ਪੰਜਾਬੀ ਮਿਲਫ ਕਹਾਣੀ: ਲੁਧਿਆਣਾ ਦੀ ਮਿਲਫ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਅਰਜੁਨ ਦਾ ਲੁੰਨ, ਸਾਰੀ ਰਾਤ ਚੁਦਾਈ
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਫੋਨ ਤੇ ਇੱਕ ਮੈਸੇਜ ਆਇਆ, "ਸਤਿ ਸ੍ਰੀ ਅਕਾਲ ਜੀ, ਮੈਂ ਅਰਜੁਨ, ਤੁਹਾਡੀ ਬੁਟੀਕ ਦੀ ਫੋਟੋ ਦੇਖੀ ਸੀ," ਅਤੇ ਇਸ ਪੰਜਾਬੀ ਮਿਲਫ ਕਹਾਣੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਇੱਕ ਗਲਤ ਨੰਬਰ ਤੋਂ ਆਏ ਮੈਸੇਜ ਨਾਲ ਹੋਈ, ਜਿਸ ਨੇ ਦੋ ਅਜਨਬੀਆਂ ਨੂੰ ਨੇੜੇ ਲਿਆ ਦਿੱਤਾ।
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਕੌਰ (38) ਲੁਧਿਆਣਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬੁਟੀਕ ਚਲਾਉਂਦੀ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਪਤੀ ਅਕਸਰ ਦਿੱਲੀ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੇ ਕੰਮ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਕਈ ਰਾਤਾਂ ਇਕੱਲੀ ਕੱਟਦੀ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਭੁੱਖ ਉਸ ਨੇ ਬਹੁਤ ਦਿਨਾਂ ਤੋਂ ਦਬਾ ਕੇ ਰੱਖੀ ਸੀ।
ਅਰਜੁਨ (29) ਇੱਕ ਫੋਟੋਗ੍ਰਾਫਰ ਸੀ, ਜੋ ਲੁਧਿਆਣਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਿਆਹ ਦੀ ਸ਼ੂਟਿੰਗ ਲਈ ਆਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਗਲਤੀ ਨਾਲ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਨੰਬਰ ਤੇ ਮੈਸੇਜ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਪਰ ਗੱਲਬਾਤ ਇੰਨੀ ਵਧੀਆ ਲੱਗੀ ਕਿ ਦੋਵੇਂ ਮੈਸੇਜ ਕਰਦੇ ਰਹੇ।
ਦੂਜੇ ਦਿਨ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਲਿਖਿਆ, "ਤੁਹਾਡੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਨ ਨੂੰ ਜੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਕੀ ਫੋਨ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ?" ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, "ਕਰ ਲਓ, ਪਰ ਲੰਬੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ।" ਫੋਨ ਤੇ ਅਰਜੁਨ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਗਹਿਰੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਦਿਲ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਧੜਕਣ ਲੱਗਾ।
ਤੀਜੇ ਦਿਨ ਅਰਜੁਨ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਬੁਟੀਕ ਤੇ ਆ ਗਿਆ। "ਮੈਂ ਸੋਚਿਆ, ਮੈਸੇਜ ਨਾਲੋਂ ਮਿਲਣਾ ਬਿਹਤਰ ਹੈ," ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹਲਕੇ ਗੁਲਾਬੀ ਰੰਗ ਦਾ ਸੂਟ ਪਾਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਦੁਪੱਟਾ ਉਸ ਦੇ ਮੋਢੇ ਤੋਂ ਸਰਕ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਅਰਜੁਨ ਦੀਆਂ ਨਜ਼ਰਾਂ ਉਸ ਤੇ ਟਿਕ ਗਈਆਂ।
ਬੁਟੀਕ ਬੰਦ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੋਵੇਂ ਚਾਹ ਪੀਣ ਬੈਠੇ। ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਅੱਜ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੀ ਲੱਗ ਰਹੀ ਹੋ।" ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਅਰਜੁਨ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਮਾਂ ਦੀ ਉਮਰ ਦੀ ਹਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਜੀ ਨਾ ਕਹੋ।" ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਉਮਰ ਨਾਲ ਕੀ, ਸੋਹਣਾ ਤਾਂ ਸੋਹਣਾ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।"
