ਪੰਜਾਬੀ ਪਨੂ ਸਟੋਰੀ: ਗੁਆਂਢੀ ਅਮਰਜੀਤ ਨਾਲ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਚੁਦਾਈ

ਜਲੰਧਰ ਦੇ ਫਲੈਟ ਦੀ ਲਿਫਟ ਵਿੱਚ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਜਦੋਂ ਅਮਰਜੀਤ ਦੇ ਪਰਫਿਊਮ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਆਈ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਸਾਹ ਰੁਕ ਗਈ, ਅਤੇ ਉਸੇ ਖੁਸ਼ਬੂ ਤੋਂ ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਪਨੂ ਸਟੋਰੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ। ਅਮਰਜੀਤ ਉਸ ਦੇ ਗੁਆਂਢ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਦਾ ਪਤੀ ਬਲਵਿੰਦਰ ਟਰੱਕ ਲੈ ਕੇ ਲੰਬੇ ਰੂਟ ਤੇ ਗਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਘਰ ਵਿੱਚ ਇਕੱਲੀ ਸੀ। ਲਿਫਟ ਵਿੱਚ ਅਮਰਜੀਤ ਉਸ ਦੇ ਬਿਲਕੁਲ ਨੇੜੇ ਖੜਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਜੀਬ ਜਿਹੀ ਗਰਮੀ ਫੈਲਾ ਰਹੀ ਸੀ।

ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਇਹ ਕਿਹੜਾ ਪਰਫਿਊਮ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਮਰਜੀਤ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਹ ਉਸ ਦੀ ਮਨਪਸੰਦ ਖੁਸ਼ਬੂ ਹੈ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਹ ਖੁਸ਼ਬੂ ਉਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਸੰਦ ਆਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਮਰਜੀਤ ਨੇ ਉਸ ਵੱਲ ਦੇਖ ਕੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਤੁਹਾਡੀ ਮੁਸਕਾਨ ਵੀ ਘੱਟ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਲਿਫਟ ਖੁੱਲ੍ਹਦੇ ਹੀ ਦੋਵੇਂ ਆਪੋ ਆਪਣੇ ਫਲੈਟਾਂ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ, ਪਰ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਦਿਮਾਗ ਵਿੱਚ ਉਹ ਖੁਸ਼ਬੂ ਰਹਿ ਗਈ।

ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਘਰ ਦਾ ਨਾਲਕਾ ਖਰਾਬ ਹੋ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਅਮਰਜੀਤ ਨੂੰ ਮਦਦ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ। ਅਮਰਜੀਤ ਔਜ਼ਾਰ ਲੈ ਕੇ ਆਇਆ, ਅਤੇ ਨਾਲਕਾ ਠੀਕ ਕਰਦੇ ਕਰਦੇ ਉਸ ਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਪਸੀਨੇ ਨਾਲ ਗਿੱਲੀ ਹੋ ਗਈ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਉਸ ਦੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਵੱਲ ਦੇਖ ਰਹੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਦਿਲ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਧੜਕ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਅਮਰਜੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਨਾਲਕਾ ਠੀਕ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚਾਹ ਲਈ ਰੋਕ ਲਿਆ।

ਚਾਹ ਪੀਂਦੇ ਪੀਂਦੇ ਦੋਵੇਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰਨ ਲੱਗੇ, ਅਤੇ ਅਮਰਜੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਬਲਵਿੰਦਰ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ਕਿਸਮਤ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਵਰਗੀ ਪਤਨੀ ਮਿਲੀ ਹੈ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਖੁਸ਼ਕਿਸਮਤੀ ਤਾਂ ਉਦੋਂ ਹੁੰਦੀ ਜਦੋਂ ਪਤੀ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ। ਅਮਰਜੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹੱਥ ਨਹੀਂ ਛੁਡਾਇਆ। ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਵੱਲ ਦੇਖਦੇ ਰਹੇ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਅਮਰਜੀਤ ਨੇ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ।

ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਅਮਰਜੀਤ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਫੜ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਅਮਰਜੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਦੇ ਬਟਨ ਖੋਲ੍ਹਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੇ। ਉਸ ਨੇ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਮੰਮੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ ਦਬਾਉਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੇ, ਅਤੇ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਉਸ ਦੇ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਕਹਿ ਰਹੀ ਸੀ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਬਹੁਤ ਦਿਨਾਂ ਤੋਂ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ। ਅਮਰਜੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਮੰਮੇ ਚੂਸਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੇ, ਅਤੇ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਫੜ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਛਾਤੀ ਨਾਲ ਲਾ ਲਿਆ।

ਫਿਰ ਅਮਰਜੀਤ ਨੇ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਬੈੱਡ ਤੇ ਲਿਟਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਚੱਟਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ, ਉਸ ਦੀ ਜੀਭ ਅੰਦਰ ਤੱਕ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਕਮਰ ਉੱਠਣ ਲੱਗੀ, ਉਸ ਨੇ ਅਮਰਜੀਤ ਦੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹੋਰ ਅੰਦਰ ਦਬਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚੋਂ ਪਾਣੀ ਵਗਣ ਲੱਗਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਸਿਸਕਣ ਲੱਗੀ। ਅਮਰਜੀਤ ਨੇ ਰੁਕ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਤੜਫਾਇਆ, ਫਿਰ ਦੁਬਾਰਾ ਚੱਟਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।

ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹੁਣ ਅਮਰਜੀਤ ਦੀ ਪੈਂਟ ਖੋਲ੍ਹੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਲੁੰਨ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਲਿਆ। ਉਹ ਮੋਟਾ ਅਤੇ ਗਰਮ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ ਹਿਲਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ ਅਤੇ ਚੂਸਣ ਲੱਗੀ, ਉਸ ਦੀ ਜੀਭ ਲੁੰਨ ਦੇ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਘੁੰਮ ਰਹੀ ਸੀ। ਅਮਰਜੀਤ ਨੇ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਵਾਲ ਫੜ ਲਏ ਅਤੇ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਧੱਕੇ ਲਾਉਣ ਲੱਗਾ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਅੰਦਰ ਲੈਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ।

ਅਮਰਜੀਤ ਨੇ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਬੈੱਡ ਤੇ ਸਿੱਧਾ ਲਿਟਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਫੈਲਾ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਲੁੰਨ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਅੰਦਰ ਧੱਕ ਦਿੱਤਾ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਹ ਭਰੀ ਅਤੇ ਅਮਰਜੀਤ ਦੀ ਪਿੱਠ ਨੂੰ ਨਹੁੰਆਂ ਨਾਲ ਫੜ ਲਿਆ। ਅਮਰਜੀਤ ਨੇ ਧੱਕਿਆਂ ਦੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਵਧਾ ਦਿੱਤੀ, ਅਤੇ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਉਸ ਦੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜਨ ਲੱਗੀ। ਹਰ ਧੱਕੇ ਨਾਲ ਬੈੱਡ ਹਿੱਲਣ ਲੱਗਾ, ਅਤੇ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜਣ ਲੱਗੀਆਂ।

ਫਿਰ ਅਮਰਜੀਤ ਨੇ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਘੋੜੀ ਬਣਾਇਆ ਅਤੇ ਪਿੱਛੋਂ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੁੰਨ ਪਾ ਦਿੱਤਾ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਚਾਦਰ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜ ਲਈ, ਅਤੇ ਅਮਰਜੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਫੜ ਕੇ ਤੇਜ਼ ਧੱਕੇ ਲਾਉਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੇ। ਉਸ ਦੇ ਮੰਮੇ ਹਿੱਲ ਰਹੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਅਮਰਜੀਤ ਇੱਕ ਹੱਥ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਮੰਮੇ ਦਬਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚੋਂ ਪਾਣੀ ਵਗ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਹਰ ਧੱਕੇ ਤੇ ਹੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਕਰਾਹ ਰਹੀ ਸੀ।

ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਹੁਣ ਅਮਰਜੀਤ ਦੇ ਉੱਪਰ ਬੈਠ ਗਈ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਲੁੰਨ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਖੁਦ ਪਾ ਲਿਆ। ਉਹ ਉੱਪਰ ਥੱਲੇ ਹੋਣ ਲੱਗੀ, ਉਸ ਦੇ ਮੰਮੇ ਉੱਛਲ ਰਹੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਅਮਰਜੀਤ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਫੜ ਲਿਆ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਵਧਦੀ ਗਈ, ਅਤੇ ਉਹ ਚੀਕ ਕੇ ਝੜ ਗਈ, ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਅਮਰਜੀਤ ਤੇ ਹੀ ਢਿੱਲਾ ਪੈ ਗਿਆ। ਅਮਰਜੀਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚੁੰਮ ਕੇ ਸ਼ਾਂਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਬੈੱਡ ਤੇ ਲਿਟਾਇਆ।

ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ ਅਮਰਜੀਤ ਨੇ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਗਹਿਰੇ ਧੱਕੇ ਲਾਏ ਅਤੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਝੜ ਗਿਆ, ਉਸ ਦਾ ਪਾਣੀ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਭਰ ਗਿਆ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਚੁੰਮ ਲਏ। ਦੋਵੇਂ ਪਸੀਨੇ ਵਿੱਚ ਭਿੱਜੇ ਹੋਏ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਪਏ ਰਹੇ, ਅਤੇ ਖਿੜਕੀ ਤੋਂ ਰਾਤ ਦੀ ਠੰਢੀ ਹਵਾ ਆ ਰਹੀ ਸੀ।

ਉਸ ਰਾਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਅਤੇ ਅਮਰਜੀਤ ਦਾ ਮਿਲਣਾ ਰੋਜ਼ ਦਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਬਲਵਿੰਦਰ ਰੂਟ ਤੇ ਹੁੰਦਾ, ਅਮਰਜੀਤ ਘਰ ਆ ਜਾਂਦਾ, ਅਤੇ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਕਰ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਲੈ ਲੈਂਦੀ। ਕਦੇ ਰਸੋਈ ਵਿੱਚ, ਕਦੇ ਬੈੱਡਰੂਮ ਵਿੱਚ, ਕਦੇ ਬਾਥਰੂਮ ਵਿੱਚ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਖੇਡ ਚਲਦੀ ਹੀ ਰਹਿੰਦੀ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਹੁਣ ਸ਼ਰਮਾਉਂਦੀ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਉਹ ਖੁਦ ਅਮਰਜੀਤ ਦੇ ਘਰ ਜਾ ਕੇ ਉਸ ਦਾ ਲੁੰਨ ਚੂਸਦੀ, ਅਤੇ ਅਮਰਜੀਤ ਉਸ ਨੂੰ ਨਵੀਆਂ ਨਵੀਆਂ ਪੁਜ਼ੀਸ਼ਨਾਂ ਵਿੱਚ ਚੁੰਮਦਾ।

ਇੱਕ ਦਿਨ ਬਲਵਿੰਦਰ ਜਲਦੀ ਘਰ ਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਡਰ ਗਈ। ਪਰ ਅਮਰਜੀਤ ਉਸ ਵਕਤ ਆਪਣੇ ਘਰ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਮ ਮੂੰਹ ਬਣਾ ਕੇ ਚਾਹ ਬਣਾਈ। ਬਲਵਿੰਦਰ ਨੂੰ ਕੁਝ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਆਇਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਫਿਰ ਕੰਮ ਤੇ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਉਸ ਰਾਤ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਅਮਰਜੀਤ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਸਾਵਧਾਨ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਮਰਜੀਤ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਚੁੰਮ ਲਏ।

ਉਸ ਰਾਤ ਅਮਰਜੀਤ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਛੱਤ ਤੇ ਲੈ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਅਸਮਾਨ ਥੱਲੇ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੁੰਨ ਪਾ ਦਿੱਤਾ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਰੇਲਿੰਗ ਫੜ ਕੇ ਖੜੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਅਮਰਜੀਤ ਪਿੱਛੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਚੁੰਮ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਤਾਰਿਆਂ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਸਰੀਰ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਜ਼ੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਕਰਾਹ ਰਹੀ ਸੀ। ਅਮਰਜੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਮੰਮੇ ਦਬਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਉਸ ਨੂੰ ਝਾੜ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਖੁਦ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਝੜ ਗਿਆ।

ਇੱਕ ਦੁਪਹਿਰ ਜਦੋਂ ਬਲਵਿੰਦਰ ਰੂਟ ਤੇ ਸੀ, ਅਮਰਜੀਤ ਨੇ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਬਾਥਰੂਮ ਵਿੱਚ ਬੁਲਾਇਆ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਅੰਦਰ ਜਾਂਦੇ ਹੀ ਅਮਰਜੀਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕੰਧ ਨਾਲ ਲਾ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਚੁੰਮਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੇ। ਉਸ ਨੇ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਉੱਪਰ ਉਠਾਈ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮੰਮਿਆਂ ਨੂੰ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਅਮਰਜੀਤ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਅਮਰਜੀਤ ਦੀ ਉਂਗਲ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਅੰਦਰ ਬਾਹਰ ਹੋਣ ਲੱਗੀ। ਬਾਥਰੂਮ ਦੀ ਠੰਢੀ ਕੰਧ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਪਿੱਠ ਨਾਲ ਲੱਗੀ ਸੀ, ਪਰ ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਗਰਮ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ।

ਨਹਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅਮਰਜੀਤ ਨੇ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਬੈੱਡ ਤੇ ਲਿਟਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਚੱਟਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਫੜ ਲਏ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਕਮਰ ਉੱਪਰ ਉਠਾਉਣ ਲੱਗੀ। ਜਦੋਂ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਝੜਨ ਦੇ ਨੇੜੇ ਪਹੁੰਚੀ, ਤਾਂ ਅਮਰਜੀਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉਠਾਇਆ ਅਤੇ ਖੜੇ ਖੜੇ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੁੰਨ ਪਾ ਦਿੱਤਾ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕੰਧ ਫੜ ਲਈ ਅਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਅਮਰਜੀਤ ਦੀ ਕਮਰ ਤੇ ਲਪੇਟ ਲਈਆਂ। ਅਮਰਜੀਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕੰਧ ਨਾਲ ਲਾ ਕੇ ਤਦ ਤੱਕ ਚੁੰਮਿਆ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਕੰਬਣ ਨਹੀਂ ਲੱਗੀਆਂ।

ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਰਸੋਈ ਵਿੱਚ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਰੋਟੀ ਵੇਲ ਰਹੀ ਸੀ, ਤਦ ਅਮਰਜੀਤ ਪਿੱਛੋਂ ਆਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਸਲਵਾਰ ਥੱਲੇ ਖਿਸਕਾਈ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਉਂਗਲ ਪਾ ਦਿੱਤੀ, ਅਤੇ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਵੇਲਣ ਫੜ ਕੇ ਕੰਬਣ ਲੱਗੀ। ਅਮਰਜੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਉਂਗਲ ਚਲਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਉਸ ਦੀ ਗਰਦਨ ਤੇ ਚੁੰਮਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਕਿਹਾ ਕਿ ਰੋਟੀ ਸੜ ਜਾਵੇਗੀ। ਅਮਰਜੀਤ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਗੈਸ ਬੰਦ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਰਸੋਈ ਦੀ ਸਲੈਬ ਤੇ ਬਿਠਾ ਕੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਫੈਲਾ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਸਲੈਬ ਤੇ ਹੀ ਉਸ ਨੇ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੁੰਨ ਪਾ ਕੇ ਜ਼ੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਧੱਕੇ ਲਾਉਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੇ, ਅਤੇ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਸਲੈਬ ਫੜ ਕੇ ਕਰਾਹਣ ਲੱਗੀ।

ਸਲੈਬ ਦੀ ਖੇਡ ਖਤਮ ਹੋਣ ਤੇ ਅਮਰਜੀਤ ਨੇ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਫਰਸ਼ ਤੇ ਲਿਟਾ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਉੱਪਰ ਆ ਕੇ ਫਿਰ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੁੰਨ ਪਾ ਦਿੱਤਾ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਅਮਰਜੀਤ ਦੀ ਕਮਰ ਵਿੱਚ ਜਕੜ ਲਈਆਂ, ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਫਰਸ਼ ਤੇ ਹੀ ਲੁੜਕਣ ਲੱਗੇ। ਅਮਰਜੀਤ ਦੇ ਧੱਕੇ ਜਿੰਨੇ ਵਧ ਰਹੇ ਸਨ, ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੀਆਂ ਕਰਾਹਾਂ ਓਨੀਆਂ ਹੀ ਜ਼ੋਰ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੋ ਵਾਰ ਝੜ ਗਈ, ਅਤੇ ਅਮਰਜੀਤ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਗਹਿਰਾਈ ਨਾਲ ਝੜ ਗਿਆ। ਦੋਵੇਂ ਰਸੋਈ ਦੇ ਫਰਸ਼ ਤੇ ਪਸੀਨੇ ਵਿੱਚ ਭਿੱਜੇ ਪਏ ਰਹੇ, ਅਤੇ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਅੱਜ ਦੀ ਰੋਟੀ ਕੱਲ ਸਵੇਰੇ ਬਣੇਗੀ।

ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਅਮਰਜੀਤ ਲਈ ਚੰਗਾ ਖਾਣਾ ਬਣਾਉਂਦੀ, ਅਤੇ ਖਾਣਾ ਬਣਾਉਂਦੇ ਸਮੇਂ ਦੋਵਾਂ ਦੀਆਂ ਨਜ਼ਰਾਂ ਮਿਲਦੀਆਂ ਰਹਿੰਦੀਆਂ। ਅਮਰਜੀਤ ਜਦੋਂ ਵੀ ਮੌਕਾ ਮਿਲਦਾ, ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਰਸੋਈ ਵਿੱਚ ਇਕੱਲੀ ਪਾ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਫੜ ਲੈਂਦਾ, ਅਤੇ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਹੱਸ ਕੇ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਹਟਾ ਦਿੰਦੀ, ਭਾਵੇਂ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਉਦੋਂ ਹੀ ਗਿੱਲੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ।

ਸਵੇਰ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਮਰਜੀਤ ਆਪਣੇ ਘਰ ਮੁੜ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਆਪਣੇ ਬੈੱਡ ਤੇ ਲੇਟ ਕੇ ਮੁਸਕਰਾਈ। ਉਸ ਨੂੰ ਪਤਾ ਸੀ ਕਿ ਉਸ ਖੁਸ਼ਬੂ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਤੋਂ ਉਸ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਦਲ ਗਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਬਦਲਾਅ ਉਹ ਕਦੇ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਲੈਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ। ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੇ ਬਾਹਰ ਅਮਰਜੀਤ ਦੇ ਕਦਮਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਮੱਧਮ ਹੁੰਦੇ ਹੀ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕੀਤੀਆਂ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਅਜੇ ਵੀ ਅਮਰਜੀਤ ਦੇ ਲੁੰਨ ਦੀ ਛੋਹ ਲੱਗੀ ਹੋਈ ਸੀ।