ਪੰਜਾਬੀ ਸੈਕਸ ਕਹਾਣੀ: ਫਾਰਮਹਾਊਸ ਵਾਲੀ ਵਰ੍ਹੇਗੰਢ

ਬਲਦੇਵ ਨੇ ਕਾਰ ਦੀ ਹੈੱਡਲਾਈਟ ਬੰਦ ਕੀਤੀ ਤਾਂ ਫਾਰਮਹਾਊਸ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਘੁੱਪ ਹਨੇਰਾ ਛਾ ਗਿਆ। ਸਿਰਫ਼ ਉੱਪਰਲੇ ਕਮਰੇ ਦੀ ਖਿੜਕੀ ਵਿੱਚੋਂ ਪੀਲੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਝਾਕ ਰਹੀ ਸੀ ਜੋ ਬਲਦੇਵ ਨੇ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਹੀ ਜਗਾ ਦਿੱਤੀ ਸੀ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਦਿਲ ਦੀ ਧੜਕਨ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਈ ਕਿਉਂਕਿ ਅੱਠ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਬੱਚਿਆਂ ਤੋਂ ਦੂਰ, ਬਿਲਕੁਲ ਇਕੱਲੇ ਸਨ। ਉਸਨੂੰ ਲੱਗਿਆ ਜਿਵੇਂ ਉਸਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਨਵੀਂ ਪੰਜਾਬੀ ਸੈਕਸ ਕਹਾਣੀ ਲਿਖੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਹੋਵੇ।

"ਅੱਠ ਸਾਲ ਹੋ ਗਏ ਬਲਦੇਵ," ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਾਰ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਕਰਦਿਆਂ ਸ਼ਰਾਰਤ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, "ਹੁਣ ਤਾਂ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਠੀਕ ਨਾਲ ਵੇਖਦਾ ਵੀ ਨਹੀਂ।" ਬਲਦੇਵ ਨੇ ਅੱਗੇ ਵਧ ਕੇ ਉਸਦੀ ਕਮਰ ਵਿੱਚ ਹੱਥ ਪਾਇਆ ਅਤੇ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਫੁਸਫੁਸਾਇਆ, "ਅੱਜ ਰਾਤ ਤੈਨੂੰ ਐਨਾ ਵੇਖਾਂਗਾ ਕਿ ਤੂੰ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰਨ ਦੀ ਮਿੰਨਤ ਕਰੇਂਗੀ।"

ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਹੱਸ ਪਈ ਪਰ ਉਸਦੇ ਗੱਲ੍ਹ ਸ਼ਰਮ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋ ਗਏ। ਬਲਦੇਵ ਨੇ ਮੁੱਖ ਗੇਟ ਉੱਤੇ ਤਾਲਾ ਲਾਇਆ ਅਤੇ ਚਾਬੀ ਜੇਬ ਵਿੱਚ ਪਾ ਲਈ। ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਪੌੜੀਆਂ ਵੱਲ ਲੈ ਗਿਆ। ਉਸਦੀ ਪਕੜ ਇੰਨੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਸੀ ਕਿ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਸਮਝ ਆ ਗਈ ਕਿ ਅੱਜ ਰਾਤ ਕੁਝ ਖ਼ਾਸ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।

ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਵੜਦਿਆਂ ਹੀ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਈ। ਬਿਸਤਰੇ ਉੱਤੇ ਨਵੀਂ ਲਾਲ ਚਾਦਰ ਵਿਛੀ ਸੀ ਅਤੇ ਮੇਜ਼ ਉੱਤੇ ਦੋ ਗਲਾਸ ਤੇ ਇੱਕ ਬੋਤਲ ਰੱਖੀ ਸੀ। ਕੰਧ ਨਾਲ ਲੱਗੇ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਅੱਜ ਉਸਨੇ ਖ਼ਾਸ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਕਾਲਾ ਸੂਟ ਪਾਇਆ ਸੀ ਜੋ ਉਸਦੇ ਗੋਰੇ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਖ਼ੂਬ ਫੱਬ ਰਿਹਾ ਸੀ।

