ਪੰਜਾਬੀ ਤਲਾਕਸ਼ੁਦਾ ਔਰਤ ਕਹਾਣੀ: ਜਸਮੀਤ ਦੀ ਚੁਦਾਈ ਨਵਜੋਤ ਨਾਲ
ਪੰਜਾਬੀ ਤਲਾਕਸ਼ੁਦਾ ਔਰਤ ਕਹਾਣੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇੱਕ ਲੜਾਈ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਕਹਾਣੀ ਵੀ ਉਸੇ ਦੁਪਹਿਰ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਜਦੋਂ ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਨਵਜੋਤ ਨਾਲ ਝਗੜਾ ਕੀਤਾ। ਲੁਧਿਆਣਾ ਦੀ ਉਸ ਗਲੀ ਵਿੱਚ ਦੁਪਹਿਰ ਦੀ ਧੁੱਪ ਤੇਜ਼ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਸਮੀਤ ਆਪਣੇ ਗੇਟ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੀ ਨਵਜੋਤ ਦੀ ਬਾਈਕ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਗਈ ਸੀ।
ਜਸਮੀਤ, 31 ਸਾਲ ਦੀ, ਤਲਾਕਸ਼ੁਦਾ ਔਰਤ ਹੈ, ਉਹ ਲੁਧਿਆਣਾ ਵਿੱਚ ਇਕੱਲੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਦਾ ਪਤੀ ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਕੈਨੇਡਾ ਚਲਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਹ ਘਰ ਹੀ ਉਸ ਦੀ ਦੁਨੀਆ ਹੈ। ਨਵਜੋਤ, 29 ਸਾਲ ਦਾ, ਉਸ ਦੇ ਗੁਆਂਢ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਕਸਰ ਆਪਣੀ ਬਾਈਕ ਉਸ ਦੇ ਗੇਟ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੀ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਅਤੇ ਚੀਕੀ, ਨਵਜੋਤ, ਤੇਰੀ ਬਾਈਕ ਫਿਰ ਮੇਰੇ ਗੇਟ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੀ ਹੈ। ਨਵਜੋਤ ਬਾਹਰ ਆਇਆ ਅਤੇ ਹੱਸ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਜਸਮੀਤ, ਗਲੀ ਤਾਂ ਸਭ ਦੀ ਹੈ, ਬਾਈਕ ਕਿੱਥੇ ਖੜੀ ਕਰਾਂ। ਜਸਮੀਤ ਦਾ ਗੁੱਸਾ ਹੋਰ ਵੱਧ ਗਿਆ, ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆ ਗਈ।
ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦਿਨ ਹਲਕੀ ਪੀਲੀ ਸਲਵਾਰ ਕਮੀਜ਼ ਪਾਈ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਗਰਦਨ ਤੇ ਪਸੀਨੇ ਦੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ ਚਮਕ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਨਵਜੋਤ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਰ ਵਾਰ ਉਸ ਦੇ ਸੀਨੇ ਵੱਲ ਜਾ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਇਹ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਹਲਕੀ ਜਿਹੀ ਮੁਸਕਰਾਹਟ ਆ ਗਈ।
ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਵੱਲ ਕਿਉਂ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਹੈਂ, ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ। ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਸ਼ਰਮਾ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਕੁਝ ਨਹੀਂ, ਤੂੰ ਅੱਜ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੀ ਲੱਗ ਰਹੀ ਹੈਂ। ਜਸਮੀਤ ਉਸ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆਈ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਨਵਜੋਤ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਭੈਣ ਨਾ ਕਹਿ, ਮੈਂ ਹੁਣ ਕਿਸੇ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨਹੀਂ। ਨਵਜੋਤ ਦਾ ਦਿਲ ਤੇਜ਼ ਧੜਕਣ ਲੱਗਾ।
ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਨਵਜੋਤ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ, ਤਲਾਕ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੈਂ ਸੋਚਿਆ ਸੀ ਕਿ ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਖਤਮ ਹੋ ਗਈ। ਪਰ ਅੱਜ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਫਿਰ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਨਵਜੋਤ ਦਾ ਹੱਥ ਕੰਬ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਆਪਣੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ।
ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਨਵਜੋਤ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਆਪਣੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ। ਪਹਿਲਾਂ ਹੌਲੀ, ਫਿਰ ਤੇਜ਼। ਨਵਜੋਤ ਦੀ ਜੀਭ ਉਸ ਦੀ ਜੀਭ ਨਾਲ ਮਿਲ ਗਈ, ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਏ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸੋਫੇ ਤੇ ਬਿਠਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਬੈਠ ਗਈ।
ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਜਸਮੀਤ ਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਉੱਪਰ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪੇਟ ਨੂੰ ਚੁੰਮਣ ਲੱਗਾ। ਜਸਮੀਤ ਦਾ ਪੇਟ ਨਰਮ ਅਤੇ ਗਰਮ ਸੀ। ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਧੁੰਨੀ ਤੇ ਜੀਭ ਫੇਰੀ ਅਤੇ ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਹਲਕੀ ਜਿਹੀ ਸਿਸਕੀ ਲਈ। ਆਹ, ਨਵਜੋਤ, ਹੌਲੀ, ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਪਰ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਹੋਰ ਨੇੜੇ ਖਿੱਚ ਰਹੇ ਸਨ।
ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਜਸਮੀਤ ਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੀ। ਉਸ ਦੇ ਮੰਮੇ ਬਾਹਰ ਆ ਗਏ, ਵੱਡੇ ਅਤੇ ਗੋਰੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਿਪਲ ਸਖ਼ਤ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਸਨ। ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਇੱਕ ਮੰਮਾ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਅਤੇ ਚੂਸਣ ਲੱਗਾ, ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਹੱਥ ਨਾਲ ਮਲਿਆ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਨਵਜੋਤ, ਮੇਰੇ ਮੰਮਿਆਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਚੂਸ, ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਮਜ਼ਾ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕੱਪੜੇ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤੇ ਅਤੇ ਨਵਜੋਤ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪੂਰੀ ਨੰਗੀ ਹੋ ਗਈ। ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਗਿੱਲੀ ਅਤੇ ਫੁੱਲੀ ਹੋਈ। ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਆਪਣੀ ਉਂਗਲ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਪਾਈ ਅਤੇ ਜਸਮੀਤ ਕੰਬ ਗਈ।
ਆਹ, ਨਵਜੋਤ, ਤੇਰੀ ਉਂਗਲ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਲੱਗ ਰਹੀ ਹੈ, ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ। ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਤੇ ਰੱਖੀ ਅਤੇ ਚੱਟਣ ਲੱਗਾ। ਜਸਮੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦਾ ਪਾਣੀ ਨਵਜੋਤ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਭਰ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਨਵਜੋਤ ਉਸ ਨੂੰ ਪੀਣ ਲੱਗਾ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਨਵਜੋਤ ਦਾ ਸਿਰ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਤੇ ਦਬਾ ਲਿਆ।
ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਜਸਮੀਤ ਨੂੰ ਸੋਫੇ ਤੇ ਲਿਟਾਇਆ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਪੈਂਟ ਉਤਾਰੀ। ਉਸ ਦਾ ਲੁੰਨ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਿਆ, ਸਖ਼ਤ ਅਤੇ ਵੱਡਾ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਅਤੇ ਸਹਿਲਾਉਣ ਲੱਗੀ। ਤੇਰਾ ਲੁੰਨ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਹੈ, ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਮੇਰੇ ਪਤੀ ਨਾਲੋਂ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ। ਨਵਜੋਤ ਹੱਸਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਤੇ ਆਪਣਾ ਲੁੰਨ ਰੱਖਿਆ।
ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਆਪਣਾ ਲੁੰਨ ਜਸਮੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਧੱਕਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਜਸਮੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਟਾਈਟ ਸੀ, ਪਰ ਗਿੱਲੀ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਲੁੰਨ ਅੰਦਰ ਜਾਣ ਲੱਗਾ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਨਵਜੋਤ ਦੀ ਕਮਰ ਤੇ ਲਪੇਟ ਲਈਆਂ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਨਵਜੋਤ, ਪੂਰਾ ਅੰਦਰ ਪਾ, ਮੈਨੂੰ ਪੂਰਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਇੱਕ ਜ਼ੋਰ ਦਾ ਧੱਕਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਲੁੰਨ ਪੂਰਾ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਸਮਾ ਗਿਆ।
ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਧੱਕੇ ਦੇਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਹਲਕੇ, ਫਿਰ ਤੇਜ਼। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਆਪਣੀ ਕਮਰ ਉਛਾਲ ਕੇ ਨਵਜੋਤ ਦਾ ਸਾਥ ਦੇਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸਿਸਕੀਆਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਸੀ। ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਜਸਮੀਤ ਦੇ ਮੰਮਿਆਂ ਨੂੰ ਫੜਿਆ ਅਤੇ ਧੱਕੇ ਹੋਰ ਤੇਜ਼ ਕਰ ਦਿੱਤੇ।
ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਨਵਜੋਤ, ਮੈਨੂੰ ਐਵੇਂ ਹੀ ਚੋਦ, ਮੈਨੂੰ ਸਾਰੀ ਰਾਤ ਚੋਦ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਹਾਂ। ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਚੁੱਕਿਆ ਅਤੇ ਖੜੇ ਹੋ ਕੇ ਚੋਦਣ ਲੱਗਾ। ਜਸਮੀਤ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਨਾਲ ਲਿਪਟੀਆਂ ਸਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਉਸ ਦੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਕੱਸ ਰਹੀ ਸੀ।
ਫਿਰ ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮੇਜ਼ ਤੇ ਲਿਟਾਇਆ ਅਤੇ ਪਿੱਛੋਂ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੁੰਨ ਪਾਇਆ। ਜਸਮੀਤ ਦੀ ਬੁੰਡ ਉੱਪਰ ਉੱਠੀ ਹੋਈ ਸੀ ਅਤੇ ਨਵਜੋਤ ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਫੜ ਕੇ ਜ਼ੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਧੱਕੇ ਦੇ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਹਾਂ ਨਵਜੋਤ, ਹੋਰ ਤੇਜ਼, ਮੈਨੂੰ ਤੇਰਾ ਲੁੰਨ ਬਹੁਤ ਪਸੰਦ ਹੈ।
ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਲੱਤ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮੋਢੇ ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ ਚੋਦਣ ਲੱਗਾ। ਜਸਮੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਉਸ ਦੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਨਿਗਲ ਰਹੀ ਸੀ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮੰਮਿਆਂ ਨੂੰ ਖੁਦ ਮਲਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਨਵਜੋਤ, ਮੈਂ ਝੜਨ ਵਾਲੀ ਹਾਂ, ਹੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਕਰ। ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਧੱਕੇ ਹੋਰ ਤੇਜ਼ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਅਤੇ ਜਸਮੀਤ ਇੱਕ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਝੜ ਗਈ।
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜਸਮੀਤ ਨਵਜੋਤ ਦੇ ਉੱਪਰ ਬੈਠ ਗਈ। ਉਸ ਨੇ ਖੁਦ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦਾ ਲੁੰਨ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉੱਪਰ ਨੀਚੇ ਹੋਣ ਲੱਗੀ। ਉਸ ਦੇ ਮੰਮੇ ਉਛਲ ਰਹੇ ਸਨ ਅਤੇ ਨਵਜੋਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ ਚੂਸ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਜਸਮੀਤ ਨਵਜੋਤ ਦੇ ਉੱਪਰ ਬੈਠ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚੋਦ ਰਹੀ ਸੀ।
ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਸਾਹ ਫੁੱਲ ਰਹੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਕਮਰਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗਰਮੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ ਸੀ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਨਵਜੋਤ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਦੇਖਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਨਵਜੋਤ, ਤੂੰ ਅੱਜ ਮੈਨੂੰ ਜਿਉਂਦਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਜ਼ੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਧੱਕੇ ਦਿੱਤੇ। ਜਸਮੀਤ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਝੜੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਵਾਰ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਨਵਜੋਤ ਵੀ ਝੜਨ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆ ਗਿਆ।
ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨੀਚੇ ਲਿਟਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਪੂਰਾ ਲੁੰਨ ਪਾ ਕੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਚੋਦਣ ਲੱਗਾ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਨਵਜੋਤ, ਅੰਦਰ ਹੀ ਝੜ, ਮੈਨੂੰ ਤੇਰਾ ਪਾਣੀ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਇੱਕ ਆਖਰੀ ਜ਼ੋਰ ਦਾ ਧੱਕਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਸਾਰਾ ਪਾਣੀ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਚਿਪਕੇ ਹੋਏ ਲੇਟੇ ਰਹੇ।
ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਨਵਜੋਤ ਦੇ ਸੀਨੇ ਤੇ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਨਵਜੋਤ, ਇਹ ਝਗੜਾ ਤਾਂ ਬਸ ਇੱਕ ਬਹਾਨਾ ਸੀ, ਮੈਂ ਤਾਂ ਕਦੋਂ ਤੋਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ। ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਸਹਿਲਾਏ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਜਸਮੀਤ, ਹੁਣ ਜਦੋਂ ਵੀ ਝਗੜਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਸਾਡੀ ਕਹਾਣੀ ਦਾ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਪੰਨਾ ਲਿਖਿਆ ਜਾਵੇਗਾ।
ਜਸਮੀਤ ਨਵਜੋਤ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਲੈ ਗਈ। ਬਿਸਤਰ ਤੇ ਲੇਟ ਕੇ ਉਹ ਨਵਜੋਤ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਹਰ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਚੁੰਮਣ ਲੱਗੀ। ਉਸ ਦੀ ਛਾਤੀ, ਉਸ ਦਾ ਪੇਟ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਰਾਨਾਂ, ਹਰ ਥਾਂ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਘੁੰਮ ਰਹੇ ਸਨ। ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਹੱਥ ਫੇਰ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਜਸਮੀਤ, ਤੂੰ ਇੰਨੀ ਸੋਹਣੀ ਕਿਉਂ ਹੈਂ।
ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਨਵਜੋਤ ਦਾ ਲੁੰਨ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਅਤੇ ਚੂਸਣ ਲੱਗੀ। ਨਵਜੋਤ ਦਾ ਸਰੀਰ ਕੰਬ ਉੱਠਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਜਸਮੀਤ ਦਾ ਸਿਰ ਫੜ ਲਿਆ। ਆਹ, ਜਸਮੀਤ, ਤੂੰ ਇਹ ਇੰਨਾ ਵਧੀਆ ਕਿਵੇਂ ਕਰਦੀ ਹੈਂ, ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਕਿਹਾ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਮੂੰਹ ਉੱਪਰ ਕਰ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ, ਪੂਰੇ ਦਿਲ ਨਾਲ।
ਫਿਰ ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਜਸਮੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਫਿਰ ਤੋਂ ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਰੱਖੀ। ਇਸ ਵਾਰ ਉਹ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਚੱਟ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਹਰ ਥਾਂ ਉਸ ਦੀ ਜੀਭ ਘੁੰਮ ਰਹੀ ਸੀ। ਜਸਮੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦਾ ਦਾਣਾ ਸਖ਼ਤ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਨਵਜੋਤ ਉਸ ਨੂੰ ਚੂਸਣ ਲੱਗਾ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਚੀਕ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਨਵਜੋਤ, ਹੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਫਿਰ ਝੜਨ ਵਾਲੀ ਹਾਂ।
ਜਸਮੀਤ ਦਾ ਸਰੀਰ ਕੰਬਣ ਲੱਗਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਤੋਂ ਪਾਣੀ ਨਿਕਲ ਕੇ ਨਵਜੋਤ ਦਾ ਮੂੰਹ ਭਿਉਂ ਦਿੱਤਾ। ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਉਹ ਪਾਣੀ ਪੀ ਲਿਆ ਅਤੇ ਜਸਮੀਤ ਦੇ ਉੱਪਰ ਆ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਲੁੰਨ ਜਸਮੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਪਾ ਕੇ ਫਿਰ ਤੋਂ ਚੋਦਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਇਸ ਵਾਰ ਹੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ, ਹੋਰ ਡੂੰਘਾਈ ਨਾਲ।
ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਨਵਜੋਤ ਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਨਹੁੰ ਗੱਡ ਦਿੱਤੇ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਮੇਰੇ ਪਤੀ ਨੇ ਕਦੇ ਮੈਨੂੰ ਐਵੇਂ ਨਹੀਂ ਚੋਦਿਆ। ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਜੋ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹੈਂ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ। ਨਵਜੋਤ ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਹੋਰ ਜੋਸ਼ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਧੱਕੇ ਹੋਰ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਹੋ ਗਏ।
ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਜਸਮੀਤ ਨੂੰ ਪਾਸੇ ਵੱਲ ਮੋੜਿਆ ਅਤੇ ਪਿੱਛੋਂ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੁੰਨ ਪਾਇਆ। ਜਸਮੀਤ ਦੀ ਇੱਕ ਲੱਤ ਉੱਪਰ ਉੱਠੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਨਵਜੋਤ ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਫੜ ਕੇ ਚੋਦ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਜਸਮੀਤ ਦੇ ਮੰਮੇ ਬਿਸਤਰ ਤੇ ਦੱਬ ਰਹੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਨਵਜੋਤ ਦਾ ਹੱਥ ਆਪਣੇ ਮੰਮਿਆਂ ਤੇ ਰੱਖਿਆ।
ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਨਵਜੋਤ, ਮੇਰੇ ਮੰਮਿਆਂ ਨੂੰ ਦਬਾ, ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਦਬਾ, ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਨਵਜੋਤ ਉਸ ਦੇ ਮੰਮਿਆਂ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਦਬਾਉਣ ਲੱਗਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਨਿਪਲਾਂ ਨੂੰ ਮਰੋੜਨ ਲੱਗਾ। ਜਸਮੀਤ ਦਰਦ ਅਤੇ ਮਜ਼ੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕੋ ਸਮੇਂ ਚੀਕ ਉੱਠੀ।
ਫਿਰ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਬਾਥਰੂਮ ਵਿੱਚ ਗਏ। ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਸ਼ਾਵਰ ਚਲਾਇਆ, ਅਤੇ ਗਰਮ ਪਾਣੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੇ ਵਗਣ ਲੱਗਾ। ਜਸਮੀਤ ਸ਼ਾਵਰ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਖੜੀ ਹੋ ਕੇ ਨਵਜੋਤ ਦੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ ਸਹਿਲਾਉਣ ਲੱਗੀ। ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਫਿਸਲ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਨਵਜੋਤ ਦਾ ਲੁੰਨ ਹੋਰ ਸਖ਼ਤ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਉਸ ਦੁਪਹਿਰ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜਦੋਂ ਵੀ ਨਵਜੋਤ ਦੀ ਬਾਈਕ ਜਸਮੀਤ ਦੇ ਗੇਟ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਸਮੀਤ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਉਸ ਲਈ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਕਦੇ ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ, ਕਦੇ ਰਾਤ ਨੂੰ, ਕਦੇ ਸਵੇਰੇ, ਨਵਜੋਤ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਸਮੀਤ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਕਹਾਣੀ ਲਿਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪੰਜਾਬੀ ਤਲਾਕਸ਼ੁਦਾ ਔਰਤ ਕਹਾਣੀ ਹੁਣ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਕਹਾਣੀ ਨਹੀਂ ਰਹੀ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਣ ਗਈ ਹੈ।
ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਸਵੇਰੇ ਜਸਮੀਤ ਜਾਗੀ ਤਾਂ ਨਵਜੋਤ ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਸੁੱਤਾ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਛਾਤੀ ਉੱਪਰ ਨੀਚੇ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੀ ਛਾਪ ਸੀ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਹੱਥ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਦਿਲ ਦੀ ਧੜਕਣ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਚੁੰਮਿਆ।
ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਅੱਖਾਂ ਖੋਲ੍ਹੀਆਂ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਮੁਸਕਰਾਇਆ। ਜਸਮੀਤ, ਤੂੰ ਇੰਨੀ ਸਵੇਰੇ ਜਾਗ ਗਈ, ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਸਿਰ ਰੱਖ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ। ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਹੱਥ ਫੇਰਿਆ।
ਜਸਮੀਤ ਨਵਜੋਤ ਦੇ ਉੱਪਰ ਬੈਠ ਗਈ। ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੇ ਕੋਈ ਕੱਪੜਾ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਅਤੇ ਸਵੇਰ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੇ ਪੈ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਨਵਜੋਤ ਦਾ ਲੁੰਨ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉੱਪਰ ਨੀਚੇ ਹੋਣ ਲੱਗੀ। ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਮੰਮੇ ਫੜ ਕੇ ਚੂਸਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੇ।
ਜਸਮੀਤ ਆਪਣੀ ਕਮਰ ਘੁੰਮਾ ਘੁੰਮਾ ਕੇ ਨਵਜੋਤ ਨੂੰ ਚੋਦ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਨਵਜੋਤ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਡਿੱਗ ਰਹੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਨਵਜੋਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਟਾ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਚੁੰਮ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਨਵਜੋਤ, ਸਵੇਰ ਦਾ ਇਹ ਸਮਾਂ ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਸੰਦ ਹੈ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈਂ ਤਾਂ ਮੈਂ ਸਭ ਕੁਝ ਭੁੱਲ ਜਾਂਦੀ ਹਾਂ।
ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਜਸਮੀਤ ਨੂੰ ਨੀਚੇ ਲਿਟਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਉੱਪਰ ਆ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਲੁੰਨ ਜਸਮੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੀ ਡੂੰਘਾਈ ਵਿੱਚ ਪਾ ਕੇ ਜ਼ੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਧੱਕੇ ਦੇਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੇ। ਜਸਮੀਤ ਦੇ ਮੰਮੇ ਉਛਲ ਰਹੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨਵਜੋਤ ਦੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਕੱਸ ਰਹੀ ਸੀ। ਦੋਵੇਂ ਇੱਕੋ ਸਮੇਂ ਝੜੇ, ਅਤੇ ਸਵੇਰ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ।
ਫਿਰ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਇੱਕੋ ਸਮੇਂ ਨਹਾਏ। ਸ਼ਾਵਰ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਖੜੇ ਹੋ ਕੇ ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਜਸਮੀਤ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੇ ਸਾਬਣ ਲਾਇਆ, ਅਤੇ ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਧੋਤਾ। ਦੋਵੇਂ ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਧੋ ਰਹੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਸਵੇਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ।
ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਨਵਜੋਤ ਲਈ ਨਾਸ਼ਤਾ ਬਣਾਇਆ, ਅਤੇ ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਉਸ ਲਈ ਚਾਹ ਬਣਾਈ। ਦੋਵੇਂ ਖਿੜਕੀ ਕੋਲ ਬੈਠ ਕੇ ਲੁਧਿਆਣਾ ਦੀਆਂ ਸੜਕਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਲੱਗੇ। ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਜਸਮੀਤ, ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਝਗੜਾ ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਹਾਂ, ਅਤੇ ਹੁਣ ਇਹ ਕਿਸਮਤ ਸਾਡੀ ਹੈ।
ਉਸ ਰਾਤ ਨਵਜੋਤ ਫਿਰ ਆਇਆ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਉਸ ਲਈ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਸੂਟ ਪਾਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਤਾਂ ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਅੰਦਰ ਲੈ ਗਿਆ। ਉਸ ਰਾਤ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਇੱਕ ਹੋ ਗਏ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਫਿਰ ਤੋਂ ਨਵੇਂ ਸਿਰੇ ਤੋਂ ਲਿਖੀ ਗਈ।
Support VasnaLok
VasnaLok is free for every reader, no paywall, no sign-up. If our stories keep you company, a small UPI support from you keeps the site alive and new stories coming every day.
Readers who enjoyed “ਪੰਜਾਬੀ ਤਲਾਕਸ਼ੁਦਾ ਔਰਤ ਕਹਾਣੀ: ਜਸਮੀਤ ਦੀ ਚੁਦਾਈ ਨਵਜੋਤ ਨਾਲ” also read
8 curated storiesਪੰਜਾਬੀ ਪੁਲਿਸ ਵਾਲੀ ਦੀ ਕਹਾਣੀ: ਡਿਊਟੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਚੁਦਾਈ
ਪੰਜਾਬੀ ਪੁਲਿਸ ਵਾਲੀ ਦੀ ਕਹਾਣੀ: ਲੁਧਿਆਣਾ ਵਿੱਚ ਖਰਾਬ ਸਕੂਟਰੀ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਇੱਕ ਸ਼ਾਮ, ਜਿਸ ਨੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਨੇੜੇ ਲਿਆ ਦਿੱਤਾ।
ਹਸਪਤਾਲ ਨਾਈਟ ਡਿਊਟੀ ਪੰਜਾਬੀ: ਨਾਈਟ ਡਿਊਟੀ ਤੇ ਨਰਸ ਨਵਦੀਪ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਚੋਦਣ ਵਾਲੀ ਰਾਤ
ਹਸਪਤਾਲ ਨਾਈਟ ਡਿਊਟੀ ਪੰਜਾਬੀ ਵਾਰਡ ਵਿੱਚ ਨਰਸ ਨਵਦੀਪ ਦੀ ਰਾਤ ਡਿਊਟੀ ਤੇ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਸਾਰੀ ਰਾਤ ਬਦਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਡਾ. ਰਾਜਵੀਰ ਨਾਲ ਚਾਹ, ਚੱਕਰ ਅਤੇ ਖਾਲੀ ਵਾਰਡ ਵਿੱਚ ਬਿਤਾਏ ਪਲਾਂ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਪੜ੍ਹੋ।
ਪੰਜਾਬੀ ਮਾਮੀ ਕਹਾਣੀ: ਗੁਰਲੀਨ ਮਾਮੀ ਨੇ ਹਰਮਨ ਕੋਲੋਂ ਸਾਰੀ ਰਾਤ ਚੁਦਵਾਇਆ
ਪੰਜਾਬੀ ਮਾਮੀ ਕਹਾਣੀ: ਲੁਧਿਆਣੇ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਆਈ ਗੁਰਲੀਨ ਮਾਮੀ ਅਤੇ ਹਰਮਨ ਵਿਚਕਾਰ ਰਿਮੋਟ ਦੀ ਬਹਿਸ ਕਿਵੇਂ ਇੱਕ ਗਰਮ ਦੁਪਹਿਰ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਗਈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਖੇਤ ਚ ਕਹਾਣੀ: ਵਿਆਹੀ ਸੁੱਖੀ ਦੀ ਖੇਤ ਵਿਚ ਲੁੰਨ ਦੀ ਭੁੱਖ
ਪੰਜਾਬੀ ਖੇਤ ਚ ਕਹਾਣੀ: ਪਤੀ ਦੇ ਵਿਦੇਸ਼ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਕੱਲੀ ਸੁੱਖੀ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿਚ ਬਲਵਿੰਦਰ ਦੇ ਆਉਣ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਬਦਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਬਿਜਲੀ ਬੰਦ ਕਹਾਣੀ: ਬਿਜਲੀ ਬੰਦ ਹੁੰਦਿਆਂ ਹੀ ਭਾਬੀ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਮੇਰਾ ਲੁੰਨ
ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਬਿਜਲੀ ਬੰਦ ਕਹਾਣੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੇ ਇਕ ਘਰ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਇਕ ਸ਼ਾਮ ਬਿਜਲੀ ਬੰਦ ਹੋਣ ਨਾਲ ਦਿਓਰ ਤੇ ਭਾਬੀ ਵਿਚਕਾਰ ਇਕ ਲੰਮੀ ਰਾਤ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪਿੰਡ ਦੇ ਮੇਲੇ ਪੰਜਾਬੀ: ਮੇਲੇ ਵਿੱਚ ਭਾਬੀ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਚੋਦ ਕੇ ਪਾਣੀ ਕੱਢਿਆ
ਪਿੰਡ ਦੇ ਮੇਲੇ ਦੀ ਸ਼ਾਮ ਸੀ। ਸੁੱਖੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨਾਲ ਮੇਲੇ ਵਿੱਚ ਆਈ ਸੀ, ਪਰ ਉਸ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਤੇ ਟਿਕ ਗਈ। ਪਿੰਡ ਦੇ ਮੇਲੇ ਪੰਜਾਬੀ ਦੀ ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਇੱਕ ਸ਼ਾਮ ਦੀ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਦੀਦੀ ਕਹਾਣੀ: ਨਵਦੀਪ ਦੀਦੀ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦਾ ਲੁੰਨ ਦੁਪਹਿਰੇ
ਲੁਧਿਆਣਾ ਦੇ ਇੱਕ ਘਰ ਦੀ ਦੁਪਹਿਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਦੀਦੀ ਕਹਾਣੀ ਪਰਾਂਠਿਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਅਤੇ ਚੂੜੀਆਂ ਦੀ ਛਣਕ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਬੱਸ ਸਫ਼ਰ ਕਹਾਣੀ: ਬੱਸ ਵਿਚ ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਗਿੱਲੀ ਫੁੱਦੀ ਅਤੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਸਖ਼ਤ ਲੁੰਨ
ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਤੋਂ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਜਾਂਦੀ ਸ਼ਾਮ ਦੀ ਬੱਸ ਵਿਚ ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਪਿੱਛੇ ਬੈਠੇ ਅਜਨਬੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਲਈ। ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਬੱਸ ਸਫ਼ਰ ਕਹਾਣੀ ਉਸ ਰਾਤ ਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਫ਼ੋਨ ਕਾਲ ਨੇ ਦੋ ਅਜਨਬੀਆਂ ਨੂੰ ਨੇੜੇ ਲਿਆ ਦਿੱਤਾ।