ਪੰਜਾਬੀ ਹੋਟਲ ਦੀ ਚੁਦਾਈ: ਵਿਆਹ ਤੇ ਆਈ ਕੁੜੀ ਨਾਲ ਹੋਟਲ ਚ ਸਾਰੀ ਰਾਤ

ਹੋਟਲ ਦੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਗੁਲਾਬ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਫੈਲੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਹੇਠਾਂ ਵਿਆਹ ਵਾਲੇ ਹਾਲ ਵਿੱਚੋਂ ਢੋਲ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਆ ਰਹੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਏਸੀ ਦੀ ਠੰਡੀ ਹਵਾ ਹਰਲੀਨ ਦੀ ਨੰਗੀ ਬਾਂਹ ਨੂੰ ਛੂਹ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਫੁਲਕਾਰੀ ਵਾਲੀ ਚੁੰਨੀ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਉਸ ਦਾ ਧਿਆਨ ਖੁਸ਼ਬੂ ਜਾਂ ਢੋਲ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਉਸ ਦਾ ਧਿਆਨ ਉਸ ਆਦਮੀ ਵਿੱਚ ਸੀ ਜੋ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ ਖੜਾ ਸੀ। ਅਰਜਨ, ਲਾੜੇ ਦਾ ਦੋਸਤ, ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਵਿੱਚ ਛੇੜਿਆ ਸੀ, ਹੁਣ ਉਸ ਦੇ ਕਮਰੇ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ ਖੜਾ ਸੀ।

ਹਰਲੀਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਬੁਲਾਇਆ, "ਅੰਦਰ ਆ ਜਾਓ, ਥੱਲੇ ਬਹੁਤ ਰੌਲਾ ਹੈ।" ਅਰਜਨ ਅੰਦਰ ਆਇਆ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪੱਗ ਉਤਾਰ ਕੇ ਮੇਜ਼ ਤੇ ਰੱਖੀ, ਅਤੇ ਹਰਲੀਨ ਵੱਲ ਦੇਖ ਕੇ ਮੁਸਕਰਾਇਆ। "ਤੁਸੀਂ ਅੱਜ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੀ ਲੱਗ ਰਹੀ ਹੋ," ਅਰਜਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਅਤੇ ਹਰਲੀਨ ਨੇ ਸ਼ਰਮਾ ਕੇ ਆਪਣਾ ਚਿਹਰਾ ਥੱਲੇ ਕਰ ਲਿਆ। ਦੋਵੇਂ ਸੋਫੇ ਤੇ ਬੈਠ ਗਏ, ਹਰਲੀਨ ਨੇ ਦੋ ਗਲਾਸ ਵਿੱਚ ਜੂਸ ਪਾਇਆ, ਪਰ ਕਿਸੇ ਦਾ ਧਿਆਨ ਜੂਸ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਸੀ।

ਅਰਜਨ ਨੇ ਹਰਲੀਨ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਫੇਰਨ ਲੱਗਾ। ਹਰਲੀਨ ਨੇ ਹੱਥ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਖਿੱਚਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਅਰਜਨ ਦੇ ਹੱਥ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਜਕੜ ਲਿਆ। "ਵਿਆਹ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਤੰਗ ਕੀਤਾ," ਹਰਲੀਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਅਤੇ ਅਰਜਨ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਕਿਹਾ, "ਤੰਗ ਕਰਨਾ ਤਾਂ ਅਜੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ।" ਅਰਜਨ ਨੇ ਹਰਲੀਨ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਖਿੱਚਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਇੱਕ ਗਹਿਰਾ ਚੁੰਮਣ ਦਿੱਤਾ।