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਹਿੱਲ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਅਰਜੁਨ ਵੱਲ ਦੇਖਿਆ, ਉਸ ਦੇ ਚੌੜੇ ਮੋਢੇ, ਉਸ ਦੀ ਦਾੜ੍ਹੀ, ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ। ਉਸ ਨੂੰ ਲੱਗਾ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਫਿਰ ਕਿਸੇ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ, ਕਿਸੇ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਹੌਲੀ ਨਾਲ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ। "ਹਰਪ੍ਰੀਤ, ਮੈਂ ਇੱਕ ਗੱਲ ਕਹਾਂ, ਗੁੱਸਾ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਕਰੋਗੇ?" ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਵੱਲ ਦੇਖਿਆ, "ਕਹੋ, ਕੀ ਗੱਲ ਹੈ?" ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਜਦੋਂ ਤੋਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੇਖਿਆ ਹੈ, ਤਦ ਤੋਂ ਮੇਰਾ ਦਿਲ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਹੀ ਹੈ।"
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਦਿਲ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਧੜਕਣ ਲੱਗਾ। ਉਸ ਨੇ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਿਹਾ, ਸਿਰਫ਼ ਅਰਜੁਨ ਵੱਲ ਦੇਖਦੀ ਰਹੀ। ਅਰਜੁਨ ਹੋਰ ਨੇੜੇ ਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਗੱਲ ਤੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲਈਆਂ।
"ਅਰਜੁਨ, ਇਹ ਗਲਤ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ," ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਫੁਸਫੁਸਾ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਪਰ ਉਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਜ਼ੋਰ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹਰਪ੍ਰੀਤ, ਅੱਜ ਦੀ ਰਾਤ ਸਿਰਫ਼ ਸਾਡੀ ਹੋਣ ਦਿਓ।" ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਰੱਖੇ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਡੂੰਘਾ ਚੁੰਮਣ ਲਿਆ।
ਚੁੰਮਣ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਪਾਗਲ ਹੋ ਗਿਆ। ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਕਮਰ ਫੜ ਲਈ, ਅਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਹੱਥ ਪਾ ਦਿੱਤੇ। ਉਸ ਦਾ ਦੁਪੱਟਾ ਹੇਠਾਂ ਡਿੱਗ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਛਾਤੀ ਦੇ ਉਭਾਰ ਅਰਜੁਨ ਦੀਆਂ ਨਜ਼ਰਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਗਏ।
ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਲੈ ਗਿਆ। ਬੈੱਡਰੂਮ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਸੂਟ ਦੇ ਬਟਨ ਇੱਕ ਇੱਕ ਕਰ ਕੇ ਖੋਲ੍ਹੇ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਵੱਡੇ ਮੁੰਮੇ ਬਾਹਰ ਆ ਗਏ, ਅਤੇ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ ਦਬਾਇਆ, ਫਿਰ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ ਚੂਸਿਆ।
"ਆਹ, ਅਰਜੁਨ, ਹੌਲੀ," ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਪਰ ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਅਰਜੁਨ ਵੱਲ ਝੁਕ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਮੁੰਮਿਆਂ ਦੀਆਂ ਨੋਕਾਂ ਨੂੰ ਚੂਸਿਆ, ਕੱਟਿਆ, ਅਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਬਿਸਤਰਾ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜ ਲਿਆ।
ਫਿਰ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਸਲਵਾਰ ਦਾ ਨਾਲਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਸਿਰਫ਼ ਪੈਂਟੀ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਗਈ। ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਪੈਂਟੀ ਦੇ ਉੱਪਰੋਂ ਹੱਥ ਫੇਰਿਆ, ਅਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਗਿੱਲੀ ਹੋ ਗਈ।
"ਹਰਪ੍ਰੀਤ, ਤੁਸੀਂ ਤਾਂ ਪੂਰੀ ਗਿੱਲੀ ਹੋ," ਅਰਜੁਨ ਹੱਸ ਕੇ ਬੋਲਿਆ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਸ਼ਰਮਾ ਕੇ ਮੂੰਹ ਫੇਰ ਲਿਆ। ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਪੈਂਟੀ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਗਈ। ਉਸ ਨੇ ਉਂਗਲਾਂ ਨਾਲ ਹੌਲੀ ਨਾਲ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਰਗੜਿਆ।
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਕੰਬਣ ਲੱਗੀਆਂ। "ਅਰਜੁਨ, ਹੁਣ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਨਹੀਂ ਹੋ ਰਿਹਾ, ਕੁਝ ਕਰੋ," ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ। ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪੈਂਟ ਉਤਾਰੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਵੱਡਾ ਲੁੰਨ ਬਾਹਰ ਆ ਗਿਆ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਸਾਹ ਰੋਕ ਲਿਆ, ਫਿਰ ਹੱਥ ਨਾਲ ਫੜ ਕੇ ਹੌਲੀ ਨਾਲ ਹਿਲਾਇਆ।
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਅਰਜੁਨ ਦਾ ਲੁੰਨ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲਿਆ। ਉਹ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਚੂਸਣ ਲੱਗੀ, ਜੀਭ ਫੇਰਨ ਲੱਗੀ, ਅਤੇ ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਆਹ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਿਕਲੀ। ਉਸ ਦਾ ਮੂੰਹ ਭਰ ਗਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਉਹ ਰੁਕੀ ਨਹੀਂ।
ਕੁਝ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਲਿਟਾ ਦਿੱਤਾ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਫੈਲਾ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਲੁੰਨ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੇ ਰੱਖਿਆ, ਅਤੇ ਹੌਲੀ ਨਾਲ ਦਬਾਅ ਦਿੱਤਾ।
"ਆਹ, ਹੌਲੀ, ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਹੈ," ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਪਰ ਅਰਜੁਨ ਰੁਕਿਆ ਨਹੀਂ। ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਜ਼ੋਰ ਦਾ ਝਟਕਾ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਲੁੰਨ ਪੂਰਾ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵੱਡੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਅਰਜੁਨ ਦੀ ਪਿੱਠ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜ ਲਈ।
ਅਰਜੁਨ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਝਟਕੇ ਦੇਣ ਲੱਗਾ। ਪਹਿਲਾਂ ਹੌਲੀ, ਫਿਰ ਜ਼ੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ। ਬਿਸਤਰਾ ਹਿੱਲਣ ਲੱਗਾ, ਅਤੇ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਭਰ ਗਈ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਲਗਾਤਾਰ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਿਕਲ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
"ਹਰਪ੍ਰੀਤ, ਤੁਹਾਡੀ ਫੁੱਦੀ ਕਿੰਨੀ ਤੰਗ ਹੈ," ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਅਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਅਰਜੁਨ, ਹੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ, ਹੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਦਿਓ।" ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਹੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਝਟਕੇ ਦਿੱਤੇ, ਅਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਸਰੀਰ ਕਮਾਨ ਵਾਂਗ ਮੁੜ ਗਿਆ।
ਅਚਾਨਕ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਸਰੀਰ ਕੰਬ ਉੱਠਿਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਚੀਕੀ। ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚੋਂ ਪਾਣੀ ਨਿਕਲ ਆਇਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜ ਲਿਆ। ਅਰਜੁਨ ਅਜੇ ਰੁਕਿਆ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਕੁਝ ਹੋਰ ਝਟਕੇ ਦੇ ਕੇ ਆਪਣਾ ਪਾਣੀ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਹੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਦੋਵੇਂ ਹਾਂਫਦੇ ਹੋਏ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਡਿੱਗ ਗਏ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਅਰਜੁਨ ਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਸਿਰ ਰੱਖ ਕੇ ਕਿਹਾ, "ਇਹ ਮੈਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਭੁੱਲਾਂਗੀ।" ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਸਿਰ ਤੇ ਹੱਥ ਫੇਰਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਵੀ ਨਹੀਂ, ਹਰਪ੍ਰੀਤ।"
ਕੁਝ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਪਾਣੀ ਪੀਣ ਰਸੋਈ ਵਿੱਚ ਗਈ। ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਪਤਲੀ ਨਾਈਟੀ ਪਾਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਅੰਦਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਅਰਜੁਨ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪਿੱਛੇ ਆਇਆ, ਅਤੇ ਰਸੋਈ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਵੱਲ ਦੇਖਣ ਲੱਗਾ।
"ਹਰਪ੍ਰੀਤ, ਇਸ ਨਾਈਟੀ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਹੋਰ ਵੀ ਸੋਹਣੀ ਲੱਗ ਰਹੀ ਹੋ," ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਕਿਹਾ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਮੁੜ ਕੇ ਦੇਖਦੇ ਹੋਏ ਬੋਲੀ, "ਤੁਸੀਂ ਫਿਰ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਏ?" ਅਰਜੁਨ ਹੱਸ ਕੇ ਨੇੜੇ ਆਇਆ, ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਫੜੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਗਰਦਨ ਤੇ ਚੁੰਮਣ ਲੈਣ ਲੱਗਾ।
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਪਾਣੀ ਦਾ ਗਲਾਸ ਡਿੱਗਦੇ ਡਿੱਗਦੇ ਬਚਿਆ, ਪਰ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਰਸੋਈ ਦੇ ਸਲੈਬ ਤੇ ਬਿਠਾ ਦਿੱਤਾ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਫੈਲਾ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਨਾਈਟੀ ਉੱਪਰ ਕਰ ਕੇ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੇਖੀ, ਜੋ ਅਜੇ ਵੀ ਗਿੱਲੀ ਸੀ।
"ਹਰਪ੍ਰੀਤ, ਤੁਹਾਡੀ ਫੁੱਦੀ ਅਜੇ ਵੀ ਮੇਰੇ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੈ," ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੇ ਨੇੜੇ ਲੈ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਜੀਭ ਨਾਲ ਫੁੱਦੀ ਚੱਟਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਸਲੈਬ ਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜ ਲਿਆ।
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਸਿਰ ਪਿੱਛੇ ਵੱਲ ਝੁਕ ਗਿਆ। "ਆਹ, ਅਰਜੁਨ, ਇਹ ਕੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ, ਕੋਈ ਸੁਣ ਲਵੇਗਾ," ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਪਰ ਉਸ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਹੋਰ ਫੈਲ ਗਈਆਂ। ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਹੋਰ ਅੰਦਰ ਪਾਈ, ਅਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਸਰੀਰ ਕੰਬਣ ਲੱਗਾ।
ਕੁਝ ਦੇਰ ਚੱਟਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਝੜ ਗਈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪਾਣੀ ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੇ ਲੱਗਾ। ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਮੂੰਹ ਪੂੰਝਦੇ ਹੋਏ ਹੱਸ ਕੇ ਕਿਹਾ, "ਹਰਪ੍ਰੀਤ, ਤੁਹਾਡਾ ਸਵਾਦ ਲਾਜਵਾਬ ਹੈ।" ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਸ਼ਰਮਾ ਕੇ ਮੂੰਹ ਢੱਕ ਲਿਆ, ਪਰ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਹਾਸਾ ਸੀ।
ਫਿਰ ਅਰਜੁਨ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਲੁੰਨ ਕੱਢਿਆ, ਅਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਉੱਥੇ ਹੀ ਸਲੈਬ ਤੇ ਝਟਕੇ ਦੇਣ ਲੱਗਾ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਸਲੈਬ ਫੜਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮੁੰਮੇ ਨਾਈਟੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹਿੱਲਣ ਲੱਗੇ। ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਇੱਕ ਹੱਥ ਨਾਲ ਨਾਈਟੀ ਹਟਾ ਕੇ ਉਸ ਦਾ ਮੁੰਮਾ ਦਬਾਇਆ।
ਰਸੋਈ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਗੂੰਜਣ ਲੱਗੀ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਅਰਜੁਨ, ਹੌਲੀ, ਗੁਆਂਢੀ ਸੁਣ ਲੈਣਗੇ।" ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਸੁਣਨ ਦਿਓ, ਅੱਜ ਮੈਂ ਰੁਕਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ।" ਉਸ ਨੇ ਹੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਝਟਕੇ ਦਿੱਤੇ, ਅਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਦੱਬੀਆਂ ਚੀਕਾਂ ਨਿਕਲਣ ਲੱਗੀਆਂ।
ਇਸ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਦੇਰ ਚੱਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਘੁਮਾਇਆ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਸਲੈਬ ਤੇ ਹੱਥ ਰੱਖ ਕੇ ਝੁਕੀ, ਅਤੇ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਪਿੱਛੋਂ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੁੰਨ ਪਾ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਝਟਕਾ ਹੋਰ ਡੂੰਘਾ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਹਰ ਝਟਕੇ ਤੇ ਕੰਬ ਰਹੀ ਸੀ।
"ਹਰਪ੍ਰੀਤ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਲੈਣਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ," ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਕਿਹਾ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਹਾਂ, ਅਰਜੁਨ, ਜੋ ਚਾਹੋ ਕਰੋ।" ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਹੋਰ ਪਾਗਲ ਹੋ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਝਟਕਿਆਂ ਦੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਵੱਧ ਗਈ।
ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਆਪਣਾ ਪਾਣੀ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਸਲੈਬ ਤੇ ਟੇਕ ਲਗਾ ਕੇ ਹਾਂਫਣ ਲੱਗੇ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਤੁਸੀਂ ਅੱਜ ਮੈਨੂੰ ਮਾਰ ਹੀ ਦੇਵੋਗੇ।" ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮਰਾਂਗੇ ਤਾਂ ਦੋਵੇਂ ਮਰਾਂਗੇ, ਹਰਪ੍ਰੀਤ।"
ਰਸੋਈ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਆ ਕੇ ਦੋਵੇਂ ਬੈੱਡਰੂਮ ਵਿੱਚ ਆਏ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਕੋਲ ਲੇਟ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਉਂਗਲ ਨਾਲ ਲਕੀਰਾਂ ਖਿੱਚਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ, "ਅਰਜੁਨ, ਜੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗ ਗਿਆ ਤਾਂ ਕੀ ਹੋਵੇਗਾ?" ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਲੱਗੇਗਾ, ਹਰਪ੍ਰੀਤ। ਇਹ ਸਾਡੇ ਦੋਵਾਂ ਦਾ ਰਾਜ਼ ਰਹੇਗਾ।"
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਨਾਲ ਹੌਸਲਾ ਮਿਲਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਹਲਕਾ ਚੁੰਮਣ ਲੈ ਕੇ ਕਿਹਾ, "ਤੁਸੀਂ ਬਹੁਤ ਚੰਗੇ ਮੁੰਡੇ ਹੋ, ਅਰਜੁਨ। ਮੇਰੇ ਪਤੀ ਵਰਗਾ ਦੋਸਤ ਮਿਲਣਾ ਕਿਸਮਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਵਰਗਾ ਬੰਦਾ ਮਿਲਣਾ ਮੇਰੀ ਕਿਸਮਤ ਹੈ।" ਅਰਜੁਨ ਹੱਸ ਕੇ ਬੋਲਿਆ, "ਕਿਸਮਤ ਵਾਲਾ ਤਾਂ ਮੈਂ ਹਾਂ, ਹਰਪ੍ਰੀਤ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਵਰਗੀ ਔਰਤ ਮੇਰੀ ਕਿਸਮਤ ਵਿੱਚ ਕਿੱਥੇ?"
ਉਹ ਰਾਤ ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜ ਕੇ ਸੌਂ ਕੇ ਗੁਜ਼ਾਰੀ। ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਨੀਂਦ ਖੁੱਲ੍ਹੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਅਰਜੁਨ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਉਹ ਫੁਸਫੁਸਾ ਕੇ ਬੋਲੀ, "ਸੁੱਤੇ ਨਹੀਂ?" ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਨੀਂਦ ਨਹੀਂ ਆ ਰਹੀ।" ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ ਕਿਹਾ, "ਫਿਰ ਦੇਖਦੇ ਰਹੋ।"
ਪਰ ਅਰਜੁਨ ਸਿਰਫ਼ ਦੇਖਦਾ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ। ਉਸ ਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਫਿਰ ਨੇੜੇ ਖਿੱਚਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਡੂੰਘਾ ਚੁੰਮਣ ਲਿਆ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਉਸ ਦੇ ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹ ਗਈ, ਉਸ ਦਾ ਲੁੰਨ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਪਾ ਕੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਉੱਪਰ ਹੇਠਾਂ ਹੋਣ ਲੱਗੀ। ਉਸ ਦੇ ਮੁੰਮੇ ਹਿੱਲ ਰਹੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹੱਥ ਨਾਲ ਫੜਿਆ।
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਜ਼ੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਉਛਲਣ ਲੱਗੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜ ਰਹੀ ਸੀ। ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਫੜ ਕੇ ਹੇਠੋਂ ਝਟਕੇ ਦੇਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੇ। ਦੋਵਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਵਿੱਚ ਸਨ, ਅਤੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਹਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੀ।
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਫਿਰ ਝੜ ਗਈ, ਅਤੇ ਇਸ ਵਾਰ ਅਰਜੁਨ ਵੀ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਝੜ ਗਿਆ। ਦੋਵੇਂ ਇੱਕਠੇ ਚੀਕੇ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਢੇਰ ਹੋ ਗਏ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਅਰਜੁਨ ਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਸਿਰ ਰੱਖ ਕੇ ਕਿਹਾ, "ਹੁਣ ਸੌਂ ਜਾਓ, ਸਵੇਰੇ ਬੁਟੀਕ ਖੋਲ੍ਹਣਾ ਹੈ।"
ਸਵੇਰੇ ਅਰਜੁਨ ਆਪਣੀ ਸ਼ੂਟਿੰਗ ਤੇ ਜਾਣ ਲਈ ਨਿਕਲਿਆ। ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ ਕਿਹਾ, "ਹਰਪ੍ਰੀਤ, ਸ਼ੂਟਿੰਗ ਖ਼ਤਮ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਹੀ ਰਹਾਂਗਾ, ਕੁਝ ਦਿਨ ਹੋਰ।" ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਹੱਸ ਕੇ ਬੋਲੀ, "ਦੇਖਾਂਗੇ, ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਸ਼ੂਟਿੰਗ ਤੇ ਦੇਰ ਨਾਲ ਨਾ ਜਾਣਾ।" ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਬਾਲਕੋਨੀ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹੀ ਰਹੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਫੋਨ ਤੇ ਇੱਕ ਮੈਸੇਜ ਆਇਆ, "ਹਰਪ੍ਰੀਤ, ਕੱਲ੍ਹ ਦੀ ਰਾਤ ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਾਤ ਸੀ।" ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਮੈਸੇਜ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਹੱਸ ਕੇ ਫੋਨ ਛਾਤੀ ਨਾਲ ਲਗਾ ਲਿਆ।
ਦੂਜੇ ਦਿਨ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਅਰਜੁਨ ਆਪਣੀ ਸ਼ੂਟਿੰਗ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਆਇਆ, ਅਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਘਰ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੁੱਲ੍ਹਦੇ ਹੀ ਮੁਸਕਰਾ ਦਿੱਤਾ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਇੱਕ ਲਾਲ ਰੰਗ ਦਾ ਸੂਟ ਪਾਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸ਼ਰਾਰਤੀ ਹਾਸਾ ਸੀ। ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹਰਪ੍ਰੀਤ, ਅੱਜ ਸ਼ੂਟਿੰਗ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਦਿਮਾਗ਼ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਤੁਸੀਂ ਸੀ।" ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਅੱਛਾ? ਫਿਰ ਅੱਜ ਦੁਬਾਰਾ ਸਾਬਤ ਕਰੋ।"
ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੇ ਕੋਲ ਹੀ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਗਰਦਨ ਤੇ ਚੁੰਮਣ ਲੈਣ ਲੱਗਾ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜੇ, ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਹਾਂਫਣ ਲੱਗੇ। ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਦੁਪੱਟੇ ਨੂੰ ਹਟਾ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਮੁੰਮੇ ਦਬਾਏ, ਅਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਹਲਕੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਿਕਲੀ।
ਫਿਰ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਸੋਫ਼ੇ ਤੇ ਬਿਠਾਇਆ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਫੈਲਾ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ ਚੱਟਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਸੋਫ਼ਾ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜ ਲਿਆ। ਕੁਝ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਝੜ ਗਈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਆਪਣਾ ਲੁੰਨ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਪਾ ਕੇ ਜ਼ੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਝਟਕੇ ਦੇਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੇ। ਸੋਫ਼ਾ ਹਿੱਲਣ ਲੱਗਾ, ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਇੱਕਠੇ ਚੀਕ ਕੇ ਝੜ ਗਏ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਅਰਜੁਨ, ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੀ ਆਦਤ ਬਣ ਗਏ ਹੋ।"
ਕੁਝ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਉੱਠ ਕੇ ਬਾਥਰੂਮ ਵਿੱਚ ਗਈ, ਅਤੇ ਅਰਜੁਨ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਆਇਆ। ਬਾਥਰੂਮ ਦੇ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋ ਕੇ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਪਿੱਛੋਂ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮੁੰਮੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ ਦਬਾਏ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਤਸਵੀਰ ਦੇਖ ਕੇ ਹੱਸ ਦਿੱਤਾ। ਅਰਜੁਨ ਉਸ ਦੀ ਗਰਦਨ ਤੇ ਚੁੰਮਣ ਲੈਂਦੇ ਹੋਏ ਬੋਲਿਆ, "ਹਰਪ੍ਰੀਤ, ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਮੇਰਾ ਦਿਮਾਗ਼ ਹੋਰ ਖ਼ਰਾਬ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਫਿਰ ਕੁਝ ਕਰੋ, ਸਿਰਫ਼ ਦੇਖਣ ਨਾਲ ਕੀ ਹੋਵੇਗਾ?"
ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਘੁਮਾ ਕੇ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਾਇਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸਲਵਾਰ ਉੱਪਰ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਪਿੱਛੋਂ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੁੰਨ ਪਾ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਚਿਹਰਾ ਦੇਖ ਕੇ ਚੀਕਣ ਲੱਗੀ। ਹਰ ਝਟਕੇ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮੁੰਮੇ ਹਿੱਲ ਰਹੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹੱਥ ਨਾਲ ਫੜਿਆ। ਕੁਝ ਦੇਰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚੱਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੋਵੇਂ ਇੱਕਠੇ ਝੜ ਗਏ, ਅਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਤੇ ਸਿਰ ਰੱਖ ਕੇ ਹਾਂਫਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹਰਪ੍ਰੀਤ, ਇਹ ਬੋਨਸ ਰਾਤ ਮੈਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਭੁੱਲਾਂਗਾ।" ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਵੀ ਨਹੀਂ, ਅਰਜੁਨ, ਤੁਸੀਂ ਮੇਰਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਰਾਜ਼ ਹੋ।"
Support VasnaLok
VasnaLok is free for every reader, no paywall, no sign-up. If our stories keep you company, a small UPI support from you keeps the site alive and new stories coming every day.
Readers who enjoyed “ਪੰਜਾਬੀ ਮਿਲਫ ਕਹਾਣੀ: ਲੁਧਿਆਣਾ ਦੀ ਮਿਲਫ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਅਰਜੁਨ ਦਾ ਲੁੰਨ, ਸਾਰੀ ਰਾਤ ਚੁਦਾਈ” also read
8 curated storiesPunjabi Dehati Sex Kahani: ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਝਗੜੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੇਰੀ ਚੁਦਾਈ
Punjabi Dehati Sex Kahani: ਵਾਢੀ ਦਾ ਮੌਸਮ ਸੀ, ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਝਗੜਾ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਉਸੇ ਝਗੜੇ ਤੋਂ ਇੱਕ ਕਹਾਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ.
ਪੰਜਾਬੀ ਪੁਲਿਸ ਵਾਲੀ ਦੀ ਕਹਾਣੀ: ਡਿਊਟੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਚੁਦਾਈ
ਪੰਜਾਬੀ ਪੁਲਿਸ ਵਾਲੀ ਦੀ ਕਹਾਣੀ: ਲੁਧਿਆਣਾ ਵਿੱਚ ਖਰਾਬ ਸਕੂਟਰੀ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਇੱਕ ਸ਼ਾਮ, ਜਿਸ ਨੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਨੇੜੇ ਲਿਆ ਦਿੱਤਾ।
ਹਸਪਤਾਲ ਨਾਈਟ ਡਿਊਟੀ ਪੰਜਾਬੀ: ਨਾਈਟ ਡਿਊਟੀ ਤੇ ਨਰਸ ਨਵਦੀਪ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਚੋਦਣ ਵਾਲੀ ਰਾਤ
ਹਸਪਤਾਲ ਨਾਈਟ ਡਿਊਟੀ ਪੰਜਾਬੀ ਵਾਰਡ ਵਿੱਚ ਨਰਸ ਨਵਦੀਪ ਦੀ ਰਾਤ ਡਿਊਟੀ ਤੇ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਸਾਰੀ ਰਾਤ ਬਦਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਡਾ. ਰਾਜਵੀਰ ਨਾਲ ਚਾਹ, ਚੱਕਰ ਅਤੇ ਖਾਲੀ ਵਾਰਡ ਵਿੱਚ ਬਿਤਾਏ ਪਲਾਂ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਪੜ੍ਹੋ।
ਪੰਜਾਬੀ ਖੇਤ ਚ ਕਹਾਣੀ: ਵਿਆਹੀ ਸੁੱਖੀ ਦੀ ਖੇਤ ਵਿਚ ਲੁੰਨ ਦੀ ਭੁੱਖ
ਪੰਜਾਬੀ ਖੇਤ ਚ ਕਹਾਣੀ: ਪਤੀ ਦੇ ਵਿਦੇਸ਼ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਕੱਲੀ ਸੁੱਖੀ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿਚ ਬਲਵਿੰਦਰ ਦੇ ਆਉਣ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਬਦਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਬਿਜਲੀ ਬੰਦ ਕਹਾਣੀ: ਬਿਜਲੀ ਬੰਦ ਹੁੰਦਿਆਂ ਹੀ ਭਾਬੀ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਮੇਰਾ ਲੁੰਨ
ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਬਿਜਲੀ ਬੰਦ ਕਹਾਣੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੇ ਇਕ ਘਰ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਇਕ ਸ਼ਾਮ ਬਿਜਲੀ ਬੰਦ ਹੋਣ ਨਾਲ ਦਿਓਰ ਤੇ ਭਾਬੀ ਵਿਚਕਾਰ ਇਕ ਲੰਮੀ ਰਾਤ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪਿੰਡ ਦੇ ਮੇਲੇ ਪੰਜਾਬੀ: ਮੇਲੇ ਵਿੱਚ ਭਾਬੀ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਚੋਦ ਕੇ ਪਾਣੀ ਕੱਢਿਆ
ਪਿੰਡ ਦੇ ਮੇਲੇ ਦੀ ਸ਼ਾਮ ਸੀ। ਸੁੱਖੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨਾਲ ਮੇਲੇ ਵਿੱਚ ਆਈ ਸੀ, ਪਰ ਉਸ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਤੇ ਟਿਕ ਗਈ। ਪਿੰਡ ਦੇ ਮੇਲੇ ਪੰਜਾਬੀ ਦੀ ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਇੱਕ ਸ਼ਾਮ ਦੀ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਦੀਦੀ ਕਹਾਣੀ: ਨਵਦੀਪ ਦੀਦੀ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦਾ ਲੁੰਨ ਦੁਪਹਿਰੇ
ਲੁਧਿਆਣਾ ਦੇ ਇੱਕ ਘਰ ਦੀ ਦੁਪਹਿਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਦੀਦੀ ਕਹਾਣੀ ਪਰਾਂਠਿਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਅਤੇ ਚੂੜੀਆਂ ਦੀ ਛਣਕ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਬੱਸ ਸਫ਼ਰ ਕਹਾਣੀ: ਬੱਸ ਵਿਚ ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਗਿੱਲੀ ਫੁੱਦੀ ਅਤੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਸਖ਼ਤ ਲੁੰਨ
ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਤੋਂ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਜਾਂਦੀ ਸ਼ਾਮ ਦੀ ਬੱਸ ਵਿਚ ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਪਿੱਛੇ ਬੈਠੇ ਅਜਨਬੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਲਈ। ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਬੱਸ ਸਫ਼ਰ ਕਹਾਣੀ ਉਸ ਰਾਤ ਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਫ਼ੋਨ ਕਾਲ ਨੇ ਦੋ ਅਜਨਬੀਆਂ ਨੂੰ ਨੇੜੇ ਲਿਆ ਦਿੱਤਾ।