ਪੰਜਾਬੀ ਚਾਚੀ ਦੀ ਚੁਦਾਈ: ਜਲੰਧਰ ਦੀ ਚਾਚੀ ਦੀ ਗਰਮ ਰਾਤ

ਫੋਨ ਦੀ ਘੰਟੀ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਵੱਜੀ ਤੇ ਅਮਨ ਨੇ ਨੀਂਦ ਵਿੱਚ ਹੀ ਫੋਨ ਚੁੱਕ ਲਿਆ। ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਚਾਚੀ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੀ, ਧੀਮੀ ਤੇ ਗਰਮ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਕੁਝ ਖਾਸ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੋਵੇ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਅੱਜ ਰਾਤ ਪੰਜਾਬੀ ਚਾਚੀ ਦੀ ਚੁਦਾਈ ਵਾਲੀ ਕਹਾਣੀ ਸੱਚ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ ਜੇ ਅਮਨ ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਆ ਜਾਵੇ। ਅਮਨ ਦੇ ਦਿਲ ਦੀ ਧੜਕਣ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਈ ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਹਾਂ ਕਹਿ ਦਿੱਤੀ।

ਹਰਪ੍ਰੀਤ 34 ਸਾਲ ਦੀ ਸੀ, ਗੋਰਾ ਰੰਗ, ਭਰੇ ਹੋਏ ਬੁੱਲ, ਵੱਡੇ ਮੰਮੇ ਤੇ ਗੋਲ ਨਿੱਤੜ। ਅਮਨ 27 ਸਾਲ ਦਾ ਸੀ, ਜਵਾਨ, ਤਕੜਾ ਤੇ ਜਲੰਧਰ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਆਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਬਾਲਗ ਸਨ ਤੇ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਇਹ ਰਾਤ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਫੋਨ ਤੇ ਹੱਸ ਕੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਰਹੇਗਾ, ਕੋਈ ਸਵਾਲ ਨਹੀਂ ਪੁੱਛੇਗਾ।

ਅਮਨ ਨੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾਏ, ਚਾਬੀ ਚੁੱਕੀ ਤੇ ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਘਰੋਂ ਨਿਕਲ ਗਿਆ। ਰਾਤ ਦੀ ਠੰਢੀ ਹਵਾ ਉਸ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਲੱਗੀ ਪਰ ਅੰਦਰ ਗਰਮੀ ਵੱਧ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਹ ਜਲੰਧਰ ਦੀਆਂ ਸੁੰਨੀਆਂ ਗਲੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਘਰ ਵੱਲ ਤੁਰ ਪਿਆ। ਹਰ ਕਦਮ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚਾਚੀ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਯਾਦ ਆ ਰਹੀ ਸੀ।

ਘਰ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਉਸ ਨੇ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੜਕਾਇਆ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਪਤਲਾ ਸੂਟ ਪਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚੋਂ ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਸਾਫ਼ ਦਿਸ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਾਰਤ ਸੀ ਤੇ ਬੁੱਲਾਂ ਤੇ ਮੁਸਕਰਾਹਟ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਅਮਨ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ ਤੇ ਅੰਦਰ ਖਿੱਚ ਲਿਆ।

ਡਰਾਇੰਗ ਰੂਮ ਵਿੱਚ ਹਲਕੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਸੀ ਤੇ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਪਰਫਿਊਮ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਸੀ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਅਮਨ ਨੂੰ ਸੋਫੇ ਤੇ ਬਿਠਾਇਆ ਤੇ ਆਪ ਉਸ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਬੈਠ ਗਈ। ਉਸ ਦੇ ਮੰਮੇ ਅਮਨ ਦੀ ਛਾਤੀ ਨਾਲ ਲੱਗੇ ਤੇ ਅਮਨ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਫੜ ਲਈ। ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਸਾਹ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਏ।

ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਅਮਨ ਦੇ ਬੁੱਲਾਂ ਤੇ ਆਪਣੇ ਬੁੱਲ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ ਤੇ ਲੰਬਾ ਚੁੰਮਣ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਦੀ ਜੀਭ ਅਮਨ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮੀ ਤੇ ਅਮਨ ਨੇ ਵੀ ਉਸੇ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਅਮਨ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਸਨ ਤੇ ਅਮਨ ਦੇ ਹੱਥ ਉਸ ਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਘੁੰਮ ਰਹੇ ਸਨ। ਇਹ ਚੁੰਮਣ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਹੋਰ ਗਰਮ ਹੁੰਦਾ ਗਿਆ।

