ਪੰਜਾਬੀ ਤਰਖਾਣ ਕਹਾਣੀ: ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਲੁੰਨ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਚੁਦਵਾ ਲਈ
ਪੰਜਾਬੀ ਤਰਖਾਣ ਕਹਾਣੀ ਉਸ ਦੁਪਹਿਰ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਸਿਮਰਨ ਆਪਣੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਨੀਂਦ ਲੈ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਅਚਾਨਕ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦੀ ਦਸਤਕ ਹੋਈ। ਉਹ ਹੜਬੜਾ ਕੇ ਉੱਠੀ, ਆਪਣੀ ਨਾਈਟੀ ਠੀਕ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ। ਬਾਹਰ ਤਰਖਾਣ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਖੜ੍ਹਾ ਸੀ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਹਥੌੜਾ ਅਤੇ ਮੋਢੇ ਤੇ ਔਜ਼ਾਰਾਂ ਦਾ ਬੈਗ।
ਸਿਮਰਨ ਅਠਾਈ ਸਾਲ ਦੀ ਹੈ, ਲੁਧਿਆਣਾ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਸਦਾ ਪਤੀ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਟਰੱਕ ਡਰਾਈਵਰ ਹੈ ਅਤੇ ਦਿਨਾਂ ਤੱਕ ਘਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਘਰ ਵਿੱਚ ਸਿਮਰਨ ਇਕੱਲੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਦਿਨ ਲੰਘਦਾ ਹੈ ਘਰ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ, ਰਾਤ ਲੰਘਦੀ ਹੈ ਪਤੀ ਦੀ ਉਡੀਕ ਵਿੱਚ। ਉਸ ਦਿਨ ਅਲਮਾਰੀ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਟੁੱਟ ਗਿਆ ਸੀ।
ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਤੀਹ ਸਾਲ ਦਾ ਹੈ, ਪਿੰਡ ਦਾ ਮਸ਼ਹੂਰ ਤਰਖਾਣ। ਉਹ ਸਿਮਰਨ ਦੇ ਘਰ ਅਲਮਾਰੀ ਠੀਕ ਕਰਨ ਆਇਆ ਸੀ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਅੰਦਰ ਬੁਲਾਇਆ ਅਤੇ ਚਾਹ ਬਣਾਉਣ ਚਲੀ ਗਈ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਅਲਮਾਰੀ ਦੇਖਣ ਲੱਗਾ ਅਤੇ ਸਿਮਰਨ ਉਸਦੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਸਦੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਸਨ ਅਤੇ ਪਸੀਨੇ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਸਿਮਰਨ ਚਾਹ ਲੈ ਕੇ ਆਈ ਅਤੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਬੈਠ ਗਈ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਚਾਹ ਪੀਤੀ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਅਲਮਾਰੀ ਦਾ ਕਬਜ਼ਾ ਟੁੱਟ ਗਿਆ ਹੈ, ਨਵਾਂ ਲਗਾਉਣਾ ਪਵੇਗਾ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਜੋ ਕਰਨਾ ਹੈ ਕਰੋ, ਮੈਂ ਬੈਠੀ ਹਾਂ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਔਜ਼ਾਰ ਕੱਢੇ ਅਤੇ ਕੰਮ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਅਲਮਾਰੀ ਠੀਕ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਸਿਮਰਨ ਉਸਨੂੰ ਦੇਖ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਸਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਪਸੀਨੇ ਨਾਲ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਚਿਪਕ ਗਈ ਸੀ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਪਾਣੀ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਥੱਕ ਗਏ ਹੋਵੋਗੇ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਤੁਹਾਡੇ ਘਰ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਕੇ ਥਕਾਵਟ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਸਿਮਰਨ ਦੇ ਗੱਲ੍ਹਾਂ ਲਾਲ ਹੋ ਗਈਆਂ।
ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਸਿਮਰਨ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ੍ਹਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਦੇਖਿਆ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਨਹੀਂ ਛੁਡਾਇਆ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦਾ ਹੱਥ ਆਪਣੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਲਾਇਆ ਅਤੇ ਸਿਮਰਨ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਉਸਨੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆ ਕੇ ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਆਪਣੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ।
ਸਿਮਰਨ ਇੱਕ ਪਲ ਲਈ ਰੁਕੀ, ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਉਂਗਲਾਂ ਪਾ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨੇੜੇ ਖਿੱਚ ਲਿਆ। ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਗਰਮ ਸਨ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਜੀਭ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮ ਰਹੀ ਸੀ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਹੱਥ ਉਸਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਫਿਸਲ ਰਹੇ ਸਨ ਅਤੇ ਸਿਮਰਨ ਉਸਦੀ ਛਾਤੀ ਨੂੰ ਛੂਹ ਰਹੀ ਸੀ। ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਦੋਵਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਹਾਂ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਈਆਂ ਸਨ।
ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਸਿਮਰਨ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਲਿਟਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਨੇ ਉਸਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਦੇ ਬਟਨ ਖੋਲ੍ਹੇ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਚੁੰਮਣ ਲੱਗਾ। ਸਿਮਰਨ ਦੀਆਂ ਸਾਹਾਂ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਈਆਂ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਮੋਢੇ ਫੜ੍ਹ ਲਏ। ਉਸਦੇ ਮੰਮੇ ਬਾਹਰ ਆ ਗਏ ਅਤੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਇੱਕ ਮੰਮੇ ਨੂੰ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ ਚੂਸਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਉਸਦੀ ਦੂਜੀ ਛਾਤੀ ਨੂੰ ਹੱਥ ਨਾਲ ਦਬਾ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਸਿਮਰਨ ਆਹਾਂ ਭਰ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਸਦਾ ਸਰੀਰ ਗਰਮ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਉਸਦੇ ਢਿੱਡ ਤੋਂ ਥੱਲੇ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸਲਵਾਰ ਦੀ ਡੋਰੀ ਖੋਲ੍ਹੀ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਗਈ।
ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਉਂਗਲ ਪਾਈ। ਸਿਮਰਨ ਗਿੱਲੀ ਹੋ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਉਂਗਲ ਅੰਦਰ ਘੁੰਮ ਰਹੀ ਸੀ। ਸਿਮਰਨ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਤੜਫ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਨਾਮ ਲੈ ਕੇ ਸਿਸਕ ਰਹੀ ਸੀ। ਫਿਰ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਮੂੰਹ ਥੱਲੇ ਕਰਕੇ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਚੂਸਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਉਸਦੇ ਵਾਲ ਫੜ੍ਹ ਲਏ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਸਰੀਰ ਕੰਬਣ ਲੱਗਾ।
ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਪੈਂਟ ਦੀ ਜ਼ਿੱਪ ਖੋਲ੍ਹੀ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਲੁੰਨ ਬਾਹਰ ਕੱਢਿਆ। ਉਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜ੍ਹ ਕੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਹਿਲਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ ਚੂਸਣ ਲੱਗੀ। ਉਸਦੀ ਜੀਭ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਲੁੰਨ ਤੇ ਘੁੰਮ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਲੇਟਿਆ ਆਹਾਂ ਭਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਸਿਮਰਨ ਰੁਕ ਰੁਕ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਦੇਖਦੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਚੂਸਣ ਲੱਗਦੀ।
ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਸਿਮਰਨ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਖਿੱਚਿਆ ਅਤੇ ਸਿਮਰਨ ਉਸਦੇ ਲੁੰਨ ਤੇ ਬੈਠ ਗਈ। ਉਸਦਾ ਸਰੀਰ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਉੱਤੇ ਥੱਲੇ ਹੋਣ ਲੱਗਾ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਮੰਮੇ ਹਿੱਲ ਰਹੇ ਸਨ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਉਸਦੇ ਮੰਮੇ ਚੂਸ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਸਿਮਰਨ ਉਸਦੇ ਮੋਢਿਆਂ ਨੂੰ ਫੜ੍ਹ ਕੇ ਤੇਜ਼ ਹੁੰਦੀ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਸਿਸਕੀਆਂ ਨਿਕਲ ਰਹੀਆਂ ਸਨ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਜਕੜ ਰਹੀ ਸੀ।
ਫਿਰ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਉਲਟਾ ਲਿਟਾਇਆ ਅਤੇ ਪਿੱਛੋਂ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਲੁੰਨ ਪਾ ਦਿੱਤਾ। ਸਿਮਰਨ ਸਰਹਾਣਾ ਫੜ੍ਹ ਕੇ ਚੀਕ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਤੇਜ਼ ਧੱਕੇ ਮਾਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸਦੀ ਕਮਰ ਹਿੱਲ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਸਰੀਰ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਹਰ ਧੱਕੇ ਤੇ ਅੱਗੇ ਵੱਧ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਹ ਕਹਿ ਰਹੀ ਸੀ, ਹੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ, ਰੁਕੀਂ ਨਾ।
ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੇ ਵਾਲ ਫੜ੍ਹ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਖਿੱਚਿਆ ਅਤੇ ਆਖਰੀ ਧੱਕੇ ਵਿੱਚ ਉਸਦਾ ਪਾਣੀ ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਨਿਕਲ ਗਿਆ। ਸਿਮਰਨ ਵੀ ਉਸੇ ਪਲ ਝੜ ਗਈ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਸਰੀਰ ਕੰਬਣ ਲੱਗਾ। ਦੋਵੇਂ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਪਸੀਨੇ ਨਾਲ ਭਿੱਜੇ ਹੋਏ ਲੇਟੇ ਰਹੇ ਅਤੇ ਸਿਮਰਨ ਦੀਆਂ ਸਾਹਾਂ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਇਹ ਤਾਂ ਬਸ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੈ।
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਇਕੱਠੇ ਨਹਾਇਆ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੇ ਸਾਬਣ ਲਾਇਆ ਅਤੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਸਾਬਣ ਲਾਇਆ। ਬਾਥਰੂਮ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਦੀ ਧਾਰ ਥੱਲੇ ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਲੁੰਨ ਫਿਰ ਫੜ੍ਹਿਆ ਅਤੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਹਿਲਾਉਣ ਲੱਗੀ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੇ ਮੰਮੇ ਸਹਿਲਾਏ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਚੁੰਮੇ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਅਲਮਾਰੀ ਤਾਂ ਠੀਕ ਹੋ ਗਈ।
ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਚਲਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਸਿਮਰਨ ਇਕੱਲੀ ਬੈਠ ਕੇ ਸੋਚਣ ਲੱਗੀ। ਉਸਦਾ ਪਤੀ ਟਰੱਕ ਤੇ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ ਇੱਥੇ ਦੂਜੇ ਮਰਦ ਨਾਲ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਪਾਪ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਸੀ, ਪਰ ਉਸਦਾ ਸਰੀਰ ਹੋਰ ਮੰਗ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਰਾਤ ਨੂੰ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਸੁਨੇਹਾ ਆਇਆ, ਕੱਲ੍ਹ ਫਿਰ ਆਵਾਂ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਲਿਖਿਆ, ਜ਼ਰੂਰ ਆਓ।
ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਫਿਰ ਆਇਆ ਅਤੇ ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ੍ਹਦੇ ਹੀ ਉਸਨੂੰ ਅੰਦਰ ਖਿੱਚ ਲਿਆ। ਦੋਵੇਂ ਵਿਹੜੇ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋ ਕੇ ਜੱਫੀ ਪਾ ਰਹੇ ਸਨ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਉਤਾਰੀ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਕੰਧ ਨਾਲ ਲਾ ਦਿੱਤਾ। ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਇੱਕ ਲੱਤ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਕਮਰ ਤੇ ਸੀ ਅਤੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੁੰਨ ਪਾ ਕੇ ਧੱਕੇ ਮਾਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਸਿਮਰਨ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਗੱਲ੍ਹ ਤੇ ਕੱਟ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਫੁਸਫੁਸਾ ਰਹੀ ਸੀ, ਹੋਰ ਚਾਹੀਦਾ। ਫਿਰ ਦੋਵੇਂ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਗਏ ਅਤੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਚੁਦਾਈ ਦਾ ਮਜ਼ਾ ਲਿਆ ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਇਕੱਠੇ ਝੜੇ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਆਦਤ ਬਣ ਗਿਆ ਏਂ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਮੇਰੀ।
ਅਗਲੀ ਸਵੇਰ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਰਸੋਈ ਦੀ ਸ਼ੈਲਫ ਠੀਕ ਕਰਨ ਆਇਆ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਚਾਹ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਖੜ੍ਹੀ ਹੋ ਗਈ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਸ਼ੈਲਫ ਤੇ ਕਿੱਲ ਠੋਕ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਸਿਮਰਨ ਉਸਦੀ ਪਿੱਠ ਨੂੰ ਦੇਖ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਕਮਰ ਤੇ ਹੱਥ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਮੁੜ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਫੜ੍ਹ ਲਿਆ।
ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਸਿਮਰਨ ਨੂੰ ਰਸੋਈ ਦੇ ਕਾਊਂਟਰ ਤੇ ਬਿਠਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਸਲਵਾਰ ਉੱਤੇ ਚੁੱਕੀ। ਉਸਨੇ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਚੁੰਮਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਅੰਦਰ ਪਾਈ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਕਾਊਂਟਰ ਨੂੰ ਫੜ੍ਹ ਲਿਆ ਅਤੇ ਸਿਸਕ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਸਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਮੋਢਿਆਂ ਤੇ ਸਨ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਸਰੀਰ ਕੰਬ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਫਿਰ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣਾ ਲੁੰਨ ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ। ਸਿਮਰਨ ਕਾਊਂਟਰ ਤੇ ਬੈਠੀ ਧੱਕੇ ਖਾ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਮੰਮੇ ਉਸਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਆਏ ਸਨ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੇ ਮੰਮੇ ਚੂਸੇ ਅਤੇ ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਉਸਦੇ ਵਾਲ ਫੜ੍ਹ ਲਏ। ਦੋਵੇਂ ਇਕੱਠੇ ਝੜੇ ਅਤੇ ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਸ਼ੈਲਫ ਤਾਂ ਹੁਣ ਠੀਕ ਹੋ ਗਈ।
ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਛੁੱਟੀ ਅਗਲੇ ਮਹੀਨੇ ਹੈ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਹਰ ਦੁਪਹਿਰ ਮੈਂ ਤੇਰਾ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਆਪਣੇ ਫੋਨ ਵਿੱਚ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਨੰਬਰ ਇੱਕ ਝੂਠੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਸੰਭਾਲ ਲਿਆ। ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਦੁਪੱਟਾ ਉਤਾਰ ਕੇ ਸੰਦੂਕ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ।
ਅਗਲੀ ਦੁਪਹਿਰ ਸਿਮਰਨ ਖਿੜਕੀ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਦੇਖ ਰਹੀ ਸੀ। ਦੂਰੋਂ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਸਾਈਕਲ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਆਈ ਅਤੇ ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਪਛਾਣ ਲਿਆ, ਇਹ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਹੈ। ਉਹ ਦੌੜ ਕੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਵੱਲ ਗਈ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਇੱਕ ਮੁਸਕਰਾਹਟ ਆ ਗਈ। ਉਸਦਾ ਹੱਥ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੀ ਕੁੰਡੀ ਤੇ ਰੁਕ ਗਿਆ।
ਉਸ ਰਾਤ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਫੋਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਪੁੱਛਿਆ, ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਸਭ ਠੀਕ ਹੈ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਸਭ ਠੀਕ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਕਦੋਂ ਆ ਰਹੇ ਹੋ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਅਗਲੇ ਮਹੀਨੇ ਜ਼ਰੂਰ ਆਵਾਂਗਾ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਫੋਨ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਖਿੜਕੀ ਕੋਲ ਖੜ੍ਹੀ ਹੋ ਕੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਦੁਕਾਨ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਲੱਗੀ।
ਸਵੇਰੇ ਸਿਮਰਨ ਖੂਹ ਤੇ ਪਾਣੀ ਭਰਨ ਗਈ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਉੱਥੇ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਖੜ੍ਹਾ ਸੀ। ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਖੂਹ ਕੋਲ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋ ਕੇ ਗੱਲਾਂ ਕੀਤੀਆਂ ਅਤੇ ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਉਸਦਾ ਹੱਥ ਫੜ੍ਹ ਲਿਆ। ਖੂਹ ਦਾ ਪਾਣੀ ਵਗ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਹਾਸੀ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਘੁਲ ਰਹੀ ਸੀ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਕੱਲ੍ਹ ਦੁਪਹਿਰ ਫਿਰ ਆਈਂ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਹਥੌੜਾ ਭੁੱਲ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਕੱਲ੍ਹ ਲੈਣ ਆਵਾਂਗਾ।
ਰਾਤ ਨੂੰ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਸਿਮਰਨ ਦੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਅਤੇ ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਚੁਦਾਈ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਵਾਰ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਸਿਮਰਨ ਨੂੰ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਚੁੱਕ ਕੇ ਖੜ੍ਹੇ ਖੜ੍ਹੇ ਚੋਦਿਆ। ਸਿਮਰਨ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਕਮਰ ਤੇ ਸਨ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਗਰਦਨ ਤੇ ਸਨ। ਉਹ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਡਿੱਗ ਕੇ ਦੋਵੇਂ ਇਕੱਠੇ ਝੜੇ।
ਅਗਲੀ ਸਵੇਰ ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਅਲਵਿਦਾ ਕਿਹਾ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਹਰ ਹਫ਼ਤੇ ਆਵੇ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਜੱਫੀ ਪਾਈ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਜੇਬ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਦੁਕਾਨ ਦੀ ਚਾਬੀ ਪਾ ਦਿੱਤੀ। ਉਹ ਬੋਲਿਆ, ਚਾਬੀ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਰਹੇਗੀ, ਜਦੋਂ ਮਨ ਕਰੇ ਤਦ ਆ ਜਾਈਂ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਚਾਬੀ ਨੂੰ ਮੁੱਠੀ ਵਿੱਚ ਬੰਦ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਪਿੰਡ ਦੀਆਂ ਗਲੀਆਂ ਤੋਂ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵੱਲ ਚੱਲ ਦਿੱਤੀ, ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਖੁਸ਼ੀ ਲੈ ਕੇ।
ਸਿਮਰਨ ਘਰ ਪਰਤੀ ਤਾਂ ਸੱਸ ਸੁੱਤੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਚਾਬੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸੰਦੂਕ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਲੇਟ ਗਈ। ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਹੁੰਦੇ ਹੀ ਉਸਨੂੰ ਕੱਲ੍ਹ ਦੀ ਦੁਪਹਿਰ ਯਾਦ ਆਉਣ ਲੱਗੀ, ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀਆਂ ਬਾਹਾਂ, ਉਸਦਾ ਹਥੌੜਾ ਅਤੇ ਅਲਮਾਰੀ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ। ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਇੱਕ ਹਲਕੀ ਜਿਹੀ ਮੁਸਕਰਾਹਟ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ ਸੋਚ ਰਹੀ ਸੀ, ਕੱਲ੍ਹ ਦੁਪਹਿਰ ਜਲਦੀ ਆਵੇ।
ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਸਿਮਰਨ ਗੂੜ੍ਹੇ ਨੀਲੇ ਰੰਗ ਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਪਾ ਕੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਦੁਕਾਨ ਤੇ ਗਈ। ਦੁਕਾਨ ਪਿੰਡ ਦੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਰੁੱਖ ਸਨ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ੍ਹਦੇ ਹੀ ਸਿਮਰਨ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਖਿੱਚ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਚੁੰਮਣ ਦਿੱਤਾ। ਸਿਮਰਨ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਸਿਰਸਿਰੀ ਦੌੜ ਗਈ।
ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਸਿਮਰਨ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਲੈ ਗਿਆ। ਉੱਥੇ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਖਿੜਕੀ ਸੀ ਅਤੇ ਬਾਹਰੋਂ ਚੰਨ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਆ ਰਹੀ ਸੀ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਆਪਣੀ ਕਮੀਜ਼ ਉਤਾਰੀ ਅਤੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਮੰਮੇ ਚੰਨ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ।
ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਲਿਟਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਚੂਸਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਸਿਮਰਨ ਚਾਦਰ ਫੜ੍ਹ ਕੇ ਸਿਸਕ ਰਹੀ ਸੀ। ਫਿਰ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਉਸਦੇ ਉੱਤੇ ਆਇਆ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੁੰਨ ਪਾ ਕੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਧੱਕੇ ਮਾਰਨ ਲੱਗਾ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਉਸਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਨਹੁੰ ਗੱਡੇ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਹੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ।
ਦੋਵੇਂ ਖਿੜਕੀ ਕੋਲ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਪਿੱਛੋਂ ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੁੰਨ ਪਾ ਦਿੱਤਾ। ਬਾਹਰ ਚੰਨ ਨਿਕਲਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਸਿਮਰਨ ਖਿੜਕੀ ਦੀਆਂ ਸਲਾਖਾਂ ਫੜ੍ਹ ਕੇ ਧੱਕੇ ਖਾ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਸਦਾ ਸਰੀਰ ਹਰ ਧੱਕੇ ਤੇ ਹਿੱਲ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਸਿਸਕੀਆਂ ਨਿਕਲ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਆਖਰੀ ਧੱਕੇ ਵਿੱਚ ਦੋਵੇਂ ਇਕੱਠੇ ਝੜੇ।
ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਸਿਰ ਰੱਖ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਤੇਰੀ ਦੁਕਾਨ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੀ ਹੈ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਤੂੰ ਹੋਵੇਂ ਤਾਂ ਹੋਰ ਸੋਹਣੀ ਹੋਵੇਗੀ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਵਾਪਸ ਆਇਆ ਤਾਂ ਕੀ ਹੋਵੇਗਾ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਤੂੰ ਮੇਰੀ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਉਸਦੇ ਗੱਲ੍ਹ ਤੇ ਚੁੰਮਣ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੇਰੀ।
Support VasnaLok
VasnaLok is free for every reader, no paywall, no sign-up. If our stories keep you company, a small UPI support from you keeps the site alive and new stories coming every day.
Readers who enjoyed “ਪੰਜਾਬੀ ਤਰਖਾਣ ਕਹਾਣੀ: ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਲੁੰਨ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਚੁਦਵਾ ਲਈ” also read
8 curated storiesPunjabi Dehati Sex Kahani: ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਝਗੜੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੇਰੀ ਚੁਦਾਈ
Punjabi Dehati Sex Kahani: ਵਾਢੀ ਦਾ ਮੌਸਮ ਸੀ, ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਝਗੜਾ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਉਸੇ ਝਗੜੇ ਤੋਂ ਇੱਕ ਕਹਾਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ.
ਪੰਜਾਬੀ ਪੁਲਿਸ ਵਾਲੀ ਦੀ ਕਹਾਣੀ: ਡਿਊਟੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਚੁਦਾਈ
ਪੰਜਾਬੀ ਪੁਲਿਸ ਵਾਲੀ ਦੀ ਕਹਾਣੀ: ਲੁਧਿਆਣਾ ਵਿੱਚ ਖਰਾਬ ਸਕੂਟਰੀ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਇੱਕ ਸ਼ਾਮ, ਜਿਸ ਨੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਨੇੜੇ ਲਿਆ ਦਿੱਤਾ।
ਪੰਜਾਬੀ ਖੇਤ ਚ ਕਹਾਣੀ: ਵਿਆਹੀ ਸੁੱਖੀ ਦੀ ਖੇਤ ਵਿਚ ਲੁੰਨ ਦੀ ਭੁੱਖ
ਪੰਜਾਬੀ ਖੇਤ ਚ ਕਹਾਣੀ: ਪਤੀ ਦੇ ਵਿਦੇਸ਼ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਕੱਲੀ ਸੁੱਖੀ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿਚ ਬਲਵਿੰਦਰ ਦੇ ਆਉਣ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਬਦਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਬਿਜਲੀ ਬੰਦ ਕਹਾਣੀ: ਬਿਜਲੀ ਬੰਦ ਹੁੰਦਿਆਂ ਹੀ ਭਾਬੀ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਮੇਰਾ ਲੁੰਨ
ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਬਿਜਲੀ ਬੰਦ ਕਹਾਣੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੇ ਇਕ ਘਰ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਇਕ ਸ਼ਾਮ ਬਿਜਲੀ ਬੰਦ ਹੋਣ ਨਾਲ ਦਿਓਰ ਤੇ ਭਾਬੀ ਵਿਚਕਾਰ ਇਕ ਲੰਮੀ ਰਾਤ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪਿੰਡ ਦੇ ਮੇਲੇ ਪੰਜਾਬੀ: ਮੇਲੇ ਵਿੱਚ ਭਾਬੀ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਚੋਦ ਕੇ ਪਾਣੀ ਕੱਢਿਆ
ਪਿੰਡ ਦੇ ਮੇਲੇ ਦੀ ਸ਼ਾਮ ਸੀ। ਸੁੱਖੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨਾਲ ਮੇਲੇ ਵਿੱਚ ਆਈ ਸੀ, ਪਰ ਉਸ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਤੇ ਟਿਕ ਗਈ। ਪਿੰਡ ਦੇ ਮੇਲੇ ਪੰਜਾਬੀ ਦੀ ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਇੱਕ ਸ਼ਾਮ ਦੀ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਦੀਦੀ ਕਹਾਣੀ: ਨਵਦੀਪ ਦੀਦੀ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦਾ ਲੁੰਨ ਦੁਪਹਿਰੇ
ਲੁਧਿਆਣਾ ਦੇ ਇੱਕ ਘਰ ਦੀ ਦੁਪਹਿਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਦੀਦੀ ਕਹਾਣੀ ਪਰਾਂਠਿਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਅਤੇ ਚੂੜੀਆਂ ਦੀ ਛਣਕ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਬੱਸ ਸਫ਼ਰ ਕਹਾਣੀ: ਬੱਸ ਵਿਚ ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਗਿੱਲੀ ਫੁੱਦੀ ਅਤੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਸਖ਼ਤ ਲੁੰਨ
ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਤੋਂ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਜਾਂਦੀ ਸ਼ਾਮ ਦੀ ਬੱਸ ਵਿਚ ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਪਿੱਛੇ ਬੈਠੇ ਅਜਨਬੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਲਈ। ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਬੱਸ ਸਫ਼ਰ ਕਹਾਣੀ ਉਸ ਰਾਤ ਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਫ਼ੋਨ ਕਾਲ ਨੇ ਦੋ ਅਜਨਬੀਆਂ ਨੂੰ ਨੇੜੇ ਲਿਆ ਦਿੱਤਾ।
ਦੁੱਧ ਵਾਲਾ ਸਵੇਰੇ ਪੰਜਾਬੀ: ਭਾਬੀ ਨੇ ਸਵੇਰੇ ਦੁੱਧ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਚੋਦਿਆ
ਦੁੱਧ ਵਾਲਾ ਸਵੇਰੇ ਪੰਜਾਬੀ: ਲੁਧਿਆਣੇ ਵਿੱਚ ਸਵੇਰੇ ਸਾਢੇ ਪੰਜ ਵਜੇ ਦੁੱਧ ਦੇਣ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਅਤੇ ਭਾਬੀ ਜਸਲੀਨ ਦੀ ਚਾਹ, ਇੱਕ ਛੋਹ ਅਤੇ ਰੋਜ਼ ਦੀ ਉਡੀਕ।