ਪੰਜਾਬੀ ਭਾਬੀ ਸੈਕਸ: ਗਲਤ ਨੰਬਰ ਵਾਲਾ ਵੌਇਸ ਨੋਟ

ਰਾਤ ਦੇ ਨੌਂ ਵੱਜੇ ਸਨ ਅਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਰਸੋਈ ਵਿੱਚ ਰੋਟੀਆਂ ਪਕਾ ਰਹੀ ਸੀ ਕਿ ਫੋਨ ਤੇ ਵਟਸਐਪ ਦਾ ਟਿੰਗ ਵੱਜਿਆ। ਸਕਰੀਨ ਤੇ ਨਾਮ ਚਮਕਿਆ, ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਚਾਚਾ, ਨਾਲ ਇੱਕ ਵੌਇਸ ਨੋਟ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ। ਪਤੀ ਦੇ ਚਚੇਰੇ ਭਰਾ ਨੇ ਕਦੇ ਵੌਇਸ ਨੋਟ ਨਹੀਂ ਭੇਜਿਆ ਸੀ। ਉਹ ਬਿਲਕੁਲ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੀ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਇੱਕ ਵੌਇਸ ਨੋਟ ਉਸਨੂੰ ਉਸ ਪੰਜਾਬੀ ਭਾਬੀ ਸੈਕਸ ਦੀ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਧੱਕ ਦੇਵੇਗਾ ਜਿਸਦਾ ਉਸਨੇ ਕਦੇ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸੋਚਿਆ ਨਹੀਂ ਸੀ।

ਆਟੇ ਵਾਲੇ ਅੰਗੂਠੇ ਨਾਲ ਉਸਨੇ ਪਲੇ ਦਬਾਇਆ ਅਤੇ ਸਪੀਕਰ ਵਿੱਚੋਂ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਗਹਿਰੀ, ਸ਼ਰਾਰਤੀ ਆਵਾਜ਼ ਆਈ। ਜਾਨ, ਅੱਜ ਰਾਤ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇੰਨਾ ਤੰਗ ਕਰਾਂਗਾ ਕਿ ਤੂੰ ਰੋਂਦੀ ਰੋਂਦੀ ਹੋਰ ਮੰਗੇਂਗੀ, ਉਹ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਹੱਥ ਰੁਕ ਗਿਆ। ਇਹ ਗੱਲ ਉਸਦੇ ਲਈ ਨਹੀਂ, ਕਿਸੇ ਸ਼ਹਿਰੀ ਕੁੜੀ ਲਈ ਸੀ ਜਿਸਨੂੰ ਉਹ ਜਾਨ ਕਹਿੰਦਾ ਸੀ।

ਵੌਇਸ ਨੋਟ ਦੋ ਮਿੰਟ ਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਉਸ ਵਿੱਚ ਖੁੱਲ੍ਹ ਕੇ ਬੋਲ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਹ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਉਹ ਉਸ ਕੁੜੀ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਉਤਾਰੇਗਾ ਅਤੇ ਉਸਦੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਨੂੰ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ ਚੂਸੇਗਾ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਸਾਹ ਰੋਕ ਲਿਆ। ਇਹ ਸੁਨੇਹਾ ਉਸਦੇ ਕੰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਹਿਦ ਵਾਂਗ ਘੁਲ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਦੁਬਾਰਾ ਪਲੇ ਦਬਾ ਦਿੱਤਾ।

ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਸੁਣਦਿਆਂ ਉਸਨੇ ਹਰ ਲਫ਼ਜ਼ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਉਸਦਾ ਲੰਨ ਉਸ ਕੁੜੀ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਇੰਨਾ ਡੂੰਘਾ ਜਾਵੇਗਾ ਕਿ ਉਹ ਚੀਕਾਂ ਮਾਰੇਗੀ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਕੰਬਣ ਲੱਗੀਆਂ। ਉਸਦਾ ਪਤੀ ਦੁਬਈ ਗਿਆਂ ਨੂੰ ਗਿਆਰਾਂ ਮਹੀਨੇ ਹੋ ਗਏ ਸਨ, ਅਤੇ ਇਸ ਗਿਆਰਾਂ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਮਰਦ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਛੇੜਿਆ ਸੀ।

ਰੋਟੀ ਤਵੇ ਤੇ ਸੜਨ ਲੱਗੀ ਪਰ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਖ਼ਬਰ ਨਾ ਹੋਈ। ਉਸਦੇ ਅੰਦਰ ਕੁਝ ਜਾਗ ਪਿਆ ਸੀ, ਕੁਝ ਭੁੱਖਾ ਅਤੇ ਬੇਸ਼ਰਮ। ਉਸਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਉਹ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਡਾਂਟੇਗੀ, ਉਸਨੂੰ ਕਹੇਗੀ ਕਿ ਅੱਗੇ ਤੋਂ ਧਿਆਨ ਰੱਖੇ। ਪਰ ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਇੱਕ ਸ਼ਰਾਰਤੀ ਮੁਸਕਾਨ ਆ ਗਈ, ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਮਾਈਕ ਦਾ ਬਟਨ ਦਬਾ ਲਿਆ।

ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਜੀ, ਵੌਇਸ ਨੋਟ ਗਲਤ ਨੰਬਰ ਤੇ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਸਨੇ ਹੌਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ, ਪਰ ਤੁਹਾਡੀ ਜਾਨ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ਕਿਸਮਤ ਹੈ। ਜੇ ਮੈਂ ਉਸਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਹੁੰਦੀ ਤਾਂ ਮੈਂ ਵੀ ਰੋਂਦੀ ਰੋਂਦੀ ਹੋਰ ਮੰਗਦੀ। ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਉਸਨੇ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਦਿਲ ਧੜਕਣ ਲੱਗਾ।

ਦੋ ਮਿੰਟ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੋਏ ਸਨ ਕਿ ਜਵਾਬ ਆ ਗਿਆ। ਭਾਬੀ ਜੀ, ਮਾਫ਼ ਕਰੋ, ਮੈਂ ਤਾਂ, ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਘਬਰਾਈ ਹੋਈ ਸੀ, ਪਰ ਫਿਰ ਉਹ ਹੱਸ ਪਿਆ। ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਹੋਰ ਸ਼ਰਮਿੰਦਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਸੁਣਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਤਿਤਲੀਆਂ ਉੱਡਣ ਲੱਗੀਆਂ। ਖੇਡ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਸੀ।

ਉਸ ਰਾਤ ਸੱਸ ਦੇ ਸੌਂ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਮੰਜੇ ਤੇ ਲੇਟੀ ਫੋਨ ਕੰਨ ਨਾਲ ਲਾਈ ਬੈਠੀ ਸੀ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਵੌਇਸ ਨੋਟ ਆਇਆ, ਇਸ ਵਾਰ ਸਿੱਧਾ ਉਸਦੇ ਲਈ। ਭਾਬੀ, ਤੁਹਾਡੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣ ਕੇ ਮੇਰਾ ਲੰਨ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਫੁਸਫੁਸਾਇਆ। ਮੈਂ ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਕਿੰਨੀਆਂ ਨਰਮ ਹੋਣਗੀਆਂ।

ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕੰਬਦੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਜਵਾਬ ਰਿਕਾਰਡ ਕੀਤਾ। ਤੁਸੀਂ ਸੋਚਦੇ ਹੀ ਰਹੋਗੇ ਜਾਂ ਕਦੇ ਹੱਥ ਲਾ ਕੇ ਵੀ ਦੇਖੋਗੇ, ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਗਰਮੀ ਸੀ ਜਿਸਨੂੰ ਉਸਨੇ ਖੁਦ ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਸੁਣਿਆ ਸੀ। ਮੇਰਾ ਬਲਾਊਜ਼ ਅੱਜ ਬਹੁਤ ਤੰਗ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕਿਉਂ।

ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਅਗਲਾ ਸੁਨੇਹਾ ਹੋਰ ਬੇਬਾਕ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਉਹ ਉਸਦਾ ਬਲਾਊਜ਼ ਖੋਲ੍ਹੇਗਾ, ਕਿਵੇਂ ਉਸਦੇ ਨਿੱਪਲਾਂ ਨੂੰ ਦੰਦਾਂ ਵਿੱਚ ਫਸਾ ਕੇ ਖਿੱਚੇਗਾ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਸੁਣਦੀ ਰਹੀ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਇੱਕ ਹੱਥ ਆਪਣੇ ਆਪ ਉਸਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਨਿੱਪਲ ਨੂੰ ਕੁੜਤੇ ਦੇ ਉੱਪਰੋਂ ਹੀ ਮਰੋੜਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਇੱਕ ਸਿਸਕੀ ਨਿਕਲ ਗਈ।

ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੁਣਦਿਆਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਛੂਹ ਰਹੀ ਹਾਂ, ਉਸਨੇ ਅਗਲੇ ਨੋਟ ਵਿੱਚ ਕਬੂਲ ਕੀਤਾ, ਉਸਦੀ ਸਾਹ ਫੁੱਲੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਮੇਰੀ ਫੁੱਦੀ ਗਿੱਲੀ ਹੋ ਗਈ ਹੈ, ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ। ਤੁਹਾਡੀ ਆਵਾਜ਼ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਅੱਗ ਲਾ ਰਹੀ ਹੈ। ਜਵਾਬ ਵਿੱਚ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਭਾਰੀ ਸਾਹਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਆਈ, ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਵੀ ਆਪਣੇ ਲੰਨ ਨੂੰ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜੀ ਬੈਠਾ ਹੈ।

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਿਨ ਬੀਤਣ ਲੱਗੇ। ਹਰ ਰਾਤ ਵੌਇਸ ਨੋਟਾਂ ਦਾ ਸਿਲਸਿਲਾ ਚੱਲਦਾ ਅਤੇ ਗੱਲਾਂ ਹੋਰ ਖੁੱਲ੍ਹੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਹੁਣ ਸ਼ਰਮਾਉਂਦੀ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਉਹ ਮੰਗਦੀ ਸੀ, ਹੋਰ ਦੱਸੋ, ਹੋਰ ਖੁੱਲ੍ਹ ਕੇ ਦੱਸੋ।

ਇੱਕ ਸ਼ਾਮ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਟਿਊਬਵੈੱਲ ਤੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਮੋਟਰ ਦੇਖਣ ਗਈ। ਸੂਰਜ ਡੁੱਬ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਖੇਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁਨਹਿਰੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਫੈਲੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਸੋਚਿਆ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਿ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਉੱਥੇ ਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਪਰ ਜਦੋਂ ਮੋਟਰਸਾਈਕਲ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਆਈ ਤਾਂ ਉਸਦਾ ਦਿਲ ਧੜਕ ਉੱਠਿਆ। ਇਹ ਕੋਈ ਇਤਫ਼ਾਕ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਇਹ ਜਾਣਦੇ ਸਨ।

ਭਾਬੀ ਜੀ, ਇੱਥੇ ਇਕੱਲੀ, ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਮੋਟਰਸਾਈਕਲ ਰੋਕ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਵੌਇਸ ਨੋਟਾਂ ਵਾਲੀ ਸ਼ਰਾਰਤ ਸੀ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਤੁਸੀਂ ਤਾਂ ਰੋਜ਼ ਰਾਤ ਨੂੰ ਮਿਲਦੇ ਹੋ, ਅੱਜ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਵੀ ਆ ਗਏ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਉਸਦੇ ਨੇੜੇ ਆਇਆ, ਇੰਨਾ ਨੇੜੇ ਕਿ ਉਸਦੀ ਗਰਮ ਸਾਹ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਗੱਲ੍ਹ ਤੇ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਈ।

ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਖਿੱਚ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਆਪਣੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਤਾਂ ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ ਅੱਖਾਂ ਖੋਲ੍ਹੀਆਂ, ਪਰ ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਉਸਦੇ ਗਲ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਚੁੰਮਣ ਭੁੱਖਾ ਸੀ, ਬੇਸਬਰਾ ਸੀ, ਗਿਆਰਾਂ ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੀ ਪਿਆਸ ਇੱਕੋ ਵਾਰ ਵਿੱਚ ਫੁੱਟ ਪਈ ਸੀ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਜੀਭ ਉਸਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਉਸਨੂੰ ਚੂਸ ਰਹੀ ਸੀ।

ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਹੱਥ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਕੁੜਤੇ ਦੇ ਅੰਦਰ ਚਲੇ ਗਏ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਉਸਦੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਨੂੰ ਬਰਾ ਦੇ ਉੱਪਰੋਂ ਹੀ ਦਬੋਚ ਲਿਆ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਸਿਸਕੀ ਨਿਕਲੀ। ਉਸਨੇ ਕੁੜਤਾ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਬਰਾ ਨੂੰ ਹੇਠਾਂ ਸਰਕਾ ਕੇ ਉਸਦੇ ਨੰਗੇ ਨਿੱਪਲਾਂ ਨੂੰ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ। ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੂਸ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਕੱਟ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਉਸਦੇ ਵਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਉਂਗਲਾਂ ਫਸਾਈ ਕਰਾਹ ਰਹੀ ਸੀ।

ਫਿਰ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਹੇਠਾਂ ਬੈਠ ਗਿਆ ਅਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਸਲਵਾਰ ਦਾ ਨਾੜਾ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤਾ। ਸਲਵਾਰ ਹੇਠਾਂ ਸਰਕ ਗਈ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਗਿੱਲੀ ਫੁੱਦੀ ਸ਼ਾਮ ਦੀ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਨੰਗੀ ਹੋ ਗਈ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੀ ਇੱਕ ਲੱਤ ਆਪਣੇ ਮੋਢੇ ਤੇ ਰੱਖੀ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਤੇ ਫੇਰ ਦਿੱਤੀ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਚੀਕ ਪਈ, ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ, ਕੋਈ ਆ ਜਾਵੇਗਾ।

ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗਾ, ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਫੁਸਫੁਸਾ ਕੇ ਕਿਹਾ ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਸਦੀ ਜੀਭ ਉਸਦੇ ਦਾਣੇ ਤੇ ਘੁੰਮਣ ਲੱਗੀ। ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਚੱਟ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅੰਦਰ ਜੀਭ ਪਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਟਿਊਬਵੈੱਲ ਦੀ ਕੰਧ ਨਾਲ ਲੱਗੀ ਕੰਬ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਸਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਗਈਆਂ ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਸਦਾ ਪਾਣੀ ਨਿਕਲਿਆ ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਵਾਲ ਮੁੱਠੀ ਵਿੱਚ ਭਰ ਲਏ। ਉਸਦੀ ਚੀਕ ਖੇਤਾਂ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜ ਗਈ।

ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਪੈਂਟ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਉਸਦਾ ਤਣਿਆ ਹੋਇਆ ਲੰਨ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਲਿਆ। ਉਹ ਮੋਟਾ ਅਤੇ ਲੰਬਾ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜ ਕੇ ਤੇਜ਼ ਹਿਲਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਕਰਾਹ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਭਾਬੀ, ਬੱਸ ਇੰਝ ਹੀ, ਹੋਰ ਤੇਜ਼। ਦੂਰ ਟਰੈਕਟਰ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਆਈ, ਦੋਵੇਂ ਰੁਕ ਗਏ, ਪਰ ਉਹ ਦੂਜੇ ਖੇਤ ਵੱਲ ਮੁੜ ਗਿਆ।

ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਫਿਰ ਹਿਲਾਉਣਾ ਜਾਰੀ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਪਾਣੀ ਨਿਕਲ ਆਇਆ, ਗਰਮ ਅਤੇ ਗਾੜ੍ਹਾ, ਉਸਦੀ ਪੱਟ ਤੇ ਡਿੱਗਿਆ। ਦੋਵੇਂ ਹੱਫ ਰਹੇ ਸਨ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੇ ਮੱਥੇ ਤੇ ਚੁੰਮੀ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਇਹ ਤਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਸੀ, ਭਾਬੀ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਦੇਖਿਆ ਅਤੇ ਜਾਣ ਗਈ ਕਿ ਉਹ ਸੱਚ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ।

ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਬਾਅਦ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਕਣਕ ਦੀਆਂ ਬੋਰੀਆਂ ਦੇ ਬਹਾਨੇ ਫਾਰਮ ਹਾਊਸ ਦੇ ਸਟੋਰ ਰੂਮ ਵਿੱਚ ਗਈ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਉੱਥੇ ਸੀ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਅੰਦਰ ਆਈ ਅਤੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੀ ਕੁੰਡੀ ਲਾ ਦਿੱਤੀ।

ਇਸ ਵਾਰ ਕੋਈ ਜਲਦੀ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਕੁੜਤਾ, ਬਰਾ ਅਤੇ ਸਲਵਾਰ ਉਤਾਰੀ। ਉਹ ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪੂਰੀ ਨੰਗੀ ਖੜ੍ਹੀ ਸੀ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਉੱਪਰੋਂ ਹੇਠਾਂ ਤੱਕ ਦੇਖਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਭਾਬੀ, ਤੁਸੀਂ ਤਾਂ ਸੁਪਨਿਆਂ ਤੋਂ ਵੀ ਸੋਹਣੀ ਹੋ।

ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਉਤਾਰੇ। ਉਸਦੀ ਛਾਤੀ ਚੌੜੀ ਸੀ, ਪੇਟ ਤੇ ਹਲਕੇ ਵਾਲ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਲੰਨ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਤਣਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਗੋਡਿਆਂ ਭਾਰ ਬੈਠ ਗਈ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਲੰਨ ਨੂੰ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ। ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਚੂਸ ਰਹੀ ਸੀ, ਉਸਦੀ ਜੀਭ ਟੋਪੀ ਤੇ ਘੁੰਮ ਰਹੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਉਸਦੇ ਸਿਰ ਤੇ ਹੱਥ ਰੱਖੀ ਕਰਾਹ ਰਿਹਾ ਸੀ।

ਫਿਰ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਬੋਰੀਆਂ ਨਾਲ ਲਾ ਕੇ ਉਸਦੀ ਇੱਕ ਲੱਤ ਆਪਣੀ ਕਮਰ ਤੇ ਰੱਖੀ। ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਲੰਨ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਤੇ ਰਗੜਿਆ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਬੇਚੈਨ ਹੋ ਗਈ, ਅੰਦਰ ਪਾਓ ਨਾ, ਤੰਗ ਨਾ ਕਰੋ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਇੱਕ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਧੱਕੇ ਨਾਲ ਲੰਨ ਅੰਦਰ ਵਾੜ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਚੀਕ ਨਿਕਲ ਗਈ।

ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਖੜ੍ਹੀ ਖੜ੍ਹੀ ਚੋਦ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਹਰ ਧੱਕਾ ਡੂੰਘਾ ਅਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ। ਬੋਰੀਆਂ ਹਿੱਲ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਉੱਛਲ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੇ ਨਿੱਪਲਾਂ ਨੂੰ ਮਰੋੜਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਫੁਸਫੁਸਾਇਆ, ਤੁਹਾਡੀ ਫੁੱਦੀ ਇੰਨੀ ਤੰਗ ਹੈ, ਭਾਬੀ, ਮੈਂ ਪਾਗਲ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗਾ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਨਹੁੰ ਗੱਡ ਦਿੱਤੇ।

ਜਦੋਂ ਦੋਵਾਂ ਦਾ ਪਾਣੀ ਇਕੱਠਾ ਨਿਕਲਿਆ ਤਾਂ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਜਵਾਬ ਦੇ ਗਈਆਂ। ਉਹ ਬੋਰੀਆਂ ਤੇ ਢਹਿ ਪਈ ਅਤੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਉਸਦੇ ਉੱਪਰ ਡਿੱਗ ਪਿਆ, ਦੋਵੇਂ ਪਸੀਨੇ ਵਿੱਚ ਭਿੱਜੇ ਹੋਏ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਜੇ ਕਿਸੇ ਨੇ ਦੇਖ ਲਿਆ ਤਾਂ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਕਹਿ ਦਿਆਂਗਾ ਕਿ ਭਾਬੀ ਨੂੰ ਕਣਕ ਚੁੱਕਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਦੋਵੇਂ ਹੱਸ ਪਏ।