ਫਿਰ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸੂਟ ਉਤਾਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਨੇ ਕਮੀਜ਼ ਦੇ ਬਟਨ ਖੋਲ੍ਹੇ, ਫਿਰ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਕਮੀਜ਼ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤੀ। ਅੰਦਰ ਲਾਲ ਰੰਗ ਦੀ ਬ੍ਰਾ ਸੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਵੱਡੇ ਮੰਮੇ ਕੱਸੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਅਮਨ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਉੱਥੇ ਹੀ ਟਿਕ ਗਈਆਂ ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਹੱਥ ਵਧਾ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਛੂਹ ਲਿਆ।

ਅਮਨ ਨੇ ਬ੍ਰਾ ਦਾ ਹੁੱਕ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਤੇ ਮੰਮੇ ਆਜ਼ਾਦ ਹੋ ਗਏ। ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਮੰਮਾ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਤੇ ਚੂਸਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਹੱਥ ਨਾਲ ਦਬਾਉਂਦਾ ਰਿਹਾ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਸਿਰ ਪਿੱਛੇ ਸੁੱਟਿਆ ਤੇ ਆਹ ਭਰੀ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਅਮਨ ਦੇ ਮੋਢਿਆਂ ਤੇ ਕੱਸ ਗਈਆਂ।

ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਫਿਰ ਅਮਨ ਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤੀ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਚੁੰਮਣ ਲੱਗੀ। ਉਸ ਦੀ ਜੀਭ ਅਮਨ ਦੇ ਨਿੱਪਲਾਂ ਤੇ ਘੁੰਮੀ ਤੇ ਅਮਨ ਦਾ ਸਰੀਰ ਕੰਬ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਅਮਨ ਦੀ ਪੈਂਟ ਦਾ ਬਟਨ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਤੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਪੈਂਟ ਹੇਠਾਂ ਖਿਸਕਾ ਦਿੱਤੀ। ਅਮਨ ਦਾ ਲੁੰਨ ਹੁਣ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖੜ੍ਹਾ ਸੀ।

ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਅਮਨ ਦੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜਿਆ ਤੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਹਿਲਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਦੀ ਪਕੜ ਮਜ਼ਬੂਤ ਸੀ ਤੇ ਗਤੀ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਵੱਧ ਰਹੀ ਸੀ। ਅਮਨ ਨੇ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲਈਆਂ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਆਹ ਨਿਕਲ ਗਈ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਉਸ ਵੱਲ ਵੇਖਿਆ ਤੇ ਫਿਰ ਹੇਠਾਂ ਝੁਕ ਗਈ।

ਉਸ ਨੇ ਅਮਨ ਦੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਤੇ ਚੂਸਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਦੀ ਜੀਭ ਸਿਰੇ ਤੇ ਘੁੰਮ ਰਹੀ ਸੀ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ ਉੱਪਰ ਹੇਠਾਂ ਹੋ ਰਹੇ ਸਨ। ਅਮਨ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਫੜ ਲਏ ਤੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਧੱਕੇ ਮਾਰਨ ਲੱਗਾ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਸੀ।

ਕੁਝ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਖੜ੍ਹੀ ਹੋਈ ਤੇ ਆਪਣੀ ਸਲਵਾਰ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤੀ। ਉਸ ਦੀ ਚੁੱਤ ਹੁਣ ਗਿੱਲੀ ਸੀ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਗਈ ਸੀ। ਅਮਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸੋਫੇ ਤੇ ਲਿਟਾਇਆ ਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਉਸ ਨੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਉਸ ਦੀ ਚੁੱਤ ਤੇ ਜੀਭ ਫੇਰੀ।

