ਪੰਜਾਬੀ ਹਾਟ ਸੈਕਸ ਸਟੋਰੀ: ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਬਾਰਿਸ਼ ਵਾਲੀ ਰਾਤ

ਇਹ ਇੱਕ ਸੱਚੀ ਜਿਹੀ ਪੰਜਾਬੀ ਹਾਟ ਸੈਕਸ ਸਟੋਰੀ ਹੈ ਜੋ ਮੇਰੇ ਪਿੰਡ ਦੀ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਸਿਰਫ਼ 29 ਸਾਲ ਦੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪਤੀ ਇਟਲੀ ਗਿਆਂ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਸਨ। ਉਸ ਦਿਨ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਉਹ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਦੋ ਟਿਫ਼ਿਨ ਫੜੀ ਖੇਤ ਵੱਲ ਭੱਜੀ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ।

"ਵੇ ਸੁੱਖ, ਟਰੈਕਟਰ ਹੌਲੀ ਕਰ, ਮੇਰੀ ਸਲਵਾਰ ਤਾਂ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਭਰੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ।" ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਚੀਕ ਕੇ ਕਿਹਾ ਜਦੋਂ ਉਹ ਟਰੈਕਟਰ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਭੱਜ ਰਹੀ ਸੀ। ਸੁੱਖ ਨੇ ਟਰੈਕਟਰ ਰੋਕ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਹੱਸ ਕੇ ਉਸ ਵੱਲ ਦੇਖਿਆ।

ਸੁੱਖ 26 ਸਾਲ ਦਾ ਗੱਭਰੂ ਸੀ, ਮੱਥੇ ਤੇ ਪਸੀਨਾ ਅਤੇ ਬਾਹਾਂ ਤੇ ਮਿੱਟੀ ਲੱਗੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਹ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਪੇਕਿਆਂ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਪਰ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਤੋਂ ਉਸ ਦੇ ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਹੀ ਟਰੈਕਟਰ ਚਲਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। "ਭਾਬੀ, ਤੂੰ ਤਾਂ ਟਿਫ਼ਿਨ ਲੈ ਕੇ ਆਈ ਆਂ, ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਿਆ ਅੱਜ ਮੈਨੂੰ ਭੁੱਖਾ ਹੀ ਰੱਖਣਾ ਸੀ।" ਉਹ ਹੱਸਿਆ।

ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਟਿਫ਼ਿਨ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਸਲਵਾਰ ਦਾ ਪੱਲਾ ਝਾੜਨ ਲੱਗੀ। ਉਸ ਦਾ ਸੂਟ ਹਲਕੇ ਨੀਲੇ ਰੰਗ ਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਪਸੀਨੇ ਨਾਲ ਕਮੀਜ਼ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਚਿਪਕ ਗਈ ਸੀ। ਸੁੱਖ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਇੱਕ ਪਲ ਉਸ ਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਰੁਕੀ ਅਤੇ ਫਿਰ ਹਟ ਗਈ।

"ਖਾ ਲੈ, ਗਰਮ ਆ, ਮੈਂ ਸਰਸੋਂ ਦਾ ਸਾਗ ਅਤੇ ਮੱਕੀ ਦੀ ਰੋਟੀ ਬਣਾਈ ਆ।" ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ ਅਤੇ ਖੇਤ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਪਿੱਪਲ ਦੀ ਛਾਂ ਵਿੱਚ ਬੈਠ ਗਈ। ਹਵਾ ਅਚਾਨਕ ਠੰਡੀ ਹੋ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਆਸਮਾਨ ਦਾ ਰੰਗ ਬਦਲ ਰਿਹਾ ਸੀ।

ਸੁੱਖ ਨੇ ਟਿਫ਼ਿਨ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਅਤੇ ਰੋਟੀ ਤੋੜੀ, ਪਰ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਰ ਵਾਰ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਵੱਲ ਜਾ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਤੋਂ ਉਹ ਇਸ ਔਰਤ ਨੂੰ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਹੱਸਦੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀ। ਅੱਜ ਉਸ ਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਗਿੱਲੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਉਸ ਦੇ ਮੱਥੇ ਨਾਲ ਚਿਪਕੇ ਹੋਏ ਸਨ।

ਦੂਰ ਕਿਤੇ ਬੱਦਲ ਗਰਜਿਆ ਅਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਸਮਾਨ ਵੱਲ ਦੇਖਿਆ। ਕਾਲੇ ਬੱਦਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆ ਰਹੇ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਵੱਡੀ ਚਾਦਰ ਖਿੱਚੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੋਵੇ। "ਵੇ, ਇਹ ਤਾਂ ਮੀਂਹ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਆ, ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਖਾ ਲੈ।" ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ।

ਪਰ ਮੀਂਹ ਨੇ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ। ਇੱਕ ਦਮ ਤੇਜ਼ ਹਵਾ ਚੱਲੀ ਅਤੇ ਪਹਿਲੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਈਆਂ। ਸੁੱਖ ਨੇ ਟਿਫ਼ਿਨ ਬੰਦ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ ਖਿੱਚਿਆ। "ਚੱਲ, ਟਿਊਬਵੈੱਲ ਵਾਲੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਚੱਲੀਏ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਦੋਵੇਂ ਭਿੱਜ ਜਾਵਾਂਗੇ।"

ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਭੱਜੇ, ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਤਿਲਕਦੇ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਮੀਂਹ ਹੁਣ ਮੁਸਲਾਧਾਰ ਬਰਸ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਟਿਊਬਵੈੱਲ ਦਾ ਛੋਟਾ ਕਮਰਾ ਸੌ ਕਦਮ ਦੂਰ ਸੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਿੱਜ ਚੁੱਕੇ ਸਨ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਚਿਪਕ ਗਈ ਸੀ।

ਸੁੱਖ ਨੇ ਕਮਰੇ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਧੱਕਾ ਮਾਰ ਕੇ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਅਤੇ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਅੰਦਰ ਡਿੱਗੇ ਜਿਵੇਂ। ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਚਾਰਪਾਈ, ਇੱਕ ਪੁਰਾਣਾ ਬਲਬ ਅਤੇ ਟਿਊਬਵੈੱਲ ਦੀ ਮੋਟਰ ਸੀ। ਬਾਹਰ ਮੀਂਹ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਛੱਤ ਤੇ ਧੜ ਧੜ ਵੱਜ ਰਹੀ ਸੀ।

ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵਾਲਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪਾਣੀ ਨਿਚੋੜਿਆ ਅਤੇ ਹੱਸੀ। "ਦੇਖ ਤਾਂ ਸਹੀ, ਮੈਂ ਤਾਂ ਪੂਰੀ ਨਹਾ ਗਈ ਆਂ।" ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਦੁਪੱਟਾ ਉਤਾਰਿਆ ਅਤੇ ਕੰਧ ਤੇ ਟੰਗ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਹੁਣ ਪਾਰਦਰਸ਼ੀ ਹੋ ਗਈ ਸੀ।

ਸੁੱਖ ਨੇ ਆਪਣੀ ਕਮੀਜ਼ ਉਤਾਰੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਿਚੋੜਨ ਲੱਗਾ, ਪਰ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਤੇ ਟਿਕੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ। ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਹਰ ਵਕਰ ਸਾਫ਼ ਦਿਖ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਨਜ਼ਰ ਹਟਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਹਟਾ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ।

ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਇਹ ਦੇਖ ਲਿਆ। ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਤੋਂ ਉਸ ਦੇ ਪਤੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਛੂਹਿਆ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਸਿਰਫ਼ ਫੋਨ ਤੇ ਗੱਲਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਸਨ। ਉਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਕੁਝ ਜਾਗ ਉੱਠਿਆ, ਕੁਝ ਜੋ ਬਹੁਤ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਸੁੱਤਾ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਸੁੱਖ ਵੱਲ ਇੱਕ ਕਦਮ ਵਧੀ।

"ਸੁੱਖ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਐਵੇਂ ਕਿਉਂ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਆਂ।" ਉਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਹੌਲੀ ਸੀ, ਪਰ ਉਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ ਸੀ। "ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਆ ਤੂੰ ਕੀ ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਆਂ।"

ਸੁੱਖ ਦਾ ਗਲਾ ਸੁੱਕ ਗਿਆ। "ਭਾਬੀ, ਮੈਂ, ਮੈਂ ਤਾਂ ਬਸ।" ਉਸ ਦੇ ਬੋਲ ਅਟਕ ਗਏ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਉਸ ਦੇ ਗਿੱਲੇ ਸੀਨੇ ਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ।

"ਬਸ ਕਰ, ਬਹਾਨੇ ਨਾ ਬਣਾ।" ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਆਪਣੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ। ਇਹ ਕੋਈ ਹੌਲੀ ਚੁੰਮਣ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਇਹ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਦੀ ਪਿਆਸ ਸੀ।

ਸੁੱਖ ਪਹਿਲਾਂ ਤਾਂ ਹੈਰਾਨ ਰਿਹਾ, ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜ ਲਿਆ। ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਉਸ ਦੀ ਗਿੱਲੀ ਕਮੀਜ਼ ਤੇ ਫਿਸਲ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਸ ਦੀ ਜੀਭ ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਘੁੱਸ ਗਈ ਅਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚੂਸਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।

ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਹੱਥ ਸੁੱਖ ਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਘੁੰਮ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਸ ਦੇ ਨਹੁੰ ਉਸ ਦੀ ਚਮੜੀ ਵਿੱਚ ਧੱਸ ਰਹੇ ਸਨ। "ਅੱਜ ਮੈਨੂੰ ਰੋਕੀਂ ਨਾ, ਸੁੱਖ।" ਉਸ ਨੇ ਸਾਹ ਲੈਂਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ। "ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦੀ ਆਂ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ।"

ਸੁੱਖ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਦੇ ਬਟਨ ਖੋਲ੍ਹਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੇ, ਇੱਕ ਇੱਕ ਕਰਕੇ। ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਕੰਬ ਰਹੇ ਸਨ। ਕਮੀਜ਼ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਅਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਕਾਲੀ ਬ੍ਰਾ ਸਾਹਮਣੇ ਆਈ, ਗਿੱਲੀ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਛਾਤੀ ਨਾਲ ਚਿਪਕੀ ਹੋਈ।

ਉਸ ਨੇ ਬ੍ਰਾ ਦਾ ਹੁੱਕ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਭਰੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਆਜ਼ਾਦ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਸੁੱਖ ਨੇ ਇੱਕ ਪਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਫਿਰ ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਬ ਦਿੱਤਾ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਫੜ ਲਏ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਦਬਾਇਆ।

"ਹਾਂ, ਐਵੇਂ ਹੀ, ਚੂਸ ਮੇਰੀਆਂ, ਹਾਂ।" ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਉਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਜੀਬ ਜਿਹੀ ਖੁਸ਼ੀ ਸੀ। ਸੁੱਖ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਨਿੱਪਲ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਅਤੇ ਚੂਸਣ ਲੱਗਾ, ਦੂਜੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਦੂਜੀ ਛਾਤੀ ਨੂੰ ਮਸਲਦਾ ਹੋਇਆ।

ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਸਲਵਾਰ ਵੀ ਗਿੱਲੀ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਨਾਲ ਚਿਪਕੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਸੁੱਖ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਸਲਵਾਰ ਦਾ ਨਾੜਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹੇਠਾਂ ਖਿਸਕਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਦੀ ਕਾਲੀ ਪੈਂਟੀ ਸਾਹਮਣੇ ਆਈ।

ਉਸ ਨੇ ਪੈਂਟੀ ਨੂੰ ਵੀ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਹੁਣ ਪੂਰੀ ਨੰਗੀ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜ੍ਹੀ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਗਿੱਲਾ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਬਲਬ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਚਮੜੀ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਲੱਗ ਰਹੀ ਸੀ। ਸੁੱਖ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚਾਰਪਾਈ ਤੇ ਬਿਠਾ ਦਿੱਤਾ।

ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਸੁੱਖ ਦੀ ਪੈਂਟ ਦਾ ਬਟਨ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਜ਼ਿਪ ਹੇਠਾਂ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਦਾ ਲੁੰਨ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਪੂਰਾ ਖੜ੍ਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਅੰਡਰਵੀਅਰ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਣ ਨੂੰ ਤਿਆਰ। ਉਸ ਨੇ ਅੰਡਰਵੀਅਰ ਹੇਠਾਂ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਲੁੰਨ ਆਜ਼ਾਦ ਹੋ ਗਿਆ।

"ਵਾਹ, ਕਿੰਨਾ ਵੱਡਾ ਆ।" ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜ ਲਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਹਿਲਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਉੱਪਰ ਹੇਠਾਂ। ਸੁੱਖ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲਈਆਂ।

ਫਿਰ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਝੁਕ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਲੁੰਨ ਦੇ ਸਿਰੇ ਤੇ ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਫੇਰੀ। ਸੁੱਖ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਝਟਕਾ ਲੱਗਾ। ਉਸ ਨੇ ਪੂਰਾ ਲੁੰਨ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ ਅਤੇ ਚੂਸਣ ਲੱਗੀ, ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਅੱਗੇ ਪਿੱਛੇ ਹਿੱਲ ਰਿਹਾ ਸੀ।

"ਭਾਬੀ, ਇਹ ਤਾਂ, ਆਹ, ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਆ।" ਸੁੱਖ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਸਨ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਚੂਸਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਜੀਭ ਲੁੰਨ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਘੁੰਮ ਰਹੀ ਸੀ।

ਸੁੱਖ ਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਉਠਾਇਆ ਅਤੇ ਚਾਰਪਾਈ ਤੇ ਲਿਟਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਫੈਲਾਈਆਂ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵੱਲ ਦੇਖਿਆ। ਉਹ ਪੂਰੀ ਗਿੱਲੀ ਸੀ, ਉਸ ਦਾ ਰਸ ਬਾਹਰ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ।

ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਚੱਟਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਚਾਰਪਾਈ ਦੀ ਚਾਦਰ ਫੜ ਲਈ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਉੱਪਰ ਨੂੰ ਉੱਠਿਆ। "ਆਹ, ਸੁੱਖ, ਐਵੇਂ ਹੀ ਚੱਟ, ਹਾਂ।"

ਸੁੱਖ ਦੀ ਜੀਭ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਘੁੱਸ ਰਹੀ ਸੀ, ਉਸ ਦਾ ਦਾਣਾ ਚੂਸ ਰਹੀ ਸੀ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਕੰਬ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਸੁੱਖ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਧੱਸ ਦਿੱਤੀਆਂ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹੋਰ ਅੰਦਰ ਦਬਾਇਆ।

"ਮੈਂ ਝੜਨ ਵਾਲੀ ਆਂ, ਸੁੱਖ, ਰੁਕੀਂ ਨਾ।" ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਚੀਕਿਆ। ਸੁੱਖ ਨੇ ਹੋਰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚੱਟਿਆ ਅਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਸਰੀਰ ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਝਟਕੇ ਨਾਲ ਕੰਬਿਆ। ਉਸ ਦਾ ਪਾਣੀ ਨਿਕਲ ਗਿਆ ਅਤੇ ਸੁੱਖ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚੱਟ ਲਿਆ।

ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਹਾਂਫ ਰਹੀ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਛਾਤੀ ਉੱਪਰ ਹੇਠਾਂ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ। ਪਰ ਉਸ ਦੀ ਪਿਆਸ ਅਜੇ ਬੁੱਝੀ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਸੁੱਖ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਉੱਪਰ ਖਿੱਚਿਆ। "ਹੁਣ ਅੰਦਰ ਪਾ, ਮੈਨੂੰ ਹੋਰ ਚਾਹੀਦਾ ਆ।"

ਸੁੱਖ ਨੇ ਆਪਣਾ ਲੁੰਨ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਅੰਦਰ ਧੱਕਿਆ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਇੱਕ ਲੰਬੀ ਸਾਹ ਲਈ। ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਤੰਗ ਸੀ, ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਤੋਂ ਕੋਈ ਅੰਦਰ ਨਹੀਂ ਗਿਆ ਸੀ।

"ਆਹ, ਹੌਲੀ, ਹੌਲੀ।" ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਸੁੱਖ ਦੀ ਕਮਰ ਦੁਆਲੇ ਲਪੇਟ ਲਈਆਂ। ਸੁੱਖ ਨੇ ਹੋਰ ਅੰਦਰ ਧੱਕਿਆ ਅਤੇ ਪੂਰਾ ਲੁੰਨ ਅੰਦਰ ਚਲਾ ਗਿਆ।

ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਧੱਕੇ ਮਾਰਨੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਹੌਲੀ, ਫਿਰ ਤੇਜ਼। ਚਾਰਪਾਈ ਚਰਮਰਾਉਣ ਲੱਗੀ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਹਰ ਧੱਕੇ ਨਾਲ ਹਿੱਲ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। "ਹਾਂ, ਹੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ, ਮੈਨੂੰ ਚੋਦ, ਸੁੱਖ।"

ਸੁੱਖ ਨੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਫੜ ਲਈਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਧੱਕੇ ਮਾਰਨ ਲੱਗਾ। ਉਸ ਦਾ ਲੁੰਨ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਅੰਦਰ ਬਾਹਰ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਅੱਥਰੂ ਆ ਗਏ, ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਅੱਥਰੂ।

"ਮੈਂ ਫਿਰ ਝੜਨ ਵਾਲੀ ਆਂ।" ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ। ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੇ ਸੁੱਖ ਦੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜ ਲਿਆ। ਉਸ ਦਾ ਦੂਜਾ ਔਰਗੈਜ਼ਮ ਆਇਆ, ਇਸ ਵਾਰ ਹੋਰ ਵੱਡਾ।

ਸੁੱਖ ਨੇ ਆਪਣਾ ਲੁੰਨ ਬਾਹਰ ਕੱਢਿਆ ਅਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਘੁਮਾ ਦਿੱਤਾ। "ਘੋੜੀ ਬਣ।" ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਚਾਰਪਾਈ ਤੇ ਘੋੜੀ ਬਣ ਗਈ, ਉਸ ਦੇ ਚੂਤੜ ਉੱਪਰ ਉੱਠੇ ਹੋਏ ਸਨ।

ਸੁੱਖ ਨੇ ਪਿੱਛੋਂ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੁੰਨ ਪਾਇਆ ਅਤੇ ਧੱਕੇ ਮਾਰਨ ਲੱਗਾ। ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਚੂਤੜ ਫੜੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਚਾਦਰ ਵਿੱਚ ਦੱਬ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਚੀਕਾਂ ਨਿਕਲ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।

"ਆਹ, ਮੇਰੀ ਫੁੱਦੀ ਫਾੜ ਦੇ, ਸੁੱਖ, ਹਾਂ।" ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ। ਸੁੱਖ ਹੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਧੱਕੇ ਮਾਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਲੁੰਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅੰਦਰ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ।

ਫਿਰ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਉੱਪਰ ਬੈਠ ਗਈ। ਉਸ ਨੇ ਲੁੰਨ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ ਅਤੇ ਉੱਪਰ ਹੇਠਾਂ ਹੋਣ ਲੱਗੀ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਸੁੱਖ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹਿੱਲ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।

ਸੁੱਖ ਨੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਨੂੰ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਅਤੇ ਚੂਸਣ ਲੱਗਾ ਜਦੋਂ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਉਸ ਤੇ ਸਵਾਰ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਗਤੀ ਤੇਜ਼ ਹੁੰਦੀ ਗਈ। "ਮੈਂ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਆਂ, ਭਾਬੀ।" ਸੁੱਖ ਨੇ ਕਿਹਾ।

"ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਹੀ ਛੱਡ ਦੇ, ਅੱਜ ਸਭ ਤੇਰਾ ਆ।" ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ। ਸੁੱਖ ਨੇ ਇੱਕ ਜ਼ੋਰ ਦਾ ਧੱਕਾ ਮਾਰਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਵੀਰਜ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਨਿਕਲ ਗਿਆ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਵੀ ਉਸੇ ਪਲ ਝੜ ਗਈ।

ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਚਾਰਪਾਈ ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ, ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਲਿਪਟੇ ਹੋਏ। ਬਾਹਰ ਮੀਂਹ ਹੁਣ ਹੌਲੀ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਸਿਰਫ਼ ਟਿਪ ਟਿਪ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਆ ਰਹੀ ਸੀ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਸੁੱਖ ਦੇ ਸੀਨੇ ਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ।

"ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਅੱਜ ਮੈਂ ਜੀਅ ਉੱਠੀ ਆਂ।" ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਕਿਹਾ। ਸੁੱਖ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਹੱਥ ਫੇਰਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮੱਥੇ ਤੇ ਚੁੰਮਣ ਦਿੱਤਾ।

ਅਚਾਨਕ ਬਾਹਰ ਟਰੈਕਟਰ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਆਈ, ਕੋਈ ਹੋਰ ਮਜ਼ਦੂਰ ਆਪਣਾ ਟਰੈਕਟਰ ਸਟਾਰਟ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਕੱਪੜੇ ਚੁੱਕੇ। ਉਸ ਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਅਜੇ ਵੀ ਗਿੱਲੀ ਸੀ।

ਸੁੱਖ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸੁੱਕੀ ਕਮੀਜ਼, ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਥੈਲੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀ ਸੀ, ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤੀ। "ਇਹ ਪਾ ਲੈ, ਭਾਬੀ, ਤੇਰੀ ਕਮੀਜ਼ ਤਾਂ ਪੂਰੀ ਭਿੱਜ ਗਈ ਆ।" ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਪਾ ਲਈ, ਜੋ ਉਸ ਤੇ ਢਿੱਲੀ ਸੀ।

ਮੀਂਹ ਹੁਣ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੁਕ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਚੰਦ ਬੱਦਲਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲ ਆਇਆ ਸੀ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਅਤੇ ਬਾਹਰ ਦੇਖਿਆ। ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਸੀ।

"ਮੈਂ ਚੱਲਦੀ ਆਂ, ਕੋਈ ਦੇਖ ਨਾ ਲਵੇ।" ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ ਅਤੇ ਸੁੱਖ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਇੱਕ ਆਖਰੀ ਚੁੰਮਣ ਦਿੱਤਾ। "ਕੱਲ੍ਹ ਫਿਰ ਟਿਫ਼ਿਨ ਲੈ ਕੇ ਆਵਾਂਗੀ, ਉਸੇ ਵੇਲੇ।"

ਸੁੱਖ ਨੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਦਬਾਇਆ। "ਮੈਂ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਕਰਾਂਗਾ।" ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਆਪਣੀ ਗਿੱਲੀ ਸਲਵਾਰ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸੁੱਕੀ ਕਮੀਜ਼ ਪਹਿਨੀ, ਟਿਫ਼ਿਨ ਚੁੱਕੀ, ਖੇਤ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਘਰ ਵੱਲ ਤੁਰ ਪਈ।