ગુજરાતી ચુદાઈ વાર્તા નવી: સુરતની દુકાનવાળી સાંજ

ગુજરાતી ચુદાઈ વાર્તા નવી વાંચનારાઓ માટે સુરતની આ સાંજ એક નવી કહાની લઈને આવી છે। મીરાની દુકાનમાં બિલને લઈને ઝઘડો ચાલી રહ્યો હતો। કિરણ નામનો સપ્લાયર મુંબઈથી આવ્યો હતો, તેના હાથમાં બિલોનું ફાઈલ હતું, અને તેની આંખો મીરાના ચહેરા પર ટકેલી હતી। મીરાએ કહ્યું કે કાપડની કિંમત વધારે લગાવી છે, કિરણએ કહ્યું કે બજારનો ભાવ જ આ છે।

ઝઘડો વધતો ગયો, બંનેના અવાજ ઊંચા થઈ ગયા। દુકાનના કર્મચારીઓએ મોં ફેરવી લીધા, કોઈ વચ્ચે પડવા તૈયાર ન હતું। મીરાએ ફાઈલ મેજ પર પછાડી અને કહ્યું કે તે બીજા સપ્લાયર પાસેથી માલ લેશે। કિરણ હસ્યો અને કહ્યું કે સુરતમાં તેના જેવું કાપડ કોઈ આપી શકે નહીં, અને તે આ વાત સારી રીતે જાણે છે।

મીરાને તેના આત્મવિશ્વાસ પર ગુસ્સો આવ્યો, પણ સાથે સાથે કંઈક બીજું પણ લાગ્યું। કિરણની આંખોમાં એક અલગ જ ચમક હતી, એક એવી હિંમત જે તેણે પહેલા કોઈ પુરુષમાં જોઈ ન હતી। તેણે દુકાન બંધ કરવાનો સમય થયો ત્યારે કિરણને કહ્યું કે જો તેને ખરેખર ભાવ સાચો લાગતો હોય તો સાંજે ચા પર આખી વાત કરી લે।

સાંજે કિરણ મીરાના ઘરે પહોંચ્યો। મીરાએ દરવાજો ખોલ્યો તો તેની નજર કિરણ પર ટકી ગઈ। તેણે સાદો કુર્તો પહેર્યો હતો, પણ તેની ચાલમાં એક અલગ જ આત્મવિશ્વાસ હતો। મીરાએ તેને અંદર બોલાવ્યો અને ચા બનાવવા રસોડામાં ગઈ। કિરણ તેની પાછળ આવ્યો અને કહ્યું કે તેને ઝઘડા પછી ચા પીવાની આદત નથી, તેને તો કંઈક બીજું જોઈએ છે।

મીરાએ પાછું ફરીને પૂછ્યું કે શું જોઈએ છે। કિરણએ તેનો હાથ પકડ્યો અને તેને પોતાની નજીક ખેંચી લીધી। મીરાના શ્વાસ તેજ થઈ ગયા, પણ તેણે હાથ છોડાવ્યો નહીં। કિરણએ તેના હોઠ પર પોતાના હોઠ મૂકી દીધા। પહેલું ચુંબન ધીમું હતું, બીજું ઊંડું। મીરાએ તેની ગરદનમાં હાથ નાખી દીધા અને તેની છાતી સાથે લાગી ગઈ।

કિરણની આંગળીઓ મીરાની પીઠ પર ફરી રહી હતી, અને દરેક સ્પર્શ પર મીરાનું શરીર ધ્રૂજી ઊઠતું હતું। મીરાએ તેના કુર્તાના બટન ખોલ્યા અને તેની છાતી પર પોતાનો ચહેરો મૂકી દીધો। કિરણએ તેના વાળમાં આંગળીઓ ફસાવી લીધી અને તેનું નામ ફુસફુસાવ્યું।

મીરાએ કિરણને બેડરૂમ તરફ ખેંચ્યો। તેણે તેને પલંગ પર સુવડાવ્યો અને તેની ઉપર આવી ગઈ। તેણે તેની છાતીને ચૂમી, તેના પેટ પર જીભ ફેરવી, અને ધીમે ધીમે નીચે વધી। કિરણએ તેના વાળ સહેલાવ્યા અને તેનું નામ લીધું।

