ਪੰਜਾਬੀ ਡਰਾਈਵਰ ਕਹਾਣੀ: ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਲੁੰਨ ਚੂਸਿਆ ਅਤੇ ਸਾਰੀ ਰਾਤ ਚੁਦਾਈ ਕਰਵਾਈ
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਗੱਡੀ ਦਾ ਪਿਛਲਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਕੀਤਾ ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਸੀਟ ਉੱਤੇ ਪਏ ਇੱਕ ਛੋਟੇ ਜਿਹੇ ਕਾਗਜ਼ ਉੱਤੇ ਪਈ। ਉਹ ਇੱਕ ਨੋਟ ਸੀ, ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਲਿਖਾਈ ਵਿੱਚ। ਸਿਮਰਨ ਉਸ ਦੀ ਰੋਜ਼ ਦੀ ਸਵਾਰੀ ਸੀ, ਲੁਧਿਆਣਾ ਦੀ ਇੱਕ ਦਫ਼ਤਰ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਸੀ। ਨੋਟ ਉੱਤੇ ਲਿਖਿਆ ਸੀ ਕਿ ਅੱਜ ਰਾਤ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਫਲੈਟ ਆ ਜਾਓ, ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਹੱਥ ਕੰਬ ਗਏ। ਉਸ ਨੇ ਨੋਟ ਨੂੰ ਦੋ ਵਾਰ ਪੜ੍ਹਿਆ। ਉਸ ਦੇ ਦਿਲ ਦੀ ਧੜਕਣ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਈ। ਉਸ ਨੇ ਨੋਟ ਨੂੰ ਜੇਬ ਵਿੱਚ ਪਾ ਲਿਆ ਅਤੇ ਗੱਡੀ ਸਟਾਰਟ ਕੀਤੀ।
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਉਮਰ ਤੀਹ ਸਾਲ ਸੀ। ਉਹ ਲੁਧਿਆਣਾ ਵਿੱਚ ਟੈਕਸੀ ਚਲਾਉਂਦਾ ਸੀ। ਸਿਮਰਨ ਸੱਤਾਈ ਸਾਲ ਦੀ ਸੀ, ਸੋਹਣੀ, ਲੰਮੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲੀ। ਉਹ ਰੋਜ਼ ਸਵੇਰੇ ਉਸ ਦੀ ਗੱਡੀ ਵਿੱਚ ਦਫ਼ਤਰ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਦੋਵੇਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਕਈ ਵਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਨਜ਼ਰਾਂ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੀਆਂ ਸਨ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਸਿਮਰਨ ਪਹਿਲੇ ਦਿਨ ਤੋਂ ਹੀ ਪਸੰਦ ਸੀ, ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਕਦੇ ਹਿੰਮਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਅੱਜ ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਖੁਦ ਹਿੰਮਤ ਕਰ ਲਈ ਸੀ।
ਰਾਤ ਨੂੰ ਨੌਂ ਵਜੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਸਿਮਰਨ ਦੇ ਫਲੈਟ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਸੱਚਮੁੱਚ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਸੀ। ਉਹ ਅੰਦਰ ਗਿਆ। ਸਿਮਰਨ ਸੋਫ਼ੇ ਉੱਤੇ ਬੈਠੀ ਸੀ, ਇੱਕ ਪਤਲੀ ਨਾਈਟੀ ਵਿੱਚ। ਉਸ ਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਵੱਲ ਦੇਖ ਕੇ ਮੁਸਕਰਾਇਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਆ ਗਏ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਨੋਟ ਮਿਲ ਗਿਆ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਆ ਗਿਆ। ਸਿਮਰਨ ਉੱਠੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਆਈ। ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਗੱਲ ਉੱਤੇ ਹੱਥ ਰੱਖਿਆ। ਉਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਧੀਮੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਦਿਨਾਂ ਤੋਂ ਇਹ ਸੋਚ ਰਹੀ ਸੀ।
ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਆਪਣੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ। ਪਹਿਲਾਂ ਚੁੰਮਣ ਨਰਮ ਸੀ, ਫਿਰ ਡੂੰਘਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਫੜ ਲਈ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨੇੜੇ ਖਿੱਚ ਲਿਆ। ਉਸ ਦੀ ਜੀਭ ਸਿਮਰਨ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਗਈ ਅਤੇ ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਇੱਕ ਲੰਮਾ ਸਾਹ ਲਿਆ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਹੱਥ ਉਸ ਦੀ ਪਿੱਠ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਸਰਕੇ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਦੇ ਬਟਨ ਖੋਲ੍ਹੇ। ਉਸ ਦਾ ਸੀਨਾ ਨੰਗਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਸੀਨੇ ਉੱਤੇ ਚੁੰਮਣ ਦਿੱਤੇ।
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਨਾਈਟੀ ਉੱਤੇ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਉਸ ਦੀ ਬਰਾ ਲਾਲ ਰੰਗ ਦੀ ਸੀ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਬਰਾ ਦਾ ਹੁੱਕ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮੰਮੇ ਅਜ਼ਾਦ ਹੋ ਗਏ। ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਮੰਮਾ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਹੱਥ ਨਾਲ ਦਬਾਇਆ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਫੜੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਆਪਣੇ ਸੀਨੇ ਵਿੱਚ ਦਬਾਇਆ। ਉਹ ਬੋਲੀ ਕਿ ਹੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ, ਮੈਨੂੰ ਇਹੀ ਪਸੰਦ ਹੈ।
ਸਿਮਰਨ ਦੇ ਨਿੱਪਲ ਸਖ਼ਤ ਹੋ ਗਏ ਸਨ ਅਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜੀਭ ਨਾਲ ਚੱਟ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਗਰਮ ਲਹਿਰ ਦੌੜ ਗਈ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਗਿੱਲਾਪਨ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਣ ਲੱਗਾ। ਉਸ ਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਪੈਂਟ ਉੱਤੇ ਹੱਥ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਦੀ ਸਖ਼ਤੀ ਉਸ ਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਈ। ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਪੈਂਟ ਦੀ ਡੋਰੀ ਖੋਲ੍ਹੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਲੁੰਨ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲਿਆ। ਉਹ ਗਰਮ ਅਤੇ ਸਖ਼ਤ ਸੀ ਅਤੇ ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਉੱਤੇ ਹੇਠਾਂ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕੀਤੀਆਂ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਇੱਕ ਡੂੰਘੀ ਆਵਾਜ਼ ਆਈ।
ਸਿਮਰਨ ਗੋਡਿਆਂ ਭਾਰ ਬੈਠ ਗਈ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਲੁੰਨ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲਿਆ। ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਸਿਰੇ ਉੱਤੇ ਜੀਭ ਫੇਰੀ ਅਤੇ ਫਿਰ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਪੂਰਾ ਲੁੰਨ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲਿਆ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਫੜੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਹਿੱਲਣ ਲੱਗੀ। ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਜੀਭ ਉਸ ਦੇ ਲੁੰਨ ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ ਵਿਚ ਵਿਚ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਚੂਸ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਣਾ ਔਖਾ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਤੇ ਉਠਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪੈਂਟੀ ਦੀ ਡੋਰੀ ਖਿੱਚੀ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਪੈਂਟੀ ਹੇਠਾਂ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪੈਂਟੀ ਗਿੱਲੀ ਹੋਈ ਨਜ਼ਰ ਆਈ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਪੈਂਟੀ ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਉੱਤੇ ਉਂਗਲਾਂ ਫੇਰੀਆਂ। ਸਿਮਰਨ ਕੰਬ ਗਈ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਕੰਧ ਦਾ ਸਹਾਰਾ ਲਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਉਂਗਲ ਅੰਦਰ ਪਾਈ ਅਤੇ ਫਿਰ ਦੂਜੀ ਉਂਗਲ ਪਾਈ। ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਗਿੱਲੀ ਅਤੇ ਗਰਮ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਅੰਦਰ ਬਾਹਰ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਸਨ ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਸਿਸਕਾਰੀਆਂ ਨਿਕਲ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਉਹ ਬੋਲੀ ਕਿ ਬੱਸ ਹੁਣ, ਮੈਨੂੰ ਤੇਰਾ ਲੁੰਨ ਅੰਦਰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸੋਫ਼ੇ ਉੱਤੇ ਲਿਜਾ ਕੇ ਲਿਟਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਫੈਲਾਈਆਂ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਉੱਤੇ ਆਪਣਾ ਲੁੰਨ ਰੱਖਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਅੰਦਰ ਧੱਕਿਆ ਅਤੇ ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਪਿੱਠ ਨਹੁੰਆਂ ਨਾਲ ਫੜ ਲਈ। ਲੁੰਨ ਪੂਰਾ ਅੰਦਰ ਜਾਣ ਉੱਤੇ ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਇੱਕ ਲੰਮਾ ਸਾਹ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਅੰਦਰ ਬਾਹਰ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਹਰ ਧੱਕੇ ਨਾਲ ਸਿਮਰਨ ਦਾ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਹੇਠਾਂ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਮੰਮੇ ਹਿੱਲ ਰਹੇ ਸਨ ਅਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੂਸ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਰਫ਼ਤਾਰ ਵਧਣ ਉੱਤੇ ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਦੁਆਲੇ ਲੱਤਾਂ ਲਪੇਟ ਲਈਆਂ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹੋਰ ਅੰਦਰ ਖਿੱਚ ਲਿਆ। ਉਹ ਬੋਲੀ ਕਿ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਕਰ, ਰੁਕ ਨਾ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਫੜ ਕੇ ਜ਼ੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਧੱਕੇ ਦੇਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੇ। ਸੋਫ਼ਾ ਹਿੱਲਣ ਲੱਗਾ ਅਤੇ ਦੋਵਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਹਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਗਈ। ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਉਸ ਦੇ ਲੁੰਨ ਦੁਆਲੇ ਸਖ਼ਤ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅੰਦਰੋਂ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਦੀ ਲਹਿਰ ਆਉਂਦੀ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਈ। ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਨਾਂ ਲੈ ਕੇ ਚੀਕਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪਾਣੀ ਨਿਕਲ ਗਿਆ।
ਸਿਮਰਨ ਦਾ ਸਰੀਰ ਕੰਬਿਆ ਅਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਚਿਰ ਰੁਕ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋਣ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉਲਟਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਗੋਡਿਆਂ ਭਾਰ ਬਿਠਾਇਆ। ਉਸ ਦੀ ਪਿੱਠ ਝੁਕੀ ਹੋਈ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸੀ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਪਿੱਛੋਂ ਉਸ ਵਿੱਚ ਲੁੰਨ ਪਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਫੜ ਕੇ ਧੱਕੇ ਦੇਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੇ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਸੋਫ਼ੇ ਦਾ ਕਿਨਾਰਾ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਹਰ ਧੱਕੇ ਉੱਤੇ ਉਹ ਪਿੱਛੇ ਧੱਕੀ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਉਸ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਉੱਤੇ ਆ ਰਹੇ ਸਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਲਗਾਤਾਰ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਆ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਇਸ ਪੋਜ਼ੀਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਲੁੰਨ ਹੋਰ ਡੂੰਘਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਸਿਮਰਨ ਨੂੰ ਹਰ ਧੱਕਾ ਅੰਦਰ ਤੱਕ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਪਿੱਠ ਉੱਤੇ ਚੁੰਮਣ ਦਿੱਤੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮੰਮਿਆਂ ਨੂੰ ਪਿੱਛੋਂ ਫੜਿਆ। ਉਸ ਦੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਹੋਰ ਵਧ ਗਈ ਅਤੇ ਸਿਮਰਨ ਨੂੰ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਪਾਣੀ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਚੀਕ ਕੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਹ ਫਿਰ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਹੈ ਅਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਹੋਰ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਫੜ ਲਈ। ਦੋਵੇਂ ਇੱਕੋ ਵੇਲੇ ਸਿਖਰ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚੇ ਅਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਪਾਣੀ ਉਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਨਿਕਲ ਗਿਆ।
