ਪੰਜਾਬੀ Hot Story: ਝਗੜੇ ਵਾਲੀ ਰਾਤ

ਇਹ ਇੱਕ ਪੰਜਾਬੀ Hot Story ਹੈ, ਪਰ ਉਸ ਰਾਤ ਜੋ ਹੋਇਆ ਉਹ ਕਿਸੇ ਕਹਾਣੀ ਤੋਂ ਘੱਟ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਝਗੜਾ ਤਾਂ ਹਰ ਜੋੜੇ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਅਤੇ ਗੁਰਮੀਤ ਦਾ ਝਗੜਾ ਉਸ ਰਾਤ ਕੁਝ ਹੋਰ ਹੀ ਬਣ ਗਿਆ।

ਮੇਰਾ ਨਾਮ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਹੈ, ਤੀਹ ਸਾਲ ਦੀ। ਮੇਰੇ ਪਤੀ ਗੁਰਮੀਤ ਛੱਤੀ ਸਾਲ ਦੇ, ਟਰੱਕਾਂ ਦਾ ਕਾਰੋਬਾਰ ਕਰਦੇ ਨੇ। ਅਸੀਂ ਫਗਵਾੜੇ ਤੋਂ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਜਾ ਰਹੇ ਸੀ, ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਢਾਬੇ ਤੇ ਰੁਕੇ। ਸ਼ਾਮ ਦੇ ਸੱਤ ਵੱਜੇ ਸਨ, ਢਾਬੇ ਤੇ ਭੀੜ ਸੀ, ਤੰਦੂਰ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਘੁਲੀ ਹੋਈ ਸੀ।

ਝਗੜਾ ਕਾਰ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ। ਗੁਰਮੀਤ ਨੇ ਮੇਰੇ ਭਰਾ ਬਾਰੇ ਕੁਝ ਕਿਹਾ ਸੀ, ਮੈਨੂੰ ਬੁਰਾ ਲੱਗਾ ਸੀ। ਮੈਂ ਚੁੱਪ ਸੀ, ਉਹ ਚੁੱਪ ਸੀ। ਢਾਬੇ ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਵੀ ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਹੇ ਸੀ।

ਵੇਟਰ ਚਾਹ ਲੈ ਕੇ ਆਇਆ। ਗੁਰਮੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਹਰਪ੍ਰੀਤ, ਬੱਸ ਕਰ ਹੁਣ, ਇੰਨਾ ਗੁੱਸਾ ਠੀਕ ਨਹੀਂ। ਮੈਂ ਕਿਹਾ, ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਭਰਾ ਬਾਰੇ ਐਵੇਂ ਨਾ ਬੋਲੋ, ਮੈਨੂੰ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਮੈਂ ਸੱਚ ਹੀ ਕਿਹਾ ਸੀ, ਤੂੰ ਹੀ ਵਧਾ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ ਲੈ ਗਈ।

ਮੇਰਾ ਪਾਰਾ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ। ਮੈਂ ਕਿਹਾ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੈਂ ਹੀ ਗਲਤ ਲੱਗਦੀ ਹਾਂ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮੇਜ਼ ਤੇ ਹੱਥ ਮਾਰਿਆ, ਚਾਹ ਦੇ ਕੱਪ ਹਿੱਲ ਗਏ। ਆਸ ਪਾਸ ਦੇ ਲੋਕ ਸਾਨੂੰ ਦੇਖਣ ਲੱਗੇ।

ਮੈਂ ਉੱਠ ਕੇ ਢਾਬੇ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਵਾਲੇ ਪਾਸੇ ਚਲੀ ਗਈ, ਜਿੱਥੇ ਟਰੱਕ ਖੜ੍ਹੇ ਸਨ ਅਤੇ ਇੱਕ ਪੁਰਾਣਾ ਕਮਰਾ ਸੀ ਜਿਸ ਤੇ ਲਿਖਿਆ ਸੀ ਆਰਾਮ ਕਮਰਾ। ਮੈਨੂੰ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ।

ਗੁਰਮੀਤ ਮੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਆਏ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮੇਰੀ ਬਾਂਹ ਫੜੀ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਹਰਪ੍ਰੀਤ, ਗੱਲ ਸੁਣ। ਮੈਂ ਬਾਂਹ ਛੁਡਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਕਹੀ, ਮੈਨੂੰ ਹੱਥ ਨਾ ਲਾਓ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਅੱਛਾ, ਤਾਂ ਹੁਣ ਹੱਥ ਵੀ ਨਾ ਲਾਵਾਂ।

ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕੰਧ ਨਾਲ ਲਾ ਲਿਆ। ਮੇਰੀ ਪਿੱਠ ਕੰਧ ਨਾਲ ਲੱਗੀ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਮੇਰੇ ਚਿਹਰੇ ਤੋਂ ਇੱਕ ਇੰਚ ਦੂਰ ਸੀ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸਾਹ ਮੇਰੇ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਪੈ ਰਹੀ ਸੀ। ਮੇਰਾ ਗੁੱਸਾ ਅਜੇ ਵੀ ਸੀ, ਪਰ ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਹੋਰ ਵੀ ਜਾਗਣ ਲੱਗਾ ਸੀ।

ਮੈਂ ਕਿਹਾ, ਛੱਡੋ ਮੈਨੂੰ, ਕੋਈ ਦੇਖ ਲਏਗਾ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਦੇਖਣ ਦੇ, ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਹੈਂ। ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮੇਰੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਆਪਣੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ।

ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵਿਰੋਧ ਕੀਤਾ, ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਹਿਲਾਇਆ, ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮੇਰਾ ਚਿਹਰਾ ਦੋਵੇਂ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਫੜ ਲਿਆ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਮੇਰੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੂਸ ਰਹੇ ਸਨ। ਮੇਰਾ ਗੁੱਸਾ ਪਿਘਲਣ ਲੱਗਾ, ਮੇਰੀ ਜੀਭ ਆਪਣੇ ਆਪ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਚਲੀ ਗਈ।

ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਫੜ ਲਈ। ਮੇਰੇ ਨਹੁੰ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪਿੱਠ ਵਿੱਚ ਗੱਡ ਗਏ। ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਕੱਟਣ ਲੱਗੀ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮੇਰੀ ਗਰਦਨ ਤੇ ਦੰਦ ਗੱਡੇ ਅਤੇ ਮੈਂ ਸਿਸਕ ਪਈ। ਮੇਰੇ ਮੂੰਹੋਂ ਨਿਕਲਿਆ, ਆਹ, ਗੁਰਮੀਤ।

ਮੈਂ ਹਾਂਫਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ, ਤੁਸੀਂ ਜਦੋਂ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਕੰਧ ਨਾਲ ਲਾਇਆ, ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਕੁਝ ਟੁੱਟ ਗਿਆ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮੇਰੀ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਦੇਖਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਸੀ। ਤੇਰਾ ਗੁੱਸਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੈਨੂੰ ਮੇਰੇ ਨੇੜੇ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਗੱਲ ਤੇ ਹਲਕਾ ਜਿਹਾ ਥੱਪੜ ਮਾਰਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਚੁੱਪ ਕਰੋ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰੋ।

ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮੇਰੇ ਸੂਟ ਦੇ ਉੱਪਰੋਂ ਹੀ ਮੇਰੇ ਮੰਮੇ ਦਬਾਏ। ਮੇਰੇ ਮੰਮੇ ਭਰੇ ਹੋਏ ਨੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਪੂਰੇ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮੇਰੀ ਕਮੀਜ਼ ਦੇ ਬਟਨ ਖੋਲ੍ਹਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੇ। ਮੈਂ ਕਿਹਾ, ਇੱਥੇ ਨਹੀਂ, ਕੋਈ ਆ ਜਾਏਗਾ।

ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਦੇਖਿਆ। ਆਰਾਮ ਕਮਰੇ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਸੀ, ਅੰਦਰ ਹਨੇਰਾ ਸੀ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਅੰਦਰ ਧੱਕਿਆ ਅਤੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਅੰਦਰ ਇੱਕ ਪੁਰਾਣੀ ਮੰਜੀ ਸੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਬਲਬ ਜਲ ਰਿਹਾ ਸੀ।

ਮੈਂ ਕਿਹਾ, ਤੁਸੀਂ ਪਾਗਲ ਹੋ ਗਏ ਹੋ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਤੇਰੇ ਕਰਕੇ। ਤੂੰ ਜਦੋਂ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੀ ਹੈਂ, ਤੈਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਮੇਰਾ ਖੂਨ ਖੌਲਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮੇਰੀ ਕਮੀਜ਼ ਪੂਰੀ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੀ।

