ਪੰਜਾਬੀ ਭੈਣ ਦੀ ਕਹਾਣੀ: ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੀ ਵੱਡੀ ਭੈਣ ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਯਾਰ ਅਰਜੁਨ ਨਾਲ ਪਹਿਲੀ ਰਾਤ ਮਨਾਈ
ਪੰਜਾਬੀ ਭੈਣ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੇ ਇੱਕ ਪੁਰਾਣੇ ਮਕਾਨ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਵੱਡੀ ਭੈਣ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਮਾਪੇ ਹਰ ਵਕਤ ਉਸ ਤੋਂ ਉਮੀਦ ਕਰਦੇ ਸਨ ਕਿ ਉਹ ਸਿਆਣੀ ਬਣੇ, ਘਰ ਸੰਭਾਲੇ ਅਤੇ ਛੋਟੇ ਭੈਣ ਭਰਾਵਾਂ ਦੀ ਮਿਸਾਲ ਬਣੇ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਸਭ ਕੁਝ ਸੰਭਾਲਿਆ, ਪਰ ਉਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਇੱਕ ਅੱਗ ਸੀ ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਇੱਕ ਸ਼ਾਮ ਸਿਮਰਨ ਆਪਣੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਤਸਵੀਰਾਂ ਦੇਖ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਿਆਹ ਦੀ ਐਲਬਮ ਸੀ। ਅਚਾਨਕ ਉਸ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਇੱਕ ਤਸਵੀਰ ਤੇ ਪਈ ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਦੇਖੀ ਸੀ। ਤਸਵੀਰ ਵਿੱਚ ਉਹ ਨੱਚ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਕੈਮਰੇ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਦੀ ਹਰ ਮੁਸਕਾਨ ਫੜ ਲਈ ਸੀ। ਤਸਵੀਰ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਲਿਖਿਆ ਸੀ। ਤੂੰ ਨੱਚਦੀ ਹੋਈ ਸਭ ਤੋਂ ਸੋਹਣੀ ਲੱਗਦੀ ਏਂ।
ਸਿਮਰਨ ਦਾ ਦਿਲ ਧੜਕ ਉੱਠਿਆ। ਇਹ ਤਸਵੀਰ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਖਿੱਚੀ ਸੀ। ਅਰਜੁਨ ਉਸ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਜਾਣਿਆ ਹੋਇਆ ਫੋਟੋਗ੍ਰਾਫਰ ਸੀ ਅਤੇ ਹਰ ਵਿਆਹ ਵਿੱਚ ਕੈਮਰਾ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦਾ ਸੀ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਤਸਵੀਰ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਦੇਖਿਆ। ਅਰਜੁਨ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਦੇਖਿਆ ਸੀ, ਇਹ ਤਸਵੀਰ ਵਿੱਚ ਸਾਫ਼ ਦਿਖ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਸਿਮਰਨ ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਸਟੂਡੀਓ ਗਈ। ਉਸ ਨੇ ਤਸਵੀਰ ਮੇਜ਼ ਤੇ ਰੱਖੀ ਅਤੇ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਤੂੰ ਇਹ ਕਦੋਂ ਖਿੱਚੀ। ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਮੁਸਕੁਰਾ ਕੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਨੱਚ ਰਹੀ ਸੀ, ਮੈਂ ਕੈਮਰਾ ਹੇਠਾਂ ਨਹੀਂ ਰੱਖ ਸਕਿਆ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਦਾ ਨਾਟਕ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਉਸ ਦੇ ਗੱਲ੍ਹ ਲਾਲ ਹੋ ਗਏ।
ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਤੂੰ ਗੁੱਸਾ ਨਾ ਕਰ, ਮੈਂ ਤਸਵੀਰ ਤੈਨੂੰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਤਸਵੀਰ ਦੇਣ ਦਾ ਇਹ ਕਿਹੜਾ ਤਰੀਕਾ ਹੈ, ਪਿੱਛੇ ਲਾਈਨਾਂ ਲਿਖ ਕੇ ਛੱਡ ਜਾਣਾ। ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆ ਕੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਸੱਚ ਲਿਖਣਾ ਗੁਨਾਹ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਦੋਵਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਹਵਾ ਭਾਰੀ ਹੋ ਗਈ।
ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਅਰਜੁਨ ਦੀ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਦੇਖਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਕਿਸੇ ਮਰਦ ਨੂੰ ਇੰਨੀ ਹਿੰਮਤ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਦੇਖਿਆ ਸੀ। ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਭ ਦੀ ਭੈਣ ਬਣੀ ਰਹਿੰਦੀ ਏਂ, ਕਦੇ ਆਪਣੇ ਲਈ ਵੀ ਜੀ। ਸਿਮਰਨ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਭਰ ਆਈਆਂ।
ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਸਿਮਰਨ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਖਿੱਚਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਚੁੰਮਣ ਲਾ ਦਿੱਤਾ। ਪਹਿਲਾ ਚੁੰਮਣ ਹੌਲੀ ਸੀ, ਫਿਰ ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਗਰਦਨ ਫੜ ਲਈ ਅਤੇ ਚੁੰਮਣ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਿਆ। ਸਟੂਡੀਓ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਸੀ ਅਤੇ ਬਾਹਰ ਸ਼ਾਮ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਘੱਟ ਰਹੀ ਸੀ।
ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਡਰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਕੋਈ ਆ ਗਿਆ ਤਾਂ। ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗਾ, ਅੱਜ ਸਟੂਡੀਓ ਬੰਦ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਸਿਮਰਨ ਦਾ ਸੂਟ ਖੋਲ੍ਹਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਸਿਮਰਨ ਦੇ ਮੰਮੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਗਏ। ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਇੱਕ ਮੰਮੇ ਨੂੰ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਹੱਥ ਨਾਲ ਮਸਲਣ ਲੱਗਾ।
ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਸਿਰ ਪਿੱਛੇ ਸੁੱਟਿਆ ਅਤੇ ਇੱਕ ਲੰਮੀ ਆਹ ਭਰੀ। ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਸਲਵਾਰ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੀ। ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਗਿੱਲੀ ਸੀ। ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਦੋ ਉਂਗਲਾਂ ਅੰਦਰ ਪਾਈਆਂ ਅਤੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਹਿਲਾਉਣ ਲੱਗਾ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਬਾਂਹ ਫੜ ਲਈ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਹੋਰ ਤੇਜ਼ ਕਰ।
ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪੈਂਟ ਖੋਲ੍ਹੀ। ਉਸ ਦਾ ਲੁੰਨ ਪੂਰਾ ਖੜਾ ਸੀ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉੱਪਰ ਹੇਠਾਂ ਹਿਲਾਉਣ ਲੱਗੀ। ਫਿਰ ਉਹ ਝੁਕੀ ਅਤੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ। ਉਸ ਦੀ ਜੀਭ ਲੁੰਨ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮ ਰਹੀ ਸੀ। ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਫੜ ਲਏ।
ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਸਿਮਰਨ ਨੂੰ ਮੇਜ਼ ਤੇ ਲਿਟਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਸਿਮਰਨ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਫੈਲਾਈਆਂ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਲੁੰਨ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਤੇ ਰੱਖਿਆ। ਇੱਕੋ ਧੱਕੇ ਵਿੱਚ ਉਹ ਅੰਦਰ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਮੂੰਹ ਤੇ ਰੱਖ ਲਿਆ ਤਾਂ ਕਿ ਚੀਖ ਬਾਹਰ ਨਾ ਜਾਵੇ। ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਧੱਕੇ ਲਾਉਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੇ।
ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਹੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਕਰ, ਮੈਨੂੰ ਦਰਦ ਵੀ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮਜ਼ਾ ਵੀ। ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਫੜੀ ਅਤੇ ਤੇਜ਼ ਧੱਕੇ ਲਾਉਣ ਲੱਗਾ। ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚੋਂ ਗਿੱਲਾਪਨ ਟਪਕ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਅਰਜੁਨ ਦੀ ਕਮਰ ਤੇ ਲਪੇਟ ਲਈਆਂ।
ਕੁਝ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਸਿਮਰਨ ਨੂੰ ਪਲਟਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਸਿਮਰਨ ਨੂੰ ਮੇਜ਼ ਤੇ ਝੁਕਾਇਆ ਅਤੇ ਪਿੱਛੋਂ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੁੰਨ ਪਾ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਵਿੱਚ ਲੁੰਨ ਹੋਰ ਡੂੰਘਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਮੇਜ਼ ਦਾ ਕਿਨਾਰਾ ਫੜ ਲਿਆ। ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਖਿੱਚੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਗਰਦਨ ਤੇ ਕੱਟ ਲਿਆ।
ਸਿਮਰਨ ਦਾ ਸਰੀਰ ਕੰਬਣ ਲੱਗਾ। ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੇ ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਜਕੜ ਲਿਆ। ਉਹ ਝੜ ਗਈ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਲੰਮੀ ਸਿਸਕਾਰੀ ਨਿਕਲੀ। ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਹੀ ਆਪਣਾ ਪਾਣੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਦੋਵੇਂ ਕੁਝ ਦੇਰ ਉਵੇਂ ਹੀ ਖੜੇ ਰਹੇ।
ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਸਿਮਰਨ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਲਿਆ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਅੱਜ ਮੈਂ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਆਪਣੇ ਲਈ ਜੀਈ ਹਾਂ। ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਭ ਦੀ ਭੈਣ ਰਹੇਂਗੀ, ਪਰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਤੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਸਿਮਰਨ ਏਂ। ਸਿਮਰਨ ਹੱਸ ਪਈ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਤਸਵੀਰਾਂ ਖਿੱਚਣਾ ਤੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਸਿਖਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਕੱਪੜੇ ਠੀਕ ਕੀਤੇ ਅਤੇ ਤਸਵੀਰ ਆਪਣੇ ਬੈਗ ਵਿੱਚ ਪਾ ਲਈ। ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਅਗਲੇ ਵਿਆਹ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਫਿਰ ਤੇਰੀ ਤਸਵੀਰ ਖਿੱਚਾਂਗਾ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਅਗਲੀ ਵਾਰ ਤਸਵੀਰ ਸਿੱਧੀ ਮੈਨੂੰ ਦੇਈਂ, ਪਿੱਛੇ ਲਾਈਨਾਂ ਲਿਖ ਕੇ ਨਹੀਂ। ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਚੁੰਮਿਆ।
ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਸਿਮਰਨ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਰੁਕ, ਅਜੇ ਖ਼ਤਮ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਸ਼ਰਾਰਤ ਨਾਲ ਕਿਹਾ ਕਿ ਤੇਰੀ ਹਿੰਮਤ ਅਜੇ ਬਾਕੀ ਹੈ। ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਫਿਰ ਮੇਜ਼ ਤੇ ਲਿਟਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮੰਮਿਆਂ ਤੇ ਚੁੰਮਣਾਂ ਦੀ ਬਾਰਿਸ਼ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਉਸ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਫਸਾ ਲਈਆਂ। ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਫਿਰ ਚੱਟਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਦੀ ਜੀਭ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਅੰਦਰ ਬਾਹਰ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਆਪਣੀ ਕਮਰ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕ ਲਈ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਬੱਸ, ਹੁਣ ਹੋਰ ਨਾ ਤੜਪਾ।
ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਆਪਣਾ ਲੁੰਨ ਫਿਰ ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਵਾਰ ਉਹ ਹੋਰ ਹੌਲੀ ਸੀ। ਹਰ ਧੱਕਾ ਲੰਮਾ ਅਤੇ ਡੂੰਘਾ ਸੀ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਨਹੁੰ ਚਲਾਏ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਤੇਰਾ ਲੁੰਨ ਮੈਨੂੰ ਪੂਰਾ ਭਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਮੰਮਾ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਅਤੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਧੱਕੇ ਲਾਉਂਦਾ ਰਿਹਾ। ਸਿਮਰਨ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਸਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਸਨ।
ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਅਚਾਨਕ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉੱਪਰ ਬੈਠਣ ਦੇ। ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਉੱਪਰ ਬੈਠ ਗਈ ਅਤੇ ਖੁਦ ਧੱਕੇ ਲਾਉਣ ਲੱਗੀ। ਉਸ ਦੇ ਮੰਮੇ ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹਿੱਲ ਰਹੇ ਸਨ। ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ ਚੂਸਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਈ। ਉਹ ਕਦੇ ਹੌਲੀ, ਕਦੇ ਤੇਜ਼, ਕਦੇ ਰੁਕ ਕੇ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਦੇਖਦੀ। ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਫੜੀ ਅਤੇ ਹੇਠੋਂ ਵੀ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਧੱਕੇ ਦਿੱਤੇ।
ਦੋਵੇਂ ਇਕੱਠੇ ਝੜਨ ਦੇ ਨੇੜੇ ਪਹੁੰਚੇ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਅਰਜੁਨ ਦਾ ਨਾਂ ਪੁਕਾਰਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਕੰਬ ਉੱਠਿਆ। ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚੋਂ ਪਾਣੀ ਵਗ ਨਿਕਲਿਆ। ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਵੀ ਉਸੇ ਪਲ ਆਪਣਾ ਪਾਣੀ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਸਿਮਰਨ ਅਰਜੁਨ ਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਈ। ਦੋਵੇਂ ਹਾਂਫ ਰਹੇ ਸਨ। ਸਟੂਡੀਓ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਹਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੀ।
ਕੁਝ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸਭ ਮੈਨੂੰ ਸਿਆਣੀ ਸਮਝਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਕਿਸੇ ਨੇ ਕਦੇ ਪੁੱਛਿਆ ਨਹੀਂ ਕਿ ਮੈਂ ਕੀ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ। ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਹੁਣ ਮੈਂ ਪੁੱਛਾਂਗਾ, ਹਰ ਰੋਜ਼ ਪੁੱਛਾਂਗਾ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਮੇਰੇ ਲਈ ਮੁੰਡਾ ਲੱਭ ਰਹੀ ਹੈ। ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮਾਂ ਨੂੰ ਕਹਿ ਦੇ ਕਿ ਮੁੰਡਾ ਲੱਭ ਗਿਆ ਹੈ। ਸਿਮਰਨ ਹੱਸ ਪਈ।
ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਤੂੰ ਫੋਟੋਗ੍ਰਾਫਰ ਏਂ, ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਇਹ ਕੰਮ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗਾ। ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਪਸੰਦ ਆਵੇ ਜਾਂ ਨਾ ਆਵੇ, ਤਸਵੀਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸੱਚ ਦਿਖਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸੱਚ ਨੂੰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਰੋਕ ਸਕਦਾ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਚੁੰਮ ਲਏ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਤੂੰ ਗੱਲਾਂ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੀਆਂ ਬਣਾਉਂਦਾ ਏਂ।
ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਸਿਮਰਨ ਨੂੰ ਇੱਕ ਹੋਰ ਤਸਵੀਰ ਦਿਖਾਈ। ਇਹ ਉਸ ਦੀ ਇਕੱਲੀ ਤਸਵੀਰ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਖਿੜਕੀ ਕੋਲ ਖੜੀ ਸੀ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਹ ਕਦੋਂ ਖਿੱਚੀ। ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਪਿਛਲੇ ਵਿਆਹ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਅਲੱਗ ਖੜੀ ਸੀ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਤਸਵੀਰ ਨੂੰ ਸੀਨੇ ਨਾਲ ਲਾ ਲਿਆ। ਉਸ ਨੂੰ ਲੱਗਾ ਕਿ ਕਿਸੇ ਨੇ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਉਸ ਨੂੰ ਸੱਚਮੁੱਚ ਦੇਖਿਆ ਹੈ।
ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਫਿਰ ਚੁੰਮਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਅਰਜੁਨ ਦਾ ਲੁੰਨ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਅਤੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਹਿਲਾਇਆ। ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਮੰਮੇ ਮਸਲੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਗਰਦਨ ਤੇ ਚੁੰਮਣ ਦਿੱਤੇ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਅਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚੂਸਿਆ। ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਫੜੇ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਪਾਣੀ ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਮੁਸਕੁਰਾ ਕੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਹੁਣ ਬਰਾਬਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਸਿਮਰਨ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਕੈਮਰਾ ਦਿਖਾਇਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਸ ਵਿੱਚ ਤੇਰੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਸੋਹਣੀਆਂ ਤਸਵੀਰਾਂ ਹਨ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਕੈਮਰਾ ਤਾਂ ਬਹਾਨਾ ਹੈ, ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਦੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਮੰਨ ਲਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪਹਿਲੇ ਦਿਨ ਤੋਂ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਸਿਰ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਦੇਖਣਾ ਹੀ ਕਾਫ਼ੀ ਨਹੀਂ, ਹੁਣ ਰੋਜ਼ ਮਿਲਣਾ ਪਵੇਗਾ।
ਸਿਮਰਨ ਸਟੂਡੀਓ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲੀ ਤਾਂ ਸ਼ਾਮ ਗੂੜ੍ਹੀ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਮੁਸਕਾਨ ਸੀ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਵੱਡੀ ਭੈਣ ਹੋਣ ਦਾ ਮਤਲਬ ਆਪਣੀਆਂ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਮਾਰਨਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਘਰ ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ ਉਸ ਨੇ ਅਰਜੁਨ ਦਾ ਮੈਸੇਜ ਦੇਖਿਆ। ਕੱਲ੍ਹ ਫਿਰ ਮਿਲੀਏ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਜਵਾਬ ਲਿਖਿਆ। ਜ਼ਰੂਰ। ਉਸ ਨੇ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਹ ਹੁਣ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਥੋੜ੍ਹਾ ਆਪਣੇ ਲਈ ਵੀ ਜੀਵੇਗੀ। ਅਰਜੁਨ ਉਸ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਰੰਗ ਲੈ ਕੇ ਆਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ ਇਸ ਰੰਗ ਨੂੰ ਖੋਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ।
ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਅਰਜੁਨ ਸਿਮਰਨ ਦੇ ਘਰ ਤਸਵੀਰਾਂ ਦੇਣ ਆਇਆ। ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਮਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚਾਹ ਪਿਲਾਈ ਅਤੇ ਅੰਦਰ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ। ਸਿਮਰਨ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਲੈ ਗਈ। ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਕਰਦੇ ਹੀ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕੰਧ ਨਾਲ ਲਾ ਲਿਆ।
ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮਾਂ ਬਾਹਰ ਹੀ ਹੈ, ਹੌਲੀ ਕਰ। ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਚੁੰਮੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਸੂਟ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਉਂਗਲਾਂ ਪਾਈਆਂ ਅਤੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਹਿਲਾਈਆਂ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਦਬਾ ਲਿਆ ਤਾਂ ਕਿ ਆਵਾਜ਼ ਬਾਹਰ ਨਾ ਜਾਵੇ।
ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਆਪਣਾ ਲੁੰਨ ਕੱਢਿਆ ਅਤੇ ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ। ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਚੁੱਪਚਾਪ ਤੇਜ਼ ਧੱਕੇ ਲਾਏ। ਸਿਮਰਨ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਕੰਬਣ ਲੱਗੀਆਂ। ਕੁਝ ਹੀ ਮਿੰਟਾਂ ਵਿੱਚ ਦੋਵੇਂ ਝੜ ਗਏ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਜਲਦੀ ਕੱਪੜੇ ਠੀਕ ਕੀਤੇ ਅਤੇ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਛੱਡਿਆ। ਮਾਂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਤਸਵੀਰਾਂ ਕਿੱਥੇ ਹਨ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਮੁਸਕੁਰਾ ਕੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਅਗਲੀ ਵਾਰ ਲੈ ਆਵੇਗਾ।
ਅਰਜੁਨ ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ ਮੁੜਿਆ ਅਤੇ ਸਿਮਰਨ ਨੂੰ ਅੱਖ ਮਾਰੀ। ਸਿਮਰਨ ਦਾ ਦਿਲ ਫਿਰ ਧੜਕ ਉੱਠਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਇਹ ਖੇਡ ਹੁਣ ਰੋਜ਼ ਚੱਲੇਗੀ। ਘਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੀ, ਸਭ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਸਾਹਮਣੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰਾਜ਼ ਹੋਰ ਗੂੜ੍ਹਾ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ।
ਅਗਲੀ ਸ਼ਾਮ ਅਰਜੁਨ ਫਿਰ ਆਇਆ। ਇਸ ਵਾਰ ਉਸ ਨੇ ਸਿਮਰਨ ਨੂੰ ਛੱਤ ਤੇ ਬੁਲਾਇਆ। ਛੱਤ ਤੇ ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਚੁੰਮਿਆ ਅਤੇ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਹੱਥ ਨਾਲ ਸਹਿਲਾਇਆ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਲੁੰਨ ਫੜਿਆ ਅਤੇ ਹਿਲਾਇਆ। ਦੋਵੇਂ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਹਵਾ ਵਿੱਚ, ਤਾਰਿਆਂ ਹੇਠਾਂ, ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਵਿੱਚ ਗੁੰਮ ਹੋ ਗਏ।
ਰਾਤ ਨੂੰ ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਮੈਸੇਜ ਕੀਤਾ। ਕੱਲ੍ਹ ਫਿਰ ਆਈਂ, ਪਰ ਤਸਵੀਰਾਂ ਜ਼ਰੂਰ ਲੈ ਕੇ ਆਈਂ। ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ। ਤਸਵੀਰਾਂ ਦਾ ਬਹਾਨਾ ਹੀ ਤਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਸੋਹਣਾ ਹੈ। ਸਿਮਰਨ ਹੱਸ ਪਈ ਅਤੇ ਫੋਨ ਸੀਨੇ ਨਾਲ ਲਾ ਲਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕਮਰੇ ਦੀ ਖਿੜਕੀ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਦੇਖਿਆ। ਅਰਜੁਨ ਦਾ ਸਟੂਡੀਓ ਦੂਰੋਂ ਦਿਖ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਕੱਲ੍ਹ ਦੀ ਸ਼ਾਮ ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹੋਵੇਗੀ।
Support VasnaLok
VasnaLok is free for every reader, no paywall, no sign-up. If our stories keep you company, a small UPI support from you keeps the site alive and new stories coming every day.
Readers who enjoyed “ਪੰਜਾਬੀ ਭੈਣ ਦੀ ਕਹਾਣੀ: ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੀ ਵੱਡੀ ਭੈਣ ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਯਾਰ ਅਰਜੁਨ ਨਾਲ ਪਹਿਲੀ ਰਾਤ ਮਨਾਈ” also read
8 curated storiesਪੰਜਾਬੀ ਮਾਮੀ ਕਹਾਣੀ: ਗੁਰਲੀਨ ਮਾਮੀ ਨੇ ਹਰਮਨ ਕੋਲੋਂ ਸਾਰੀ ਰਾਤ ਚੁਦਵਾਇਆ
ਪੰਜਾਬੀ ਮਾਮੀ ਕਹਾਣੀ: ਲੁਧਿਆਣੇ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਆਈ ਗੁਰਲੀਨ ਮਾਮੀ ਅਤੇ ਹਰਮਨ ਵਿਚਕਾਰ ਰਿਮੋਟ ਦੀ ਬਹਿਸ ਕਿਵੇਂ ਇੱਕ ਗਰਮ ਦੁਪਹਿਰ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਗਈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਬਿਜਲੀ ਬੰਦ ਕਹਾਣੀ: ਬਿਜਲੀ ਬੰਦ ਹੁੰਦਿਆਂ ਹੀ ਭਾਬੀ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਮੇਰਾ ਲੁੰਨ
ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਬਿਜਲੀ ਬੰਦ ਕਹਾਣੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੇ ਇਕ ਘਰ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਇਕ ਸ਼ਾਮ ਬਿਜਲੀ ਬੰਦ ਹੋਣ ਨਾਲ ਦਿਓਰ ਤੇ ਭਾਬੀ ਵਿਚਕਾਰ ਇਕ ਲੰਮੀ ਰਾਤ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਦੀਦੀ ਕਹਾਣੀ: ਨਵਦੀਪ ਦੀਦੀ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦਾ ਲੁੰਨ ਦੁਪਹਿਰੇ
ਲੁਧਿਆਣਾ ਦੇ ਇੱਕ ਘਰ ਦੀ ਦੁਪਹਿਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਦੀਦੀ ਕਹਾਣੀ ਪਰਾਂਠਿਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਅਤੇ ਚੂੜੀਆਂ ਦੀ ਛਣਕ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਬੱਸ ਸਫ਼ਰ ਕਹਾਣੀ: ਬੱਸ ਵਿਚ ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਗਿੱਲੀ ਫੁੱਦੀ ਅਤੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਸਖ਼ਤ ਲੁੰਨ
ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਤੋਂ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਜਾਂਦੀ ਸ਼ਾਮ ਦੀ ਬੱਸ ਵਿਚ ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਪਿੱਛੇ ਬੈਠੇ ਅਜਨਬੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਲਈ। ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਬੱਸ ਸਫ਼ਰ ਕਹਾਣੀ ਉਸ ਰਾਤ ਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਫ਼ੋਨ ਕਾਲ ਨੇ ਦੋ ਅਜਨਬੀਆਂ ਨੂੰ ਨੇੜੇ ਲਿਆ ਦਿੱਤਾ।
ਦੁੱਧ ਵਾਲਾ ਸਵੇਰੇ ਪੰਜਾਬੀ: ਭਾਬੀ ਨੇ ਸਵੇਰੇ ਦੁੱਧ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਚੋਦਿਆ
ਦੁੱਧ ਵਾਲਾ ਸਵੇਰੇ ਪੰਜਾਬੀ: ਲੁਧਿਆਣੇ ਵਿੱਚ ਸਵੇਰੇ ਸਾਢੇ ਪੰਜ ਵਜੇ ਦੁੱਧ ਦੇਣ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਅਤੇ ਭਾਬੀ ਜਸਲੀਨ ਦੀ ਚਾਹ, ਇੱਕ ਛੋਹ ਅਤੇ ਰੋਜ਼ ਦੀ ਉਡੀਕ।
ਪੰਜਾਬੀ ਸੱਸ ਬਹੂ ਕਹਾਣੀ: ਸੱਸ ਦੇ ਵਿਆਹ ਤੇ ਜਾਂਦਿਆਂ ਹੀ ਬਹੂ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਜਤਿਨ ਦਾ ਲੁੰਨ, ਸਾਰੀ ਦੁਪਹਿਰ ਚੁਦਾਈ
ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਸੱਸ ਬਹੂ ਕਹਾਣੀ ਲੁਧਿਆਣੇ ਦੇ ਸਾਂਝੇ ਘਰ ਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸੱਸ ਦੇ ਵਿਆਹ ਤੇ ਜਾਂਦਿਆਂ ਹੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਤੇ ਜਤਿਨ ਨੂੰ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਪੂਰਾ ਘਰ ਇਕੱਲਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਇਲੈਕਟ੍ਰੀਸ਼ੀਅਨ ਕਹਾਣੀ: ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਇਲੈਕਟ੍ਰੀਸ਼ੀਅਨ ਦਾ ਲੁੰਨ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿਚ ਲੈ ਕੇ ਦੁਪਹਿਰ ਰੰਗੀਨ ਕੀਤੀ
ਇੱਕ ਪੰਜਾਬੀ ਇਲੈਕਟ੍ਰੀਸ਼ੀਅਨ ਕਹਾਣੀ ਜਿਸ ਵਿਚ ਭੁੱਲਿਆ ਹੋਇਆ ਕੜਾ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਅਣਭੁੱਲੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਵਿਚ ਬਦਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਹਸਪਤਾਲ ਦੀ ਚੁਦਾਈ: ਨਰਸ ਸੁਖਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਮੇਰਾ ਲੁੰਨ, ਰਾਤ ਦੀ ਡਿਊਟੀ
ਲੁਧਿਆਣਾ ਦੇ ਇੱਕ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਬੁਖਾਰ ਨਾਲ ਦਾਖਲ ਹਰਮਨ ਦੀ ਰਾਤ ਦੀ ਡਿਊਟੀ ਵਾਲੀ ਨਰਸ ਸੁਖਪ੍ਰੀਤ ਨਾਲ ਮੁਲਾਕਾਤ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਕਹਾਣੀ ਬਣ ਗਈ ਜੋ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਭੁੱਲੇਗੀ।