ਪੰਜਾਬੀ ਪਿੰਡ ਦੀ ਕਹਾਣੀ: ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਲੁੰਨ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ ਰਾਤ ਭਰ ਚੁਦਾਈ ਕਰਵਾਈ
ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਪਿੰਡ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਲੁਧਿਆਣੇ ਦੇ ਇੱਕ ਛੋਟੇ ਜਿਹੇ ਪਿੰਡ ਦੇ ਖੇਤਾਂ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਟਿਊਬਵੈੱਲ ਦੀ ਰੱਸੀ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਖਿੱਚਿਆ ਅਤੇ ਮੋਟਰ ਨੇ ਇੱਕ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਝਟਕਾ ਖਾਧਾ। ਪਾਣੀ ਦੀ ਧਾਰ ਅਚਾਨਕ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਸੂਟ ਦੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਗਿੱਲੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਉਹ ਹੱਸ ਪਈ ਕਿਉਂਕਿ ਮੋਟਰ ਆਖਰ ਚੱਲ ਪਈ ਸੀ ਪਰ ਅਗਲੇ ਹੀ ਪਲ ਮੋਟਰ ਫਿਰ ਬੰਦ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਚੁੱਪ ਛਾ ਗਈ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਫਿਰ ਰੱਸੀ ਖਿੱਚੀ, ਫਿਰ ਖਿੱਚੀ, ਪਰ ਮੋਟਰ ਨੇ ਹੁਣ ਕੋਈ ਜਵਾਬ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ।
ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਸਤਾਈ ਸਾਲ ਦੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਪਤੀ ਦੋ ਸਾਲ ਤੋਂ ਕੈਨੇਡਾ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸੱਸ ਸਹੁਰੇ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ ਅਤੇ ਖੇਤ ਦਾ ਜ਼ਿਆਦਾ ਕੰਮ ਉਸੇ ਦੇ ਸਿਰ ਸੀ। ਸ਼ਾਮ ਦਾ ਵੇਲਾ ਸੀ ਅਤੇ ਕਣਕ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਦੇਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਮੋਟਰ ਦੇ ਢੱਕਣ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਅਤੇ ਅੰਦਰ ਝਾਕਿਆ ਪਰ ਉਸਨੂੰ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਆਇਆ ਕਿ ਖਰਾਬੀ ਕਿੱਥੇ ਹੈ। ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਪਿੱਛੋਂ ਇੱਕ ਆਵਾਜ਼ ਆਈ ਕਿ ਰੱਸੀ ਇੰਝ ਨਹੀਂ ਖਿੱਚੀਦੀ, ਥੋੜਾ ਸਬਰ ਨਾਲ ਕੰਮ ਲੈ।
ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਤੀਹ ਸਾਲ ਦਾ ਗੁਆਂਢੀ ਕਿਸਾਨ ਸੀ ਜੋ ਆਪਣੇ ਖੇਤ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸਦਾ ਕੱਦ ਲੰਬਾ ਸੀ, ਬਾਹਾਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਸਨ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਮਿਹਨਤ ਦੀ ਚਮਕ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਮੋਟਰ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ ਅਤੇ ਇੱਕ ਮਿੰਟ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸਮਝ ਗਿਆ ਕਿ ਪਲੱਗ ਵਿੱਚ ਕਾਰਬਨ ਜੰਮ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਕੁੜਤੇ ਦੀ ਬਾਹਾਂ ਚੜ੍ਹਾਈਆਂ ਅਤੇ ਮੋਟਰ ਨੂੰ ਸਾਫ਼ ਕਰਨ ਲੱਗਾ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਉਸਦੇ ਹੱਥਾਂ ਦੀ ਫੁਰਤੀ ਨੂੰ ਦੇਖਦੀ ਰਹੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਦਿਲ ਦੀ ਧੜਕਣ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਈ।
ਮੋਟਰ ਚੱਲ ਪਈ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਫਿਰ ਖਾਲ ਵਿੱਚ ਵਗਣ ਲੱਗਾ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਕਿਹਾ ਕਿ ਤੂੰ ਤਾਂ ਮਸੀਹਾ ਬਣ ਕੇ ਆਇਆ ਹੈਂ ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਗੁਆਂਢੀ ਦਾ ਫਰਜ਼ ਹੈ। ਦੋਵੇਂ ਟਿਊਬਵੈੱਲ ਦੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਬੈਠ ਗਏ ਅਤੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਘੜੇ ਵਿੱਚੋਂ ਠੰਡਾ ਪਾਣੀ ਪਿਲਾਇਆ। ਗੱਲਾਂ ਗੱਲਾਂ ਵਿੱਚ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਕੱਲਤਾ ਉਸਨੂੰ ਖਾ ਰਹੀ ਹੈ ਅਤੇ ਪਤੀ ਦੀ ਯਾਦ ਰਾਤ ਨੂੰ ਸੌਣ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੀ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਲਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਇਕੱਲੀ ਨਹੀਂ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਣ ਦੇਵੇਗਾ।
ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦਾ ਹੱਥ ਦਬਾਇਆ ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਸਦੇ ਮੋਢੇ ਤੇ ਸਿਰ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਸਾਹ ਉਸਦੇ ਵਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਉਸਦੀ ਗਰਮੀ ਚੰਗੀ ਲੱਗ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਮੂੰਹ ਉੱਤੇ ਕਰਕੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਆਪਣੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ। ਪਹਿਲਾਂ ਇਹ ਚੁੰਮਣ ਹੌਲੀ ਸੀ, ਫਿਰ ਡੂੰਘਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਘੁੱਟ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਕਮਰ ਤੇ ਹੱਥ ਫੇਰਨ ਲੱਗਾ।
ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਕੁੜਤਾ ਉਤਾਰਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਚੌੜੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਹੱਥ ਫੇਰਿਆ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦਾ ਸੂਟ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਉਤਾਰਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਨਰਮੀ ਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਸ਼ਰਮਾ ਕੇ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲਈਆਂ ਪਰ ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਮੁਸਕਾਨ ਸੀ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੀ ਗਰਦਨ ਤੇ ਚੁੰਮਣ ਦਿੱਤੇ ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਸਦੇ ਬੁੱਬਸ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ। ਉਸਨੇ ਬੁੱਬਸ ਨੂੰ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦਬਾਇਆ ਅਤੇ ਚੁੰਮਿਆ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਸਾਹ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਉਂਗਲਾਂ ਫੇਰ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਪੈਂਟ ਦਾ ਬਟਨ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਮੋਟਾ ਲੁੰਨ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲਿਆ। ਲੁੰਨ ਗਰਮ ਅਤੇ ਸਖ਼ਤ ਸੀ ਅਤੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਉਸ ਤੇ ਫਿਰਨ ਲੱਗੀਆਂ। ਉਸਨੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਹਿਲਾਇਆ ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਸਾਹ ਭਾਰੀ ਹੋ ਗਈ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਗੋਡਿਆਂ ਭਾਰ ਬੈਠ ਕੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਚੂਸਣ ਲੱਗੀ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੇ ਸਿਰ ਤੇ ਹੱਥ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਵਾਲਾਂ ਨੂੰ ਸਹਿਲਾਉਣ ਲੱਗਾ।
ਕੁਝ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਉਠਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਮੰਜੇ ਤੇ ਲਿਟਾ ਦਿੱਤਾ ਜੋ ਟਿਊਬਵੈੱਲ ਦੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਪਿਆ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਖੋਲ੍ਹੀਆਂ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ ਜੋ ਗਿੱਲੀ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਸੀ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਤੇ ਫੇਰੀਆਂ ਅਤੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਇੱਕ ਲੰਮੀ ਆਹ ਭਰੀ। ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦਾ ਪਾਣੀ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਤੇ ਲੱਗ ਗਿਆ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਹੋਰ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੀ ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣਾ ਲੁੰਨ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ।
ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹੌਲੀ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਲੁੰਨ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ ਅਤੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਜਕੜ ਲਿਆ। ਪਹਿਲੇ ਝਟਕੇ ਵਿੱਚ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਫੈਲ ਗਈਆਂ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਨਹੁੰ ਗੱਡ ਦਿੱਤੇ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਧੱਕੇ ਲਾਉਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੇ ਅਤੇ ਹਰ ਧੱਕੇ ਨਾਲ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਉੱਚੀ ਹੁੰਦੀ ਗਈ। ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਜਕੜ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਪਸੀਨੇ ਨਾਲ ਭਿੱਜ ਗਏ ਸਨ।
ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਰਫ਼ਤਾਰ ਵਧਾ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਉਸਦੀ ਕਮਰ ਦੁਆਲੇ ਲਪੇਟ ਲਈਆਂ। ਹਰ ਧੱਕਾ ਡੂੰਘਾ ਅਤੇ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਸੀ ਅਤੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚੋਂ ਪਾਣੀ ਨਿਕਲਣ ਲੱਗਾ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਨਾਂ ਵਾਰ ਵਾਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਹੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਚੋਦੈ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੀ ਗੱਲ ਮੰਨ ਲਈ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਚੋਦਣ ਲੱਗਾ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਸਰੀਰ ਕੰਬਣ ਲੱਗਾ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਆਹ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਪਾਣੀ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ।
ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਚੁੱਕ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਕੰਧ ਨਾਲ ਲਾ ਕੇ ਚੋਦਣ ਲੱਗਾ। ਇਸ ਪੁਜ਼ੀਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਲੁੰਨ ਹੋਰ ਡੂੰਘਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਗਰਦਨ ਤੇ ਚੁੰਮਣ ਦਿੱਤੇ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਭੁੱਲੇਗੀ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਥੱਲੇ ਉਤਾਰਿਆ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਉਲਟਾ ਕਰਕੇ ਮੰਜੇ ਤੇ ਝੁਕਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਨੇ ਪਿੱਛੋਂ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੁੰਨ ਪਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਕਮਰ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ ਧੱਕੇ ਲਾਉਣ ਲੱਗਾ।
ਪਿੱਛੋਂ ਚੁਦਾਈ ਵਿੱਚ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਹੋਰ ਉੱਚੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਮੰਜੇ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਫੜ ਲਿਆ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੇ ਬੁੱਬਸ ਨੂੰ ਪਿੱਛੋਂ ਫੜਿਆ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦਬਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਚੋਦਦਾ ਰਿਹਾ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚੋਂ ਪਾਣੀ ਵਗ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਕੰਬ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਕੁਝ ਹੀ ਦੇਰ ਵਿੱਚ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਹੋਰ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਆਹ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਪਾਣੀ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ। ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਇੱਕੋ ਵੇਲੇ ਢਿੱਲੇ ਪੈ ਗਏ ਅਤੇ ਉਹ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਲਿਪਟ ਕੇ ਖੜੇ ਰਹੇ।
ਕੁਝ ਦੇਰ ਚੁੱਪ ਰਹੀ ਅਤੇ ਫਿਰ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਮੁਸਕਾ ਕੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਸਨੇ ਕਦੇ ਸੋਚਿਆ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਿ ਮੋਟਰ ਠੀਕ ਕਰਵਾਉਣਾ ਉਸਨੂੰ ਇੱਥੇ ਤੱਕ ਲੈ ਆਵੇਗਾ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੇ ਮੱਥੇ ਤੇ ਚੁੰਮਣ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਸਦੇ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਉਹ ਹੈ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕੱਪੜੇ ਠੀਕ ਕੀਤੇ ਅਤੇ ਘਰ ਵੱਲ ਚੱਲ ਪਈ। ਜਾਂਦੇ ਵੇਲੇ ਉਸਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਕੱਲ੍ਹ ਫਿਰ ਆਵੇਗੀ ਅਤੇ ਇਸ ਵਾਰ ਜ਼ਿਆਦਾ ਵੇਲੇ ਲਈ ਆਵੇਗੀ।
ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ ਫਿਰ ਆਈ ਅਤੇ ਇਸ ਵਾਰ ਉਹ ਸਿੱਧੀ ਟਿਊਬਵੈੱਲ ਦੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਚਲੀ ਗਈ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦਾ ਕੁੜਤਾ ਉਤਾਰਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਚੁੰਮਣ ਦਿੱਤੇ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦਾ ਸੂਟ ਉਤਾਰਿਆ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਮੰਜੇ ਤੇ ਲਿਟਾ ਦਿੱਤਾ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੀਆਂ ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਬੁਲਾਇਆ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਚੁੰਮਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਚੱਟਣ ਲੱਗਾ।
ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੀ ਚੱਟ ਨਾਲ ਉਸਦਾ ਸਰੀਰ ਮਰੋੜਨ ਲੱਗਾ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਦਬਾਇਆ। ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦਾ ਪਾਣੀ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਲੱਗ ਗਿਆ ਅਤੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਇੱਕ ਲੰਮੀ ਆਹ ਭਰੀ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਫੁੱਦੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਤੱਕ ਪਾਈ ਅਤੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣਾ ਪਹਿਲਾ ਪਾਣੀ ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣਾ ਲੁੰਨ ਕੱਢਿਆ ਅਤੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਵਾਰ ਚੁਦਾਈ ਹੌਲੀ ਅਤੇ ਡੂੰਘੀ ਸੀ ਅਤੇ ਹਰ ਧੱਕੇ ਨਾਲ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨੇੜੇ ਖਿੱਚ ਰਹੀ ਸੀ।
ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਉੱਤੇ ਆਉਣ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਅਤੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਉਸਦੇ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਗਈ। ਉਸਨੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਅਤੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਉੱਤੇ ਥੱਲੇ ਹੋਣ ਲੱਗੀ। ਇਸ ਪੁਜ਼ੀਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਬੁੱਬਸ ਹਿੱਲ ਰਹੇ ਸਨ ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਦਬਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਵੱਧਦੀ ਗਈ ਅਤੇ ਉਸਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਗਈਆਂ। ਕੁਝ ਹੀ ਦੇਰ ਵਿੱਚ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣਾ ਪਾਣੀ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਉੱਤੇ ਹੀ ਢੇਰ ਹੋ ਗਈ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਪਲਟਾ ਕੇ ਥੱਲੇ ਲਿਟਾਇਆ ਅਤੇ ਫਿਰ ਤੋਂ ਚੋਦਣ ਲੱਗਾ।
ਇਸ ਵਾਰ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਆਪਣੇ ਮੋਢਿਆਂ ਤੇ ਰੱਖ ਲਈਆਂ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਚੋਦਿਆ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਜਕੜ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਪਾਣੀ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਿਕਲ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਖਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਪਾਣੀ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਪੇਟ ਤੇ ਕੱਢਿਆ ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਥੱਕ ਕੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਲਿਪਟ ਗਏ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਸਨੂੰ ਹੁਣ ਘਰ ਜਾਣਾ ਹੈ ਪਰ ਉਸਦਾ ਦਿਲ ਇੱਥੇ ਹੀ ਰਹਿ ਗਿਆ ਹੈ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਵਾਅਦਾ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਉਹ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਉਸਦਾ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਕਰੇਗਾ।
ਦਿਨ ਲੰਘਦੇ ਗਏ ਅਤੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਤਕਰੀਬਨ ਹਰ ਦੂਜੇ ਦਿਨ ਖੇਤ ਤੇ ਆਉਣ ਲੱਗੀ। ਕਦੇ ਉਹ ਪਾਣੀ ਦਾ ਬਹਾਨਾ ਬਣਾਉਂਦੀ ਅਤੇ ਕਦੇ ਸਿੱਧੀ ਅੰਦਰ ਆ ਜਾਂਦੀ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੇ ਲਈ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਮੰਜਾ ਵੀ ਲਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਮੁਲਾਕਾਤਾਂ ਲੰਮੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਗਈਆਂ। ਇੱਕ ਦਿਨ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਸਦਾ ਪਤੀ ਅਗਲੇ ਮਹੀਨੇ ਛੁੱਟੀ ਤੇ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਡਰ ਹੈ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਮੁਲਾਕਾਤਾਂ ਰੁਕ ਜਾਣਗੀਆਂ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਕੋਈ ਨਾ ਕੋਈ ਰਾਹ ਕੱਢ ਲਵੇਗਾ।
ਪਤੀ ਦੇ ਆਉਣ ਤੋਂ ਇੱਕ ਦਿਨ ਪਹਿਲਾਂ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਰਾਤ ਨੂੰ ਖੇਤ ਤੇ ਆਈ ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨਾਲ ਲਿਪਟ ਕੇ ਰੋਣ ਲੱਗੀ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਤਸੱਲੀ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਹ ਰਾਤ ਸਿਰਫ਼ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਰਾਤ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਚੁਦਾਈ ਸਭ ਤੋਂ ਲੰਮੀ ਅਤੇ ਤੀਬਰ ਸੀ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਹਰ ਪੁਜ਼ੀਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਚੋਦਿਆ, ਕਦੇ ਮੰਜੇ ਤੇ, ਕਦੇ ਕੰਧ ਨਾਲ ਲਾ ਕੇ ਅਤੇ ਕਦੇ ਖੇਤ ਦੀ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਹਵਾ ਵਿੱਚ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹਰ ਵਾਰ ਆਪਣਾ ਪਾਣੀ ਕੱਢਿਆ ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਵੀ ਦੋ ਵਾਰ ਆਪਣਾ ਪਾਣੀ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਕੱਢਿਆ। ਸਵੇਰ ਹੋਣ ਤੱਕ ਦੋਵੇਂ ਥੱਕ ਕੇ ਸੌਂ ਗਏ ਸਨ।
ਸਵੇਰੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਅਲਵਿਦਾ ਕਿਹਾ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਯਾਦ ਰੱਖੇਗੀ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਕੜਾ ਦਿੱਤਾ ਜੋ ਉਸਨੇ ਮੇਲੇ ਤੋਂ ਖਰੀਦਿਆ ਸੀ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕੜਾ ਪਹਿਨਿਆ ਅਤੇ ਮੁਸਕਾ ਦਿੱਤੀ। ਉਹ ਖੇਤ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲੀ ਤਾਂ ਸਵੇਰ ਦੀ ਧੁੱਪ ਕਣਕ ਦੀਆਂ ਬਾਲੀਆਂ ਤੇ ਪੈ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਖੁਸ਼ਬੂ ਵਿੱਚ ਹੁਣ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਯਾਦ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਈ ਸੀ।
ਕੁਝ ਦਿਨ ਬਾਅਦ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਪਤੀ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਘਰ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਰੁੱਝ ਗਈ। ਪਰ ਹਰ ਵਾਰ ਜਦੋਂ ਉਹ ਖੇਤ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀ ਤਾਂ ਟਿਊਬਵੈੱਲ ਦੇ ਕਮਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇੱਕ ਪਲ ਲਈ ਰੁਕ ਜਾਂਦੀ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਵੀ ਉਸਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਮੁਸਕਾ ਦਿੰਦਾ ਅਤੇ ਉਸ ਮੁਸਕਾਨ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਲੁਕੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਸਨ। ਇੱਕ ਦਿਨ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਸਨੂੰ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਖੇਤ ਦਾ ਪਾਣੀ ਬਹੁਤ ਪਸੰਦ ਹੈ ਅਤੇ ਪਤੀ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਹਰ ਹਫ਼ਤੇ ਉੱਥੋਂ ਪਾਣੀ ਲਿਆ ਕਰੇਗਾ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਹੁਣ ਮੁਲਾਕਾਤ ਦਾ ਬਹਾਨਾ ਵੀ ਮਿਲ ਗਿਆ ਹੈ।
ਅਗਲੇ ਹਫ਼ਤੇ ਜਦੋਂ ਪਤੀ ਪਾਣੀ ਲੈਣ ਗਿਆ ਤਾਂ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਸਲਾਮ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਪਤੀ ਨੇ ਘਰ ਆ ਕੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦਾ ਹਾਲ ਪੁੱਛਿਆ ਹੈ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਮੁਸਕਾ ਕੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਚੰਗਾ ਆਦਮੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਖਿਆਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਰਾਤ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨਾਲ ਵੀ ਵੇਲਾ ਗੁਜ਼ਾਰਿਆ ਪਰ ਉਸਦੇ ਦਿਮਾਗ਼ ਵਿੱਚ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਚੁਦਾਈ ਘੁੰਮ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕੀਤੀਆਂ ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਨਾਂ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਲਿਆ।
ਵੇਲਾ ਲੰਘਦਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੀਆਂ ਮੁਲਾਕਾਤਾਂ ਪਾਣੀ ਦੇ ਬਹਾਨੇ ਜਾਰੀ ਰਹੀਆਂ। ਕਦੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਖੇਤ ਤੇ ਆਉਂਦੀ ਅਤੇ ਕਦੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਉਸਦੇ ਘਰ ਪਾਣੀ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਦੇ ਬਹਾਨੇ ਆ ਜਾਂਦਾ ਜਦੋਂ ਪਤੀ ਬਾਹਰ ਹੁੰਦਾ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਲੱਗੀ ਕਿਉਂਕਿ ਖੇਤ ਦੀ ਹਵਾ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਰਾਜ਼ ਨੂੰ ਲੁਕਾ ਰੱਖਿਆ ਸੀ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਇੱਕ ਦਿਨ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਉਸ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਲੱਗੀ ਹੈ ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਵੀ ਉਸਨੂੰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਛੱਡੇਗਾ। ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ ਅਤੇ ਖੇਤ ਦੀ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਰਾਜ਼ ਮਹਿਫੂਜ਼ ਰਿਹਾ।
ਆਖਰੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਵਿੱਚ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਇੱਕ ਤੋਹਫ਼ਾ ਦਿੱਤਾ, ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਪੱਗ ਜੋ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਚੁਣੀ ਸੀ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਪੱਗ ਨੂੰ ਚੁੰਮਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਹ ਉਸਦੇ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਕੀਮਤੀ ਚੀਜ਼ ਹੈ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਚਾਹੇ ਹਾਲਾਤ ਕੁਝ ਵੀ ਹੋਣ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਖੇਤ ਦੀ ਮਿੱਟੀ ਵਾਂਗ ਮਹਿਕਦੀ ਰਹੇਗੀ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੇ ਮੱਥੇ ਤੇ ਚੁੰਮਣ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਘਰ ਵੱਲ ਚੱਲ ਪਈ। ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਹਵਾ ਚੱਲ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਕਦਮਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਜਿਹੀ ਮੁਸਕਾਨ ਸੀ।
ਇੱਕ ਰਾਤ ਜਦੋਂ ਪਿੰਡ ਸੌਂ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਚੰਨ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਖੇਤ ਤੇ ਪੈ ਰਹੀ ਸੀ, ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਚੁੱਪਚਾਪ ਟਿਊਬਵੈੱਲ ਦੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਆਈ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਦੇਖਦੇ ਹੀ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਇੱਕ ਡੂੰਘਾ ਚੁੰਮਣ ਦਿੱਤਾ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦਾ ਕੁੜਤਾ ਉਤਾਰਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਹੱਥ ਫੇਰਿਆ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਦੁਪੱਟਾ ਹਟਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਗਰਦਨ ਤੇ ਚੁੰਮਣ ਦੇਣ ਲੱਗਾ।
ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਮੰਜੇ ਤੇ ਧੱਕਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਗਈ। ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਸੂਟ ਉਤਾਰਿਆ ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਲੁੰਨ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲਿਆ। ਲੁੰਨ ਸਖ਼ਤ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਸੀ ਅਤੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਹੌਲੀ ਨਾਲ ਪਾ ਲਿਆ। ਉਹ ਉੱਤੇ ਥੱਲੇ ਹੋਣ ਲੱਗੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਬੁੱਬਸ ਹਿੱਲਣ ਲੱਗੇ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੇ ਬੁੱਬਸ ਨੂੰ ਫੜਿਆ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦਬਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਉਸਨੂੰ ਹੋਰ ਤੇਜ਼ ਹੋਣ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਵੱਧਦੀ ਗਈ ਅਤੇ ਉਸਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜਣ ਲੱਗੀਆਂ। ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚੋਂ ਪਾਣੀ ਨਿਕਲਣ ਲੱਗਾ ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਲੁੰਨ ਉਸ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਭਿੱਜ ਗਿਆ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਇੱਕ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਆਹ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਪਾਣੀ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਉੱਤੇ ਝੁੱਕ ਗਈ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਪਲਟਾ ਕੇ ਥੱਲੇ ਲਿਟਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਚੋਦਣ ਲੱਗਾ।
ਹਰ ਧੱਕੇ ਨਾਲ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਸੁੰਗੜ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਸਰੀਰ ਕੰਬ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੇ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਛੱਡੇਗਾ ਅਤੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਜਕੜ ਲਿਆ। ਆਖਰ ਵਿੱਚ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣਾ ਪਾਣੀ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਥੱਕ ਕੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਲਿਪਟ ਗਏ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਮੁਸਕਾ ਕੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਹ ਰਾਤ ਉਹ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਭੁੱਲੇਗੀ।
ਕੁਝ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਲੁੰਨ ਫਿਰ ਤੋਂ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਹਿਲਾਉਣ ਲੱਗੀ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਲੁੰਨ ਦੁਬਾਰਾ ਸਖ਼ਤ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਚੁੰਮ ਕੇ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ। ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਚੂਸਣ ਲੱਗੀ ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਸਾਹ ਫਿਰ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਈ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਛੱਡਿਆ ਅਤੇ ਘੋੜੀ ਬਣ ਕੇ ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਝੁੱਕ ਗਈ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਪਿੱਛੋਂ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੁੰਨ ਪਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਚੋਦਣ ਲੱਗਾ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਫਿਰ ਤੋਂ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜਣ ਲੱਗੀਆਂ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਆਪਣਾ ਪਾਣੀ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣਾ ਪਾਣੀ ਉਸਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਕੱਢਿਆ ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਲਿਪਟ ਗਏ।
Support VasnaLok
VasnaLok is free for every reader, no paywall, no sign-up. If our stories keep you company, a small UPI support from you keeps the site alive and new stories coming every day.
Readers who enjoyed “ਪੰਜਾਬੀ ਪਿੰਡ ਦੀ ਕਹਾਣੀ: ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਲੁੰਨ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ ਰਾਤ ਭਰ ਚੁਦਾਈ ਕਰਵਾਈ” also read
8 curated storiesਪੰਜਾਬੀ ਮਾਮੀ ਕਹਾਣੀ: ਗੁਰਲੀਨ ਮਾਮੀ ਨੇ ਹਰਮਨ ਕੋਲੋਂ ਸਾਰੀ ਰਾਤ ਚੁਦਵਾਇਆ
ਪੰਜਾਬੀ ਮਾਮੀ ਕਹਾਣੀ: ਲੁਧਿਆਣੇ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਆਈ ਗੁਰਲੀਨ ਮਾਮੀ ਅਤੇ ਹਰਮਨ ਵਿਚਕਾਰ ਰਿਮੋਟ ਦੀ ਬਹਿਸ ਕਿਵੇਂ ਇੱਕ ਗਰਮ ਦੁਪਹਿਰ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਗਈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਖੇਤ ਚ ਕਹਾਣੀ: ਵਿਆਹੀ ਸੁੱਖੀ ਦੀ ਖੇਤ ਵਿਚ ਲੁੰਨ ਦੀ ਭੁੱਖ
ਪੰਜਾਬੀ ਖੇਤ ਚ ਕਹਾਣੀ: ਪਤੀ ਦੇ ਵਿਦੇਸ਼ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਕੱਲੀ ਸੁੱਖੀ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿਚ ਬਲਵਿੰਦਰ ਦੇ ਆਉਣ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਬਦਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਬਿਜਲੀ ਬੰਦ ਕਹਾਣੀ: ਬਿਜਲੀ ਬੰਦ ਹੁੰਦਿਆਂ ਹੀ ਭਾਬੀ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਮੇਰਾ ਲੁੰਨ
ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਬਿਜਲੀ ਬੰਦ ਕਹਾਣੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੇ ਇਕ ਘਰ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਇਕ ਸ਼ਾਮ ਬਿਜਲੀ ਬੰਦ ਹੋਣ ਨਾਲ ਦਿਓਰ ਤੇ ਭਾਬੀ ਵਿਚਕਾਰ ਇਕ ਲੰਮੀ ਰਾਤ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਦੀਦੀ ਕਹਾਣੀ: ਨਵਦੀਪ ਦੀਦੀ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦਾ ਲੁੰਨ ਦੁਪਹਿਰੇ
ਲੁਧਿਆਣਾ ਦੇ ਇੱਕ ਘਰ ਦੀ ਦੁਪਹਿਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਦੀਦੀ ਕਹਾਣੀ ਪਰਾਂਠਿਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਅਤੇ ਚੂੜੀਆਂ ਦੀ ਛਣਕ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਸੱਸ ਬਹੂ ਕਹਾਣੀ: ਸੱਸ ਦੇ ਵਿਆਹ ਤੇ ਜਾਂਦਿਆਂ ਹੀ ਬਹੂ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਜਤਿਨ ਦਾ ਲੁੰਨ, ਸਾਰੀ ਦੁਪਹਿਰ ਚੁਦਾਈ
ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਸੱਸ ਬਹੂ ਕਹਾਣੀ ਲੁਧਿਆਣੇ ਦੇ ਸਾਂਝੇ ਘਰ ਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸੱਸ ਦੇ ਵਿਆਹ ਤੇ ਜਾਂਦਿਆਂ ਹੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਤੇ ਜਤਿਨ ਨੂੰ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਪੂਰਾ ਘਰ ਇਕੱਲਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਇਲੈਕਟ੍ਰੀਸ਼ੀਅਨ ਕਹਾਣੀ: ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਇਲੈਕਟ੍ਰੀਸ਼ੀਅਨ ਦਾ ਲੁੰਨ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿਚ ਲੈ ਕੇ ਦੁਪਹਿਰ ਰੰਗੀਨ ਕੀਤੀ
ਇੱਕ ਪੰਜਾਬੀ ਇਲੈਕਟ੍ਰੀਸ਼ੀਅਨ ਕਹਾਣੀ ਜਿਸ ਵਿਚ ਭੁੱਲਿਆ ਹੋਇਆ ਕੜਾ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਅਣਭੁੱਲੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਵਿਚ ਬਦਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਟ੍ਰੇਨ ਸਫ਼ਰ ਕਹਾਣੀ: ਰਾਤ ਦੀ ਟ੍ਰੇਨ ਵਿੱਚ ਅਰਜਨ ਨੇ ਜਸਲੀਨ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੰਨ ਪਾ ਦਿੱਤਾ
ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਤੋਂ ਦਿੱਲੀ ਜਾਂਦੀ ਰਾਤ ਦੀ ਟ੍ਰੇਨ ਵਿੱਚ ਜਸਲੀਨ ਦੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਅਰਜਨ ਨਾਲ ਹੋਈ। ਇੱਕ ਬੰਦ ਕੂਪਾ, ਇੱਕ ਲੰਮੀ ਰਾਤ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਸਫ਼ਰ ਜੋ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਦਲ ਗਿਆ।
ਪੰਜਾਬੀ ਹਸਪਤਾਲ ਦੀ ਚੁਦਾਈ: ਨਰਸ ਸੁਖਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਮੇਰਾ ਲੁੰਨ, ਰਾਤ ਦੀ ਡਿਊਟੀ
ਲੁਧਿਆਣਾ ਦੇ ਇੱਕ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਬੁਖਾਰ ਨਾਲ ਦਾਖਲ ਹਰਮਨ ਦੀ ਰਾਤ ਦੀ ਡਿਊਟੀ ਵਾਲੀ ਨਰਸ ਸੁਖਪ੍ਰੀਤ ਨਾਲ ਮੁਲਾਕਾਤ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਕਹਾਣੀ ਬਣ ਗਈ ਜੋ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਭੁੱਲੇਗੀ।