ગુજરાતી મામી સેક્સ વાર્તા: વહેલી સવારની ફૂસફૂસાટ

"જય, ઉઠ ને! દરવાજો ખોલ!" રેખા મામીનો ફૂસફૂસતો અવાવ સવારના પોણા છ વાગે મારા રૂમના દરવાજા બહારથી આવ્યો. લોકો ઈન્ટરનેટ પર ગુજરાતી મામી સેક્સ વાર્તા શોધીને મજા લે છે, પણ એ સવારે મને પહેલી વાર સમજાયું કે વાર્તા કરતાં અસલી મામી હજાર ગણી વધુ ખતરનાક હોય છે.

મેં અડધી ઊંઘમાં દરવાજો ખોલ્યો અને સામે રેખા મામી ઊભાં હતાં. ફક્ત એક પાતળી ગુલાબી નાઈટી, વાળ છુટ્ટા, ચહેરા પર ઊંઘની નિશાની અને હોઠ પર એક એવું સ્મિત જે મામીના ચહેરા પર ન હોવું જોઈએ.

"મામા ક્યાં?" મેં પૂછ્યું, આંખો ચોળતાં.

"નરેશ તો સાડા પાંચે જ નીકળી ગયા. માર્કેટમાં માલ આવ્યો છે." એ અંદર આવી ગયાં. દરવાજો અડધો બંધ કર્યો. "મારા રૂમનું કૂલર બંધ પડી ગયું છે. જરા જોઈ આપ ને."

મારા રૂમમાં એ સવારના અજવાળામાં ઊભાં હતાં અને નાઈટીના પાતળા કાપડમાંથી એમનું શરીર લગભગ દેખાતું હતું. મારી નજર ક્યાં રાખવી એ જ સમજાતું નહોતું. એમણે મારી મુંઝવણ જોઈ અને હસી પડ્યાં.

"શું જુએ છે? મામી છું તારી. જોવું હોય તો બરાબર જો." એ શબ્દો મારા કાનમાં ગરમ સીસા જેવા ઉતર્યા.

હું ચોંકી ગયો. "મામી, તમે..."

"શ્શ્શ." એમણે મારા હોઠ પર આંગળી મૂકી. એમની આંગળીની સુગંધ મારા નાકમાં ભરાઈ ગઈ. "નરેશને વીસ વર્ષ થયાં લગ્નને. છેલ્લા પાંચ વર્ષથી એ મને હાથ પણ અડાડતા નથી. હું સ્ત્રી છું, જય. મને પણ ભૂખ લાગે છે."

મારું હૃદય એટલું જોરથી ધડકતું હતું કે મને લાગ્યું એ સાંભળી જશે. ત્રેવીસ વર્ષનો હું, અને છત્રીસ વર્ષની મારી મામી મારા રૂમમાં, મારી સામે ઊભાં હતાં, અને એમની આંખોમાં સ્પષ્ટ આમંત્રણ હતું.

"મામી, આ ખોટું છે," મેં ધીમેથી કહ્યું, પણ મારો અવાજ પોતે જ મારો સાથ છોડી રહ્યો હતો.

"ખોટું શું છે એ મને ન શીખવ. હું તારાથી મોટી છું." એ એક ડગલું નજીક આવ્યાં. એમની છાતી મારી છાતીને અડી. "તું મને મામી તરીકે જુએ છે કે સ્ત્રી તરીકે?"

મેં જવાબ ન આપ્યો. મારું મૌન જ જવાબ હતું. એમણે મારો હાથ પકડીને પોતાની કમર પર મૂક્યો. નાઈટીનું કાપડ એટલું પાતળું હતું કે મને એમની ત્વચાની ગરમી સીધી અનુભવાઈ.

"બોલ," એમણે મારી ગરદન પાસે ફૂંક મારી.

"સ્ત્રી તરીકે," મારા મોંમાંથી નીકળી ગયું.

એ હસ્યાં. એમના હોઠ મારા હોઠથી બે આંગળ દૂર હતા. "તો પછી સ્ત્રીની જેમ જ વર્ત. મામાના ભાણેજની જેમ નહીં."

અને પછી એમણે મને ચુંબન કર્યું. પહેલું ચુંબન ધીમું હતું, ચાખવા જેવું. પછી એમની જીભ મારા મોંમાં આવી અને હું બધું ભૂલી ગયો. મારા હાથ એમની પીઠ પર ફરવા લાગ્યા, નાઈટીની નીચે.

અચાનક બહાર મુખ્ય દરવાજો ખખડ્યો. અમે બંને ચોંકીને અલગ થયા. દૂધવાળો હતો. મામી ઝડપથી બહાર ગયાં અને હું પલંગ પર બેસી રહ્યો, ધડકતા હૃદય સાથે.

એ દિવસે સવારનો નાસ્તો સૌથી લાંબો નાસ્તો હતો. મામી રસોડામાં ચા બનાવતાં હતાં અને હું ટેબલ પર બેઠો હતો. એ જ્યારે મારી પાસેથી પસાર થતાં, એમનો હાથ મારા ખભા પર ફરતો, એમની સાડીનો છેડો મારા હાથને અડતો.

"જય, તારી પરીક્ષા ક્યારે પૂરી થાય છે?" એમણે પૂછ્યું, ચાનો કપ મારી સામે મૂકતાં. એ નમ્યાં ત્યારે એમના બ્લાઉઝમાંથી એમની છાતીનો ઉભાર દેખાયો. એ જાણી જોઈને કરતાં હતાં, એ નક્કી હતું.

"પંદર દિવસ," મેં કહ્યું, નજર ફેરવવાનો નિષ્ફળ પ્રયાસ કરતાં.

"પંદર દિવસ," એમણે ધીમેથી દોહરાવ્યું. "ઘણો સમય છે."

નાસ્તા પછી મામી ધાબા પર કપડાં સૂકવવા ગયાં. હું પણ ઉપર ગયો, પુસ્તક લેવાના બહાને. ધાબા પર પવન જોરથી ફૂંકાતો હતો અને મામીની સાડીનો છેડો ઊડી રહ્યો હતો. એ કપડાંની દોરી પર ટુવાલ નાખતાં હતાં, હાથ ઊંચા કરતાં એમનું બ્લાઉઝ ઉપર ચઢ્યું અને એમની કમરનો ગોરો ભાગ દેખાયો.

"જય, જરા આ ડોલ પકડ ને," એમણે કહ્યું. હું નજીક ગયો. એમણે ડોલ મારા હાથમાં આપી અને એમની આંગળીઓ મારી આંગળીઓ પર ફરી. એક ક્ષણ માટે અમારી નજરો મળી અને એમણે આંખ મારી.

"મામી, કોઈ જોઈ જશે," મેં ધીમેથી કહ્યું.

"આસપાસ કોઈ નથી. અને હોય તો પણ શું? મામી ભાણેજને કપડાં સૂકવવામાં મદદ કરે એમાં ખોટું શું?" એ હસ્યાં, પણ એમના હોઠ પરનું સ્મિત કંઈક બીજું જ કહેતું હતું.

પવનમાં એમની સાડી મારા ચહેરા સાથે અડી. એમના શરીરની સુગંધ, સાબુ અને પરસેવાની મીઠી ગંધ, મારા નાકમાં ભરાઈ ગઈ. મારું શરીર ફરી ગરમ થવા લાગ્યું.

બપોરે મામા ફોન કરીને કહ્યું કે એ રાત્રે નવ વાગ્યા સુધી માર્કેટમાં જ રોકાશે. મામીએ ફોન મૂક્યો અને મારી સામે જોયું. એમની આંખોમાં એક ચમક હતી.

"કૂલર જોવાનું બાકી છે," એમણે કહ્યું.

હું એમના રૂમમાં ગયો. કૂલર ખરેખર બંધ હતું. હું તેને તપાસતો હતો ત્યારે મામી દરવાજો બંધ કરીને અંદર આવ્યાં. એમણે સાડી બદલી નાખી હતી. હવે એ ફક્ત બ્લાઉઝ અને પેટીકોટમાં હતાં.

"મામી..." મારો અવાજ ઘોઘરો થઈ ગયો.

"આજે હું તારી મામી નથી." એ મારી પાસે આવ્યાં અને મારા શર્ટના બટન ખોલવા લાગ્યાં. "આજે હું ફક્ત રેખા છું. એક ભૂખી સ્ત્રી."

એમણે પહેલાં મારા હોઠ ચૂમ્યા, લાંબું અને ઊંડું ચુંબન. એમની જીભ મારા મોંમાં રમતી હતી. પછી એમના હોઠ મારી ગરદન પર સરક્યા, મારા કાનની બૂટ પાસે. એમણે ધીમેથી કરડ્યું અને હું ધ્રૂજી ગયો.

"તારું શરીર કેટલું ગરમ છે," એમણે ફૂસફૂસાવ્યું. એમના હાથ મારી પીઠ પર ફરતા હતા, નખથી હળવું ખોતરતા. પછી એમણે મારા શર્ટના બટન એક એક કરીને ખોલ્યા, દરેક બટન સાથે મારી છાતી પર ચુંબન કરતાં.

મારું શર્ટ નીચે પડ્યું. એમના હાથ મારી છાતી પર ફર્યા, નીચે, મારા પેટ પર, અને પછી મારી પેન્ટના બેલ્ટ પર અટક્યા. એમણે મારી આંખોમાં જોયું, પરવાનગી માગતાં.

મેં માથું હલાવ્યું. એમણે બેલ્ટ ખોલ્યો. મારો લંડ પહેલેથી જ કડક થઈ ગયો હતો, પેન્ટમાં તંબૂ બનાવતો. એમણે પેન્ટ નીચે સરકાવ્યું અને મારા અંડરવેરમાંથી મારા લંડને બહાર કાઢ્યો.

"અરે વાહ," એમણે ધીમેથી કહ્યું, એને હાથમાં લેતાં. "મામાના કરતાં તો ઘણો મોટો."

એમના હાથની પકડ મજબૂત હતી. એ ઉપર નીચે હલાવવા લાગ્યાં, ધીમે ધીમે, મને તડપાવતાં. પછી એ ઘૂંટણિયે બેસી ગયાં અને મારા લંડને મોંમાં લીધો.

મારા પગ ધ્રૂજવા લાગ્યા. એમની જીભ મારા લંડના ટોપા પર ફરતી હતી, ચાટતી હતી, ચૂસતી હતી. મેં એમના વાળ પકડ્યા. એમણે મારી સામે જોયું, આંખોમાં શરારત સાથે, અને વધુ ઊંડે લીધો.

"મામી, હું... હું નીકળી જઈશ," હું હાંફતો બોલ્યો.

"નીકળવા દે. મારા મોંમાં જ." એમણે ફરી લીધો.

અને હું એમના મોંમાં જ ઝડી પડ્યો. ગરમ પાણીની ધાર એમના ગળામાં ઉતરી. એમણે બધું ગળી લીધું, એક ટીપું પણ બહાર ન આવવા દીધું. પછી ઊભાં થયાં અને હોઠ લૂછ્યા.

"હવે મારો વારો," એમણે કહ્યું.

એમણે બ્લાઉઝ ખોલ્યો. એમની છાતી, મોટી અને ભરેલી, બહાર આવી. એમના સ્તનાગ્રો કડક થઈ ગયાં હતાં. મેં એમને હાથમાં લીધાં, દબાવ્યાં, અને પછી મોંમાં લીધાં.

મામીની ચીસ નીકળી ગઈ. "આહ... જય... ચૂસ... જોરથી..."

હું એમના બંને દડાને વારાફરતી ચૂસતો રહ્યો, ચાટતો રહ્યો. મારો એક હાથ નીચે સરક્યો, પેટીકોટની અંદર. એમની પેન્ટી ભીની થઈ ગઈ હતી.

મેં આંગળી અંદર નાખી. એમની ચૂત ગરમ અને ભીની હતી. એમણે મારા ખભા પકડી લીધા. "અંદર... આંગળી અંદર નાખ..."

મેં બે આંગળીઓ અંદર નાખી અને હલાવવા લાગ્યો. મામીનું શરીર કાંપવા લાગ્યું. એમની ચૂતમાંથી પાણી વહેવા લાગ્યું, મારા હાથ ભીના થઈ ગયા.

"બસ... બસ... હવે તારો લંડ જોઈએ છે મને. અંદર નાખ."

એ પલંગ પર સૂઈ ગયાં, પગ ફેલાવીને. મેં પેટીકોટ ઉપર ચઢાવ્યો. એમની ચૂત મારી સામે ખુલ્લી હતી, ભીની અને ફૂલેલી. મેં મારા લંડને એમની ચૂત પર ઘસ્યો.

"નાખ ને... શું રાહ જુએ છે..."

મેં એક જોરદાર ધક્કો માર્યો અને મારો લંડ એમની ચૂતમાં ઊંડે સુધી ઉતરી ગયો. મામીની આંખો પહોળી થઈ ગઈ. "આહ! કેટલો મોટો... ધીમે... ધીમે..."

હું ધીમે ધીમે હલવા લાગ્યો, અંદર બહાર. દરેક ધક્કા સાથે મામીની ચીસો વધતી ગઈ. "હા... હા... એમ જ... જોરથી... તારી મામીને ચોદ..."

એ શબ્દો સાંભળીને મારામાં જાનવર જાગ્યું. મેં ગતિ વધારી. પલંગ ચરચરવા લાગ્યો. મામીના દડા ઉછળતા હતા. મેં એમને પકડ્યા અને દબાવ્યા.

"હું આવવાની છું... જય... હું આવું છું..." એમનું શરીર અકડાઈ ગયું, પછી ધ્રૂજવા લાગ્યું. એમની ચૂત મારા લંડને જોરથી ભીંસવા લાગી.

એમનો કામોન્માદ જોઈને હું પણ ન રોકાયો. મેં લંડ બહાર કાઢ્યો અને એમના પેટ પર ઝડી પડ્યો. સફેદ ધાર એમના પેટ અને દડા પર ફેલાઈ ગઈ.

અમે બંને હાંફતા પડ્યા રહ્યા. મામીએ મારા વાળમાં હાથ ફેરવ્યો. "પંદર દિવસ," એમણે હસતાં કહ્યું. "રોજ સવારે પોણા છ વાગે દરવાજો ખખડશે."

એ સાંજે મામા ઘરે આવ્યા. અમે ત્રણેય સાથે જમ્યા. મામી સામાન્ય હતાં, મામા સાથે હસતાં વાતો કરતાં. ટેબલ નીચે એમનો પગ મારા પગ સાથે અડતો હતો, ધીમે ધીમે ઉપર સરકતો.

હું માંડ માંડ જમી શક્યો. મામાને કંઈ ખબર ન પડી. જમ્યા પછી મામા ટીવી જોવા બેઠા અને મામી વાસણ માંજવા રસોડામાં ગયાં. હું પાણી પીવાના બહાને રસોડામાં ગયો.

પાછળથી મેં એમને પકડ્યાં. એ ચોંક્યાં, પછી હસ્યાં. "ગાંડો થયો છે? નરેશ બહાર જ છે."

"તો શું થયું?" મેં એમની ગરદન ચૂમી.

"રાત્રે. તારા રૂમમાં. બાર વાગે. દરવાજો ખુલ્લો રાખજે." એમણે ધીમેથી કહ્યું અને મને ધક્કો મારીને બહાર કાઢ્યો.

રાત્રે બાર વાગે દરવાજો ખખડ્યો નહીં. ખૂલ્લો દરવાજો ધીમેથી ખૂલ્યો અને રેખા મામી અંદર સરક્યાં. એમણે દરવાજો બંધ કર્યો, લોક લગાવ્યું.

એ રાત્રે અમે ત્રણ વાર કર્યું. પહેલી વાર પલંગ પર, મિશનરી પોઝિશનમાં, ધીમે ધીમે અને ઊંડે સુધી. બીજી વાર એ મારી ઉપર આવ્યાં. એમણે મારા લંડ પર બેસીને પોતાની ગતિએ હલવાનું શરૂ કર્યું. એમના દડા મારા ચહેરા સામે ઉછળતા હતા અને હું એમને ચૂસતો રહ્યો. એ વખતે એમની ચીસો સૌથી મોટી હતી, મારે એમનું મોં હાથથી દબાવવું પડ્યું. ત્રીજી વાર પાછળથી, એમને ઘૂંટણિયે કરીને. એમની કમર પકડીને મેં જોરદાર ધક્કા માર્યા, દરેક ધક્કા સાથે એમની ચૂતમાંથી ભીનો અવાજ આવતો હતો. દરેક વાર મામીની ચીસો મારે હાથથી દબાવવી પડતી, જેથી મામાના રૂમ સુધી અવાજ ન જાય.

બીજી વાર પછી અમે થોડી વાર આરામ કર્યો. મામી મારી છાતી પર માથું મૂકીને સૂતાં હતાં. એમની આંગળી મારી છાતી પર વર્તુળો દોરતી હતી. "નરેશે મને ક્યારેય આવો આનંદ નથી આપ્યો," એમણે ધીમેથી કહ્યું. "તું મારો છુપો ખજાનો છે, જય."

સવારે પાંચ વાગે એ ઊઠ્યાં. કપડાં પહેર્યાં. જતી વખતે મારા કપાળ પર ચુંબન કર્યું.

"જય," એ દરવાજા પાસે ઊભાં રહીને બોલ્યાં, "આ આપણું રહસ્ય છે. કોઈને ખબર ન પડવી જોઈએ. સમજ્યો?"

"સમજ્યો, મામી."

"અને હા," એમણે પાછું ફરીને સ્મિત કર્યું, "કાલે સવારે પોણા છ વાગે, દરવાજો ખુલ્લો રાખજે. તારી મામીને રોજ સવારે તારો લંડ જોઈએ છે."