ਅਮਨ ਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਚੁੱਤ ਚੱਟਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ, ਪਹਿਲਾਂ ਹੌਲੀ ਫਿਰ ਤੇਜ਼। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਕੰਬਣ ਲੱਗੀਆਂ ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਅਮਨ ਦਾ ਸਿਰ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਦਬਾ ਲਿਆ। ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਲਗਾਤਾਰ ਆਹਾਂ ਨਿਕਲ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਉਸ ਦਾ ਪਾਣੀ ਨਿਕਲਣ ਵਾਲਾ ਸੀ ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਤਣ ਗਿਆ।

ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਜ਼ੋਰ ਦੀ ਆਹ ਭਰੀ ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਪਾਣੀ ਨਿਕਲ ਗਿਆ। ਅਮਨ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਸਾਰਾ ਰਸ ਪੀ ਲਿਆ ਤੇ ਫਿਰ ਉੱਪਰ ਆ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚੁੰਮ ਲਿਆ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਜੱਫੀ ਪਾਈ ਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਹੁਣ ਅਸਲੀ ਖੇਡ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਵੇਗੀ। ਦੋਵਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕੋ ਜਿਹੀ ਭੁੱਖ ਸੀ।

ਅਮਨ ਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਬੈੱਡਰੂਮ ਵਿੱਚ ਚੁੱਕ ਕੇ ਲੈ ਗਿਆ ਤੇ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਲਿਟਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਲੁੰਨ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਚੁੱਤ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਤੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਅੰਦਰ ਧੱਕਿਆ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਹ ਭਰੀ ਜਦੋਂ ਲੁੰਨ ਪੂਰਾ ਅੰਦਰ ਗਿਆ। ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਪਲ ਰੁਕ ਕੇ ਇਸ ਅਹਿਸਾਸ ਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ।

ਫਿਰ ਅਮਨ ਨੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਧੱਕੇ ਮਾਰਨੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੇ। ਪਹਿਲਾਂ ਗਤੀ ਹੌਲੀ ਸੀ, ਫਿਰ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਤੇਜ਼ ਹੁੰਦੀ ਗਈ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਅਮਨ ਦੀ ਕਮਰ ਦੁਆਲੇ ਲਪੇਟੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ। ਬਿਸਤਰਾ ਹਿੱਲ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤੇ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਸਾਹ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਰਹੇ ਸਨ।

ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਅਮਨ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਹੋਰ ਤੇਜ਼ ਕਰੋ, ਹੋਰ ਅੰਦਰ ਤੱਕ ਜਾਓ। ਅਮਨ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਮੰਨੀ ਤੇ ਪੂਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਧੱਕੇ ਮਾਰਨ ਲੱਗਾ। ਉਸ ਦੇ ਲੁੰਨ ਦੀ ਹਰ ਚੋਟ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਚੁੱਤ ਵਿੱਚ ਗਹਿਰਾਈ ਤੱਕ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀਆਂ ਆਹਾਂ ਹੁਣ ਚੀਕਾਂ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਗਈਆਂ ਸਨ।

ਕੁਝ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਅਮਨ ਨੇ ਪੋਜ਼ੀਸ਼ਨ ਬਦਲੀ। ਉਸ ਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਘੋੜੀ ਬਣਾਇਆ ਤੇ ਪਿੱਛੋਂ ਉਸ ਦੀ ਚੁੱਤ ਵਿੱਚ ਲੁੰਨ ਪਾ ਦਿੱਤਾ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਨਿੱਤੜ ਅਮਨ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਨਾਲ ਟਕਰਾ ਰਹੇ ਸਨ। ਅਮਨ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਫੜੀ ਹੋਈ ਸੀ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਧੱਕੇ ਮਾਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।

ਇਸ ਪੋਜ਼ੀਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਹੋਰ ਮਜ਼ਾ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਨਿੱਤੜ ਪਿੱਛੇ ਧੱਕੇ ਤੇ ਅਮਨ ਦੇ ਹਰ ਧੱਕੇ ਦਾ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ। ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਪਸੀਨੇ ਨਾਲ ਭਿੱਜ ਗਏ ਸਨ। ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਤੇ ਬਿਸਤਰੇ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੀ।

ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਦੂਜਾ ਪਾਣੀ ਨਿਕਲ ਗਿਆ ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਕੰਬਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਬਿਸਤਰੇ ਦੀ ਚਾਦਰ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜ ਲਈ ਤੇ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਸਿਰਹਾਣੇ ਵਿੱਚ ਦਬਾ ਲਿਆ। ਅਮਨ ਨੇ ਰੁਕਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਧੱਕੇ ਜਾਰੀ ਰੱਖੇ ਤਾਂ ਜੋ ਉਸ ਦਾ ਮਜ਼ਾ ਲੰਬਾ ਚੱਲੇ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਧੰਨਵਾਦ ਵਿੱਚ ਉਸ ਵੱਲ ਮੁੜ ਕੇ ਮੁਸਕਰਾਇਆ।

ਫਿਰ ਅਮਨ ਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਉੱਪਰ ਬਿਠਾ ਲਿਆ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਅਮਨ ਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਰੱਖੇ ਤੇ ਆਪਣੀ ਚੁੱਤ ਵਿੱਚ ਲੁੰਨ ਲੈ ਕੇ ਉੱਪਰ ਹੇਠਾਂ ਹੋਣ ਲੱਗੀ। ਉਸ ਦੇ ਮੰਮੇ ਹਰ ਹਰਕਤ ਨਾਲ ਹਿੱਲ ਰਹੇ ਸਨ। ਅਮਨ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਫੜ ਕੇ ਦਬਾਇਆ।

ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਗਤੀ ਹੁਣ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਸੀ। ਉਹ ਕਦੇ ਹੌਲੀ, ਕਦੇ ਤੇਜ਼, ਕਦੇ ਗੋਲ ਘੁੰਮ ਕੇ ਅਮਨ ਨੂੰ ਪਾਗਲ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ। ਅਮਨ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਫੜ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹੋਰ ਤੇਜ਼ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕੀਤੀ। ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦਾ ਨਾਂ ਨਿਕਲ ਰਿਹਾ ਸੀ।

ਅਮਨ ਨੇ ਫਿਰ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਹੇਠਾਂ ਲਿਟਾਇਆ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਇੱਕ ਲੱਤ ਆਪਣੇ ਮੋਢੇ ਤੇ ਰੱਖ ਲਈ। ਇਸ ਪੋਜ਼ੀਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਲੁੰਨ ਹੋਰ ਅੰਦਰ ਤੱਕ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬੁੱਲ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਦਬਾ ਲਏ ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲਈਆਂ। ਹਰ ਧੱਕੇ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਚੁੱਤ ਹੋਰ ਗਿੱਲੀ ਹੁੰਦੀ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ।

ਅਮਨ ਦਾ ਵੀ ਹੁਣ ਨਿਕਲਣ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਗਤੀ ਹੋਰ ਤੇਜ਼ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜ ਲਿਆ। ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ ਤੇ ਫਿਰ ਇੱਕੋ ਵੇਲੇ ਦੋਵਾਂ ਦਾ ਪਾਣੀ ਨਿਕਲ ਗਿਆ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਚੁੱਤ ਵਿੱਚ ਅਮਨ ਦਾ ਗਰਮ ਪਾਣੀ ਭਰ ਗਿਆ।

ਦੋਵੇਂ ਕੁਝ ਦੇਰ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੇਟੇ ਰਹੇ, ਸਾਹ ਲੈਂਦੇ ਹੋਏ, ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਜੱਫੀ ਪਾਈ ਹੋਈ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਅਮਨ ਦੇ ਮੱਥੇ ਤੇ ਚੁੰਮਿਆ ਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਹ ਰਾਤ ਉਹ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਭੁੱਲੇਗੀ। ਅਮਨ ਨੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਫੋਨ ਦੀ ਉਹ ਘੰਟੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਘੰਟੀ ਸੀ। ਬਾਹਰ ਰਾਤ ਹਾਲੇ ਵੀ ਚੁੱਪ ਸੀ।

ਕੁਝ ਦੇਰ ਆਰਾਮ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਫਿਰ ਅਮਨ ਨੂੰ ਛੇੜਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਅਮਨ ਦੇ ਲੁੰਨ ਤੇ ਹੱਥ ਫੇਰਿਆ ਤੇ ਉਹ ਫਿਰ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਅਮਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬਾਥਰੂਮ ਵੱਲ ਲੈ ਗਿਆ ਤੇ ਸ਼ਾਵਰ ਹੇਠਾਂ ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਸਾਬਣ ਲਗਾਉਣ ਲੱਗੇ। ਪਾਣੀ ਦੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰਾਂ ਤੇ ਚਮਕ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।