ਦੋਵੇਂ ਸੋਫ਼ੇ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਗਏ ਅਤੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਚੁੱਪ ਪਏ ਰਹੇ। ਸਿਮਰਨ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਉੱਤੇ ਪਸੀਨਾ ਸੀ ਅਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਉਸ ਦੇ ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਚੁੰਮਣ ਦੇ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਕੁਝ ਮਿੰਟ ਕੋਈ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਬੋਲਿਆ। ਫਿਰ ਸਿਮਰਨ ਹੱਸੀ ਅਤੇ ਬੋਲੀ ਕਿ ਇਹ ਨੋਟ ਤਾਂ ਰੋਜ਼ ਲਿਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਨੱਕ ਉੱਤੇ ਚੁੰਮਣ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਤੇਰਾ ਡਰਾਈਵਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਾਜ਼ਰ ਹੈ।
ਉਸ ਰਾਤ ਸਿਮਰਨ ਨੂੰ ਨੀਂਦ ਨਹੀਂ ਆਈ। ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਅਜੇ ਵੀ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਛੋਹ ਦੀ ਯਾਦ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸੁਨੇਹਾ ਭੇਜਿਆ ਕਿ ਕੱਲ੍ਹ ਸਵੇਰੇ ਵੀ ਜਲਦੀ ਆ ਜਾਣਾ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਉਹ ਸਵੇਰੇ ਸੱਤ ਵਜੇ ਆਵੇਗਾ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਫੋਨ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲਈਆਂ। ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਕੱਲ੍ਹ ਦੀ ਸਵੇਰ ਦੀਆਂ ਤਸਵੀਰਾਂ ਆ ਰਹੀਆਂ ਸਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਮੁਸਕਰਾਹਟ ਸੀ। ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਡਰਾਈਵਰ ਕਹਾਣੀ ਉਸ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਸੀ।
ਅਗਲੀ ਸਵੇਰ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਖੜ੍ਹਾ ਸੀ ਤਾਂ ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਖਿੱਚ ਲਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕੁਝ ਬੋਲਣ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਸਿੱਧਾ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕੰਧ ਨਾਲ ਲਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਲਾਹੁਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੇ ਅਤੇ ਕੁਝ ਹੀ ਪਲਾਂ ਵਿੱਚ ਦੋਵੇਂ ਫਿਰ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਵਿੱਚ ਗੁੰਮ ਸਨ। ਸਿਮਰਨ ਨੂੰ ਲੱਗਾ ਕਿ ਇਹ ਆਦਤ ਹੁਣ ਨਹੀਂ ਛੁੱਟੇਗੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਆਦਤ ਛੱਡਣੀ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਸਵੇਰ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਖੇਡ ਹੋਰ ਵੱਖਰਾ ਸੀ। ਸਿਮਰਨ ਉਸ ਦੇ ਉੱਤੇ ਬੈਠੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਲੁੰਨ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲਿਆ। ਉਹ ਉੱਤੇ ਹੇਠਾਂ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਫੜ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਮੰਮੇ ਉਸ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹਿੱਲ ਰਹੇ ਸਨ ਅਤੇ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੂਸ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਰਫ਼ਤਾਰ ਵਧਾਈ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਉਸ ਦਾ ਨਾਂ ਲਗਾਤਾਰ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਕੁਝ ਮਿੰਟਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦਾ ਪਾਣੀ ਫਿਰ ਨਿਕਲ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਜੱਫੀ ਪਾ ਲਈ।
