ਪੰਜਾਬੀ ਆਂਟੀ ਦੀ ਚੁਦਾਈ, ਲੁਧਿਆਣੇ ਦੀ ਮਨਜੀਤ ਆਂਟੀ ਨੇ ਕਿਰਾਏਦਾਰ ਹਰਮਨ ਦਾ ਲੰਨ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ ਪਿਆਸ ਬੁਝਾਈ
ਦੋ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਹਰਮਨ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਲੁਧਿਆਣੇ ਦੇ ਉਸ ਮਕਾਨ ਵਿੱਚ ਕਿਰਾਏ ਤੇ ਰਹਿਣ ਆਇਆ ਸੀ ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਇਹ ਮੁਲਾਕਾਤ ਇੱਕ ਦਿਨ ਪੰਜਾਬੀ ਆਂਟੀ ਦੀ ਚੁਦਾਈ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਬਣ ਜਾਵੇਗੀ। ਉਸ ਦਿਨ ਸੀੜੀਆਂ ਤੇ ਮਨਜੀਤ ਆਂਟੀ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜ੍ਹੀ ਸੀ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਚਾਹ ਦਾ ਕੱਪ, ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਇੱਕ ਸ਼ਰਾਰਤੀ ਮੁਸਕਾਨ, ਅਤੇ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਚਮਕ ਜਿਸ ਨੇ ਹਰਮਨ ਦੇ ਦਿਲ ਦੀ ਧੜਕਣ ਤੇਜ਼ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਸੀ। ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਉਸ ਵੱਲ ਵੇਖ ਕੇ ਕਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਨਵੇਂ ਕਿਰਾਏਦਾਰ ਬੜੇ ਸੋਹਣੇ ਆਉਂਦੇ ਨੇ ਅੱਜ ਕੱਲ੍ਹ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਇਸ ਗੱਲ ਤੇ ਹਰਮਨ ਹੱਸ ਪਿਆ ਸੀ ਪਰ ਉਸ ਦੇ ਗੱਲ੍ਹ ਲਾਲ ਹੋ ਗਏ ਸਨ।
ਉਸ ਪਹਿਲੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹਰਮਨ ਜਦੋਂ ਵੀ ਸੀੜੀਆਂ ਤੇ ਮਨਜੀਤ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ, ਉਹ ਕੋਈ ਨਾ ਕੋਈ ਬਹਾਨਾ ਬਣਾ ਕੇ ਉਸ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰ ਲੈਂਦੀ ਸੀ। ਕਦੇ ਉਹ ਪੁੱਛਦੀ ਕਿ ਜਿੰਮ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਕਦੇ ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਦੇ ਰੰਗ ਦੀ ਤਾਰੀਫ਼ ਕਰ ਦਿੰਦੀ, ਅਤੇ ਕਦੇ ਉਹ ਹੱਸਦੇ ਹੱਸਦੇ ਉਸ ਦੀ ਬਾਂਹ ਨੂੰ ਛੂਹ ਲੈਂਦੀ ਸੀ। ਹਰਮਨ ਨੂੰ ਉਸ ਦਾ ਇਹ ਅੰਦਾਜ਼ ਚੰਗਾ ਲੱਗਦਾ ਸੀ, ਪਰ ਉਹ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਪਾਂਦਾ ਸੀ ਕਿ ਮਨਜੀਤ ਸਿਰਫ਼ ਮਜ਼ਾਕ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ ਜਾਂ ਉਸ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਹੋਰ ਵੀ ਹੈ। ਮਨਜੀਤ ਅਠੱਤੀ ਸਾਲ ਦੀ ਸੀ, ਪਰ ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਅਜੇ ਵੀ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਚਾਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਅਦਾ ਸੀ ਜੋ ਹਰ ਮਰਦ ਦਾ ਧਿਆਨ ਖਿੱਚ ਲੈਂਦੀ ਸੀ।
ਇੱਕ ਦਿਨ ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਹਰਮਨ ਨੂੰ ਚਾਹ ਤੇ ਬੁਲਾਇਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਿਨ ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਪਤਲਾ ਸੂਟ ਪਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਬਸ ਦੀ ਸ਼ਕਲ ਸਾਫ਼ ਦਿੱਸ ਰਹੀ ਸੀ। ਹਰਮਨ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਬਾਰ ਬਾਰ ਉੱਥੇ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਮਨਜੀਤ ਇਹ ਸਭ ਵੇਖ ਰਹੀ ਸੀ, ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਿਹਾ, ਸਿਰਫ਼ ਮੁਸਕਰਾਉਂਦੀ ਰਹੀ। ਚਾਹ ਪੀਂਦੇ ਹੋਏ ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਹਰਮਨ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਕੱਲਾ ਰਹਿਣਾ ਬੜਾ ਔਖਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਜਦੋਂ ਘਰ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਗੱਲ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਹਰਮਨ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਆਂਟੀ ਤੁਸੀਂ ਜਦੋਂ ਚਾਹੋ ਮੈਨੂੰ ਬੁਲਾ ਲਿਆ ਕਰੋ, ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਾਜ਼ਰ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਇਸ ਗੱਲ ਤੇ ਮਨਜੀਤ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਚਮਕ ਉੱਠੀਆਂ ਸਨ।
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮਨਜੀਤ ਅਤੇ ਹਰਮਨ ਦੀ ਦੋਸਤੀ ਵਧਦੀ ਗਈ, ਪਰ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅੱਗ ਸੁਲਗ ਰਹੀ ਸੀ ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਂ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਲੈ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਮਨਜੀਤ ਕਈ ਵਾਰ ਹਰਮਨ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਪਣੇ ਵਾਲ ਖੋਲ੍ਹ ਲੈਂਦੀ, ਕਦੇ ਆਪਣਾ ਦੁਪੱਟਾ ਠੀਕ ਕਰਨ ਦੇ ਬਹਾਨੇ ਆਪਣੀ ਛਾਤੀ ਨੂੰ ਉਭਾਰ ਦਿੰਦੀ, ਅਤੇ ਹਰਮਨ ਦਾ ਲੰਨ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਪੈਂਟ ਵਿੱਚ ਤਣ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਹਰਮਨ ਵੀ ਹੁਣ ਉਸ ਨਾਲ ਖੁੱਲ੍ਹ ਕੇ ਗੱਲ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਤਾਰੀਫ਼ ਕਰਦਾ, ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਦਾ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਦੇ ਛੋਟੇ ਛੋਟੇ ਕੰਮ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਸੀ। ਦੋਵੇਂ ਜਾਣਦੇ ਸਨ ਕਿ ਇੱਕ ਦਿਨ ਇਹ ਛੇੜਛਾੜ ਕਿਸੇ ਵੱਡੀ ਚੀਜ਼ ਵਿੱਚ ਬਦਲੇਗੀ, ਬਸ ਸਹੀ ਮੌਕੇ ਦੀ ਉਡੀਕ ਸੀ।
ਅੱਜ ਉਹ ਮੌਕਾ ਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਦੁਪਹਿਰ ਦਾ ਵੇਲਾ ਸੀ, ਲੁਧਿਆਣੇ ਦੀ ਗਰਮੀ ਆਪਣੇ ਸਿਖਰ ਤੇ ਸੀ, ਅਤੇ ਮਨਜੀਤ ਦਾ ਪਤੀ ਕੰਮ ਤੇ ਬਾਹਰ ਗਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਹਰਮਨ ਨੂੰ ਫ਼ੋਨ ਕਰਕੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉੱਪਰਲੇ ਕਮਰੇ ਦਾ ਪੱਖਾ ਖ਼ਰਾਬ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਜ਼ਰਾ ਵੇਖ ਜਾ। ਹਰਮਨ ਤੁਰੰਤ ਉੱਪਰ ਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਹਲਕੇ ਗੁਲਾਬੀ ਰੰਗ ਦਾ ਸੂਟ ਪਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਵਾਲ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਮੁਸਕਾਨ ਸੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸੱਦਾ ਸਾਫ਼ ਦਿੱਸ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਹਰਮਨ ਅੰਦਰ ਆਇਆ, ਪੱਖਾ ਵੇਖਣ ਦਾ ਨਾਟਕ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਦੋਵਾਂ ਦੀਆਂ ਨਜ਼ਰਾਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਤੇ ਹੀ ਟਿਕੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ।
ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਹਰਮਨ ਨੂੰ ਬੈਠਣ ਲਈ ਕਿਹਾ ਅਤੇ ਖੁਦ ਰਸੋਈ ਵਿੱਚੋਂ ਠੰਢਾ ਸ਼ਰਬਤ ਲੈ ਆਈ। ਉਹ ਹਰਮਨ ਦੇ ਬਿਲਕੁਲ ਕੋਲ ਬੈਠ ਗਈ, ਇੰਨੀ ਕੋਲ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਲੱਤ ਹਰਮਨ ਦੀ ਲੱਤ ਨਾਲ ਲੱਗ ਰਹੀ ਸੀ। ਹਰਮਨ ਨੇ ਸ਼ਰਬਤ ਦਾ ਗਲਾਸ ਫੜਿਆ, ਪਰ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਕੰਬ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਇਹ ਵੇਖ ਲਿਆ। ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਹਰਮਨ ਦੀ ਪੱਟ ਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਘਬਰਾ ਕਿਉਂ ਰਿਹਾ ਹੈਂ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਖਾ ਨਹੀਂ ਜਾਵਾਂਗੀ। ਹਰਮਨ ਨੇ ਉਸ ਵੱਲ ਵੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਮਨਜੀਤ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਉਹੀ ਸ਼ਰਾਰਤ ਦਿੱਸੀ ਜੋ ਪਹਿਲੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਵਿੱਚ ਦਿੱਸੀ ਸੀ।
ਫਿਰ ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਹਰਮਨ ਦੀ ਪੱਟ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਵਧਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਲੰਨ ਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਤਣਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਹਰਮਨ ਨੇ ਇੱਕ ਗਹਿਰੀ ਸਾਹ ਲਈ, ਅਤੇ ਮਨਜੀਤ ਹੱਸ ਪਈ, ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਵੇਖਿਆ, ਤੂੰ ਵੀ ਤਾਂ ਇਹੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਬਸ ਬੋਲਦਾ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਹਰਮਨ ਨੇ ਮਨਜੀਤ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਖਿੱਚ ਲਿਆ, ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਲੱਗ ਗਏ। ਇਹ ਚੁੰਮਣ ਹੌਲੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ, ਪਰ ਜਲਦੀ ਹੀ ਜਨੂੰਨੀ ਹੋ ਗਿਆ, ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਹਰਮਨ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤੀ, ਅਤੇ ਹਰਮਨ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੂਸਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਚੁੰਮਣ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਹਰਮਨ ਦੇ ਹੱਥ ਮਨਜੀਤ ਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਫਿਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਹ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਬਸ ਵੱਲ ਵਧੇ। ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸੂਟ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕਣ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਮਦਦ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਹਰਮਨ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਬ੍ਰਾ ਦੇ ਉੱਪਰੋਂ ਹੀ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਬਸ ਨੂੰ ਦਬਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਮਨਜੀਤ ਦੀਆਂ ਸਿਸਕੀਆਂ ਨਿਕਲਣ ਲੱਗੀਆਂ, ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਹੌਲੀ ਹਰਮਨ, ਅੱਜ ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਆਪਣਾ ਹੈ, ਜਲਦੀ ਕਾਹਦੀ ਹੈ। ਹਰਮਨ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਬ੍ਰਾ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਨੰਗੇ ਬੁੱਬਸ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਗਏ, ਗੋਲ, ਭਰੇ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਨਿੱਪਲ ਕੜਕ ਹੋਏ ਹੋਏ ਸਨ।
ਹਰਮਨ ਨੇ ਮਨਜੀਤ ਦੇ ਇੱਕ ਬੁੱਬ ਨੂੰ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਨਿੱਪਲ ਨੂੰ ਚੂਸਣ ਲੱਗਾ, ਦੂਜੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਉਹ ਦੂਜੇ ਬੁੱਬ ਨੂੰ ਮਸਲ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਹਰਮਨ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਫਸਾ ਲਈਆਂ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਛਾਤੀ ਨਾਲ ਲਾ ਲਿਆ, ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਆਹ ਆਹ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਿਕਲ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਹਰਮਨ, ਤੂੰ ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਪਾਗਲ ਕਰ ਦੇਵੇਂਗਾ, ਇੰਨਾ ਸੋਹਣਾ ਚੂਸਦਾ ਹੈਂ। ਹਰਮਨ ਨੇ ਦੂਜੇ ਬੁੱਬ ਤੇ ਵੀ ਉਹੀ ਪਿਆਰ ਦਿਖਾਇਆ, ਉਸ ਦੇ ਨਿੱਪਲ ਨੂੰ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਹੌਲੀ ਜਿਹਾ ਕੱਟਿਆ, ਜਿਸ ਤੇ ਮਨਜੀਤ ਦਾ ਸਰੀਰ ਕੰਬ ਉੱਠਿਆ।
ਫਿਰ ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਹਰਮਨ ਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਦੇ ਬਟਨ ਖੋਲ੍ਹਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੇ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਹੱਥ ਫੇਰਨ ਲੱਗੀ। ਉਸ ਨੇ ਹਰਮਨ ਦੀ ਪੈਂਟ ਦੀ ਜ਼ਿਪ ਖੋਲ੍ਹੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਲੰਨ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਲਿਆ, ਜੋ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਣਿਆ ਹੋਇਆ, ਗਰਮ ਅਤੇ ਸਖ਼ਤ ਸੀ। ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜ ਕੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਹਿਲਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਉਸ ਦੀ ਮੁੱਠੀ ਦੀ ਗਤੀ ਹੌਲੀ ਸੀ, ਪਰ ਉਸ ਦਾ ਅੰਦਾਜ਼ ਇੰਨਾ ਸ਼ਰਾਰਤੀ ਸੀ ਕਿ ਹਰਮਨ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਕਿੰਨਾ ਸੋਹਣਾ ਹੈ ਤੇਰਾ ਲੰਨ, ਅੱਜ ਇਹ ਮੇਰੀ ਫੁੱਦੀ ਦੀ ਪਿਆਸ ਬੁਝਾਏਗਾ।
ਮਨਜੀਤ ਹੇਠਾਂ ਬੈਠ ਗਈ ਅਤੇ ਹਰਮਨ ਦੇ ਲੰਨ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ, ਪਹਿਲਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਉਸ ਦੇ ਟੋਪੇ ਨੂੰ ਚੂਸਿਆ, ਫਿਰ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਪੂਰਾ ਲੰਨ ਅੰਦਰ ਲੈ ਗਈ। ਹਰਮਨ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਫੜ ਲਏ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹ ਦੀ ਗਰਮੀ ਦਾ ਮਜ਼ਾ ਲੈਣ ਲੱਗਾ, ਮਨਜੀਤ ਦੀ ਜੀਭ ਉਸ ਦੇ ਲੰਨ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਹ ਕਦੇ ਤੇਜ਼ ਚੂਸਦੀ, ਕਦੇ ਹੌਲੀ, ਅਤੇ ਹਰਮਨ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਸਿਸਕੀਆਂ ਨਿਕਲ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਉੱਪਰ ਵੇਖ ਕੇ ਮੁਸਕਰਾਇਆ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਦੀ ਚਮਕ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਕਹਿ ਰਹੀ ਹੋਵੇ ਕਿ ਵੇਖ, ਅੱਜ ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਹਰਮਨ ਨੇ ਮਨਜੀਤ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਉਠਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸੋਫ਼ੇ ਤੇ ਲਿਟਾ ਦਿੱਤਾ, ਫਿਰ ਉਸ ਦੀ ਸਲਵਾਰ ਦਾ ਨਾਲਾ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤਾ। ਮਨਜੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਗਈ, ਗਿੱਲੀ, ਗਰਮ ਅਤੇ ਫੁੱਲੀ ਹੋਈ, ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਪਾਣੀ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਹਰਮਨ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਸਹਿਲਾਇਆ, ਉਸ ਦੇ ਦਾਣੇ ਨੂੰ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਮਸਲਿਆ, ਅਤੇ ਮਨਜੀਤ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਖੁੱਲ੍ਹ ਗਈਆਂ। ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਹਰਮਨ, ਬਸ ਹੁਣ ਹੋਰ ਤੜਫਾ ਨਾ, ਮੇਰੀ ਫੁੱਦੀ ਤੇਰੀ ਉਡੀਕ ਵਿੱਚ ਕਿੰਨੀ ਦੇਰ ਤੋਂ ਗਿੱਲੀ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ।
ਹਰਮਨ ਨੇ ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਮਨਜੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਤੇ ਲਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚੱਟਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਉਸ ਦੀ ਜੀਭ ਉਸ ਦੇ ਦਾਣੇ ਤੇ ਘੁੰਮ ਰਹੀ ਸੀ, ਕਦੇ ਅੰਦਰ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ, ਕਦੇ ਬਾਹਰ। ਮਨਜੀਤ ਦੀਆਂ ਸਿਸਕੀਆਂ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਹਰਮਨ ਦੇ ਸਿਰ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਲਪੇਟ ਲਈਆਂ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਨਾਲ ਲਾ ਲਿਆ। ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਕੰਬਣੀ ਛਿੜ ਗਈ, ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਹਰਮਨ, ਮੈਂ ਝੜਨ ਵਾਲੀ ਹਾਂ, ਰੁਕੀਂ ਨਾ। ਹਰਮਨ ਨੇ ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਦੀ ਗਤੀ ਹੋਰ ਤੇਜ਼ ਕਰ ਦਿੱਤੀ, ਅਤੇ ਮਨਜੀਤ ਇੱਕ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਚੀਖ ਨਾਲ ਝੜ ਗਈ, ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦਾ ਪਾਣੀ ਹਰਮਨ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੇ ਲੱਗ ਗਿਆ।
ਮਨਜੀਤ ਹੱਸਦੀ ਹੋਈ ਬੋਲੀ ਕਿ ਤੂੰ ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਵਿੱਚ ਹੀ ਝਾੜ ਦਿੱਤਾ, ਹੁਣ ਅਸਲੀ ਮਜ਼ਾ ਬਾਕੀ ਹੈ। ਹਰਮਨ ਨੇ ਆਪਣਾ ਲੰਨ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਅੰਦਰ ਧੱਕਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਮਨਜੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਇੰਨੀ ਗਿੱਲੀ ਸੀ ਕਿ ਲੰਨ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਅੰਦਰ ਸਰਕ ਗਿਆ, ਪਰ ਉਸ ਦੀ ਕਸਾਵਟ ਨੇ ਹਰਮਨ ਨੂੰ ਇੱਕ ਅਜੀਬ ਮਜ਼ਾ ਦਿੱਤਾ। ਜਦੋਂ ਪੂਰਾ ਲੰਨ ਅੰਦਰ ਚਲਾ ਗਿਆ ਤਾਂ ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਗਹਿਰੀ ਸਾਹ ਲਈ, ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਹਰਮਨ ਦੇ ਗਲੇ ਵਿੱਚ ਪਾ ਲਈਆਂ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਹੁਣ ਰੁਕੀਂ ਨਾ, ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਚੋਦ ਮੈਨੂੰ।
ਹਰਮਨ ਨੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਧੱਕੇ ਮਾਰਨੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਧੀਮੀ ਗਤੀ ਨਾਲ, ਫਿਰ ਤੇਜ਼। ਹਰ ਧੱਕੇ ਨਾਲ ਮਨਜੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚੋਂ ਗਿੱਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਆ ਰਹੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਮਨਜੀਤ ਦੀਆਂ ਸਿਸਕੀਆਂ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਹਾਂ ਹਰਮਨ, ਇੰਝ ਹੀ, ਹੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ, ਤੇਰਾ ਲੰਨ ਮੇਰੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣਾ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਹਰਮਨ ਨੇ ਆਪਣੀ ਗਤੀ ਹੋਰ ਵਧਾ ਦਿੱਤੀ, ਉਸ ਦੇ ਧੱਕੇ ਹੁਣ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਸਨ, ਅਤੇ ਮਨਜੀਤ ਦਾ ਸਰੀਰ ਹਰ ਧੱਕੇ ਨਾਲ ਹਿੱਲ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਫਿਰ ਹਰਮਨ ਨੇ ਮਨਜੀਤ ਨੂੰ ਘੁਮਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਘੋੜੀ ਬਣਾ ਲਿਆ, ਮਨਜੀਤ ਸੋਫ਼ੇ ਤੇ ਗੋਡਿਆਂ ਭਾਰ ਹੋ ਗਈ, ਆਪਣੀ ਗਾਂਡ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕ ਕੇ। ਹਰਮਨ ਨੇ ਪਿੱਛੋਂ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੰਨ ਪਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਫੜ ਕੇ ਜ਼ੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਧੱਕੇ ਮਾਰਨ ਲੱਗਾ। ਮਨਜੀਤ ਦੀ ਗਾਂਡ ਹਰ ਧੱਕੇ ਨਾਲ ਹਿੱਲ ਰਹੀ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਹਰਮਨ, ਤੂੰ ਤਾਂ ਜਾਨਵਰ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈਂ, ਮੈਨੂੰ ਇਹੀ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ।
ਇਸ ਪੋਜ਼ ਵਿੱਚ ਮਨਜੀਤ ਜਲਦੀ ਹੀ ਦੁਬਾਰਾ ਝੜ ਗਈ, ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੇ ਹਰਮਨ ਦੇ ਲੰਨ ਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਜਕੜ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਤੇਜ਼ ਕੰਬਣੀ ਦੌੜ ਗਈ। ਹਰਮਨ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ, ਉਹ ਅਜੇ ਝੜਨਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਨੇ ਲੰਨ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਲਿਆ ਅਤੇ ਮਨਜੀਤ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਉੱਪਰ ਬੈਠਣ ਲਈ ਕਿਹਾ। ਮਨਜੀਤ ਉਸ ਦੇ ਉੱਪਰ ਬੈਠ ਗਈ, ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਫੈਲਾ ਕੇ, ਅਤੇ ਲੰਨ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਉੱਪਰ ਹੇਠਾਂ ਹੋਣ ਲੱਗੀ।
ਮਨਜੀਤ ਦੇ ਉੱਪਰ ਬੈਠਣ ਦਾ ਅੰਦਾਜ਼ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣਾ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਬਸ ਹਰ ਹਰਕਤ ਨਾਲ ਹਿੱਲ ਰਹੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਹਰਮਨ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਫੜ ਕੇ ਮਸਲਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਮਨਜੀਤ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਈ, ਉਸ ਦੀ ਗਤੀ ਵਧਦੀ ਗਈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਲਗਾਤਾਰ ਸਿਸਕੀਆਂ ਨਿਕਲ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਹਰਮਨ, ਤੇਰਾ ਲੰਨ ਮੇਰੀ ਫੁੱਦੀ ਦੀ ਡੂੰਘਾਈ ਤੱਕ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਮਜ਼ਾ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਹਰਮਨ ਨੇ ਹੇਠੋਂ ਵੀ ਧੱਕੇ ਮਾਰਨੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੇ, ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਗਤੀ ਇੱਕ ਹੋ ਗਈ, ਅਤੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਹਾਂ ਅਤੇ ਗਿੱਲੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਗੂੰਜ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਅਖ਼ੀਰ ਵਿੱਚ ਹਰਮਨ ਨੇ ਮਨਜੀਤ ਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜ ਲਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਲੰਨ ਦਾ ਪਾਣੀ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਹੀ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ, ਗਰਮ ਪਾਣੀ ਦੀ ਧਾਰ ਨੇ ਮਨਜੀਤ ਨੂੰ ਵੀ ਤੀਜੀ ਵਾਰ ਝਾੜ ਦਿੱਤਾ। ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਲਿਪਟੇ ਹੋਏ ਹਾਂਫ ਰਹੇ ਸਨ, ਪਸੀਨੇ ਨਾਲ ਭਿੱਜੇ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਿਹਰਿਆਂ ਤੇ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਦੀ ਮੁਸਕਾਨ ਸੀ। ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਹਰਮਨ ਦੇ ਮੱਥੇ ਤੇ ਚੁੰਮੀ ਲਈ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਅੱਜ ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਪਿਆਸ ਬੁਝਾ ਦਿੱਤੀ, ਹਰਮਨ। ਹਰਮਨ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਆਂਟੀ, ਇਹ ਤਾਂ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੈ, ਅਜੇ ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਬਾਕੀ ਹੈ।
ਜਦੋਂ ਹਰਮਨ ਜਾਣ ਲੱਗਾ ਤਾਂ ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ ਰੋਕ ਲਿਆ ਅਤੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਇੱਕ ਗਹਿਰੀ ਚੁੰਮੀ ਲਈ। ਉਸ ਨੇ ਹਰਮਨ ਦੇ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਕਿ ਕੱਲ੍ਹ ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ ਫਿਰ ਆ ਜਾਈਂ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੁਝ ਖ਼ਾਸ ਤਿਆਰ ਕਰਾਂਗੀ। ਹਰਮਨ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਗਾਂਡ ਤੇ ਹੌਲੀ ਜਿਹਾ ਹੱਥ ਮਾਰਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਆਂਟੀ, ਕੱਲ੍ਹ ਮੈਂ ਸਮੇਂ ਤੇ ਆਵਾਂਗਾ, ਤੁਸੀਂ ਬਸ ਤਿਆਰ ਰਹਿਣਾ। ਮਨਜੀਤ ਹੱਸਦੀ ਹੋਈ ਅੰਦਰ ਚਲੀ ਗਈ, ਅਤੇ ਹਰਮਨ ਸੀੜੀਆਂ ਉਤਰਦਾ ਹੋਇਆ ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਸੋਹਣੀ ਕਹਾਣੀ ਅੱਜ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਹੈ।
ਅਗਲੀ ਸਵੇਰ ਹਰਮਨ ਅਜੇ ਨੀਂਦ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸੀ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਫ਼ੋਨ ਤੇ ਮਨਜੀਤ ਦਾ ਸੁਨੇਹਾ ਆ ਗਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਲਿਖਿਆ ਸੀ ਕਿ ਉੱਪਰ ਆ ਜਾ, ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੁਝ ਖ਼ਾਸ ਬਣਾਇਆ ਹੈ। ਹਰਮਨ ਨੇ ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਮੂੰਹ ਹੱਥ ਧੋਤਾ, ਕਮੀਜ਼ ਪਾਈ ਅਤੇ ਸੀੜੀਆਂ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ, ਉਸ ਦੇ ਦਿਲ ਦੀ ਧੜਕਣ ਫਿਰ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਈ ਸੀ। ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਪਤਲੀ ਨਾਈਟੀ ਪਾਈ ਹੋਈ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚੋਂ ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਸਾਫ਼ ਦਿੱਸ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਉਹੀ ਸ਼ਰਾਰਤੀ ਮੁਸਕਾਨ ਸੀ।
ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਹਰਮਨ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਖਿੱਚ ਲਿਆ ਅਤੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਕਰਦੇ ਹੀ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਚੁੰਮੀ ਲੈ ਲਈ, ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਹਰਮਨ ਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਦੇ ਅੰਦਰ ਚਲੇ ਗਏ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਫਿਰਨ ਲੱਗੇ। ਹਰਮਨ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਨਾਈਟੀ ਦੀਆਂ ਤਣੀਆਂ ਹੇਠਾਂ ਖਿਸਕਾ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਨੰਗੇ ਬੁੱਬਸ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਗਏ, ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੋਵਾਂ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਫੜ ਕੇ ਮਸਲਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਮਨਜੀਤ ਦੀਆਂ ਸਿਸਕੀਆਂ ਨਿਕਲਣ ਲੱਗੀਆਂ, ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਹਰਮਨ, ਤੂੰ ਤਾਂ ਸਵੇਰੇ ਸਵੇਰੇ ਹੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਿਆ, ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਇਹੀ ਚੰਗਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।
ਫਿਰ ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਹਰਮਨ ਨੂੰ ਬੈੱਡਰੂਮ ਵਿੱਚ ਲੈ ਗਈ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਧੱਕਾ ਦੇ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹ ਗਈ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪੈਂਟ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਉਸ ਦਾ ਲੰਨ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਲਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਲੰਨ ਨੂੰ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜ ਕੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਹਿਲਾਇਆ, ਫਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ ਅਤੇ ਚੂਸਣ ਲੱਗੀ, ਉਸ ਦੀ ਜੀਭ ਲੰਨ ਦੇ ਟੋਪੇ ਤੇ ਘੁੰਮ ਰਹੀ ਸੀ। ਹਰਮਨ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਫੜ ਲਏ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹ ਦੀ ਗਰਮੀ ਦਾ ਮਜ਼ਾ ਲੈਣ ਲੱਗਾ, ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਆਹ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਿਕਲ ਰਹੀ ਸੀ।
ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਆਪਣੀ ਨਾਈਟੀ ਪੂਰੀ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਹਰਮਨ ਦੇ ਉੱਪਰ ਬੈਠ ਗਈ, ਆਪਣੀ ਗਿੱਲੀ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਲੰਨ ਤੇ ਰਗੜਨ ਲੱਗੀ, ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦਾ ਪਾਣੀ ਲੰਨ ਤੇ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਲੰਨ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਲੈ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉੱਪਰ ਹੇਠਾਂ ਹੋਣ ਲੱਗੀ, ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਬਸ ਹਰ ਹਰਕਤ ਨਾਲ ਹਿੱਲ ਰਹੇ ਸਨ। ਹਰਮਨ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਫੜ ਲਈ ਅਤੇ ਹੇਠੋਂ ਧੱਕੇ ਮਾਰਨੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੇ, ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਗਤੀ ਇੱਕ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਗਿੱਲੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਗੂੰਜਣ ਲੱਗੀਆਂ।
ਮਨਜੀਤ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਈ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਚੀਖਾਂ ਉੱਚੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਹਰਮਨ, ਹੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਚੋਦ ਮੈਨੂੰ, ਮੇਰੀ ਫੁੱਦੀ ਤੇਰੀ ਹੀ ਹੈ। ਹਰਮਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਘੁਮਾ ਕੇ ਹੇਠਾਂ ਲਿਟਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਆਪਣੇ ਮੋਢਿਆਂ ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ ਜ਼ੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਧੱਕੇ ਮਾਰਨ ਲੱਗਾ, ਉਸ ਦਾ ਲੰਨ ਮਨਜੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੀ ਡੂੰਘਾਈ ਤੱਕ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲਈਆਂ, ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਕੰਬ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਹ ਇੱਕ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਚੀਖ ਨਾਲ ਝੜ ਗਈ।
ਹਰਮਨ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਨਾ ਰੋਕਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਪਾਣੀ ਮਨਜੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਹੀ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਲਿਪਟ ਕੇ ਹਾਂਫਣ ਲੱਗੇ। ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ ਕਿ ਸਵੇਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੀ ਹੋ ਗਈ, ਹੁਣ ਨਾਸ਼ਤਾ ਵੀ ਮੇਰੇ ਹੱਥੋਂ ਹੀ ਖਾ ਕੇ ਜਾਈਂ।
Support VasnaLok
VasnaLok is free for every reader, no paywall, no sign-up. If our stories keep you company, a small UPI support from you keeps the site alive and new stories coming every day.
Readers who enjoyed “ਪੰਜਾਬੀ ਆਂਟੀ ਦੀ ਚੁਦਾਈ, ਲੁਧਿਆਣੇ ਦੀ ਮਨਜੀਤ ਆਂਟੀ ਨੇ ਕਿਰਾਏਦਾਰ ਹਰਮਨ ਦਾ ਲੰਨ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ ਪਿਆਸ ਬੁਝਾਈ” also read
8 curated storiesਪੰਜਾਬੀ ਪੁਲਿਸ ਵਾਲੀ ਦੀ ਕਹਾਣੀ: ਡਿਊਟੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਚੁਦਾਈ
ਪੰਜਾਬੀ ਪੁਲਿਸ ਵਾਲੀ ਦੀ ਕਹਾਣੀ: ਲੁਧਿਆਣਾ ਵਿੱਚ ਖਰਾਬ ਸਕੂਟਰੀ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਇੱਕ ਸ਼ਾਮ, ਜਿਸ ਨੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਨੇੜੇ ਲਿਆ ਦਿੱਤਾ।
ਪੰਜਾਬੀ ਮਾਮੀ ਕਹਾਣੀ: ਗੁਰਲੀਨ ਮਾਮੀ ਨੇ ਹਰਮਨ ਕੋਲੋਂ ਸਾਰੀ ਰਾਤ ਚੁਦਵਾਇਆ
ਪੰਜਾਬੀ ਮਾਮੀ ਕਹਾਣੀ: ਲੁਧਿਆਣੇ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਆਈ ਗੁਰਲੀਨ ਮਾਮੀ ਅਤੇ ਹਰਮਨ ਵਿਚਕਾਰ ਰਿਮੋਟ ਦੀ ਬਹਿਸ ਕਿਵੇਂ ਇੱਕ ਗਰਮ ਦੁਪਹਿਰ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਗਈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਖੇਤ ਚ ਕਹਾਣੀ: ਵਿਆਹੀ ਸੁੱਖੀ ਦੀ ਖੇਤ ਵਿਚ ਲੁੰਨ ਦੀ ਭੁੱਖ
ਪੰਜਾਬੀ ਖੇਤ ਚ ਕਹਾਣੀ: ਪਤੀ ਦੇ ਵਿਦੇਸ਼ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਕੱਲੀ ਸੁੱਖੀ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿਚ ਬਲਵਿੰਦਰ ਦੇ ਆਉਣ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਬਦਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਬਿਜਲੀ ਬੰਦ ਕਹਾਣੀ: ਬਿਜਲੀ ਬੰਦ ਹੁੰਦਿਆਂ ਹੀ ਭਾਬੀ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਮੇਰਾ ਲੁੰਨ
ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਬਿਜਲੀ ਬੰਦ ਕਹਾਣੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੇ ਇਕ ਘਰ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਇਕ ਸ਼ਾਮ ਬਿਜਲੀ ਬੰਦ ਹੋਣ ਨਾਲ ਦਿਓਰ ਤੇ ਭਾਬੀ ਵਿਚਕਾਰ ਇਕ ਲੰਮੀ ਰਾਤ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪਿੰਡ ਦੇ ਮੇਲੇ ਪੰਜਾਬੀ: ਮੇਲੇ ਵਿੱਚ ਭਾਬੀ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਚੋਦ ਕੇ ਪਾਣੀ ਕੱਢਿਆ
ਪਿੰਡ ਦੇ ਮੇਲੇ ਦੀ ਸ਼ਾਮ ਸੀ। ਸੁੱਖੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨਾਲ ਮੇਲੇ ਵਿੱਚ ਆਈ ਸੀ, ਪਰ ਉਸ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਤੇ ਟਿਕ ਗਈ। ਪਿੰਡ ਦੇ ਮੇਲੇ ਪੰਜਾਬੀ ਦੀ ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਇੱਕ ਸ਼ਾਮ ਦੀ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਦੀਦੀ ਕਹਾਣੀ: ਨਵਦੀਪ ਦੀਦੀ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦਾ ਲੁੰਨ ਦੁਪਹਿਰੇ
ਲੁਧਿਆਣਾ ਦੇ ਇੱਕ ਘਰ ਦੀ ਦੁਪਹਿਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਦੀਦੀ ਕਹਾਣੀ ਪਰਾਂਠਿਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਅਤੇ ਚੂੜੀਆਂ ਦੀ ਛਣਕ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਬੱਸ ਸਫ਼ਰ ਕਹਾਣੀ: ਬੱਸ ਵਿਚ ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਗਿੱਲੀ ਫੁੱਦੀ ਅਤੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਸਖ਼ਤ ਲੁੰਨ
ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਤੋਂ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਜਾਂਦੀ ਸ਼ਾਮ ਦੀ ਬੱਸ ਵਿਚ ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਪਿੱਛੇ ਬੈਠੇ ਅਜਨਬੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਲਈ। ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਬੱਸ ਸਫ਼ਰ ਕਹਾਣੀ ਉਸ ਰਾਤ ਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਫ਼ੋਨ ਕਾਲ ਨੇ ਦੋ ਅਜਨਬੀਆਂ ਨੂੰ ਨੇੜੇ ਲਿਆ ਦਿੱਤਾ।
ਦੁੱਧ ਵਾਲਾ ਸਵੇਰੇ ਪੰਜਾਬੀ: ਭਾਬੀ ਨੇ ਸਵੇਰੇ ਦੁੱਧ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਚੋਦਿਆ
ਦੁੱਧ ਵਾਲਾ ਸਵੇਰੇ ਪੰਜਾਬੀ: ਲੁਧਿਆਣੇ ਵਿੱਚ ਸਵੇਰੇ ਸਾਢੇ ਪੰਜ ਵਜੇ ਦੁੱਧ ਦੇਣ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਅਤੇ ਭਾਬੀ ਜਸਲੀਨ ਦੀ ਚਾਹ, ਇੱਕ ਛੋਹ ਅਤੇ ਰੋਜ਼ ਦੀ ਉਡੀਕ।