ਮੈਂ ਲਾਲ ਰੰਗ ਦੀ ਬ੍ਰਾ ਪਾਈ ਸੀ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਬ੍ਰਾ ਦਾ ਹੁੱਕ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਨੰਗੇ ਮੰਮੇ ਬਾਹਰ ਆ ਗਏ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਮੰਮਾ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਅਤੇ ਚੂਸਣ ਲੱਗੇ, ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਹੱਥ ਨਾਲ ਮਰੋੜਦੇ ਰਹੇ।

ਮੇਰੀ ਸਿਸਕੀਆਂ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵਾਲ ਫੜ ਲਏ। ਮੈਂ ਕਿਹਾ, ਹੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ, ਗੁਰਮੀਤ, ਹੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ। ਮੇਰਾ ਗੁੱਸਾ ਹੁਣ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਵਸ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਚੁੱਕਾ ਸੀ।

ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮੇਰੀ ਸਲਵਾਰ ਦਾ ਨਾੜਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ। ਮੈਂ ਕਾਲੀ ਪੈਂਟੀ ਪਾਈ ਸੀ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪੈਂਟੀ ਫਾੜਨ ਵਾਲੇ ਅੰਦਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਉਂਗਲ ਮੇਰੀ ਫੁੱਦੀ ਤੇ ਰੱਖੀ।

ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਗਿੱਲੀ ਸੀ। ਝਗੜੇ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਗਰਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਉਂਗਲ ਮੇਰੀ ਫੁੱਦੀ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਫਿਸਲੀ ਅਤੇ ਮੈਂ ਕੰਬ ਉੱਠੀ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਂਗਲ ਅੰਦਰ ਪਾਈ ਅਤੇ ਹਿਲਾਉਣ ਲੱਗੇ।

ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਮੋਢਾ ਫੜ ਲਿਆ। ਮੇਰੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਕੰਬ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਦੇਖ, ਤੇਰੀ ਫੁੱਦੀ ਕਿੰਨੀ ਗਿੱਲੀ ਹੈ। ਗੁੱਸਾ ਤੈਨੂੰ ਗਰਮ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਸ਼ਰਮ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਚਿਹਰਾ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮੋਢੇ ਵਿੱਚ ਲੁਕਾ ਲਿਆ।

ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਮੰਜੀ ਤੇ ਲਿਟਾ ਦਿੱਤਾ। ਮੈਂ ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਉਹ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਗੋਡਿਆਂ ਭਾਰ ਬੈਠ ਗਏ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮੇਰੀ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਚੁੰਮਿਆ, ਫਿਰ ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਮੇਰੇ ਦਾਣੇ ਤੇ ਰੱਖੀ।

ਮੇਰਾ ਸਰੀਰ ਇੱਕ ਝਟਕੇ ਨਾਲ ਅਕੜ ਗਿਆ। ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਸਿਰ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਤੇ ਦਬਾ ਲਿਆ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮੇਰੀ ਫੁੱਦੀ ਚੱਟੀ, ਮੇਰਾ ਰਸ ਪੀਤਾ। ਮੇਰੀਆਂ ਸਿਸਕੀਆਂ ਵੱਧਦੀਆਂ ਗਈਆਂ।

ਮੈਂ ਕਿਹਾ, ਗੁਰਮੀਤ, ਬੱਸ, ਮੈਂ ਆ ਰਹੀ ਹਾਂ। ਉਹ ਨਹੀਂ ਰੁਕੇ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮੇਰੇ ਦਾਣੇ ਨੂੰ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਹਲਕਾ ਜਿਹਾ ਦਬਾਇਆ ਅਤੇ ਮੈਂ ਝੜ ਗਈ। ਮੇਰੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚੋਂ ਪਾਣੀ ਨਿਕਲਿਆ, ਮੇਰਾ ਸਾਰਾ ਸਰੀਰ ਕੰਬ ਰਿਹਾ ਸੀ।

ਮੈਂ ਹਾਂਫ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪੈਂਟ ਉਤਾਰੀ। ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਲੰਨ ਤਣਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਮੋਟਾ ਅਤੇ ਲੰਬਾ। ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਆਪਣੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਕੱਟ ਲਏ।

ਮੈਂ ਉੱਠੀ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਲੰਨ ਫੜ ਲਿਆ। ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਹਿਲਾਉਣ ਲੱਗੀ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮੇਰੇ ਵਾਲ ਫੜੇ ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਮੂੰਹ ਆਪਣੇ ਲੰਨ ਵੱਲ ਝੁਕਾਇਆ। ਮੈਂ ਉਸਦੇ ਸਿਰੇ ਨੂੰ ਚੁੰਮਿਆ, ਫਿਰ ਪੂਰਾ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ।

ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਲੰਨ ਚੂਸ ਰਹੀ ਸੀ। ਮੇਰਾ ਮੂੰਹ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਲੰਨ ਤੇ ਅੱਗੇ ਪਿੱਛੇ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮੇਰੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਧੱਕੇ ਲਾਏ। ਮੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਆ ਗਿਆ, ਪਰ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਰੁਕੀ।

ਫਿਰ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਮੰਜੀ ਤੇ ਪੱਟਾਂ ਭਾਰ ਕੀਤਾ। ਮੈਂ ਘੋੜੀ ਬਣ ਗਈ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪਿੱਛੋਂ ਮੇਰੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੰਨ ਪਾਇਆ। ਮੇਰੀ ਗਾਂਡ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪੇਟ ਨਾਲ ਟਕਰਾ ਰਹੀ ਸੀ।

ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮੇਰੇ ਵਾਲ ਖਿੱਚੇ ਅਤੇ ਜ਼ੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਚੋਦਣ ਲੱਗੇ। ਮੰਜੀ ਚਰਚਰਾ ਰਹੀ ਸੀ। ਮੈਂ ਚਿੱਲਾ ਰਹੀ ਸੀ, ਹਾਂ, ਹੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ, ਫਾੜ ਦੇ ਮੈਨੂੰ। ਮੇਰਾ ਝਗੜੇ ਵਾਲਾ ਗੁੱਸਾ ਹੁਣ ਚੀਖਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਕਲ ਰਿਹਾ ਸੀ।

ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਮੰਜੀ ਤੇ ਲਿਟਾ ਦਿੱਤਾ। ਮੇਰੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮੋਢਿਆਂ ਤੇ ਸਨ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮੇਰੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੰਨ ਪਾਇਆ ਅਤੇ ਪੂਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਧੱਕੇ ਲਾਏ।

ਹਰ ਧੱਕੇ ਨਾਲ ਮੈਂ ਸਿਸਕਦੀ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮੇਰੇ ਮੰਮੇ ਫੜੇ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਚੋਦਦੇ ਰਹੇ। ਮੇਰੀ ਫੁੱਦੀ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਲੰਨ ਨੂੰ ਨਿਚੋੜਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।

ਮੈਂ ਕਿਹਾ, ਗੁਰਮੀਤ, ਮੈਂ ਫਿਰ ਆ ਰਹੀ ਹਾਂ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਇਕੱਠੇ ਆਉਂਦੇ ਹਾਂ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਖਰੀ ਜ਼ੋਰ ਦੇ ਧੱਕੇ ਲਾਏ ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਇਕੱਠੇ ਝੜ ਗਏ।

ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਪਾਣੀ ਮੇਰੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਭਰ ਗਿਆ। ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸੀਨੇ ਨਾਲ ਲੱਗੀ ਹਾਂਫ ਰਹੀ ਸੀ। ਕੁਝ ਦੇਰ ਅਸੀਂ ਇੰਝ ਹੀ ਪਏ ਰਹੇ, ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਲਿਪਟੇ।

ਫਿਰ ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸੀਨੇ ਤੇ ਹੱਥ ਫੇਰਿਆ। ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਦਿਲ ਅਜੇ ਵੀ ਤੇਜ਼ ਧੜਕ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਮੈਂ ਕਿਹਾ, ਗੁਰਮੀਤ, ਮੇਰਾ ਗੁੱਸਾ ਤਾਂ ਉਤਰ ਗਿਆ, ਪਰ ਮੇਰੀ ਪਿਆਸ ਅਜੇ ਬਾਕੀ ਹੈ। ਉਹ ਹੱਸੇ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਤੂੰ ਤਾਂ ਅੱਜ ਪੂਰੀ ਸ਼ੇਰਨੀ ਬਣੀ ਹੋਈ ਹੈਂ।

ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮੰਜੀ ਤੇ ਲਿਟਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹ ਗਈ। ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਲੰਨ ਫੜਿਆ, ਜੋ ਅਜੇ ਵੀ ਅੱਧਾ ਤਣਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਪਾ ਲਿਆ। ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਉੱਪਰ ਬੈਠ ਕੇ ਹਿੱਲਣ ਲੱਗੀ।

ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮੇਰੇ ਮੰਮੇ ਫੜ ਲਏ ਅਤੇ ਹੇਠੋਂ ਧੱਕੇ ਲਾਉਣ ਲੱਗੇ। ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਉੱਪਰ ਉੱਠਦੀ ਬੈਠਦੀ ਰਹੀ। ਮੇਰੇ ਵਾਲ ਮੇਰੇ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਆ ਰਹੇ ਸਨ। ਮੈਂ ਕਿਹਾ, ਦੇਖੋ, ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਚੋਦ ਰਹੀ ਹਾਂ।

ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮੇਰੀ ਗਾਂਡ ਤੇ ਥੱਪੜ ਮਾਰਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਹਾਂ, ਹੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਹਿੱਲ। ਮੈਂ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਈ। ਮੇਰੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚੋਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਆ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਮੇਰਾ ਦੂਜਾ ਝੜਨਾ ਨੇੜੇ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ।

ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਝੁਕੀ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਚੁੰਮਦੇ ਹੋਏ ਹਿੱਲਦੀ ਰਹੀ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮੇਰੀ ਪਿੱਠ ਫੜੀ ਅਤੇ ਹੇਠੋਂ ਜ਼ੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਧੱਕੇ ਲਾਏ। ਮੈਂ ਚੀਖ ਪਈ ਅਤੇ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਝੜ ਗਈ। ਮੇਰੀ ਫੁੱਦੀ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਲੰਨ ਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਨਿਚੋੜਿਆ।

ਉਹ ਵੀ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਹੀ ਝੜ ਗਏ। ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਪਸੀਨੇ ਵਿੱਚ ਭਿੱਜੇ ਹੋਏ ਸੀ। ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸੀਨੇ ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਈ। ਮੈਂ ਕਿਹਾ, ਹੁਣ ਤਾਂ ਝਗੜਾ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖਤਮ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮੇਰੇ ਮੱਥੇ ਤੇ ਚੁੰਮਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਖਤਮ।

ਫਿਰ ਮੈਂ ਹੱਸ ਪਈ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, ਹੁਣ ਹੱਸਦੀ ਕਿਉਂ ਹੈਂ। ਮੈਂ ਕਿਹਾ, ਝਗੜਾ ਤਾਂ ਮੈਂ ਭੁੱਲ ਗਈ, ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਭਰਾ ਬਾਰੇ ਫਿਰ ਕੁਝ ਕਿਹਾ ਤਾਂ ਦੇਖ ਲੈਣਾ। ਉਹ ਹੱਸੇ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਹੁਣ ਤਾਂ ਮੈਂ ਰੋਜ਼ ਕਹਾਂਗਾ।

ਅਸੀਂ ਕੱਪੜੇ ਠੀਕ ਕੀਤੇ ਅਤੇ ਬਾਹਰ ਆਏ। ਢਾਬੇ ਤੇ ਕੋਈ ਸਾਨੂੰ ਦੇਖ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਅਸੀਂ ਮੇਜ਼ ਤੇ ਬੈਠੇ ਅਤੇ ਠੰਡੀ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਚਾਹ ਪੀਤੀ। ਗੁਰਮੀਤ ਨੇ ਮੇਰਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਚੱਲ, ਹੁਣ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਚੱਲੀਏ।

ਕਾਰ ਵਿੱਚ ਬੈਠ ਕੇ ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਵੱਲ ਦੇਖਿਆ। ਮੇਰੇ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਮੁਸਕਾਨ ਸੀ। ਮੈਂ ਸੋਚ ਰਹੀ ਸੀ, ਕਈ ਵਾਰ ਝਗੜਾ ਪਿਆਰ ਨੂੰ ਹੋਰ ਗੂੜ੍ਹਾ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਉਸ ਰਾਤ ਸਾਡਾ ਪਿਆਰ ਸਭ ਤੋਂ ਗੂੜ੍ਹਾ ਸੀ।

ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮੇਰਾ ਹੱਥ ਨਹੀਂ ਛੱਡਿਆ। ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮੋਢੇ ਤੇ ਸਿਰ ਰੱਖ ਕੇ ਸੋਚਦੀ ਰਹੀ। ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਪਹੁੰਚੇ ਤਾਂ ਰਾਤ ਦੇ ਬਾਰਾਂ ਵੱਜ ਚੁੱਕੇ ਸਨ। ਮੈਂ ਕਾਰੋਂ ਉਤਰਦੇ ਹੋਏ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ, ਅਗਲੀ ਵਾਰ ਝਗੜਾ ਘਰ ਵਿੱਚ ਕਰਾਂਗੇ, ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ।