ਪੰਜਾਬੀ ਕਾਲਜ ਕੁੜੀ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕੈਂਟੀਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਡੀਪਕ ਦਾ ਲੰਨ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲਿਆ
ਇਹ ਇੱਕ ਸੱਚੀ ਜਿਹੀ ਪੰਜਾਬੀ ਕਾਲਜ ਕੁੜੀ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਹੈ, ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਕੈਂਟੀਨ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਖੜ੍ਹੀ ਸੀ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਕੰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਡੀਪਕ ਦੀ ਅਵਾਜ਼ ਪਈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤਾਂ ਨੂੰ ਹੱਸ ਕੇ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਤਾਂ ਮੇਰਾ ਦਿਲ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਸਰੀਰ ਵੀ ਬੇਕਾਬੂ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਸਾਹ ਰੁਕ ਗਿਆ, ਉਸ ਦੇ ਗੱਲ੍ਹ ਲਾਲ ਹੋ ਗਏ, ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੇ ਪਿੱਛੇੋਂ ਝਾਕ ਕੇ ਡੀਪਕ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਉਹ ਲੰਬਾ, ਚੌੜੇ ਮੋਢਿਆਂ ਵਾਲਾ, ਕਾਲੀ ਕਮੀਜ਼ ਵਿੱਚ ਬੈਠਾ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਾਰਤ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ।
ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਵੀਹ ਸਾਲ ਦੀ ਸੀ, ਲੁਧਿਆਣਾ ਦੇ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਦੂਜੇ ਸਾਲ ਦੀ ਵਿਦਿਆਰਥਣ, ਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸੰਭਾਲ ਕੇ ਰੱਖਦੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਅੱਜ ਹਲਕੀ ਗੁਲਾਬੀ ਕੁੜਤੀ ਪਾਈ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਛਾਤੀ ਦੀ ਗੋਲਾਈ ਸਾਫ਼ ਨਜ਼ਰ ਆ ਰਹੀ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਲੰਬੇ ਵਾਲ ਉਸ ਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਸਨ। ਡੀਪਕ ਤੇਈ ਸਾਲ ਦਾ ਸੀਨੀਅਰ ਸੀ, ਕਾਲਜ ਦੀ ਕ੍ਰਿਕਟ ਟੀਮ ਦਾ ਕਪਤਾਨ, ਤੇ ਕੁੜੀਆਂ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪਾਗਲ ਸਨ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਈ ਵਾਰ ਉਸ ਨੂੰ ਕਲਾਸ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਕਦੇ ਗੱਲ ਕਰਨ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਅੱਜ ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਕੁਝ ਟੁੱਟ ਗਿਆ, ਕੁਝ ਜਾਗ ਗਿਆ।
ਕੈਂਟੀਨ ਵਿੱਚੋਂ ਹਾਸਾ ਗੂੰਜ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਚਾਹ ਦੀਆਂ ਪਿਆਲੀਆਂ ਦੀ ਖੜਕ, ਸਮੋਸਿਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ, ਤੇ ਡੀਪਕ ਦਾ ਦੋਸਤ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਓਏ, ਤੂੰ ਤਾਂ ਬਸ ਗੱਲਾਂ ਹੀ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਕਰ ਕੇ ਵਖਾ। ਡੀਪਕ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, ਜੇ ਉਹ ਇੱਕ ਵਾਰ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਜਾਵੇ, ਫਿਰ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡਾਂਗਾ ਨਹੀਂ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਦਿਲ ਜ਼ੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਧੜਕਣ ਲੱਗਾ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਕੰਬਣ ਲੱਗੀਆਂ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਜੀਬ ਜਿਹੀ ਗਰਮੀ ਉੱਠਣ ਲੱਗੀ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਬੈਗ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜਿਆ ਤੇ ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਉੱਥੋਂ ਨਿਕਲ ਗਈ, ਪਰ ਉਸ ਦੇ ਦਿਮਾਗ ਵਿੱਚ ਡੀਪਕ ਦੀ ਅਵਾਜ਼ ਗੂੰਜਦੀ ਰਹੀ।
