ਦੇਸੀ ਪੰਜਾਬੀ ਚੁਦਾਈ: ਜਸਲੀਨ ਦੀ ਡਾਇਰੀ

ਜਸਲੀਨ ਸਟੋਰ ਰੂਮ ਦੀ ਸਫ਼ਾਈ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਲੱਕੜ ਦੇ ਪੁਰਾਣੇ ਟਰੰਕ ਦੇ ਤਲੇ ਵਿੱਚ ਦੱਬੀ ਇੱਕ ਡਾਇਰੀ ਆਈ। ਉਸ ਨੇ ਮਿੱਟੀ ਝਾੜ ਕੇ ਪਹਿਲਾ ਪੰਨਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਤੇ ਅੰਦਰ ਸੁਖਦੇਵ ਦੀ ਪਛਾਣੀ ਹੋਈ ਲਿਖਤ ਵੇਖੀ, ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਚਾਰ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਦੀਆਂ ਤਰੀਕਾਂ। ਆਖਰੀ ਪੰਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਐਂਟਰੀ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਉੱਥੇ ਹੀ ਰੋਕ ਲਈਆਂ, ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਸੁਪਨਾ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਸੀ ਕਿ ਦੇਸੀ ਪੰਜਾਬੀ ਚੁਦਾਈ ਦਾ ਅਸਲੀ ਨਸ਼ਾ ਉਸ ਰਾਤ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਰਾਤ ਔਰਤ ਖੁਦ ਪਹਿਲ ਕਰਦੀ ਹੈ।

ਐਂਟਰੀ ਲੁਧਿਆਣੇ ਦੇ ਇੱਕ ਵਿਆਹ ਦੀ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਸੁਖਦੇਵ ਬਰਾਤ ਵਿੱਚ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਲਿਖਿਆ ਸੀ ਕਿ ਉੱਥੇ ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਕੁੜੀ ਵੇਖੀ, ਹਰੇ ਰੰਗ ਦਾ ਪਟਿਆਲਾ ਸੂਟ, ਸਿਰ ਤੇ ਫੁਲਕਾਰੀ ਵਾਲੀ ਚੁੰਨੀ, ਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਝੁਕ ਕੇ ਆਪਣੀ ਜੁੱਤੀ ਠੀਕ ਕਰਨ ਲੱਗੀ ਤਾਂ ਉਸ ਦਾ ਦਿਲ ਉੱਥੇ ਹੀ ਰੁਕ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਸਨ, ਕਾਸ਼ ਉਹ ਕੁੜੀ ਮੇਰੀ ਹੁੰਦੀ, ਕਾਸ਼ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਬੁਲਾਉਂਦੀ, ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਚੁੰਨੀ ਖਿੱਚ ਕੇ ਉਤਾਰਦਾ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਆਪਣਾ ਨਾਮ ਲਿਖਦਾ।

ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਉਹ ਪੰਨਾ ਦੋ ਵਾਰ ਪੜ੍ਹਿਆ, ਫਿਰ ਤੀਜੀ ਵਾਰ। ਉਸ ਦੇ ਗੱਲ੍ਹ ਗਰਮ ਹੋ ਗਏ ਪਰ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਇੱਕ ਸ਼ਰਾਰਤੀ ਮੁਸਕਾਨ ਆ ਗਈ ਜੋ ਰੁਕਣ ਦਾ ਨਾਮ ਨਹੀਂ ਲੈ ਰਹੀ ਸੀ। ਸੁਖਦੇਵ ਨੇ ਇਹ ਡਾਇਰੀ ਉਸ ਤੋਂ ਲੁਕਾ ਕੇ ਰੱਖੀ ਸੀ, ਪਰ ਹੁਣ ਇਹ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਡਾਇਰੀ ਆਪਣੇ ਸੂਟ ਦੀ ਜੇਬ ਵਿੱਚ ਪਾ ਲਈ ਤੇ ਸਟੋਰ ਰੂਮ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।

ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਅਲਮਾਰੀ ਖੋਲ੍ਹੀ ਤੇ ਆਪਣਾ ਹਰਾ ਪਟਿਆਲਾ ਸੂਟ ਕੱਢਿਆ, ਬਿਲਕੁਲ ਉਹੋ ਜਿਹਾ ਜਿਹੋ ਜਿਹਾ ਸੁਖਦੇਵ ਨੇ ਡਾਇਰੀ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਸੀ। ਫੁਲਕਾਰੀ ਵਾਲੀ ਚੁੰਨੀ ਵੀ ਮਿਲ ਗਈ, ਲਾਲ ਤੇ ਪੀਲੇ ਧਾਗੇ ਦੀ ਕਢਾਈ ਵਾਲੀ, ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵਿਆਹ ਤੇ ਪਾਈ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜ੍ਹ ਕੇ ਸੂਟ ਪਾਇਆ ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਅੱਜ ਰਾਤ ਉਹ ਸੁਖਦੇਵ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਵਾਲੀ ਕੁੜੀ ਬਣਨ ਵਾਲੀ ਸੀ।

ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵਾਲ ਖੋਲ੍ਹੇ ਤੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਹਲਕੀ ਲਾਲੀ ਲਾਈ। ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਵੇਖ ਕੇ ਉਸ ਨੇ ਡਾਇਰੀ ਵਾਲੀ ਲਾਈਨ ਦੁਹਰਾਈ, ਕਾਸ਼ ਉਹ ਕੁੜੀ ਮੇਰੀ ਹੁੰਦੀ। ਉਸ ਦੇ ਦਿਲ ਦੀ ਧੜਕਣ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਈ, ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ ਕਿ ਸੁਖਦੇਵ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਕੀ ਹੋਵੇਗਾ ਜਦੋਂ ਉਹ ਇਹ ਸਭ ਵੇਖੇਗਾ। ਉਸ ਨੇ ਘੜੀ ਵੇਖੀ, ਸੁਖਦੇਵ ਦੇ ਆਉਣ ਵਿੱਚ ਅਜੇ ਦੋ ਘੰਟੇ ਸਨ।

ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਜਦੋਂ ਸੁਖਦੇਵ ਦਫ਼ਤਰ ਤੋਂ ਆਇਆ ਤਾਂ ਘਰ ਵਿੱਚ ਅਜੀਬ ਜਿਹੀ ਖ਼ਾਮੋਸ਼ੀ ਸੀ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ, ਹਰੇ ਸੂਟ ਵਿੱਚ, ਚੁੰਨੀ ਸਿਰ ਤੇ, ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਹਲਕੀ ਲਾਲੀ। ਸੁਖਦੇਵ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਉਸ ਤੇ ਟਿਕ ਗਈਆਂ, ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, ਅੱਜ ਕੀ ਖ਼ਾਸ ਹੈ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਕੁਝ ਨਾ ਕਿਹਾ, ਬਸ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ੍ਹ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਲੈ ਆਈ।

ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਕੀਤਾ ਤੇ ਸੁਖਦੇਵ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜ੍ਹ ਗਈ। ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਦੁਹਰਾਏ, ਕਾਸ਼ ਉਹ ਕੁੜੀ ਤੇਰੀ ਹੁੰਦੀ। ਸੁਖਦੇਵ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਿਆ, ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਪਤਾ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਜੇਬ ਵਿੱਚੋਂ ਡਾਇਰੀ ਕੱਢੀ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹਿਲਾਈ, ਤੇਰੀ ਡਾਇਰੀ ਮਿਲ ਗਈ, ਸੁਖਦੇਵ।

ਸੁਖਦੇਵ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਲਾਲ ਹੋ ਗਿਆ, ਉਹ ਡਾਇਰੀ, ਤੂੰ ਉਹ ਪੜ੍ਹ ਲਈ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਪੂਰੀ ਪੜ੍ਹ ਲਈ, ਤੇ ਅੱਜ ਰਾਤ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਉਹ ਕੁੜੀ ਹਾਂ। ਉਸ ਨੇ ਡਾਇਰੀ ਬਿਸਤਰ ਤੇ ਸੁੱਟੀ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆ ਗਈ, ਅੱਜ ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਸੁਖਦੇਵ ਨਹੀਂ, ਮੇਰਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਹੈਂ।

ਸੁਖਦੇਵ ਦੇ ਹੱਥ ਕੰਬਣ ਲੱਗੇ ਜਦੋਂ ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਦੇ ਬਟਨ ਖੋਲ੍ਹਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੇ। ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਨੰਗੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਆਪਣੇ ਨਹੁੰ ਫੇਰੇ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਫੁਸਫੁਸਾਈ, ਡਾਇਰੀ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਲਿਖਿਆ ਸੀ ਨਾ ਕਿ ਤੂੰ ਉਸ ਦੀ ਚੁੰਨੀ ਖਿੱਚ ਕੇ ਉਤਾਰੇਂਗਾ। ਉਸ ਨੇ ਰੁਕ ਕੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ, ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਮੌਕਾ ਦਿੰਦੀ ਹਾਂ।

ਸੁਖਦੇਵ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਚੁੰਨੀ ਦਾ ਪੱਲਾ ਫੜ੍ਹਿਆ ਤੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਖਿੱਚਿਆ। ਚੁੰਨੀ ਉਸ ਦੇ ਮੋਢਿਆਂ ਤੋਂ ਫਿਸਲ ਕੇ ਥੱਲੇ ਡਿੱਗ ਪਈ ਤੇ ਜਸਲੀਨ ਦੇ ਵਾਲ ਖੁੱਲ੍ਹ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਮੋਢਿਆਂ ਤੇ ਆ ਗਏ। ਸੁਖਦੇਵ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਹੱਥ ਫੇਰਿਆ, ਤੂੰ ਅੱਜ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੀ ਲੱਗ ਰਹੀ ਹੈਂ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਅੱਜ ਮੈਂ ਸੋਹਣੀ ਨਹੀਂ, ਤੇਰੀ ਕਲਪਨਾ ਹਾਂ।

ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਆਪਣਾ ਕੁੜਤਾ ਉਤਾਰਿਆ ਤੇ ਸੁਖਦੇਵ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਿਰਫ਼ ਸਲਵਾਰ ਤੇ ਬ੍ਰਾ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹ ਗਈ। ਉਸ ਦੇ ਮੰਮੇ ਬ੍ਰਾ ਵਿੱਚ ਕੱਸੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਸੁਖਦੇਵ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਉੱਥੇ ਹੀ ਅਟਕ ਗਈਆਂ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ੍ਹ ਕੇ ਆਪਣੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਰੱਖਿਆ, ਛੂਹ, ਡਰ ਨਾ, ਅੱਜ ਰਾਤ ਸਭ ਤੇਰਾ ਹੈ। ਸੁਖਦੇਵ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਮੰਮੇ ਦਬਾਏ ਤੇ ਜਸਲੀਨ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਇੱਕ ਸਿਸਕੀ ਨਿਕਲ ਗਈ।

ਸੁਖਦੇਵ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਬ੍ਰਾ ਦਾ ਹੁੱਕ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮੰਮੇ ਆਜ਼ਾਦ ਹੋ ਗਏ। ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਮੰਮਾ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਨਿੱਪਲ ਨੂੰ ਜੀਭ ਨਾਲ ਚੂਸਣ ਲੱਗਾ, ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਹੱਥ ਨਾਲ ਦਬਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਫੜ੍ਹ ਲਏ, ਹਾਂ, ਐਵੇਂ ਹੀ, ਹੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ। ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਜੀਬ ਜਿਹੀ ਗਰਮੀ ਉੱਠਣ ਲੱਗੀ।

ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬਿਸਤਰ ਤੇ ਬਿਠਾਇਆ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪੈਂਟ ਦਾ ਬਟਨ ਖੋਲ੍ਹਿਆ। ਉਸ ਦਾ ਲੰਨ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਤਣਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਕੱਛੇ ਵਿੱਚੋਂ ਉੱਭਰਿਆ ਹੋਇਆ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਕੱਛਾ ਥੱਲੇ ਕੀਤਾ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਲੰਨ ਨੂੰ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜ੍ਹ ਲਿਆ, ਗਰਮ ਤੇ ਸਖ਼ਤ। ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਹਿਲਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਤੇ ਸੁਖਦੇਵ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲਈਆਂ।

ਤੂੰ ਅੱਜ ਬਹੁਤ ਵੱਖਰੀ ਲੱਗ ਰਹੀ ਹੈਂ, ਜਸਲੀਨ, ਸੁਖਦੇਵ ਨੇ ਕਿਹਾ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਉਸ ਵੱਲ ਵੇਖ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਡਾਇਰੀ ਵਾਲੀ ਕੁੜੀ ਹਾਂ, ਤੇ ਉਹ ਕੁੜੀ ਸ਼ਰਮਾਉਂਦੀ ਨਹੀਂ। ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਲੰਨ ਦੇ ਸਿਰੇ ਤੇ ਆਪਣਾ ਅੰਗੂਠਾ ਫੇਰਿਆ ਤੇ ਉੱਥੋਂ ਨਿਕਲੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਲਾਇਆ। ਸੁਖਦੇਵ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਆਪਣੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਚੱਟੇ।

ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਲੰਨ ਤੇ ਆਪਣੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਰੱਖੇ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਜੀਭ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਸਿਰੇ ਤੇ ਗੋਲ ਘੁਮਾਇਆ ਤੇ ਸੁਖਦੇਵ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਝੁਰਝੁਰੀ ਦੌੜ ਗਈ। ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਲੰਨ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਬਾਹਰ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਹਰ ਵਾਰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਹੋਰ ਅੰਦਰ ਲੈਂਦੀ ਹੋਈ। ਸੁਖਦੇਵ ਦੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਉਸ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਧੱਸ ਗਈਆਂ।

ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਲੰਨ ਨੂੰ ਚੂਸਣਾ ਜਾਰੀ ਰੱਖਿਆ, ਉਸ ਦੇ ਅੰਡਕੋਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਹੱਥ ਨਾਲ ਸਹਿਲਾਉਂਦੀ ਹੋਈ। ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹ ਦੀ ਗਰਮੀ ਤੇ ਜੀਭ ਦੀ ਨਰਮਾਈ ਨੇ ਸੁਖਦੇਵ ਨੂੰ ਪਾਗਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਸਿਸਕੀਆਂ ਨਿਕਲ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਆਹ ਜਸਲੀਨ, ਬਸ ਐਵੇਂ ਹੀ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਵੇਖ ਕੇ ਹੋਰ ਤੇਜ਼ ਕੀਤਾ।

ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਲੱਗਿਆ ਕਿ ਸੁਖਦੇਵ ਝੜਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ ਰੁਕ ਕੇ ਉਸ ਵੱਲ ਵੇਖਿਆ। ਅਜੇ ਨਹੀਂ, ਅਜੇ ਤਾਂ ਰਾਤ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਰਾਰਤ ਨਾਲ ਕਿਹਾ। ਸੁਖਦੇਵ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਉੱਪਰ ਖਿੱਚ ਲਿਆ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਇੱਕ ਗਹਿਰਾ ਚੁੰਮਣ ਲਿਆ। ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਮਾਰੇਂਗੀ ਅੱਜ, ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ।

ਸੁਖਦੇਵ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਸਲਵਾਰ ਦਾ ਨਾਲਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਥੱਲੇ ਖਿਸਕਾ ਦਿੱਤਾ। ਜਸਲੀਨ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨੰਗੀ ਸੀ, ਗਿੱਲੀ ਤੇ ਤਿਆਰ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਤੇ ਫੇਰੀਆਂ ਤੇ ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਹੋਰ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦਾ ਪਾਣੀ ਉਸ ਦੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਤੇ ਲੱਗ ਗਿਆ।

ਸੁਖਦੇਵ ਨੇ ਇੱਕ ਉਂਗਲ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਪਾਈ ਤੇ ਅੰਦਰ ਬਾਹਰ ਕਰਨ ਲੱਗਾ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਆਪਣੀ ਕਮਰ ਹਿਲਾਈ, ਹੋਰ, ਦੋ ਪਾ ਦੇ, ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ। ਸੁਖਦੇਵ ਨੇ ਦੋ ਉਂਗਲਾਂ ਪਾ ਦਿੱਤੀਆਂ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਦਾਣੇ ਨੂੰ ਅੰਗੂਠੇ ਨਾਲ ਰਗੜਨ ਲੱਗਾ। ਜਸਲੀਨ ਦੀਆਂ ਸਿਸਕੀਆਂ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜਣ ਲੱਗੀਆਂ।

ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬਿਸਤਰ ਤੇ ਲੇਟਾਇਆ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਆ ਕੇ ਬੈਠ ਗਈ। ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਸੁਖਦੇਵ ਦੇ ਮੂੰਹ ਦੇ ਬਿਲਕੁਲ ਉੱਪਰ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਤੇ ਫੇਰੀ ਤੇ ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਫੜ੍ਹ ਲਏ। ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਦਾਣੇ ਨੂੰ ਚੂਸਿਆ ਤੇ ਜਸਲੀਨ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਕੰਬਣ ਲੱਗੀਆਂ।

ਹੋਰ ਅੰਦਰ, ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਹੋਰ ਅੰਦਰ ਪਾ, ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਕਿਹਾ। ਸੁਖਦੇਵ ਨੇ ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਡੂੰਘੀ ਪਾਈ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਬਾਹਰ ਕਰਨ ਲੱਗਾ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕੁੱਲ੍ਹੇ ਹਿਲਾਏ, ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਲਗਾਤਾਰ ਸਿਸਕੀਆਂ ਨਿਕਲ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਉਸ ਦਾ ਪਾਣੀ ਸੁਖਦੇਵ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਲੱਗ ਗਿਆ।

ਸੁਖਦੇਵ, ਅੰਦਰ ਪਾ ਦੇ, ਹੁਣ ਹੋਰ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ੍ਹ ਕੇ ਕਿਹਾ। ਸੁਖਦੇਵ ਨੇ ਆਪਣਾ ਲੰਨ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਤੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਅੰਦਰ ਧੱਕਿਆ। ਜਸਲੀਨ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਇੰਨੀ ਗਿੱਲੀ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਅੰਦਰ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਇੱਕੋ ਸਮੇਂ ਸਿਸਕੀ ਨਿਕਲੀ।

ਸੁਖਦੇਵ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚੁੰਮਿਆ ਤੇ ਆਪਣੇ ਧੱਕੇ ਤੇਜ਼ ਕਰਨੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੇ। ਹਰ ਧੱਕੇ ਨਾਲ ਜਸਲੀਨ ਦਾ ਸਰੀਰ ਹਿੱਲਦਾ, ਉਸ ਦੇ ਮੰਮੇ ਉੱਪਰ ਥੱਲੇ ਹੁੰਦੇ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਦੁਆਲੇ ਲਪੇਟ ਲਈਆਂ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹੋਰ ਅੰਦਰ ਖਿੱਚਿਆ। ਹੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ, ਸੁਖਦੇਵ, ਮੈਨੂੰ ਤੇਰਾ ਪੂਰਾ ਲੰਨ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਸੁਖਦੇਵ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਮੰਮੇ ਫੜ੍ਹੇ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਬਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ ਤੇਜ਼ ਧੱਕੇ ਮਾਰਨ ਲੱਗਾ। ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸਿਸਕੀਆਂ ਤੇ ਬਿਸਤਰ ਦੀ ਚਰਚਰਾਹਟ ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਸੀ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਆਪਣੇ ਨਹੁੰ ਗੱਡ ਦਿੱਤੇ, ਹਾਂ, ਮੇਰੇ ਸੋਹਣਿਆ, ਐਵੇਂ ਹੀ ਕਰ। ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਉਸ ਦੇ ਲੰਨ ਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਜਕੜ ਰਹੀ ਸੀ।

ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਉੱਪਰ ਆ ਗਈ। ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਲੰਨ ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਥੱਲੇ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਦਾ ਲੰਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਸਮਾ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕੁੱਲ੍ਹੇ ਹਿਲਾਉਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੇ, ਅੱਗੇ ਪਿੱਛੇ, ਗੋਲ ਘੁਮਾ ਕੇ। ਸੁਖਦੇਵ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਫੜ੍ਹ ਲਈ।

ਜਸਲੀਨ ਦੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਵਧਦੀ ਗਈ, ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਉਸ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਆ ਰਹੇ ਸਨ, ਪਸੀਨਾ ਉਸ ਦੇ ਮੱਥੇ ਤੇ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਸੁਖਦੇਵ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਮੰਮੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲਏ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੂਸਣ ਲੱਗਾ, ਜਸਲੀਨ ਦੇ ਹਿੱਲਣ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਧੱਕੇ ਹੋਰ ਡੂੰਘੇ ਹੁੰਦੇ ਗਏ। ਮੈਂ ਆ ਰਹੀ ਹਾਂ, ਸੁਖਦੇਵ, ਮੈਂ ਆ ਰਹੀ ਹਾਂ, ਉਸ ਨੇ ਚੀਕਿਆ।

ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਲੰਨ ਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਜਕੜ ਲਿਆ ਤੇ ਉਹ ਝੜ ਗਈ। ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਕੰਬਦਾ ਹੋਇਆ ਉਸ ਦੇ ਉੱਪਰ ਢਹਿ ਗਿਆ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਿਸਕੀਆਂ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋਈਆਂ। ਸੁਖਦੇਵ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਸਹਿਲਾਏ, ਤੂੰ ਤਾਂ ਕਮਾਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਸਲੀਨ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਸੀਨੇ ਤੇ ਚੁੰਮਣ ਲਿਆ, ਅਜੇ ਰਾਤ ਬਾਕੀ ਹੈ।

ਪਰ ਸੁਖਦੇਵ ਅਜੇ ਝੜਿਆ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਉਸ ਦਾ ਲੰਨ ਅਜੇ ਵੀ ਤਣਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਜਸਲੀਨ ਨੂੰ ਪਲਟਿਆ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਘੋੜੀ ਬਣਾਇਆ, ਉਸ ਦੇ ਕੁੱਲ੍ਹੇ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕੇ ਹੋਏ। ਉਸ ਨੇ ਪਿੱਛੋਂ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਲੰਨ ਪਾਇਆ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਧੱਕੇ ਮਾਰਨੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੇ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਸਿਰਹਾਣਾ ਫੜ੍ਹ ਲਿਆ।

ਹਾਂ, ਐਵੇਂ, ਐਵੇਂ ਕਰ, ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਉਸ ਦੇ ਕੁੱਲ੍ਹੇ ਹਰ ਧੱਕੇ ਨਾਲ ਹਿੱਲਦੇ। ਸੁਖਦੇਵ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਫੜ੍ਹੇ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਖਿੱਚਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਪਿੱਠ ਉਸ ਦੀ ਛਾਤੀ ਨਾਲ ਲੱਗ ਗਈ। ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਮੰਮੇ ਦਬਾਏ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਗਰਦਨ ਤੇ ਚੁੰਮੀਆਂ ਲਈਆਂ, ਧੱਕੇ ਜਾਰੀ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ।

ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਆਪਣਾ ਇੱਕ ਹੱਥ ਪਿੱਛੇ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦੇ ਅੰਡਕੋਸ਼ ਸਹਿਲਾਏ। ਝੜ ਜਾ, ਸੁਖਦੇਵ, ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਹੀ ਝੜ ਜਾ, ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ। ਸੁਖਦੇਵ ਦੇ ਧੱਕੇ ਹੋਰ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਏ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਿਸਕੀਆਂ ਵਧ ਗਈਆਂ। ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਕੁੱਲ੍ਹੇ ਫੜ੍ਹੇ ਤੇ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਖਿੱਚਦਾ ਹੋਇਆ ਆਖਰੀ ਧੱਕੇ ਮਾਰੇ।

ਜਸਲੀਨ, ਮੈਂ ਆ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ ਤੇ ਆਪਣਾ ਪੂਰਾ ਵੀਰਜ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਕੰਬਿਆ ਤੇ ਉਹ ਜਸਲੀਨ ਦੇ ਉੱਪਰ ਢਹਿ ਗਿਆ। ਦੋਵੇਂ ਹਾਂਫਦੇ ਹੋਏ ਬਿਸਤਰ ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ, ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਲਿਪਟੇ ਹੋਏ। ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਖ਼ਾਮੋਸ਼ੀ ਛਾ ਗਈ, ਸਿਰਫ਼ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਧੜਕਣਾਂ ਸੁਣਾਈ ਦੇ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।

ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਸੀਨੇ ਤੇ ਸਿਰ ਰੱਖਿਆ ਤੇ ਪੁੱਛਿਆ, ਡਾਇਰੀ ਵਾਲਾ ਸੁਪਨਾ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ। ਸੁਖਦੇਵ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚੁੰਮਿਆ, ਸੁਪਨੇ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੀਆ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਉਂਗਲ ਨਾਲ ਲਿਖਿਆ, ਕੱਲ੍ਹ ਰਾਤ ਫਿਰ। ਸੁਖਦੇਵ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ੍ਹਿਆ।

ਕੱਲ੍ਹ ਨਹੀਂ, ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਅੱਜ ਰਾਤ ਨੂੰ ਹੀ ਦੂਜਾ ਚੈਪਟਰ। ਜਸਲੀਨ ਹੱਸ ਪਈ ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਬਿਸਤਰ ਤੇ ਪਈ ਡਾਇਰੀ ਚੁੱਕੀ। ਉਸ ਨੇ ਅਗਲਾ ਪੰਨਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਤੇ ਪੜ੍ਹਨ ਲੱਗੀ, ਤੇਰੇ ਸੁਪਨਿਆਂ ਦੀ ਲਿਸਟ ਤਾਂ ਲੰਬੀ ਲੱਗਦੀ ਹੈ। ਸੁਖਦੇਵ ਨੇ ਡਾਇਰੀ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਖੋਹਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦੂਰ ਰੱਖਿਆ।

ਪਹਿਲਾਂ ਤੂੰ ਆਰਾਮ ਕਰ ਲੈ, ਫਿਰ ਵੇਖਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਅਗਲਾ ਸੁਪਨਾ ਕੀ ਹੈ, ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਅੱਖ ਮਾਰ ਕੇ ਕਿਹਾ। ਸੁਖਦੇਵ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨੇੜੇ ਖਿੱਚਿਆ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮੱਥੇ ਤੇ ਚੁੰਮਣ ਲਿਆ। ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਡਾਇਰੀ ਵਾਲੀ ਕੁੜੀ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਹੈਂ, ਜਸਲੀਨ, ਉਸ ਨੇ ਫੁਸਫੁਸਾ ਕੇ ਕਿਹਾ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਆਪਣੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ।