ਪੰਜਾਬੀ ਕੁੜੀ ਸੈਕਸ: ਕੁੜੀ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਮੇਰਾ ਲੰਨ

ਲੁਧਿਆਣਾ ਦੀ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਬੰਦ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਸੀ ਤੇ ਮੈਂ ਆਖਰੀ ਕਿਤਾਬਾਂ ਸ਼ੈਲਫ ਤੇ ਲਾ ਰਿਹਾ ਸੀ ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਪੁਰਾਣੀ ਕਿਤਾਬ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਮੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਕਾਗਜ਼ ਹੇਠਾਂ ਡਿੱਗ ਪਿਆ। ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਚੁੱਕਿਆ ਤੇ ਪੜ੍ਹਿਆ ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਹੱਥ ਕੰਬਣ ਲੱਗ ਪਏ ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਤੇ ਸਾਫ਼ ਅੱਖਰਾਂ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਸੀ ਕਿ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਰੋਜ਼ ਵੇਖਦੀ ਹਾਂ ਤੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਬਾਰੇ ਸੋਚ ਕੇ ਰਾਤਾਂ ਨੂੰ ਸੌਂ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀ। ਮੈਂ ਸੋਚਿਆ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਿ ਇੱਕ ਪੰਜਾਬੀ ਕੁੜੀ ਸੈਕਸ ਬਾਰੇ ਇੰਨੀ ਖੁੱਲ੍ਹ ਕੇ ਲਿਖ ਸਕਦੀ ਹੈ ਤੇ ਉਸ ਚਿੱਠੀ ਦੇ ਆਖਰ ਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਨਾਂ ਲਿਖਿਆ ਸੀ ਜੋ ਰੋਜ਼ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਆਉਂਦੀ ਸੀ।

ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਚੌਵੀ ਸਾਲ ਦੀ ਕਾਲਜ ਦੀ ਵਿਦਿਆਰਥਣ ਸੀ ਤੇ ਮੈਂ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਸਤਾਈ ਸਾਲ ਦਾ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਅਸਿਸਟੈਂਟ ਸੀ। ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਖਿੜਕੀ ਵਾਲੀ ਮੇਜ਼ ਤੇ ਬੈਠਦੀ ਸੀ ਤੇ ਕਿਤਾਬ ਦੇ ਪੰਨੇ ਪਲਟਦਿਆਂ ਮੈਨੂੰ ਚੋਰੀ ਚੋਰੀ ਵੇਖਦੀ ਸੀ। ਮੈਂ ਕਈ ਵਾਰ ਸੋਚਿਆ ਸੀ ਕਿ ਸ਼ਾਇਦ ਇਹ ਮੇਰਾ ਵਹਿਮ ਹੈ ਪਰ ਉਸ ਦਿਨ ਦੀ ਚਿੱਠੀ ਨੇ ਸਭ ਕੁਝ ਸਾਫ਼ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।

ਚਿੱਠੀ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਸੀ ਕਿ ਕੱਲ੍ਹ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਬੰਦ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਰੁਕ ਜਾਓ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ। ਮੇਰਾ ਦਿਲ ਤੇਜ਼ ਧੜਕਣ ਲੱਗ ਪਿਆ ਤੇ ਮੈਂ ਉਹ ਕਾਗਜ਼ ਜੇਬ ਵਿੱਚ ਪਾ ਲਿਆ ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਕੀਮਤੀ ਚੀਜ਼ ਹੋਵੇ।

ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਮੈਂ ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਬੇਚੈਨ ਰਿਹਾ। ਮੈਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਲਾਉਂਦਾ ਰਿਹਾ ਪਰ ਮੇਰਾ ਧਿਆਨ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਆਉਣ ਤੇ ਸੀ। ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਈ ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਸਲਵਾਰ ਕਮੀਜ਼ ਪਾਈ ਹੋਈ ਸੀ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਸਨ।

ਉਹ ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਲੰਘੀ ਤੇ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਮੁਸਕਰਾਈ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮੁਸਕਰਾਹਟ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਅਜਿਹਾ ਸੀ ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਅੰਦਰੋਂ ਹਿਲਾ ਗਿਆ। ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਰਿਹਾ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਉਹ ਆਪਣੀ ਮੇਜ਼ ਤੇ ਜਾ ਕੇ ਨਾ ਬੈਠ ਗਈ ਤੇ ਫਿਰ ਮੈਂ ਘੜੀ ਵੱਲ ਵੇਖਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।

ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਬੰਦ ਹੋਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਹੋਇਆ ਤਾਂ ਬਾਕੀ ਪਾਠਕ ਇੱਕ ਇੱਕ ਕਰਕੇ ਚਲੇ ਗਏ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਆਪਣੀ ਜਗ੍ਹਾ ਤੇ ਹੀ ਬੈਠੀ ਰਹੀ ਤੇ ਕਿਤਾਬ ਵਿੱਚ ਮੂੰਹ ਪਾਈ ਰੱਖਿਆ। ਮੈਂ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਅੱਧਾ ਬੰਦ ਕੀਤਾ ਤੇ ਉਸ ਵੱਲ ਗਿਆ।

ਉਸ ਨੇ ਸਿਰ ਉੱਚਾ ਕੀਤਾ ਤੇ ਮੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਤੁਸੀਂ ਚਿੱਠੀ ਪੜ੍ਹ ਲਈ। ਮੈਂ ਸਿਰ ਹਿਲਾਇਆ ਤੇ ਕਿਹਾ, ਹਾਂ, ਪੜ੍ਹ ਲਈ, ਤੇ ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਦੱਸੋ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੋ।

ਉਹ ਖੜ੍ਹੀ ਹੋ ਗਈ ਤੇ ਮੇਰੇ ਬਿਲਕੁਲ ਨੇੜੇ ਆ ਗਈ। ਉਸ ਦੀ ਸਾਹ ਮੇਰੇ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਲੱਗ ਰਹੀ ਸੀ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਮੈਨੂੰ ਪਾਗਲ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਹਿਲੇ ਦਿਨ ਤੋਂ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ, ਪਰ ਮੈਂ ਡਰਦੀ ਸੀ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਗਲਤ ਨਾ ਸਮਝੋ।

ਮੈਂ ਕਿਹਾ, ਤੁਸੀਂ ਗਲਤ ਨਹੀਂ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਸੱਚੀ ਹੋ, ਤੇ ਮੈਂ ਵੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਕੁਝ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਉਸ ਨੇ ਮੇਰਾ ਹੱਥ ਫੜ ਲਿਆ ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਗਰਮ ਸੀ।

ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਕੁਝ ਪਲ ਚੁੱਪ ਖੜ੍ਹੇ ਰਹੇ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਇੱਥੇ ਨਹੀਂ, ਮੇਰੇ ਘਰ ਚਲੋ, ਘਰ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਮਾਂ ਪਿਓ ਪਿੰਡ ਗਏ ਹੋਏ ਨੇ। ਮੈਂ ਇੱਕ ਪਲ ਸੋਚਿਆ ਤੇ ਫਿਰ ਸਿਰ ਹਿਲਾ ਦਿੱਤਾ।

ਅਸੀਂ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਬੰਦ ਕੀਤੀ ਤੇ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲੇ। ਸ਼ਾਮ ਦੀ ਹਵਾ ਠੰਡੀ ਸੀ ਤੇ ਸੜਕ ਤੇ ਲੋਕ ਘੱਟ ਸਨ। ਉਹ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਤੁਰਦੀ ਹੋਈ ਵਾਰ ਵਾਰ ਮੇਰੇ ਹੱਥ ਨੂੰ ਛੂਹ ਰਹੀ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਯਕੀਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੋਵੇ ਕਿ ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ।

ਉਸ ਦਾ ਘਰ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਤੋਂ ਦਸ ਮਿੰਟ ਦੀ ਦੂਰੀ ਤੇ ਸੀ। ਅਸੀਂ ਗਲੀ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘੇ ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ। ਅੰਦਰ ਜਾਂਦਿਆਂ ਹੀ ਉਸ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਕੀਤਾ ਤੇ ਕੁੰਡੀ ਲਾ ਦਿੱਤੀ।

ਉਸ ਨੇ ਮੇਰੇ ਵੱਲ ਮੁੜ ਕੇ ਵੇਖਿਆ ਤੇ ਕਿਹਾ, ਹੁਣ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ, ਹੁਣ ਸਿਰਫ਼ ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਆਪਣੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ। ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜ ਲਿਆ।

ਉਸ ਚੁੰਮਣ ਵਿੱਚ ਇੰਨੀ ਭੁੱਖ ਸੀ ਕਿ ਮੈਂ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਮੇਰੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਚੁੰਮੇ, ਮੇਰੀ ਗਰਦਨ ਚੁੰਮੀ ਤੇ ਮੇਰੇ ਕੰਨ ਕੋਲ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਕਿਹਾ, ਹੋਰ, ਹੋਰ ਨੇੜੇ ਆਓ। ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਤੇ ਹੱਥ ਰੱਖਿਆ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਲਾ ਲਿਆ।

ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਲੱਗ ਗਿਆ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਦਿਲ ਦੀ ਧੜਕਣ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਣ ਲੱਗੀ। ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਸਾਹ ਚੜ੍ਹੇ ਹੋਏ ਸਾਂ ਤੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਅਲੱਗ ਹੋਣ ਦਾ ਨਾਂ ਨਹੀਂ ਲੈ ਰਹੇ ਸਾਂ।

ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਬੈੱਡਰੂਮ ਵਿੱਚ ਲੈ ਗਈ। ਕਮਰਾ ਸਾਫ਼ ਸੁਥਰਾ ਸੀ ਤੇ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਹਲਕੇ ਰੰਗ ਦੀ ਚਾਦਰ ਵਿਛੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਬੱਤੀ ਹੌਲੀ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਤੇ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜ੍ਹੀ ਹੋ ਗਈ।

ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਮੈਨੂੰ ਵੇਖੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਦੇ ਬਟਨ ਇੱਕ ਇੱਕ ਕਰਕੇ ਖੋਲ੍ਹੇ। ਹਰ ਬਟਨ ਖੁੱਲ੍ਹਣ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਚਮੜੀ ਹੋਰ ਨਜ਼ਰ ਆਉਣ ਲੱਗੀ ਤੇ ਮੇਰੀ ਸਾਹ ਹੋਰ ਤੇਜ਼ ਹੁੰਦੀ ਗਈ।

ਜਦੋਂ ਕਮੀਜ਼ ਉਤਰੀ ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਗੁਲਾਬੀ ਰੰਗ ਦੀ ਬ੍ਰਾ ਪਾਈ ਹੋਈ ਸੀ। ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਮੋਢਿਆਂ ਤੇ ਹੱਥ ਫੇਰਿਆ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਉਂਗਲਾਂ ਚਲਾਈਆਂ। ਉਸ ਨੇ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲਈਆਂ ਤੇ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਸਿਸਕੀ ਲਈ।

ਮੈਂ ਬ੍ਰਾ ਦੀ ਹੁੱਕ ਖੋਲ੍ਹੀ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮੰਮੇ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਗਏ। ਉਹ ਗੋਲ ਤੇ ਭਰੇ ਹੋਏ ਸਨ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਿੱਪਲ ਸਖ਼ਤ ਹੋ ਗਏ ਸਨ। ਮੈਂ ਇੱਕ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਤੇ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਹੱਥ ਨਾਲ ਦਬਾਉਣ ਲੱਗਾ।

ਉਹ ਮੇਰੇ ਵਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਉਂਗਲਾਂ ਫੇਰਨ ਲੱਗੀ ਤੇ ਕਹਿਣ ਲੱਗੀ, ਹਾਂ, ਇੰਝ ਹੀ, ਰੁਕੋ ਨਾ। ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਮੰਮਿਆਂ ਨੂੰ ਵਾਰੀ ਵਾਰੀ ਚੁੰਮਿਆ, ਚੂਸਿਆ ਤੇ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਦੰਦੀ ਵੱਢੀ। ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਕੰਬਣ ਲੱਗ ਪਿਆ ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਮੇਰੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਹੋਰ ਕੱਸ ਕੇ ਲਾ ਲਿਆ।

ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਸਲਵਾਰ ਦਾ ਨਾਲਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਤੇ ਸਲਵਾਰ ਹੇਠਾਂ ਸਰਕ ਗਈ। ਹੁਣ ਉਸ ਨੇ ਸਿਰਫ਼ ਪੈਂਟੀ ਪਾਈ ਹੋਈ ਸੀ ਤੇ ਉਹ ਪੈਂਟੀ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੀ ਗਰਮੀ ਨਾਲ ਗਿੱਲੀ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਸੀ।

ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਲਿਟਾ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਬੈਠ ਗਿਆ। ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਪੈਂਟੀ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਹੇਠਾਂ ਖਿੱਚੀ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੁੱਲ੍ਹ ਗਈ। ਉਹ ਗੁਲਾਬੀ ਤੇ ਗਿੱਲੀ ਸੀ ਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚੋਂ ਰਸ ਨਿਕਲ ਰਿਹਾ ਸੀ।

ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਉਂਗਲ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਛੂਹਿਆ ਤੇ ਉਹ ਉਛਲ ਪਈ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ, ਮੈਨੂੰ ਹੋਰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਮੈਨੂੰ ਪੂਰਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਮੁਸਕਰਾਇਆ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਤੇ ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ।

ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਚੱਟਣ ਲੱਗਾ। ਪਹਿਲਾਂ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ, ਫਿਰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ। ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਦਾਣੇ ਨੂੰ ਜੀਭ ਨਾਲ ਛੇੜਿਆ ਤੇ ਅੰਦਰ ਜੀਭ ਪਾਈ।

ਉਹ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਤੜਫਣ ਲੱਗੀ ਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਮੇਰੇ ਮੋਢਿਆਂ ਦੁਆਲੇ ਲਿਪਟ ਗਈਆਂ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਹਾਂ, ਹਾਂ, ਇੱਥੇ ਹੀ, ਰੁਕੋ ਨਾ, ਮੈਂ ਆ ਰਹੀ ਹਾਂ। ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਅਕੜ ਗਿਆ ਤੇ ਫਿਰ ਢਿੱਲਾ ਪੈ ਗਿਆ। ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚੋਂ ਪਾਣੀ ਨਿਕਲਿਆ ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਲੰਮਾ ਸਾਹ ਲਿਆ।

ਉਹ ਹੱਸ ਪਈ ਤੇ ਕਿਹਾ, ਤੁਸੀਂ ਤਾਂ ਕਮਾਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਵਾਰੀ ਹੈ। ਉਹ ਉੱਠੀ ਤੇ ਮੇਰੀ ਕਮੀਜ਼ ਉਤਾਰਨ ਲੱਗੀ। ਉਸ ਨੇ ਮੇਰੀ ਪੈਂਟ ਖੋਲ੍ਹੀ ਤੇ ਮੇਰਾ ਲੰਨ ਬਾਹਰ ਆ ਗਿਆ।

ਉਹ ਪੂਰਾ ਸਖ਼ਤ ਤੇ ਵੱਡਾ ਸੀ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਨਾੜਾਂ ਉੱਭਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜਿਆ ਤੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਹਿਲਾਉਣ ਲੱਗੀ। ਉਸ ਨੇ ਮੇਰੇ ਵੱਲ ਵੇਖ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਇੰਨਾ ਵੱਡਾ, ਮੈਨੂੰ ਇਹੀ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ।

ਉਸ ਨੇ ਮੇਰਾ ਲੰਨ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲਿਆ। ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਚੂਸਣ ਲੱਗੀ, ਪਹਿਲਾਂ ਸਿਰੇ ਨੂੰ, ਫਿਰ ਪੂਰਾ ਅੰਦਰ ਤੱਕ। ਉਸ ਦੀ ਜੀਭ ਮੇਰੇ ਲੰਨ ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮ ਰਹੀ ਸੀ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਕੱਸੇ ਹੋਏ ਸਨ।

ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਫੜ ਲਏ ਤੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਪਿੱਛੇ ਕਰਨ ਲੱਗਾ। ਉਸ ਨੇ ਮੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ ਤੇ ਹੋਰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚੂਸਣ ਲੱਗੀ। ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਾ ਕਿ ਮੈਂ ਹੁਣੇ ਝੜ ਜਾਵਾਂਗਾ ਪਰ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਝੜਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ।

ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਤੇ ਕਿਹਾ, ਬਸ, ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਲੇਟ ਜਾਓ। ਉਹ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਪਿੱਠ ਦੇ ਭਾਰ ਲੇਟ ਗਈ ਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਮੈਂ ਉਸ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਆਇਆ ਤੇ ਆਪਣਾ ਲੰਨ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੇ ਰੱਖਿਆ।

ਉਹ ਗਿੱਲੀ ਤੇ ਗਰਮ ਸੀ। ਮੈਂ ਹੌਲੀ ਜਿਹਾ ਅੰਦਰ ਧੱਕਾ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਸਿਸਕੀ ਲਈ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਆਹ, ਹੌਲੀ, ਪਹਿਲਾਂ ਹੌਲੀ। ਮੈਂ ਰੁਕਿਆ ਤੇ ਫਿਰ ਹੋਰ ਅੰਦਰ ਗਿਆ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਮੇਰਾ ਪੂਰਾ ਲੰਨ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਨਾ ਸਮਾ ਗਿਆ।

ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜ ਲਿਆ ਤੇ ਕਿਹਾ, ਹੁਣ ਕਰੋ, ਪੂਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਕਰੋ। ਮੈਂ ਅੱਗੇ ਪਿੱਛੇ ਹੋਣ ਲੱਗਾ। ਪਹਿਲਾਂ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ, ਫਿਰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ।

ਹਰ ਧੱਕੇ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਮੇਰੇ ਲੰਨ ਨੂੰ ਕੱਸਦੀ ਸੀ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮੰਮੇ ਹਿੱਲਦੇ ਸਨ। ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਮੰਮਿਆਂ ਨੂੰ ਫੜਿਆ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਬਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ ਚੁਦਾਈ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ। ਉਹ ਚੀਕਣ ਲੱਗੀ, ਹਾਂ, ਹਾਂ, ਇੰਝ ਹੀ, ਹੋਰ ਤੇਜ਼, ਮੈਨੂੰ ਹੋਰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਬਿਸਤਰਾ ਹਿੱਲਣ ਲੱਗ ਪਿਆ ਤੇ ਸਾਡੀਆਂ ਸਾਹਾਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਵਿੱਚ ਰਲ ਗਈਆਂ।

ਕੁਝ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਘੁੰਮਾਇਆ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਘੋੜੀ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਗੋਡਿਆਂ ਤੇ ਹੱਥਾਂ ਦੇ ਭਾਰ ਹੋ ਗਈ ਤੇ ਆਪਣੀ ਪਿੱਠ ਨੂੰ ਝੁਕਾ ਦਿੱਤਾ। ਮੈਂ ਉਸ ਪਿੱਛੋਂ ਆਇਆ ਤੇ ਆਪਣਾ ਲੰਨ ਫਿਰ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ।

ਇਸ ਪੋਜ਼ ਵਿੱਚ ਉਹ ਹੋਰ ਡੂੰਘਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਤੇ ਹਰ ਧੱਕਾ ਉਸ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਧੱਕਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਸਿਰ ਪਿੱਛੇ ਕੀਤਾ ਤੇ ਕਿਹਾ, ਹਾਂ, ਪਿੱਛੋਂ ਇੰਝ ਹੀ ਚੋਦੋ, ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਪੋਜ਼ ਬਹੁਤ ਪਸੰਦ ਹੈ। ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਫੜੀ ਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਧੱਕੇ ਮਾਰਨ ਲੱਗਾ।

ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚੋਂ ਆਵਾਜ਼ ਆਉਣ ਲੱਗੀ ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪਾਣੀ ਮੇਰੇ ਲੰਨ ਤੇ ਲੱਗ ਗਿਆ। ਉਹ ਫਿਰ ਝੜਨ ਵਾਲੀ ਸੀ ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਮੈਂ ਫਿਰ ਆ ਰਹੀ ਹਾਂ, ਰੁਕੋ ਨਾ, ਰੁਕੋ ਨਾ। ਮੈਂ ਹੋਰ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਉਹ ਚੀਕ ਪਈ।

ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਕੰਬਿਆ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੇ ਮੇਰੇ ਲੰਨ ਨੂੰ ਬੁਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੱਸ ਲਿਆ। ਮੈਂ ਵੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਹੋਰ ਨਾ ਰੋਕ ਸਕਿਆ ਤੇ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਸਾਰਾ ਪਾਣੀ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਹੀ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ। ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਹਾਂਫਦੇ ਹੋਏ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ।

ਕੁਝ ਪਲ ਅਸੀਂ ਚੁੱਪ ਲੇਟੇ ਰਹੇ। ਮੇਰਾ ਲੰਨ ਅਜੇ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਸੀ ਤੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਢਿੱਲਾ ਪੈ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਮੇਰੇ ਵੱਲ ਮੁੜ ਕੇ ਵੇਖਿਆ ਤੇ ਮੁਸਕਰਾਈ।

ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੀ ਚਿੱਠੀ ਦਾ ਜਵਾਬ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਹੱਸ ਪਿਆ ਤੇ ਕਿਹਾ, ਚਿੱਠੀ ਤਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਸੀ, ਅਸਲੀ ਕਹਾਣੀ ਤਾਂ ਹੁਣ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਮੇਰੇ ਮੱਥੇ ਤੇ ਚੁੰਮੀ ਲਈ ਤੇ ਕਿਹਾ, ਫਿਰ ਕੱਲ੍ਹ ਫਿਰ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੇ ਹਾਂ, ਤੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਚਿੱਠੀ ਮੇਰੀ ਉਡੀਕ ਕਰੇਗੀ।