮ ਵੱਲ ਲੈ ਗਿਆ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਉਸਦੇ ਕੱਪੜੇ ਉਤਾਰੇ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਲੁੰਨ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲਿਆ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਉਂਗਲੀ ਪਾਈ ਅਤੇ ਸਿਮਰਨ ਚੀਖ ਪਈ। ਉਸਨੇ ਉਸਦਾ ਲੁੰਨ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਇੱਕੋ ਤਾਲ ਵਿੱਚ ਹਿੱਲਣ ਲੱਗੇ।
ਦੋਵੇਂ ਇੱਕੋ ਸਮੇਂ ਝੜੇ ਅਤੇ ਸਿਮਰਨ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਡਿੱਗ ਗਈ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੇ ਵਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਹੱਥ ਫੇਰਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਹੁਣ ਸਾਨੂੰ ਲੁਕਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਹੁਣ ਸਾਡੀ ਕਹਾਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸੌਂ ਗਏ, ਅਤੇ ਸਵੇਰ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਿਹਰਿਆਂ ਤੇ ਪਈ।
ਅਗਲੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਅਤੇ ਸਿਮਰਨ ਨਿਯਮਿਤ ਮਿਲਣ ਲੱਗੇ। ਕਲੀਨਿਕ ਵਿੱਚ ਉਹ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਰਹਿੰਦੇ, ਪਰ ਕਲੀਨਿਕ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਦੋ ਪ੍ਰੇਮੀ ਸਨ। ਇੱਕ ਸ਼ਾਮ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਸਿਮਰਨ ਨੂੰ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਤੋਹਫ਼ਾ ਦਿੱਤਾ, ਇੱਕ ਚਾਂਦੀ ਦੀ ਚੈਨ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਗਲੇ ਲਗਾਇਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੀ ਚੀਜ਼ ਹੋ ਜੋ ਅਚਾਨਕ ਆਈ।
Support VasnaLok
VasnaLok is free for every reader, no paywall, no sign-up. If our stories keep you company, a small UPI support from you keeps the site alive and new stories coming every day.
Readers who enjoyed “ਪੰਜਾਬੀ ਡਾਕਟਰ ਕਹਾਣੀ: ਕਲੀਨਿਕ ਵਿੱਚ ਡਾਕਟਰ ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਲੁੰਨ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲਿਆ” also read
8 curated storiesPunjabi Dehati Sex Kahani: ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਝਗੜੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੇਰੀ ਚੁਦਾਈ
Punjabi Dehati Sex Kahani: ਵਾਢੀ ਦਾ ਮੌਸਮ ਸੀ, ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਝਗੜਾ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਉਸੇ ਝਗੜੇ ਤੋਂ ਇੱਕ ਕਹਾਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ.
ਪੰਜਾਬੀ ਪੁਲਿਸ ਵਾਲੀ ਦੀ ਕਹਾਣੀ: ਡਿਊਟੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਚੁਦਾਈ
ਪੰਜਾਬੀ ਪੁਲਿਸ ਵਾਲੀ ਦੀ ਕਹਾਣੀ: ਲੁਧਿਆਣਾ ਵਿੱਚ ਖਰਾਬ ਸਕੂਟਰੀ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਇੱਕ ਸ਼ਾਮ, ਜਿਸ ਨੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਨੇੜੇ ਲਿਆ ਦਿੱਤਾ।
ਹਸਪਤਾਲ ਨਾਈਟ ਡਿਊਟੀ ਪੰਜਾਬੀ: ਨਾਈਟ ਡਿਊਟੀ ਤੇ ਨਰਸ ਨਵਦੀਪ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਚੋਦਣ ਵਾਲੀ ਰਾਤ
ਹਸਪਤਾਲ ਨਾਈਟ ਡਿਊਟੀ ਪੰਜਾਬੀ ਵਾਰਡ ਵਿੱਚ ਨਰਸ ਨਵਦੀਪ ਦੀ ਰਾਤ ਡਿਊਟੀ ਤੇ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਸਾਰੀ ਰਾਤ ਬਦਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਡਾ. ਰਾਜਵੀਰ ਨਾਲ ਚਾਹ, ਚੱਕਰ ਅਤੇ ਖਾਲੀ ਵਾਰਡ ਵਿੱਚ ਬਿਤਾਏ ਪਲਾਂ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਪੜ੍ਹੋ।
ਪੰਜਾਬੀ ਖੇਤ ਚ ਕਹਾਣੀ: ਵਿਆਹੀ ਸੁੱਖੀ ਦੀ ਖੇਤ ਵਿਚ ਲੁੰਨ ਦੀ ਭੁੱਖ
ਪੰਜਾਬੀ ਖੇਤ ਚ ਕਹਾਣੀ: ਪਤੀ ਦੇ ਵਿਦੇਸ਼ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਕੱਲੀ ਸੁੱਖੀ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿਚ ਬਲਵਿੰਦਰ ਦੇ ਆਉਣ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਬਦਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਬਿਜਲੀ ਬੰਦ ਕਹਾਣੀ: ਬਿਜਲੀ ਬੰਦ ਹੁੰਦਿਆਂ ਹੀ ਭਾਬੀ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਮੇਰਾ ਲੁੰਨ
ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਬਿਜਲੀ ਬੰਦ ਕਹਾਣੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੇ ਇਕ ਘਰ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਇਕ ਸ਼ਾਮ ਬਿਜਲੀ ਬੰਦ ਹੋਣ ਨਾਲ ਦਿਓਰ ਤੇ ਭਾਬੀ ਵਿਚਕਾਰ ਇਕ ਲੰਮੀ ਰਾਤ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪਿੰਡ ਦੇ ਮੇਲੇ ਪੰਜਾਬੀ: ਮੇਲੇ ਵਿੱਚ ਭਾਬੀ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਚੋਦ ਕੇ ਪਾਣੀ ਕੱਢਿਆ
ਪਿੰਡ ਦੇ ਮੇਲੇ ਦੀ ਸ਼ਾਮ ਸੀ। ਸੁੱਖੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨਾਲ ਮੇਲੇ ਵਿੱਚ ਆਈ ਸੀ, ਪਰ ਉਸ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਤੇ ਟਿਕ ਗਈ। ਪਿੰਡ ਦੇ ਮੇਲੇ ਪੰਜਾਬੀ ਦੀ ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਇੱਕ ਸ਼ਾਮ ਦੀ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਦੀਦੀ ਕਹਾਣੀ: ਨਵਦੀਪ ਦੀਦੀ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦਾ ਲੁੰਨ ਦੁਪਹਿਰੇ
ਲੁਧਿਆਣਾ ਦੇ ਇੱਕ ਘਰ ਦੀ ਦੁਪਹਿਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਦੀਦੀ ਕਹਾਣੀ ਪਰਾਂਠਿਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਅਤੇ ਚੂੜੀਆਂ ਦੀ ਛਣਕ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਬੱਸ ਸਫ਼ਰ ਕਹਾਣੀ: ਬੱਸ ਵਿਚ ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਗਿੱਲੀ ਫੁੱਦੀ ਅਤੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਸਖ਼ਤ ਲੁੰਨ
ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਤੋਂ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਜਾਂਦੀ ਸ਼ਾਮ ਦੀ ਬੱਸ ਵਿਚ ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਪਿੱਛੇ ਬੈਠੇ ਅਜਨਬੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਲਈ। ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਬੱਸ ਸਫ਼ਰ ਕਹਾਣੀ ਉਸ ਰਾਤ ਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਫ਼ੋਨ ਕਾਲ ਨੇ ਦੋ ਅਜਨਬੀਆਂ ਨੂੰ ਨੇੜੇ ਲਿਆ ਦਿੱਤਾ।