ਪੰਜਾਬੀ ਪਿੰਡ ਸੈਕਸ ਕਹਾਣੀ: ਖੇਤ ਦੀ ਗਰਮੀ

"ਜੱਸੀ ਭੈਣ, ਮੋਟਰ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਤਾਂ ਐਂ ਲੱਗ ਰਹੀ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਬੁੱਢੀ ਖੰਘ ਰਹੀ ਹੋਵੇ।" ਸੁਖਵਿੰਦਰ ਮੇਰੇ ਟਿਊਬਵੈੱਲ ਦੇ ਕੋਲ ਘੁਟਣਿਆਂ ਭਾਰ ਬੈਠਾ ਸੀ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਪੇਚਕਸ ਅਤੇ ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਪਸੀਨੇ ਦੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ। "ਤੁਹਾਡੀ ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਪਿੰਡ ਸੈਕਸ ਕਹਾਣੀ ਵਾਲੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਤਾਂ ਸੌਖੀ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਇਹ ਮੋਟਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰਦੀ ਰਹੇਗੀ।"

ਮੈਂ ਹੱਸ ਪਈ। ਮੇਰਾ ਨਾਂ ਜਸਵੀਰ ਕੌਰ ਹੈ, ਪਰ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਸਭ ਮੈਨੂੰ ਜੱਸੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਮੇਰੀ ਉਮਰ ਸੱਤਾਈ ਸਾਲ ਹੈ ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਪਿਛਲੇ ਤਿੰਨ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਕੈਨੇਡਾ ਵਿੱਚ ਟਰੱਕ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਸਾਲ। ਤਿੰਨ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਮੇਰਾ ਬਿਸਤਰ ਅੱਧਾ ਖਾਲੀ ਪਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਸਰੀਰ ਹਰ ਰਾਤ ਉਸ ਖਾਲੀਪਣ ਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਲੋਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਪਿੰਡ ਦੀ ਔਰਤ ਸਬਰ ਕਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ। ਸ਼ਾਇਦ ਉਹ ਸਹੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਉਸ ਸ਼ਾਮ, ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਕਣਕ ਦੇ ਖੇਤਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਡੁੱਬ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਸੀ, ਮੇਰਾ ਸਬਰ ਟੁੱਟਣ ਵਾਲਾ ਸੀ।

ਸੁਖਵਿੰਦਰ ਸਾਡੇ ਪਿੰਡ ਦਾ ਬਿਜਲੀ ਮਿਸਤਰੀ ਸੀ। ਬੱਤੀ ਸਾਲ ਦਾ, ਚੌੜੇ ਮੋਢੇ, ਕਾਲੀ ਦਾੜ੍ਹੀ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਚਿੱਟੇ ਵਾਲ, ਅਤੇ ਹੱਥ ਇੰਨੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਿ ਲੋਹੇ ਦੇ ਪੇਚ ਵੀ ਉਸ ਦੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਹੇਠਾਂ ਨਰਮ ਲੱਗਦੇ ਸਨ। ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਕਈ ਵਾਰ ਦੇਖਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਉਸ ਦਿਨ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ। ਉਸਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਪਸੀਨੇ ਨਾਲ ਪਿੱਠ ਉੱਤੇ ਚਿਪਕੀ ਹੋਈ ਸੀ ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਮੋਟਰ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਝੁਕਿਆ ਤਾਂ ਉਸਦੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਦੀਆਂ ਨਸਾਂ ਉੱਭਰ ਆਈਆਂ।

"ਕਿੰਨਾ ਟਾਈਮ ਲੱਗੇਗਾ?" ਮੈਂ ਪੁੱਛਿਆ, ਆਪਣਾ ਦੁਪੱਟਾ ਠੀਕ ਕਰਦੇ ਹੋਏ।

"ਘੰਟਾ, ਡੇਢ ਘੰਟਾ। ਕੋਇਲ ਸੜ ਗਈ ਹੈ।" ਉਸਨੇ ਮੇਰੇ ਵੱਲ ਵੇਖਿਆ ਅਤੇ ਮੁਸਕਰਾਇਆ। ਉਸਦੀ ਮੁਸਕਰਾਹਟ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਸੀ, ਕੁਝ ਅਜਿਹਾ ਜੋ ਮੇਰੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਗਰਮੀ ਭਰ ਗਿਆ। "ਤੁਸੀਂ ਅੰਦਰ ਜਾ ਕੇ ਚਾਹ ਬਣਾ ਲਓ। ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਹੀ ਹਾਂ।"

ਮੈਂ ਮੋਟਰ ਵਾਲੇ ਛੋਟੇ ਕਮਰੇ ਵੱਲ ਵੇਖਿਆ। ਉਹ ਕਮਰਾ ਸਿਰਫ਼ ਮੋਟਰ ਅਤੇ ਕੁਝ ਔਜ਼ਾਰਾਂ ਲਈ ਬਣਿਆ ਸੀ, ਕੰਧਾਂ ਉੱਤੇ ਤੇਲ ਦੇ ਧੱਬੇ ਅਤੇ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਬਲਬ ਜੋ ਪੀਲੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਫੈਲਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਬਾਹਰ ਹਨੇਰਾ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਖੇਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਟਿੱਡੀਆਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਆ ਰਹੀ ਸੀ।

"ਚਾਹ ਮੈਂ ਬਣਾ ਦਿੰਦੀ ਹਾਂ," ਮੈਂ ਕਿਹਾ। "ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਇਕੱਲੇ ਕੀ ਕਰੋਗੇ? ਮੈਂ ਵੀ ਇੱਥੇ ਹੀ ਬੈਠਦੀ ਹਾਂ।"

ਉਹ ਹੈਰਾਨ ਹੋਇਆ, ਫਿਰ ਹੱਸਿਆ। "ਜਿਵੇਂ ਤੁਹਾਡੀ ਮਰਜ਼ੀ, ਭੈਣ।"

ਉਹ 'ਭੈਣ' ਸ਼ਬਦ। ਉਸਨੇ ਉਹ ਸ਼ਬਦ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਖੁਦ ਵੀ ਜਾਣਦਾ ਹੋਵੇ ਕਿ ਉਹ ਝੂਠ ਬੋਲ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਘੁੰਮ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਮੇਰੇ ਸੂਟ ਦੇ ਉਸ ਹਿੱਸੇ ਉੱਤੇ ਜਿੱਥੇ ਪਸੀਨੇ ਨਾਲ ਕੱਪੜਾ ਚਿਪਕ ਗਿਆ ਸੀ।

ਮੈਂ ਟਿਊਬਵੈੱਲ ਦੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਟੈਂਕੀ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਗਈ। ਸੁਖਵਿੰਦਰ ਮੋਟਰ ਵਿੱਚ ਉਲਝਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਤੇਲ ਨਾਲ ਕਾਲੇ ਹੋ ਗਏ ਸਨ। ਕੁਝ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, "ਪਾਣੀ ਮਿਲੇਗਾ? ਹੱਥ ਧੋਣੇ ਹਨ।"

ਮੈਂ ਉੱਠੀ ਅਤੇ ਟੂਟੀ ਖੋਲ੍ਹੀ। ਠੰਡਾ ਪਾਣੀ ਨਿਕਲਿਆ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਧੋਤੇ, ਫਿਰ ਆਪਣਾ ਚਿਹਰਾ ਵੀ ਧੋਤਾ। ਪਾਣੀ ਦੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ ਉਸਦੀ ਦਾੜ੍ਹੀ ਵਿੱਚੋਂ ਟਪਕ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਕਮੀਜ਼ ਦੇ ਕਾਲਰ ਨੂੰ ਖਿੱਚਿਆ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਗਰਦਨ ਉੱਤੇ ਡੋਲ੍ਹਿਆ। ਉਸਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਪੂਰੀ ਗਿੱਲੀ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਛਾਤੀ ਦੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਮਾਸਪੇਸ਼ੀਆਂ ਸਾਫ਼ ਦਿਖਣ ਲੱਗੀਆਂ।

ਮੇਰਾ ਸਾਹ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਿਆ। ਮੈਂ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਹਟਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਨਹੀਂ ਹਟਾ ਸਕੀ।

"ਤੁਸੀਂ ਬਹੁਤ ਗਰਮੀ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹੋ," ਮੈਂ ਕਿਹਾ, ਮੇਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਥੋੜ੍ਹੀ ਕੰਬ ਰਹੀ ਸੀ।

"ਗਰਮੀ ਤਾਂ ਹੈ," ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, ਮੇਰੇ ਵੱਲ ਸਿੱਧਾ ਵੇਖਦੇ ਹੋਏ। "ਪਰ ਕੁਝ ਗਰਮੀ ਅਜਿਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਕੰਮ ਨਾਲ ਨਹੀਂ, ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ ਨਾਲ ਵੱਧਦੀ ਹੈ।"

ਮੇਰਾ ਦਿਲ ਧੜਕਣ ਲੱਗਾ। ਉਹ ਮੇਰੇ ਵੱਲ ਵਧਿਆ। ਉਸਦੇ ਗਿੱਲੇ ਹੱਥ ਮੇਰੀ ਬਾਂਹ ਨੂੰ ਛੂਹੇ। ਉਸਦਾ ਛੂਹਣਾ ਬਿਜਲੀ ਵਰਗਾ ਸੀ। ਤਿੰਨ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਕਿਸੇ ਮਰਦ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਛੂਹਿਆ ਸੀ।

"ਸੁਖਵਿੰਦਰ..." ਮੈਂ ਫੁਸਫੁਸਾਈ।

"ਸੁੱਖਾ ਕਹੋ," ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, ਉਸਦਾ ਚਿਹਰਾ ਮੇਰੇ ਚਿਹਰੇ ਦੇ ਇੰਨਾ ਨੇੜੇ ਆ ਗਿਆ ਕਿ ਮੈਂ ਉਸਦੇ ਸਾਹ ਦੀ ਗਰਮੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਸਕਦੀ ਸੀ। "ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਸਭ ਮੈਨੂੰ ਸੁੱਖਾ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।"

ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਮੈਨੂੰ ਚੁੰਮਿਆ। ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਮੇਰੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਆਏ, ਪਹਿਲਾਂ ਹੌਲੀ, ਫਿਰ ਭੁੱਖੇ। ਮੈਂ ਵਿਰੋਧ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ। ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੀ ਸੀ। ਮੇਰਾ ਸਰੀਰ ਤਿੰਨ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਪਿਆਸ ਨਾਲ ਤੜਪ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ ਪਾਣੀ ਸੀ। ਮੈਂ ਉਸਦੀ ਗਿੱਲੀ ਕਮੀਜ਼ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਖਿੱਚ ਲਿਆ।

ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਮੇਰੀ ਕਮਰ ਉੱਤੇ ਆਏ, ਫਿਰ ਮੇਰੇ ਕੁੱਲ੍ਹਿਆਂ ਉੱਤੇ। ਉਸਨੇ ਮੈਨੂੰ ਟੈਂਕੀ ਤੋਂ ਉਠਾਇਆ ਅਤੇ ਮੋਟਰ ਵਾਲੇ ਕਮਰੇ ਦੇ ਅੰਦਰ ਲੈ ਗਿਆ। ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਅੱਧਾ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਪੈਰ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਬੰਦ ਕੀਤਾ।

ਪੀਲੇ ਬਲਬ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਉਸਨੇ ਮੇਰਾ ਦੁਪੱਟਾ ਖਿੱਚਿਆ ਅਤੇ ਉਹ ਜ਼ਮੀਨ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ। ਫਿਰ ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਮੇਰੀ ਕਮੀਜ਼ ਦੇ ਬਟਨਾਂ ਉੱਤੇ ਆਏ। ਇੱਕ ਇੱਕ ਕਰਕੇ ਉਸਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਿਆ। ਮੇਰੀ ਛਾਤੀ ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨੰਗੀ ਹੋ ਗਈ। ਮੇਰੇ ਨਿੱਪਲ ਸਖ਼ਤ ਹੋ ਗਏ ਸਨ, ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹੇ।

"ਵਾਹਿਗੁਰੂ," ਉਸਨੇ ਫੁਸਫੁਸਾਇਆ। "ਜੱਸੀ, ਤੁਸੀਂ ਤਾਂ..."

ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਮੇਰੀ ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ। ਉਸਦੀ ਜੀਭ ਮੇਰੇ ਨਿੱਪਲ ਉੱਤੇ ਘੁੰਮੀ ਅਤੇ ਮੈਂ ਚੀਖ਼ ਪਈ। ਮੇਰੇ ਹੱਥ ਉਸਦੇ ਵਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਘੁੱਸ ਗਏ। ਉਸਨੇ ਮੇਰੀ ਇੱਕ ਛਾਤੀ ਨੂੰ ਚੂਸਿਆ, ਫਿਰ ਦੂਜੀ ਨੂੰ। ਉਸਦੇ ਦੰਦ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਮੇਰੇ ਨਿੱਪਲ ਨੂੰ ਕੱਟ ਰਹੇ ਸਨ ਅਤੇ ਦਰਦ ਅਤੇ ਆਨੰਦ ਦਾ ਮਿਸ਼ਰਣ ਮੇਰੀ ਰੀੜ੍ਹ ਦੀ ਹੱਡੀ ਵਿੱਚ ਦੌੜ ਰਿਹਾ ਸੀ।

ਮੈਂ ਉਸਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਦੇ ਬਟਨ ਖੋਲ੍ਹਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੇ। ਮੇਰੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਕੰਬ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਜਦੋਂ ਉਸਦੀ ਛਾਤੀ ਨੰਗੀ ਹੋਈ ਤਾਂ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਉਸ ਉੱਤੇ ਫੇਰੇ। ਉਸਦੀ ਚਮੜੀ ਗਰਮ ਸੀ, ਪਸੀਨੇ ਨਾਲ ਗਿੱਲੀ। ਮੈਂ ਹੇਠਾਂ ਵਧੀ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਪੈਂਟ ਦੀ ਜ਼ਿਪ ਖੋਲ੍ਹੀ। ਉਸਦਾ ਲੰਨ ਬਾਹਰ ਆਇਆ, ਸਖ਼ਤ ਅਤੇ ਵੱਡਾ, ਨਸਾਂ ਉੱਭਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ।

ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜਿਆ। ਉਹ ਗਰਮ ਸੀ, ਧੜਕ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਹਿਲਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਸੁੱਖਾ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਪਿੱਛੇ ਸੁੱਟਿਆ, ਉਸਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਇੱਕ ਗਹਿਰੀ ਆਹ ਨਿਕਲੀ।

"ਜੱਸੀ..." ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ। "ਮੇਰੀ ਜਾਨ ਕੱਢ ਲਵੋਗੀ ਕੀ?"

ਮੈਂ ਹੇਠਾਂ ਝੁਕੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਲੰਨ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲਿਆ। ਉਸਦਾ ਸੁਆਦ ਨਮਕੀਨ ਸੀ, ਮਰਦਾਨਾ। ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਚੂਸਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਉਸਦੇ ਸਿਰੇ ਉੱਤੇ ਘੁਮਾਉਂਦੇ ਹੋਏ। ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਮੇਰੇ ਵਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਸਨ, ਮੈਨੂੰ ਅੱਗੇ ਪਿੱਛੇ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਹੋਰ ਅੰਦਰ ਲਿਆ, ਜਿੰਨਾ ਮੈਂ ਲੈ ਸਕਦੀ ਸੀ। ਮੇਰੇ ਗਲੇ ਵਿੱਚੋਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਿਕਲ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।

"ਬੱਸ," ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, ਮੈਨੂੰ ਉੱਪਰ ਖਿੱਚਦੇ ਹੋਏ। "ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਵਾਰੀ।"

ਉਸਨੇ ਮੇਰੀ ਸਲਵਾਰ ਦਾ ਨਾੜਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਅਤੇ ਉਹ ਮੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਪਈ। ਮੈਂ ਹੁਣ ਪੂਰੀ ਨੰਗੀ ਸੀ, ਸਿਰਫ਼ ਮੇਰੀ ਕੱਛੀ ਬਚੀ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਵੀ ਖਿੱਚ ਕੇ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਮੇਰੀ ਫੁੱਦੀ ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਸੀ, ਗਿੱਲੀ ਅਤੇ ਸੁੱਜੀ ਹੋਈ।

ਉਸਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਦੋ ਉਂਗਲਾਂ ਮੇਰੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਪਾਈਆਂ। ਮੈਂ ਚੀਖ਼ ਪਈ। ਉਸਦੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਅੰਦਰ ਬਾਹਰ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਸਨ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਅੰਗੂਠਾ ਮੇਰੇ ਦਾਣੇ ਉੱਤੇ ਘੁੰਮ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਮੇਰੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਕੰਬ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਮੈਂ ਕੰਧ ਦਾ ਸਹਾਰਾ ਲਿਆ।

"ਇੰਨੀ ਗਿੱਲੀ," ਉਸਨੇ ਫੁਸਫੁਸਾਇਆ। "ਜੱਸੀ, ਤੁਸੀਂ ਤਾਂ ਪੂਰੀ ਤਿਆਰ ਹੋ।"

"ਤਿੰਨ ਸਾਲ, ਸੁੱਖਾ," ਮੈਂ ਕਿਹਾ, ਮੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਹੰਝੂ। "ਤਿੰਨ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਕਿਸੇ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਛੂਹਿਆ ਨਹੀਂ।"

ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਨਰਮ ਹੋਇਆ। ਉਸਨੇ ਮੈਨੂੰ ਚੁੱਕਿਆ ਅਤੇ ਮੋਟਰ ਦੇ ਕੋਲ ਪਈ ਲੱਕੜ ਦੀ ਬੈਂਚ ਉੱਤੇ ਲਿਟਾ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਉਹ ਮੇਰੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਆਇਆ। ਉਸਦਾ ਲੰਨ ਮੇਰੀ ਫੁੱਦੀ ਦੇ ਮੂੰਹ ਉੱਤੇ ਸੀ।

ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਧੱਕਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਹ ਅੰਦਰ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਮੈਂ ਚੀਖ਼ ਪਈ। ਇੰਨਾ ਵੱਡਾ, ਇੰਨਾ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ। ਮੇਰੀ ਫੁੱਦੀ ਉਸਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਕੱਸ ਗਈ। ਉਸਨੇ ਰੁਕ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਫਿਰ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਅੰਦਰ ਬਾਹਰ ਹੋਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।

ਹਰ ਧੱਕੇ ਨਾਲ ਮੈਂ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਕੱਢ ਰਹੀ ਸੀ। ਬੈਂਚ ਹਿੱਲ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਮੇਰੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਨੂੰ ਮਸਲ ਰਹੇ ਸਨ, ਮੇਰੇ ਨਿੱਪਲਾਂ ਨੂੰ ਮਰੋੜ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਸਦੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਵਧ ਗਈ। ਉਹ ਹੁਣ ਜ਼ੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਚੋਦ ਰਿਹਾ ਸੀ।

"ਹੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ," ਮੈਂ ਚੀਖ਼ੀ। "ਹੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਚੋਦੋ ਮੈਨੂੰ!"

ਉਸਨੇ ਮੇਰੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮੋਢਿਆਂ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਹੋਰ ਡੂੰਘਾ ਧੱਕਾ ਦਿੱਤਾ। ਮੈਂ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ ਕਿ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਕੁਝ ਟੁੱਟ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਕੁਝ ਬਣ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਮੇਰਾ ਸਰੀਰ ਤਣ ਗਿਆ ਅਤੇ ਫਿਰ ਮੈਂ ਝੜ ਗਈ। ਮੇਰੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚੋਂ ਪਾਣੀ ਨਿਕਲਿਆ ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਪੂਰਾ ਸਰੀਰ ਕੰਬਿਆ। ਮੈਂ ਚੀਖ਼ਦੀ ਰਹੀ, ਚੀਖ਼ਦੀ ਰਹੀ।

ਸੁੱਖਾ ਵੀ ਆਪਣੇ ਸਿਖਰ ਉੱਤੇ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਲੰਨ ਬਾਹਰ ਕੱਢਿਆ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਪੇਟ ਉੱਤੇ ਆਪਣਾ ਗਰਮ ਵੀਰਜ ਡੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਹਾਂਫ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਝੁਕਿਆ ਹੋਇਆ।

ਪਰ ਸੁੱਖਾ ਰੁਕਿਆ ਨਹੀਂ। ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਅਜੇ ਵੀ ਭੁੱਖ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਮੈਨੂੰ ਬੈਂਚ ਤੋਂ ਉਠਾਇਆ ਅਤੇ ਕੰਧ ਨਾਲ ਲਗਾ ਦਿੱਤਾ। ਮੇਰੀ ਪਿੱਠ ਠੰਡੀ ਕੰਧ ਨਾਲ ਲੱਗੀ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਗਰਮ ਸਰੀਰ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸੀ।

