ਪੰਜਾਬੀ ਬਾਰਿਸ਼ ਰਾਤ ਕਹਾਣੀ: ਲੁਧਿਆਣੇ ਵਿਚ ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਮਨਵੀਰ ਦਾ ਲੰਨ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿਚ ਲੈ ਕੇ ਸਾਰੀ ਰਾਤ ਚੁਦਾਈ ਕੀਤੀ
ਫੋਨ ਦੀ ਸਕਰੀਨ ਤੇ ਮਨਵੀਰ ਦਾ ਮੈਸੇਜ ਚਮਕਿਆ ਅਤੇ ਜਸਲੀਨ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਚਾਹ ਦਾ ਕੱਪ ਰੁਕ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਲਿਖਿਆ ਸੀ ਕਿ ਸੜਕ ਤੇ ਪਾਣੀ ਗੋਡਿਆਂ ਤੱਕ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਅੱਗੇ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਬਾਰਿਸ਼ ਰਾਤ ਕਹਾਣੀ ਉਸੇ ਇੱਕ ਮੈਸੇਜ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਜਦੋਂ ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਜਵਾਬ ਵਿਚ ਲਿਖਿਆ ਕਿ ਤੂੰ ਸਿੱਧਾ ਮੇਰੇ ਫਲੈਟ ਤੇ ਆ ਜਾ।
ਬਾਹਰ ਬਿਜਲੀ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਬਾਰਿਸ਼ ਦੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ ਖਿੜਕੀ ਦੇ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਵੱਜ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ੍ਹਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੇ ਵਾਲ ਠੀਕ ਕੀਤੇ ਅਤੇ ਇੱਕ ਡੂੰਘਾ ਸਾਹ ਲਿਆ। ਉਸ ਦੇ ਦਿਲ ਦੀ ਧੜਕਣ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਈ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਜਾਣਦੀ ਸੀ ਕਿ ਅੱਜ ਰਾਤ ਕੁਝ ਵੱਖਰਾ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੀ ਘੰਟੀ ਵੱਜੀ ਅਤੇ ਮਨਵੀਰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਿੱਜਿਆ ਹੋਇਆ ਖੜ੍ਹਾ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਚਿਪਕ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਦੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ ਉਸ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਤੋਂ ਥੱਲੇ ਡਿੱਗ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਖਿੱਚ ਲਿਆ ਅਤੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਤਾਂ ਕਿ ਬਾਰਿਸ਼ ਦੀ ਠੰਡ ਅੰਦਰ ਨਾ ਆਵੇ।
ਮਨਵੀਰ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਸੜਕ ਤੇ ਤਾਂ ਨਦੀ ਵਗ ਰਹੀ ਹੈ ਅਤੇ ਗੱਡੀ ਅੱਗੇ ਜਾਣ ਦਾ ਨਾਂ ਹੀ ਨਹੀਂ ਲੈ ਰਹੀ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਤੌਲੀਆ ਫੜਾਇਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੁਕਾ ਲੈ, ਫਿਰ ਚਾਹ ਪੀਵਾਂਗੇ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਮਨਵੀਰ ਦੇ ਭਿੱਜੇ ਸਰੀਰ ਤੇ ਟਿਕ ਗਈਆਂ ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੀ ਨਜ਼ਰ ਹਟਾ ਨਹੀਂ ਸਕੀ।
ਲਿਵਿੰਗ ਰੂਮ ਵਿਚ ਗਰਮ ਰੋਸ਼ਨੀ ਫੈਲੀ ਹੋਈ ਸੀ ਅਤੇ ਬਾਹਰ ਬਾਰਿਸ਼ ਦਾ ਰੌਲਾ ਇੱਕ ਮਿੱਠੀ ਧੁਨ ਵਾਂਗ ਸੁਣਾਈ ਦੇ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਚਾਹ ਬਣਾਈ ਅਤੇ ਦੋ ਕੱਪ ਲੈ ਕੇ ਸੋਫੇ ਤੇ ਆ ਬੈਠੀ। ਮਨਵੀਰ ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਬੈਠ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਹਲਕੀ ਜਿਹੀ ਇੱਕ ਦੂਜੀ ਨਾਲ ਛੂਹ ਗਈਆਂ।
ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਤੂੰ ਹਰ ਵਾਰ ਬਾਰਿਸ਼ ਵਿਚ ਹੀ ਕਿਉਂ ਫਸਦਾ ਹੈਂ ਅਤੇ ਮਨਵੀਰ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਸ਼ਾਇਦ ਬਾਰਿਸ਼ ਨੂੰ ਵੀ ਪਤਾ ਹੈ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਕਿੱਥੇ ਆਉਣਾ ਹੈ। ਦੋਵੇਂ ਹੱਸ ਪਏ ਅਤੇ ਉਸ ਹਾਸੇ ਵਿਚ ਇੱਕ ਅਜੀਬ ਜਿਹੀ ਗਰਮੀ ਸੀ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਆਪਣਾ ਕੱਪ ਥੱਲੇ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਮਨਵੀਰ ਵੱਲ ਥੋੜ੍ਹਾ ਹੋਰ ਨੇੜੇ ਹੋ ਗਈ।
ਮਨਵੀਰ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਗਿੱਲੇ ਵਾਲਾਂ ਨੂੰ ਛੂਹਿਆ ਅਤੇ ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲਈਆਂ। ਉਸ ਨੇ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਕਿਹਾ ਕਿ ਅੱਜ ਤੂੰ ਕਿਤੇ ਨਹੀਂ ਜਾ ਰਿਹਾ ਅਤੇ ਇਹ ਰਾਤ ਸਾਡੀ ਹੈ। ਮਨਵੀਰ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਤੇ ਆਪਣੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ।
ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਪਹਿਲ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਮਨਵੀਰ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਆਪਣੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ। ਪਹਿਲਾ ਚੁੰਮਣ ਹੌਲੀ ਸੀ ਪਰ ਦੂਜਾ ਚੁੰਮਣ ਭੁੱਖਾ ਅਤੇ ਡੂੰਘਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਦੀ ਜੀਭ ਮਨਵੀਰ ਦੀ ਜੀਭ ਨਾਲ ਮਿਲ ਗਈ ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦਾ ਸੁਆਦ ਚੱਖਣ ਲੱਗੇ।
ਮਨਵੀਰ ਨੇ ਜਸਲੀਨ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਬਾਹਾਂ ਵਿਚ ਖਿੱਚ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਤੇ ਹੱਥ ਫੇਰਨ ਲੱਗਾ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਭਿੱਜੀ ਕਮੀਜ਼ ਦੇ ਬਟਨ ਖੋਲ੍ਹਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੇ। ਹਰ ਬਟਨ ਖੁੱਲ੍ਹਣ ਨਾਲ ਮਨਵੀਰ ਦੀ ਛਾਤੀ ਹੋਰ ਦਿਖਣ ਲੱਗੀ ਅਤੇ ਜਸਲੀਨ ਦੀਆਂ ਸਾਹਾਂ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਈਆਂ।
ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਆਪਣਾ ਕੁੜਤਾ ਉਤਾਰਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਮੰਮੇ ਮਨਵੀਰ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੇ। ਮਨਵੀਰ ਨੇ ਦੋਵੇਂ ਮੰਮੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿਚ ਲੈ ਲਏ ਅਤੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਦਬਾਉਣ ਲੱਗਾ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਇੱਕ ਸਿਸਕਾਰੀ ਲਈ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਉਸ ਵੱਲ ਹੋਰ ਧੱਕ ਦਿੱਤਾ।
ਮਨਵੀਰ ਨੇ ਇੱਕ ਮੰਮੇ ਦਾ ਨਿੱਪਲ ਮੂੰਹ ਵਿਚ ਲੈ ਲਿਆ ਅਤੇ ਚੂਸਣ ਲੱਗਾ। ਦੂਜੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਉਹ ਦੂਜੇ ਮੰਮੇ ਨੂੰ ਮਸਲ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਜਸਲੀਨ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਕੰਬਣ ਲੱਗੀਆਂ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਗਿੱਲੀ ਹੋਣ ਲੱਗੀ।
ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਮਨਵੀਰ ਦੀ ਪੈਂਟ ਦਾ ਬਟਨ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਲੰਨ ਹੱਥ ਵਿਚ ਫੜ ਲਿਆ। ਲੰਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਖਤ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਸੀ ਅਤੇ ਗਰਮ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਉਸ ਨੂੰ ਹਿਲਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਮਨਵੀਰ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਹੋ ਗਈਆਂ।
ਮਨਵੀਰ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਜਸਲੀਨ ਤੂੰ ਤਾਂ ਅੱਜ ਪੂਰੀ ਅੱਗ ਲੱਗੀ ਹੋਈ ਹੈਂ ਅਤੇ ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਹ ਅੱਗ ਤੂੰ ਹੀ ਲਗਾਈ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਲੰਨ ਤੇ ਚੁੰਮਣ ਲਿਆ ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਮੂੰਹ ਵਿਚ ਲੈ ਲਿਆ।
ਕੁਝ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਮੂੰਹ ਹਟਾਇਆ ਅਤੇ ਮਨਵੀਰ ਨੂੰ ਖਿੱਚ ਕੇ ਆਪਣੇ ਉੱਪਰ ਲੈ ਲਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸਲਵਾਰ ਉਤਾਰੀ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਮਨਵੀਰ ਦੇ ਲੰਨ ਨਾਲ ਛੂਹਾਈ। ਫੁੱਦੀ ਦਾ ਪਾਣੀ ਲੰਨ ਤੇ ਲੱਗ ਗਿਆ ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਸਰੀਰ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਲਈ ਤਿਆਰ ਸਨ।