ਸ਼ਾਮ ਦੀਆਂ ਕਲਾਸਾਂ ਖਤਮ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਹੋਸਟਲ ਵੱਲ ਨਹੀਂ ਗਈ, ਉਹ ਕਾਲਜ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਵਾਲੇ ਖਾਲੀ ਮੈਦਾਨ ਵੱਲ ਤੁਰ ਪਈ ਜਿੱਥੇ ਡੀਪਕ ਅਕਸਰ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤਾਂ ਨਾਲ ਬੈਠਦਾ ਸੀ। ਸੂਰਜ ਡੁੱਬ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਸਮਾਨ ਸੰਤਰੀ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਤੇ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਮਿੱਟੀ ਤੇ ਘਾਹ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਸੀ। ਡੀਪਕ ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਬੈਂਚ ਤੇ ਬੈਠਾ ਆਪਣਾ ਫੋਨ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਦੇ ਉੱਪਰਲੇ ਬਟਨ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਸਨ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਛਾਤੀ ਦੇ ਵਾਲ ਨਜ਼ਰ ਆ ਰਹੇ ਸਨ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹਿੰਮਤ ਕਰ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਜਾ ਕੇ ਖੜ੍ਹੀ ਹੋ ਗਈ ਤੇ ਬੋਲੀ, ਤੂੰ ਕੈਂਟੀਨ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਬਾਰੇ ਕੀ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਡੀਪਕ ਨੇ ਉੱਪਰ ਵੇਖਿਆ, ਪਹਿਲਾਂ ਤਾਂ ਉਹ ਘਬਰਾ ਗਿਆ, ਫਿਰ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਮੁਸਕਰਾਹਟ ਆ ਗਈ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਤੂੰ ਸੁਣ ਲਿਆ, ਫਿਰ ਤਾਂ ਚੰਗਾ ਹੀ ਹੋਇਆ, ਮੈਨੂੰ ਲੁਕਾ ਕੇ ਗੱਲ ਕਰਨ ਦੀ ਆਦਤ ਨਹੀਂ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਦਾ ਨਾਟਕ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਬੇਸ਼ਰਮ ਹੈਂ, ਕਿਸੇ ਕੁੜੀ ਬਾਰੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੌਣ ਬੋਲਦਾ ਹੈ। ਡੀਪਕ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਉਚਾਈ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਕਿਹਾ, ਜੋ ਸੱਚ ਹੈ, ਉਹ ਸੱਚ ਹੈ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਵੇਖਦਿਆਂ ਹੀ ਪਸੰਦ ਆ ਗਈ ਸੀ।
ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਗੁੱਸਾ ਪਿਘਲਣ ਲੱਗਾ, ਉਸ ਨੇ ਨੀਵੀਂ ਪਾ ਲਈ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਕੰਬਣ ਲੱਗੇ। ਡੀਪਕ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਚੁੰਨੀ ਦਾ ਕੋਨਾ ਫੜਿਆ, ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਖਿੱਚਿਆ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਕੰਨ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਫੁਸਫੁਸਾਇਆ, ਅੱਜ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਹੋਸਟਲ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਵਾਲੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾ, ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਧੱਕਾ ਦਿੱਤਾ, ਪਰ ਉਹ ਧੱਕਾ ਇੰਨਾ ਹਲਕਾ ਸੀ ਕਿ ਡੀਪਕ ਹਿਲਿਆ ਵੀ ਨਹੀਂ, ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਤੂੰ ਪਾਗਲ ਹੈਂ, ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਆਵਾਂਗੀ। ਪਰ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਕੰਬ ਰਹੇ ਸਨ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸਾਹ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਈ ਸੀ, ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਉਸ ਦੀ ਜ਼ੁਬਾਨ ਤੋਂ ਵੱਖਰੀ ਕਹਾਣੀ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਡੀਪਕ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਲਿਆ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਗੁੱਟ ਤੇ ਫਿਰਨ ਲੱਗੀਆਂ, ਤੇ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹੱਥ ਛੁਡਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਠੀਕ ਹੈ, ਪਰ ਸਿਰਫ਼ ਪੰਜ ਮਿੰਟ, ਤੇ ਜੇ ਕੋਈ ਆ ਗਿਆ ਤਾਂ ਮੈਂ ਚਲੀ ਜਾਵਾਂਗੀ। ਡੀਪਕ ਹੱਸ ਪਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਪੰਜ ਮਿੰਟ ਹੀ ਬਹੁਤ ਨੇ, ਤੂੰ ਬਸ ਆ ਜਾ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਹੋਸਟਲ ਵੱਲ ਤੁਰ ਪਈ, ਪਰ ਉਸ ਦਾ ਦਿਮਾਗ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਡੀਪਕ ਵਿੱਚ ਉਲਝ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਆਪਣੇ ਵਾਲ ਸੰਵਾਰੇ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਕੁੜਤੀ ਬਦਲ ਕੇ ਇੱਕ ਪਤਲੀ ਜਿਹੀ ਸੂਟ ਪਾ ਲਿਆ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਹੋਰ ਵੀ ਸੋਹਣਾ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਸ਼ਾਮ ਢਲ ਗਈ, ਹੋਸਟਲ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਵਾਲਾ ਪੁਰਾਣਾ ਸਟੋਰ ਰੂਮ ਹਨ੍ਹੇਰਾ ਸੀ, ਉੱਥੇ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਕੁਰਸੀਆਂ ਤੇ ਕਿਤਾਬਾਂ ਪਈਆਂ ਸਨ, ਤੇ ਇੱਕ ਟੁੱਟੀ ਹੋਈ ਖਿੜਕੀ ਤੋਂੋਂ ਹਵਾ ਆ ਰਹੀ ਸੀ। ਡੀਪਕ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਉੱਥੇ ਖੜ੍ਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਅੰਦਰੋਂ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਚਮਕ ਉੱਠੀਆਂ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਤੂੰ ਆ ਗਈ, ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਸੀ ਤੂੰ ਆਵੇਂਗੀ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਚੁੱਪ ਕਰ, ਕੋਈ ਸੁਣ ਲਵੇਗਾ, ਤੇ ਡੀਪਕ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਆਪਣੀ ਉਂਗਲ ਰੱਖ ਦਿੱਤੀ। ਉਸ ਦੀ ਉਂਗਲ ਦੀ ਗਰਮੀ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਈ, ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲਈਆਂ।
ਡੀਪਕ ਨੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਖਿੱਚਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਤੇ ਹੱਥ ਰੱਖਿਆ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਆਪਣੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ। ਪਹਿਲਾਂ ਚੁੰਮਣ ਹਲਕਾ ਸੀ, ਸਿਰਫ਼ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਦਾ ਛੋਹ, ਪਰ ਫਿਰ ਡੀਪਕ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਹੇਠਲਾ ਬੁੱਲ੍ਹ ਆਪਣੇ ਦੰਦਾਂ ਵਿੱਚ ਫੜਿਆ ਤੇ ਚੂਸਣ ਲੱਗਾ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਇੱਕ ਹਲਕੀ ਜਿਹੀ ਆਹ ਭਰੀ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਡੀਪਕ ਦੇ ਗਲੇ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਈਆਂ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਛਾਤੀ ਡੀਪਕ ਦੀ ਛਾਤੀ ਨਾਲ ਲੱਗ ਗਈ। ਉਸ ਦੇ ਨਿੱਪਲ ਕੱਪੜੇ ਦੇ ਅੰਦਰ ਸਖਤ ਹੋ ਗਏ, ਤੇ ਡੀਪਕ ਦਾ ਹੱਥ ਉਸ ਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਹੇਠਾਂ ਵੱਲ ਫਿਰਨ ਲੱਗਾ।
ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਹੌਲੀ, ਕੋਈ ਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਪਰ ਡੀਪਕ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣੀ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਕੁੜਤੀ ਦੇ ਬਟਨ ਇੱਕ ਇੱਕ ਕਰ ਕੇ ਖੋਲ੍ਹਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੇ। ਜਿਉਂ ਜਿਉਂ ਕੁੜਤੀ ਖੁੱਲ੍ਹਦੀ ਗਈ, ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਗੋਰੀ ਛਾਤੀ, ਕਾਲੀ ਬ੍ਰਾ ਵਿੱਚ ਕੱਸੀ ਹੋਈ, ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਣ ਲੱਗੀ। ਡੀਪਕ ਨੇ ਬ੍ਰਾ ਦੇ ਉੱਪਰੋਂ ਹੀ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਬਸ ਨੂੰ ਦਬਾਇਆ, ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ, ਫਿਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ, ਤੇ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂੋਂ ਸਿਸਕਾਰੀਆਂ ਨਿਕਲਣ ਲੱਗੀਆਂ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਡੀਪਕ, ਇਹ ਕੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈਂ, ਪਰ ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਡੀਪਕ ਵੱਲ ਹੋਰ ਝੁਕਦਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਡੀਪਕ ਨੇ ਬ੍ਰਾ ਦਾ ਹੁੱਕ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਬੁੱਬਸ ਨੰਗੇ ਹੋ ਗਏ, ਗੋਲ, ਭਰੇ ਹੋਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਿੱਪਲ ਗੁਲਾਬੀ ਤੇ ਸਖਤ ਸਨ। ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਨਿੱਪਲ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ, ਜੀਭ ਨਾਲ ਚੱਟਿਆ, ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਹਲਕਾ ਜਿਹਾ ਕੱਟਿਆ, ਤੇ ਦੂਜੇ ਬੁੱਬਸ ਨੂੰ ਹੱਥ ਨਾਲ ਮਸਲਦਾ ਰਿਹਾ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਫੜ ਲਏ, ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਆਪਣੀ ਛਾਤੀ ਨਾਲ ਲਾ ਲਿਆ, ਤੇ ਬੋਲੀ, ਹਾਂ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੀ, ਹੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ। ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗਿੱਲੀ ਹੋ ਗਈ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਸਲਵਾਰ ਅੰਦਰੋਂ ਭਿੱਜ ਗਈ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਬਣੀ ਛਿੜ ਗਈ ਸੀ।
ਡੀਪਕ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪੁਰਾਣੀ ਮੇਜ਼ ਤੇ ਬਿਠਾ ਦਿੱਤਾ, ਉਸ ਦੀ ਸਲਵਾਰ ਦਾ ਨਾਲਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ, ਤੇ ਸਲਵਾਰ ਹੇਠਾਂ ਸਰਕਾ ਦਿੱਤੀ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਗੋਰੀ ਪੱਟਾਂ, ਉਸ ਦੀ ਕਾਲੀ ਪੈਂਟੀ, ਜੋ ਹੁਣ ਪੂਰੀ ਗਿੱਲੀ ਸੀ, ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਗਈ। ਡੀਪਕ ਨੇ ਪੈਂਟੀ ਦੇ ਉੱਪਰੋਂ ਹੀ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਤੇ ਉਂਗਲ ਫੇਰੀ, ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਗੋਲ ਗੋਲ, ਤੇ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਹੋਰ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਡੀਪਕ, ਬਸ ਕਰ, ਮੈਂ ਹੋਰ ਨਹੀਂ ਸਹਿ ਸਕਦੀ, ਤੇ ਡੀਪਕ ਨੇ ਪੈਂਟੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਕਰ ਕੇ ਆਪਣੀ ਉਂਗਲ ਸਿੱਧੀ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤੀ।
ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਚੀਕ ਪਈ, ਪਰ ਡੀਪਕ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੇ ਹੱਥ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਉਂਗਲ ਅੰਦਰ ਬਾਹਰ ਕਰਨ ਲੱਗਾ, ਪਹਿਲਾਂ ਹੌਲੀ, ਫਿਰ ਤੇਜ਼। ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦਾ ਪਾਣੀ ਡੀਪਕ ਦੇ ਹੱਥ ਤੇ ਲੱਗ ਗਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਗਈ, ਤੇ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਸਾਹ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਈ। ਉਸ ਨੇ ਦੂਜੀ ਉਂਗਲ ਵੀ ਅੰਦਰ ਪਾ ਦਿੱਤੀ, ਦੋਵੇਂ ਉਂਗਲਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਫੈਲਾਇਆ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਅੰਗੂਠੇ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਦਾਣੇ ਨੂੰ ਰਗੜਨ ਲੱਗਾ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਸਰੀਰ ਕੰਬਣ ਲੱਗਾ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਤੇ ਉਹ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਝੜਨ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਈ।
ਪਰ ਡੀਪਕ ਰੁਕ ਗਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਉਂਗਲਾਂ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਲਈਆਂ, ਤੇ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਨਾਰਾਜ਼ ਹੋ ਕੇ ਅੱਖਾਂ ਖੋਲ੍ਹੀਆਂ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਕਿਉਂ ਰੁਕ ਗਿਆ, ਡੀਪਕ ਹੱਸਿਆ ਤੇ ਕਿਹਾ, ਅਸਲੀ ਮਜ਼ਾ ਤਾਂ ਹੁਣ ਆਵੇਗਾ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪੈਂਟ ਦੀ ਜ਼ਿੱਪ ਖੋਲ੍ਹੀ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਲੰਨ ਬਾਹਰ ਆ ਗਿਆ, ਲੰਬਾ, ਮੋਟਾ, ਸਖਤ, ਉਸ ਦੀ ਨਾੜਾਂ ਫੁੱਲੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਆਪਣੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਚੱਟੇ, ਉਸ ਨੇ ਡਰਦੇ ਹੋਏ ਹੱਥ ਵਧਾਇਆ ਤੇ ਲੰਨ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ। ਉਸ ਦੀ ਗਰਮੀ, ਉਸ ਦੀ ਸਖਤੀ, ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਧੜਕ ਰਹੀ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਉੱਪਰ ਹੇਠਾਂ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਡੀਪਕ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਫੜਿਆ ਤੇ ਆਪਣੇ ਲੰਨ ਵੱਲ ਝੁਕਾਇਆ, ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਦੇ ਟੋਪੇ ਤੇ ਜੀਭ ਫੇਰੀ, ਉਸ ਦਾ ਨਮਕੀਨ ਸਵਾਦ ਚੱਖਿਆ, ਫਿਰ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ। ਉਸ ਦਾ ਮੂੰਹ ਭਰ ਗਿਆ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਆ ਗਿਆ, ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਰੁਕਣਾ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਉਹ ਅੰਦਰ ਬਾਹਰ ਕਰਦੀ ਰਹੀ, ਜੀਭ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਹੇਠਲੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਚੱਟਦੀ ਰਹੀ। ਡੀਪਕ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਫੜ ਲਏ, ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਅੱਗੇ ਪਿੱਛੇ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਬੋਲਿਆ, ਹਾਂ ਜਸਪ੍ਰੀਤ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੀ, ਤੂੰ ਤਾਂ ਕਮਾਲ ਹੈਂ।
ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਮੂੰਹ ਥੱਕ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਡੀਪਕ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕਿਆ, ਮੇਜ਼ ਤੇ ਲਿਟਾ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਲੰਨ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੇ ਰੱਖਿਆ, ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਰਗੜਿਆ, ਤੇ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਚੀਕ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਪਾ ਦੇ, ਹੁਣ ਹੋਰ ਨਾ ਤੜਫਾ। ਡੀਪਕ ਨੇ ਇੱਕ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਧੱਕਾ ਮਾਰਿਆ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਲੰਨ ਅੱਧਾ ਅੰਦਰ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦਰਦ ਤੇ ਮਜ਼ੇ ਨਾਲ ਚੀਕ ਪਈ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਨਹੁੰਆਂ ਡੀਪਕ ਦੀ ਪਿੱਠ ਵਿੱਚ ਧਸ ਗਈਆਂ, ਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੰਝੂ ਆ ਗਏ।
ਡੀਪਕ ਰੁਕ ਗਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਚੁੰਮਣ ਦਿੱਤਾ, ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਬਸ ਨੂੰ ਸਹਿਲਾਇਆ, ਤੇ ਜਦੋਂ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਸਰੀਰ ਢਿੱਲਾ ਪੈ ਗਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਦੂਜਾ ਧੱਕਾ ਮਾਰਿਆ। ਇਸ ਵਾਰ ਉਸ ਦਾ ਪੂਰਾ ਲੰਨ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਸਮਾ ਗਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੀਆਂ ਕੰਧਾਂ ਨੇ ਲੰਨ ਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜ ਲਿਆ, ਤੇ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਇੱਕ ਲੰਬੀ ਆਹ ਭਰੀ। ਡੀਪਕ ਨੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਅੰਦਰ ਬਾਹਰ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਹਰ ਧੱਕੇ ਨਾਲ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦਾ ਪਾਣੀ ਹੋਰ ਵਧਦਾ ਗਿਆ, ਤੇ ਮੇਜ਼ ਹਿੱਲਣ ਲੱਗੀ।
ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਡੀਪਕ ਦੀ ਕਮਰ ਦੁਆਲੇ ਲਪੇਟ ਲਈਆਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਹੋਰ ਅੰਦਰ ਖਿੱਚਣ ਲੱਗੀ, ਤੇ ਬੋਲੀ, ਹੋਰ ਤੇਜ਼, ਹੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ, ਮੈਨੂੰ ਪੂਰਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਡੀਪਕ ਨੇ ਰਫ਼ਤਾਰ ਵਧਾ ਦਿੱਤੀ, ਉਸ ਦੇ ਧੱਕੇ ਹੁਣ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਗਹਿਰੇ ਸਨ, ਉਸ ਦਾ ਲੰਨ ਹਰ ਵਾਰ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਬੱਚੇਦਾਨੀ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੀਆਂ ਸਿਸਕਾਰੀਆਂ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਬਸ ਹਰ ਧੱਕੇ ਨਾਲ ਹਿੱਲ ਰਹੇ ਸਨ, ਤੇ ਡੀਪਕ ਨੇ ਇੱਕ ਬੁੱਬਸ ਨੂੰ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ ਚੂਸਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਫਿਰ ਡੀਪਕ ਨੇ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਪਲਟਾ ਦਿੱਤਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੇਜ਼ ਤੇ ਘੋੜੀ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ, ਉਸ ਦੀ ਗੋਰੀ ਪਿੱਠ, ਉਸ ਦੇ ਚੂਤੜ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਗਏ। ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਚੂਤੜਾਂ ਤੇ ਹੱਥ ਫੇਰਿਆ, ਇੱਕ ਥੱਪੜ ਮਾਰਿਆ, ਤੇ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਚੀਕ ਪਈ, ਫਿਰ ਹੱਸ ਪਈ। ਡੀਪਕ ਨੇ ਪਿੱਛੋਂੋਂ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੰਨ ਪਾ ਦਿੱਤਾ, ਇਸ ਵਾਰ ਹੋਰ ਗਹਿਰਾ, ਤੇ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਮੇਜ਼ ਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ, ਆਪਣੇ ਚੂਤੜ ਹੋਰ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕ ਲਏ। ਹਰ ਧੱਕੇ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਚੂਤੜ ਡੀਪਕ ਦੀਆਂ ਪੱਟਾਂ ਨਾਲ ਟਕਰਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਥਪ ਥਪ ਦੀ ਅਵਾਜ਼ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਰਹੀ ਸੀ।
ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਸਰੀਰ ਕੰਬਣ ਲੱਗਾ, ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੇ ਲੰਨ ਨੂੰ ਹੋਰ ਕੱਸ ਲਿਆ, ਤੇ ਉਹ ਚੀਕ ਕੇ ਝੜ ਗਈ, ਉਸ ਦਾ ਪਾਣੀ ਡੀਪਕ ਦੇ ਲੰਨ ਤੇ ਵਗ ਗਿਆ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਕੰਬਣ ਲੱਗੀਆਂ। ਡੀਪਕ ਰੁਕਿਆ ਨਹੀਂ, ਉਸ ਨੇ ਧੱਕੇ ਜਾਰੀ ਰੱਖੇ, ਤੇ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਝੜਨ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਈ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਡੀਪਕ, ਮੈਂ ਫਿਰ ਝੜ ਰਹੀ ਹਾਂ, ਤੇ ਡੀਪਕ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਫੜ ਕੇ ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕਿਆ, ਉਸ ਦੇ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ, ਝੜ ਜਾ, ਮੇਰੀ ਜਾਨ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਝੜ ਜਾ।
ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਚੀਕ ਕੇ ਝੜ ਗਈ, ਉਸ ਦਾ ਪਾਣੀ ਵਗ ਗਿਆ, ਤੇ ਡੀਪਕ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣਾ ਗਰਮ ਪਾਣੀ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਦੋਵੇਂ ਮੇਜ਼ ਤੇ ਹੀ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਲੱਗੇ ਹਾਂਫ ਰਹੇ ਸਨ, ਪਸੀਨੇ ਵਿੱਚ ਭਿੱਜੇ ਹੋਏ। ਡੀਪਕ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ, ਕੱਲ੍ਹ ਫਿਰ, ਉਸੇ ਵੇਲੇ, ਤੇ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਤੂੰ ਬੇਸ਼ਰਮ ਹੈਂ, ਪਰ ਮੈਂ ਆਵਾਂਗੀ, ਇਹ ਪੱਕਾ ਹੈ।
ਅਗਲੀ ਸ਼ਾਮ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਹੋਸਟਲ ਦੀ ਛੱਤ ਤੇ ਗਈ, ਜਿੱਥੇ ਹਵਾ ਠੰਡੀ ਸੀ ਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀਆਂ ਲਾਈਟਾਂ ਦੂਰੋਂ ਚਮਕ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਡੀਪਕ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਉੱਥੇ ਖੜ੍ਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਵੇਖਦਿਆਂ ਹੀ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਲਿਆ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕੰਧ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਖਿੱਚ ਲਿਆ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਕੋਈ ਵੇਖ ਲਵੇਗਾ, ਤੇ ਡੀਪਕ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਉਂਗਲ ਰੱਖ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗਾ, ਮੈਂ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਕੁੜਤੀ ਦੇ ਉੱਪਰੋਂ ਹੀ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਬਸ ਨੂੰ ਦਬਾਇਆ, ਤੇ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਸਾਹ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਈ।
ਡੀਪਕ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕੰਧ ਨਾਲ ਲਾ ਦਿੱਤਾ, ਉਸ ਦੀ ਕੁੜਤੀ ਉੱਪਰ ਕਰ ਦਿੱਤੀ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਬ੍ਰਾ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੱਥ ਪਾ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਨਿੱਪਲ ਨੂੰ ਮਸਲਣ ਲੱਗਾ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲਈਆਂ, ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਕੰਧ ਤੇ ਟਿਕ ਗਿਆ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂੋਂ ਹਲਕੀ ਸਿਸਕਾਰੀ ਨਿਕਲੀ। ਡੀਪਕ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਗਰਦਨ ਤੇ ਚੁੰਮਣ ਦਿੱਤੇ, ਉਸ ਦੇ ਕੰਨ ਨੂੰ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਕੱਟਿਆ, ਤੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਉਸ ਦੀ ਸਲਵਾਰ ਦਾ ਨਾਲਾ ਖੋਲ੍ਹਣ ਲੱਗਾ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ, ਪਰ ਫਿਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਜਲਦੀ ਕਰ, ਮੈਨੂੰ ਹੁਣੇ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਡੀਪਕ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਸਲਵਾਰ ਹੇਠਾਂ ਸਰਕਾ ਦਿੱਤੀ, ਉਸ ਦੀ ਪੈਂਟੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਗਿੱਲੀ ਸੀ, ਉਂਗਲਾਂ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਅੰਦਰ ਗਈਆਂ, ਤੇ ਡੀਪਕ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਤੇਜ਼ ਅੰਦਰ ਬਾਹਰ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਡੀਪਕ ਦੇ ਮੋਢੇ ਵਿੱਚ ਦਬਾ ਲਿਆ ਤਾਂ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਚੀਕ ਬਾਹਰ ਨਾ ਜਾਵੇ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਕੰਬਣ ਲੱਗੀਆਂ, ਤੇ ਉਹ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਛੱਤ ਤੇ ਹੀ ਝੜ ਗਈ, ਉਸ ਦਾ ਪਾਣੀ ਡੀਪਕ ਦੇ ਹੱਥ ਤੇ ਵਗ ਗਿਆ।
ਡੀਪਕ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪੈਂਟ ਖੋਲ੍ਹੀ, ਆਪਣਾ ਲੰਨ ਬਾਹਰ ਕੱਢਿਆ, ਤੇ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਇੱਕ ਲੱਤ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਕੰਧ ਨਾਲ ਲੱਗੀ ਖੜ੍ਹੀ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਇੱਕ ਲੱਤ ਡੀਪਕ ਦੀ ਕਮਰ ਤੇ ਸੀ, ਤੇ ਹਰ ਧੱਕੇ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਕੰਧ ਨਾਲ ਟਕਰਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਡੀਪਕ ਦੇ ਧੱਕੇ ਤੇਜ਼ ਹੁੰਦੇ ਗਏ, ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੀਆਂ ਸਿਸਕਾਰੀਆਂ ਹੋਰ ਉੱਚੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਗਈਆਂ, ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਡੀਪਕ ਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਆਪਣੇ ਨਹੁੰਆਂ ਮਾਰੇ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਹੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਫਿਰ ਝੜ ਰਹੀ ਹਾਂ।
ਡੀਪਕ ਨੇ ਆਖਰੀ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਧੱਕਾ ਮਾਰਿਆ, ਉਸ ਦਾ ਲੰਨ ਪੂਰੀ ਗਹਿਰਾਈ ਤੱਕ ਗਿਆ, ਤੇ ਦੋਵੇਂ ਇਕੱਠੇ ਝੜ ਗਏ, ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਡੀਪਕ ਦਾ ਗਰਮ ਪਾਣੀ ਭਰ ਗਿਆ। ਦੋਵੇਂ ਕੰਧ ਨਾਲ ਲੱਗੇ ਹਾਂਫ ਰਹੇ ਸਨ, ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸਲਵਾਰ ਠੀਕ ਕੀਤੀ, ਆਪਣੇ ਵਾਲ ਸੰਵਾਰੇ, ਤੇ ਡੀਪਕ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਇੱਕ ਤੇਜ਼ ਚੁੰਮਣ ਦੇ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਕੱਲ੍ਹ ਫਿਰ, ਪਰ ਇਸ ਵਾਰ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਆਵੇਂਗਾ। ਡੀਪਕ ਹੱਸ ਪਿਆ ਤੇ ਕਿਹਾ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਕਹੇਂਗੀ, ਮੇਰੀ ਜਾਨ।
Support VasnaLok
VasnaLok is free for every reader, no paywall, no sign-up. If our stories keep you company, a small UPI support from you keeps the site alive and new stories coming every day.
Readers who enjoyed “ਪੰਜਾਬੀ ਕਾਲਜ ਕੁੜੀ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕੈਂਟੀਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਡੀਪਕ ਦਾ ਲੰਨ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲਿਆ” also read
8 curated storiesਪੰਜਾਬੀ ਡਾਂਸ ਕਲਾਸ ਕੁੜੀ: ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਡਾਂਸ ਮਾਸਟਰ ਰਾਜਵੀਰ ਦਾ ਲੁੰਨ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ
ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੀ ਡਾਂਸ ਅਕੈਡਮੀ ਵਿੱਚ ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਜਦੋਂ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਰਾਜਵੀਰ ਨੂੰ ਨੱਚਦੇ ਦੇਖਿਆ ਤਾਂ ਉਸਦਾ ਦਿਲ ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਉਸਦਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਕਲਾਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਰੁਕਣ ਵਾਲੀ ਪ੍ਰੈਕਟਿਸ ਨੇ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਦਲ ਦਿੱਤੀ।
ਪੰਜਾਬੀ ਕਾਲਜ ਕੁੜੀਆਂ ਕਹਾਣੀ: ਨਵਨੀਤ ਨੇ ਰਾਜਬੀਰ ਦਾ ਲੁੰਨ ਚੂਸ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੀਜੀ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਚੁਦਾਈ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ
ਲੁਧਿਆਣਾ ਦੇ ਇੱਕ ਪੀਜੀ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਕਾਲਜ ਫੈਸਟ ਦੀ ਇੱਕ ਯਾਦ ਨਵਨੀਤ ਅਤੇ ਰਾਜਬੀਰ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਮਿਲਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਕਾਲਜ ਕੁੜੀਆਂ ਕਹਾਣੀ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਅਤੇ ਵਧਦੀ ਨੇੜਤਾ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਕੋਚਿੰਗ ਮੈਡਮ ਕਹਾਣੀ: ਜਸਲੀਨ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਲੁੰਨ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ
ਪੰਜਾਬੀ ਕੋਚਿੰਗ ਮੈਡਮ ਕਹਾਣੀ: ਲੁਧਿਆਣਾ ਕੋਚਿੰਗ ਸੈਂਟਰ ਵਿੱਚ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਮੈਡਮ ਜਸਲੀਨ ਦੀ ਡਾਇਰੀ ਮਿਲੀ। ਉਸਦੇ ਅੰਦਰ ਲਿਖੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨੇ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਦਲ ਦਿੱਤੀ।
ਲੁਧਿਆਣੇ ਦੀ ਕੁੜੀ ਪੰਜਾਬੀ: ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਚੁਦਾਈ ਕਾਲਜ ਫੈਸਟ ਦੀ ਰਾਤ
ਲੁਧਿਆਣੇ ਦੀ ਕੁੜੀ ਪੰਜਾਬੀ: ਲੁਧਿਆਣਾ ਕਾਲਜ ਦੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਮੇਲੇ ਦੀ ਰਾਤ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਸਟੇਜ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਕਟ ਕਪਤਾਨ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਮੁਲਾਕਾਤ। ਇੱਕ ਰਾਤ ਜੋ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਦਲ ਗਈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਪੀਜੀ ਕੁੜੀ ਕਹਾਣੀ: ਮਨਜੋਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਨਵਜੋਤ ਦਾ ਲੁੰਨ
ਪੰਜਾਬੀ ਪੀਜੀ ਕੁੜੀ ਕਹਾਣੀ: ਮਨਜੋਤ ਜਦੋਂ ਪੀਜੀ ਵਿੱਚ ਆਈ ਤਾਂ ਨਵਜੋਤ ਨੂੰ ਲੱਗਾ ਜਿਵੇਂ ਹਵਾ ਬਦਲ ਗਈ ਹੋਵੇ। ਇੱਕ ਸ਼ਾਮ, ਇੱਕ ਛੱਤ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਹ ਰਾਤ ਜੋ ਦੋਵੇਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਭੁੱਲ ਸਕੇ।
ਪੰਜਾਬੀ ਟੀਚਰ ਸੈਕਸ ਕਹਾਣੀ: ਜਸਮੀਤ ਦੀ ਆਖਰੀ ਕਲਾਸ
ਪੰਜਾਬੀ ਟੀਚਰ ਸੈਕਸ ਕਹਾਣੀ ਵਿੱਚ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੇ ਇੱਕ ਕਾਲਜ ਦੀ ਆਖਰੀ ਕਲਾਸ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਬਹਿਸ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਸ਼ਾਮ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਦਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਪਟਿਆਲਾ ਸਰਕਾਰੀ ਕਾਲਜ ਦੀ ਦੂਜੀ ਮੰਜ਼ਿਲ ਤੇ ਤਬਲਾ ਰੂਮ ਦੀ ਖਿੜਕੀ ਅੱਧੀ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਰਹੀ ਜਦੋਂ ਤੀਜੇ ਸਾਲ ਦੀ ਵਿਦਿਆਰਥਣ ਨੇ ਹਰਮੋਨੀਅਮ ਵਾਲੇ ਨੌਜਵਾਨ ਨੂੰ ਨਾਲ ਲਿਖਣ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਤਾਲ ਉਸ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਰਹੀ ਜੋ ਸਟੇਜ ਤੇ ਨਹੀਂ ਵੱਜਣੀ
ਪਟਿਆਲਾ ਕਾਲਜ ਦਾ ਤਬਲਾ ਰੂਮ। ਰਾਤ ਦਾ ਰਿਆਜ਼। ਸਵਰਨਜੀਤ ਅਤੇ ਜਸਬੀਰ ਦੀ ਤਾਲ ਉਸ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਰਹੀ ਜੋ ਸਟੇਜ ਤੇ ਨਹੀਂ ਵੱਜਦੀ।
ਪੰਜਾਬੀ ਅਧਿਆਪਕ ਕਹਾਣੀ: ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਲੁੰਨ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ ਕਾਲਜ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਚੁਦਾਈ ਕੀਤੀ
ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਅਧਿਆਪਕ ਕਹਾਣੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੇ ਇੱਕ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਇੱਕ ਸ਼ਾਮ ਦਾ ਸੁਨੇਹਾ ਦੋ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਦਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਕਹਾਣੀ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।