ગુજરાતી લવ સેક્સ વાર્તા: ડાયરીના પાના

આ ગુજરાતી લવ સેક્સ વાર્તા શરૂ થાય છે એક ભૂલી ગયેલી ડાયરીથી. તેજલ મહેમાનોના રૂમમાં સફાઈ કરી રહી હતી ત્યારે પલંગની નીચે એક ચામડાની ડાયરી મળી. તે ધવલની હતી, તેના પતિના મિત્રની, જે ગયા સપ્તાહના અંતે અહીં રોકાયો હતો. તેજલે ડાયરી ખોલી અને પહેલું પાનું વાંચતા જ તેના હાથ ધ્રૂજવા લાગ્યા.

"તેજલને આજે પહેલી વાર સાડીમાં જોઈ. તેનો કમરનો ભાગ દેખાયો અને મારું દિલ જોરથી ધડક્યું. હું મારા મિત્રની પત્ની વિશે આવું કેવી રીતે વિચારી શકું?" તેજલે આગળ વાંચ્યું અને તેનો ચહેરો લાલ થઈ ગયો. ડાયરીના દરેક પાનામાં તેનું નામ હતું, તેની ઇચ્છા હતી.

તેજલ અઠ્ઠાવીસ વર્ષની હતી, લગ્નને ચાર વર્ષ થયા હતા. તેનો પતિ નિરવ વેપારી હતો, હંમેશા દોડધામમાં. ધવલ બત્રીસ વર્ષનો, અપરિણીત, નિરવનો કોલેજનો મિત્ર, જે અવારનવાર તેમના અમદાવાદના ફ્લેટમાં આવતો. તેજલે ક્યારેય તેને એ નજરે જોયો નહોતો, પણ આજે ડાયરી વાંચીને તેનું દિલ ધડકી રહ્યું હતું.

સાંજે નિરવે કહ્યું, "તેજલ, મારે ત્રણ દિવસ સુરત જવું પડશે. કાલે સવારે નીકળું છું." તેજલે માથું હલાવ્યું. અંદરથી એક વિચિત્ર હલચલ થઈ. ત્રણ દિવસ, ઘરમાં એકલી, અને ધવલની ડાયરી તેના હાથમાં.

તેણે ધવલને ફોન કર્યો. "ધવલભાઈ, તમારી ડાયરી અહીં રહી ગઈ છે." ફોન પર એક ક્ષણ શાંતિ છવાઈ. "હું... હું આવીને લઈ જાઉં?" ધવલનો અવાજ ગભરાયેલો હતો. "આવો ને, ચા પીએ," તેજલે કહ્યું અને ફોન મૂકી દીધો.

ધવલ અડધા કલાકમાં આવી પહોંચ્યો. દરવાજો ખોલતા જ તેજલે જોયું કે તેના ચહેરા પર ડર હતો. "ડાયરી...?" તેણે પૂછ્યું. તેજલે ડાયરી ટેબલ પર મૂકી. "બેસો, ચા બનાવું છું."

ચા પીતા ધવલે કહ્યું, "તેજલભાભી, તમે ડાયરી વાંચી?" તેજલે તેની આંખોમાં જોયું. "હા." ધવલનો ચહેરો સફેદ પડી ગયો. "હું માફી માંગું છું, હું..." "શું લખ્યું છે એ સાચું છે?" તેજલે વચ્ચે જ પૂછ્યું.

ધવલ ચૂપ રહ્યો. પછી ધીમેથી બોલ્યો, "હા." એક શબ્દ, અને તેજલના શરીરમાં આગ લાગી ગઈ. ચાર વર્ષમાં નિરવે તેને ક્યારેય એવી નજરે જોઈ નહોતી જેવી ધવલ અત્યારે જોઈ રહ્યો હતો.

"તમે જાણો છો કે આ ખોટું છે," તેજલે કહ્યું, પણ તેનો અવાજ ધ્રૂજતો હતો. "જાણું છું," ધવલે કહ્યું અને તેની નજીક સરક્યો. "પણ દિલને કોણ સમજાવે?"

તેજલ ઊભી થઈ અને બારી પાસે ગઈ. બહાર ચોમાસાનો વરસાદ પડી રહ્યો હતો. ધવલ તેની પાછળ આવીને ઊભો રહ્યો. "તેજલ," તેણે તેના ખભા પર હાથ મૂક્યો. તેજલે હાથ હટાવ્યો નહીં.

ધવલે તેને પોતાની તરફ ફેરવી. તેની આંખોમાં ભૂખ હતી. તેણે તેજલના હોઠ પર હોઠ મૂકી દીધા. પહેલા હળવો સ્પર્શ, પછી ઊંડું ચુંબન. તેજલના શરીરમાં વીજળી દોડી ગઈ. તેણે તેને ધક્કો ન માર્યો, પણ તેના વાળમાં હાથ નાખી દીધા.

ધવલે તેને સોફા પર સુવડાવી અને તેના પર આવી ગયો. તેનો લંડ તેની જાંઘ સાથે અથડાતો હતો, કડક અને મોટો. તેજલની ચૂત ભીની થઈ ચૂકી હતી. ચાર વર્ષની તરસ આજે છીપાવાની હતી.

તેણે તેજલના કુર્તાના બટન ખોલવા માંડ્યા. એક, બે, ત્રણ. તેના બૂબ્સ નગ્ન થઈ ગયા. ધવલે તેમને હાથમાં લીધા અને દબાવ્યા. તેજલ સિસકી પડી. "આહ, ધવલ."

ધવલે તેના એક બૂબને મોંમાં લઈ લીધો અને ચૂસવા લાગ્યો. બીજાને હાથથી મસળતો રહ્યો. તેજલની કમર ધનુષ્યની જેમ તણાઈ. તેણે ધવલનું માથું પોતાની છાતી પર દબાવી દીધું. "વધુ જોરથી," તે બબડી.

ધવલ નીચે સરક્યો અને તેની લેગિંસ નીચે ખેંચી. તેજલની ચૂત નગ્ન થઈ, ભીની અને ફૂલેલી. ધવલે તેને જોઈ અને તેની આંખોમાં ભૂખ હતી. તેણે આંગળીથી તેની ચૂતને સ્પર્શ કર્યો અને તેજલ ધ્રૂજી ગઈ.

"કેટલી ભીની છો ભાભી," તે હસ્યો. પછી તેણે મોં લગાવી દીધું અને ચૂતને ચાટવા લાગ્યો. તેજલની ચીસ નીકળી ગઈ. નિરવે ક્યારેય આ કર્યું નહોતું.

ધવલની જીભ તેના દાણા પર ફરતી હતી અને તેજલ પાગલ થઈ રહી હતી. તેણે તેના વાળ પકડી લીધા અને તેનું મોં પોતાની ચૂત પર દબાવી દીધું. "હા, ત્યાં જ, ત્યાં જ."

તેજલનું શરીર અકડાવા લાગ્યું. તે ઝરવાની હતી કે ધવલે મોં ઊંચું કર્યું અને પોતાનો લંડ તેની ચૂત પર મૂકી દીધો. "ભાભી, અંદર મૂકું?" તેજલે માથું હલાવ્યું.

તેણે ધીમે ધીમે અંદર ધકેલ્યો. તેજલની ચૂત ચુસ્ત હતી. તે દર્દથી સિસકી, પણ તેણે ધવલને રોક્યો નહીં. "ધીમે, ધવલ, ધીમે."

ધવલ ધીમે ધીમે અંદર બહાર થવા લાગ્યો. તેજલના પગ તેની કમર ફરતે વીંટળાઈ ગયા. દર્દ ધીમે ધીમે મજામાં ફેરવાઈ ગયું. "હા, એમ જ, અટકતો નહીં."

ગતિ વધી અને રૂમમાં સિસકારા ગૂંજવા લાગ્યા. ધવલે તેને ગોદમાં ઉઠાવી અને ઊભા ઊભા ચોદવા લાગ્યો. તેજલ તેના ગળે વળગી ગઈ, તેના બૂબ્સ તેની છાતી સાથે ઘસાતા હતા.

પછી તેણે તેને ટેબલ પર સુવડાવી અને પાછળથી આવ્યો. તેણે તેના નિતંબ પકડ્યા અને જોરથી અંદર ધકેલ્યો. તેજલ ચીસ પાડી ઊઠી. "હાય, મરી ગઈ."

"ચૂપ ભાભી, પાડોશી સાંભળી જશે," ધવલ હસ્યો અને તેના મોં પર હાથ મૂકી દીધો. તેજલની આંખોમાં આંસુ હતા, પણ તે મજાના હતા.

ધવલે ગતિ વધુ વધારી. તેજલનું શરીર ધ્રૂજવા લાગ્યું. "હું આવી રહી છું," તે ચીસ પાડી. ધવલે ઊંડા ધક્કા માર્યા અને બંને સાથે ઝરી ગયા, તેનું પાણી તેના અંદર ઊતરી ગયું.

તે હાંફતા સૂઈ રહ્યા. તેજલે ધવલની છાતી પર માથું મૂકી દીધું. "આ ખોટું છે," તે બોલી. "તો શું?" ધવલે કહ્યું. "ખોટું હોવા છતાં આટલું સાચું કેમ લાગે છે?"

બહાર વરસાદ વધુ જોરથી પડવા લાગ્યો. તેજલે ચા બનાવી અને બંને ચૂપચાપ પીતા રહ્યા. ધવલે ડાયરી ઉઠાવી. "આ તો હવે તમારી છે," તેણે કહ્યું અને ડાયરી તેજલને આપી દીધી.

"કેમ?" તેજલે પૂછ્યું. "કારણ કે હવે ડાયરીમાં લખવાની જરૂર નથી," ધવલે તેની આંખોમાં જોઈને કહ્યું. "હવે તો જીવવાનું છે." તેજલનો ચહેરો લાલ થઈ ગયો.

જતા પહેલા ધવલે તેને ફરી બાહોમાં લીધી. "નિરવ ક્યારે પાછો આવે છે?" "ત્રણ દિવસ પછી." ધવલ મલક્યો. "તો ત્રણ દિવસ આપણી પાસે છે." તેજલે તેને ધક્કો માર્યો, પણ તે હસી રહી હતી.

રાત્રે તેજલ પલંગમાં સૂતી ડાયરી ફરી વાંચતી રહી. હવે દરેક શબ્દ જીવંત લાગતો હતો. તેણે ડાયરીના છેલ્લા પાના પર લખ્યું, "આજથી આ ડાયરી આપણી છે." પછી તેણે દીવો બુઝાવી દીધો અને ધવલના વિચારોમાં ખોવાઈ ગઈ.

બીજી સવારે નિરવ સુરત જવા નીકળ્યો. દરવાજો બંધ થતા જ તેજલે ધવલને ફોન કર્યો. "ડાયરીનું એક પાનું બાકી છે," તે બોલી. "કયું?" "જે આજે રાત્રે લખાશે." ફોન પર ધવલનું હાસ્ય સંભળાયું.

તેજલે ડાયરીના વધુ પાના વાંચ્યા. "આજે તેજલે મારા માટે ખાસ શીરો બનાવ્યો. તેના હાથની મહેંદી હજુ તાજી હતી. હું તેના હાથને સ્પર્શ કરવા માંગતો હતો, પણ નિરવ સામે હતો." દરેક પાનું ધવલના દિલનો એક ટુકડો હતો.

"દિવાળી પર તેજલે લાલ સાડી પહેરી હતી. તેનો પાલવ હવામાં ઉડતો હતો. મેં મારી નજર ફેરવી લીધી, પણ દિલ ન માન્યું. હું મારા મિત્ર સાથે દગો કેવી રીતે કરી શકું?" તેજલની આંખોમાં આંસુ આવી ગયા. કોઈએ તેને આટલો ચાહ્યો હતો અને તેને ખબર જ નહોતી.

તેણે ફોન ઉઠાવ્યો અને ધવલનો નંબર ડાયલ કર્યો. "ધવલભાઈ, ડાયરી મળી ગઈ છે, આવીને લઈ જાવ." તેનો અવાજ શાંત હતો, પણ અંદર તોફાન હતું. "હું અડધા કલાકમાં આવું છું," ધવલે કહ્યું.

તેજલે અરીસામાં જોયું. તેણે વાળ છૂટા કર્યા અને હળવો શૃંગાર કર્યો. તેને ખબર નહોતી કે તે શા માટે તૈયાર થઈ રહી હતી, પણ તેનું દિલ જાણતું હતું. દરવાજાની ઘંટી વાગી અને તેનું દિલ જોરથી ધડક્યું.

ધવલ અંદર આવ્યો અને ટેબલ પર ડાયરી જોઈ. "તમે વાંચી?" તેણે પૂછ્યું. "આખી," તેજલે કહ્યું. ધવલે માથું નમાવી દીધું. "મને માફ કરો, હું તમારા ઘરે ફરી નહીં આવું."

"રોકો," તેજલે કહ્યું. ધવલ અટક્યો. "ડાયરીમાં જે લખ્યું છે, એ બધું સાચું છે?" ધવલે તેની આંખોમાં જોયું. "એક એક શબ્દ." તેજલ તેની નજીક ગઈ. "તો પછી ભાગો છો શા માટે?"

ધવલે તેનો હાથ પકડી લીધો. "તેજલ, તું નિરવની પત્ની છે." "અને તું એ માણસ છે જે મને ચાર વર્ષથી ચાહે છે," તેજલે કહ્યું. "નિરવે મને ક્યારેય એવી નજરે જોઈ નથી."

ધવલે તેને પોતાની તરફ ખેંચી અને તેના હોઠ પર હોઠ મૂકી દીધા. તેજલે વિરોધ ન કર્યો. તેના હાથ ધવલની પીઠ પર ફરવા લાગ્યા. ચુંબન ઊંડું થતું ગયું અને બંનેના શ્વાસ ભારે થઈ ગયા.

તેણે તેજલને ઊંચકી અને બેડરૂમમાં લઈ ગયો. પલંગ પર સુવડાવીને તેણે તેના કપડાં ઉતારવા માંડ્યા. તેજલે પણ તેનો શર્ટ ખેંચી કાઢ્યો. બંનેના શરીર એકબીજા સાથે અથડાયા.

ધવલે તેના બૂબ્સને ચૂસ્યા અને તેજલે તેના લંડને હાથમાં લીધો. તે ગરમ અને કડક હતો. તેણે તેને હલાવવા માંડ્યો અને ધવલ સિસકી પડ્યો. "તેજલ, બસ કર, નહીંતર અત્યારે જ ઝરી જઈશ."

તેજલ હસી અને તેના લંડને મોંમાં લઈ લીધો. તે ધીમે ધીમે ચૂસતી રહી અને ધવલે તેના વાળ પકડી લીધા. "હા, એમ જ," તે હાંફ્યો. તેજલે તેને વધુ અંદર લીધો.

પછી ધવલે તેને પલંગ પર સુવડાવી અને તેની ચૂતમાં આંગળી નાખી. તેજલની ચૂત પાણીથી ભરેલી હતી. તેણે આંગળી અંદર બહાર કરી અને તેજલની કમર ઊંચી થઈ ગઈ. "અંદર મૂક, હવે રહેવાતું નથી."

ધવલે પોતાનો લંડ તેની ચૂત પર મૂક્યો અને એક જ ધક્કામાં અંદર ઉતારી દીધો. તેજલ ચીસ પાડી ઊઠી. "હાય, કેટલો મોટો છે." ધવલે હસીને તેને ચુંબન કર્યું અને ધક્કા મારવા માંડ્યા.

બંનેના શરીર પરસેવે ભીના થઈ ગયા. તેજલે તેના નખ ધવલની પીઠમાં ખૂંપાવી દીધા. "વધુ જોરથી, ધવલ, વધુ જોરથી." ધવલે ગતિ વધારી અને પલંગ જોરથી હલવા લાગ્યો.

અચાનક તેજલનું શરીર અકડાયું અને તે જોરથી ઝરી ગઈ. તેની ચૂતનું પાણી ધવલના લંડ પર વહી ગયું. ધવલે થોડી વાર અટકીને તેને સંભાળી, પછી ફરી શરૂ કર્યું.

"હવે તું ઉપર આવ," ધવલે કહ્યું. તેજલ તેના પર બેઠી અને હલવા લાગી. તેના બૂબ્સ ઉછળતા હતા અને ધવલે તેમને મોંમાં લઈ લીધા. તેજલે તેના ખભા પકડીને ગતિ વધારી.

"હું ફરી આવી રહી છું," તેજલ ચીસ પાડી. ધવલે તેને નીચે પાડી અને પૂરી તાકતથી ચોદવા માંડ્યો. બંને સાથે ઝર્યા અને એકબીજામાં સમાઈ ગયા.

રાતના બે વાગ્યા હતા અને બંને હજુ જાગતા હતા. તેજલે ધવલની છાતી પર માથું મૂક્યું હતું. "ધવલ, તું મને ક્યારથી ચાહે છે?" "કોલેજના છેલ્લા વર્ષથી," ધવલે કહ્યું. "જ્યારે નિરવે તારો ફોટો બતાવ્યો હતો, ત્યારથી."

"અને તેને ક્યારેય કહ્યું નહીં?" "કેવી રીતે કહેત? તું મારા મિત્રની થનાર પત્ની હતી." તેજલે તેનો હાથ ચૂમ્યો. "હવે કહેવાની જરૂર નથી. હવે તો હું જાણું છું."

ધવલે તેને ફરી પોતાની તરફ ખેંચી. "એક વાર વધુ?" તેજલ હસી. "ત્રણ દિવસ છે, ઉતાવળ શાની?" બંને હસ્યા અને ફરી એક થયા, આ વખતે ધીમે, ઊંડે, પ્રેમથી.