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹੇਠਾਂ ਲਿਟਾਇਆ ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਸ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਆਪਣੇ ਮੋਢਿਆਂ ਉੱਤੇ ਲਈਆਂ ਅਤੇ ਜ਼ੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਧੱਕੇ ਦਿੱਤੇ। ਸਿਮਰਨ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਦਾ ਪਾਣੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪਸੰਦੀਦਾ ਡਰਾਈਵਰ ਹੈਂ ਅਤੇ ਇਹ ਸਫ਼ਰ ਕਦੇ ਬੰਦ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਹੱਸਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਚੁੰਮਣ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਦਾ ਪਾਣੀ ਉਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਨਿਕਲਣ ਉੱਤੇ ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ ਪਏ ਰਹੇ।
ਉਸ ਦਿਨ ਤੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਿਲਣਾ ਰੋਜ਼ ਦਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਕਦੇ ਸਵੇਰੇ, ਕਦੇ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ, ਪਰ ਹਰ ਮੁਲਾਕਾਤ ਦਾ ਅੰਤ ਇੱਕੋ ਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਜੋਸ਼ ਆ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਵੀ ਉਸ ਦੇ ਬਿਨਾਂ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਲੁਧਿਆਣਾ ਦੇ ਉਸ ਛੋਟੇ ਜਿਹੇ ਫਲੈਟ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਰੋਜ਼ ਨਵੀਂ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਪਤਾ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਅਜੇ ਬਹੁਤ ਲੰਮੀ ਜਾਵੇਗੀ।
ਇੱਕ ਸ਼ਾਮ ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਫਿਰ ਇੱਕ ਨੋਟ ਲਿਖਿਆ ਅਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਗੱਡੀ ਦੀ ਸੀਟ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ। ਨੋਟ ਉੱਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਲਾਈਨ ਸੀ ਕਿ ਅੱਜ ਰਾਤ ਫਿਰ ਆ ਜਾਓ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਨੋਟ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਮੁਸਕਰਾਇਆ ਅਤੇ ਗੱਡੀ ਸਿਮਰਨ ਦੇ ਫਲੈਟ ਵੱਲ ਮੋੜ ਲਈ। ਉਸ ਰਾਤ ਦੋਵਾਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਫਿਰ ਉਸ ਫਲੈਟ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜੀਆਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੰਜਾਬੀ ਡਰਾਈਵਰ ਕਹਾਣੀ ਦਾ ਇੱਕ ਹੋਰ ਸਫ਼ਾ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ।
ਇੱਕ ਸ਼ਾਮ ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਸੁਨੇਹਾ ਭੇਜਿਆ ਕਿ ਅੱਜ ਸ਼ਾਵਰ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੇ ਹਾਂ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਹੱਸਿਆ ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ। ਸਿਮਰਨ ਸ਼ਾਵਰ ਹੇਠਾਂ ਖੜ੍ਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਦੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਆ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਅੰਦਰ ਆਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਮੋਢਿਆਂ ਉੱਤੇ ਹੱਥ ਰੱਖੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਗਰਦਨ ਉੱਤੇ ਚੁੰਮਣ ਦਿੱਤਾ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕੀਤੀਆਂ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਛੋਹ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਹੱਥ ਉਸ ਦੇ ਪੇਟ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਸਰਕੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਉੱਤੇ ਰੁਕ ਗਏ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਅੰਦਰ ਬਾਹਰ ਹੋਣ ਲੱਗੀਆਂ ਅਤੇ ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਕੰਧ ਦਾ ਸਹਾਰਾ ਲਿਆ। ਪਾਣੀ ਕਰਕੇ ਸਭ ਕੁਝ ਤਿਲਕਣ ਵਾਲਾ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵੱਖਰਾ ਹੀ ਮਜ਼ਾ ਮਿਲ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਪਿੱਛੇ ਹੱਥ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦਾ ਲੁੰਨ ਫੜਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਤੇ ਹੇਠਾਂ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਦੋਵਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਹਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਪਾਣੀ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਗਈ ਸੀ।
ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਪਿੱਛੇ ਮੁੜ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਚੁੰਮਣ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਬੋਲੀ ਕਿ ਅੱਜ ਮੈਨੂੰ ਤੇਰਾ ਲੁੰਨ ਪਿੱਛੋਂ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕੰਧ ਵੱਲ ਮੋੜਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਫੜ ਲਈ। ਉਸ ਨੇ ਪਿੱਛੋਂ ਉਸ ਵਿੱਚ ਲੁੰਨ ਪਾਇਆ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਹੇਠਾਂ ਹੀ ਧੱਕੇ ਦੇਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੇ। ਸਿਮਰਨ ਦੇ ਹੱਥ ਕੰਧ ਉੱਤੇ ਸਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਹੇਠਾਂ ਝੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਹਰ ਧੱਕੇ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਉੱਡ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਆ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਵਧਦੀ ਗਈ ਅਤੇ ਸਿਮਰਨ ਨੂੰ ਅੰਦਰੋਂ ਫਿਰ ਉਹ ਲਹਿਰ ਆਉਂਦੀ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਈ। ਉਸ ਨੇ ਚੀਕ ਕੇ ਉਸ ਦਾ ਨਾਂ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪਾਣੀ ਨਿਕਲ ਗਿਆ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਫੜਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪਾਣੀ ਵੀ ਉਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਨਿਕਲ ਗਿਆ। ਦੋਵੇਂ ਪਾਣੀ ਹੇਠਾਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ ਖੜ੍ਹੇ ਰਹੇ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਸੀਨੇ ਉੱਤੇ ਸਿਰ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਬੋਲੀ ਕਿ ਤੂੰ ਨਾ ਹੁੰਦਾ ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਕਿੰਨੀ ਬੋਰ ਹੁੰਦੀ।
ਸ਼ਾਵਰ ਬੰਦ ਕਰਕੇ ਦੋਵੇਂ ਤੌਲੀਏ ਵਿੱਚ ਲਪੇਟ ਕੇ ਬਾਹਰ ਆਏ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਜੱਫੀ ਪਾਈ ਅਤੇ ਬੋਲੀ ਕਿ ਕੱਲ੍ਹ ਫਿਰ ਇਸੇ ਵੇਲੇ ਮਿਲਾਂਗੇ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਚੁੰਮਣ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਰੋਜ਼ ਆਵੇਗਾ। ਉਸ ਰਾਤ ਸਿਮਰਨ ਨੂੰ ਡੂੰਘੀ ਨੀਂਦ ਆਈ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸੁਪਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਹੀ ਸੀ। ਇਹ ਵਾਧੂ ਰਾਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਦਾ ਇੱਕ ਖਾਸ ਹਿੱਸਾ ਬਣ ਗਈ।
Support VasnaLok
VasnaLok is free for every reader, no paywall, no sign-up. If our stories keep you company, a small UPI support from you keeps the site alive and new stories coming every day.
Readers who enjoyed “ਪੰਜਾਬੀ ਡਰਾਈਵਰ ਕਹਾਣੀ: ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਲੁੰਨ ਚੂਸਿਆ ਅਤੇ ਸਾਰੀ ਰਾਤ ਚੁਦਾਈ ਕਰਵਾਈ” also read
8 curated storiesਪੰਜਾਬੀ ਮਾਮੀ ਕਹਾਣੀ: ਗੁਰਲੀਨ ਮਾਮੀ ਨੇ ਹਰਮਨ ਕੋਲੋਂ ਸਾਰੀ ਰਾਤ ਚੁਦਵਾਇਆ