ਸ਼ਾਵਰ ਹੇਠਾਂ ਅਮਨ ਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਕੰਧ ਨਾਲ ਲਗਾਇਆ ਤੇ ਫਿਰ ਉਸ ਦੀ ਚੁੱਤ ਵਿੱਚ ਲੁੰਨ ਪਾ ਦਿੱਤਾ। ਪਾਣੀ ਤੇ ਪਸੀਨਾ ਮਿਲ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰਾਂ ਤੇ ਵਗ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕੰਧ ਫੜੀ ਹੋਈ ਸੀ ਤੇ ਅਮਨ ਦੇ ਹਰ ਧੱਕੇ ਤੇ ਆਹ ਭਰ ਰਹੀ ਸੀ। ਇਹ ਦੂਜਾ ਦੌਰ ਪਹਿਲੇ ਨਾਲੋਂ ਹੋਰ ਗਰਮ ਸੀ।

ਅਮਨ ਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਮੰਮਿਆਂ ਤੇ ਪਾਣੀ ਪਾਇਆ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੂਸਿਆ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਰਾਤ ਨਹੀਂ ਛੱਡੇਗੀ। ਅਮਨ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਵੀ ਕਿਤੇ ਨਹੀਂ ਜਾ ਰਿਹਾ। ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਸ਼ਾਵਰ ਹੇਠਾਂ ਹੀ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦਾ ਪਾਣੀ ਕੱਢਿਆ।

ਵਾਪਸ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਆ ਕੇ ਦੋਵੇਂ ਨੰਗੇ ਹੀ ਲੇਟ ਗਏ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਅਮਨ ਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਸਿਰ ਰੱਖਿਆ ਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਉਸ ਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਘੁੰਮ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਅਮਨ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਹੱਥ ਫੇਰਿਆ ਤੇ ਦੋਵੇਂ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਗੱਲਾਂ ਕਰਨ ਲੱਗੇ। ਰਾਤ ਦੇ ਆਖਰੀ ਪਹਿਰ ਵਿੱਚ ਕਮਰਾ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ।

ਸਵੇਰ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਅਮਨ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਖਿੱਚਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਸਵੇਰ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ ਆਖਰੀ ਵਾਰ ਫਿਰ ਮਜ਼ਾ ਲੈ ਲਈਏ। ਅਮਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚੁੰਮਿਆ ਤੇ ਦੋਵੇਂ ਫਿਰ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਵਿੱਚ ਗੁੰਮ ਹੋ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਖਰੀ ਚੁਦਾਈ ਹੌਲੀ, ਡੂੰਘੀ ਤੇ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰ ਭਰੀ ਸੀ।

ਉਸ ਆਖਰੀ ਵਾਰ ਵਿੱਚ ਅਮਨ ਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਚੁੱਤ ਵਿੱਚ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਲੁੰਨ ਪਾਇਆ ਤੇ ਹਰ ਧੱਕੇ ਨੂੰ ਲੰਬਾ ਕੀਤਾ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਨਹੁੰ ਮਾਰੇ ਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਦੁਆਲੇ ਹੋਰ ਕੱਸ ਲਈਆਂ। ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਬੁੱਲ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਸਨ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹ ਇੱਕੋ ਲੈਅ ਵਿੱਚ ਚੱਲ ਰਹੇ ਸਨ। ਜਦੋਂ ਦੋਵਾਂ ਦਾ ਪਾਣੀ ਇੱਕੋ ਵੇਲੇ ਨਿਕਲਿਆ ਤਾਂ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਅਮਨ ਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਜੱਫੀ ਪਾ ਲਈ ਤੇ ਲੰਮਾ ਸਾਹ ਲਿਆ।

ਸਵੇਰ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਖਿੜਕੀ ਵਿੱਚੋਂ ਆਈ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਅਮਨ ਵੱਲ ਵੇਖਿਆ ਤੇ ਮੁਸਕਰਾਈ। ਅਮਨ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਅਗਲੀ ਵਾਰ ਫੋਨ ਆਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਉਹ ਆ ਜਾਵੇਗਾ।