ਪੰਜਾਬੀ ਪਟੋਲਾ ਸੈਕਸ ਕਹਾਣੀ: ਯੂਥ ਫੈਸਟ ਵਾਲੀ ਰਾਤ

"ਓਏ ਢੋਲ ਵਾਲਿਆ, ਤੇਰਾ ਢੋਲ ਤਾਂ ਵੱਜਦਾ ਹੀ ਰਹਿੰਦਾ, ਤੇਰੀ ਨਜ਼ਰ ਕਿੱਥੇ ਅਟਕੀ ਹੋਈ ਆ?" ਮਹਿਕ ਨੇ ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ। ਖਾਲੀ ਆਡੀਟੋਰੀਅਮ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਅਵਾਜ਼ ਗੂੰਜੀ। ਜਸਕਰਨ ਦੇ ਹੱਥ ਢੋਲ ਤੇ ਰੁਕ ਗਏ। ਉਸਦਾ ਦੁਪੱਟਾ ਢੋਲ ਦੀ ਤਣੀ ਵਿੱਚ ਫਸ ਗਿਆ ਸੀ, ਤੇ ਜਸ ਉਸਨੂੰ ਛੁਡਾਉਣ ਲਈ ਇੰਨਾ ਨੇੜੇ ਆ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਮਹਿਕ ਦੇ ਸੀਨੇ ਦੀ ਗਰਮੀ ਉਸਦੇ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ। ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਪਟੋਲਾ ਸੈਕਸ ਕਹਾਣੀ ਉਸ ਦੁਪਹਿਰ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ, ਜਦੋਂ ਲੁਧਿਆਣਾ ਕਾਲਜ ਦੇ ਯੂਥ ਫੈਸਟੀਵਲ ਦੀ ਰਿਹਰਸਲ ਚੱਲ ਰਹੀ ਸੀ।

ਮਹਿਕ ਇਕੀ ਸਾਲ ਦੀ ਸੀ। ਕਾਲਜ ਦੀ ਭੰਗੜਾ ਟੀਮ ਦੀ ਕਪਤਾਨ। ਲੰਮੇ ਵਾਲ, ਤਿੱਖੇ ਨੈਣ ਨਕਸ਼, ਤੇ ਹਰ ਮੁੰਡੇ ਦੀ ਜ਼ੁਬਾਨ ਤੇ ਇੱਕੋ ਸ਼ਬਦ, ਪਟੋਲਾ। ਜਸਕਰਨ, ਜਿਸਨੂੰ ਸਭ ਜਸ ਕਹਿੰਦੇ ਸਨ, ਬਾਈ ਸਾਲ ਦਾ ਸੀ। ਢੋਲ ਵਜਾਉਣ ਵਿੱਚ ਉਸਦਾ ਕੋਈ ਸਾਨੀ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਦੋ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਉਹ ਮਹਿਕ ਨੂੰ ਦੂਰੋਂ ਦੇਖਦਾ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਪਰ ਅੱਜ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਉਹ ਇੰਨਾ ਨੇੜੇ ਸੀ।

"ਫਸ ਗਿਆ ਨਾ?" ਮਹਿਕ ਨੇ ਅੱਖ ਮਾਰੀ। "ਤਣੀ ਵੀ ਤੇ ਤੂੰ ਵੀ।" ਜਸ ਨੇ ਦੁਪੱਟਾ ਛੁਡਾਇਆ, ਪਰ ਉਸਦੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਜਾਣਬੁੱਝ ਕੇ ਉਸਦੇ ਗਲੇ ਤੇ ਰੁਕ ਗਈਆਂ। ਮਹਿਕ ਨੇ ਸਾਹ ਰੋਕ ਲਿਆ। ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਾਰਤ ਸੀ, ਪਰ ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਥੋੜ੍ਹੇ ਖੁੱਲ੍ਹ ਗਏ ਸਨ। "ਜਸ..." ਉਸਨੇ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਕਿਹਾ।

ਉਸ ਵੇਲੇ ਆਡੀਟੋਰੀਅਮ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੁੱਲ੍ਹਿਆ। ਕੋਚ ਸਾਹਬ ਅੰਦਰ ਆਏ। "ਬਸ ਬੱਚਿਓ, ਅੱਜ ਦੀ ਰਿਹਰਸਲ ਖਤਮ। ਕੱਲ੍ਹ ਸਵੇਰੇ ਨੌਂ ਵਜੇ ਫਿਰ।" ਸਭ ਚਲੇ ਗਏ। ਮਹਿਕ ਆਪਣਾ ਬੈਗ ਚੁੱਕਣ ਲੱਗੀ। ਜਸ ਢੋਲ ਸਮੇਟ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਦੋਵੇਂ ਇਕੱਲੇ ਰਹਿ ਗਏ, ਖਾਲੀ ਆਡੀਟੋਰੀਅਮ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹਾਂ ਦੀ ਅਵਾਜ਼।

"ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇੰਨਾ ਸ਼ਰਮਾਉਂਨਾ ਕਿਉਂ ਆ?" ਮਹਿਕ ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਆਈ। "ਦੋ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਦੇਖ ਰਹੀ ਆਂ, ਤੇਰੀ ਨਜ਼ਰ ਮੇਰੇ ਤੇ ਹੀ ਰਹਿੰਦੀ ਆ।" ਜਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਲਾਲ ਹੋ ਗਿਆ। "ਮੈਂ... ਮੈਂ ਤਾਂ..." "ਚੁੱਪ।" ਮਹਿਕ ਨੇ ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਉਂਗਲ ਰੱਖ ਦਿੱਤੀ। ਫਿਰ ਉਹੀ ਉਂਗਲ ਹੇਠਾਂ ਲੈ ਜਾ ਕੇ ਉਸਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਰੱਖੀ। "ਅੱਜ ਬੋਲਣ ਦੀ ਵਾਰੀ ਮੇਰੀ ਆ।"

ਉਸਨੇ ਜਸ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਧੱਕਿਆ। ਉਹ ਗ੍ਰੀਨ ਰੂਮ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਨਾਲ ਜਾ ਲੱਗਾ। ਮਹਿਕ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਕਰ ਕੇ ਕੁੰਡੀ ਲਗਾ ਦਿੱਤੀ। ਫਿਰ ਉਹ ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜ੍ਹੀ ਹੋ ਗਈ, ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਆਪਣਾ ਕੁੜਤਾ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕਦੀ ਹੋਈ। ਜਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਫੈਲ ਗਈਆਂ। ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਮਹਿਕ ਦਾ ਗੋਰਾ ਪੇਟ, ਉਸਦੀ ਨਾਭੀ, ਤੇ ਉਸਦੇ ਕੱਸੇ ਹੋਏ ਸੀਨੇ ਦਾ ਉਭਾਰ।

"ਦੇਖਣਾ ਹੀ ਆ, ਜਾਂ ਛੂਹਣਾ ਵੀ ਆ?" ਉਸਨੇ ਚੁਣੌਤੀ ਦਿੱਤੀ। ਜਸ ਨੇ ਅੱਗੇ ਵਧ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ। ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਗਏ। ਪਹਿਲਾ ਚੁੰਮਣ ਜੰਗਲੀ ਸੀ, ਭੁੱਖਾ ਸੀ। ਮਹਿਕ ਨੇ ਉਸਦੇ ਵਾਲ ਫੜ ਲਏ। ਉਸਦੀ ਜੀਭ ਉਸਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮੀ। ਜਸ ਦੇ ਹੱਥ ਉਸਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਫਿਸਲੇ, ਉਸਦੇ ਕੁੜਤੇ ਦੇ ਹੁੱਕ ਖੋਲ੍ਹਣ ਲੱਗੇ।

ਕੁੜਤਾ ਹੇਠਾਂ ਡਿੱਗ ਪਿਆ। ਮਹਿਕ ਨੇ ਕਾਲੀ ਬ੍ਰਾ ਪਾਈ ਹੋਈ ਸੀ। ਜਸ ਨੇ ਬ੍ਰਾ ਦੇ ਉੱਪਰੋਂ ਹੀ ਉਸਦੇ ਮੰਮੇ ਦਬਾਏ। ਮਹਿਕ ਨੇ ਸਿਸਕੀ ਲਈ। "ਆਹ... ਜਸ..." ਉਸਨੇ ਬ੍ਰਾ ਦਾ ਹੁੱਕ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਦੇ ਮੰਮੇ ਬਾਹਰ ਆ ਗਏ, ਗੋਲ, ਕੱਸੇ ਹੋਏ, ਨਿੱਪਲ ਖੜ੍ਹੇ। ਜਸ ਨੇ ਇੱਕ ਨਿੱਪਲ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ। ਉਸਦੀ ਜੀਭ ਘੁੰਮੀ। ਮਹਿਕ ਨੇ ਉਸਦਾ ਸਿਰ ਫੜ ਲਿਆ।

"ਹੋਰ... ਹੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ..." ਜਸ ਨੇ ਦੂਜਾ ਮੰਮਾ ਹੱਥ ਨਾਲ ਮਲਿਆ। ਮਹਿਕ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਕੰਬਣ ਲੱਗੀਆਂ। ਉਸਨੇ ਜਸ ਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਫੜ ਕੇ ਉੱਪਰ ਖਿੱਚੀ। "ਲਾਹ ਦੇ ਇਹਨੂੰ।" ਜਸ ਨੇ ਕਮੀਜ਼ ਲਾਹ ਦਿੱਤੀ। ਮਹਿਕ ਦੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਉਸਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਫਿਰੀਂ, ਉਸਦੇ ਮਸਲਾਂ ਤੇ। "ਢੋਲ ਵਜਾ ਵਜਾ ਕੇ ਬਾਹਾਂ ਤਾਂ ਵਧੀਆ ਬਣਾ ਲਈਆਂ ਨੇ।" ਉਹ ਹੱਸੀ, ਪਰ ਉਸਦੀ ਅਵਾਜ਼ ਕੰਬ ਰਹੀ ਸੀ।

ਮਹਿਕ ਘੁਟਨਿਆਂ ਭਾਰ ਬੈਠ ਗਈ। ਉਸਨੇ ਜਸ ਦੀ ਪੈਂਟ ਦਾ ਬਟਨ ਖੋਲ੍ਹਿਆ। ਜ਼ਿੱਪਰ ਹੇਠਾਂ ਕੀਤੀ। ਉਸਦਾ ਲੰਨ ਬਾਹਰ ਆਇਆ, ਤਣਿਆ ਹੋਇਆ, ਨਸਾਂ ਫੁੱਲੀਆਂ ਹੋਈਆਂ। ਮਹਿਕ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜਿਆ। ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਭੁੱਖ ਸੀ। "ਇੰਨਾ ਵੱਡਾ... ਦੋ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਇਹ ਦੇਖਣ ਨੂੰ ਤਰਸ ਰਹੀ ਸੀ।" ਉਸਨੇ ਉਸਦੇ ਸਿਖਰ ਤੇ ਜੀਭ ਫੇਰੀ। ਜਸ ਨੇ ਕੰਧ ਫੜ ਲਈ।

ਉਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ। ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ, ਡੂੰਘਾ। ਉਸਦੀ ਜੀਭ ਘੁੰਮਦੀ ਰਹੀ। ਜਸ ਦੇ ਹੱਥ ਉਸਦੇ ਵਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਸਨ। "ਮਹਿਕ... ਮੈਂ..." "ਚੁੱਪ ਕਰ।" ਉਸਨੇ ਰਫ਼ਤਾਰ ਵਧਾ ਦਿੱਤੀ। ਜਸ ਦਾ ਸਾਰਾ ਜਿਸਮ ਤਣਾਅ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਛੁੱਟਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਮਹਿਕ ਨੇ ਮੂੰਹ ਹਟਾ ਲਿਆ। "ਅਜੇ ਨਹੀਂ। ਅਜੇ ਤਾਂ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਆ।" ਉਹ ਖੜ੍ਹੀ ਹੋ ਗਈ, ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਾਰਤ।

ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਸਲਵਾਰ ਦਾ ਨਾੜਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ। ਸਲਵਾਰ ਹੇਠਾਂ ਡਿੱਗ ਪਈ। ਕਾਲੀ ਪੈਂਟੀ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਕੁੱਲ੍ਹੇ, ਉਸਦੀਆਂ ਲੰਮੀਆਂ ਲੱਤਾਂ। ਜਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਸੀ। ਮਹਿਕ ਨੇ ਪੈਂਟੀ ਵੀ ਲਾਹ ਦਿੱਤੀ। ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਗਿੱਲੀ ਸੀ, ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਹ ਗ੍ਰੀਨ ਰੂਮ ਦੇ ਸੋਫ਼ੇ ਤੇ ਲੇਟ ਗਈ, ਲੱਤਾਂ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ। "ਆਜਾ, ਢੋਲ ਵਾਲਿਆ। ਅੱਜ ਤੇਰੀ ਥਾਪ ਮੇਰੇ ਤੇ ਵੱਜੂ।"

ਜਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕੱਪੜੇ ਲਾਹੇ ਤੇ ਉਸਦੇ ਉੱਪਰ ਆ ਗਿਆ। ਉਸਦਾ ਲੰਨ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੇ ਸੀ। ਉਹ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਅੰਦਰ ਵੜਿਆ। ਮਹਿਕ ਨੇ ਸਾਹ ਖਿੱਚਿਆ। ਅੰਦਰ ਤੰਗ, ਗਰਮ, ਗਿੱਲਾ ਸੀ। ਉਹ ਪੂਰਾ ਅੰਦਰ ਗਿਆ ਤਾਂ ਮਹਿਕ ਨੇ ਉਸਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਨਹੁੰ ਗੱਡ ਦਿੱਤੇ। "ਆਹ... ਜਸ..."

ਉਹ ਹਿੱਲਣ ਲੱਗਾ। ਹੌਲੀ, ਡੂੰਘਾ। ਹਰ ਵਾਰ ਅੰਦਰ ਜਾਂਦਾ ਤਾਂ ਮਹਿਕ ਸਿਸਕਦੀ। ਸੋਫ਼ਾ ਕੰਧ ਨਾਲ ਵੱਜਦਾ, ਆਵਾਜ਼ ਹੁੰਦੀ। ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਪਰਵਾਹ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਜਸ ਨੇ ਰਫ਼ਤਾਰ ਵਧਾਈ। ਮਹਿਕ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਉਸਦੇ ਦੁਆਲੇ ਲਿਪਟ ਗਈਆਂ। "ਹੋਰ ਤੇਜ਼... ਹੋਰ ਤੇਜ਼ ਮਾਰ..." ਉਸਦਾ ਸਾਰਾ ਜਿਸਮ ਹਿੱਲ ਰਿਹਾ ਸੀ।

ਅਚਾਨਕ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ ਦਸਤਕ ਹੋਈ। ਦੋਵੇਂ ਠਠੰਬਰ ਗਏ। "ਕੌਣ ਆ ਅੰਦਰ? ਰਿਹਰਸਲ ਖਤਮ ਹੋ ਗਈ ਆ!" ਚਪੜਾਸੀ ਦੀ ਅਵਾਜ਼ ਸੀ। ਮਹਿਕ ਨੇ ਜਸ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੇ ਹੱਥ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ। ਦੋਵੇਂ ਸਾਹ ਰੋਕੀ ਬੈਠੇ ਰਹੇ, ਉਹ ਅਜੇ ਵੀ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਦਸਤਕ ਫਿਰ ਹੋਈ, ਫਿਰ ਕਦਮਾਂ ਦੀ ਅਵਾਜ਼ ਦੂਰ ਹੁੰਦੀ ਗਈ। ਮਹਿਕ ਨੇ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਹੱਸ ਕੇ ਕਿਹਾ, "ਹੁਣ ਤਾਂ ਹੋਰ ਮਜ਼ਾ ਆਊ।"

ਜਸ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਸੋਫ਼ੇ ਤੇ ਘੁਮਾਇਆ। ਹੁਣ ਮਹਿਕ ਉਸਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਉਸਦੇ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ। ਉਹ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਉੱਪਰ ਹੇਠਾਂ ਹੋਣ ਲੱਗੀ। ਉਸਦੇ ਮੰਮੇ ਜਸ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਨ। ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਨਿੱਪਲ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ, ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਉਂਗਲਾਂ ਨਾਲ ਮਰੋੜਿਆ। ਮਹਿਕ ਨੇ ਉਸਦੇ ਵਾਲ ਖਿੱਚੇ। "ਆਹ... ਜਸ... ਤੂੰ ਤਾਂ ਕਮਾਲ ਆਂ..." ਉਸਦੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਵਧੀ। ਸੋਫ਼ਾ ਫਿਰ ਕੰਧ ਨਾਲ ਵੱਜਣ ਲੱਗਾ, ਪਰ ਇਸ ਵਾਰ ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਆਵਾਜ਼ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਨਾ ਕੀਤੀ। ਮਹਿਕ ਦਾ ਜਿਸਮ ਤਣਿਆ, ਉਹ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਝੜੀ, ਉਸਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਜਸ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਕੱਸ ਗਈਆਂ।

ਜਸ ਨੇ ਫਿਰ ਹਿੱਲਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਇਸ ਵਾਰ ਹੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ। ਖਤਰੇ ਨੇ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਗਰਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਮਹਿਕ ਦਾ ਜਿਸਮ ਅਕੜ ਗਿਆ। ਉਸਨੇ ਉਸਦੇ ਮੋਢੇ ਤੇ ਦੰਦ ਗੱਡ ਦਿੱਤੇ ਤਾਂ ਜੋ ਚੀਖ ਨਾ ਨਿਕਲੇ। ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਸੁੰਗੜੀ, ਉਹ ਝੜ ਗਈ। ਉਸਦੇ ਝੜਨ ਨਾਲ ਜਸ ਵੀ ਨਾ ਰੁਕ ਸਕਿਆ। ਉਹ ਉਸਦੇ ਅੰਦਰ ਹੀ ਛੁੱਟ ਗਿਆ, ਗਰਮ ਧਾਰ।

ਦੋਵੇਂ ਸੋਫ਼ੇ ਤੇ ਢੇਰੀ ਹੋ ਗਏ। "ਤੂੰ ਪਾਗਲ ਆਂ, ਮਹਿਕ।" ਜਸ ਨੇ ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ। "ਤੇ ਤੂੰ? ਦੋ ਸਾਲ ਦੇਖਦਾ ਰਿਹਾ, ਅੱਜ ਹਿੰਮਤ ਕੀਤੀ?" ਉਸਨੇ ਉਸਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਚੁੰਮਣ ਦਿੱਤਾ। "ਜਸ, ਅੱਜ ਰਾਤ ਮੇਰੇ ਹੋਸਟਲ ਵਿੱਚ ਵਾਰਡਨ ਸਖ਼ਤ ਆ। ਪਰ ਤੇਰਾ ਰੂਮਮੇਟ ਤਾਂ ਫੈਸਟੀਵਲ ਵਿੱਚ ਬਿਜ਼ੀ ਹੋਊ?" ਜਸ ਸਮਝ ਗਿਆ। "ਹਾਂ, ਉਹ ਰਾਤ ਨੂੰ ਡੈਕੋਰੇਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਹੋਊ।"

ਰਾਤ ਦੇ ਦਸ ਵਜੇ ਮਹਿਕ ਜਸ ਦੇ ਹੋਸਟਲ ਦੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਸੀ। ਰੂਮਮੇਟ ਦਾ ਬਿਸਤਰਾ ਖਾਲੀ ਸੀ। ਕਮਰਾ ਛੋਟਾ ਸੀ, ਪਰ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੀ ਕੁੰਡੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਸੀ। ਮਹਿਕ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਕਰਦੇ ਹੀ ਜਸ ਨੂੰ ਕੰਧ ਨਾਲ ਲਗਾ ਲਿਆ। "ਅੱਜ ਰਾਤ ਕੋਈ ਜਲਦੀ ਨਹੀਂ। ਅੱਜ ਰਾਤ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪੂਰਾ ਖਾਵਾਂਗੀ।" ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਸੀ।

ਉਸਨੇ ਜਸ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਇੱਕ ਇੱਕ ਕਰਕੇ ਲਾਹੇ। ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਵੀ। ਦੋਵੇਂ ਨੰਗੇ ਖੜ੍ਹੇ ਸਨ, ਕਮਰੇ ਦੀ ਪੀਲੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ। ਮਹਿਕ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਧੱਕਿਆ। ਉਹ ਉਸਦੇ ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹ ਗਈ। ਉਸਨੇ ਉਸਦੇ ਲੰਨ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਤੇ ਰਗੜਿਆ। ਗਿੱਲਾਪਨ, ਗਰਮੀ। ਜਸ ਨੇ ਸਿਸਕੀ ਲਈ। ਫਿਰ ਉਹ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਉਸਦੇ ਉੱਪਰ ਬੈਠ ਗਈ, ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਲੈਂਦੀ ਹੋਈ।

ਉਹ ਉੱਪਰ ਹਿੱਲਣ ਲੱਗੀ। ਉੱਪਰ ਹੇਠਾਂ, ਤੇਜ਼। ਉਸਦੇ ਮੰਮੇ ਹਿੱਲ ਰਹੇ ਸਨ। ਜਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ, ਦਬਾਇਆ। "ਆਹ... ਮਹਿਕ..." ਉਸਨੇ ਉਸਦੀ ਕਮਰ ਫੜੀ ਤੇ ਹੇਠੋਂ ਉੱਪਰ ਨੂੰ ਧੱਕਾ ਮਾਰਿਆ। ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਮਿਲ ਗਈ। ਬਿਸਤਰਾ ਚਰਚਰਾਇਆ। ਮਹਿਕ ਦੇ ਵਾਲ ਉਸਦੇ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਆ ਗਏ। ਉਸਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਸੁੱਟਿਆ, ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਜਨੂਨ।

"ਮੈਂ... ਮੈਂ ਆ ਰਹੀ ਆਂ..." ਉਸਦਾ ਜਿਸਮ ਕੰਬਿਆ। ਉਹ ਜਸ ਦੇ ਉੱਪਰ ਹੀ ਝੜ ਗਈ, ਉਸਦਾ ਸਾਰਾ ਜਿਸਮ ਤਣਿਆ, ਫਿਰ ਢਿੱਲਾ। ਜਸ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਪਲਟਿਆ। ਹੁਣ ਉਹ ਉੱਪਰ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਉਸਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਆਪਣੇ ਮੋਢਿਆਂ ਤੇ ਰੱਖੀਆਂ ਤੇ ਡੂੰਘਾ ਵੜਿਆ। ਮਹਿਕ ਨੇ ਚਾਦਰ ਫੜ ਲਈ। "ਜਸ... ਬਸ... ਬਸ..."

ਉਹ ਤੇਜ਼ ਹਿੱਲਿਆ। ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹਾਂ ਤੇ ਬਿਸਤਰੇ ਦੀ ਅਵਾਜ਼ ਸੀ। ਮਹਿਕ ਫਿਰ ਝੜੀ, ਇਸ ਵਾਰ ਚੀਖ਼ ਨੂੰ ਸਿਰਹਾਣੇ ਵਿੱਚ ਦਬਾ ਕੇ। ਜਸ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਘੁਮਾਇਆ। ਉਹ ਘੋੜੀ ਬਣ ਗਈ। ਉਹ ਪਿੱਛੋਂ ਵੜਿਆ। ਉਸਨੇ ਉਸਦੇ ਵਾਲ ਫੜੇ, ਉਸਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਚੁੰਮਣ ਦਿੱਤੇ। "ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਪਟੋਲਾ ਆਂ, ਮਹਿਕ। ਸਿਰਫ਼ ਮੇਰੀ।" "ਹਾਂ... ਸਿਰਫ਼ ਤੇਰੀ..."

ਉਹ ਪਿੱਛੋਂ ਤੇਜ਼ ਮਾਰਦਾ ਰਿਹਾ। ਮਹਿਕ ਦਾ ਜਿਸਮ ਹਰ ਧੱਕੇ ਤੇ ਅੱਗੇ ਹਿੱਲਦਾ। ਉਸਦੇ ਮੰਮੇ ਲਟਕ ਰਹੇ ਸਨ, ਜਸ ਨੇ ਹੇਠੋਂ ਫੜ ਲਏ। ਆਖ਼ਰ ਵਿੱਚ ਦੋਵੇਂ ਇਕੱਠੇ ਛੁੱਟੇ। ਜਸ ਉਸਦੇ ਉੱਪਰ ਹੀ ਢੇਰੀ ਹੋ ਗਿਆ। ਦੋਵੇਂ ਪਸੀਨੇ ਵਿੱਚ ਭਿੱਜੇ ਹੋਏ ਸਨ।

ਸਵੇਰੇ ਪੰਜ ਵਜੇ ਮਹਿਕ ਉੱਠੀ। "ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਲਈ ਬੱਸ ਸੱਤ ਵਜੇ ਆ। ਮੁਕਾਬਲਾ ਜਿੱਤਣਾ ਆ।" ਉਸਨੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾਏ। ਜਸ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਪਿੱਛੋਂ ਜੱਫੀ ਪਾਈ। "ਜਿੱਤ ਕੇ ਆਵੀਂ, ਮੇਰੀ ਪਟੋਲਾ।" ਮਹਿਕ ਮੁੜੀ, ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਇੱਕ ਡੂੰਘਾ ਚੁੰਮਣ ਦਿੱਤਾ। "ਜਿੱਤਾਂਗੀ ਵੀ, ਤੇ ਵਾਪਸ ਆ ਕੇ ਤੈਨੂੰ ਇਨਾਮ ਵੀ ਦਿਆਂਗੀ।" ਉਹ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਵੱਲ ਗਈ, ਫਿਰ ਰੁਕੀ। "ਤੇ ਹਾਂ, ਅਗਲੀ ਰਿਹਰਸਲ ਵਿੱਚ ਦੁਪੱਟਾ ਫਿਰ ਫਸਾਊਂਗੀ। ਤਿਆਰ ਰਹੀਂ।" ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਹੋਇਆ। ਜਸ ਮੁਸਕਰਾਉਂਦਾ ਰਹਿ ਗਿਆ, ਉਸਦੇ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਅਜੇ ਵੀ ਉਸਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਸੀ।

ਬੱਸ ਵਿੱਚ ਮਹਿਕ ਨੇ ਖਿੜਕੀ ਵਾਲੀ ਸੀਟ ਲਈ। ਜਸ ਸਟੇਜ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹੱਥ ਹਿਲਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਫੋਨ ਤੇ ਮੈਸੇਜ ਆਇਆ। ਮਹਿਕ ਦਾ ਸੀ। "ਟਰਾਫੀ ਜਿੱਤ ਕੇ ਲਿਆਵਾਂਗੀ। ਤੇ ਹਾਂ, ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰੋਂ ਵਾਪਸ ਆਉਂਦੀ ਵਾਰ ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਢਾਬਾ ਆਉਂਦਾ। ਉੱਥੇ ਰੁਕਾਂਗੇ। ਪਿੱਛਲੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ।" ਜਸ ਨੇ ਫੋਨ ਜੇਬ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ, ਮੁਸਕਰਾਹਟ ਉਸਦੇ ਚਿਹਰੇ ਤੋਂ ਨਾ ਹਟੀ। ਢੋਲ ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਪਰ ਉਸਦੇ ਦਿਮਾਗ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕੋ ਥਾਪ ਵੱਜ ਰਹੀ ਸੀ। ਮਹਿਕ ਦੀ।