ਹਰਲੀਨ ਨੇ ਅਰਜਨ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਉਂਗਲਾਂ ਪਾ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਵਿੱਚ ਗੁੰਮ ਹੋ ਗਏ। ਅਰਜਨ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਚੁੰਨੀ ਨੂੰ ਪਾਸੇ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਗਲੇ ਤੇ ਚੁੰਮਣਾਂ ਦੀ ਲਾਈਨ ਬਣਾ ਦਿੱਤੀ। ਹਰਲੀਨ ਦੀਆਂ ਸਾਹਾਂ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਉਸ ਨੇ ਅਰਜਨ ਦੀ ਕੁੜਤੇ ਦੇ ਬਟਨ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੇ। ਸੋਫੇ ਤੇ ਹੀ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰਾਂ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਭੜਕ ਉੱਠੀ।

ਅਰਜਨ ਨੇ ਹਰਲੀਨ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਬੈੱਡ ਤੇ ਲਿਟਾ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਸੂਟ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਉਤਾਰਨ ਲੱਗਾ। ਪਹਿਲਾਂ ਚੁੰਨੀ, ਫਿਰ ਕੁੜਤਾ, ਫਿਰ ਸਲਵਾਰ, ਅਤੇ ਹੁਣ ਹਰਲੀਨ ਸਿਰਫ਼ ਬ੍ਰਾ ਅਤੇ ਪੈਂਟੀ ਵਿੱਚ ਸੀ। ਅਰਜਨ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਬ੍ਰਾ ਖੋਲ੍ਹੀ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਆ ਗਈਆਂ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਬਾ ਕੇ ਚੂਸਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਹਰਲੀਨ ਨੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਕਰਾਹ ਕੇ ਕਿਹਾ, "ਅਰਜਨ, ਇੰਝ ਹੀ, ਰੁਕੋ ਨਾ।"

ਅਰਜਨ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਪੈਂਟੀ ਵੀ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤੀ, ਅਤੇ ਹਰਲੀਨ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਉਸ ਸਾਹਮਣੇ ਖੁੱਲ੍ਹ ਗਈ। ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਗਿੱਲੀ ਸੀ, ਅਰਜਨ ਦੀ ਉਂਗਲ ਨੇ ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਉਸ ਦੇ ਦਾਣੇ ਨੂੰ ਛੂਹਿਆ, ਹਰਲੀਨ ਦਾ ਪੂਰਾ ਸਰੀਰ ਕੰਬ ਗਿਆ। "ਤੁਸੀਂ ਤਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਤਿਆਰ ਹੋ," ਅਰਜਨ ਨੇ ਸ਼ਰਾਰਤ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, ਅਤੇ ਹਰਲੀਨ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਪੈਂਟ ਦੀ ਜ਼ਿੱਪ ਤੇ ਹੱਥ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ।

ਹਰਲੀਨ ਨੇ ਅਰਜਨ ਦੀ ਪੈਂਟ ਅਤੇ ਅੰਡਰਵੀਅਰ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤੇ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਖੜਾ ਲੁੰਨ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ। ਉਹ ਮੋਟਾ, ਲੰਮਾ ਅਤੇ ਗਰਮ ਸੀ, ਹਰਲੀਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਹਿਲਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਅਰਜਨ ਨੇ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਕੇ ਕਰਾਹਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। "ਤੁਹਾਡਾ ਲੁੰਨ ਮੈਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਾਗਲ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ," ਹਰਲੀਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ।

ਹਰਲੀਨ ਨੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਬਾਹਰ ਕਰਦਿਆਂ ਚੂਸਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਜੀਭ ਲੁੰਨ ਦੇ ਸਿਰੇ ਤੇ ਘੁੰਮ ਰਹੀ ਸੀ। ਅਰਜਨ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਕਰਾਹ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜ ਗਈ। ਕੁਝ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਅਰਜਨ ਨੇ ਹਰਲੀਨ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ, "ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਵਾਰੀ ਹੈ, ਲੇਟ ਜਾਓ।" ਉਸ ਨੇ ਹਰਲੀਨ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਫੈਲਾਈਆਂ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਚੱਟਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।

ਉਸ ਦੀ ਜੀਭ ਹਰਲੀਨ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਬਾਹਰ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ, ਹਰਲੀਨ ਨੇ ਬੈੱਡ ਦੀ ਚਾਦਰ ਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਜ਼ੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਕਰਾਹਣ ਲੱਗੀ। "ਅਰਜਨ, ਮੈਂ ਝੜਨ ਵਾਲੀ ਹਾਂ," ਹਰਲੀਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਪਰ ਅਰਜਨ ਨੇ ਰੁਕ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਦੋ ਉਂਗਲਾਂ ਪਾ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਬਾਹਰ ਕਰਨ ਲੱਗਾ। ਹਰਲੀਨ ਦਾ ਸਰੀਰ ਅਕੜ ਗਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਚੀਖ ਕੇ ਆਪਣਾ ਪਹਿਲਾ ਪਾਣੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।

ਅਰਜਨ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਚੱਟ ਕੇ ਸਾਫ਼ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਸ ਦੇ ਉੱਪਰ ਆ ਗਿਆ। "ਹੁਣ ਅੰਦਰ ਪਾਓ, ਅਤੇ ਦੇਰ ਨਾ ਕਰੋ," ਹਰਲੀਨ ਨੇ ਬੇਸਬਰੀ ਨਾਲ ਕਿਹਾ। ਅਰਜਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਹਰਲੀਨ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੇ ਰੱਖਿਆ, ਅਤੇ ਹੌਲੀ ਨਾਲ ਅੰਦਰ ਧੱਕ ਦਿੱਤਾ। ਹਰਲੀਨ ਨੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਕਰਾਹ ਕੇ ਅਰਜਨ ਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜ ਲਿਆ, ਉਸ ਦਾ ਲੁੰਨ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਸਮਾ ਗਿਆ ਸੀ।

ਅਰਜਨ ਨੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਧੱਕੇ ਲਗਾਉਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੇ, ਹਰ ਧੱਕੇ ਨਾਲ ਹਰਲੀਨ ਦੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਹਿੱਲ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਕਰਾਹਾਂ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। "ਹੋਰ ਤੇਜ਼, ਅਰਜਨ, ਹੋਰ ਤੇਜ਼," ਹਰਲੀਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਅਤੇ ਅਰਜਨ ਨੇ ਆਪਣੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਵਧਾ ਦਿੱਤੀ। ਉਸ ਦੇ ਧੱਕੇ ਹੁਣ ਜ਼ੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਲੱਗ ਰਹੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਹਰਲੀਨ ਨੇ ਆਪਣੀ ਕਮਰ ਉੱਪਰ ਕਰ ਕੇ ਹਰ ਧੱਕੇ ਦਾ ਜਵਾਬ ਦੇਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।

ਅਰਜਨ ਨੇ ਹਰਲੀਨ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਆਪਣੇ ਮੋਢਿਆਂ ਤੇ ਰੱਖ ਲਈਆਂ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਲੁੰਨ ਹੋਰ ਵੀ ਡੂੰਘਾਈ ਤੱਕ ਜਾਣ ਲੱਗਾ। ਹਰਲੀਨ ਨੇ ਆਪਣੀ ਕਮਰ ਉੱਪਰ ਕਰ ਕੇ ਹਰ ਧੱਕੇ ਦਾ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, ਦੋਵਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਹਾਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਵਿੱਚ ਘੁਲ ਗਈਆਂ ਸਨ। "ਤੁਹਾਡੀ ਫੁੱਦੀ ਕਿੰਨੀ ਟਾਈਟ ਅਤੇ ਗਰਮ ਹੈ," ਅਰਜਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਅਤੇ ਹਰਲੀਨ ਨੇ ਸ਼ਰਮਾ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚੁੰਮ ਲਿਆ।

ਕੁਝ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਅਰਜਨ ਨੇ ਪੋਜ਼ੀਸ਼ਨ ਬਦਲੀ, ਉਸ ਨੇ ਹਰਲੀਨ ਨੂੰ ਘੋੜੀ ਬਣਨ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਅਤੇ ਹਰਲੀਨ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਗੋਡਿਆਂ ਤੇ ਆ ਕੇ ਆਪਣੀ ਕਮਰ ਝੁਕਾ ਦਿੱਤੀ। ਅਰਜਨ ਨੇ ਪਿੱਛੋਂ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੁੰਨ ਪਾ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਫੜ ਕੇ ਜ਼ੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਧੱਕੇ ਲਗਾਉਣ ਲੱਗਾ। ਹਰਲੀਨ ਦੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਹੇਠਾਂ ਲਟਕ ਕੇ ਹਿੱਲ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਹਰ ਧੱਕੇ ਤੇ "ਹਾਂ, ਹਾਂ, ਇੰਝ ਹੀ" ਕਹਿ ਰਹੀ ਸੀ।

ਹਰਲੀਨ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਝੜਨ ਦੇ ਕਰੀਬ ਆ ਗਈ, ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਕੰਬਣ ਲੱਗਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਚੀਖ ਕੇ ਆਪਣਾ ਪਾਣੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਅਰਜਨ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਵਧਾਈ, ਅਤੇ ਕੁਝ ਹੀ ਧੱਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਗਰਮ ਵੀਰਜ ਹਰਲੀਨ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਦੋਵੇਂ ਹਾਂਫਦੇ ਹੋਏ ਬੈੱਡ ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ, ਪਸੀਨੇ ਨਾਲ ਤਰ, ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਿੱਚ। "ਇਹ ਤਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਸੀ," ਅਰਜਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਅਤੇ ਹਰਲੀਨ ਹੱਸ ਪਈ।

ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਆਰਾਮ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹਰਲੀਨ ਨੇ ਅਰਜਨ ਨੂੰ ਬਾਲਕਨੀ ਵਿੱਚ ਲੈ ਗਈ, ਜਿੱਥੋਂ ਵਿਆਹ ਦਾ ਹਾਲ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਸੀ। ਬਾਲਕਨੀ ਦੀ ਹਨੇਰੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ ਅਰਜਨ ਨੇ ਹਰਲੀਨ ਨੂੰ ਕੰਧ ਨਾਲ ਲਗਾ ਲਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਚੁੰਨੀ ਉੱਪਰ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਉਂਗਲ ਪਾ ਦਿੱਤੀ। ਹਰਲੀਨ ਨੇ ਬਾਲਕਨੀ ਦੀ ਰੇਲਿੰਗ ਫੜ ਲਈ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਾਹਾਂ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਅਰਜਨ ਦੇ ਮੋਢੇ ਤੇ ਸਿਰ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ। ਹੇਠਾਂ ਢੋਲ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਆ ਰਹੀ ਸੀ, ਪਰ ਕੋਈ ਉੱਪਰ ਨਹੀਂ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ।

ਬਾਲਕਨੀ ਵਿੱਚ ਹੀ ਅਰਜਨ ਨੇ ਹਰਲੀਨ ਨੂੰ ਪਿੱਛੋਂ ਚੋਦਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਫੜ ਕੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਧੱਕੇ ਮਾਰਦਾ ਹੋਇਆ। ਹਰਲੀਨ ਨੇ ਰੇਲਿੰਗ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜੀ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਕੰਧ ਨਾਲ ਲੱਗੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਦਬੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਕਰਾਹ ਰਹੀ ਸੀ। ਕੁਝ ਦੇਰ ਵਿੱਚ ਹਰਲੀਨ ਨੇ ਬਾਲਕਨੀ ਵਿੱਚ ਹੀ ਪਾਣੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਅਰਜਨ ਨੇ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਹੀ ਵੀਰਜ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਦੋਵੇਂ ਬਾਲਕਨੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਚਿਪਕੇ ਖੜੇ ਰਹੇ, ਹਾਂਫਦੇ ਹੋਏ।

ਬਾਲਕਨੀ ਤੋਂ ਅੰਦਰ ਆਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਮਿਲ ਕੇ ਖਾਣਾ ਖਾਧਾ, ਹਰਲੀਨ ਨੇ ਹੋਟਲ ਤੋਂ ਸਮੋਸੇ ਮੰਗਵਾਏ, ਅਤੇ ਅਰਜਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਖੁਆਏ। ਖਾਣਾ ਖਾਂਦਿਆਂ ਦੋਵੇਂ ਵਿਆਹ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਵਿੱਚ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਚੁੰਮ ਰਹੇ ਸਨ। "ਵਿਆਹ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਦੇਖਿਆ ਸੀ, ਹੈ ਨਾ?" ਹਰਲੀਨ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, ਅਤੇ ਅਰਜਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਪਹਿਲੀ ਨਜ਼ਰ ਵਿੱਚ ਹੀ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰ ਲਿਆ ਸੀ।" ਖਾਣਾ ਖਤਮ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅਰਜਨ ਨੇ ਹਰਲੀਨ ਨੂੰ ਫਿਰ ਮਿੱਠੀ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ।

ਖਾਣੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅਰਜਨ ਨੇ ਹਰਲੀਨ ਨੂੰ ਸੋਫੇ ਤੇ ਲਿਟਾ ਦਿੱਤਾ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਫੈਲਾਈਆਂ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਚੱਟਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਸੋਫੇ ਤੇ ਹਰਲੀਨ ਦੀ ਕਮਰ ਉੱਪਰ ਹੇਠਾਂ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਨੇ ਅਰਜਨ ਦੇ ਵਾਲ ਫੜੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਅਰਜਨ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੇ ਦਾਣੇ ਨੂੰ ਚੂਸਦਿਆਂ ਚੂਸਦਿਆਂ ਉਸ ਨੂੰ ਫਿਰ ਝੜਾ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਹਰਲੀਨ ਨੇ ਸੋਫੇ ਤੇ ਹੀ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਚੀਖ ਕੇ ਪਾਣੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। "ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਪਾਗਲ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ, ਅਰਜਨ," ਹਰਲੀਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਅਤੇ ਅਰਜਨ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੁੰਨ ਪਾ ਕੇ ਸੋਫੇ ਤੇ ਹੀ ਉਸ ਨੂੰ ਚੋਦਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।

ਸੋਫੇ ਤੇ ਅਰਜਨ ਨੇ ਹਰਲੀਨ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਆਪਣੀ ਕਮਰ ਦੁਆਲੇ ਲਪੇਟ ਲਈਆਂ, ਅਤੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਧੱਕੇ ਮਾਰਨ ਲੱਗਾ। ਸੋਫਾ ਹਿੱਲ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਹਰਲੀਨ ਦੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਹਿੱਲ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਅਤੇ ਦੋਵਾਂ ਦੀਆਂ ਕਰਾਹਾਂ ਨਾਲ ਕਮਰਾ ਭਰ ਗਿਆ ਸੀ। ਹਰਲੀਨ ਨੇ ਅਰਜਨ ਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਨਹੁੰ ਗੱਡ ਦਿੱਤੇ, ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਇਕੱਠੇ ਝੜ ਗਏ। "ਅੱਜ ਦੀ ਰਾਤ ਕਦੇ ਖਤਮ ਨਾ ਹੋਵੇ," ਹਰਲੀਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਅਤੇ ਅਰਜਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਜੱਫੀ ਪਾ ਲਈ।

ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਦੋਂ ਵਿਆਹ ਦਾ ਹਾਲ ਖਾਲੀ ਹੋ ਗਿਆ, ਅਰਜਨ ਨੇ ਹਰਲੀਨ ਨੂੰ ਹੋਟਲ ਦੀ ਛੱਤ ਤੇ ਲੈ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਤਾਰੇ ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਰਹੇ ਸਨ। ਛੱਤ ਤੇ ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਚਾਦਰ ਤੇ ਬੈਠ ਗਏ, ਅਰਜਨ ਨੇ ਹਰਲੀਨ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਬਿਠਾ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੁੰਨ ਪਾ ਕੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਉੱਪਰ ਹੇਠਾਂ ਹੋਣ ਲੱਗਾ। ਤਾਰਿਆਂ ਹੇਠਾਂ ਹਰਲੀਨ ਦੀਆਂ ਕਰਾਹਾਂ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਘੁਲ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਅਤੇ ਅਰਜਨ ਨੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਨੂੰ ਚੂਸਦਿਆਂ ਉਸ ਨੂੰ ਫਿਰ ਝੜਾ ਦਿੱਤਾ।

ਛੱਤ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਆਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੋਵੇਂ ਬੈੱਡ ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ, ਥੱਕੇ ਹੋਏ, ਪਰ ਖੁਸ਼। ਹਰਲੀਨ ਨੇ ਅਰਜਨ ਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਸਿਰ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਕਿਹਾ, "ਵਿਆਹ ਤਾਂ ਕੱਲ੍ਹ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ, ਪਰ ਇਹ ਰਾਤ ਮੈਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਭੁੱਲਾਂਗੀ।" ਅਰਜਨ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਹੱਥ ਫੇਰਿਆ, ਅਤੇ ਕਿਹਾ, "ਵਿਆਹ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ, ਪਰ ਅਸੀਂ ਨਹੀਂ।" ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਚੁੰਮ ਕੇ ਸੌਂ ਗਏ, ਹੋਟਲ ਦੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਗੁਲਾਬ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਅਜੇ ਵੀ ਫੈਲੀ ਹੋਈ ਸੀ।

ਸਵੇਰੇ ਜਦੋਂ ਹਰਲੀਨ ਦੀ ਅੱਖ ਖੁੱਲ੍ਹੀ, ਅਰਜਨ ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਹੀ ਸੀ, ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਹਰਲੀਨ ਦੀ ਕਮਰ ਤੇ ਸੀ। ਹਰਲੀਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜਗਾਇਆ, ਅਤੇ ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਮਿਲ ਕੇ ਚਾਹ ਪੀਤੀ, ਬਾਲਕਨੀ ਵਿੱਚ ਖੜੇ ਹੋ ਕੇ ਸਵੇਰ ਦੀ ਧੁੱਪ ਦੇਖੀ। "ਅੱਜ ਵਿਆਹ ਦੀ ਆਖਰੀ ਰਸਮ ਹੈ, ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਚਲੇ ਜਾਓਗੇ," ਹਰਲੀਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਅਤੇ ਅਰਜਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਪਰ ਵਾਪਸ ਵੀ ਆਵਾਂਗਾ, ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ।" ਦੋਵੇਂ ਮੁਸਕਰਾਏ, ਅਤੇ ਹਰਲੀਨ ਨੇ ਅਰਜਨ ਨੂੰ ਇੱਕ ਲੰਮਾ ਚੁੰਮਣ ਦਿੱਤਾ।

ਵਿਆਹ ਦੇ ਆਖਰੀ ਦਿਨ ਦੋਵੇਂ ਹਾਲ ਵਿੱਚ ਮਿਲੇ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਗੁਪਤ ਮੁਸਕਰਾਹਟ ਸੀ। ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਸੀ ਕਿ ਹੋਟਲ ਦੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਕੀ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਹੀ ਗੱਲ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਕਰੀਬ ਲੈ ਆਈ ਸੀ। ਹਰਲੀਨ ਨੇ ਅਰਜਨ ਦਾ ਨੰਬਰ ਆਪਣੇ ਫੋਨ ਵਿੱਚ ਸੰਭਾਲ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਅਰਜਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਗੁਲਾਬ ਦਾ ਫੁੱਲ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਹਰਲੀਨ ਨੇ ਆਪਣੀ ਚੁੰਨੀ ਵਿੱਚ ਲੁਕਾ ਲਿਆ।