મીરાએ કિરણનો લંડ પોતાના હાથમાં લીધો। તે કડક અને ગરમ હતો। તેણે તેને સહેલાવ્યો, પછી પોતાના મોંમાં લઈ લીધો। કિરણના શ્વાસ ઉખડવા લાગ્યા। તેણે મીરાના વાળ પકડી લીધા અને ધીમે ધીમે તેના મોંમાં ધકેલવા લાગ્યો। મીરાની જીભ તેના લંડની આસપાસ ફરી રહી હતી।

કિરણએ મીરાને ઉપર ખેંચી અને તેને પલટાવીને પોતાની નીચે લઈ લીધી। તેણે તેની ચૂતને પોતાની આંગળીઓથી સહેલાવી, તેની ભીનાશને અનુભવી, અને પછી પોતાની જીભથી તેને ચાટવા લાગ્યો। મીરાએ ચાદરને મુઠ્ઠીઓમાં ભીંસી લીધી અને તેના મોંમાંથી સિસકારા નીકળવા લાગ્યા।

કિરણએ તેના પગ પોતાના ખભા પર મૂકી દીધા અને તેની ચૂતમાં પોતાની આંગળીઓ નાખી દીધી। મીરાનું શરીર ધનુષ્યની જેમ વળી ગયું, તેણે જોરથી કિરણનું નામ લીધું અને પોતાનું પાણી છોડી દીધું। કિરણએ તેના પાણીને ચાટ્યું અને પછી તેની ઉપર આવીને તેના હોઠને ચૂમવા લાગ્યો।

મીરાએ કિરણને ઘૂંટણભેર કર્યો। તેણે પાછળથી તેની કમર પકડી અને પોતાનો લંડ તેની ચૂતના મોં પર મૂક્યો। એક જ ધક્કામાં તે અંદર ચાલ્યો ગયો। મીરાએ જોરથી આહ ભરી અને પોતાના નિતંબ પાછળ ધકેલ્યા। કિરણના ધક્કા તેજ અને ઊંડા થઈ ગયા, પલંગ હલવા લાગ્યો।

મીરાએ પાછળ ફરીને કિરણને જોયો અને કહ્યું કે વધુ તેજ કરે। કિરણએ તેની વાત માની લીધી, તેના ધક્કા હવે એટલા તેજ હતા કે મીરાની ચીસો રૂમમાં ગૂંજવા લાગી। તેની ચૂતમાંથી પાણી વહેવા લાગ્યું, તેના પગ ધ્રૂજવા લાગ્યા। કિરણએ તેના વાળ ખેંચીને તેનો ચહેરો ઉપર કર્યો।

કિરણએ તેને સીધી સુવડાવી અને તેના પગ પોતાના ખભા પર મૂકી દીધા। તેણે એક જોરદાર ધક્કા સાથે ફરી અંદર પ્રવેશ કર્યો। મીરાએ તેની પીઠને નખથી ખરોચી અને બૂમ પાડીને પોતાનું પાણી છોડી દીધું। તેની ચૂતે કિરણના લંડને કસીને જકડી લીધો।

કિરણએ થોડા વધુ ઊંડા ધક્કા માર્યા અને પછી પોતાનું પાણી તેની ચૂતની અંદર જ છોડી દીધું। બંને હાંફતા હાંફતા એકબીજાને વળગી ગયા। મીરાએ કિરણની છાતી પર માથું મૂક્યું અને તેના ધબકારા સાંભળ્યા। રૂમમાં ફક્ત તેમના શ્વાસોનો અવાજ હતો।

થોડી વાર પછી કિરણએ કપડાં પહેર્યા અને દરવાજા તરફ વધ્યો। મીરાએ તેને રોક્યો અને કહ્યું કે કાલે ફરી આવે, આ વખતે બિલનો બહાનો નહીં, ફક્ત ચાનો બહાનો હશે। કિરણએ હસીને તેના કપાળને ચૂમ્યું અને કહ્યું કે તે કાલે સાંજે સાત વાગે એ જ દરવાજે હશે।

બીજી સાંજે કિરણ બરાબર સાત વાગે આવ્યો, આ વખતે તેના હાથમાં કોઈ ફાઈલ ન હતી। મીરા દરવાજા પર પહેલેથી ઊભી હતી, તેણે તેને અંદર ખેંચ્યો અને દરવાજો બંધ કરી દીધો। બંનેએ એકબીજાને જોયા અને હસી પડ્યા, કારણ કે હવે કોઈ બહાનું બાકી ન હતું, ફક્ત બે દિલ હતા જે એકબીજા માટે ધડકતા હતા।

મીરાએ કિરણનો હાથ પકડ્યો અને તેને બેડરૂમમાં લઈ ગઈ। તેણે તેને પલંગ પર ધકેલ્યો અને તેની ઉપર આવી ગઈ। કિરણએ તેના બ્લાઉઝના બટન ખોલ્યા અને તેના બૂબ્સને પોતાના હાથોમાં લઈ લીધા। મીરાના શ્વાસ તેજ થઈ ગયા અને તેણે કિરણની ગરદનમાં હાથ નાખી દીધા।

કિરણએ મીરાની સાડી ઉપર ઉઠાવી અને તેની ચૂતને પોતાની આંગળીઓથી સ્પર્શ કર્યો। તે ભીની હતી, અને તેની આંગળીઓ સરળતાથી અંદર સરકી ગઈ। મીરાએ તેના ખભા પર માથું મૂક્યું અને ધીમે ધીમે કરાહવા લાગી। કિરણએ તેને પોતાની ઉપર બેસાડી અને પોતાનો લંડ તેની ચૂતના મોં પર મૂક્યો। મીરાએ ધીમે ધીમે નીચે બેસીને તેને પૂરો અંદર લઈ લીધો।

મીરા ઉપર નીચે થવા લાગી, તેની ગતિ પહેલા ધીમી હતી, પછી તેજ થતી ગઈ। કિરણએ તેની કમર પકડી અને નીચેથી ધક્કા મારવા લાગ્યો। બંનેના શ્વાસ એક થઈ ગયા, મીરાની ચીસો રૂમમાં ગૂંજવા લાગી। તેણે કિરણની છાતી પર પોતાના નખ ખૂંપાવી દીધા અને બૂમ પાડીને પોતાનું પાણી છોડી દીધું।

કિરણએ મીરાને પલટાવીને પોતાની નીચે લીધી અને પછી જોરદાર ધક્કાઓ સાથે પોતાનું પાણી તેની ચૂતમાં છોડી દીધું। બંને પરસેવામાં ભીંજાયેલા એકબીજાને વળગી ગયા। મીરાએ કિરણના કપાળને ચૂમ્યું અને કહ્યું કે બીજી રાત પહેલી રાત કરતા પણ વધુ સુંદર હતી।

મીરાએ કિરણને રસોડામાં લઈ જઈને પોતાના હાથનો બનાવેલો શીરો ખવડાવ્યો। કિરણએ તેના હાથને ચૂમ્યો અને કહ્યું કે તેના હાથમાં જાદુ છે। મીરાએ તેની આંખોમાં જોયું અને કહ્યું કે જાદુ તેના હાથમાં નહીં, તેના પ્રેમમાં છે। બંનેની હસી રસોડામાં ગૂંજી ઊઠી।

બીજી સવારે મીરાએ કિરણ માટે ચા બનાવી અને તેના રૂમમાં લઈ ગઈ। કિરણ હજુ પલંગ પર જ હતો, તેની આંખો અડધી ખુલ્લી હતી। મીરાએ ચાનો કપ તેના હાથમાં આપ્યો અને તેની બાજુમાં બેસી ગઈ। કિરણએ ચાનો ઘૂંટ ભર્યો અને મીરાના હાથને ચૂમ્યો। મીરાએ હસીને કહ્યું કે સવારની ચા તેના હાથની જ સારી લાગે છે।

કિરણએ ચાનો કપ બાજુમાં મૂક્યો અને મીરાને પોતાની તરફ ખેંચી લીધી। તેણે તેના હોઠ પર પોતાના હોઠ મૂકી દીધા અને તેને પલંગ પર સુવડાવી દીધી। મીરાએ તેની ગરદનમાં હાથ નાખી દીધા અને તેને પોતાની નજીક ખેંચી લીધી। કિરણની આંગળીઓ તેના શરીર પર ફરી રહી હતી, તેના સ્પર્શથી મીરાના શ્વાસ તેજ થઈ ગયા।

કિરણએ મીરાની નાઈટી ઉપર ઉઠાવી અને તેના બૂબ્સને પોતાના મોંમાં લઈ લીધા। મીરાએ તેના વાળમાં આંગળીઓ ફસાવી લીધી અને ધીમે ધીમે કરાહવા લાગી। કિરણની જીભ તેના શરીર પર નીચે સરકી રહી હતી, તેના પેટ પર, તેની નાભિ પર, અને પછી તેની ચૂત સુધી પહોંચી ગઈ।