ਪੰਜਾਬੀ ਮਾਮੀ ਕਹਾਣੀ: ਲੁਧਿਆਣੇ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਆਈ ਗੁਰਲੀਨ ਮਾਮੀ ਅਤੇ ਹਰਮਨ ਵਿਚਕਾਰ ਰਿਮੋਟ ਦੀ ਬਹਿਸ ਕਿਵੇਂ ਇੱਕ ਗਰਮ ਦੁਪਹਿਰ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਗਈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਬਿਜਲੀ ਬੰਦ ਕਹਾਣੀ: ਬਿਜਲੀ ਬੰਦ ਹੁੰਦਿਆਂ ਹੀ ਭਾਬੀ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਮੇਰਾ ਲੁੰਨ
ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਬਿਜਲੀ ਬੰਦ ਕਹਾਣੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੇ ਇਕ ਘਰ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਇਕ ਸ਼ਾਮ ਬਿਜਲੀ ਬੰਦ ਹੋਣ ਨਾਲ ਦਿਓਰ ਤੇ ਭਾਬੀ ਵਿਚਕਾਰ ਇਕ ਲੰਮੀ ਰਾਤ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਦੀਦੀ ਕਹਾਣੀ: ਨਵਦੀਪ ਦੀਦੀ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦਾ ਲੁੰਨ ਦੁਪਹਿਰੇ
ਲੁਧਿਆਣਾ ਦੇ ਇੱਕ ਘਰ ਦੀ ਦੁਪਹਿਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਦੀਦੀ ਕਹਾਣੀ ਪਰਾਂਠਿਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਅਤੇ ਚੂੜੀਆਂ ਦੀ ਛਣਕ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਬੱਸ ਸਫ਼ਰ ਕਹਾਣੀ: ਬੱਸ ਵਿਚ ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਗਿੱਲੀ ਫੁੱਦੀ ਅਤੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਸਖ਼ਤ ਲੁੰਨ
ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਤੋਂ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਜਾਂਦੀ ਸ਼ਾਮ ਦੀ ਬੱਸ ਵਿਚ ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਪਿੱਛੇ ਬੈਠੇ ਅਜਨਬੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਲਈ। ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਬੱਸ ਸਫ਼ਰ ਕਹਾਣੀ ਉਸ ਰਾਤ ਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਫ਼ੋਨ ਕਾਲ ਨੇ ਦੋ ਅਜਨਬੀਆਂ ਨੂੰ ਨੇੜੇ ਲਿਆ ਦਿੱਤਾ।
ਪੰਜਾਬੀ ਸੱਸ ਬਹੂ ਕਹਾਣੀ: ਸੱਸ ਦੇ ਵਿਆਹ ਤੇ ਜਾਂਦਿਆਂ ਹੀ ਬਹੂ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਜਤਿਨ ਦਾ ਲੁੰਨ, ਸਾਰੀ ਦੁਪਹਿਰ ਚੁਦਾਈ
ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਸੱਸ ਬਹੂ ਕਹਾਣੀ ਲੁਧਿਆਣੇ ਦੇ ਸਾਂਝੇ ਘਰ ਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸੱਸ ਦੇ ਵਿਆਹ ਤੇ ਜਾਂਦਿਆਂ ਹੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਤੇ ਜਤਿਨ ਨੂੰ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਪੂਰਾ ਘਰ ਇਕੱਲਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਟ੍ਰੇਨ ਸਫ਼ਰ ਕਹਾਣੀ: ਰਾਤ ਦੀ ਟ੍ਰੇਨ ਵਿੱਚ ਅਰਜਨ ਨੇ ਜਸਲੀਨ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੰਨ ਪਾ ਦਿੱਤਾ
ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਤੋਂ ਦਿੱਲੀ ਜਾਂਦੀ ਰਾਤ ਦੀ ਟ੍ਰੇਨ ਵਿੱਚ ਜਸਲੀਨ ਦੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਅਰਜਨ ਨਾਲ ਹੋਈ। ਇੱਕ ਬੰਦ ਕੂਪਾ, ਇੱਕ ਲੰਮੀ ਰਾਤ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਸਫ਼ਰ ਜੋ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਦਲ ਗਿਆ।
ਪੰਜਾਬੀ ਹਸਪਤਾਲ ਦੀ ਚੁਦਾਈ: ਨਰਸ ਸੁਖਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਮੇਰਾ ਲੁੰਨ, ਰਾਤ ਦੀ ਡਿਊਟੀ
ਲੁਧਿਆਣਾ ਦੇ ਇੱਕ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਬੁਖਾਰ ਨਾਲ ਦਾਖਲ ਹਰਮਨ ਦੀ ਰਾਤ ਦੀ ਡਿਊਟੀ ਵਾਲੀ ਨਰਸ ਸੁਖਪ੍ਰੀਤ ਨਾਲ ਮੁਲਾਕਾਤ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਕਹਾਣੀ ਬਣ ਗਈ ਜੋ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਭੁੱਲੇਗੀ।
ਪੰਜਾਬੀ ਵਿਧਵਾ ਭਾਬੀ ਕਹਾਣੀ: ਪਟਿਆਲੇ ਵਿਚ ਦੇਵਰ ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਵਿਧਵਾ ਭਾਬੀ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੀ ਪਿਆਸ ਬੁਝਾਈ
ਦੋ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਤਨਹਾਈ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਟਿਆਲੇ ਦੇ ਇੱਕ ਘਰ ਵਿਚ ਇੱਕ ਸ਼ਾਮ ਨੇ ਦੋ ਜ਼ਿੰਦਗੀਆਂ ਬਦਲ ਦਿੱਤੀਆਂ।