"ਇੱਕ ਵਾਰ ਹੋਰ," ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, ਮੇਰੀ ਗਰਦਨ ਨੂੰ ਚੁੰਮਦੇ ਹੋਏ। "ਇਸ ਵਾਰ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਿੱਛੋਂ ਲਵਾਂਗਾ।"

ਉਸਨੇ ਮੈਨੂੰ ਘੁਮਾਇਆ। ਮੇਰੇ ਹੱਥ ਕੰਧ ਉੱਤੇ ਸਨ। ਉਸਨੇ ਮੇਰੇ ਕੁੱਲ੍ਹੇ ਫੜੇ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਲੰਨ ਫਿਰ ਮੇਰੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਵਾਰ ਉਹ ਹੋਰ ਡੂੰਘਾ ਗਿਆ। ਮੈਂ ਚੀਖ਼ ਪਈ। ਉਸਦੇ ਧੱਕੇ ਤੇਜ਼ ਅਤੇ ਗਹਿਰੇ ਸਨ। ਉਸਦਾ ਇੱਕ ਹੱਥ ਮੇਰੀ ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਆਇਆ ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਮੇਰੇ ਦਾਣੇ ਉੱਤੇ।

ਮੈਂ ਦੋਹਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਈ। ਮੇਰਾ ਸਰੀਰ ਉਸਦੇ ਹਰ ਧੱਕੇ ਨਾਲ ਹਿੱਲ ਰਿਹਾ ਸੀ। "ਸੁੱਖਾ, ਮੈਂ ਫਿਰ ਆ ਰਹੀ ਹਾਂ," ਮੈਂ ਚੀਖ਼ੀ।

"ਆਓ, ਮੇਰੀ ਜਾਨ," ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, ਹੋਰ ਤੇਜ਼ ਧੱਕੇ ਮਾਰਦੇ ਹੋਏ। "ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਆਓ।"

ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਇਕੱਠੇ ਝੜੇ। ਮੇਰੀ ਫੁੱਦੀ ਉਸਦੇ ਲੰਨ ਨੂੰ ਨਿਚੋੜ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਹੀ ਝੜ ਗਿਆ, ਗਰਮ ਵੀਰਜ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਭਰ ਗਿਆ। ਮੈਂ ਉਸਦਾ ਨਾਂ ਚੀਖ਼ਦੀ ਰਹੀ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਮੇਰਾ ਸਰੀਰ ਸ਼ਾਂਤ ਨਹੀਂ ਹੋ ਗਿਆ।

ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਕੁਝ ਦੇਰ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਏ ਰਹੇ। ਬਾਹਰ ਪੂਰਾ ਹਨੇਰਾ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ। ਚੰਦ ਨਿਕਲ ਆਇਆ ਸੀ।

"ਮੋਟਰ ਤਾਂ ਠੀਕ ਹੋ ਗਈ," ਸੁੱਖਾ ਨੇ ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ। "ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਕੱਲ੍ਹ ਫਿਰ ਆਉਣਾ ਪਵੇਗਾ। ਜਾਂਚ ਕਰਨ ਲਈ।"

ਮੈਂ ਹੱਸੀ। "ਹਾਂ। ਰੋਜ਼ ਜਾਂਚ ਕਰਨੀ ਪਵੇਗੀ।"

ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾਏ ਅਤੇ ਮੈਂ ਆਪਣੇ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਜਾਣ ਲੱਗਾ ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਮੇਰੇ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਫੁਸਫੁਸਾਇਆ, "ਕੱਲ੍ਹ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੇ ਹਾਂ। ਕਣਕ ਦੇ ਖੇਤ ਵਿੱਚ। ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਵੇਖੇਗਾ।"

ਮੈਂ ਸਿਰ ਹਿਲਾਇਆ। ਮੇਰਾ ਦਿਲ ਫਿਰ ਧੜਕ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਕੱਲ੍ਹ ਸ਼ਾਮ। ਕਣਕ ਦੇ ਖੇਤ। ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਉਸਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ।