ਪੰਜਾਬੀ ਸੈਕਸ ਕਹਾਣੀ PDF: ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਵਿੱਚ ਅਮ੍ਰਿਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਲੁੰਨ

ਅਮ੍ਰਿਤ ਨੇ ਕੈਫੇ ਦਾ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਵਾਲਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਧੱਕੇ ਨਾਲ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਅਤੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜੀ ਪੈਨ ਡਰਾਈਵ ਨੂੰ ਮੁੱਠੀ ਵਿੱਚ ਕੱਸ ਲਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਸੈਕਸ ਕਹਾਣੀ PDF ਵਾਂਗ ਉਸ ਦੀ ਰਾਤ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਜ਼ਰੂਰੀ ਕਾਗ਼ਜ਼ ਨਹੀਂ ਸੀ ਸਗੋਂ ਉਸ ਦੀ ਕਾਲਜ ਅਸਾਈਨਮੈਂਟ ਦੀ PDF ਫਾਈਲ ਸੀ ਜੋ ਸਵੇਰੇ ਜਮ੍ਹਾਂ ਕਰਨੀ ਸੀ। ਉਹ ਸਾਹ ਫੁੱਲੀ ਹੋਈ ਕਾਊਂਟਰ ਵੱਲ ਭੱਜੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਕਦਮਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਖਾਲੀ ਕੈਫੇ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜ ਗਈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਆ ਕੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਢੱਕ ਰਹੇ ਸਨ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਾਊਂਟਰ ਦੇ ਪਿੱਛੋਂ ਸਿਰ ਉੱਚਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਘਬਰਾਹਟ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਮੁਸਕਰਾ ਪਿਆ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਚਮਕ ਸੀ ਜੋ ਅਮ੍ਰਿਤ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਰੋਕ ਗਈ।

ਅਮ੍ਰਿਤ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਦਸ ਪੰਨੇ ਪ੍ਰਿੰਟ ਕਰਨੇ ਹਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਿੰਟਰ ਦੀ ਲਾਈਟ ਲਾਲ ਹੋ ਕੇ ਬਲ ਰਹੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਮਦਦ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕੁਰਸੀ ਤੋਂ ਉੱਠ ਕੇ ਆਪਣੀ ਕਮੀਜ਼ ਦੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹਾਈਆਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਿੰਟਰ ਵੱਲ ਤੁਰ ਪਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਚਾਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਹਿਜ ਭਰੋਸਾ ਸੀ। ਅਮ੍ਰਿਤ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪਿੱਛੇ ਤੁਰੀ ਅਤੇ ਕੰਪਿਊਟਰ ਸਕਰੀਨ ਉੱਤੇ ਆਪਣੀ ਫਾਈਲ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਪ੍ਰਿੰਟ ਦਾ ਬਟਨ ਦਬਾਇਆ, ਪਰ ਮਸ਼ੀਨ ਨੇ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਕਰਕ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਕੱਢੀ ਅਤੇ ਕਾਗ਼ਜ਼ ਅੱਧ ਵਿਚਕਾਰ ਹੀ ਅਟਕ ਗਿਆ।

ਪ੍ਰਿੰਟਰ ਨੇ ਕਾਗ਼ਜ਼ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਖਿੱਚ ਲਿਆ ਅਤੇ ਅਮ੍ਰਿਤ ਨੇ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਹੱਥ ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਮਾਰਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਸਮਾਂ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਅਸਾਈਨਮੈਂਟ ਅਧੂਰੀ ਛਪੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਹ ਮਸ਼ੀਨ ਰਾਤ ਨੂੰ ਅਕਸਰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਖਰੇ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਪ੍ਰਿੰਟਰ ਦਾ ਢੱਕਣ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਅਟਕਿਆ ਹੋਇਆ ਕਾਗ਼ਜ਼ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਬਾਹਰ ਕੱਢਿਆ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਮਸ਼ੀਨ ਦੇ ਗਰਮ ਹਿੱਸਿਆਂ ਨੂੰ ਛੂੰਹਦੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ ਅਤੇ ਅਮ੍ਰਿਤ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਦੀ ਫੁਰਤੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਈ।

ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਪ੍ਰਿੰਟ ਦਾ ਬਟਨ ਦਬਾਇਆ ਅਤੇ ਇਸ ਵਾਰ ਮਸ਼ੀਨ ਨੇ ਸਾਫ਼ ਸੁਥਰੇ ਪੰਨੇ ਬਾਹਰ ਕੱਢਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੇ, ਅਮ੍ਰਿਤ ਨੇ ਰਾਹਤ ਦੀ ਸਾਹ ਲਈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪੰਨੇ ਗਿਣਨੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੇ। ਉਸ ਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਬਹੁਤ ਚੰਗਾ ਮਾਲਕ ਹੈ ਜੋ ਦੇਰ ਰਾਤ ਤੱਕ ਕੈਫੇ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਬੈਠਾ ਹੈ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਰਾਤ ਦੇ ਗਾਹਕ ਹੀ ਉਸ ਦੀ ਅਸਲ ਕਮਾਈ ਹਨ ਅਤੇ ਅਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗੇ ਗਾਹਕ ਉਸ ਦੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਖ਼ਾਸ ਬਣਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।

ਅਮ੍ਰਿਤ ਨੇ ਪੰਨੇ ਸੰਭਾਲ ਕੇ ਫਾਈਲ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਬੈਗ ਚੁੱਕਣ ਲੱਗੀ, ਪਰ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚਾਹ ਦਾ ਕੱਪ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ ਕੱਪ ਪੀ ਲਵੇ। ਅਮ੍ਰਿਤ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹਿਆ ਪਰ ਉਸ ਦੀ ਅੱਖਾਂ ਦੀ ਗਰਮੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਹ ਕਾਊਂਟਰ ਕੋਲ ਵਾਲੀ ਕੁਰਸੀ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਗਈ। ਚਾਹ ਦੀ ਭਾਫ਼ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਚਿਹਰਿਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਉੱਠ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਗੱਲਾਂ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਨਿੱਜੀ ਹੁੰਦੀਆਂ ਜਾ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।

ਚਾਹ ਖਤਮ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕੈਫੇ ਦਾ ਮੁੱਖ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਅੰਦਰੋਂ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਹੁਣ ਕੋਈ ਨਵਾਂ ਗਾਹਕ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗਾ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਬੈਠ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਅਮ੍ਰਿਤ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਝਿਜਕ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤੀ ਪਰ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਸ਼ਾਂਤ ਲਹਿਜੇ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਭਰੋਸਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਮੋਢੇ ਉੱਤੇ ਹੱਥ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਵੇਖ ਕੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਅੱਜ ਰਾਤ ਇੱਥੇ ਰੁਕਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਅਮ੍ਰਿਤ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕੈਫੇ ਦੇ ਪਿਛਲੇ ਕਮਰੇ ਵੱਲ ਲੈ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਸੋਫਾ ਅਤੇ ਇੱਕ ਮੇਜ਼ ਪਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਹੌਲੀ ਨਾਲ ਬੰਦ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਅਮ੍ਰਿਤ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨੇੜੇ ਖਿੱਚ ਲਿਆ, ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਗਰਮ ਚੁੰਮਣ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ। ਅਮ੍ਰਿਤ ਨੇ ਉਸ ਚੁੰਮਣ ਦਾ ਜਵਾਬ ਪੂਰੀ ਤੀਬਰਤਾ ਨਾਲ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਗਰਦਨ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਪਾ ਦਿੱਤੀਆਂ।

ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਅਮ੍ਰਿਤ ਦੇ ਕੁੜਤੇ ਦੇ ਬਟਨ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਖੋਲ੍ਹਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਗਰਦਨ ਉੱਤੇ ਚੁੰਮਣਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਲਾ ਦਿੱਤੀ, ਅਮ੍ਰਿਤ ਦੀਆਂ ਸਾਹਾਂ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਉਸ ਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਦੇ ਬਟਨ ਵੀ ਖੋਲ੍ਹੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਫੇਰੀਆਂ, ਉਸ ਦੀ ਚਮੜੀ ਦੀ ਗਰਮੀ ਉਸ ਨੂੰ ਹੋਰ ਭੜਕਾ ਰਹੀ ਸੀ। ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਏ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਵਾਰ ਵਾਰ ਮਿਲ ਰਹੇ ਸਨ।

ਅਮ੍ਰਿਤ ਨੇ ਆਪਣਾ ਕੁੜਤਾ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਬ੍ਰਾ ਦਾ ਹੁੱਕ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਬਸ ਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਦਬਾਉਣ ਲੱਗਾ। ਅਮ੍ਰਿਤ ਨੇ ਸਿਰ ਪਿੱਛੇ ਸੁੱਟ ਕੇ ਇੱਕ ਗਹਿਰੀ ਸਾਹ ਲਈ ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਫਸਾ ਲਈਆਂ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਨਿੱਪਲਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਚੂਸਿਆ ਅਤੇ ਜੀਭ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਗਿੱਲਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਅਮ੍ਰਿਤ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਰੰਟ ਜਿਹਾ ਦੌੜ ਗਿਆ।

ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਅਮ੍ਰਿਤ ਦੀ ਸਲਵਾਰ ਦਾ ਨਾਲਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪੈਂਟੀ ਨੂੰ ਹੌਲੀ ਨਾਲ ਹੇਠਾਂ ਸਰਕਾ ਦਿੱਤਾ, ਅਮ੍ਰਿਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਹੁਣ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨੰਗੀ ਅਤੇ ਗਿੱਲੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਸਹਿਲਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਦਾਣੇ ਨੂੰ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਰਗੜਿਆ, ਅਮ੍ਰਿਤ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਹੋਰ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਹਲਕੀ ਸਿਸਕਾਰੀ ਨਿਕਲੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਹੋਰ ਨੇੜੇ ਖਿੱਚ ਲਿਆ।

ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਅਮ੍ਰਿਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਚੱਟਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਜੀਭ ਅੰਦਰ ਬਾਹਰ ਹੁੰਦੀ ਹੋਈ ਉਸ ਨੂੰ ਪਾਗਲ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਅਮ੍ਰਿਤ ਨੇ ਸੋਫੇ ਦੀ ਗੱਦੀ ਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜ ਲਿਆ। ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚੋਂ ਪਾਣੀ ਨਿਕਲਣ ਲੱਗਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਕੰਬਣ ਲੱਗਾ, ਉਸ ਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਦਬਾ ਲਿਆ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਚੱਟਣ ਦੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਵਧਾ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਅਮ੍ਰਿਤ ਇੱਕ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਝੜਨ ਨਾਲ ਕੰਬ ਗਈ।

ਅਮ੍ਰਿਤ ਨੇ ਸਾਹ ਸੰਭਾਲ ਕੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਪੈਂਟ ਦਾ ਬਟਨ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਲੁੰਨ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਲਿਆ, ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਣਿਆ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਗਰਮ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਹਿਲਾਇਆ ਅਤੇ ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ ਚੂਸਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਸਿਰ ਪਿੱਛੇ ਸੁੱਟ ਕੇ ਇੱਕ ਗਹਿਰੀ ਸਾਹ ਲਈ ਅਤੇ ਅਮ੍ਰਿਤ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਹੱਥ ਫੇਰਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਜੀਭ ਲੁੰਨ ਦੇ ਸਿਰੇ ਉੱਤੇ ਘੁੰਮ ਰਹੀ ਸੀ।

ਅਮ੍ਰਿਤ ਨੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਚੂਸਦੇ ਹੋਏ ਆਪਣੀ ਗਰਦਨ ਹਿਲਾਈ ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਅੰਡਕੋਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਸਹਿਲਾਇਆ, ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਸਾਹ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਈ। ਉਸ ਨੇ ਅਮ੍ਰਿਤ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਖਿੱਚਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਲੰਮਾ ਚੁੰਮਣ ਦਿੱਤਾ, ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹਾਂ ਦਾ ਸੁਆਦ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਵਿੱਚ ਘੁਲ ਗਿਆ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਹੁਣ ਉਹ ਹੋਰ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਅਤੇ ਅਮ੍ਰਿਤ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੀਆਂ।

ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣਾ ਲੁੰਨ ਅਮ੍ਰਿਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੇ ਮੂੰਹ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਅੰਦਰ ਧੱਕਿਆ, ਅਮ੍ਰਿਤ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲਈਆਂ ਅਤੇ ਇੱਕ ਲੰਮੀ ਸਾਹ ਲਈ। ਲੁੰਨ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅੰਦਰ ਚਲਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਅਮ੍ਰਿਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਜਕੜ ਲਿਆ, ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਚਿਪਕ ਗਏ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਧੱਕੇ ਮਾਰਨੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਅਤੇ ਅਮ੍ਰਿਤ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਪਿੱਠ ਉੱਤੇ ਆਪਣੇ ਨਹੁੰ ਚਲਾਏ।

ਸੋਫੇ ਉੱਤੇ ਚੁਦਾਈ ਦੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਵਧ ਗਈ ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਹਰ ਧੱਕੇ ਨਾਲ ਅਮ੍ਰਿਤ ਦੇ ਬੁੱਬਸ ਹਿੱਲ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਿਸਕਾਰੀਆਂ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਅਮ੍ਰਿਤ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਕਮਰ ਦੁਆਲੇ ਲਪੇਟ ਲਈਆਂ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹੋਰ ਡੂੰਘਾ ਅੰਦਰ ਖਿੱਚ ਲਿਆ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੁੰਮਦੇ ਹੋਏ ਧੱਕਿਆਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਵਧਾ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਅਮ੍ਰਿਤ ਦਾ ਸਰੀਰ ਹਰ ਧੱਕੇ ਨਾਲ ਉੱਪਰ ਉੱਠ ਰਿਹਾ ਸੀ।

ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਅਮ੍ਰਿਤ ਨੂੰ ਸੋਫੇ ਤੋਂ ਉਠਾ ਕੇ ਮੇਜ਼ ਉੱਤੇ ਬਿਠਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਆਪਣੇ ਮੋਢਿਆਂ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਲਈਆਂ, ਇਸ ਪੋਜ਼ ਵਿੱਚ ਲੁੰਨ ਹੋਰ ਡੂੰਘਾ ਅੰਦਰ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਅਮ੍ਰਿਤ ਨੇ ਮੇਜ਼ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਪਿੱਛੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ, ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚੋਂ ਪਾਣੀ ਵਗ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਤੇਜ਼ ਧੱਕੇ ਮਾਰੇ ਅਤੇ ਅਮ੍ਰਿਤ ਨੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਝੜਨ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਕੰਬ ਕੇ ਢਿੱਲਾ ਪੈ ਗਿਆ।

ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਅਮ੍ਰਿਤ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਚੁੱਕਿਆ ਅਤੇ ਕੈਫੇ ਦੇ ਉੱਪਰ ਵਾਲੇ ਆਪਣੇ ਫਲੈਟ ਵਿੱਚ ਲੈ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਬਿਸਤਰਾ ਅਤੇ ਹਲਕੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਅਮ੍ਰਿਤ ਨੂੰ ਬਿਸਤਰੇ ਉੱਤੇ ਲਿਟਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਉਸ ਦੇ ਉੱਪਰ ਆ ਗਿਆ, ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਪਸੀਨੇ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ। ਅਮ੍ਰਿਤ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਪਿੱਠ ਉੱਤੇ ਹੱਥ ਫੇਰਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਅੱਜ ਰਾਤ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਦੀ ਹੈ।

ਬਿਸਤਰੇ ਉੱਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਅਮ੍ਰਿਤ ਨੂੰ ਕੁੱਤੀ ਵਾਲੇ ਪੋਜ਼ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਪਿੱਛੋਂ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੁੰਨ ਪਾ ਦਿੱਤਾ, ਅਮ੍ਰਿਤ ਨੇ ਸਿਰਹਾਣਾ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜ ਲਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਤੇਜ਼ ਅਤੇ ਡੂੰਘੇ ਧੱਕੇ ਮਾਰੇ ਅਤੇ ਅਮ੍ਰਿਤ ਦੀਆਂ ਚੀਕਾਂ ਬਿਸਤਰੇ ਦੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜ ਗਈਆਂ, ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਬਸ ਹਰ ਧੱਕੇ ਨਾਲ ਹਿੱਲ ਰਹੇ ਸਨ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਫੜ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਖਿੱਚਿਆ ਅਤੇ ਧੱਕਿਆਂ ਦੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਹੋਰ ਵਧਾ ਦਿੱਤੀ।

ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਅਮ੍ਰਿਤ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਲਿਟਾ ਕੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕ ਲਈਆਂ ਅਤੇ ਮਿਸ਼ਨਰੀ ਪੋਜ਼ ਵਿੱਚ ਫਿਰ ਚੁਦਾਈ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ, ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਅਮ੍ਰਿਤ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਅਮ੍ਰਿਤ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਉਸ ਦੀ ਗਰਦਨ ਦੁਆਲੇ ਲਪੇਟ ਲਈਆਂ ਅਤੇ ਹਰ ਧੱਕੇ ਦਾ ਜਵਾਬ ਆਪਣੀ ਕਮਰ ਉੱਚੀ ਕਰ ਕੇ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਜਕੜ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਵਿੱਚ ਘੁਲ ਰਹੇ ਸਨ।

ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਧੱਕਿਆਂ ਦੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਹੋਰ ਤੇਜ਼ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਅਮ੍ਰਿਤ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਨਾਂ ਲੈ ਕੇ ਚੀਕ ਮਾਰੀ, ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਝੜਨ ਨਾਲ ਕੰਬ ਗਿਆ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਰੋਕ ਨਾ ਸਕਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਪਾਣੀ ਅਮ੍ਰਿਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੀ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ, ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਚਿਪਕ ਕੇ ਹਾਂਫ ਰਹੇ ਸਨ। ਕੁਝ ਪਲਾਂ ਤੱਕ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਤੇਜ਼ ਸਾਹਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੀ।

ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਅਮ੍ਰਿਤ ਦੇ ਉੱਪਰੋਂ ਹਟ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਲੇਟ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਉਂਗਲਾਂ ਫੇਰਨ ਲੱਗਾ, ਅਮ੍ਰਿਤ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਸਿਰ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਕਦੇ ਸੋਚਿਆ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਿ ਇੱਕ ਜਾਮ ਹੋਇਆ ਪ੍ਰਿੰਟਰ ਉਸ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਇੰਨੀ ਵੱਡੀ ਰਾਤ ਲੈ ਆਵੇਗਾ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਹੁਣ ਇਹ ਪ੍ਰਿੰਟਰ ਉਸ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪਸੰਦੀਦਾ ਗਾਹਕ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ।

ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਆਰਾਮ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅਮ੍ਰਿਤ ਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਫਿਰ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਹਿਲਾ ਕੇ ਫਿਰ ਤਣਾਅ ਦਿੱਤਾ, ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਬਸ ਨੂੰ ਚੂਸਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਦੂਜੇ ਦੌਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੋਰ ਹੌਲੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਗਹਿਰੀ ਸੀ, ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਹਰ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਚੁੰਮ ਰਹੇ ਸਨ। ਅਮ੍ਰਿਤ ਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਅਜੇ ਹੋਰ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਅਮ੍ਰਿਤ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਉੱਪਰ ਬਿਠਾ ਲਿਆ ਅਤੇ ਅਮ੍ਰਿਤ ਨੇ ਖੁਦ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਪਾ ਕੇ ਉੱਪਰ ਹੇਠਾਂ ਹਿੱਲਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਉਸ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਉੱਤੇ ਆ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਦੀ ਹਰ ਹਰਕਤ ਨਾਲ ਲੁੰਨ ਡੂੰਘਾ ਅੰਦਰ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਬਸ ਨੂੰ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਫੜ ਕੇ ਦਬਾਇਆ। ਅਮ੍ਰਿਤ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਕੇ ਇਸ ਅਹਿਸਾਸ ਦਾ ਪੂਰਾ ਆਨੰਦ ਲਿਆ।

ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਅਮ੍ਰਿਤ ਨੂੰ ਹੇਠਾਂ ਲਿਟਾ ਕੇ ਫਿਰ ਮਿਸ਼ਨਰੀ ਵਿੱਚ ਚੁਦਾਈ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਇਸ ਵਾਰ ਉਸ ਨੇ ਲੰਮੇ ਅਤੇ ਡੂੰਘੇ ਧੱਕੇ ਮਾਰੇ, ਅਮ੍ਰਿਤ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਪਿੱਠ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਹੁੰਾਂ ਨਾਲ ਖੁਰਚਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਲੁੰਨ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਬਿਲਕੁਲ ਸਹੀ ਬੈਠਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਇਸ ਅਹਿਸਾਸ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਭੁੱਲੇਗੀ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੁੰਮ ਕੇ ਧੱਕਿਆਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਹੋਰ ਵਧਾ ਦਿੱਤੀ।

ਦੂਜੇ ਦੌਰ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣਾ ਪਾਣੀ ਫਿਰ ਅਮ੍ਰਿਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਪਸੀਨੇ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੇ ਹੋਏ ਬਿਸਤਰੇ ਉੱਤੇ ਪਏ ਰਹੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਵਿੱਚ ਫਸੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ। ਅਮ੍ਰਿਤ ਨੇ ਹੌਲੀ ਨਾਲ ਕਿਹਾ ਕਿ ਹੁਣ ਉਸ ਨੂੰ ਸਵੇਰੇ ਕਾਲਜ ਜਾਣਾ ਹੈ ਪਰ ਉਸ ਦੀ ਰਾਤ ਅਜੇ ਖਤਮ ਨਹੀਂ ਹੋਈ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਚੁੰਮਣ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਕੈਫੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਲਈ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਰਹੇਗਾ।

ਅਮ੍ਰਿਤ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਕਦਮ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਰਾਤ ਦੀ ਠੰਢੀ ਹਵਾ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਨੂੰ ਛੂਹਿਆ, ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਅਜੇ ਵੀ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਚੁੰਮਣਾਂ ਦੀ ਗਰਮੀ ਬਾਕੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਪਿੱਛੇ ਮੁੜ ਕੇ ਵੇਖਿਆ ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹਾ ਉਸ ਵੱਲ ਹੱਥ ਹਿਲਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਅਮ੍ਰਿਤ ਨੇ ਵੀ ਹੱਥ ਹਿਲਾਇਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਕੱਲ੍ਹ ਰਾਤ ਫਿਰ ਮਿਲਦੇ ਹਾਂ।