ਉਸ ਰਾਤ ਵੌਇਸ ਨੋਟ ਵਿੱਚ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਇੱਕ ਯੋਜਨਾ ਦੱਸੀ। ਅਗਲੇ ਮੰਗਲਵਾਰ ਤੁਹਾਡੀ ਸੱਸ ਗੁਰਦੁਆਰੇ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਨਾ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, ਹਾਂ, ਚਾਰ ਵੱਜੇ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਸੱਤ ਵੱਜੇ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਘੰਟੇ ਸਾਡੇ ਹੋਣਗੇ, ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ।

ਮੰਗਲਵਾਰ ਦੀ ਦੁਪਹਿਰ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਸੱਸ ਨੂੰ ਗੁਰਦੁਆਰੇ ਤੋਰਿਆ ਅਤੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੇ ਨਹਾ ਕੇ ਇੱਕ ਪਤਲੀ ਨਾਇਟੀ ਪਾਈ, ਅੰਦਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ। ਚਾਰ ਵੱਜ ਕੇ ਦਸ ਮਿੰਟ ਤੇ ਪਿਛਲੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ ਹੌਲੀ ਦਸਤਕ ਹੋਈ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਅੰਦਰ ਆਇਆ, ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਭੁੱਖ ਸੀ।

ਉਸਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਸਾਹ ਰੁਕ ਗਿਆ। ਨਾਇਟੀ ਵਿੱਚੋਂ ਉਸਦੇ ਨਿੱਪਲ ਸਾਫ਼ ਦਿਸ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਹ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਬਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਭਰ ਲਿਆ, ਉਸਦੇ ਨੰਗੇ ਚਿੱਤੜਾਂ ਨੂੰ ਦਬੋਚ ਲਿਆ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਬੈੱਡਰੂਮ ਵੱਲ ਵਧੇ।

ਮੰਜੇ ਤੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਨਾਇਟੀ ਉਤਾਰ ਸੁੱਟੀ। ਉਹ ਉਸਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਚੁੰਮ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਗਰਦਨ ਤੋਂ ਛਾਤੀਆਂ ਤੱਕ, ਢਿੱਡ ਤੋਂ ਪੱਟਾਂ ਤੱਕ। ਉਸਨੇ ਉਸਦੇ ਨਿੱਪਲਾਂ ਨੂੰ ਵਾਰੀ ਵਾਰੀ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ ਚੂਸਿਆ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਮੰਜੇ ਤੇ ਮਚਲ ਰਹੀ ਸੀ।

ਫਿਰ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕੱਪੜੇ ਉਤਾਰੇ ਅਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨੰਗਾ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਉੱਠੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਲੰਨ ਨੂੰ ਦੋਵਾਂ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਫੜ ਲਿਆ। ਉਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਅਤੇ ਡੂੰਘਾ ਚੂਸਣ ਲੱਗੀ, ਉਸਦਾ ਸਿਰ ਅੱਗੇ ਪਿੱਛੇ ਹਿੱਲ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਉਸਦੇ ਵਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਕਰਾਹ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਭਾਬੀ, ਤੁਸੀਂ ਤਾਂ ਕਮਾਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।

ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਫਿਰ ਹੇਠਾਂ ਲੇਟ ਗਿਆ ਅਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਤੇ ਬਿਠਾ ਲਿਆ। ਉਸਦੀ ਜੀਭ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਉਸਦੇ ਮੂੰਹ ਤੇ ਬੈਠੀ ਉਸਦੇ ਲੰਨ ਨੂੰ ਚੂਸ ਰਹੀ ਸੀ। ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਪਾਗਲ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਪਾਣੀ ਪਹਿਲਾਂ ਨਿਕਲਿਆ, ਉਹ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੇ ਹੀ ਕੰਬਦੀ ਰਹੀ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਪਾਣੀ ਉਸਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਨਿਕਲਿਆ ਜਿਸਨੂੰ ਉਸਨੇ ਨਿਗਲ ਲਿਆ।

ਫਿਰ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਉੱਪਰ ਆਇਆ ਅਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਚੌੜੀਆਂ ਕਰਕੇ ਉਸਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਆ ਗਿਆ। ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਲੰਨ ਉਸਦੀ ਗਿੱਲੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਧੱਕਿਆ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਹਰ ਧੱਕੇ ਤੇ ਸਿਸਕ ਰਹੀ ਸੀ।

ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਘੋੜੀ ਬਣਾਇਆ। ਉਹ ਮੰਜੇ ਤੇ ਗੋਡਿਆਂ ਭਾਰ ਸੀ, ਚਿੱਤੜ ਉੱਚੇ, ਅਤੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਪਿੱਛੋਂ ਉਸਦੇ ਅੰਦਰ ਵੜ੍ਹ ਗਿਆ। ਇਸ ਵਾਰ ਧੱਕੇ ਤੇਜ਼ ਸਨ, ਜਾਨਵਰਾਂ ਵਾਲੇ। ਉਸਨੇ ਉਸਦੇ ਵਾਲ ਫੜ ਰੱਖੇ ਸਨ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਚਿੱਤੜਾਂ ਤੇ ਥੱਪੜ ਮਾਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਚੀਕ ਰਹੀ ਸੀ, ਹੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ, ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ, ਹੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ।

ਫਿਰ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਉੱਪਰ ਆਈ। ਉਹ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਉੱਪਰ ਬੈਠੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਲੰਨ ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਹੇਠਾਂ ਸੁੱਟਿਆ। ਉਹ ਉੱਪਰ ਹੇਠਾਂ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ, ਉਸਦੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਉੱਛਲ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਉਸਦੇ ਵਾਲ ਖਿੱਲਰੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਨੂੰ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਫੜ ਰੱਖਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਨਿੱਪਲਾਂ ਨੂੰ ਮਰੋੜ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਦੋਵੇਂ ਪਸੀਨੇ ਵਿੱਚ ਤਰ ਸਨ।

ਜਦੋਂ ਆਖ਼ਰੀ ਵਾਰ ਦੋਵਾਂ ਦਾ ਪਾਣੀ ਇਕੱਠਾ ਨਿਕਲਿਆ ਤਾਂ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਢਹਿ ਪਈ। ਉਸਦਾ ਸਾਰਾ ਸਰੀਰ ਕੰਬ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਵਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਮੂੰਹ ਦੇ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਭਾਬੀ, ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੀ ਜਾਨ ਹੋ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਉਸਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਚੁੰਮੀ ਦਿੱਤੀ।

ਸੱਤ ਵੱਜਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਪਿਛਲੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਗਿਆ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਚਾਦਰ ਬਦਲੀ, ਕਮਰਾ ਠੀਕ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਸੱਸ ਦੇ ਆਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਰਸੋਈ ਵਿੱਚ ਚਾਹ ਬਣਾ ਲਈ। ਜਦੋਂ ਸੱਸ ਆਈ ਤਾਂ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਬਿਲਕੁਲ ਆਮ ਲੱਗ ਰਹੀ ਸੀ, ਪਰ ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਚਮਕ ਸੀ ਜੋ ਸੱਸ ਸਮਝ ਨਾ ਸਕੀ।

ਇੱਕ ਸ਼ਾਮ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਰਸੋਈ ਵਿੱਚ ਸਬਜ਼ੀ ਕੱਟ ਰਹੀ ਸੀ ਕਿ ਫੋਨ ਤੇ ਵਟਸਐਪ ਦਾ ਟਿੰਗ ਵੱਜਿਆ। ਸਕਰੀਨ ਤੇ ਫਿਰ ਉਹੀ ਨਾਮ ਚਮਕਿਆ, ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਚਾਚਾ, ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਵੌਇਸ ਨੋਟ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਮੁਸਕਾਨ ਆ ਗਈ। ਉਸਨੇ ਛੁਰੀ ਰੱਖੀ, ਹੱਥ ਧੋਤੇ, ਅਤੇ ਮੁਸਕਰਾਉਂਦੀ ਹੋਈ ਪਲੇ ਦਬਾ ਦਿੱਤਾ।