ਪੰਜਾਬੀ ਸੁਹਾਗਰਾਤ ਸੈਕਸ ਕਹਾਣੀ: ਨਵਜੋਤ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਰਾਤ

ਪੰਜਾਬੀ ਸੁਹਾਗਰਾਤ ਸੈਕਸ ਕਹਾਣੀ ਉਸ ਰਾਤ ਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥੀਂ ਕਮਰੇ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਅੰਦਰੋਂ ਬੰਦ ਕੀਤਾ, ਕੁੰਡੀ ਲਾਈ, ਅਤੇ ਪਿੱਠ ਘੁਮਾ ਕੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਵੱਲ ਵੇਖਿਆ। "ਅੱਜ ਕੋਈ ਜਲਦੀ ਨਹੀਂ," ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, ਅਤੇ ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਾਰਤ ਦੀ ਚਮਕ ਸੀ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਦਿਲ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਧੜਕਣ ਲੱਗਾ।

ਵਿਆਹ ਨੂੰ ਅੱਜ ਤੀਜਾ ਦਿਨ ਸੀ। ਪਿੰਡ ਦੇ ਫਾਰਮ ਹਾਊਸ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਮਹਿਮਾਨ ਚਲੇ ਗਏ ਸਨ। ਮਾਂ ਨੇ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਕਿਹਾ ਸੀ, "ਪੁੱਤਰ, ਕਮਰਾ ਸਜਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।" ਗੁਲਾਬ ਦੀਆਂ ਪੱਤੀਆਂ ਮੰਜੇ ਉੱਤੇ ਖਿਲਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ, ਅਤੇ ਦੀਵੇ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ ਕਮਰਾ ਸੁਨਹਿਰੀ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਅਠਾਈ ਸਾਲ ਦਾ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਖੇਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਟਰਾਂਸਪੋਰਟ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਚੌਵੀ ਸਾਲ ਦੀ ਨਵਜੋਤ ਪਿੰਡ ਦੇ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਉਂਦੀ ਸੀ।

ਰਾਤ ਦੇ ਖਾਣੇ ਵੇਲੇ ਮਾਹੌਲ ਹੀ ਕੁਝ ਹੋਰ ਸੀ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀਆਂ ਭਰਜਾਈਆਂ ਨਵਜੋਤ ਨੂੰ ਵੇਖ ਵੇਖ ਕੇ ਮੁਸਕਰਾ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਇੱਕ ਨੇ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਕਿਹਾ, "ਨਵਜੋਤ, ਦੁੱਧ ਦਾ ਗਲਾਸ ਪੀਣਾ ਨਾ ਭੁੱਲੀਂ।" ਸਾਰੀਆਂ ਹੱਸ ਪਈਆਂ। ਨਵਜੋਤ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਸ਼ਰਮ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋ ਗਿਆ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਰੋਟੀ ਵਿੱਚ ਸਿਰ ਝੁਕਾ ਲਿਆ, ਪਰ ਉਸਦੇ ਕੰਨ ਗਰਮ ਹੋ ਗਏ ਸਨ। ਮਾਂ ਨੇ ਉਸਦੇ ਮੋਢੇ ਉੱਤੇ ਹੱਥ ਰੱਖਿਆ। "ਪੁੱਤਰ, ਨਵਜੋਤ ਦਾ ਖਿਆਲ ਰੱਖੀਂ।" ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਸਿਰਫ਼ ਸਿਰ ਹਿਲਾਇਆ। ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜੀ ਰੋਟੀ ਟੁੱਟ ਗਈ ਸੀ।

ਖਾਣੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਨਵਜੋਤ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਚਲੀ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਬਾਹਰ ਵਿਹੜੇ ਵਿੱਚ ਸਿਗਰਟ ਪੀਣ ਦੇ ਬਹਾਨੇ ਘੁੰਮਦਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸਦਾ ਦੋਸਤ ਹਰਜੋਤ ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਆਇਆ ਸੀ। "ਓਏ ਸ਼ੇਰਾ, ਅੰਦਰ ਜਾ। ਕਿੰਨਾ ਚਿਰ ਬਾਹਰ ਘੁੰਮੇਂਗਾ?" ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹੱਸਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਪਰ ਉਸਦੀ ਹਾਸੀ ਵਿੱਚ ਘਬਰਾਹਟ ਸੀ। "ਤੂੰ ਚੁੱਪ ਕਰ।" ਹਰਜੋਤ ਨੇ ਉਸਦੀ ਪਿੱਠ ਥਪਥਪਾਈ ਸੀ। "ਡਰ ਨਾ। ਉਹ ਵੀ ਤੇਰੇ ਵਾਂਗ ਹੀ ਘਬਰਾਈ ਹੋਈ ਹੋਵੇਗੀ।"

ਨਵਜੋਤ ਲਾਲ ਲਹਿੰਗੇ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੀ ਲੱਗ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਗਹਿਣੇ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਮੰਜੇ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਬੈਠਾ ਸੀ, ਹੱਥ ਮਲਦਾ ਹੋਇਆ। ਉਸਨੂੰ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਿੱਥੋਂ ਕਰੇ। ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਉਸਦੀ ਹਾਲਤ ਵੇਖੀ ਅਤੇ ਹੱਸ ਪਈ। "ਇੰਨੇ ਘਬਰਾਏ ਕਿਉਂ ਹੋ? ਮੈਂ ਕੋਈ ਸ਼ੇਰਨੀ ਹਾਂ?"

ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਕਿਹਾ, "ਨਵਜੋਤ, ਮੈਂ... ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਕਿ..." ਨਵਜੋਤ ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਬੈਠ ਗਈ। ਉਸਨੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ। "ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਪਤਾ। ਅੱਜ ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਇਕੱਠੇ ਸਿੱਖਾਂਗੇ।" ਉਸਨੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਹੱਥ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਗੱਲ੍ਹ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ। ਉਸਦੀ ਚਮੜੀ ਗਰਮ ਅਤੇ ਨਰਮ ਸੀ।

ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਨਵਜੋਤ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਲਿਆ। ਉਸਨੇ ਉਸਦੇ ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਚੁੰਮੀ ਦਿੱਤੀ, ਫਿਰ ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਉੱਤੇ, ਫਿਰ ਉਸਦੇ ਗੱਲ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ। ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲਈਆਂ। ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਥੋੜ੍ਹੇ ਖੁੱਲ੍ਹ ਗਏ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ।

ਪਹਿਲੀ ਚੁੰਮੀ ਨਰਮ ਸੀ, ਸਾਵਧਾਨ। ਫਿਰ ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਹੱਥ ਪਾਏ, ਅਤੇ ਚੁੰਮੀ ਗਹਿਰੀ ਹੋ ਗਈ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਜੀਭ ਨਵਜੋਤ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਗਈ, ਅਤੇ ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਉਸਦਾ ਸਾਥ ਦਿੱਤਾ। ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਸਾਹ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਵਿੱਚ ਘੁਲ ਗਏ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਹੱਥ ਨਵਜੋਤ ਦੀ ਪਿੱਠ ਉੱਤੇ ਘੁੰਮ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਸਦੇ ਲਹਿੰਗੇ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਹੇਠਾਂ ਉਸਦੀ ਗਰਮੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹੋਏ।

ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਨਵਜੋਤ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਹਟਾਏ, ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਗਰਦਨ ਵੱਲ ਵਧਿਆ। ਉਸਨੇ ਉਸਦੀ ਗਰਦਨ ਦੀ ਨਾਜ਼ੁਕ ਚਮੜੀ ਨੂੰ ਚੁੰਮਿਆ, ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਚੂਸਿਆ। ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਸਿਸਕੀ ਭਰੀ, ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਸਿਰ ਪਿੱਛੇ ਝੁਕ ਗਿਆ। ਉਸਦੀ ਗਰਦਨ ਹੋਰ ਖੁੱਲ੍ਹ ਗਈ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਹੱਥ ਉਸਦੀ ਪਿੱਠ ਉੱਤੇ ਹੇਠਾਂ ਗਏ, ਉਸਦੇ ਕੁੱਲ੍ਹਿਆਂ ਉੱਤੇ ਰੁਕੇ। ਉਸਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਬਾਇਆ, ਅਤੇ ਨਵਜੋਤ ਉਸਦੇ ਹੋਰ ਨੇੜੇ ਆ ਗਈ।

"ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ..." ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਉਸਦਾ ਨਾਮ ਸਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਲਿਆ। ਉਸਦੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਕੁੜਤੇ ਦੇ ਬਟਨਾਂ ਉੱਤੇ ਗਈਆਂ। ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਬਟਨ ਖੋਲ੍ਹਿਆ, ਫਿਰ ਦੂਜਾ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਛਾਤੀ ਦੇ ਵਾਲ ਦਿਖਾਈ ਦੇਣ ਲੱਗੇ। ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਉਸਦੀ ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ, ਉਸਦੇ ਦਿਲ ਦੀ ਤੇਜ਼ ਧੜਕਣ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤੀ। "ਤੁਹਾਡਾ ਦਿਲ ਇੰਨਾ ਤੇਜ਼ ਕਿਉਂ ਧੜਕ ਰਿਹਾ?"

"ਤੂੰ ਕੋਲ ਏਂ, ਇਸ ਲਈ," ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ। ਉਸਨੇ ਨਵਜੋਤ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ, ਅਤੇ ਉਸਦੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਨੂੰ ਚੁੰਮਿਆ। ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਉਸਦੀ ਹਥੇਲੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਛੂਹਿਆ। ਨਵਜੋਤ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਚਮਕ ਆ ਗਈ ਸੀ। ਡਰ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਘੱਟ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਕੁਝ ਹੋਰ ਲੈ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਕੁਝ ਗਰਮ, ਕੁਝ ਬੇਚੈਨ।

ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਨਵਜੋਤ ਦੇ ਲਹਿੰਗੇ ਦੀ ਡੋਰੀ ਖੋਲ੍ਹਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ। ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਕੰਬ ਰਹੇ ਸਨ। ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਫੜੇ ਅਤੇ ਆਪ ਹੀ ਡੋਰੀ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੀ। ਲਹਿੰਗਾ ਉਸਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਸਰਕ ਗਿਆ। ਹੁਣ ਉਸਨੇ ਸਿਰਫ਼ ਚੋਲੀ ਅਤੇ ਘੱਗਰੀ ਪਾਈ ਹੋਈ ਸੀ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਫੈਲ ਗਈਆਂ। ਨਵਜੋਤ ਦਾ ਸਰੀਰ ਦੀਵੇ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ।

"ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੀ ਏਂ," ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਘਬਰਾਹਟ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ। ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਸ਼ਰਮਾ ਕੇ ਸਿਰ ਝੁਕਾ ਲਿਆ, ਪਰ ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਮੁਸਕਾਨ ਸੀ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੀ ਚੋਲੀ ਦੇ ਹੁੱਕ ਖੋਲ੍ਹਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੇ। ਇੱਕ... ਦੋ... ਤਿੰਨ। ਚੋਲੀ ਖੁੱਲ੍ਹ ਗਈ, ਅਤੇ ਨਵਜੋਤ ਦੇ ਭਰਵੇਂ ਮੰਮੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਗਏ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੋਵਾਂ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਫੜਿਆ।

ਨਵਜੋਤ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ "ਆਹ..." ਨਿਕਲ ਗਿਆ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਇੱਕ ਮੰਮਾ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਅਤੇ ਚੂਸਣ ਲੱਗਾ। ਉਸਦੀ ਜੀਭ ਉਸਦੇ ਨਿੱਪਲ ਉੱਤੇ ਘੁੰਮ ਰਹੀ ਸੀ। ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਵਾਲ ਫੜ ਲਏ। ਉਸਦਾ ਸਰੀਰ ਕੰਬਣ ਲੱਗਾ। "ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ... ਹੌਲੀ..." ਪਰ ਉਸਨੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ। ਸਗੋਂ ਉਸਨੇ ਉਸਦਾ ਸਿਰ ਆਪਣੀ ਛਾਤੀ ਨਾਲ ਹੋਰ ਜ਼ੋਰ ਲਾ ਲਿਆ।

ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਨਵਜੋਤ ਨੂੰ ਮੰਜੇ ਉੱਤੇ ਲਿਟਾ ਦਿੱਤਾ। ਗੁਲਾਬ ਦੀਆਂ ਪੱਤੀਆਂ ਉਸਦੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਚਿਪਕ ਗਈਆਂ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੀ ਘੱਗਰੀ ਉਤਾਰੀ। ਹੁਣ ਨਵਜੋਤ ਪੂਰੀ ਨੰਗੀ ਸੀ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਗੋਡਿਆਂ ਭਾਰ ਬੈਠ ਗਿਆ। ਉਸਨੇ ਨਵਜੋਤ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਫੈਲਾਈਆਂ, ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਉਹ ਗੁਲਾਬੀ ਅਤੇ ਗਿੱਲੀ ਸੀ।

ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਆਪਣਾ ਚਿਹਰਾ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵੱਲ ਵਧਾਇਆ। ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ ਉਸ ਵੱਲ ਵੇਖਿਆ। "ਇਹ... ਇਹ ਕੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ?" ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ। "ਤੈਨੂੰ ਮਜ਼ਾ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।" ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਉੱਤੇ ਫੇਰੀ। ਨਵਜੋਤ ਦਾ ਸਰੀਰ ਉਛਲ ਪਿਆ। "ਆਹ... ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ..."

ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਚੱਟਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਉਸਦੀ ਜੀਭ ਉਸਦੇ ਦਾਣੇ ਉੱਤੇ ਘੁੰਮ ਰਹੀ ਸੀ, ਕਦੇ ਚੱਟਦੀ, ਕਦੇ ਚੂਸਦੀ। ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਮੰਜੇ ਦੀ ਚਾਦਰ ਮੁੱਠੀਆਂ ਵਿੱਚ ਫੜ ਲਈ। ਉਸਦੇ ਕੁੱਲ੍ਹੇ ਆਪ ਹੀ ਉੱਪਰ ਉੱਠਣ ਲੱਗੇ। ਉਸਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਲਗਾਤਾਰ ਸਿਸਕੀਆਂ ਨਿਕਲ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। "ਹਾਂ... ਇੰਝ ਹੀ... ਬਹੁਤ ਮਜ਼ਾ ਆ ਰਿਹਾ..."

ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਵੀ ਵਰਤਣੀਆਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਉਂਗਲ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਪਾਈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਉਸਦੀ ਜੀਭ ਉਸਦੇ ਦਾਣੇ ਉੱਤੇ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ। ਨਵਜੋਤ ਦਾ ਸਰੀਰ ਅਕੜਨ ਲੱਗਾ। ਉਸਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਸਿਰ ਦੁਆਲੇ ਕੱਸ ਗਈਆਂ। "ਮੈਂ... ਮੈਂ..." ਅਤੇ ਉਹ ਝੜ ਗਈ। ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚੋਂ ਪਾਣੀ ਨਿਕਲਿਆ, ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਸਰੀਰ ਕੰਬਣ ਲੱਗਾ।

ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਉੱਪਰ ਆਇਆ। ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਗਿੱਲੇ ਸਨ। ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈਰਾਨੀ ਸੀ। "ਇਹ... ਇਹ ਤਾਂ..." ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਚੁੰਮੇ। "ਪਸੰਦ ਆਇਆ?" ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਸ਼ਰਮਾ ਕੇ ਸਿਰ ਹਿਲਾਇਆ। "ਬਹੁਤ।" ਉਸਨੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਕੁੜਤਾ ਫੜਿਆ। "ਹੁਣ ਤੁਹਾਡੀ ਵਾਰੀ। ਕੱਪੜੇ ਉਤਾਰੋ।"

ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣਾ ਕੁੜਤਾ ਉਤਾਰਿਆ, ਫਿਰ ਪਜਾਮਾ। ਉਸਦਾ ਲੁੰਨ ਤਣਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈਰਾਨੀ ਅਤੇ ਚਾਹਤ ਦੋਵੇਂ ਸਨ। ਉਸਨੇ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਉਸਨੂੰ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜਿਆ। ਉਹ ਗਰਮ ਅਤੇ ਸਖ਼ਤ ਸੀ। ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਹਿਲਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਸਿਸਕੀ ਭਰੀ।

ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨਵਜੋਤ ਦੇ ਉੱਤੇ ਆ ਗਿਆ। ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਲੁੰਨ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੇ ਮੂੰਹ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ। ਨਵਜੋਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਗਿੱਲੀ ਅਤੇ ਤਿਆਰ ਸੀ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹੌਲੀ ਜਿਹਾ ਦਬਾਅ ਪਾਇਆ। ਲੁੰਨ ਦਾ ਟੋਪਾ ਅੰਦਰ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਦਰਦ ਨਾਲ ਸਿਸਕੀ ਭਰੀ। "ਆਹ... ਰੁਕੋ..." ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਰੁਕ ਗਿਆ। ਉਸਨੇ ਨਵਜੋਤ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਚੁੰਮੇ। "ਦਰਦ ਹੋ ਰਿਹਾ?"

ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਸਿਰ ਹਿਲਾਇਆ, ਪਰ ਉਸਨੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਪਿੱਠ ਫੜੀ ਰੱਖੀ। "ਥੋੜ੍ਹਾ... ਪਰ ਰੁਕੋ ਨਾ।" ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਫਿਰ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਅੰਦਰ ਧੱਕਾ ਮਾਰਿਆ। ਇਸ ਵਾਰ ਲੁੰਨ ਹੋਰ ਅੰਦਰ ਗਿਆ। ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਉਸਦੇ ਨਹੁੰ ਉਸਦੀ ਪਿੱਠ ਵਿੱਚ ਗੱਡ ਦਿੱਤੇ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੇ ਮੰਮੇ ਮਸਲੇ, ਉਸਦੇ ਨਿੱਪਲ ਚੂਸੇ, ਅਤੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਧੱਕੇ ਮਾਰਦਾ ਰਿਹਾ।

ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਨਵਜੋਤ ਦਾ ਦਰਦ ਘੱਟ ਹੋਣ ਲੱਗਾ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਅਜੀਬ ਮਜ਼ਾ ਉਸਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਫੈਲਣ ਲੱਗਾ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਕੁੱਲ੍ਹੇ ਹਿਲਾਉਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੇ, ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਧੱਕਿਆਂ ਦਾ ਸਾਥ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ। "ਹਾਂ... ਇੰਝ ਹੀ... ਹੋਰ..." ਉਸਨੇ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਕਿਹਾ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਗਤੀ ਵਧਾ ਦਿੱਤੀ।

ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਸਾਹਾਂ ਅਤੇ ਸਰੀਰਾਂ ਦੇ ਟਕਰਾਉਣ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਸੀ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਨਵਜੋਤ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਆਪਣੇ ਮੋਢਿਆਂ ਉੱਤੇ ਰੱਖੀਆਂ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਡੂੰਘੇ ਧੱਕੇ ਮਾਰਨ ਲੱਗਾ। ਨਵਜੋਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਉਸਦੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਮੰਮੇ ਹਿੱਲ ਰਹੇ ਸਨ।

"ਮੈਂ... ਮੈਨੂੰ ਕੁਝ ਹੋ ਰਿਹਾ..." ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਹਾਂਫਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ। ਉਸਦਾ ਸਰੀਰ ਅਕੜਨ ਲੱਗਾ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦਾ ਨਿੱਪਲ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਅਤੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਚੂਸਿਆ। ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਨਵਜੋਤ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਝੜ ਗਈ। ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਭੀਂਚ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਸਰੀਰ ਕੰਬਣ ਲੱਗਾ। ਉਸਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਇੱਕ ਲੰਮੀ ਸਿਸਕੀ ਨਿਕਲੀ।

ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਧੱਕੇ ਮਾਰਨੇ ਜਾਰੀ ਰੱਖੇ। ਉਸਦਾ ਲੁੰਨ ਅਜੇ ਤਣਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਨਵਜੋਤ ਨੂੰ ਘੁਮਾਇਆ, ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਘੋੜੀ ਬਣਾ ਲਿਆ। ਉਸਨੇ ਪਿੱਛੋਂ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੁੰਨ ਪਾਇਆ, ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਕੁੱਲ੍ਹੇ ਫੜ ਕੇ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਧੱਕੇ ਮਾਰਨ ਲੱਗਾ। ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਚਾਦਰ ਮੁੱਠੀਆਂ ਵਿੱਚ ਫੜ ਲਈ। "ਹਾਂ... ਚੋਦੋ ਮੈਨੂੰ... ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ..."

ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਧੱਕੇ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਏ। ਉਸਨੇ ਨਵਜੋਤ ਦੇ ਵਾਲ ਫੜੇ, ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਸਿਰ ਪਿੱਛੇ ਖਿੱਚਿਆ। ਉਸਨੇ ਉਸਦੀ ਗਰਦਨ ਚੁੰਮੀ, ਉਸਦੇ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਕਿਹਾ, "ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਏਂ, ਨਵਜੋਤ। ਸਿਰਫ਼ ਮੇਰੀ।" ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਸਿਸਕੀ ਭਰੀ। "ਹਾਂ... ਸਿਰਫ਼ ਤੁਹਾਡੀ..."

ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਸਾਹ ਭਾਰਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸਨੇ ਕੁਝ ਹੋਰ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਧੱਕੇ ਮਾਰੇ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਸਦਾ ਲੁੰਨ ਨਵਜੋਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਹੀ ਝੜ ਗਿਆ। ਗਰਮ ਵੀਰਜ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਭਰ ਗਿਆ। ਦੋਵੇਂ ਹਾਂਫਦੇ ਹੋਏ ਮੰਜੇ ਉੱਤੇ ਢਹਿ ਪਏ। ਗੁਲਾਬ ਦੀਆਂ ਪੱਤੀਆਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਸੀਨੇ ਨਾਲ ਭਿੱਜੇ ਸਰੀਰਾਂ ਨਾਲ ਚਿਪਕੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ।

ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਸਿਰ ਰੱਖਿਆ। ਉਸਨੇ ਉਸਦੇ ਦਿਲ ਦੀ ਧੜਕਣ ਸੁਣੀ। "ਦਰਦ ਹੋਇਆ ਸੀ," ਉਸਨੇ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਕਿਹਾ, "ਪਰ ਮਜ਼ਾ ਵੀ ਬਹੁਤ ਆਇਆ।" ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੇ ਵਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਹੱਥ ਫੇਰਿਆ। "ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਕਦੇ ਦਰਦ ਨਹੀਂ ਦੇਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ।" ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਉਸ ਵੱਲ ਵੇਖਿਆ। "ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਦਾ ਦਰਦ ਮਿੱਠਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਮਾਂ ਕਹਿੰਦੀ ਸੀ।"

ਦੋਵੇਂ ਕੁਝ ਦੇਰ ਇੰਝ ਹੀ ਲੇਟੇ ਰਹੇ। ਫਿਰ ਨਵਜੋਤ ਉੱਠੀ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਦਾ ਗਲਾਸ ਲਿਆਈ। ਉਸਨੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਪਿਆਇਆ, ਫਿਰ ਆਪ ਪੀਤਾ। ਉਸਦੇ ਨੰਗੇ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਦੀਵੇ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਪੈ ਰਹੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਉਸਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਰਹਿ ਗਿਆ। "ਕੀ ਵੇਖ ਰਹੇ ਹੋ?" ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਸ਼ਰਮਾ ਕੇ ਪੁੱਛਿਆ।

"ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ," ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਖਿੱਚ ਲਿਆ। ਨਵਜੋਤ ਉਸਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਬੈਠ ਗਈ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਹੱਥ ਉਸਦੀ ਪਿੱਠ ਉੱਤੇ ਘੁੰਮਣ ਲੱਗੇ। ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਚੁੰਮੇ। "ਇੱਕ ਵਾਰ ਹੋਰ?" ਉਸਨੇ ਸ਼ਰਾਰਤ ਨਾਲ ਪੁੱਛਿਆ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਿਆ। "ਸੱਚੀਂ?"

ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਉਸਦੇ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਕਿਹਾ, "ਅੱਜ ਦੀ ਰਾਤ ਸਾਡੀ ਹੈ। ਸਵੇਰ ਹੋਣ ਵਿੱਚ ਅਜੇ ਬਹੁਤ ਵੇਲਾ ਹੈ।" ਉਸਨੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਲੁੰਨ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜਿਆ, ਜੋ ਫਿਰ ਤਣਨ ਲੱਗਾ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਹਿਲਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਸਿਸਕੀ ਭਰੀ। ਉਸਨੇ ਨਵਜੋਤ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ। "ਇਸ ਵਾਰ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਨਾਲ..." ਨਵਜੋਤ ਸਮਝ ਗਈ, ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਸ਼ਰਮਾ ਕੇ ਹਾਂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।

ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਛੂਹਿਆ। ਉਹ ਘਬਰਾਈ ਹੋਈ ਸੀ, ਪਰ ਉਤਸੁਕ ਵੀ। ਉਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਚੂਸਣ ਲੱਗੀ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੇ ਵਾਲ ਸਹਿਲਾਏ। "ਹਾਂ... ਇੰਝ ਹੀ..." ਉਸਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਮਜ਼ਾ ਸੀ। ਨਵਜੋਤ ਦਾ ਹੌਸਲਾ ਵਧਿਆ, ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਗਤੀ ਵਧਾ ਦਿੱਤੀ।

ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਰੋਕਿਆ। "ਬਸ... ਹੁਣ ਮੰਜੇ ਉੱਤੇ।" ਇਸ ਵਾਰ ਨਵਜੋਤ ਉੱਤੇ ਆਈ। ਉਸਨੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਲੁੰਨ ਉੱਤੇ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਰੱਖੀ, ਅਤੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਹੇਠਾਂ ਬੈਠ ਗਈ। ਲੁੰਨ ਪੂਰਾ ਅੰਦਰ ਗਿਆ। ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕੁੱਲ੍ਹੇ ਹਿਲਾਉਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੇ। ਉਸਦੇ ਮੰਮੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹਿੱਲ ਰਹੇ ਸਨ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਫੜਿਆ ਅਤੇ ਚੂਸਣ ਲੱਗਾ।

ਨਵਜੋਤ ਦੀ ਗਤੀ ਵੱਧਦੀ ਗਈ। ਉਸਦੇ ਵਾਲ ਖੁੱਲ੍ਹ ਗਏ ਸਨ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਚਿਹਰੇ ਉੱਤੇ ਆ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਸਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਸਿਸਕੀਆਂ ਨਿਕਲ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। "ਆਹ... ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ... ਬਹੁਤ ਮਜ਼ਾ ਆ ਰਿਹਾ..." ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੇ ਕੁੱਲ੍ਹੇ ਫੜੇ, ਅਤੇ ਹੇਠੋਂ ਧੱਕੇ ਮਾਰਨ ਲੱਗਾ। ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਗਤੀ ਇੱਕ ਹੋ ਗਈ।

ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਵਿੱਚ ਦੋਵੇਂ ਇਕੱਠੇ ਝੜ ਗਏ। ਨਵਜੋਤ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਢਹਿ ਪਈ। ਦੋਵੇਂ ਪਸੀਨੇ ਵਿੱਚ ਭਿੱਜੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਬਾਹਰ ਕਿਤੇ ਕੁੱਕੜ ਨੇ ਬਾਂਗ ਦਿੱਤੀ। ਸਵੇਰ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਸੀ। ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਵੱਲ ਵੇਖਿਆ ਅਤੇ ਮੁਸਕਰਾਈ। "ਸੁਹਾਗਰਾਤ ਮੁਬਾਰਕ, ਸਰਦਾਰ ਜੀ।"

ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੇ ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਚੁੰਮੀ ਦਿੱਤੀ। "ਸੁਹਾਗਰਾਤ ਮੁਬਾਰਕ, ਸਰਦਾਰਨੀ ਜੀ।" ਦੋਵੇਂ ਹੱਸ ਪਏ। ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਚਾਦਰ ਆਪਣੇ ਦੁਆਲੇ ਲਪੇਟੀ, ਅਤੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਵੱਲ ਵੇਖਿਆ। "ਮਾਂ ਸਵੇਰੇ ਚਾਹ ਲੈ ਕੇ ਆਵੇਗੀ। ਉਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ..." ਉਸਨੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ। "ਉਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਿਰ?" ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਭਰ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਕਮਰੇ ਦਾ ਦੀਵਾ ਬੁਝਾ ਦਿੱਤਾ।