ਮਨਵੀਰ ਨੇ ਲੰਨ ਨੂੰ ਫੁੱਦੀ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਅੰਦਰ ਧੱਕਿਆ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਇੱਕ ਲੰਬੀ ਸਾਹ ਲਈ ਅਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਮਨਵੀਰ ਦੀ ਕਮਰ ਦੁਆਲੇ ਲਪੇਟ ਲਈਆਂ। ਲੰਨ ਪੂਰਾ ਅੰਦਰ ਚਲਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਮਨਵੀਰ ਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਜੱਫੀ ਪਾ ਲਈ।
ਮਨਵੀਰ ਨੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਧੱਕੇ ਮਾਰਨੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੇ ਅਤੇ ਹਰ ਧੱਕੇ ਨਾਲ ਜਸਲੀਨ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਹੋਰ ਗਿੱਲੀ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ। ਸੋਫਾ ਹਿੱਲਣ ਲੱਗਾ ਅਤੇ ਬਾਹਰ ਬਾਰਿਸ਼ ਦਾ ਰੌਲਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸਿਸਕਾਰੀਆਂ ਵਿਚ ਮਿਲ ਗਿਆ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਮਨਵੀਰ ਦਾ ਨਾਂ ਲੈ ਕੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਹੋਰ ਤੇਜ਼ ਕਰ।
ਮਨਵੀਰ ਨੇ ਰਫ਼ਤਾਰ ਵਧਾ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਲੰਨ ਫੁੱਦੀ ਵਿਚ ਅੰਦਰ ਬਾਹਰ ਹੋਣ ਲੱਗਾ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਨਹੁੰ ਮਨਵੀਰ ਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਗੱਡ ਦਿੱਤੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਹਰ ਧੱਕੇ ਨਾਲ ਉੱਠਣ ਲੱਗਾ। ਉਸ ਦੇ ਮੰਮੇ ਹਿੱਲ ਰਹੇ ਸਨ ਅਤੇ ਮਨਵੀਰ ਨੇ ਇੱਕ ਮੰਮੇ ਨੂੰ ਮੂੰਹ ਵਿਚ ਲੈ ਕੇ ਚੂਸਣਾ ਜਾਰੀ ਰੱਖਿਆ।
ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਸਾਹ ਲੈਂਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਹ ਤਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਕਿਚਨ ਵੱਲ ਚੱਲ ਪਈ। ਮਨਵੀਰ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪਿੱਛੇ ਗਿਆ ਅਤੇ ਕਿਚਨ ਦੀ ਸਲੈਬ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬਿਠਾ ਲਿਆ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੀਆਂ ਅਤੇ ਮਨਵੀਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਿਚਕਾਰ ਖਿੱਚ ਲਿਆ।
ਕਿਚਨ ਵਿਚ ਠੰਡੀ ਹਵਾ ਅਤੇ ਗਰਮ ਸਰੀਰਾਂ ਦੀ ਮਿਲਾਵਟ ਇੱਕ ਅਜੀਬ ਨਸ਼ਾ ਬਣਾ ਰਹੀ ਸੀ। ਮਨਵੀਰ ਨੇ ਫਿਰ ਲੰਨ ਫੁੱਦੀ ਵਿਚ ਪਾਇਆ ਅਤੇ ਇਸ ਵਾਰ ਧੱਕੇ ਹੋਰ ਗਹਿਰੇ ਸਨ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਸਲੈਬ ਦਾ ਕਿਨਾਰਾ ਫੜ ਲਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਪਿੱਛੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਮਨਵੀਰ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਜਗ੍ਹਾ ਬਦਲੀ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਚਨ ਦੀ ਸਲੈਬ ਤੇ ਹੱਥ ਰੱਖੇ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਪਿੱਠ ਮਨਵੀਰ ਵੱਲ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਮਨਵੀਰ ਨੇ ਪਿੱਛੋਂ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿਚ ਲੰਨ ਪਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਕੁੱਲ੍ਹੇ ਫੜ ਕੇ ਧੱਕੇ ਮਾਰਨ ਲੱਗਾ।
ਇਸ ਪੋਜ਼ੀਸ਼ਨ ਵਿਚ ਲੰਨ ਹੋਰ ਡੂੰਘਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਜਸਲੀਨ ਹਰ ਧੱਕੇ ਤੇ ਅੱਗੇ ਨੂੰ ਝੁਕ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਮੰਮੇ ਹੇਠਾਂ ਲਟਕ ਰਹੇ ਸਨ ਅਤੇ ਮਨਵੀਰ ਨੇ ਹੱਥ ਅੱਗੇ ਵਧਾ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਬਸ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਦੇ ਰਹੋ।
ਦੋਵੇਂ ਸਾਹ ਲੈਣ ਲਈ ਰੁਕੇ ਅਤੇ ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਪਾਣੀ ਦਾ ਗਲਾਸ ਮਨਵੀਰ ਨੂੰ ਫੜਾਇਆ। ਮਨਵੀਰ ਨੇ ਪਾਣੀ ਪੀਤਾ ਅਤੇ ਜਸਲੀਨ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਪਾਣੀ ਦੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ ਨੂੰ ਚੱਟ ਲਿਆ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਸ਼ਰਾਰਤੀ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈਂ।
ਫਿਰ ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਮਨਵੀਰ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬੈੱਡਰੂਮ ਵੱਲ ਲੈ ਗਈ। ਬੈੱਡਰੂਮ ਵਿਚ ਨਰਮ ਰੋਸ਼ਨੀ ਸੀ ਅਤੇ ਬਿਸਤਰਾ ਸਾਫ਼ ਸੁਥਰਾ ਵਿਛਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਬਾਹਰ ਬਾਰਿਸ਼ ਹੁਣ ਵੀ ਉਸੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਪੈ ਰਹੀ ਸੀ।
ਜਸਲੀਨ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਲੇਟ ਗਈ ਅਤੇ ਮਨਵੀਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਉੱਪਰ ਬੁਲਾਇਆ। ਮਨਵੀਰ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸਰੀਰ ਤੇ ਚੁੰਮਣ ਕੀਤੇ, ਗਲੇ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਪੇਟ ਤੱਕ ਅਤੇ ਪੇਟ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਫੁੱਦੀ ਤੱਕ। ਉਸ ਨੇ ਫੁੱਦੀ ਤੇ ਜੀਭ ਫੇਰੀ ਅਤੇ ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਬਿਸਤਰੇ ਦੀ ਚਾਦਰ ਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜ ਲਿਆ।
ਮਨਵੀਰ ਨੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਫੁੱਦੀ ਤੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਲੰਬਾ ਚੱਟਾ ਲਾਇਆ ਅਤੇ ਫਿਰ ਉੱਪਰ ਆ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਲੰਨ ਫਿਰ ਫੁੱਦੀ ਵਿਚ ਪਾਇਆ ਅਤੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਧੱਕੇ ਮਾਰਨ ਲੱਗਾ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਮੋਢਿਆਂ ਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਇਸ ਪੋਜ਼ੀਸ਼ਨ ਵਿਚ ਹਰ ਧੱਕਾ ਜਸਲੀਨ ਦੇ ਅੰਦਰ ਡੂੰਘਾ ਉਤਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਮੰਮੇ ਉੱਪਰ ਹੇਠਾਂ ਹਿੱਲ ਰਹੇ ਸਨ ਅਤੇ ਮਨਵੀਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹੱਥਾਂ ਵਿਚ ਲੈ ਲਿਆ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਮਨਵੀਰ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਹੱਥ ਫੇਰਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚੁੰਮ ਲਿਆ।
ਜਸਲੀਨ ਉੱਪਰ ਬੈਠ ਕੇ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਰਫ਼ਤਾਰ ਕੰਟਰੋਲ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ। ਕਦੇ ਉਹ ਹੌਲੀ ਹਿੱਲਦੀ ਅਤੇ ਕਦੇ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੀ। ਮਨਵੀਰ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਕੁੱਲ੍ਹੇ ਫੜ ਲਏ ਅਤੇ ਹੇਠੋਂ ਧੱਕੇ ਮਾਰਨ ਲੱਗਾ।
ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਹੱਸ ਰਹੇ ਸਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸਿਸਕਾਰੀਆਂ ਬੈੱਡਰੂਮ ਵਿਚ ਫੈਲ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਜਸਲੀਨ ਦੇ ਵਾਲ ਉਸ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਆ ਰਹੇ ਸਨ ਅਤੇ ਮਨਵੀਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮੰਮੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿਚ ਲੈ ਕੇ ਦਬਾਏ।
ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਅੱਜ ਰਾਤ ਅਜੇ ਬਹੁਤ ਲੰਬੀ ਹੈ ਅਤੇ ਮਨਵੀਰ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਮੈਂ ਕਿਤੇ ਨਹੀਂ ਜਾ ਰਿਹਾ। ਦੋਵੇਂ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਪਾਸੇ ਪਾਸੇ ਲੇਟ ਗਏ ਅਤੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਜੱਫੀ ਪਾ ਲਈ। ਬਾਰਿਸ਼ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਖਿੜਕੀ ਤੋਂ ਆ ਰਹੀ ਸੀ।
ਕੁਝ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਮਨਵੀਰ ਨੇ ਜਸਲੀਨ ਨੂੰ ਫਿਰ ਚੁੰਮਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਤੇ ਹੱਥ ਫੇਰਿਆ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੀਆਂ ਅਤੇ ਮਨਵੀਰ ਦੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਫੁੱਦੀ ਵਿਚ ਅੰਦਰ ਬਾਹਰ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਮਨਵੀਰ ਨੇ ਜਸਲੀਨ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਾਸੇ ਕਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਪਿੱਛੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਜੱਫੀ ਪਾ ਲਈ। ਉਸ ਨੇ ਪਿੱਛੋਂ ਲੰਨ ਫੁੱਦੀ ਵਿਚ ਪਾਇਆ ਅਤੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਧੱਕੇ ਮਾਰਨ ਲੱਗਾ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਆਪਣੀ ਇੱਕ ਲੱਤ ਅੱਗੇ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਤਾਂ ਕਿ ਲੰਨ ਹੋਰ ਡੂੰਘਾ ਜਾ ਸਕੇ।
ਇਸ ਆਰਾਮਦਾਇਕ ਪੋਜ਼ੀਸ਼ਨ ਵਿਚ ਦੋਵੇਂ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈ ਰਹੇ ਸਨ। ਮਨਵੀਰ ਨੇ ਜਸਲੀਨ ਦੇ ਮੰਮੇ ਫੜ ਲਏ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਗਲੇ ਤੇ ਚੁੰਮਣ ਕੀਤੇ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਪਿੱਛੇ ਕਰ ਕੇ ਮਨਵੀਰ ਦੇ ਵਾਲ ਫੜ ਲਏ।
ਮਨਵੀਰ ਦੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਫਿਰ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕੁੱਲ੍ਹੇ ਪਿੱਛੇ ਨੂੰ ਧੱਕਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੇ। ਦੋਵੇਂ ਇੱਕੋ ਲੈਅ ਵਿਚ ਹਿੱਲ ਰਹੇ ਸਨ। ਜਸਲੀਨ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਹੋਰ ਗਿੱਲੀ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਲੰਨ ਅੰਦਰ ਬਾਹਰ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਹੋਣ ਲੱਗਾ।
ਮਨਵੀਰ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮੈਂ ਹੁਣ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਹਾਂ ਅਤੇ ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਅੰਦਰ ਹੀ ਆ ਜਾ, ਮੈਂ ਵੀ ਤਿਆਰ ਹਾਂ। ਮਨਵੀਰ ਨੇ ਆਖਰੀ ਤੇਜ਼ ਧੱਕੇ ਮਾਰੇ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਪਾਣੀ ਜਸਲੀਨ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿਚ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਦੋਵੇਂ ਕੁਝ ਦੇਰ ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਲੇਟੇ ਰਹੇ ਅਤੇ ਬਾਰਿਸ਼ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਦੇ ਰਹੇ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਮਨਵੀਰ ਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਉਂਗਲ ਨਾਲ ਹਲਕੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਬਣਾਏ। ਮਨਵੀਰ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਤੇ ਚੁੰਮ ਲਿਆ।
ਜਸਲੀਨ ਉੱਠ ਕੇ ਬਾਥਰੂਮ ਗਈ ਅਤੇ ਗਰਮ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਸਾਫ਼ ਕੀਤਾ। ਮਨਵੀਰ ਵੀ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਇਕੱਠੇ ਸ਼ਾਵਰ ਹੇਠਾਂ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋ ਗਏ। ਗਰਮ ਪਾਣੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰਾਂ ਤੇ ਵਗ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਸ਼ਾਵਰ ਦੀ ਕੰਧ ਦਾ ਸਹਾਰਾ ਲਿਆ ਅਤੇ ਮਨਵੀਰ ਨੇ ਪਿੱਛੋਂ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿਚ ਲੰਨ ਪਾਇਆ। ਪਾਣੀ ਦੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰਾਂ ਤੇ ਡਿੱਗ ਰਹੀਆਂ ਸਨ ਅਤੇ ਧੱਕੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿਚ ਮਿਲ ਰਹੇ ਸਨ।
ਮਨਵੀਰ ਨੇ ਜਸਲੀਨ ਦੇ ਕੁੱਲ੍ਹੇ ਫੜ ਕੇ ਤੇਜ਼ ਧੱਕੇ ਮਾਰੇ ਅਤੇ ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਕੰਧ ਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜ ਲਿਆ। ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੇ ਲੰਨ ਨੂੰ ਫਿਰ ਜਕੜ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਹ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਝੜ ਗਈ। ਮਨਵੀਰ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣਾ ਪਾਣੀ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿਚ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਬਾਰਿਸ਼ ਹੁਣ ਵੀ ਰੁਕੀ ਨਹੀਂ ਹੈ ਅਤੇ ਸੜਕ ਤੇ ਪਾਣੀ ਹੋਰ ਵਧ ਗਿਆ ਹੋਵੇਗਾ। ਮਨਵੀਰ ਨੇ ਖਿੜਕੀ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਵੇਖਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅੱਜ ਰਾਤ ਮੈਨੂੰ ਇੱਥੇ ਹੀ ਰੁਕਣਾ ਪਵੇਗਾ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਹ ਤਾਂ ਚੰਗੀ ਖ਼ਬਰ ਹੈ।
ਰਾਤ ਦੇ ਆਖਰੀ ਪਹਿਰ ਵਿਚ ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਅੱਖਾਂ ਖੋਲ੍ਹੀਆਂ ਅਤੇ ਮਨਵੀਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਸੁੱਤਾ ਵੇਖਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਹੱਥ ਫੇਰਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਚੁੰਮ ਲਿਆ। ਮਨਵੀਰ ਨੇ ਅੱਖਾਂ ਖੋਲ੍ਹੀਆਂ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਖਿੱਚ ਲਿਆ।
ਜਸਲੀਨ ਮਨਵੀਰ ਦੇ ਉੱਪਰ ਬੈਠ ਗਈ ਅਤੇ ਲੰਨ ਨੂੰ ਫੁੱਦੀ ਵਿਚ ਪਾ ਕੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਹਿੱਲਣ ਲੱਗੀ। ਸਵੇਰ ਦੀ ਹਲਕੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਖਿੜਕੀ ਤੋਂ ਅੰਦਰ ਆ ਰਹੀ ਸੀ। ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿਚ ਵੇਖ ਰਹੇ ਸਨ।
ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮਨਵੀਰ, ਬਾਰਿਸ਼ ਰੁਕੇ ਜਾਂ ਨਾ ਰੁਕੇ, ਤੂੰ ਅੱਜ ਸਵੇਰੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਹੀ ਨਾਸ਼ਤਾ ਕਰੇਂਗਾ। ਮਨਵੀਰ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਨਾਸ਼ਤਾ ਤਾਂ ਬਾਅਦ ਵਿਚ, ਪਹਿਲਾਂ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਹੀ ਰਹਿ।
ਨਾਸ਼ਤੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਮਨਵੀਰ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਬਾਰਿਸ਼ ਅਜੇ ਵੀ ਪੈ ਰਹੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸੜਕ ਤੇ ਪਾਣੀ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਮਨਵੀਰ ਨੇ ਖਿੜਕੀ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਵੇਖਿਆ ਅਤੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਿਸਮਤ ਵੀ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਅਜੇ ਇੱਥੇ ਹੀ ਰੁਕਾਂ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸੋਫੇ ਤੇ ਬਿਠਾ ਲਿਆ।
ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਮਨਵੀਰ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿਚ ਬੈਠ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਚੁੰਮ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਗਰਦਨ ਤੇ ਆਪਣੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਫੇਰਨ ਲੱਗੀ। ਮਨਵੀਰ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਫੜ ਲਈ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮੰਮੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿਚ ਲੈ ਲਏ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਉਸ ਵੱਲ ਧੱਕਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਲੰਨ ਦੀ ਸਖਤੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਨਾਲ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ।
ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਮਨਵੀਰ ਦੀ ਪੈਂਟ ਖੋਲ੍ਹੀ ਅਤੇ ਲੰਨ ਨੂੰ ਹੱਥ ਵਿਚ ਲੈ ਕੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਹਿਲਾਉਣ ਲੱਗੀ। ਮਨਵੀਰ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਮੰਮੇ ਚੂਸਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਅਤੇ ਜਸਲੀਨ ਦੀਆਂ ਸਿਸਕਾਰੀਆਂ ਲਿਵਿੰਗ ਰੂਮ ਵਿਚ ਫੈਲ ਗਈਆਂ। ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਗਿੱਲੀ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਲੰਨ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੇ ਰੱਖ ਲਿਆ।
ਜਸਲੀਨ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਹੇਠਾਂ ਬੈਠੀ ਅਤੇ ਲੰਨ ਪੂਰਾ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿਚ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਮਨਵੀਰ ਦੀ ਕਮਰ ਦੁਆਲੇ ਲਪੇਟ ਲਈਆਂ ਅਤੇ ਉੱਪਰ ਹੇਠਾਂ ਹਿੱਲਣ ਲੱਗੀ। ਮਨਵੀਰ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਕੁੱਲ੍ਹੇ ਫੜ ਲਏ ਅਤੇ ਹੇਠੋਂ ਧੱਕੇ ਮਾਰਨ ਲੱਗਾ।
ਦੋਵੇਂ ਇੱਕੋ ਲੈਅ ਵਿਚ ਹਿੱਲ ਰਹੇ ਸਨ ਅਤੇ ਸੋਫਾ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਹਿੱਲਣ ਲੱਗਾ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਮਨਵੀਰ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਚੁੰਮ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਕੰਨ ਵਿਚ ਕਿਹਾ ਕਿ ਤੂੰ ਅੱਜ ਮੈਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਪਣੀ ਬਣਾ ਲੈ। ਮਨਵੀਰ ਨੇ ਰਫ਼ਤਾਰ ਵਧਾ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਜਸਲੀਨ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੇ ਲੰਨ ਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਜਕੜ ਲਿਆ।
ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਪਿੱਛੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਇੱਕ ਲੰਬੀ ਚੀਕ ਨਾਲ ਝੜ ਗਈ। ਉਸ ਦਾ ਪਾਣੀ ਮਨਵੀਰ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਤੇ ਵਗ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਕੰਬਣ ਲੱਗਾ। ਮਨਵੀਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਛਾਤੀ ਨਾਲ ਲਾ ਲਿਆ ਅਤੇ ਕੁਝ ਪਲ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੁਕ ਗਿਆ।
ਫਿਰ ਮਨਵੀਰ ਨੇ ਜਸਲੀਨ ਨੂੰ ਸੋਫੇ ਤੇ ਲਿਟਾ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਆਪਣੇ ਮੋਢਿਆਂ ਤੇ ਰੱਖ ਲਈਆਂ। ਉਸ ਨੇ ਲੰਨ ਫਿਰ ਫੁੱਦੀ ਵਿਚ ਪਾਇਆ ਅਤੇ ਗਹਿਰੇ ਧੱਕੇ ਮਾਰਨ ਲੱਗਾ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਸੋਫੇ ਦਾ ਕਿਨਾਰਾ ਫੜ ਲਿਆ ਅਤੇ ਹਰ ਧੱਕੇ ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਉੱਠਣ ਲੱਗਾ।
ਮਨਵੀਰ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਮੰਮੇ ਫੜ ਕੇ ਦਬਾਏ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਗਲੇ ਤੇ ਚੁੰਮਣ ਕੀਤੇ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਹੋਰ ਤੇਜ਼ ਕਰ ਅਤੇ ਮਨਵੀਰ ਨੇ ਆਖਰੀ ਤੇਜ਼ ਧੱਕੇ ਮਾਰ ਕੇ ਆਪਣਾ ਪਾਣੀ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿਚ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਵੀ ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਆਪਣਾ ਪਾਣੀ ਛੱਡਿਆ ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਚਿਪਕ ਗਏ।
ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਸਾਹ ਲੈਂਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਹ ਬੋਨਸ ਵਾਲਾ ਹਿੱਸਾ ਤਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਮਿੱਠਾ ਸੀ। ਮਨਵੀਰ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਮੱਥੇ ਤੇ ਚੁੰਮ ਲਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਬਾਰਿਸ਼ ਜਦੋਂ ਵੀ ਆਵੇਗੀ, ਇਹ ਰਾਤ ਫਿਰ ਯਾਦ ਆਵੇਗੀ।
Support VasnaLok
VasnaLok is free for every reader, no paywall, no sign-up. If our stories keep you company, a small UPI support from you keeps the site alive and new stories coming every day.
Readers who enjoyed “ਪੰਜਾਬੀ ਬਾਰਿਸ਼ ਰਾਤ ਕਹਾਣੀ: ਲੁਧਿਆਣੇ ਵਿਚ ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਮਨਵੀਰ ਦਾ ਲੰਨ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿਚ ਲੈ ਕੇ ਸਾਰੀ ਰਾਤ ਚੁਦਾਈ ਕੀਤੀ” also read
8 curated storiesPunjabi Dehati Sex Kahani: ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਝਗੜੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੇਰੀ ਚੁਦਾਈ
Punjabi Dehati Sex Kahani: ਵਾਢੀ ਦਾ ਮੌਸਮ ਸੀ, ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਝਗੜਾ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਉਸੇ ਝਗੜੇ ਤੋਂ ਇੱਕ ਕਹਾਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ.
ਪੰਜਾਬੀ ਪੁਲਿਸ ਵਾਲੀ ਦੀ ਕਹਾਣੀ: ਡਿਊਟੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਚੁਦਾਈ
ਪੰਜਾਬੀ ਪੁਲਿਸ ਵਾਲੀ ਦੀ ਕਹਾਣੀ: ਲੁਧਿਆਣਾ ਵਿੱਚ ਖਰਾਬ ਸਕੂਟਰੀ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਇੱਕ ਸ਼ਾਮ, ਜਿਸ ਨੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਨੇੜੇ ਲਿਆ ਦਿੱਤਾ।
ਹਸਪਤਾਲ ਨਾਈਟ ਡਿਊਟੀ ਪੰਜਾਬੀ: ਨਾਈਟ ਡਿਊਟੀ ਤੇ ਨਰਸ ਨਵਦੀਪ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਚੋਦਣ ਵਾਲੀ ਰਾਤ
ਹਸਪਤਾਲ ਨਾਈਟ ਡਿਊਟੀ ਪੰਜਾਬੀ ਵਾਰਡ ਵਿੱਚ ਨਰਸ ਨਵਦੀਪ ਦੀ ਰਾਤ ਡਿਊਟੀ ਤੇ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਸਾਰੀ ਰਾਤ ਬਦਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਡਾ. ਰਾਜਵੀਰ ਨਾਲ ਚਾਹ, ਚੱਕਰ ਅਤੇ ਖਾਲੀ ਵਾਰਡ ਵਿੱਚ ਬਿਤਾਏ ਪਲਾਂ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਪੜ੍ਹੋ।
ਪੰਜਾਬੀ ਮਾਮੀ ਕਹਾਣੀ: ਗੁਰਲੀਨ ਮਾਮੀ ਨੇ ਹਰਮਨ ਕੋਲੋਂ ਸਾਰੀ ਰਾਤ ਚੁਦਵਾਇਆ
ਪੰਜਾਬੀ ਮਾਮੀ ਕਹਾਣੀ: ਲੁਧਿਆਣੇ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਆਈ ਗੁਰਲੀਨ ਮਾਮੀ ਅਤੇ ਹਰਮਨ ਵਿਚਕਾਰ ਰਿਮੋਟ ਦੀ ਬਹਿਸ ਕਿਵੇਂ ਇੱਕ ਗਰਮ ਦੁਪਹਿਰ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਗਈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਖੇਤ ਚ ਕਹਾਣੀ: ਵਿਆਹੀ ਸੁੱਖੀ ਦੀ ਖੇਤ ਵਿਚ ਲੁੰਨ ਦੀ ਭੁੱਖ
ਪੰਜਾਬੀ ਖੇਤ ਚ ਕਹਾਣੀ: ਪਤੀ ਦੇ ਵਿਦੇਸ਼ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਕੱਲੀ ਸੁੱਖੀ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿਚ ਬਲਵਿੰਦਰ ਦੇ ਆਉਣ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਬਦਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਿੰਡ ਦੇ ਮੇਲੇ ਪੰਜਾਬੀ: ਮੇਲੇ ਵਿੱਚ ਭਾਬੀ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਚੋਦ ਕੇ ਪਾਣੀ ਕੱਢਿਆ
ਪਿੰਡ ਦੇ ਮੇਲੇ ਦੀ ਸ਼ਾਮ ਸੀ। ਸੁੱਖੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨਾਲ ਮੇਲੇ ਵਿੱਚ ਆਈ ਸੀ, ਪਰ ਉਸ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਤੇ ਟਿਕ ਗਈ। ਪਿੰਡ ਦੇ ਮੇਲੇ ਪੰਜਾਬੀ ਦੀ ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਇੱਕ ਸ਼ਾਮ ਦੀ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਬੱਸ ਸਫ਼ਰ ਕਹਾਣੀ: ਬੱਸ ਵਿਚ ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਗਿੱਲੀ ਫੁੱਦੀ ਅਤੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਸਖ਼ਤ ਲੁੰਨ
ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਤੋਂ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਜਾਂਦੀ ਸ਼ਾਮ ਦੀ ਬੱਸ ਵਿਚ ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਪਿੱਛੇ ਬੈਠੇ ਅਜਨਬੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਲਈ। ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਬੱਸ ਸਫ਼ਰ ਕਹਾਣੀ ਉਸ ਰਾਤ ਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਫ਼ੋਨ ਕਾਲ ਨੇ ਦੋ ਅਜਨਬੀਆਂ ਨੂੰ ਨੇੜੇ ਲਿਆ ਦਿੱਤਾ।
ਦੁੱਧ ਵਾਲਾ ਸਵੇਰੇ ਪੰਜਾਬੀ: ਭਾਬੀ ਨੇ ਸਵੇਰੇ ਦੁੱਧ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਚੋਦਿਆ
ਦੁੱਧ ਵਾਲਾ ਸਵੇਰੇ ਪੰਜਾਬੀ: ਲੁਧਿਆਣੇ ਵਿੱਚ ਸਵੇਰੇ ਸਾਢੇ ਪੰਜ ਵਜੇ ਦੁੱਧ ਦੇਣ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਅਤੇ ਭਾਬੀ ਜਸਲੀਨ ਦੀ ਚਾਹ, ਇੱਕ ਛੋਹ ਅਤੇ ਰੋਜ਼ ਦੀ ਉਡੀਕ।