ਪੰਜਾਬੀ XXX ਕਹਾਣੀ: ਸੁਪਨਿਆਂ ਵਾਲੀ ਦੁਪਹਿਰ

ਹਰਮਨ ਦੇ ਹੱਥ ਮੇਰੀ ਗਰਦਨ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਸਰਕ ਰਹੇ ਸਨ ਤੇ ਟਿਊਬਵੈੱਲ ਦਾ ਠੰਡਾ ਪਾਣੀ ਮੇਰੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਵਗ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਬਿਲਕੁਲ ਉਵੇਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿਸੇ ਪੰਜਾਬੀ XXX ਕਹਾਣੀ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ ਪਰ ਮੇਰੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਫਸੇ ਹੋਏ ਸਨ।

ਉਸ ਨੇ ਮੇਰਾ ਕੁੜਤਾ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕ ਦਿੱਤਾ, ਪਾਣੀ ਦੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ ਮੇਰੇ ਢਿੱਡ ਤੇ ਨੱਚ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਮੈਂ ਸੋਚਿਆ ਇਹ ਗਲਤ ਹੈ, ਇਹ ਮੇਰੇ ਪਤੀ ਦਾ ਚਚੇਰਾ ਭਰਾ ਹੈ, ਪਰ ਮੇਰੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਆਪੇ ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਦੁਆਲੇ ਲਿਪਟ ਗਈਆਂ।

"ਸਿਮਰਨ," ਉਸ ਨੇ ਮੇਰੇ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਫੁਸਫੁਸਾਇਆ, "ਤੂੰ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਤੋਂ ਮੇਰੇ ਸੁਪਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਆ ਰਹੀ ਏਂ, ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਛੱਡਣਾ ਨਹੀਂ।" ਉਸ ਦਾ ਲੁੰਨ ਮੇਰੀ ਸਲਵਾਰ ਦੇ ਉੱਪਰੋਂ ਹੀ ਮੇਰੀ ਫੁੱਦੀ ਤੇ ਦਬਾਅ ਪਾ ਰਿਹਾ ਸੀ।

ਮੇਰੀ ਅੱਖ ਅਚਾਨਕ ਖੁੱਲ੍ਹ ਗਈ। ਛੱਤ ਵਾਲਾ ਪੱਖਾ ਘੁੰਮ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਖਰਾਟੇ ਮਾਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤੇ ਮੇਰੀ ਸਲਵਾਰ ਅੰਦਰੋਂ ਗਿੱਲੀ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਸੀ। ਮੈਂ ਉੱਠ ਕੇ ਬਾਥਰੂਮ ਗਈ, ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਗੱਲ੍ਹਾਂ ਲਾਲ ਤੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਸੁੱਜੇ ਦੇਖੇ।

ਇਹ ਤੀਜੀ ਰਾਤ ਸੀ। ਪਹਿਲੀਆਂ ਦੋ ਰਾਤਾਂ ਹਲਕੀਆਂ ਸਨ, ਤੀਜੀ ਰਾਤ ਸਭ ਹੱਦਾਂ ਪਾਰ ਕਰ ਗਈ। ਮੈਂ ਮੂੰਹ ਧੋਤਾ ਤੇ ਸੋਚਿਆ, ਕੱਲ੍ਹ ਇਹ ਸੁਪਨੇ ਬੰਦ ਹੋ ਜਾਣਗੇ, ਪਰ ਦਿਲ ਜਾਣਦਾ ਸੀ ਇਹ ਝੂਠ ਸੀ।

ਸਵੇਰੇ ਸੱਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਐਤਵਾਰ ਸਾਰੇ ਵਿਆਹ ਤੇ ਜਾਣਗੇ। ਮੇਰਾ ਧਿਆਨ ਹਰਮਨ ਤੇ ਸੀ ਜੋ ਵਿਹੜੇ ਵਿੱਚ ਟਰੈਕਟਰ ਸਾਫ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਇੱਕ ਪਲ ਅੱਖ ਮਿਲੀ ਤੇ ਮੇਰੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਹਿੱਲ ਗਿਆ।

ਉਹ ਛੱਬੀ ਸਾਲ ਦਾ, ਲੰਮਾ, ਚੌੜੇ ਮੋਢੇ, ਹੱਸਦਾ ਤਾਂ ਗੱਲ੍ਹ ਵਿੱਚ ਟੋਇਆ ਪੈਂਦਾ ਸੀ। ਮੈਂ ਅੱਠਾਈ ਸਾਲ ਦੀ, ਵਿਆਹ ਨੂੰ ਚਾਰ ਸਾਲ, ਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨਾਲ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਸ ਠੀਕ ਚੱਲ ਰਹੀ ਸੀ।

ਸ਼ਨੀਵਾਰ ਰਾਤ ਸੁਪਨਾ ਹੋਰ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ। ਹਰਮਨ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕੋਠੇ ਵਿੱਚ ਧੱਕਿਆ, ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਕੀਤਾ, ਮੇਰੀ ਸਲਵਾਰ ਦਾ ਨਾੜਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ। ਮੈਂ ਕਿਹਾ, "ਕੋਈ ਆ ਜਾਊਗਾ," ਉਸ ਨੇ ਮੇਰੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਉਂਗਲ ਰੱਖ ਕੇ ਕਿਹਾ, "ਚੁੱਪ, ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ।"

ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਉਹ ਮੇਰੇ ਨਿੱਪਲ ਚੂਸ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਮੇਰਾ ਹੱਥ ਉਸ ਦੀ ਪੈਂਟ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਉਸ ਦਾ ਲੁੰਨ ਮੇਰੀ ਮੁੱਠੀ ਵਿੱਚ ਧੜਕ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਹਿਲਾਉਣ ਲੱਗੀ, ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਘੁਮਾਇਆ, ਹੱਥ ਕੰਧ ਤੇ ਲਵਾਏ, ਤੇ ਪਿੱਛੋਂ ਮੇਰੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਵੜ ਗਿਆ।

ਮੈਂ ਚੀਕ ਪਈ, ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਤੇ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਵੀ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਨੀਂਦ ਵਿੱਚ ਪੁੱਛਿਆ, "ਕੀ ਹੋਇਆ?" "ਬੁਰਾ ਸੁਪਨਾ ਸੀ," ਮੈਂ ਕਿਹਾ। ਮੇਰੀਆਂ ਪੱਟਾਂ ਕੰਬ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵਾਰ ਛੂਹਿਆ, ਤੇ ਫਿਰ ਰੋ ਪਈ।

ਐਤਵਾਰ ਸਵੇਰੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹਲਚਲ ਸੀ, ਸਭ ਵਿਆਹ ਤੇ ਜਾਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਰਹੇ ਸਨ। ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ ਕੋਈ ਬਹਾਨਾ ਮਿਲ ਜਾਵੇ। ਸੱਸ ਬੋਲੀ, "ਸਿਮਰਨ, ਤੂੰ ਘਰ ਰਹਿ, ਕੁੱਤੇ ਨੂੰ ਰੋਟੀ ਪਾ ਦੀਂ, ਤੇ ਟਿਊਬਵੈੱਲ ਦੀ ਮੋਟਰ ਵੀ ਦੇਖ ਲਈਂ।"

ਮੈਂ ਹਾਂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਗੱਡੀ ਨਿਕਲੀ, ਘਰ ਵਿੱਚ ਚੁੱਪ ਛਾ ਗਈ। ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਬਾਰਾਂ ਵੱਜੇ ਸਨ, ਮੈਂ ਟਿਊਬਵੈੱਲ ਵੱਲ ਤੁਰ ਪਈ, ਮੋਟਰ ਦੇਖਣ।

ਮੈਂ ਟਿਊਬਵੈੱਲ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚੀ, ਕੋਠਾ ਬਿਲਕੁਲ ਮੇਰੇ ਸੁਪਨੇ ਵਰਗਾ। ਮੈਂ ਮੋਟਰ ਕੋਲ ਝੁਕੀ, ਸਵਿੱਚ ਦਬਾਇਆ, ਪਾਣੀ ਆਉਣ ਲੱਗਾ। ਤਦ ਹੀ ਪਿੱਛੋਂ ਆਵਾਜ਼ ਆਈ, "ਭਾਬੀ, ਮੋਟਰ ਠੀਕ ਏ?"

ਮੈਂ ਘੁੰਮੀ, ਹਰਮਨ ਖੜ੍ਹਾ ਸੀ, ਚਿੱਟਾ ਕੁੜਤਾ ਪਜਾਮਾ। "ਤੂੰ ਵਿਆਹ ਤੇ ਨਹੀਂ ਗਿਆ?" ਉਸ ਨੇ ਮੁਸਕਰਾਇਆ, ਉਹੀ ਟੋਇਏ ਵਾਲੀ ਮੁਸਕਰਾਹਟ। "ਮੈਂ ਕਿਹਾ ਮੋਟਰ ਦੇਖ ਆਵਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਇਕੱਲੇ ਓ।"

"ਮੋਟਰ ਠੀਕ ਏ," ਮੈਂ ਕਿਹਾ, ਪਿੱਛੇ ਹਟੀ, ਪਰ ਪਿੱਛੇ ਕੰਧ ਸੀ। ਉਹ ਇੰਨਾ ਨੇੜੇ ਆਇਆ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹ ਦੀ ਗਰਮੀ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਈ। "ਭਾਬੀ, ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਤੋਂ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਆ ਰਹੀ ਏਂ।"

"ਕੀ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਏਂ?" ਉਸ ਨੇ ਮੇਰੇ ਗੱਲ੍ਹ ਤੇ ਹੱਥ ਰੱਖਿਆ। "ਟਿਊਬਵੈੱਲ, ਪਾਣੀ, ਤੇ ਤੂੰ।" ਮੇਰੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਕੰਬੇ। "ਇਹ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ।" ਉਸ ਨੇ ਮੇਰੀ ਠੋਡੀ ਫੜੀ। "ਤਾਂ ਫਿਰ ਤੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕਿਉਂ ਕਹਿ ਰਹੀਆਂ ਨੇ ਕਿ ਤੂੰ ਵੀ ਉਹੀ ਸੁਪਨਾ ਦੇਖਿਆ?"

ਮੈਂ ਕੁਝ ਕਹਿਣ ਲੱਗੀ, ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਮੇਰੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਹੌਲੀ, ਫਿਰ ਭੁੱਖਾ। ਮੇਰੇ ਹੱਥ ਧੱਕਣ ਲਈ ਉਸ ਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਸਨ, ਪਰ ਉਂਗਲਾਂ ਨੇ ਕੁੜਤਾ ਫੜ ਲਿਆ। ਉਸ ਦੀ ਜੀਭ ਮੇਰੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਵੜੀ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਚੂਸਣ ਲੱਗੀ।

"ਹਰਮਨ, ਰੁਕ, ਕੋਈ ਦੇਖ ਲਊਗਾ।" ਉਸ ਨੇ ਮੇਰੇ ਕੰਨ ਦੀ ਲੋਅ ਚੱਬੀ। "ਸਾਰੇ ਵਿਆਹ ਤੇ ਨੇ, ਛੇ ਵਜੇ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਆਉਣਾ।" ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਕੋਠੇ ਵੱਲ ਧੱਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤੇ ਮੇਰੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਤੁਰ ਪਈਆਂ।

ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਅੰਦਰੋਂ ਬੰਦ ਹੋਇਆ, ਕੁੰਡੀ ਲੱਗੀ। ਅੰਦਰ ਮੋਟਰ ਦੀ ਗੂੰਜ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕੰਧ ਨਾਲ ਲਾ ਕੇ ਚੁੰਮਿਆ, ਮੇਰਾ ਕੁੜਤਾ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਲਾਹ ਦਿੱਤਾ। ਮੈਂ ਸਿਰਫ ਬ੍ਰਾ ਵਿੱਚ ਉਸ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜ੍ਹੀ ਸੀ, ਛਾਤੀ ਉੱਪਰ ਹੇਠਾਂ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ।

"ਇੰਨੀ ਸੋਹਣੀ," ਉਸ ਨੇ ਬ੍ਰਾ ਦਾ ਹੁੱਕ ਖੋਲ੍ਹਿਆ। ਮੇਰੇ ਮੰਮੇ ਨੰਗੇ ਹੋ ਗਏ। ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਨਿੱਪਲ ਚੂਸਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਦੂਜਾ ਉਂਗਲਾਂ ਨਾਲ ਮਰੋੜਿਆ। ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਫੜ ਲਏ, "ਹਾਏ, ਹਰਮਨ।"

ਉਸ ਨੇ ਮੇਰੀ ਸਲਵਾਰ ਦਾ ਨਾੜਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ, ਸਲਵਾਰ ਥੱਲੇ ਡਿੱਗੀ। ਉਸ ਨੇ ਗਿੱਲੀ ਕੱਛੀ ਦੇ ਉੱਪਰੋਂ ਹੀ ਮੇਰੀ ਫੁੱਦੀ ਦਬਾਈ, ਮੈਂ ਉਛਲ ਪਈ। "ਇੰਨੀ ਗਿੱਲੀ?" "ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇੰਨੀ ਹੀ ਸੀ," ਮੈਂ ਕਿਹਾ, ਤੇ ਉਹ ਹੱਸ ਪਿਆ।

ਉਸ ਨੇ ਮੇਰੀ ਕੱਛੀ ਲਾਹ ਦਿੱਤੀ, ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਨੰਗੀ ਖੜ੍ਹੀ ਸੀ। ਉਹ ਗੋਡਿਆਂ ਭਾਰ ਬੈਠਾ, ਮੇਰੀਆਂ ਪੱਟਾਂ ਫੈਲਾਈਆਂ, ਤੇ ਮੂੰਹ ਮੇਰੀ ਫੁੱਦੀ ਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ। ਮੈਂ ਚੀਕ ਪਈ, ਕੰਧ ਫੜ ਲਈ।

ਉਸ ਦੀ ਜੀਭ ਮੇਰੀ ਫੁੱਦੀ ਤੇ ਘੁੰਮ ਰਹੀ ਸੀ, ਮੇਰੇ ਦਾਣੇ ਤੇ ਰਗੜ ਖਾ ਰਹੀ ਸੀ। "ਹੋਰ ਅੰਦਰ," ਮੈਂ ਕਿਹਾ। ਉਸ ਨੇ ਦੋ ਉਂਗਲਾਂ ਅੰਦਰ ਵਾੜੀਆਂ, ਅੱਗੇ ਪਿੱਛੇ ਕੀਤੀਆਂ, ਮੇਰੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਕੰਬਣ ਲੱਗੀਆਂ।

"ਰੁਕ," ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਖਿੱਚਿਆ। "ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵੀ ਚਾਹੁੰਦੀ ਆਂ।" ਮੈਂ ਉਸ ਦਾ ਕੁੜਤਾ ਲਾਹਿਆ, ਉਸ ਦੇ ਨਿੱਪਲ ਚੱਬੇ। ਫਿਰ ਪਜਾਮੀ ਦਾ ਨਾੜਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਲੁੰਨ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਤਣਿਆ ਖੜ੍ਹਾ ਸੀ, ਲੰਮਾ, ਮੋਟਾ।

ਮੈਂ ਗੋਡਿਆਂ ਭਾਰ ਬੈਠੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ। "ਸਿਮਰਨ, ਹੌਲੀ," ਉਹ ਕਰਾਹਿਆ, ਪਰ ਮੈਂ ਭੁੱਖੀ ਸੀ। ਮੈਂ ਟੋਪੇ ਤੇ ਜੀਭ ਘੁਮਾਈ, ਗੋਟੀਆਂ ਦਬਾਈਆਂ, ਉਹ ਮੇਰਾ ਸਿਰ ਅੱਗੇ ਪਿੱਛੇ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।

"ਬਸ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਅੰਦਰ ਆਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਆਂ।" ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਘੁਮਾਇਆ, ਹੱਥ ਕੰਧ ਤੇ ਲਵਾਏ, ਬਿਲਕੁਲ ਸੁਪਨੇ ਵਾਂਗ। ਮੈਂ ਕਮਰ ਝੁਕਾਈ, ਉਸ ਨੇ ਲੁੰਨ ਰਗੜਿਆ ਤੇ ਇੱਕ ਝਟਕੇ ਨਾਲ ਅੰਦਰ ਵੜ ਗਿਆ।

ਮੈਂ ਚੀਕ ਪਈ, ਉਸ ਨੇ ਮੇਰਾ ਮੂੰਹ ਹੱਥ ਨਾਲ ਬੰਦ ਕੀਤਾ। "ਚੁੱਪ, ਰਾਣੀ।" ਉਹ ਅੰਦਰ ਬਾਹਰ ਹੋਣ ਲੱਗਾ, ਫਿਰ ਤੇਜ਼। "ਤੇਰਾ ਪਤੀ ਤੈਨੂੰ ਇਵੇਂ ਕਰਦਾ?" "ਨਹੀਂ, ਕਦੇ ਨਹੀਂ, ਹੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ," ਮੈਂ ਹਾਂਫੀ।

ਉਸ ਨੇ ਮੇਰੇ ਵਾਲ ਫੜ ਕੇ ਸਿਰ ਪਿੱਛੇ ਖਿੱਚਿਆ, ਗਰਦਨ ਚੱਬੀ, ਥੱਲੇ ਧੱਕੇ ਮਾਰਦਾ ਰਿਹਾ। ਮੇਰੀ ਫੁੱਦੀ ਸੁੰਗੜੀ, ਉਸ ਦੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਕੱਸਿਆ। "ਮੈਂ ਆ ਰਹੀ ਆਂ," ਮੈਂ ਚੀਕੀ, ਸਰੀਰ ਕੰਬਿਆ, ਮੈਂ ਝੜ ਗਈ।

ਉਹ ਰੁਕਿਆ ਨਹੀਂ। ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਮੰਜੀ ਤੇ ਲਿਟਾਇਆ, ਮੇਰੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਮੋਢਿਆਂ ਤੇ ਰੱਖੀਆਂ, ਤੇ ਹੋਰ ਡੂੰਘਾ ਵੜਿਆ। "ਅੱਖਾਂ ਖੋਲ੍ਹ," ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ। ਮੈਂ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਦੇਖਿਆ, ਉਹ ਮੁਸਕਰਾਇਆ, ਫਿਰ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਝਟਕਾ ਮਾਰਿਆ।

ਮੰਜੀ ਚਰਮਰਾ ਰਹੀ ਸੀ, ਅਸੀਂ ਪਸੀਨੇ ਨਾਲ ਭਿੱਜੇ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਬਿਠਾਇਆ, "ਹੁਣ ਤੂੰ ਕਰ।" ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਲੁੰਨ ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਉੱਪਰ ਹੇਠਾਂ ਹੋਣ ਲੱਗੀ, ਮੇਰੇ ਮੰਮੇ ਉਸ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਸਨ, ਉਹ ਚੂਸ ਰਿਹਾ ਸੀ।

"ਤੂੰ ਤਾਂ ਸੁਪਨੇ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਏਂ," ਉਹ ਕਰਾਹਿਆ। ਮੈਂ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਈ, ਉਸ ਦੇ ਮੋਢੇ ਫੜ ਕੇ ਉੱਛਲਣ ਲੱਗੀ, ਉਹ ਥੱਲੇ ਤੋਂ ਧੱਕੇ ਮਾਰਨ ਲੱਗਾ।

ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਘੋੜੀ ਬਣਾਇਆ। ਮੈਂ ਹੱਥਾਂ ਗੋਡਿਆਂ ਭਾਰ ਹੋਈ, ਉਹ ਪਿੱਛੇ ਆ ਕੇ ਅੰਦਰ ਵੜਿਆ, ਝਟਕੇ ਤੇਜ਼, ਡੂੰਘੇ। ਉਸ ਨੇ ਹੱਥ ਵਧਾ ਕੇ ਮੇਰੇ ਮੰਮੇ ਫੜ ਲਏ, ਦਬਾਉਣ ਲੱਗਾ।

"ਤੇਰੀ ਫੁੱਦੀ ਇੰਨੀ ਟਾਈਟ ਕਿਉਂ ਏ?" ਉਸ ਨੇ ਮੇਰੇ ਚਿੱਤੜ ਤੇ ਥੱਪੜ ਮਾਰਿਆ। "ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਨੂੰ ਕਦੇ ਇਵੇਂ ਮਿਲਿਆ ਹੀ ਨਹੀਂ," ਮੈਂ ਕਰਾਹੀ। ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਥੱਪੜ ਮਾਰਿਆ, ਮੈਂ ਹੋਰ ਗਿੱਲੀ ਹੋ ਗਈ।

ਮੇਰਾ ਦੂਜਾ ਝਾੜ ਆਇਆ, ਹੋਰ ਤੇਜ਼। ਉਸ ਨੇ ਮੇਰੇ ਵਾਲ ਖਿੱਚ ਕੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਚੂਸ ਲਏ, ਮੇਰੀ ਚੀਕ ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਦੱਬ ਗਈ। ਮੇਰੀ ਫੁੱਦੀ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਨਿਚੋੜਿਆ, ਉਹ ਵੀ ਕੰਬਿਆ।

"ਮੈਂ ਆ ਰਿਹਾ ਆਂ," ਉਹ ਤੇਜ਼ ਧੱਕੇ ਮਾਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। "ਅੰਦਰ ਹੀ ਛੱਡ ਦੇ," ਮੈਂ ਕਿਹਾ। ਉਹ ਆਖਰੀ ਝਟਕੇ ਨਾਲ ਰੁਕਿਆ, ਸਰੀਰ ਕੰਬਿਆ, ਉਸ ਦਾ ਗਰਮ ਪਾਣੀ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਵਗਿਆ।

ਕੁਝ ਦੇਰ ਅਸੀਂ ਉਵੇਂ ਹੀ ਪਏ ਰਹੇ, ਨੰਗੇ, ਪਸੀਨੇ ਨਾਲ ਭਿੱਜੇ, ਮੋਟਰ ਦੀ ਗੂੰਜ ਸੁਣਦੇ ਹੋਏ। ਉਸ ਨੇ ਮੇਰੇ ਮੱਥੇ ਤੇ ਚੁੰਮੀ ਲਈ, ਬਹੁਤ ਨਰਮ। "ਡਰ ਲੱਗ ਰਿਹਾ?" ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ। ਮੈਂ ਸਿਰ ਹਿਲਾਇਆ, ਪਹਿਲਾਂ ਨਾਂਹ ਵਿੱਚ, ਫਿਰ ਹਾਂ ਵਿੱਚ। "ਥੋੜ੍ਹਾ।" "ਮੈਨੂੰ ਵੀ," ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਤੇ ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਹੱਸ ਪਏ।

ਮੈਂ ਕੱਪੜੇ ਪਾਏ, ਵਾਲ ਠੀਕ ਕੀਤੇ। ਉਹ ਪਿੱਛੇ ਆਇਆ, ਜੱਫੀ ਪਾ ਕੇ ਗਰਦਨ ਚੁੰਮੀ। "ਇਹ ਸੁਪਨਾ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਹੈ ਨਾ?"

"ਨਹੀਂ," ਮੈਂ ਕਿਹਾ, ਉਸ ਵੱਲ ਘੁੰਮ ਕੇ, "ਇਹ ਸੁਪਨੇ ਤੋਂ ਵੀ ਅਸਲੀ ਸੀ।" ਉਸ ਨੇ ਮੇਰੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਇੱਕ ਆਖਰੀ ਚੁੰਮੀ ਲਈ, ਲੰਮੀ, ਡੂੰਘੀ, ਅਲਵਿਦਾ ਵਰਗੀ। ਫਿਰ ਉਹ ਬੋਲਿਆ, "ਅਗਲੇ ਐਤਵਾਰ ਵਿਆਹ ਤੇ ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਜਾਣਗੇ, ਮੈਂ ਫਿਰ ਮੋਟਰ ਦੇਖਣ ਆਵਾਂਗਾ।"

"ਮੋਟਰ ਤਾਂ ਠੀਕ ਏ, ਪਰ ਮੈਂ ਖਰਾਬ ਹੋ ਸਕਦੀ ਆਂ," ਮੈਂ ਮੁਸਕਰਾਈ। ਉਹ ਹੱਸਿਆ ਤੇ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਗਿਆ। ਮੈਂ ਉੱਥੇ ਹੀ ਖੜ੍ਹੀ ਟਿਊਬਵੈੱਲ ਦੀ ਗੂੰਜ ਸੁਣਦੀ ਰਹੀ, ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਉਂਗਲ ਫੇਰੀ, ਜਿੱਥੇ ਅਜੇ ਵੀ ਉਸ ਦਾ ਸੁਆਦ ਸੀ।

ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਜਦੋਂ ਸਭ ਵਾਪਸ ਆਏ, ਸੱਸ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਮੋਟਰ ਠੀਕ ਸੀ?" "ਹਾਂ ਬੀਬੀ, ਬਿਲਕੁਲ ਠੀਕ," ਮੈਂ ਕਿਹਾ। ਹਰਮਨ ਵਿਹੜੇ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹਾ ਮੇਰੀ ਵੱਲ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਅੱਖ ਮਾਰੀ। ਮੈਂ ਨਜ਼ਰ ਹਟਾ ਲਈ, ਪਰ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਮੁਸਕਰਾਹਟ ਰੋਕ ਨਾ ਸਕੀ।

ਘਰ ਵੱਲ ਤੁਰਦੀ ਹੋਈ ਮੈਂ ਸੋਚਿਆ, ਕੱਲ੍ਹ ਰਾਤ ਸੁਪਨਾ ਨਹੀਂ ਆਊਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਹੁਣ ਸੁਪਨੇ ਦੀ ਲੋੜ ਹੀ ਨਹੀਂ ਰਹੀ। ਦੂਰ ਗੱਡੀ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਆਈ, ਪਰਿਵਾਰ ਵਾਪਸ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਮੈਂ ਵਿਹੜੇ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚੀ, ਚਿਹਰਾ ਧੋਤਾ, ਤੇ ਰਸੋਈ ਵੱਲ ਤੁਰੀ, ਬਿਲਕੁਲ ਆਮ ਵਾਂਗ। ਅੰਦਰੋਂ ਪਰ ਮੈਂ ਜਾਣਦੀ ਸੀ, ਕੁਝ ਵੀ ਹੁਣ ਆਮ ਨਹੀਂ ਰਹਿਣਾ।

ਰਸੋਈ ਵਿੱਚ ਰੋਟੀਆਂ ਵੇਲਦੀ ਹੋਈ ਮੈਂ ਵਾਰ ਵਾਰ ਉਹੀ ਦੁਪਹਿਰ ਯਾਦ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ, ਉਸ ਦੀ ਗਰਮੀ, ਉਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼। ਚੁੱਲ੍ਹੇ ਦੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਵੀ ਕੁਝ ਸੁਲਗ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਮੈਂ ਸੋਚਿਆ, ਸੱਤ ਦਿਨ, ਬਸ ਸੱਤ ਦਿਨ ਹੋਰ, ਫਿਰ ਫਿਰ ਐਤਵਾਰ ਆਊਗਾ।

ਰਾਤ ਨੂੰ ਮੰਜੇ ਤੇ ਲੇਟੀ ਹੋਈ ਮੈਂ ਛੱਤ ਵੱਲ ਦੇਖ ਰਹੀ ਸੀ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਸੌਂ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਖਰਾਟੇ ਮਾਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਢਿੱਡ ਤੇ ਹੱਥ ਰੱਖਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਅਜੇ ਵੀ ਹਰਮਨ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਦੀ ਗਰਮੀ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ। ਮੇਰੇ ਫੋਨ ਤੇ ਇੱਕ ਮੈਸੇਜ ਆਇਆ, ਅਣਜਾਣ ਨੰਬਰ ਤੋਂ। "ਅਗਲੇ ਐਤਵਾਰ, ਉਹੀ ਟਾਈਮ, ਉਹੀ ਜਗ੍ਹਾ।"

ਮੈਂ ਮੈਸੇਜ ਪੜ੍ਹਿਆ, ਦਿਲ ਧੜਕਿਆ, ਤੇ ਜਵਾਬ ਲਿਖਿਆ, ਸਿਰਫ ਦੋ ਸ਼ਬਦ। "ਪੱਕਾ ਵਾਅਦਾ।" ਫਿਰ ਮੈਂ ਫੋਨ ਬੰਦ ਕੀਤਾ, ਪਾਸਾ ਵੱਟਿਆ, ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲਈਆਂ। ਨੀਂਦ ਆਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਖਰੀ ਖਿਆਲ ਇਹ ਸੀ, ਕੱਲ੍ਹ ਤੋਂ ਸੁਪਨੇ ਬਦਲ ਜਾਣਗੇ, ਹੁਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਹੋਊਗਾ, ਐਤਵਾਰ ਦਾ ਇੰਤਜ਼ਾਰ।