ਬਲਦੇਵ ਨੇ ਪਿੱਛੋਂ ਆ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਘੁੱਟ ਕੇ ਜੱਫੀ ਪਾ ਲਈ। ਉਸਦੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੱਥ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਢਿੱਡ ਉੱਤੇ ਫਿਰਨ ਲੱਗੇ। "ਅੱਜ ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੀ ਲੱਗ ਰਹੀ ਏਂ," ਉਸਨੇ ਉਸਦੀ ਗਰਦਨ ਉੱਤੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਰੱਖਦਿਆਂ ਕਿਹਾ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲਈਆਂ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਸਿਰ ਪਿੱਛੇ ਬਲਦੇਵ ਦੇ ਮੋਢੇ ਉੱਤੇ ਟਿਕ ਗਿਆ।

ਬਲਦੇਵ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਉਸਦੀ ਗਰਦਨ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਉਤਰਨ ਲੱਗੇ। ਉਸਦਾ ਇੱਕ ਹੱਥ ਉੱਪਰ ਉੱਠਿਆ ਅਤੇ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਮੰਮਿਆਂ ਨੂੰ ਸੂਟ ਦੇ ਉੱਪਰੋਂ ਹੀ ਦਬਾਉਣ ਲੱਗਾ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਇੱਕ ਹਲਕੀ ਸਿਸਕੀ ਨਿਕਲੀ। "ਹੌਲੀ," ਉਸਨੇ ਫੁਸਫੁਸਾ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਪਰ ਉਸਦੇ ਹੱਥਾਂ ਨੇ ਬਲਦੇਵ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਦਬਾ ਦਿੱਤਾ।

ਬਲਦੇਵ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਘੁਮਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਆਪਣੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ। ਇਹ ਚੁੰਮਣ ਹੌਲਾ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਉਸਦੀ ਜੀਭ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਵੜ ਗਈ ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਪੀਣ ਲੱਗੇ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਹੱਥ ਬਲਦੇਵ ਦੇ ਕੁੜਤੇ ਦੇ ਬਟਨ ਖੋਲ੍ਹਣ ਲੱਗੇ। ਉਸਦੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਕੰਬ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।

ਕੁੜਤਾ ਜ਼ਮੀਨ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ ਅਤੇ ਬਲਦੇਵ ਦੀ ਚੌੜੀ ਛਾਤੀ ਨੰਗੀ ਹੋ ਗਈ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੀ ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਹੱਥ ਫੇਰਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਨਿੱਪਲਾਂ ਨੂੰ ਉਂਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਮਰੋੜਿਆ। ਬਲਦੇਵ ਨੇ ਉਸਦੇ ਸੂਟ ਦੀ ਜ਼ਿਪ ਹੇਠਾਂ ਖਿੱਚੀ। ਕਾਲਾ ਸੂਟ ਉਸਦੇ ਮੋਢਿਆਂ ਤੋਂ ਸਰਕ ਕੇ ਕਮਰ ਤੱਕ ਆ ਗਿਆ।

ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਬਲਦੇਵ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਉਸਦੇ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਟਿਕੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ। ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਸੂਟ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਤਾਰ ਸੁੱਟਿਆ। ਹੁਣ ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਕਾਲੀ ਬ੍ਰਾ ਅਤੇ ਕੱਛੀ ਵਿੱਚ ਸੀ। ਬਲਦੇਵ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਬਿਸਤਰੇ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਉੱਪਰ ਝੁਕ ਗਿਆ।

"ਅੱਜ ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਏਂ, ਪੂਰੀ ਦੀ ਪੂਰੀ," ਬਲਦੇਵ ਨੇ ਉਸਦੇ ਉੱਪਰ ਝੁਕਦਿਆਂ ਕਿਹਾ। ਉਸਨੇ ਬ੍ਰਾ ਦਾ ਹੁੱਕ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਅਤੇ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਮੰਮੇ ਆਜ਼ਾਦ ਹੋ ਗਏ। ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਮੰਮਾ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਹੱਥ ਨਾਲ ਮਸਲਣ ਲੱਗਾ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਕਮਰ ਬਿਸਤਰੇ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਉੱਠ ਗਈ।

ਬਲਦੇਵ ਦੀ ਜੀਭ ਉਸਦੇ ਨਿੱਪਲ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਦੰਦ ਹਲਕੇ ਨਾਲ ਕੱਟ ਰਹੇ ਸਨ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੇ ਵਾਲ ਫੜ ਲਏ। "ਹੋਰ, ਹੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ," ਉਹ ਚੀਕ ਪਈ। ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਹੇਠਾਂ ਵਧੇ ਅਤੇ ਬਲਦੇਵ ਦੇ ਪਜਾਮੇ ਦੇ ਨਾੜੇ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਣ ਲੱਗੇ।

ਉਸਨੇ ਨਾੜਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਅਤੇ ਬਲਦੇਵ ਦਾ ਲੁੰਨ ਬਾਹਰ ਆ ਗਿਆ। ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਣਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਨਾੜਾਂ ਫੁੱਲੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜਿਆ ਅਤੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਹਿਲਾਉਣ ਲੱਗੀ। ਬਲਦੇਵ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਗਰਜ ਵਰਗੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਿਕਲੀ ਅਤੇ ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਹੋ ਗਈਆਂ।

"ਇੰਨਾ ਤਾਂ ਪਹਿਲੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਲੱਗਿਆ ਸੀ," ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਸ਼ਰਾਰਤ ਨਾਲ ਕਿਹਾ ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ। ਉਸਦੀ ਗਰਮ ਜੀਭ ਟੋਪੀ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮੀ। ਬਲਦੇਵ ਨੇ ਉਸਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਹੱਥ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਦਬਾਉਣ ਲੱਗਾ।

ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਹੋਰ ਅੰਦਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਗਲਾ ਤੱਕ ਭਰ ਗਿਆ। ਉਹ ਅੱਗੇ ਪਿੱਛੇ ਹਿੱਲਣ ਲੱਗੀ। ਬਲਦੇਵ ਦੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਉਸਦੇ ਵਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਧਸ ਗਈਆਂ। "ਬਸ, ਬਸ ਜਸਪ੍ਰੀਤ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਹੁਣੇ ਨਿਕਲ ਜਾਵੇਗਾ," ਉਹ ਹਾਂਫਦਿਆਂ ਬੋਲਿਆ।

ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਡੂੰਘਾ ਲਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਅੰਡਕੋਸ਼ ਮਸਲਣ ਲੱਗੀ। ਬਲਦੇਵ ਦਾ ਸਾਰਾ ਸਰੀਰ ਕੰਬ ਉੱਠਿਆ। "ਹੁਣ ਬਸ ਕਰ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਹੀ ਝੜ ਜਾਵਾਂਗਾ," ਉਹ ਹਾਂਫਿਆ। ਉਸਨੇ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਵਾਲਾਂ ਤੋਂ ਫੜ ਕੇ ਉੱਪਰ ਖਿੱਚਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਕੁਚਲ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਲੁੰਨ ਦਾ ਨਮਕੀਨ ਸਵਾਦ ਸੀ।

ਬਲਦੇਵ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਉੱਪਰ ਖਿੱਚਿਆ ਅਤੇ ਬਿਸਤਰੇ ਉੱਤੇ ਲਿਟਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਨੇ ਉਸਦੀ ਕੱਛੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਝਟਕੇ ਨਾਲ ਉਤਾਰ ਸੁੱਟਿਆ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨੰਗੀ ਸੀ, ਗਿੱਲੀ ਅਤੇ ਸੁੱਜੀ ਹੋਈ। ਬਲਦੇਵ ਨੇ ਉਸਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਚੌੜੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਝੁਕ ਗਿਆ।

ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਦੀ ਜੀਭ ਅੰਦਰ ਵੜੀ ਅਤੇ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਸਾਰਾ ਸਰੀਰ ਕੰਬ ਉੱਠਿਆ। ਉਹ ਉਸਦੇ ਦਾਣੇ ਨੂੰ ਚੂਸਣ ਲੱਗਾ ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਦੋ ਉਂਗਲਾਂ ਅੰਦਰ ਪਾ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਉਸਦੇ ਮੋਢਿਆਂ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਲਿਪਟ ਗਈਆਂ।

"ਬਲਦੇਵ, ਮੈਂ ਝੜਨ ਵਾਲੀ ਆਂ," ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਚੀਕੀ। ਬਲਦੇਵ ਨੇ ਰਫ਼ਤਾਰ ਹੋਰ ਵਧਾ ਦਿੱਤੀ। ਉਸਦੀ ਜੀਭ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਚੱਲ ਰਹੀ ਸੀ। ਅਚਾਨਕ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਸਰੀਰ ਅਕੜ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚੋਂ ਪਾਣੀ ਦੀ ਧਾਰ ਨਿਕਲ ਪਈ। ਉਹ ਹਾਂਫਦੀ ਹੋਈ ਬਿਸਤਰੇ ਉੱਤੇ ਢਹਿ ਪਈ।

"ਇਹ ਤਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਸੀ," ਬਲਦੇਵ ਨੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਕਿਹਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਪੂੰਝੇ। ਉਹ ਉਸਦੇ ਉੱਪਰ ਆ ਗਿਆ। ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਲੁੰਨ ਉਸਦੀ ਗਿੱਲੀ ਫੁੱਦੀ ਦੇ ਮੂੰਹ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੀ ਕਮਰ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਨਾਲ ਜਕੜ ਲਿਆ।

ਇੱਕ ਜ਼ੋਰ ਦੇ ਧੱਕੇ ਨਾਲ ਲੁੰਨ ਅੰਦਰ ਵੜ ਗਿਆ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਇੱਕ ਲੰਮੀ ਸਿਸਕੀ ਨਿਕਲੀ। ਅੱਠ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਇੰਨੀ ਤੰਗ ਸੀ ਕਿ ਬਲਦੇਵ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਅੰਦਰ ਜਾਣ ਲਈ ਦੋ ਤਿੰਨ ਧੱਕੇ ਲਾਉਣੇ ਪਏ। ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਅੰਦਰ ਬਾਹਰ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।

ਹਰ ਧੱਕੇ ਨਾਲ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਮੰਮੇ ਹਿੱਲ ਰਹੇ ਸਨ। ਬਲਦੇਵ ਨੇ ਉਸਦੇ ਦੋਵੇਂ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ ਸਿਰ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਕਰ ਦਿੱਤੇ। "ਅੱਜ ਤੂੰ ਕਿਤੇ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੀ," ਉਹ ਗਰਜਿਆ। ਉਸਦੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਵਧਦੀ ਗਈ। ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸਿਸਕੀਆਂ ਅਤੇ ਬਿਸਤਰੇ ਦੇ ਚਰਚਰਾਉਣ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਸੀ।

ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੇ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਫੁਸਫੁਸਾਇਆ, "ਹੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਚੋਦ, ਮੈਨੂੰ ਦਿਖਾ ਕਿ ਤੂੰ ਅੱਠ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਕੀ ਭੁੱਲ ਗਿਆ ਏਂ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਬਲਦੇਵ ਪਾਗਲ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਹੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਚੋਦਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਉਸਦਾ ਲੁੰਨ ਉਸਦੀ ਬੱਚੇਦਾਨੀ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਰਿਹਾ ਸੀ।

ਅਚਾਨਕ ਬਲਦੇਵ ਦਾ ਸਰੀਰ ਅਕੜ ਗਿਆ। ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਆਖ਼ਰੀ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਧੱਕਾ ਲਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਗਰਮ ਪਾਣੀ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਭਰ ਗਿਆ। ਦੋਵੇਂ ਪਸੀਨੇ ਵਿੱਚ ਭਿੱਜੇ ਹੋਏ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਲਿਪਟ ਗਏ। ਕੁਝ ਪਲ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਾਂਫਣ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੀ।

"ਪਾਣੀ ਪੀਏਂਗੀ?" ਬਲਦੇਵ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਸਿਰ ਹਿਲਾਇਆ। ਉਹ ਉੱਠਿਆ ਅਤੇ ਦੋ ਗਲਾਸ ਵਿੱਚ ਬੋਤਲ ਵਿੱਚੋਂ ਪਾਇਆ। ਦੋਵੇਂ ਨੰਗੇ ਹੀ ਬਿਸਤਰੇ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਪੀਣ ਲੱਗੇ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਸ਼ਰਾਰਤ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਲੁੰਨ ਵੱਲ ਵੇਖਿਆ ਜੋ ਫਿਰ ਤੋਂ ਹਿੱਲਣ ਲੱਗਾ ਸੀ।

"ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕੋਈ ਅਜੇ ਭੁੱਖਾ ਹੈ," ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਕਿਹਾ। ਉਸਨੇ ਗਲਾਸ ਮੇਜ਼ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਬਲਦੇਵ ਨੂੰ ਧੱਕਾ ਦੇ ਕੇ ਬਿਸਤਰੇ ਉੱਤੇ ਲਿਟਾ ਦਿੱਤਾ। "ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਵਾਰੀ," ਉਹ ਬੋਲੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹ ਗਈ। ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਾਰਤ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ।

ਉਸਨੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਟਿਕਾਇਆ ਅਤੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਹੇਠਾਂ ਬੈਠ ਗਈ। ਪੂਰਾ ਲੁੰਨ ਅੰਦਰ ਜਾਂਦਿਆਂ ਉਸਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਆਹ ਨਿਕਲੀ। ਫਿਰ ਉਹ ਉੱਪਰ ਹੇਠਾਂ ਹਿੱਲਣ ਲੱਗੀ। ਉਸਦੇ ਮੰਮੇ ਬਲਦੇਵ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨੱਚ ਰਹੇ ਸਨ।

ਬਲਦੇਵ ਨੇ ਉਸਦੇ ਮੰਮੇ ਫੜ ਲਏ ਅਤੇ ਹੇਠੋਂ ਧੱਕੇ ਲਾਉਣ ਲੱਗਾ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਵਧਦੀ ਗਈ। ਉਸਦੇ ਵਾਲ ਖਿੱਲਰ ਗਏ ਅਤੇ ਪਸੀਨੇ ਦੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ ਬਲਦੇਵ ਦੀ ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗਣ ਲੱਗੀਆਂ। "ਹਾਂ, ਐਵੇਂ, ਐਵੇਂ ਹੀ," ਉਹ ਚੀਕਦੀ ਰਹੀ।

ਬਲਦੇਵ ਅਚਾਨਕ ਬੈਠ ਗਿਆ ਅਤੇ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਉਸਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਆ ਗਈ। ਹੁਣ ਉਹ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਨ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੀ ਗਰਦਨ ਵਿੱਚ ਬਾਹਾਂ ਪਾ ਦਿੱਤੀਆਂ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਕੁੱਲ੍ਹੇ ਗੋਲ ਗੋਲ ਘੁਮਾਉਣ ਲੱਗੀ। ਬਲਦੇਵ ਨੇ ਉਸਦੀ ਗਰਦਨ ਉੱਤੇ ਦੰਦ ਗੱਡ ਦਿੱਤੇ। "ਤੂੰ ਤਾਂ ਅੱਜ ਪੂਰੀ ਬੇਸ਼ਰਮ ਬਣ ਗਈ ਏਂ," ਉਹ ਹੱਸਿਆ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਜਵਾਬ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਕੱਟ ਲਏ।

ਅਚਾਨਕ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਰੁਕ ਗਈ। ਉਹ ਬਲਦੇਵ ਦੇ ਉੱਪਰੋਂ ਉੱਤਰੀ ਅਤੇ ਘੋੜੀ ਬਣ ਗਈ। "ਪਿੱਛੋਂ ਕਰ," ਉਸਨੇ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ। ਬਲਦੇਵ ਉਸਦੇ ਪਿੱਛੇ ਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਇੱਕ ਝਟਕੇ ਵਿੱਚ ਅੰਦਰ ਵੜ ਗਿਆ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਇੱਕ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਚੀਕ ਨਿਕਲੀ।

ਇਸ ਵਾਰ ਚੁਦਾਈ ਜਾਨਵਰਾਂ ਵਰਗੀ ਸੀ। ਬਲਦੇਵ ਨੇ ਉਸਦੇ ਕੁੱਲ੍ਹੇ ਫੜੇ ਹੋਏ ਸਨ ਅਤੇ ਪੂਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਧੱਕੇ ਲਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਸਿਰ ਸਿਰਹਾਣੇ ਵਿੱਚ ਧਸਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਦੀਆਂ ਚੀਕਾਂ ਕਮਰੇ ਦੀਆਂ ਕੰਧਾਂ ਨਾਲ ਟਕਰਾ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।

ਬਲਦੇਵ ਨੇ ਉਸਦੇ ਵਾਲ ਮੁੱਠੀ ਵਿੱਚ ਫੜੇ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਕੁੱਲ੍ਹੇ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਥੱਪੜ ਮਾਰਿਆ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਚੀਕ ਪਈ, ਪਰ ਇਹ ਦਰਦ ਦੀ ਚੀਕ ਨਹੀਂ ਸੀ। "ਹੋਰ ਮਾਰ, ਹੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਚੋਦ," ਉਹ ਬੋਲੀ। ਬਲਦੇਵ ਨੇ ਉਸਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਆਪਣੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਦੁੱਗਣੀ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਉਸਦਾ ਹਰ ਧੱਕਾ ਉਸਨੂੰ ਅੱਗੇ ਧੱਕ ਰਿਹਾ ਸੀ।

"ਮੈਂ ਆ ਰਹੀ ਆਂ, ਮੈਂ ਆ ਰਹੀ ਆਂ," ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਚੀਕੀ। ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਐਨਾ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਜਕੜਿਆ ਕਿ ਬਲਦੇਵ ਵੀ ਰੋਕ ਨਾ ਸਕਿਆ। ਦੋਵੇਂ ਇੱਕੋ ਸਮੇਂ ਝੜ ਗਏ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਸਰੀਰ ਕੰਬਦਾ ਰਿਹਾ ਅਤੇ ਬਲਦੇਵ ਉਸਦੇ ਉੱਪਰ ਢਹਿ ਪਿਆ।

ਬਹੁਤ ਦੇਰ ਤੱਕ ਦੋਵੇਂ ਐਵੇਂ ਹੀ ਪਏ ਰਹੇ। ਫਿਰ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੇ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਫੁਸਫੁਸਾਇਆ, "ਅਗਲੀ ਵਰ੍ਹੇਗੰਢ ਤੱਕ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ। ਅਗਲੇ ਮਹੀਨੇ ਫਿਰ ਆਵਾਂਗੇ, ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਦਾਦੀ ਕੋਲ ਛੱਡ ਕੇ।" ਬਲਦੇਵ ਹੱਸ ਪਿਆ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਹੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਲਾ ਲਿਆ।