ਪੰਜਾਬੀ ਡਰਾਈਵਰ ਸੈਕਸ ਕਹਾਣੀ: ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਲੁਧਿਆਣਾ ਫਾਰਮਹਾਊਸ ਵਿਚ ਡਰਾਈਵਰ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਲੁੰਨ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਦੀ ਪਿਆਸ ਬੁਝਾਈ
ਸਿਮਰਨ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਉਹ ਦੁਪਹਿਰ ਫਿਰ ਘੁੰਮ ਗਈ ਜਦੋਂ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਸੁੰਨਸਾਨ ਸੜਕ ਤੇ ਗੱਡੀ ਰੋਕ ਕੇ ਉਸ ਵੱਲ ਗਹਿਰੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਦੇਖਿਆ ਸੀ। ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਡਰਾਈਵਰ ਸੈਕਸ ਕਹਾਣੀ ਉਸੇ ਯਾਦ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਯਾਦ ਤੋਂ ਜਿਸ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਰਾਤਾਂ ਦੀ ਨੀਂਦ ਖੋਹ ਲਈ ਸੀ। ਉਸ ਦਿਨ ਗੱਡੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਏਸੀ ਦੀ ਠੰਡੀ ਹਵਾ ਚੱਲ ਰਹੀ ਸੀ ਪਰ ਸਿਮਰਨ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਅੱਗ ਲੱਗੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਬਾਂਹ ਸਟੀਅਰਿੰਗ ਤੇ ਕੱਸੀ ਹੋਈ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਵਾਰ ਵਾਰ ਗੀਅਰ ਤੇ ਫਿਸਲ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਉਸ ਦਿਨ ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਹਲਕੇ ਗੁਲਾਬੀ ਰੰਗ ਦਾ ਸੂਟ ਪਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿਚੋਂ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਬਸ ਦੀ ਸ਼ਕਲ ਸਾਫ਼ ਦਿਖ ਰਹੀ ਸੀ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਵਿਚੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਦੋ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਦੇਖਿਆ, ਫਿਰ ਨਜ਼ਰਾਂ ਥੱਲੇ ਕਰ ਲਈਆਂ, ਪਰ ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਝਿਜਕ ਫੜ ਲਈ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਜਾਣ ਬੁੱਝ ਕੇ ਦੁਪੱਟਾ ਥੋੜਾ ਸਰਕਾ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਗਰਦਨ ਅਤੇ ਛਾਤੀ ਦਾ ਉਪਰਲਾ ਹਿੱਸਾ ਹੋਰ ਖੁੱਲ੍ਹ ਕੇ ਦਿਖੇ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਸਾਹ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਗੱਡੀ ਦੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਘਟਾ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਹੌਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿਚ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮੈਡਮ, ਤੁਸੀਂ ਅੱਜ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੀ ਲੱਗ ਰਹੇ ਹੋ।
ਸਿਮਰਨ ਹੱਸ ਪਈ ਅਤੇ ਬੋਲੀ, ਮਨਪ੍ਰੀਤ, ਮੈਡਮ ਨਾ ਕਹਿ, ਮੈਨੂੰ ਸਿਮਰਨ ਕਹਿ, ਉਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿਚ ਐਸੀ ਗਰਮੀ ਸੀ ਕਿ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਹੱਥ ਕੰਬ ਗਏ। ਉਸ ਨੇ ਗੱਡੀ ਇੱਕ ਖਾਲੀ ਮੋੜ ਤੇ ਰੋਕ ਦਿੱਤੀ, ਜਿੱਥੇ ਸਰ੍ਹੋਂ ਦੇ ਖੇਤ ਦੂਰ ਤੱਕ ਫੈਲੇ ਹੋਏ ਸਨ ਅਤੇ ਕੋਈ ਆਉਣ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ ਆਪਣੇ ਗੋਡੇ ਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ, ਫਿਰ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਉਪਰ ਵੱਲ ਸਰਕਾ ਦਿੱਤਾ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੱਥ ਖਿੱਚਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਸਿਮਰਨ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸਾਫ਼ ਸੱਦਾ ਸੀ, ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ, ਕੋਈ ਸ਼ਰਮ ਨਹੀਂ।
ਉਸ ਦਿਨ ਗੱਡੀ ਦੀ ਪਿਛਲੀ ਸੀਟ ਤੇ ਜੋ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਸਿਮਰਨ ਕਦੇ ਭੁੱਲ ਨਹੀਂ ਸਕੀ, ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਆਪਣੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਹੌਲੀ, ਫਿਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ, ਜੀਭ ਨਾਲ ਜੀਭ ਮਿਲਾ ਕੇ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਦੇ ਬਟਨ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੇ, ਉਸ ਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਹੱਥ ਫੇਰਿਆ, ਉਸ ਦੇ ਨਿੱਪਲਾਂ ਨੂੰ ਉਂਗਲਾਂ ਨਾਲ ਮਰੋੜਿਆ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਸੂਟ ਉਪਰ ਚੁੱਕਿਆ, ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਬਸ ਨੂੰ ਹੱਥਾਂ ਵਿਚ ਭਰ ਕੇ ਦਬਾਇਆ, ਫਿਰ ਮੂੰਹ ਲਾ ਕੇ ਚੂਸਣ ਲੱਗਾ। ਸਿਮਰਨ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਸਿਸਕਾਰੀਆਂ ਨਿਕਲਣ ਲੱਗੀਆਂ, ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਗਿੱਲੀ ਹੋਣ ਲੱਗੀ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਸਲਵਾਰ ਦਾ ਨਾਲਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ, ਹੱਥ ਅੰਦਰ ਪਾ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਗਿੱਲੀ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਛੂਹਿਆ, ਉਂਗਲ ਫੇਰੀ, ਫਿਰ ਦੋ ਉਂਗਲਾਂ ਅੰਦਰ ਪਾ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਲੁੰਨ ਫੜ ਲਿਆ, ਪੈਂਟ ਦੀ ਜ਼ਿਪ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਬਾਹਰ ਕੱਢਿਆ, ਹੱਥ ਨਾਲ ਹਿਲਾਉਣ ਲੱਗੀ। ਉਸ ਦਾ ਲੁੰਨ ਲੰਬਾ ਅਤੇ ਮੋਟਾ ਸੀ, ਨਾੜਾਂ ਉੱਭਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ, ਸਿਮਰਨ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਗਰਮ ਲੋਹੇ ਵਾਂਗ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਥੱਲੇ ਝੁਕ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮੂੰਹ ਵਿਚ ਲੈ ਲਿਆ, ਚੂਸਿਆ, ਚੱਟਿਆ, ਜੀਭ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਟੋਪੇ ਤੇ ਘੁੰਮਾਈ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਫੜ ਲਏ, ਸਿਰ ਅੱਗੇ ਪਿੱਛੇ ਹਿਲਾਇਆ, ਸਾਹ ਭਾਰੀ ਹੋ ਗਿਆ।
ਫਿਰ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਸਿਮਰਨ ਨੂੰ ਸੀਟ ਤੇ ਲਿਟਾ ਦਿੱਤਾ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਚੁੱਕ ਕੇ ਮੋਢਿਆਂ ਤੇ ਰੱਖ ਲਈਆਂ, ਆਪਣਾ ਲੁੰਨ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੇ ਰਗੜਿਆ, ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਅੰਦਰ ਪਾ ਦੇ, ਹੋਰ ਤੜਪਾ ਨਾ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਇੱਕ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਧੱਕੇ ਨਾਲ ਲੁੰਨ ਅੰਦਰ ਪਾ ਦਿੱਤਾ, ਸਿਮਰਨ ਚੀਖ ਪਈ, ਪਰ ਉਸ ਚੀਖ ਵਿਚ ਦਰਦ ਘੱਟ ਅਤੇ ਮਜ਼ਾ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਪਿੱਠ ਦੁਆਲੇ ਲਪੇਟ ਲਈਆਂ, ਨਹੁੰ ਉਸ ਦੀ ਚਮੜੀ ਵਿਚ ਗੱਡ ਦਿੱਤੇ, ਹਰ ਧੱਕੇ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਹੋਰ ਗਿੱਲੀ ਹੁੰਦੀ ਗਈ। ਗੱਡੀ ਹਿੱਲਣ ਲੱਗੀ, ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਧੁੰਦਲੇ ਹੋ ਗਏ, ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਸਾਹ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਵਿਚ ਮਿਲ ਗਏ।
ਉਸ ਦਿਨ ਦੀ ਚੁਦਾਈ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਦਲ ਗਈ ਸੀ, ਪਰ ਹੁਣ ਮਹੀਨਾ ਲੰਘ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪਤੀ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੇ ਕੰਮ ਦਿੱਲੀ ਗਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਲੁਧਿਆਣਾ ਵਾਲਾ ਫਾਰਮਹਾਊਸ ਖਾਲੀ ਪਿਆ ਸੀ, ਨੌਕਰਾਂ ਨੂੰ ਛੁੱਟੀ ਦੇ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਚੌਂਕੀਦਾਰ ਬਾਹਰ ਗੇਟ ਤੇ ਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਉਸ ਰਾਤ ਫੈਸਲਾ ਕਰ ਲਿਆ ਕਿ ਉਹ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਫਾਰਮਹਾਊਸ ਬੁਲਾਏਗੀ, ਪੂਰੀ ਰਾਤ ਲਈ, ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਜਲਦੀ ਦੇ, ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਡਰ ਦੇ। ਉਸ ਨੇ ਫੋਨ ਕੀਤਾ, ਸਿਰਫ਼ ਇੰਨਾ ਕਿਹਾ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਨੌਂ ਵਜੇ ਫਾਰਮਹਾਊਸ ਆ ਜਾ, ਗੇਟ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਹੋਵੇਗਾ।
ਰਾਤ ਨੂੰ ਨੌਂ ਵਜੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਆਇਆ, ਚਿੱਟਾ ਕੁੜਤਾ ਪਜਾਮਾ ਪਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਵਾਲ ਸੰਵਾਰੇ ਹੋਏ, ਹੱਥਾਂ ਵਿਚ ਥੋੜੀ ਘਬਰਾਹਟ ਸੀ, ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਲਾਲ ਰੰਗ ਦੀ ਪਤਲੀ ਨਾਈਟੀ ਪਾਈ ਹੋਈ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿਚੋਂ ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਸਾਫ਼ ਝਲਕ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ, ਅੰਦਰ ਖਿੱਚ ਲਿਆ, ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਕਰ ਕੇ ਕੁੰਡੀ ਲਾ ਦਿੱਤੀ। ਡਰਾਇੰਗ ਰੂਮ ਵਿਚ ਹਲਕੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਸੀ, ਬਾਹਰ ਝੀਂਗਰ ਬੋਲ ਰਹੇ ਸਨ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਰੱਖੇ, ਲੰਮਾ ਚੁੰਮਣ ਲਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਜੀਭ ਨੂੰ ਚੂਸਿਆ।
ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਨਾਈਟੀ ਦੀਆਂ ਤਣੀਆਂ ਥੱਲੇ ਸਰਕਾ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਉਸ ਦੇ ਨੰਗੇ ਬੁੱਬਸ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਗਏ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੋਵਾਂ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਦਬਾਉਣ ਲੱਗਾ, ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਸਿਰ ਪਿੱਛੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ, ਗਰਦਨ ਉਸ ਵੱਲ ਕਰ ਦਿੱਤੀ, ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਗਰਦਨ ਤੇ ਚੁੰਮਣਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ, ਫਿਰ ਥੱਲੇ ਆ ਕੇ ਇੱਕ ਨਿੱਪਲ ਮੂੰਹ ਵਿਚ ਲੈ ਲਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਨਿੱਪਲ ਨੂੰ ਚੂਸਿਆ, ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਹੌਲੀ ਕੱਟਿਆ, ਦੂਜੇ ਬੁੱਬਸ ਨੂੰ ਹੱਥ ਨਾਲ ਮਰੋੜਿਆ। ਸਿਮਰਨ ਦੀਆਂ ਸਿਸਕਾਰੀਆਂ ਕਮਰੇ ਵਿਚ ਗੂੰਜਣ ਲੱਗੀਆਂ, ਉਸ ਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਸਿਰ ਆਪਣੀ ਛਾਤੀ ਨਾਲ ਹੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਦਬਾ ਲਿਆ। ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿਚੋਂ ਪਾਣੀ ਵਗਣ ਲੱਗਾ, ਪੈਂਟੀ ਗਿੱਲੀ ਹੋ ਗਈ।
ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਕੁੜਤਾ ਲਾਹ ਦਿੱਤਾ, ਉਸ ਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਨਹੁੰ ਫੇਰੇ, ਉਸ ਦੇ ਪੇਟ ਤੇ ਚੁੰਮਣ ਲਏ, ਥੱਲੇ ਆਉਂਦੀ ਗਈ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਪਜਾਮਾ ਥੱਲੇ ਸਰਕਾ ਦਿੱਤਾ, ਲੁੰਨ ਸਾਹਮਣੇ ਆਇਆ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖੜਾ, ਨਾੜਾਂ ਤਣੀਆਂ ਹੋਈਆਂ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹੱਥ ਵਿਚ ਲੈ ਕੇ ਹਿਲਾਇਆ, ਫਿਰ ਮੂੰਹ ਵਿਚ ਪਾ ਲਿਆ, ਅੱਗੇ ਪਿੱਛੇ ਹਿਲਦੀ ਗਈ, ਜੀਭ ਨਾਲ ਪੂਰਾ ਗਿੱਲਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਫੜੇ, ਕਮਰ ਹਿਲਾਈ, ਲੁੰਨ ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿਚ ਹੋਰ ਡੂੰਘਾ ਜਾਂਦਾ ਗਿਆ। ਸਿਮਰਨ ਦੇ ਗਲੇ ਤੋਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਿਕਲ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਪਾਣੀ ਆ ਗਿਆ, ਪਰ ਉਹ ਰੁਕੀ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਹੋਰ ਤੇਜ਼ ਚੂਸਦੀ ਗਈ।
ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਸੋਫ਼ੇ ਤੇ ਲਿਟਾ ਦਿੱਤਾ, ਉਸ ਦੀ ਪੈਂਟੀ ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਸਰਕਾ ਦਿੱਤੀ, ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਉਂਗਲਾਂ ਨਾਲ ਖੋਲ੍ਹਿਆ, ਜੀਭ ਲਾ ਦਿੱਤੀ, ਉਸ ਨੇ ਫੁੱਦੀ ਦੇ ਦਾਣੇ ਨੂੰ ਚੂਸਿਆ, ਜੀਭ ਅੰਦਰ ਬਾਹਰ ਕੀਤੀ, ਸਿਮਰਨ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਕੰਬਣ ਲੱਗੀਆਂ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਫੜ ਲਿਆ, ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਤੇ ਹੋਰ ਦਬਾਇਆ, ਚੀਖਾਂ ਮਾਰਦਿਆਂ ਕਿਹਾ, ਹਾਂ, ਓਥੇ ਹੀ, ਰੁਕ ਨਾ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਰਫ਼ਤਾਰ ਵਧਾ ਦਿੱਤੀ, ਉਂਗਲ ਵੀ ਅੰਦਰ ਪਾ ਦਿੱਤੀ, ਅੰਦਰਲੀ ਕੰਧ ਨੂੰ ਰਗੜਿਆ। ਸਿਮਰਨ ਦਾ ਸਰੀਰ ਅਕੜ ਗਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿਚੋਂ ਪਾਣੀ ਛੁੱਟ ਗਿਆ, ਉਹ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਝੜ ਗਈ, ਸੋਫ਼ਾ ਗਿੱਲਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਝੜਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਪਿਆਸ ਬੁੱਝੀ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਉਪਰ ਖਿੱਚ ਲਿਆ, ਲੱਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਦੁਆਲੇ ਲਪੇਟ ਲਈਆਂ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣਾ ਲੁੰਨ ਉਸ ਦੀ ਗਿੱਲੀ ਫੁੱਦੀ ਤੇ ਰੱਖਿਆ, ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਅੰਦਰ ਪਾਉਣ ਲੱਗਾ, ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਨਹੁੰ ਗੱਡ ਦਿੱਤੇ। ਜਦੋਂ ਲੁੰਨ ਪੂਰਾ ਅੰਦਰ ਗਿਆ, ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਪਲ ਰੁਕ ਗਏ, ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿਚ ਦੇਖਿਆ, ਫਿਰ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਧੱਕੇ ਮਾਰਨੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੇ। ਪਹਿਲਾਂ ਹੌਲੀ, ਫਿਰ ਤੇਜ਼, ਫਿਰ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼, ਸੋਫ਼ਾ ਕੰਧ ਨਾਲ ਟਕਰਾਉਣ ਲੱਗਾ, ਸਿਮਰਨ ਦੀਆਂ ਚੀਖਾਂ ਹੋਰ ਉੱਚੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਗਈਆਂ।
ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਪੁਜ਼ੀਸ਼ਨ ਬਦਲਣ ਲਈ ਕਿਹਾ, ਉਹ ਉਪਰ ਆਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ, ਆਪਣੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਨਾਲ ਚੁਦਾਈ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ, ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਸੋਫ਼ੇ ਤੇ ਲੇਟ ਗਿਆ, ਸਿਮਰਨ ਉਸ ਉਪਰ ਬੈਠ ਗਈ, ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿਚ ਪਾ ਲਿਆ, ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਥੱਲੇ ਬੈਠ ਗਈ। ਉਸ ਨੇ ਕਮਰ ਹਿਲਾਉਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ, ਅੱਗੇ ਪਿੱਛੇ, ਗੋਲ ਗੋਲ, ਕਦੇ ਤੇਜ਼, ਕਦੇ ਹੌਲੀ। ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਬਸ ਉੱਛਲ ਰਹੇ ਸਨ, ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹੱਥਾਂ ਵਿਚ ਫੜ ਲਿਆ, ਨਿੱਪਲਾਂ ਨੂੰ ਮਰੋੜਿਆ, ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਸਿਰ ਪਿੱਛੇ ਸੁੱਟ ਕੇ ਚੀਖ ਮਾਰੀ। ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਖਿੱਚ ਰਹੀ ਸੀ, ਪਾਣੀ ਦੋਵਾਂ ਦੀਆਂ ਪੱਟਾਂ ਤੇ ਵਗ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਥੋੜੀ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਸਿਮਰਨ ਫਿਰ ਝੜਨ ਦੇ ਨੇੜੇ ਪਹੁੰਚ ਗਈ, ਉਸ ਨੇ ਰਫ਼ਤਾਰ ਹੋਰ ਵਧਾ ਦਿੱਤੀ, ਸਰੀਰ ਕੰਬਣ ਲੱਗਾ, ਫੁੱਦੀ ਸੁੰਗੜਨ ਲੱਗੀ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਥੱਲੇ ਤੋਂ ਧੱਕੇ ਮਾਰੇ, ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਇੱਕ ਹੋ ਗਈ, ਸਿਮਰਨ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਝੜ ਗਈ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਮੂੰਹੋਂ ਸਿਰਫ਼ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਨਾਂ ਨਿਕਲ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜ ਲਿਆ, ਆਪ ਵੀ ਝੜਨ ਦੇ ਨੇੜੇ ਸੀ, ਪਰ ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਅਜੇ ਨਹੀਂ, ਅਜੇ ਰਾਤ ਬਾਕੀ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਲੁੰਨ ਬਾਹਰ ਕੱਢਿਆ, ਦੋਵੇਂ ਸਾਹ ਲੈਣ ਲਈ ਰੁਕੇ, ਪਾਣੀ ਪੀਤਾ, ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਹੱਸ ਪਏ।
ਫਿਰ ਸਿਮਰਨ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਬੈੱਡਰੂਮ ਵਿਚ ਲੈ ਗਈ, ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਚਿੱਟੀ ਚਾਦਰ ਵਿਛੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਕਮਰੇ ਵਿਚ ਹਲਕੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਫੈਲੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਧੱਕਾ ਦਿੱਤਾ, ਉਸ ਉਪਰ ਚੜ੍ਹ ਗਈ, ਉਸ ਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਚੁੰਮਣ ਲਏ, ਪੇਟ ਤੇ ਜੀਭ ਫੇਰੀ, ਥੱਲੇ ਆ ਕੇ ਫਿਰ ਲੁੰਨ ਚੂਸਣ ਲੱਗੀ। ਇਸ ਵਾਰ ਉਸ ਨੇ ਹੋਰ ਡੂੰਘਾ ਲਿਆ, ਗਲੇ ਤੱਕ, ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਉਸ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਵਿਚ ਫਸ ਗਈਆਂ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਹੱਥ ਨਾਲ ਹਿਲਾਉਂਦਿਆਂ ਜੀਭ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਆਂਡਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਚੱਟਿਆ, ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਸਰੀਰ ਅਕੜ ਗਿਆ, ਉਹ ਚੀਖਣ ਲੱਗਾ, ਬਸ ਕਰ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਹੁਣੇ ਨਿਕਲ ਜਾਏਗਾ।
ਸਿਮਰਨ ਹੱਸ ਕੇ ਉਪਰ ਆਈ, ਉਸ ਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਤੋਂ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿਹਾ, ਉਹ ਗੋਡਿਆਂ ਭਾਰ ਹੋ ਗਈ, ਕਮਰ ਥੱਲੇ ਝੁਕਾ ਦਿੱਤੀ, ਫੁੱਦੀ ਉਸ ਵੱਲ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਪਿੱਛੇ ਆਇਆ, ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਫੜੀ, ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਫੁੱਦੀ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੇ ਰਗੜਿਆ, ਫਿਰ ਇੱਕ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਧੱਕੇ ਨਾਲ ਅੰਦਰ ਪਾ ਦਿੱਤਾ। ਸਿਮਰਨ ਚੀਖ ਪਈ, ਉਸ ਨੇ ਚਾਦਰ ਮੁੱਠੀਆਂ ਵਿਚ ਫੜ ਲਈ, ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਧੱਕਿਆਂ ਦੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਵਧਾ ਦਿੱਤੀ, ਹਰ ਧੱਕੇ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਬਸ ਅੱਗੇ ਪਿੱਛੇ ਹਿੱਲ ਰਹੇ ਸਨ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਚੁੰਮਣ ਲਏ, ਗਰਦਨ ਤੇ ਦੰਦ ਗੱਡੇ, ਸਿਮਰਨ ਦੀਆਂ ਸਿਸਕਾਰੀਆਂ ਕਮਰੇ ਵਿਚ ਗੂੰਜ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਇਸ ਪੁਜ਼ੀਸ਼ਨ ਵਿਚ ਸਿਮਰਨ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਮਜ਼ਾ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਲੁੰਨ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੀ ਹਰ ਕੰਧ ਨੂੰ ਛੂਹ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਦਾ ਦਾਣਾ ਬਿਸਤਰੇ ਨਾਲ ਰਗੜ ਖਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਥੱਲੇ ਲੈ ਜਾ ਕੇ ਆਪਣੇ ਦਾਣੇ ਨੂੰ ਮਸਲਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਧੱਕਿਆਂ ਨਾਲ ਤਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ। ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਵਧਦੀ ਗਈ, ਸਿਮਰਨ ਤੀਜੀ ਵਾਰ ਝੜਨ ਦੇ ਨੇੜੇ ਪਹੁੰਚ ਗਈ, ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਕੰਬਿਆ, ਫੁੱਦੀ ਸੁੰਗੜੀ, ਪਾਣੀ ਛੁੱਟ ਗਿਆ, ਉਹ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਢਹਿ ਪਈ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਓਵੇਂ ਹੀ ਫੜੀ ਰੱਖਿਆ, ਲੁੰਨ ਅੰਦਰ ਹੀ ਰੱਖਿਆ, ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਹਿੱਲਦਾ ਰਿਹਾ, ਤਾਂ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਝੜਨ ਪੂਰੀ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਪਲਟ ਕੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਵੱਲ ਦੇਖਿਆ, ਉਸ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਪਸੀਨਾ ਸੀ, ਅੱਖਾਂ ਵਿਚ ਪਿਆਸ ਅਜੇ ਬਾਕੀ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਹੁਣ ਤੂੰ ਵੀ ਝੜ ਜਾ, ਮੈਂ ਦੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਲਿਟਾ ਦਿੱਤਾ, ਲੱਤਾਂ ਚੁੱਕ ਕੇ ਮੋਢਿਆਂ ਤੇ ਰੱਖੀਆਂ, ਫਿਰ ਤੇਜ਼ ਧੱਕੇ ਮਾਰਨੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੇ, ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼, ਬਿਨਾਂ ਰੁਕੇ। ਸਿਮਰਨ ਦੀਆਂ ਚੀਖਾਂ ਹੋਰ ਉੱਚੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਬਿਸਤਰਾ ਹਿੱਲਣ ਲੱਗਾ, ਕੰਧ ਨਾਲ ਸਿਰ ਟਕਰਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਖ਼ਰੀ ਧੱਕਿਆਂ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਪਾਣੀ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿਚ ਹੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਗਰਮ ਪਾਣੀ ਅੰਦਰ ਵਗਦਾ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਇਆ, ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਚਿਪਕ ਕੇ ਲੇਟ ਗਏ।
ਰਾਤ ਦੇ ਦੋ ਵਜੇ ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਨੀਂਦ ਖੁੱਲ੍ਹੀ, ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਹੀ ਸੁੱਤਾ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਤੇ ਸੀ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਵੱਲ ਦੇਖਿਆ, ਫਿਰ ਹੌਲੀ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਹੱਥ ਲਾਇਆ, ਉਹ ਫਿਰ ਖੜਾ ਹੋਣ ਲੱਗਾ। ਉਸ ਨੇ ਚਾਦਰ ਥੱਲੇ ਸਰਕਾ ਦਿੱਤੀ, ਉਸ ਉਪਰ ਬੈਠ ਕੇ ਫਿਰ ਚੁਦਾਈ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ, ਇਸ ਵਾਰ ਹੌਲੀ, ਗਹਿਰੀ, ਲੰਮੀ। ਦੋਵੇਂ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਫਿਰ ਗਰਮ ਹੋ ਗਏ, ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਫਿਰ ਗਿੱਲੀ ਹੋ ਗਈ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਿਸਕਾਰੀਆਂ ਫਿਰ ਕਮਰੇ ਵਿਚ ਫੈਲ ਗਈਆਂ।
ਇਸ ਵਾਰ ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਕੰਨ ਵਿਚ ਫੁਸਫੁਸਾ ਕੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਹਰ ਹਫ਼ਤੇ ਫਾਰਮਹਾਊਸ ਬੁਲਾਏਗੀ, ਜਦੋਂ ਵੀ ਪਤੀ ਬਾਹਰ ਹੋਵੇਗਾ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਚੁੰਮੇ, ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਦੇ ਇੱਕ ਫੋਨ ਤੇ ਆ ਜਾਏਗਾ, ਚਾਹੇ ਰਾਤ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਦਿਨ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਰਫ਼ਤਾਰ ਵਧਾ ਦਿੱਤੀ, ਦੋਵੇਂ ਇਕੱਠੇ ਝੜਨ ਦੇ ਨੇੜੇ ਪਹੁੰਚ ਗਏ, ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਗਰਦਨ ਤੇ ਦੰਦ ਗੱਡ ਦਿੱਤੇ, ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜ ਲਈ। ਦੋਵੇਂ ਇਕੱਠੇ ਝੜ ਗਏ, ਪਾਣੀ ਮਿਲ ਗਿਆ, ਸਰੀਰ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਚਿਪਕ ਗਏ, ਸਾਹ ਇੱਕ ਹੋ ਗਏ।
ਸਵੇਰ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾਏ, ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਗੇਟ ਤੱਕ ਛੱਡਿਆ, ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ ਇੱਕ ਲੰਮਾ ਚੁੰਮਣ ਲਿਆ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਅਗਲੀ ਵਾਰ ਗੱਡੀ ਵਿਚ ਨਹੀਂ, ਇੱਥੇ ਹੀ, ਇਸੇ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ, ਪੂਰੀ ਰਾਤ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਗੱਡੀ ਸਟਾਰਟ ਕੀਤੀ, ਸਿਮਰਨ ਗੇਟ ਤੇ ਖੜੀ ਉਸ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਦੇਖਦੀ ਰਹੀ, ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਮੁਸਕਾਨ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿਚ ਅਜੇ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਗਰਮੀ ਬਾਕੀ ਸੀ।
ਅਗਲੀ ਸਵੇਰ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਿਮਰਨ ਬਾਥਰੂਮ ਵਿਚ ਗਈ, ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੀ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਦੇਖੇ, ਗਰਦਨ ਤੇ ਲਾਲ ਨਿਸ਼ਾਨ, ਬੁੱਬਸ ਤੇ ਉਂਗਲਾਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ, ਪੱਟਾਂ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਦੀ ਗਰਮੀ ਅਜੇ ਬਾਕੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਾਵਰ ਚਲਾਇਆ, ਗਰਮ ਪਾਣੀ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਤੇ ਡਿੱਗਣ ਦਿੱਤਾ, ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਬੁੱਬਸ ਨੂੰ ਦਬਾਇਆ, ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਛੂਹਿਆ, ਰਾਤ ਦੀ ਯਾਦ ਫਿਰ ਤਾਜ਼ਾ ਹੋ ਗਈ। ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਫਿਰ ਗਿੱਲੀ ਹੋਣ ਲੱਗੀ, ਉਸ ਨੇ ਉਂਗਲ ਅੰਦਰ ਪਾ ਕੇ ਹਿਲਾਉਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ, ਦੂਜੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਨਿੱਪਲ ਮਰੋੜਿਆ, ਸਿਸਕਾਰੀਆਂ ਬਾਥਰੂਮ ਵਿਚ ਗੂੰਜਣ ਲੱਗੀਆਂ।
ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਉਸ ਦਾ ਫੋਨ ਵੱਜਿਆ, ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਮੈਸੇਜ ਸੀ, ਲਿਖਿਆ ਸੀ ਕਿ ਮੈਂ ਗੇਟ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹੀ ਖੜਾ ਹਾਂ, ਕੁਝ ਭੁੱਲ ਗਿਆ ਹਾਂ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਤੌਲੀਆ ਲਪੇਟਿਆ, ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ, ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਅੰਦਰ ਆ ਗਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਤੌਲੀਆ ਖਿੱਚ ਕੇ ਥੱਲੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ, ਸਿਮਰਨ ਨੂੰ ਕੰਧ ਨਾਲ ਲਾ ਲਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਗਿੱਲੇ ਬੁੱਬਸ ਨੂੰ ਮੂੰਹ ਵਿਚ ਲੈ ਲਿਆ, ਚੂਸਿਆ, ਦਬਾਇਆ, ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਲੁੰਨ ਫੜ ਲਿਆ, ਪੈਂਟ ਵਿਚੋਂ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਕੇ ਹਿਲਾਉਣ ਲੱਗੀ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਇੱਕ ਲੱਤ ਚੁੱਕ ਕੇ ਆਪਣੀ ਕਮਰ ਤੇ ਰੱਖ ਲਈ, ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਤੇ ਰਗੜਿਆ, ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਅੰਦਰ ਪਾ ਦੇ, ਹੁਣੇ।
ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਇੱਕ ਧੱਕੇ ਨਾਲ ਲੁੰਨ ਅੰਦਰ ਪਾ ਦਿੱਤਾ, ਸਿਮਰਨ ਕੰਧ ਨਾਲ ਚਿਪਕ ਗਈ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਨਹੁੰ ਗੱਡ ਦਿੱਤੇ, ਹਰ ਧੱਕੇ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਬਸ ਕੰਧ ਨਾਲ ਰਗੜ ਖਾਂਦੇ ਗਏ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਰਫ਼ਤਾਰ ਵਧਾ ਦਿੱਤੀ, ਸਿਮਰਨ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਕੰਬਣ ਲੱਗੀਆਂ, ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਸੁੰਗੜਨ ਲੱਗੀ, ਉਹ ਚੀਖਾਂ ਮਾਰਦਿਆਂ ਝੜ ਗਈ, ਪਾਣੀ ਦੋਵਾਂ ਦੀਆਂ ਪੱਟਾਂ ਤੇ ਵਗ ਗਿਆ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਓਵੇਂ ਹੀ ਚੁੱਕ ਕੇ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਲਿਟਾ ਦਿੱਤਾ, ਲੱਤਾਂ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਫਿਰ ਧੱਕੇ ਮਾਰਨੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੇ, ਤੇਜ਼, ਗਹਿਰੇ, ਬਿਨਾਂ ਰੁਕੇ, ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਉਹ ਵੀ ਆਪਣਾ ਪਾਣੀ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਛੱਡ ਗਿਆ।
ਦੋਵੇਂ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਪਏ ਰਹੇ, ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਕੰਨ ਵਿਚ ਕਿਹਾ, ਤੂੰ ਜੋ ਭੁੱਲਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਹੁਣ ਦੇ ਦਿੱਤਾ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਹੱਸ ਪਿਆ, ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਚੁੰਮੇ, ਕਿਹਾ, ਅਗਲੀ ਵਾਰ ਮੈਂ ਫਿਰ ਕੁਝ ਭੁੱਲ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਤਾਂ ਕਿ ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਦਾ ਬਹਾਨਾ ਮਿਲੇ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਗੇਟ ਤੱਕ ਛੱਡਿਆ, ਇਸ ਵਾਰ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿਚ ਹੋਰ ਵੀ ਚਮਕ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਮੁਸਕਾਨ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਰਾਤ ਦੀ ਅੱਗ ਅਜੇ ਵੀ ਬਲ ਰਹੀ ਸੀ।
Support VasnaLok
VasnaLok is free for every reader, no paywall, no sign-up. If our stories keep you company, a small UPI support from you keeps the site alive and new stories coming every day.
Readers who enjoyed “ਪੰਜਾਬੀ ਡਰਾਈਵਰ ਸੈਕਸ ਕਹਾਣੀ: ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਲੁਧਿਆਣਾ ਫਾਰਮਹਾਊਸ ਵਿਚ ਡਰਾਈਵਰ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਲੁੰਨ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਦੀ ਪਿਆਸ ਬੁਝਾਈ” also read
8 curated storiesਪੰਜਾਬੀ ਮਾਮੀ ਕਹਾਣੀ: ਗੁਰਲੀਨ ਮਾਮੀ ਨੇ ਹਰਮਨ ਕੋਲੋਂ ਸਾਰੀ ਰਾਤ ਚੁਦਵਾਇਆ
ਪੰਜਾਬੀ ਮਾਮੀ ਕਹਾਣੀ: ਲੁਧਿਆਣੇ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਆਈ ਗੁਰਲੀਨ ਮਾਮੀ ਅਤੇ ਹਰਮਨ ਵਿਚਕਾਰ ਰਿਮੋਟ ਦੀ ਬਹਿਸ ਕਿਵੇਂ ਇੱਕ ਗਰਮ ਦੁਪਹਿਰ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਗਈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਖੇਤ ਚ ਕਹਾਣੀ: ਵਿਆਹੀ ਸੁੱਖੀ ਦੀ ਖੇਤ ਵਿਚ ਲੁੰਨ ਦੀ ਭੁੱਖ
ਪੰਜਾਬੀ ਖੇਤ ਚ ਕਹਾਣੀ: ਪਤੀ ਦੇ ਵਿਦੇਸ਼ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਕੱਲੀ ਸੁੱਖੀ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿਚ ਬਲਵਿੰਦਰ ਦੇ ਆਉਣ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਬਦਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਬਿਜਲੀ ਬੰਦ ਕਹਾਣੀ: ਬਿਜਲੀ ਬੰਦ ਹੁੰਦਿਆਂ ਹੀ ਭਾਬੀ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਮੇਰਾ ਲੁੰਨ
ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਬਿਜਲੀ ਬੰਦ ਕਹਾਣੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੇ ਇਕ ਘਰ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਇਕ ਸ਼ਾਮ ਬਿਜਲੀ ਬੰਦ ਹੋਣ ਨਾਲ ਦਿਓਰ ਤੇ ਭਾਬੀ ਵਿਚਕਾਰ ਇਕ ਲੰਮੀ ਰਾਤ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਦੀਦੀ ਕਹਾਣੀ: ਨਵਦੀਪ ਦੀਦੀ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦਾ ਲੁੰਨ ਦੁਪਹਿਰੇ
ਲੁਧਿਆਣਾ ਦੇ ਇੱਕ ਘਰ ਦੀ ਦੁਪਹਿਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਦੀਦੀ ਕਹਾਣੀ ਪਰਾਂਠਿਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਅਤੇ ਚੂੜੀਆਂ ਦੀ ਛਣਕ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਸੱਸ ਬਹੂ ਕਹਾਣੀ: ਸੱਸ ਦੇ ਵਿਆਹ ਤੇ ਜਾਂਦਿਆਂ ਹੀ ਬਹੂ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਜਤਿਨ ਦਾ ਲੁੰਨ, ਸਾਰੀ ਦੁਪਹਿਰ ਚੁਦਾਈ
ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਸੱਸ ਬਹੂ ਕਹਾਣੀ ਲੁਧਿਆਣੇ ਦੇ ਸਾਂਝੇ ਘਰ ਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸੱਸ ਦੇ ਵਿਆਹ ਤੇ ਜਾਂਦਿਆਂ ਹੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਤੇ ਜਤਿਨ ਨੂੰ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਪੂਰਾ ਘਰ ਇਕੱਲਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਇਲੈਕਟ੍ਰੀਸ਼ੀਅਨ ਕਹਾਣੀ: ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਇਲੈਕਟ੍ਰੀਸ਼ੀਅਨ ਦਾ ਲੁੰਨ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿਚ ਲੈ ਕੇ ਦੁਪਹਿਰ ਰੰਗੀਨ ਕੀਤੀ
ਇੱਕ ਪੰਜਾਬੀ ਇਲੈਕਟ੍ਰੀਸ਼ੀਅਨ ਕਹਾਣੀ ਜਿਸ ਵਿਚ ਭੁੱਲਿਆ ਹੋਇਆ ਕੜਾ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਅਣਭੁੱਲੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਵਿਚ ਬਦਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਟ੍ਰੇਨ ਸਫ਼ਰ ਕਹਾਣੀ: ਰਾਤ ਦੀ ਟ੍ਰੇਨ ਵਿੱਚ ਅਰਜਨ ਨੇ ਜਸਲੀਨ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੰਨ ਪਾ ਦਿੱਤਾ
ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਤੋਂ ਦਿੱਲੀ ਜਾਂਦੀ ਰਾਤ ਦੀ ਟ੍ਰੇਨ ਵਿੱਚ ਜਸਲੀਨ ਦੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਅਰਜਨ ਨਾਲ ਹੋਈ। ਇੱਕ ਬੰਦ ਕੂਪਾ, ਇੱਕ ਲੰਮੀ ਰਾਤ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਸਫ਼ਰ ਜੋ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਦਲ ਗਿਆ।
ਪੰਜਾਬੀ ਹਸਪਤਾਲ ਦੀ ਚੁਦਾਈ: ਨਰਸ ਸੁਖਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਮੇਰਾ ਲੁੰਨ, ਰਾਤ ਦੀ ਡਿਊਟੀ
ਲੁਧਿਆਣਾ ਦੇ ਇੱਕ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਬੁਖਾਰ ਨਾਲ ਦਾਖਲ ਹਰਮਨ ਦੀ ਰਾਤ ਦੀ ਡਿਊਟੀ ਵਾਲੀ ਨਰਸ ਸੁਖਪ੍ਰੀਤ ਨਾਲ ਮੁਲਾਕਾਤ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਕਹਾਣੀ ਬਣ ਗਈ ਜੋ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਭੁੱਲੇਗੀ।