ਪੰਜਾਬੀ ਕਾਲਜ ਗਰਲ ਸੈਕਸ ਕਹਾਣੀ: ਆਡੀਟੋਰੀਅਮ ਦੀ ਉਹ ਰਾਤ

"ਸਿਮਰਨ, ਕਮਰ ਹੋਰ ਨੀਵੀਂ, ਅੱਖਾਂ ਮੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ," ਰਾਜਵੀਰ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਖਾਲੀ ਆਡੀਟੋਰੀਅਮ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜੀ ਅਤੇ ਉਸੇ ਪਲ ਮੈਨੂੰ ਅਹਿਸਾਸ ਹੋਇਆ ਕਿ ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਕਾਲਜ ਗਰਲ ਸੈਕਸ ਕਹਾਣੀ ਮੇਰੀ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਲਿਖੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ। ਮੇਰੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਕੰਬ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਪਰ ਥਕਾਨ ਕਰਕੇ ਨਹੀਂ। ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਹਰ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਸਕੈਨ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਰੀਓਗ੍ਰਾਫਰ ਨਹੀਂ, ਕੋਈ ਭੁੱਖਾ ਸ਼ੇਰ ਹੋਵੇ।

ਯੂਥ ਫੈਸਟ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਬਾਕੀ ਸਨ। ਮੈਂ, ਸਿਮਰਨ, ਬੀ.ਏ. ਦੂਜੇ ਸਾਲ ਦੀ ਵਿਦਿਆਰਥਣ, ਭੰਗੜਾ ਟੀਮ ਦੀ ਲੀਡ ਡਾਂਸਰ ਸੀ। ਪੂਰੀ ਟੀਮ ਫਾਈਨਲ ਸਟੈਪ ਵਿੱਚ ਗੜਬੜ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਰਾਜਵੀਰ ਨੇ ਸਭ ਨੂੰ ਘਰ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। "ਤੂੰ ਰੁਕ, ਤੇਰਾ ਸੋਲੋ ਸਟੈਪ ਅਜੇ ਪੱਕਾ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ," ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਅਜੀਬ ਜਿਹਾ ਹਿੱਲਿਆ ਸੀ।

ਰਾਜਵੀਰ ਫਾਈਨਲ ਈਅਰ ਦਾ ਸੀ, ਤੇਈ ਸਾਲ ਦਾ, ਛੇ ਫੁੱਟ ਦਾ ਗੱਭਰੂ। ਉਸਦੇ ਮੋਢੇ ਚੌੜੇ ਸਨ, ਬਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਨਾੜਾਂ ਉੱਭਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਮੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋ ਕੇ ਮੇਰੀ ਕਮਰ ਨੂੰ ਸਹੀ ਪੋਜ਼ ਵਿੱਚ ਕਰਦਾ, ਉਸਦੇ ਹੱਥਾਂ ਦੀ ਗਰਮੀ ਮੇਰੇ ਕੁੜਤੇ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘ ਕੇ ਮੇਰੀ ਚਮੜੀ ਨੂੰ ਛੂਹੰਦੀ ਸੀ। ਮੈਂ ਸਾਹ ਰੋਕ ਲੈਂਦੀ।

ਸੱਚ ਤਾਂ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਪਹਿਲੇ ਆਡੀਸ਼ਨ ਤੋਂ ਹੀ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਟੇਜ ਤੇ ਢੋਲ ਦੀ ਥਾਪ ਤੇ ਨੱਚਦਾ ਸੀ, ਉਸਦੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਹਰ ਹਿਲਜੁਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਜਾਨਵਰ ਵਾਲੀ ਤਾਕਤ ਸੀ। ਮੈਂ ਰਾਤਾਂ ਨੂੰ ਹੋਸਟਲ ਦੇ ਬਿਸਤਰ ਵਿੱਚ ਲੇਟ ਕੇ ਉਸ ਬਾਰੇ ਸੋਚਦੀ, ਆਪਣੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਤੇ ਫੇਰਦੀ। ਹੁਣ ਉਹ ਮੇਰੇ ਇੰਨਾ ਨੇੜੇ ਸੀ ਕਿ ਮੈਂ ਉਸਦੇ ਪਸੀਨੇ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਸੁੰਘ ਸਕਦੀ ਸੀ।

ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਮੇਰੀ ਕਮਰ ਤੇ ਠਹਿਰ ਗਏ, ਜ਼ਰੂਰਤ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਦੇਰ। ਉਸਦੇ ਅੰਗੂਠੇ ਮੇਰੇ ਕੁੜਤੇ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਤੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਘੁੰਮੇ। ਮੇਰੇ ਰੋਂਗਟੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋ ਗਏ। "ਧਿਆਨ ਕਿੱਥੇ ਹੈ ਤੇਰਾ," ਉਸਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਪਰ ਉਸਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਹਾਸਾ ਨਹੀਂ, ਕੁਝ ਹੋਰ ਸੀ। ਕੋਈ ਭੁੱਖ।

ਮੈਂ ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਦੇਖਿਆ। "ਤੁਹਾਡੇ ਤੇ," ਮੈਂ ਕਿਹਾ, ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਹਾਸਾ ਰੁਕ ਗਿਆ। ਖਾਲੀ ਆਡੀਟੋਰੀਅਮ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਸਾਡੇ ਸਾਹਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਰਹਿ ਗਈ।

"ਢੋਲ ਦੀ ਥਾਪ ਤੇਜ਼ ਕਰੋ," ਉਸਨੇ ਸਪੀਕਰ ਵੱਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਸਪੀਕਰ ਤਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਬੰਦ ਸੀ। ਉਹ ਮੇਰੇ ਵੱਲ ਵਧਿਆ। ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਹਲਕੀ ਮੁਸਕਾਨ ਸੀ। "ਸੰਗੀਤ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਨੱਚ ਕੇ ਦਿਖਾ। ਮੈਂ ਥਾਪ ਦਿਆਂਗਾ।"

ਮੈਂ ਨੱਚਣ ਲੱਗੀ। ਮੇਰਾ ਪਟਿਆਲਾ ਸੂਟ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਉੱਡ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਹਰ ਘੁੰਮਣ ਤੇ ਮੇਰਾ ਦੁਪੱਟਾ ਮੇਰੇ ਮੋਢੇ ਤੋਂ ਖਿਸਕਦਾ ਗਿਆ। ਰਾਜਵੀਰ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਮੇਰੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਟਿਕੀਆਂ ਰਹੀਆਂ, ਜਿੱਥੇ ਮੇਰੇ ਕੁੜਤੇ ਦੇ ਬਟਨ ਤਣਾਅ ਵਿੱਚ ਸਨ। ਮੈਂ ਜਾਣਬੁੱਝ ਕੇ ਹੋਰ ਤੇਜ਼ ਨੱਚੀ।

"ਬਸ," ਉਸਨੇ ਮੇਰੀ ਕਲਾਈ ਫੜ ਲਈ। ਉਸਦੀ ਪਕੜ ਮਜ਼ਬੂਤ ਸੀ। "ਆਹ ਸਟੈਪ, ਜਿੱਥੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਚੁੱਕਦਾ ਹਾਂ। ਆਜਾ, ਪ੍ਰੈਕਟਿਸ ਕਰੀਏ।" ਉਸਨੇ ਆਡੀਟੋਰੀਅਮ ਦੇ ਵੱਡੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਅੱਧੇ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤੇ। ਬਾਹਰ ਕੋਰੀਡੋਰ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦੀ ਇੱਕ ਪਤਲੀ ਲਕੀਰ ਅੰਦਰ ਆ ਰਹੀ ਸੀ।

ਉਸਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕਮਰ ਤੋਂ ਫੜਿਆ ਅਤੇ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕ ਲਿਆ। ਮੇਰੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਸਨ, ਮੇਰਾ ਚਿਹਰਾ ਉਸਦੇ ਚਿਹਰੇ ਦੇ ਬਿਲਕੁਲ ਸਾਹਮਣੇ। ਉਸਦੇ ਸਾਹਾਂ ਦੀ ਗਰਮੀ ਮੇਰੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਲੱਗੀ। "ਹੁਣ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਥੱਲੇ ਆ," ਉਸਨੇ ਫੁਸਫੁਸਾ ਕੇ ਕਿਹਾ। ਮੇਰਾ ਸਰੀਰ ਉਸਦੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਰਗੜਦਾ ਹੋਇਆ ਥੱਲੇ ਆਇਆ।

ਜਦੋਂ ਮੇਰੇ ਪੈਰ ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਲੱਗੇ, ਉਸਨੇ ਮੈਨੂੰ ਛੱਡਿਆ ਨਹੀਂ। ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਮੇਰੀ ਕਮਰ ਤੇ ਹੀ ਰਹੇ। "ਸਿਮਰਨ," ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, "ਤੂੰ ਜਾਣਦੀ ਏਂ, ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਨੱਚਦਿਆਂ ਮੈਨੂੰ ਕੀ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ?" ਮੈਂ ਸਿਰ ਹਿਲਾਇਆ, ਮੇਰੀ ਜ਼ੁਬਾਨ ਸੁੱਕ ਗਈ ਸੀ।

ਉਸਨੇ ਮੇਰੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਆਪਣੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ। ਪਹਿਲਾਂ ਹੌਲੀ, ਫਿਰ ਭੁੱਖ ਨਾਲ। ਉਸਦੀ ਜ਼ੁਬਾਨ ਮੇਰੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਵੜ ਗਈ। ਮੈਂ ਉਸਦੇ ਵਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਹੱਥ ਪਾ ਦਿੱਤੇ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਹੋਰ ਨੇੜੇ ਖਿੱਚ ਲਿਆ। ਮੇਰੀ ਛਾਤੀ ਉਸਦੀ ਛਾਤੀ ਨਾਲ ਦਬ ਗਈ।

ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਮੇਰੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਥੱਲੇ ਸਰਕੇ, ਮੇਰੇ ਨਿੱਤੜਾਂ ਤੇ ਆ ਟਿਕੇ। ਉਸਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦਬਾਇਆ, ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਘਸੀਟਿਆ। ਮੈਨੂੰ ਉਸਦਾ ਲੁੰਨ ਆਪਣੀ ਪੱਟ ਤੇ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਇਆ, ਸਖ਼ਤ ਅਤੇ ਗਰਮ, ਜੀਨਜ਼ ਵਿੱਚੋਂ ਵੀ। ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਕਮਰ ਹਿਲਾਈ, ਉਸਤੇ ਰਗੜੀ। ਉਸਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਇੱਕ ਘੁੱਟੀ ਹੋਈ ਆਵਾਜ਼ ਨਿਕਲੀ।

"ਤੂੰ ਇਹ ਚਾਹੁੰਦੀ ਏਂ, ਹੈ ਨਾ," ਉਸਨੇ ਮੇਰੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਬੁੱਲ੍ਹ ਹਟਾ ਕੇ ਕਿਹਾ। ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਾਰਤ ਸੀ। ਮੈਂ ਜਵਾਬ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਹੇਠਲੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਦੰਦਾਂ ਵਿੱਚ ਦਬਾ ਲਿਆ। ਉਸਨੇ ਮੈਨੂੰ ਹੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਦਬਾਇਆ। ਸਾਡੇ ਸਰੀਰਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਹਵਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੀ।

ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਮੇਰੇ ਕੁੜਤੇ ਦੇ ਬਟਨਾਂ ਤੇ ਗਏ। ਇੱਕ ਇੱਕ ਕਰਕੇ ਬਟਨ ਖੁੱਲ੍ਹਦੇ ਗਏ। ਮੇਰਾ ਕੁੜਤਾ ਮੇਰੇ ਮੋਢਿਆਂ ਤੋਂ ਖਿਸਕ ਕੇ ਥੱਲੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ। ਮੈਂ ਸਿਰਫ਼ ਬ੍ਰਾ ਅਤੇ ਸਲਵਾਰ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜ੍ਹੀ ਸੀ। ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਸੀ।

"ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੀ ਏਂ," ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਬ੍ਰਾ ਦਾ ਹੁੱਕ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤਾ। ਮੇਰੇ ਮੰਮੇ ਆਜ਼ਾਦ ਹੋ ਗਏ। ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਮੰਮਾ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲਿਆ, ਦਬਾਇਆ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਉਸਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਦੀ ਜ਼ੁਬਾਨ ਮੇਰੇ ਨਿੱਪਲ ਤੇ ਘੁੰਮੀ। ਮੇਰੇ ਮੂੰਹੋਂ ਸਿਸਕੀ ਨਿਕਲ ਗਈ।

ਮੈਂ ਉਸਦੀ ਟੀ ਸ਼ਰਟ ਉੱਪਰ ਖਿੱਚ ਦਿੱਤੀ। ਉਸਦੀ ਛਾਤੀ ਪੱਥਰ ਵਾਂਗ ਸਖ਼ਤ ਸੀ। ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਉਸਦੇ ਪੇਟ ਤੇ ਫੇਰੇ, ਥੱਲੇ, ਉਸਦੀ ਜੀਨਜ਼ ਦੇ ਬਟਨ ਤੱਕ। ਉਸਨੇ ਮੇਰਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਜੀਨਜ਼ ਦੇ ਅੰਦਰ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਦਾ ਲੁੰਨ ਲੋਹੇ ਵਾਂਗ ਸਖ਼ਤ ਸੀ।

ਮੈਂ ਉਸਦੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮੁੱਠੀ ਵਿੱਚ ਲਿਆ। ਉਹ ਗਰਮ ਅਤੇ ਧੜਕਦਾ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਮੈਂ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਉੱਪਰ ਥੱਲੇ ਕਰਨ ਲੱਗੀ। ਰਾਜਵੀਰ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਪਿੱਛੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਲੰਮਾ ਸਾਹ ਲਿਆ। "ਹੋਰ ਤੇਜ਼," ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ।

ਉਸਨੇ ਮੈਨੂੰ ਸਟੇਜ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਤੇ ਬਿਠਾ ਦਿੱਤਾ। ਮੇਰੀ ਸਲਵਾਰ ਦਾ ਨਾੜਾ ਉਸਨੇ ਖਿੱਚ ਕੇ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤਾ। ਸਲਵਾਰ ਥੱਲੇ ਡਿੱਗ ਪਈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਸਿਰਫ਼ ਪੈਂਟੀ ਵਿੱਚ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਪੈਂਟੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਮੇਰੀ ਫੁੱਦੀ ਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ।

ਉਸਦੀ ਜ਼ੁਬਾਨ ਮੇਰੀ ਫੁੱਦੀ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਫਿਰੀ। ਮੈਂ ਚੀਖ ਪਈ। ਉਸਨੇ ਮੇਰੇ ਦਾਣੇ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਅਤੇ ਚੂਸਣ ਲੱਗਾ। ਮੇਰੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਉਸਦੇ ਮੋਢਿਆਂ ਤੇ ਸਨ। ਮੇਰਾ ਸਾਰਾ ਸਰੀਰ ਕੰਬ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਮੇਰੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚੋਂ ਪਾਣੀ ਵਗਣ ਲੱਗਾ।

ਉਸਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਦੋ ਉਂਗਲਾਂ ਮੇਰੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਵਾੜ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਮੈਂ ਉੱਛਲ ਪਈ। ਉਹ ਉਂਗਲਾਂ ਅੰਦਰ ਬਾਹਰ ਕਰਨ ਲੱਗਾ, ਨਾਲ ਹੀ ਉਸਦੀ ਜ਼ੁਬਾਨ ਮੇਰੇ ਦਾਣੇ ਤੇ ਘੁੰਮਦੀ ਰਹੀ। ਦੋਹਰਾ ਹਮਲਾ ਮੈਨੂੰ ਪਾਗਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਮੈਂ ਸਟੇਜ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਨੂੰ ਨਹੁੰਆਂ ਨਾਲ ਖੁਰਚਣ ਲੱਗੀ।

"ਬਸ ਕਰ, ਮੈਂ ਮਰ ਜਾਵਾਂਗੀ," ਮੈਂ ਹਾਂਫਦੀ ਹੋਈ ਕਿਹਾ। ਉਸਨੇ ਉੱਪਰ ਦੇਖਿਆ, ਉਸਦਾ ਮੂੰਹ ਮੇਰੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਗਿੱਲਾ ਸੀ। "ਮਰਨਾ ਤਾਂ ਹੁਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਹੈ," ਉਸਨੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਅਤੇ ਉਸਦੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਹੋਰ ਅੰਦਰ ਧਸ ਗਈਆਂ।

"ਰਾਜਵੀਰ, ਪਲੀਜ਼," ਮੈਂ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ। "ਮੈਨੂੰ ਹੋਰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।" ਉਹ ਉੱਠਿਆ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਜੀਨਜ਼ ਥੱਲੇ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਉਸਦਾ ਲੁੰਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖੜ੍ਹਾ ਸੀ, ਲੰਮਾ ਅਤੇ ਮੋਟਾ। ਮੇਰੀ ਫੁੱਦੀ ਉਸਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਹੋਰ ਗਿੱਲੀ ਹੋ ਗਈ।

ਉਸਨੇ ਮੇਰੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਚੌੜੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਲੁੰਨ ਦਾ ਸਿਰਾ ਮੇਰੀ ਫੁੱਦੀ ਤੇ ਰਗੜਿਆ। ਮੈਂ ਤੜਪ ਉੱਠੀ। ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਝਟਕੇ ਨਾਲ ਅੰਦਰ ਵਾੜ ਦਿੱਤਾ। ਮੈਂ ਚੀਖ ਪਈ, ਪਰ ਉਸਨੇ ਮੇਰਾ ਮੂੰਹ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। "ਹੌਲੀ, ਕੋਈ ਸੁਣ ਲਵੇਗਾ।"

ਦਰਦ ਇੱਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਮਜ਼ੇ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਗਿਆ। ਉਹ ਅੰਦਰ ਬਾਹਰ ਹੋਣ ਲੱਗਾ। ਹਰ ਝਟਕੇ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਲੱਗਦੀ ਗਈ। ਮੈਂ ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਉਸਦੀ ਕਮਰ ਦੁਆਲੇ ਲਪੇਟ ਲਈਆਂ। ਸਟੇਜ ਦੀ ਲੱਕੜ ਸਾਡੇ ਭਾਰ ਥੱਲੇ ਚਰਮਰਾ ਰਹੀ ਸੀ।

"ਘੁੰਮ ਜਾ," ਉਸਨੇ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ। ਮੈਂ ਘੁੰਮ ਗਈ। ਉਸਨੇ ਮੈਨੂੰ ਅੱਗੇ ਝੁਕਾਇਆ, ਮੇਰੇ ਹੱਥ ਸਟੇਜ ਤੇ। ਉਸਨੇ ਪਿੱਛੋਂ ਮੇਰੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਲੁੰਨ ਵਾੜ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਪੋਜ਼ੀਸ਼ਨ ਹੋਰ ਡੂੰਘੀ ਸੀ। ਉਸਦਾ ਲੁੰਨ ਮੇਰੀ ਬੱਚੇਦਾਨੀ ਨੂੰ ਛੂਹ ਰਿਹਾ ਸੀ।

ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਮੇਰੇ ਮੰਮਿਆਂ ਤੇ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦਬਾ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਸਦੀ ਛਾਤੀ ਮੇਰੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਦਬੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਸਾਹ ਮੇਰੀ ਗਰਦਨ ਤੇ ਲੱਗ ਰਹੇ ਸਨ। "ਤੇਰੀ ਫੁੱਦੀ ਬਹੁਤ ਟਾਈਟ ਹੈ," ਉਸਨੇ ਮੇਰੇ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਫੁਸਫੁਸਾਇਆ। ਮੈਂ ਸ਼ਰਮ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋ ਗਈ, ਪਰ ਮਜ਼ਾ ਹੋਰ ਵਧ ਗਿਆ।

ਅਚਾਨਕ ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਰੋਕਿਆ। "ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਵਾਰੀ," ਮੈਂ ਕਿਹਾ। ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਸੀਟ ਤੇ ਬਿਠਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਗਈ। ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਫੜਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਆਪ ਥੱਲੇ ਬੈਠ ਗਈ। ਉਹ ਪੂਰਾ ਅੰਦਰ ਗਿਆ। ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਇੱਕੋ ਸਮੇਂ ਸਿਸਕੇ।

ਮੈਂ ਉਸਤੇ ਉੱਪਰ ਥੱਲੇ ਹੋਣ ਲੱਗੀ, ਪਹਿਲਾਂ ਹੌਲੀ, ਫਿਰ ਤੇਜ਼। ਮੇਰੇ ਮੰਮੇ ਉਸਦੇ ਚਿਹਰੇ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਉੱਛਲ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਨੂੰ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ। ਮੇਰੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਵਧਦੀ ਗਈ। ਸੀਟਾਂ ਦੀ ਕਤਾਰ ਸਾਡੇ ਹਿੱਲਣ ਨਾਲ ਹਿੱਲ ਰਹੀ ਸੀ। "ਹਾਂ, ਇਵੇਂ ਹੀ," ਉਹ ਬੋਲਿਆ।

ਅਸੀਂ ਸਟੇਜ ਤੋਂ ਥੱਲੇ ਉਤਰੇ। ਉਸਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਡੀਟੋਰੀਅਮ ਦੀਆਂ ਸੀਟਾਂ ਦੀਆਂ ਪਹਿਲੀ ਕਤਾਰ ਤੇ ਲਿਟਾ ਦਿੱਤਾ। ਮੇਰੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਉਸਦੇ ਮੋਢਿਆਂ ਤੇ ਸਨ। ਉਹ ਮੇਰੇ ਉੱਪਰ ਝੁਕਿਆ ਅਤੇ ਫਿਰ ਤੋਂ ਅੰਦਰ ਵੜ ਗਿਆ। ਹੁਣ ਉਸਦੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਤੇਜ਼ ਸੀ, ਜਾਨਵਰਾਂ ਵਾਂਗ।

ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਨਹੁੰ ਉਸਦੀ ਪਿੱਠ ਵਿੱਚ ਗੱਡ ਦਿੱਤੇ। "ਮੈਂ ਝੜਨ ਵਾਲੀ ਹਾਂ," ਮੈਂ ਚੀਖੀ। "ਮੈਨੂੰ ਰੋਕ ਨਾ," ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਿਆ। ਮੇਰਾ ਸਾਰਾ ਸਰੀਰ ਅਕੜ ਗਿਆ। ਮੇਰੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚੋਂ ਗਰਮ ਪਾਣੀ ਵਗਿਆ। ਮੈਂ ਉੱਚੀ ਚੀਖ ਪਈ, ਪਰ ਖਾਲੀ ਆਡੀਟੋਰੀਅਮ ਨੇ ਮੇਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਨੂੰ ਨਿਗਲ ਲਿਆ।

ਮੇਰੇ ਝੜਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਉਹ ਨਹੀਂ ਰੁਕਿਆ। ਉਸਨੇ ਮੈਨੂੰ ਉਠਾਇਆ ਅਤੇ ਕੰਧ ਨਾਲ ਲਾ ਦਿੱਤਾ। ਮੇਰੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਉਸਦੀ ਕਮਰ ਦੁਆਲੇ ਸਨ। ਉਹ ਖੜ੍ਹਾ ਖੜ੍ਹਾ ਮੈਨੂੰ ਚੋਦ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸਦਾ ਲੁੰਨ ਮੇਰੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅੰਦਰ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ।

"ਮੈਂ ਵੀ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਹਾਂ," ਉਸਨੇ ਘੁਰਕੀ। ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਲੁੰਨ ਬਾਹਰ ਕੱਢਿਆ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਪੇਟ ਤੇ ਆਪਣਾ ਗਰਮ ਵੀਰਜ ਡੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਦੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ ਮੇਰੀ ਚਮੜੀ ਤੇ ਚਮਕ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਹਾਂਫ ਰਹੇ ਸੀ, ਪਸੀਨੇ ਵਿੱਚ ਭਿੱਜੇ ਹੋਏ।

ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਕੱਪੜੇ ਚੁੱਕੇ। ਮੇਰਾ ਕੁੜਤਾ ਫਰਸ਼ ਤੇ ਪਿਆ ਸੀ, ਉਸਦੀ ਟੀ ਸ਼ਰਟ ਸਟੇਜ ਤੇ। ਅਸੀਂ ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ ਮੇਰੇ ਕੁੜਤੇ ਦੇ ਬਟਨ ਬੰਦ ਕੀਤੇ, ਹਰ ਬਟਨ ਤੇ ਮੇਰੀ ਛਾਤੀ ਨੂੰ ਹੌਲੀ ਜਿਹਾ ਛੂਹੰਦਾ ਹੋਇਆ। ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਫਿਰ ਸੁਰਸੁਰੀ ਦੌੜ ਗਈ।

"ਫੈਸਟ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਸਟੇਜ ਤੇ ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਨੱਚੇਂਗੀ," ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਸੋਚਾਂਗਾ ਕਿ ਇਹਨਾਂ ਕੱਪੜਿਆਂ ਦੇ ਥੱਲੇ ਕੀ ਹੈ।" ਮੈਂ ਉਸਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਹੌਲੀ ਜਿਹਾ ਮੁੱਕਾ ਮਾਰਿਆ। "ਅਤੇ ਮੈਂ ਸੋਚਾਂਗੀ ਕਿ ਸਾਰੇ ਮੁੰਡਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਿਰਫ਼ ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ ਕਿ ਤੂੰ ਕਿੰਨਾ ਜੰਗਲੀ ਏਂ।"

ਉਸਨੇ ਮੈਨੂੰ ਥੱਲੇ ਉਤਾਰਿਆ। ਅਸੀਂ ਸਟੇਜ ਤੇ ਬੈਠ ਗਏ, ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਲੱਗ ਕੇ। ਮੇਰਾ ਸਿਰ ਉਸਦੇ ਮੋਢੇ ਤੇ ਸੀ। "ਇਹ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੱਸਣਾ," ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ। ਮੈਂ ਹੱਸ ਪਈ। "ਤੂੰ ਸੋਚਦਾ ਏਂ, ਮੈਂ ਦੱਸਾਂਗੀ? ਇਹ ਤਾਂ ਸਾਡਾ ਰਾਜ਼ ਹੈ।"

ਉਸਨੇ ਮੇਰੇ ਮੱਥੇ ਤੇ ਚੁੰਮੀ ਲਈ। "ਕੱਲ੍ਹ ਫਿਰ ਰਿਹਰਸਲ ਹੈ। ਉਹੀ ਸਮਾਂ, ਉਹੀ ਜਗ੍ਹਾ।" ਮੈਂ ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਦੇਖਿਆ ਅਤੇ ਮੁਸਕਰਾਈ। "ਮੈਂ ਆਵਾਂਗੀ। ਪਰ ਕੱਲ੍ਹ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਿਖਾਵਾਂਗੀ ਕਿ ਅਸਲੀ ਥਾਪ ਕਿਵੇਂ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।"