મીરાએ પોતાના પગ પહોળા કરી દીધા અને કિરણને પોતાની ચૂત ચાટવા દીધી। તેની જીભનો દરેક સ્પર્શ મીરાને ધ્રુજાવી દેતો હતો। થોડી જ વારમાં મીરાએ બૂમ પાડીને પોતાનું પાણી છોડી દીધું। કિરણએ તેના પાણીને ચાટ્યું અને પછી તેની ઉપર આવી ગયો।

કિરણએ પોતાનો લંડ મીરાની ચૂતમાં નાખ્યો અને ધીમે ધીમે ધક્કા મારવા લાગ્યો। સવારની નરમ તડકામાં બંનેના શરીર એકબીજામાં ભળી ગયા। મીરાએ તેની પીઠને પોતાના નખથી ખરોચી અને તેના કાનમાં કહ્યું કે તે તેની જ છે। કિરણએ ધક્કા તેજ કર્યા અને બંનેએ એકસાથે પોતાનું પાણી છોડી દીધું।

બંને થોડી વાર સુધી એકબીજાને વળગીને પડ્યા રહ્યા। મીરાએ કિરણના કપાળને ચૂમ્યું અને કહ્યું કે સવારનો આ સમય તેની જિંદગીનો સૌથી સુંદર સમય છે। કિરણએ હસીને કહ્યું કે હવે દરેક સવાર આવી જ રીતે શરૂ થશે, એક ચાથી, એક ચુંબનથી, અને એક એવી રાતની યાદથી જે ક્યારેય ખતમ નહીં થાય।

રાત્રે મોડે સુધી બંને બાલ્કનીમાં બેઠા રહ્યા, સુરતની લાઈટો નીચે ઝગમગી રહી હતી। કિરણએ મીરાનો હાથ પકડ્યો અને કહ્યું કે તે એ રાતને ક્યારેય નહીં ભૂલે જ્યારે એક બિલનો ઝઘડો તેને તેના ઘરે લઈ આવ્યો હતો। મીરાએ તેનો હાથ દબાવ્યો અને કહ્યું કે હવે આ દરવાજો તેના માટે હંમેશા ખુલ્લો રહેશે। બંનેએ એકબીજાને જોયા અને હસી પડ્યા, કારણ કે તેઓ જાણતા હતા કે આ કહાની હમણાં જ શરૂ થઈ છે, અને દરેક નવી સાંજ એક નવું પાનું લખશે।

બીજા દિવસે મીરા દુકાનમાં ગઈ તો કર્મચારીઓએ તેના ચહેરા પરની ચમક જોઈને પૂછ્યું કે તે આટલી ખુશ કેમ છે। મીરાએ હસીને કહ્યું કે તેને એક સારો સપ્લાયર મળી ગયો છે, જે ભાવ પણ સાચો આપે છે અને માલ પણ સારો આપે છે। કર્મચારીઓએ હસીને કહ્યું કે સારો સપ્લાયર મળવો એ નસીબની વાત છે। મીરાએ મનમાં વિચાર્યું કે નસીબ તો ખરેખર તેના પર મહેરબાન થયું હતું।

સાંજે કિરણ દુકાનમાં આવ્યો તો મીરાએ તેને ગ્રાહકોની સામે જ ચા પીવડાવી। બંનેની આંખો મળી તો બંનેના ચહેરા પર એક હળવી મુસ્કાન આવી ગઈ। કોઈને ખબર ન પડી કે આ બે લોકો વચ્ચે શું ચાલી રહ્યું છે, પણ તેમની આંખોની ભાષા બધું કહી દેતી હતી। કિરણએ બિલ પર સહી કરી અને મીરાને કહ્યું કે કાલે સાંજે તે ફરી આવશે।

મીરાએ દુકાન બંધ કરી અને ઘરે જઈને કિરણનો ફોન નંબર પોતાના ફોનમાં સાચવ્યો, તેના નામની આગળ એક નાનું દિલ બનાવીને। તેણે કિરણને મેસેજ કર્યો કે કાલે સાંજે તે તેની રાહ જોશે, તે જ સમયે, તે જ દરવાજે। કિરણનો જવાબ તરત આવ્યો કે તે હંમેશા તે દરવાજે હાજર રહેશે, ચાહે ગમે તેટલો વરસાદ પડે કે ગમે તેટલી ગરમી હોય।