ਪੰਜਾਬੀ ਥ੍ਰੀਸਮ ਕਹਾਣੀ: ਲੁਧਿਆਣਾ ਵਿੱਚ ਸਿਮਰਨ ਤੇ ਜਸਲੀਨ ਨਾਲ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਰਾਤ, ਬਹਿਸ ਤੋਂ ਬੈੱਡਰੂਮ ਤੱਕ

ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਤੇ ਚੀਕ ਕੇ ਕਿਹਾ, "ਤੂੰ ਅੱਜ ਫਿਰ ਉਸ ਕੁੜੀ ਨਾਲ ਹੱਸ ਹੱਸ ਕੇ ਗੱਲਾਂ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਮੈਂ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਵੇਖਿਆ ਹੈ।" ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹੱਥ ਖੜ੍ਹੇ ਕਰ ਦਿੱਤੇ, "ਸਿਮਰਨ, ਉਹ ਤਾਂ ਬਸ ਮੇਰੀ ਕਲੀਗ ਹੈ, ਤੂੰ ਹਰ ਗੱਲ ਤੇ ਸ਼ੱਕ ਕਰਦੀ ਹੈਂ।" ਲੁਧਿਆਣਾ ਦੇ ਉਸ ਘਰ ਵਿੱਚ ਉਸ ਸ਼ਾਮ ਬਹਿਸ ਇੰਨੀ ਵੱਧ ਗਈ ਕਿ ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਕਹਿ ਦਿੱਤਾ, "ਜੇ ਤੈਨੂੰ ਦੂਜੀ ਔਰਤ ਹੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਚੱਲ, ਅੱਜ ਹੀ ਲੈ ਆਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਪਰ ਮੇਰੀਆਂ ਸ਼ਰਤਾਂ ਤੇ।" ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸਹੇਲੀ ਜਸਲੀਨ ਨੂੰ ਫੋਨ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਥ੍ਰੀਸਮ ਕਹਾਣੀ ਉਸ ਬਹਿਸ ਵਿੱਚੋਂ ਹੀ ਜਨਮੀ ਸੀ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚੋਂ, ਪਰ ਉਸ ਰਾਤ ਉਹ ਗੁੱਸਾ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਗਿਆ ਜਿਸਨੂੰ ਤਿੰਨੇ ਜਣੇ ਮਿਲ ਕੇ ਬੁਝਾਉਣ ਵਾਲੇ ਸਨ।

ਸਿਮਰਨ 28 ਸਾਲ ਦੀ ਸੀ, ਲੁਧਿਆਣਾ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ, ਵਿਆਹ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਹੋ ਗਏ ਸਨ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ 30 ਸਾਲ ਦਾ ਸੀ, ਟਰਾਂਸਪੋਰਟ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਹਰਕਤਾਂ ਤੇ ਸਿਮਰਨ ਨੂੰ ਅਕਸਰ ਸ਼ੱਕ ਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਜਸਲੀਨ 27 ਸਾਲ ਦੀ ਸੀ, ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਬਚਪਨ ਦੀ ਸਹੇਲੀ, ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਖਿਆਲਾਂ ਵਾਲੀ, ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਫੋਨ ਤੇ ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਹੱਸ ਕੇ ਕਿਹਾ, "ਚੱਲ, ਅੱਜ ਵੇਖਦੇ ਹਾਂ ਤੇਰਾ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਕਿੰਨਾ ਸ਼ੇਰ ਹੈ।" ਇੱਕ ਘੰਟੇ ਵਿੱਚ ਜਸਲੀਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਰ ਆ ਗਈ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਵਾਈਨ ਦੀ ਬੋਤਲ, ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਸ਼ਰਾਰਤ।

ਤਿੰਨੇ ਜਣੇ ਡਰਾਇੰਗ ਰੂਮ ਵਿੱਚ ਬੈਠੇ, ਵਾਈਨ ਪੀਤੀ, ਅਤੇ ਬਹਿਸ ਫਿਰ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਈ, ਪਰ ਇਸ ਵਾਰ ਹਾਸੇ ਵਿੱਚ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮਨਪ੍ਰੀਤ, ਤੂੰ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈਂ ਤੂੰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਅੱਜ ਸਾਬਤ ਕਰ, ਸਾਡੇ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰ ਕੇ ਦਿਖਾ।" ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਸਿਮਰਨ ਦੇ ਮੋਢੇ ਤੇ ਹੱਥ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਤਿਆਰ ਹਾਂ, ਜੇ ਤੂੰ ਤਿਆਰ ਹੈਂ।" ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਉਸਦਾ ਦਿਲ ਜ਼ੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਧੜਕ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਉੱਠ ਕੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਬੈੱਡਰੂਮ ਵਿੱਚ ਲੈ ਗਈ, ਜਸਲੀਨ ਪਿੱਛੇ ਪਿੱਛੇ ਆਈ, ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।

ਬੈੱਡਰੂਮ ਵਿੱਚ ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਪਹਿਲ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਖੋਲ੍ਹੀ, ਉਸਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਹੱਥ ਫੇਰਿਆ, ਅਤੇ ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਪਿੱਛੋਂ ਆ ਕੇ ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਦੀ ਜ਼ਿਪ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੀ। ਦੋਵਾਂ ਔਰਤਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਹੱਸਿਆ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਸਿਮਰਨ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਇਹ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਵੇਖ ਕੇ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਿਆ, ਉਸਦਾ ਲੁੰਨ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਤਣ ਗਿਆ ਸੀ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਬਿਸਤਰ ਤੇ ਬਿਠਾਇਆ, ਉਸਦੀ ਪੈਂਟ ਖੋਲ੍ਹੀ, ਅਤੇ ਜਸਲੀਨ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਉਸਦੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ। ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਵਾਰੀ ਵਾਰੀ ਉਸਨੂੰ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲਿਆ, ਜੀਭ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਟੋਪੇ ਨੂੰ ਛੇੜਦੇ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਵਾਲ ਫੜ ਲਏ।

ਫਿਰ ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕੱਪੜੇ ਉਤਾਰੇ, ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਕੱਪੜੇ ਉਤਾਰੇ, ਅਤੇ ਤਿੰਨੇ ਨੰਗੇ ਬਿਸਤਰ ਤੇ ਆ ਗਏ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਸਿਮਰਨ ਨੂੰ ਲਿਟਾਇਆ, ਉਸਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਫੈਲਾਈਆਂ, ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਉਂਗਲਾਂ ਪਾਈਆਂ। ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਗਿੱਲੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਕਰਾਹ ਪਈ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਸਿਮਰਨ ਦੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਨੂੰ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ, ਉਸਦੇ ਨਿੱਪਲ ਚੂਸਣ ਲੱਗੀ, ਅਤੇ ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ। "ਹੋਰ ਤੇਜ਼, ਮਨਪ੍ਰੀਤ, ਹੋਰ ਤੇਜ਼," ਉਹ ਬੋਲੀ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਂਗਲਾਂ ਦੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਵਧਾ ਦਿੱਤੀ, ਅਤੇ ਸਿਮਰਨ ਦਾ ਬਦਨ ਕੰਬਣ ਲੱਗਾ।

ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਗੋਡਿਆਂ ਭਾਰ ਬੈਠ ਕੇ ਸਿਮਰਨ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਫੈਲਾਈਆਂ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤੀ। ਸਿਮਰਨ ਚੀਕ ਪਈ। ਉਸਦੀ ਜੀਭ ਕਦੇ ਹੌਲੀ, ਕਦੇ ਤੇਜ਼, ਕਦੇ ਅੰਦਰ, ਕਦੇ ਉਸਦੇ ਦਾਣੇ ਨੂੰ ਛੇੜਦੇ ਹੋਏ ਚੱਲ ਰਹੀ ਸੀ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਇਸ ਦੌਰਾਨ ਸਿਮਰਨ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਚੁੰਮੇ, ਉਸਦੀ ਗਰਦਨ ਤੇ ਕੱਟ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਸਿਮਰਨ ਦੋਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਪਿਘਲ ਗਈ। ਕੁਝ ਹੀ ਮਿੰਟਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿਮਰਨ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਝੜਨਾ ਆ ਗਿਆ, ਉਸਦਾ ਬਦਨ ਐਂਠ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚੋਂ ਪਾਣੀ ਨਿਕਲ ਕੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਲੱਗ ਗਿਆ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਚੱਟ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉੱਪਰ ਆ ਕੇ ਸਿਮਰਨ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੁੰਮ ਲਿਆ।

ਫਿਰ ਜਸਲੀਨ ਦੀ ਵਾਰੀ ਆਈ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਜਸਲੀਨ ਨੂੰ ਲਿਟਾਇਆ, ਉਸਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਆਪਣੇ ਮੋਢਿਆਂ ਤੇ ਰੱਖੀਆਂ, ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਲੁੰਨ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੇ ਟਿਕਾ ਦਿੱਤਾ। ਇੱਕ ਧੱਕੇ ਵਿੱਚ ਉਹ ਅੱਧਾ ਅੰਦਰ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਜਸਲੀਨ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਫੈਲ ਗਈਆਂ। "ਓਹ, ਮਨਪ੍ਰੀਤ, ਕਿੰਨਾ ਮੋਟਾ ਹੈ," ਉਹ ਕਰਾਹੀ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਦੂਜਾ ਧੱਕਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਪੂਰਾ ਲੁੰਨ ਅੰਦਰ ਉਤਰ ਗਿਆ। ਜਸਲੀਨ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਉਸਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਜਕੜ ਰਹੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਕੋਲ ਬੈਠ ਕੇ ਜਸਲੀਨ ਦੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਦਬਾਉਣੀਆਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਧੱਕੇ ਲਗਾਉਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੇ, ਅਤੇ ਜਸਲੀਨ ਦੀਆਂ ਆਹਾਂ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜਣ ਲੱਗੀਆਂ।

ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਰਫ਼ਤਾਰ ਵਧਾਈ। ਹੁਣ ਉਸਦੇ ਧੱਕੇ ਤੇਜ਼ ਅਤੇ ਡੂੰਘੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਜਸਲੀਨ ਦੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਹਰ ਧੱਕੇ ਨਾਲ ਉਛਲ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਜਸਲੀਨ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਚੁੰਮੇ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਗਰਦਨ ਤੇ ਹੱਥ ਫੇਰਿਆ। "ਹੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ, ਮਨਪ੍ਰੀਤ, ਹੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਚੋਦ ਉਸਨੂੰ," ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੀ ਗੱਲ ਮੰਨੀ। ਜਸਲੀਨ ਜਲਦੀ ਹੀ ਝੜ ਗਈ, ਉਸਦਾ ਬਦਨ ਐਂਠ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਪਲਟ ਕੇ ਘੋੜੀ ਬਣਾਇਆ। ਉਹ ਚਾਰੇ ਹੱਥ ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਆ ਗਈ, ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਪਿੱਛੋਂ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੁੰਨ ਪਾ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਪੋਜ਼ੀਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਲੁੰਨ ਹੋਰ ਡੂੰਘਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਸਲੀਨ ਦੀ ਹਰ ਆਹ ਲੰਮੀ ਹੁੰਦੀ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ।

ਫਿਰ ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਵਾਰੀ, ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਉਹੀ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।" ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਜਸਲੀਨ ਨੂੰ ਛੱਡਿਆ ਅਤੇ ਸਿਮਰਨ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਲਿਟਾਇਆ, ਉਸਦੀ ਇੱਕ ਲੱਤ ਉੱਪਰ ਉਠਾ ਕੇ ਚੋਦਣ ਲੱਗਾ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਉਸਦੀ ਕਮਰ ਤੇ ਲਪੇਟ ਲਈਆਂ ਅਤੇ ਹੇਠੋਂ ਵੀ ਧੱਕੇ ਦੇਣ ਲੱਗੀ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਸਿਮਰਨ ਦੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਚੂਸਣੀਆਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਅਤੇ ਸਿਮਰਨ ਦੋਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਫਿਰ ਝੜ ਗਈ, ਉਸਦਾ ਬਦਨ ਐਂਠ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਇੰਨੀ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਜਕੜਿਆ ਕਿ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਵੀ ਰੁਕ ਨਹੀਂ ਪਾਇਆ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਖਰੀ ਕੁਝ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਧੱਕੇ ਮਾਰੇ ਅਤੇ ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੀ ਝੜ ਗਿਆ।

ਤਿੰਨੇ ਹਾਂਫਦੇ ਹੋਏ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਲਿਪਟ ਗਏ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਕਿਹਾ, "ਵੇਖਿਆ, ਮਨਪ੍ਰੀਤ, ਦੂਜੀ ਔਰਤ ਮੇਰੀਆਂ ਸ਼ਰਤਾਂ ਤੇ ਹੀ ਮਿਲੇਗੀ, ਅਤੇ ਅੱਜ ਤੂੰ ਸਾਬਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਤੂੰ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਰੱਖ ਸਕਦਾ ਹੈਂ।" ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਅਤੇ ਮੈਂ ਵੀ ਸਾਬਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਦੋਸਤੀ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਦਰਾਰ ਨਹੀਂ ਪਾਉਣੀ।" ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਗਾਇਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, "ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਥ੍ਰੀਸਮ ਕਹਾਣੀ ਹੁਣ ਸਾਡੀ ਅਸਲੀ ਕਹਾਣੀ ਬਣ ਗਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸਦਾ ਅਗਲਾ ਹਿੱਸਾ ਅਗਲੇ ਹਫ਼ਤੇ ਲਿਖਾਂਗੇ।"

ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਵਿੱਚ ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਪਹਿਲ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਬਿਸਤਰ ਤੇ ਲਿਟਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਉੱਪਰ ਬੈਠ ਗਈ, ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਖੁਦ ਹੀ ਅੰਦਰ ਲਿਆ। ਉਹ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਉੱਪਰ ਹੇਠਾਂ ਹੋਣ ਲੱਗੀ, ਅਤੇ ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਪਿੱਛੋਂ ਆ ਕੇ ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਹੱਥ ਫੇਰਿਆ, ਉਸਦੀ ਗਰਦਨ ਚੁੰਮੀ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹੇਠੋਂ ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਕਮਰ ਫੜ ਕੇ ਧੱਕੇ ਦੇਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੇ। ਇਸ ਪੋਜ਼ੀਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਸਿਮਰਨ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕੰਟਰੋਲ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਕਦੇ ਤੇਜ਼, ਕਦੇ ਹੌਲੀ, ਕਦੇ ਰੁਕ ਕੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਤੜਪਾਉਂਦੀ ਸੀ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਨੂੰ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਅਤੇ ਨਿੱਪਲਾਂ ਨੂੰ ਚੂਸਦੇ ਹੋਏ ਹੇਠੋਂ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਧੱਕੇ ਮਾਰੇ। ਸਿਮਰਨ ਦੀਆਂ ਆਹਾਂ ਹੁਣ ਹੋਰ ਲੰਮੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ ਸਨ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਝੜੀ ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਮੋਢਿਆਂ ਨੂੰ ਇੰਨੀ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਫੜਿਆ ਕਿ ਉਸਦੇ ਨਹੁੰਆਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਪੈ ਗਏ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਵੀ ਉਸਦੇ ਅੰਦਰ ਹੀ ਝੜਿਆ, ਅਤੇ ਤਿੰਨੇ ਪਸੀਨੇ ਵਿੱਚ ਭਿੱਜੇ ਹੋਏ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ।

ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਫਿਰ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਛੇੜਿਆ, ਅਤੇ ਤਿੰਨੇ ਜਣੇ ਬਾਥਰੂਮ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਗਏ। ਸ਼ਾਵਰ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਤਿੰਨੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਸਾਬਣ ਲਗਾਉਣ ਲੱਗੇ, ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਗਰਮੀ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਫਿਰ ਇੱਛਾ ਜਾਗ ਪਈ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਜਸਲੀਨ ਨੂੰ ਕੰਧ ਨਾਲ ਲਗਾਇਆ ਅਤੇ ਖੜ੍ਹੇ ਖੜ੍ਹੇ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੁੰਨ ਪਾ ਦਿੱਤਾ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਪਿੱਛੋਂ ਜਸਲੀਨ ਦੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਫੜੀਆਂ। ਜਸਲੀਨ ਦੀਆਂ ਆਹਾਂ ਬਾਥਰੂਮ ਦੀਆਂ ਕੰਧਾਂ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਜਲਦੀ ਝੜ ਗਈ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਫਿਰ ਸਿਮਰਨ ਨੂੰ ਕੰਧ ਨਾਲ ਲਗਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਵੀ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚੋਦਿਆ, ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਦੋਵੇਂ ਝੜ ਨਹੀਂ ਗਏ। ਤਿੰਨੇ ਸ਼ਾਵਰ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਖੜ੍ਹੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਜੱਫੀ ਪਾਈ ਰੱਖੀ, ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਪਾਣੀ ਠੰਡਾ ਨਹੀਂ ਹੋ ਗਿਆ।

ਸਵੇਰੇ ਜਦੋਂ ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਅੱਖ ਖੁੱਲ੍ਹੀ, ਤਾਂ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਸੌਂ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਸਲੀਨ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਸੌਂ ਰਹੀ ਸੀ, ਤਿੰਨੇ ਇੱਕ ਹੀ ਬਿਸਤਰ ਤੇ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਹੁਣ ਤੂੰ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਕੁੜੀ ਵੱਲ ਵੇਖੇਂਗਾ ਵੀ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸਭ ਕੁਝ ਹੈ।" ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿਰ ਹਿਲਾਇਆ, ਅਤੇ ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਅੱਖ ਮਾਰੀ। ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ ਜਦੋਂ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਕੰਮ ਤੇ ਗਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤਾਂ ਜਸਲੀਨ ਸਿਮਰਨ ਦੇ ਘਰ ਆਈ, ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਚਾਹ ਪੀਤੀ, ਅਤੇ ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਸਿਮਰਨ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਸ ਰਾਤ ਦੀ ਯਾਦ ਉਸਦੇ ਦਿਮਾਗ ਵਿੱਚੋਂ ਨਹੀਂ ਨਿਕਲ ਰਹੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਹਰ ਹਫ਼ਤੇ ਹੋਵੇ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਵੀ ਇਹੀ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਤੈਅ ਕੀਤਾ ਕਿ ਅਗਲੇ ਹਫ਼ਤੇ ਉਹ ਇੱਕ ਹੋਰ ਰਾਤ ਰੱਖਣਗੇ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਮਿਲ ਕੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਸਰਪ੍ਰਾਈਜ਼ ਦੇਣਗੀਆਂ। ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਘਰ ਆਇਆ, ਤਾਂ ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਗਲੇ ਲਗਾਇਆ ਅਤੇ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਕਿ ਅਗਲੇ ਹਫ਼ਤੇ ਦੀ ਰਾਤ ਹੋਰ ਵੀ ਖਾਸ ਹੋਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਦਿਲ ਫਿਰ ਜ਼ੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਧੜਕਣ ਲੱਗਾ।

ਅਗਲੇ ਹਫ਼ਤੇ ਦੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਤਿੰਨੇ ਜਣੇ ਫਿਰ ਉਸੇ ਬੈੱਡਰੂਮ ਵਿੱਚ ਮਿਲੇ, ਅਤੇ ਇਸ ਵਾਰ ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਖੇਡ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਅਤੇ ਜਸਲੀਨ ਦੋਵੇਂ ਮਿਲ ਕੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਰਾਤ ਆਪਣੇ ਕੰਟਰੋਲ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸਨ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਹਾਰ ਮੰਨ ਲਈ, ਅਤੇ ਤਿੰਨੇ ਜਣਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਰਾਤ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਕਹਾਣੀ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਖਾਸ ਪੰਨਾ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ, ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਪੰਨਾ ਜਿਸਨੂੰ ਉਹ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਭੁੱਲਣ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤਿੰਨਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਇੱਕ ਸੁਨਹਿਰੀ ਹਿੱਸਾ ਬਣ ਗਈ।